Τρεις μήνες πριν ξεκινήσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ) την καταστολή του Φάλουν Γκονγκ τον Ιούλιο του 1999, περίπου 10.000 ασκούμενοι συγκεντρώθηκαν στο Πεκίνο, στις 25 Απριλίου, για μια ειρηνική έκκληση.
Η αυθόρμητη αυτή κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε μετά από παράνομες συλλήψεις ασκουμένων στην Τιαντζίν. Οι ενέργειές τους έδειξαν ότι εμπιστεύονταν την κυβέρνηση και πίστευαν στο κοινό καλό.
Μια ειρηνική έκκληση
Καθώς το Φάλουν Γκονγκ γινόταν όλο και πιο δημοφιλές στην Κίνα, το ΚΚΚ άρχισε να προσπαθεί να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον του. Μετά από τη δημοσίευση άρθρου στο οποίο ο φιλοκυβερνητικός ακαδημαϊκός Χε Ζουοσιού επέκρινε το Φάλουν Γκονγκ, τον Απρίλιο του 1999, η αστυνομία της Τιαντζίν συνέλαβε ασκούμενους στις 22-23 του μηνός, όταν αυτοί επισκέφθηκαν τον εκδότη για να τού εξηγήσουν τι είναι το Φάλουν Γκονγκ.
Όταν οι ασκούμενοι απευθύνθηκαν στην τοπική κυβέρνηση ζητώντας την απελευθέρωση των συλληφθέντων, τους είπαν να μεταβούν στο Πεκίνο, καθώς η εντολή είχε δοθεί από εκεί. Έτσι, ασκούμενοι από το Πεκίνο και τις γύρω περιοχές συγκεντρώθηκαν κοντά στο Γραφείο Αναφορών του Κράτους, στην οδό Φουγιόου, στις 25 Απριλίου 1999.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι συμμετέχοντες συμπεριφέρθηκαν σύμφωνα με τις αρχές του Φάλουν Γκονγκ: Αλήθεια, Καλοσύνη και Ανεκτικότητα. Στέκονταν ήσυχα, έκαναν ασκήσεις και μάζευαν ακόμη και τα σκουπίδια από το έδαφος, συμπεριλαμβανομένων αποτσίγαρων που είχαν πετάξει αστυνομικοί. Η στάση τους εντυπωσίασε τόσο την αστυνομία όσο και τους περαστικούς.
Η καθοδήγηση της αστυνομίας προς το Τζονγκνανχάι
Οι ασκούμενοι δεν είχαν πολιτική ατζέντα· στόχος τους ήταν να ενημερώσουν την κυβέρνηση για το Φάλουν Γκονγκ. Ωστόσο, ορισμένοι αστυνομικοί τους κατηύθυναν να σταθούν γύρω από την περιοχή του Τζονγκνανχάι.
Σε πρόσφατο άρθρο στο Minghui, αναφέρεται από παρόντα: «Στις 25 Απριλίου, γύρω στις οκτώ το πρωί, κατεβήκαμε από το λεωφορείο στη λεωφόρο Τσανγκ’αν. Οι αστυνομικοί μάς οδήγησαν έξω από τα κόκκινα τείχη της Πύλης Σινχουά. Αργότερα μάθαμε ότι αυτό ήταν παγίδα που είχε στηθεί από τον Λούο Γκαν για να ενοχοποιηθεί το Φάλουν Γκονγκ. Ο Γκαν ήταν τότε επικεφαλής της Κεντρικής Επιτροπής Πολιτικών και Νομικών Υποθέσεων».
Οι αστυνομικοί ήταν χαλαροί, ενώ απέναντι υπήρχαν ένοπλοι στρατιώτες. Από την πλευρά των ασκουμένων, άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας στέκονταν ήρεμα, χωρίς σημάδια ανησυχίας.
Δέκα χιλιάδες από τα 100 εκατομμύρια
Η προπαγάνδα του ΚΚΚ υποστήριξε ότι η συγκέντρωση ήταν οργανωμένη. Ωστόσο, εκτιμάται ότι το 1999 υπήρχαν περίπου 100 εκατομμύρια ασκούμενοι στην Κίνα. Μόνο στο Πεκίνο, όπου ο πληθυσμός υπερβαίνει τα 20 εκατομμύρια, υπολογίζεται ότι υπήρχαν 1,6 εκατομμύρια ασκούμενοι.
Δεδομένου ότι η διάδοση της πληροφορίας έγινε από στόμα σε στόμα, δεν είναι παράξενο ότι 10.000 άτομα συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα. Σε μια χώρα με τόσο μεγάλο πληθυσμό, αντίστοιχες ή και μεγαλύτερες συγκεντρώσεις είναι συνηθισμένες.
Οι ασκούμενοι πίστευαν ότι οι συλλήψεις στην Τιαντζίν οφείλονταν σε παρεξήγηση και πήγαν να εξηγήσουν τα γεγονότα. Την ίδια ημέρα, ο τότε πρωθυπουργός Τζου Ρονγκτζί συναντήθηκε με εκπροσώπους τους και το ζήτημα φάνηκε να επιλύθηκε. Διεθνή μέσα ενημέρωσης επαίνεσαν τη μαζική και ειρηνική κινητοποίηση.
Ωστόσο, λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Ιούλιο του 1999, ο τότε ηγέτης Τζιανγκ Ζεμίν διέταξε τη γενικευμένη καταστολή του Φάλουν Γκονγκ, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Του Bi Nong
Πηγή: Minghui.org
