Τετάρτη, 28 Σεπ, 2022
Ο Ρίτσαρντ Γκιρ παραδίδει στον Κινέζο ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Chen Guangcheng το βραβείο Tom Lantos Human Rights Prize, στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον, 29 Ιανουαρίου 2013. (Saul Loeb/AFP/Getty Images)

Άποψη: Ακυρώνοντας τον Ρίτσαρντ Γκιρ

Θυμάστε τον Ρίτσαρντ Γκιρ; Εγώ σίγουρα τον θυμάμαι. Ήταν ένα τεράστιο αστέρι στη δεκαετία του ’90, παίζοντας αξιομνημόνευτους ρόλους σε ταινίες όπως το «Pretty Woman», το «American Gigolo» και, αν θυμάμαι καλά, το «Unfaithful». Στη συνέχεια, ο Γκιρ ξαφνικά εξαφανίστηκε. Το είχα παρατηρήσει, αλλά ποτέ δεν αναρωτήθηκα γιατί. Πλέον γνωρίζω. Ο Γκιρ ακυρώθηκε από το Χόλιγουντ εξαιτίας της κριτικής του στην τυραννία του κινεζικού καθεστώτος.

Η ιστορία της ακύρωσης του Γκιρ εξιστορείται σε ένα νέο βιβλίο του Έριχ Σβάρτσελ, με τίτλο «Red Carpet: Hollywood, China and the Global Battle for Cultural Supremacy». Ο Σβάρτσελ ενσωματώνει την ιστορία του Γκιρ μέσα σε μια ευρύτερη περιγραφή του ευρύτερου επιχειρηματικού σχεδίου του Χόλιγουντ για την Κίνα. Το μάθημα του βιβλίου του Σβάρτσελ είναι ότι όταν θέλεις πρόσβαση σε μια αγορά που ελέγχεται από τους Κινέζους κομμουνιστές, πρέπει να κάνεις πολύ δρόμο για να εκτελέσεις τις εντολές τους.

Η εχθρότητα του Γκιρ προς το κινεζικό καθεστώς σίγουρα δεν οφείλεται στο γεγονός ότι ο Γκιρ είναι δεξιός ή ότι ερμηνεύει τα κινεζικά συμφέροντα σε αντίθεση με εκείνα της χώρας του. Τίποτα τέτοιο. Αντίθετα, ο Γκιρ είναι βουδιστής και, ως τέτοιος, είναι θαυμαστής και υποστηρικτής του Δαλάι Λάμα, τον οποίο οι Κινέζοι αξιωματούχοι θεωρούν εχθρό του κινεζικού κράτους.

Ο πνευματικός ηγέτης του Θιβέτ Δαλάι Λάμα (Δ) μιλάει με τον Αμερικανό ηθοποιό Ρίτσαρντ Γκιρ (Α) κατά τη διάρκεια διάλεξης για τη Διεθνή Εκστρατεία για το Θιβέτ στο Ahoy στο Ρότερνταμ, στις 16 Σεπτεμβρίου 2018. (Robin Utrecht/AFP/Getty Images)

 

Το 1993, ο Γκιρ παρέκκλινε από την παρουσίαση ενός βραβείου καλλιτεχνικής διεύθυνσης για να εκφράσει τη λύπη του για τη «φρικτή κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπάρχει στην Κίνα, όχι μόνο απέναντι στο δικό τους λαό, αλλά και στο Θιβέτ». Αλλά το μεγάλο αμάρτημα του Γκιρ ήρθε το 1997, όταν γύρισε την ταινία «Red Corner», μια ιστορία ενός αμερικανικού στελέχους που παγιδεύεται και βιώνει τη φρίκη του κινεζικού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης.

Το «Red Corner» δεν είχε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία- παραγκωνίστηκε εκείνη τη χρονιά από μεγάλες ταινίες όπως το «Men in Black» και το «My Best Friend’s Wedding». Έτσι, οι Κινέζοι δεν ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτήν λόγω του ότι την είδε μεγάλος αριθμός ανθρώπων. Αυτό που τους ενδιέφερε είναι ότι ο Γκιρ ξεπέρασε την υποκριτική στην ταινία. Υπερασπίστηκε επίσης την ταινία ως σκοπό.

Ενώ η MGM αντιμετώπιζε την ταινία απλώς ως μια συναρπαστική ιστορία, ο Γκιρ επέμενε ότι η ταινία θα μπορούσε να αποτελέσει «καταλύτη για την αλλαγή στον κόσμο», επειδή αποκάλυπτε τη φρίκη του κινεζικού ολοκληρωτισμού. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Κινέζος πρόεδρος Τζιανγκ Ζεμίν επισκέφθηκε την Αμερική περίπου την ίδια περίοδο, επιδιώκοντας περισσότερες εμπορικές συμφωνίες και στενότερες διπλωματικές σχέσεις με την κυβέρνηση Κλίντον. Ενώ ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διοργάνωσε κρατικό δείπνο για τον Τζιανγκ, ο Γκιρ οργάνωσε ένα «δείπνο χωρίς κράτος» απέναντι, στην ταράτσα ενός σικ ξενοδοχείου, προσκαλώντας τις διάσημες συναδέλφους του Ούμα Θέρμαν και Σάρον Στόουν.

Ο Σβάρτσελ τεκμηριώνει ότι καθώς ο Γκιρ συνέχισε να υπερασπίζεται την υπόθεση του Θιβέτ και να καυτηριάζει την Κίνα για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της, το Χόλιγουντ ένιωθε όλο και πιο άβολα με τη δημόσια συνηγορία του. Τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και οι αρχές της δεκαετίας του 2000 αντιστοιχούσαν σε μια περίοδο κατά την οποία η αμερικανική κινηματογραφική αγορά έπεφτε και τα στούντιο του Χόλιγουντ έψαχναν όλο και περισσότερο να επεκταθούν στην Κίνα.

Η Κίνα, άλλωστε, έχει περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Δεν διέφυγε της προσοχής των στελεχών των στούντιο στην Καλιφόρνια ότι δεκάδες εκατομμύρια Κινέζοι μετακινούνταν από τις αγροτικές περιοχές στις πόλεις και γίνονταν ένθερμοι καταναλωτές δυτικών προϊόντων. Το Χόλιγουντ έτρεφαν τα σάλια τους στην προοπτική να αξιοποιήσουν αυτή την αγορά για αμερικανικές ταινίες.

Βέβαια, τα στελέχη του Χόλιγουντ καταλάβαιναν ότι είχαν να κάνουν με ένα κομμουνιστικό καθεστώς που δεν δίσταζε να λογοκρίνει τις ταινίες που επιτρεπόταν στην Κίνα. Ήταν αρκετά πρόθυμοι να διευκολύνουν τους Κινέζους σε αυτό το σημείο. Ο Σβάρτσελ επισημαίνει ότι το 2006, η ταινία «Mission: Impossible 3» έβγαλε σκηνές για τις οποίες είχαν αντιρρήσεις οι Κινέζοι, και το 2012, οι παραγωγοί της ταινίας του Τζέιμς Μποντ «Skyfall» αφαίρεσαν μια σκηνή που περιλάμβανε τη δολοφονία ενός Κινέζου φρουρού ασφαλείας, επειδή οι Κινέζοι λογοκριτές θεώρησαν ότι έκανε τους Κινέζους να φαίνονται αδύναμοι.

Σε αυτή την ατμόσφαιρα «φλερταρίσματος» του Χόλιγουντ με το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς, ο Σβάρτσελ αναφέρει ότι «ο Γκιρ ήταν πολύ ραδιενεργός για να προσληφθεί». Και μόνο η παρουσία του στους τίτλους τέλους θα μπορούσε να σημαίνει ότι η ταινία δεν θα εγκρινόταν για κυκλοφορία στην Κίνα. Σε αυτό το σημείο, ο Γκιρ έγινε persona non grata, τουλάχιστον όσον αφορά τα μεγάλα στούντιο. Θα έπρεπε να αρκεστεί στο να εμφανίζεται σε ανεξάρτητες ταινίες μικρού προϋπολογισμού όπως το «Arbitrage» και το «The Second Best Exotic Marigold Hotel».

Η Σουζάνα Σαράντον ως η πιστή σύζυγος ενός προβληματικού μεγιστάνα hedge fund που υποδύεται ο Ρίτσαρντ ΓΚιρ (Δ) στο δραματικό θρίλερ “Arbitrage”. (Myles Aronowitz/Lionsgate)

 

Στη δεκαετία του 1950, το Χόλιγουντ διατηρούσε μια μαύρη λίστα ηθοποιών που υποτίθεται ότι είχαν κομμουνιστικές διασυνδέσεις και ως εκ τούτου θεωρούνταν πολύ αμφιλεγόμενοι για να παίξουν σε μεγάλες ταινίες. Πόσο ειρωνικό είναι το γεγονός ότι σήμερα, για άλλη μια φορά, το Χόλιγουντ διατηρεί μαύρη λίστα, μόνο που αυτή τη φορά αφορά αποστάτες όπως ο Ρίτσαρντ Γκιρ, οι οποίοι προφανώς δεν είναι αρκετά φιλικοί και υποχωρητικοί προς το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς. Ο Γκιρ ήταν εκπληκτικά σιωπηλός σχετικά με την είσοδό του στη μαύρη λίστα. Τον Ιούνιο του 2020, ωστόσο, ο Γκιρ κατέθεσε στο Κογκρέσο (pdf) υπέρ ενός νομοσχεδίου που θα έδινε στις Ηνωμένες Πολιτείες καλύτερη πρόσβαση στην αγορά κασμίρ της Μογγολίας. Ο Γκιρ υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο θα ενίσχυε την οικονομία της Μογγολίας και θα την έκανε λιγότερο εξαρτημένη από την Κίνα, καθώς η εξάρτηση στην περιοχή αυτή μεταφράζεται γρήγορα σε κινεζικό έλεγχο.

Κάποια στιγμή, ο Γκιρ ανέφερε την ταινία που φαίνεται ότι τον έβγαλε από την λίστα των πρώτων του Χόλιγουντ, το «Red Corner». Ο Γκιρ προβληματίστηκε για το αν το Χόλιγουντ θα έκανε μια τέτοια ταινία σήμερα.

«Απλώς δεν θα συνέβαινε», εξομολογήθηκε.

Η ακύρωση ενός σταρ του μεγέθους του Γκιρ δείχνει πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα, το πόσο ταυτισμένο είναι σήμερα το Χόλιγουντ με τους βλοσυρούς εταίρους του στην Ανατολή.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Πως μπορείτε να μας βοηθήσετε ώστε να συνεχίσουμε να σας κρατάμε ενημερωμένους

Ποιος είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την βοήθειά σας για την χρηματοδότηση του ερευνητικού ρεπορτάζ μας; Επειδή είμαστε ένας ανεξάρτητος οργανισμός ειδήσεων που δεν επηρεάζεται από καμία κυβέρνηση, εταιρεία ή πολιτικό κόμμα. Από την ημέρα που ξεκινήσαμε, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με προσπάθειες αποσιώπησης της αλήθειας κυρίως από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Αλλά δεν θα λυγίσουμε. Η ελληνική έκδοση της Epoch Times βασίζεται ολοκληρωτικά στις γενναιόδωρες συνεισφορές σας για να διατηρήσει την παραδοσιακή δημοσιογραφία ζωντανή και υγιή στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί, μπορούμε να συνεχίσουμε να διαδίδουμε την αλήθεια.

Σχολιάστε