Παρασκευή, 20 Μαΐ, 2022
Η Αλίνα Κακόνσκαγια με το μωρό της Ντένις στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ στο Λβιβ της Ουκρανίας, στις 24 Μαρτίου 2022. (Charlotte Cuthbertson/The Epoch Times)

Για ορισμένους Ουκρανούς πρόσφυγες, ο πόλεμος θυμίζει ξανά το 2014

ΛΒΙΒ, Ουκρανία-Πριν από σχεδόν οκτώ χρόνια, το Σλοβγιάνσκ, μια μικρή πόλη στη δυτική Ουκρανία, ήταν η πρώτη που κατέλαβαν οι φιλορώσοι αυτονομιστές.

Η Σβετλάνα Ισάκοβα, 42 ετών, δεν έφυγε τότε από την πόλη, αλλά έστειλε την κόρη της μακριά για να σωθεί. Μετά από μέρες μαχών και βομβαρδισμών, ο ουκρανικός στρατός ανακατέλαβε την πόλη στις 5 Ιουλίου 2014. Οι αυτονομιστές κατέφυγαν στο Ντονέτσκ.

Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στα τέλη του περασμένου μήνα, η πρώτη έκρηξη που άκουσε η Ισάκοβα επανέφερε τις μνήμες και το τραύμα του 2014, όταν πέρασε μια εβδομάδα σε ένα καταφύγιο.

Αυτή τη φορά, η Ισάκοβα έφυγε, παίρνοντας μαζί της την κόρη της, τον γιο της και τα τρία εγγόνια της. Οι δύο γυναίκες και τα τέσσερα παιδιά βρήκαν έναν οδηγό ταξί πρόθυμο να τους παραλάβει όταν είχε σημάνει συναγερμός για αεροπορική επιδρομή. Ταξίδεψαν για δύο ημέρες και έφτασαν στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ αργά στις 23 Μαρτίου.

«Είναι απλά για να κρατήσουμε τα παιδιά ασφαλή», δήλωσε η Ισάκοβα στην Epoch Times την επόμενη ημέρα. «Την τελευταία φορά, ένα παιδικό νοσοκομείο ανατινάχθηκε εκεί που μέναμε».

Η Αλίνα Κακόνσκαγια (Α) με τα τρία παιδιά της στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ στο Λβιβ της Ουκρανίας, στις 24 Μαρτίου 2022. (Charlotte Cuthbertson/The Epoch Times)

 

Η κόρη της Ισάκοβα, η Αλίνα Κατόνσκαγια, 21 ετών, βρισκόταν σε σχετική ασφάλεια όταν έλαβαν χώρα οι μάχες το 2014, αλλά θυμάται ακόμη ότι έκλαιγε όταν άκουσε φήμες -που αργότερα αποδείχθηκαν αναληθείς- ότι το Σλοβγιάνσκ καταστράφηκε ολοσχερώς ως αποτέλεσμα των μαχών.

Τα τρία παιδιά της Κατόνσκαγια, ο Μαξιμίλιαν, 5 ετών, η Μαρία, 3 ετών, και ο Ντένις, 6 μηνών, έπαιζαν με παιχνίδια στα χαλάκια που είχαν στηθεί για τις μητέρες με μικρά παιδιά σε μια αίθουσα του σιδηροδρομικού σταθμού του Λβιβ στις 24 Μαρτίου. Όταν οι εθελοντές ήρθαν με δίσκους με μπισκότα και γλυκά το βράδυ της άφιξής τους, τα παιδιά έπαιρναν ό,τι μπορούσαν κάθε φορά που τους προσφέρονταν.

«Συνέχισαν να τρώνε. Ήταν τόσο πεινασμένα», δήλωσε η Ισάκοβα.

Η Κατόνσκαγια δεν ήθελε να φύγει από το Σλοβγιάνσκ, αλλά είπε ότι οι άνθρωποι εκεί ζουν σε κατάσταση πανικού και άγχους. Είχε παραιτηθεί από το να πάει στο καταφύγιο βομβαρδισμού όταν ηχούσαν οι σειρήνες της αεροπορικής επιδρομής. Το καταφύγιο είναι πολύ μακριά και συνήθως ήταν γεμάτο πριν προλάβει να ετοιμάσει τα τρία παιδιά της για να πάει.

Η Ισάκοβα κατάφερε να πείσει την κόρη της να φύγει από το Σλοβγιάνσκ, αλλά όχι από την Ουκρανία.

«Είναι το σπίτι μας. Πώς μπορούμε να φύγουμε;» είπε η Κατόνσκαγια.

Παιδιά παίζουν στο δωμάτιο μητέρας και μωρού στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ στο Λβιβ της Ουκρανίας, στις 24 Μαρτίου 2022. (Charlotte Cuthbertson/The Epoch Times)

 

Το 2014, περίπου το 40% των κατοίκων του Σλοβγιάνσκ εγκατέλειψε την πόλη μετά την κατάληψή της από φιλορώσους αυτονομιστές. Μετά την εισβολή της Ρωσίας το 2022 ακολούθησε μια προσφυγική κρίση μεγαλύτερων διαστάσεων. Σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, ένας στους τέσσερις Ουκρανούς -περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι- έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους από τις 24 Φεβρουαρίου 2022.

Πολλοί από τους πρόσφυγες έρχονται στο Λβιβ. Η δυτική περιοχή φιλοξενεί πλέον 450.000 ανθρώπους που έχουν διαφύγει από την κεντρική και την ανατολική Ουκρανία, σύμφωνα με τον κυβερνήτη της περιοχής. Άλλοι κατευθύνονται δυτικότερα ή πέρα από τα σύνορα.

Η αδελφή της Ισάκοβα είχε καταφύγει από το Σλοβγιάνσκ στο Χάρκοβο το 2014. Αυτή τη φορά, κατέφυγε από το Χάρκοβο στη Γερμανία.

«Μου τηλεφωνεί κλαίγοντας στο τηλέφωνο τώρα. Δεν μπορεί να μάθει γερμανικά και θέλει να επιστρέψει στην πατρίδα της», δήλωσε η Ισάκοβα. «Ό,τι δούλεψε για οκτώ χρόνια, το άφησε πίσω. Έχασε δύο σπίτια μέσα σε οκτώ χρόνια».

Ο γιος της Σβετλάνα Ισάκοβα παίζει σε μια αίθουσα για μητέρες και μικρά παιδιά στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ, στο Λβιβ της Ουκρανίας, στις 24 Μαρτίου 2022. (Charlotte Cuthbertson/The Epoch Times)

 

Η Ισάκοβα και η Κατόνσκαγια δεν είναι σίγουρες για το πού θα πάνε στη συνέχεια. Το Λβιβ είναι υπερφορτωμένο με πρόσφυγες, οπότε σκέφτονται να κατευθυνθούν σε άλλη πόλη. Και οι δύο γυναίκες έχουν συγκινηθεί και εκπλαγεί από τη βοήθεια των εθελοντών στον σιδηροδρομικό σταθμό.

«Ήμουν νευρική, αλλά αυτός ο νεαρός άνδρας ήρθε και με ρώτησε αν μπορούσε να κάνει κάτι για να βοηθήσει», είπε η Ισάκοβα. «Όλοι είναι τόσο ευγενικοί εδώ».

Πως μπορείτε να μας βοηθήσετε ώστε να συνεχίσουμε να σας κρατάμε ενημερωμένους

Ποιος είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την βοήθειά σας για την χρηματοδότηση του ερευνητικού ρεπορτάζ μας; Επειδή είμαστε ένας ανεξάρτητος οργανισμός ειδήσεων που δεν επηρεάζεται από καμία κυβέρνηση, εταιρεία ή πολιτικό κόμμα. Από την ημέρα που ξεκινήσαμε, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με προσπάθειες αποσιώπησης της αλήθειας κυρίως από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Αλλά δεν θα λυγίσουμε. Η ελληνική έκδοση της Epoch Times βασίζεται ολοκληρωτικά στις γενναιόδωρες συνεισφορές σας για να διατηρήσει την παραδοσιακή δημοσιογραφία ζωντανή και υγιή στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί, μπορούμε να συνεχίσουμε να διαδίδουμε την αλήθεια.

ΣΧΕΤΙΚΑ

Σχολιάστε