Δευτέρα, 03 Οκτ, 2022
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Καναδά για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού Ντέιβιντ Κίλγκουρ παρουσιάζει μια αναθεωρημένη έκθεση σχετικά με τις συνεχιζόμενες δολοφονίες των ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα για τα όργανά τους, ενώ ο δικηγόρος Ντέιβιντ Μάτας, συν-συγγραφέας της έκθεσης, ακούει στο βάθος, στις 31 Ιανουαρίου 2007. (The Epoch Times)

Μάτας: Η έντονη αφοσίωση του Ντέιβιντ Κίλγκουρ στις Αρχές και η βαθιά συμπόνια για τα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα αντέξουν τον χρόνο

Γράφει ο David Matas,

Γνώριζα τον Ντέιβιντ Κίλγκουρ σε όλη μου την ενήλικη ζωή. Από την πρώτη στιγμή, μπορούσα να δω ότι είχε μια φιλική, εξωστρεφή, κοινωνική προσωπικότητα.

Ο Ντέιβιντ ήταν προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα στο Γουίνιπεγκ στις αρχές της δεκαετίας του ’60, την ίδια εποχή με μένα. Ήταν λίγο πιο μπροστά από μένα, αλλά ήταν εξίσου ενεργός στις φοιτητικές υποθέσεις με μένα, και με το παραπάνω. Κατά σύμπτωση βρισκόμασταν και οι δύο στην Οτάβα και στη συνέχεια στο Παρίσι την ίδια εποχή στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ο καθένας μας ακολουθώντας τη δική του δουλειά και τις δικές του σπουδές. Παρακολούθησα τον γάμο του στο Έντμοντον το 1974, όπου ήταν τότε εισαγγελέας.

Η περιστασιακή μας επαφή άλλαξε δραματικά τον Μάρτιο του 2006, όταν αρχίσαμε, κατόπιν αιτήματος μιας ΜΚΟ, μια κοινή έρευνα για το κατά πόσον οι οπαδοί της πνευματικής πρακτικής Φάλουν Γκονγκ σκοτώνονταν στην Κίνα για να πουληθούν τα όργανά τους σε ασθενείς που είχαν ανάγκη μεταμόσχευσης. Από εκείνη τη στιγμή και για τα τελευταία 16 χρόνια, ήμουν σε επαφή με τον Ντέιβιντ σε σχεδόν καθημερινή βάση, συχνά αρκετές φορές την ημέρα.

(Α-Δ) Οι Ντέιβιντ Κίλγκουρ, Ντέιβιντ Μάτας και Ίθαν Γκάτμαν, συγγραφείς του βιβλίου «Bloody Harvest/The Slaughter: An Update», στο Λονδίνο, Αγγλία, στις 25 Νοεμβρίου 2014. (Simon Gross/The Epoch Times)

 

Η πρώτη έκδοση της έρευνάς μας, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2006, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κακοποίηση στην Κίνα των φυλακισμένων συνείδησης του Φάλουν Γκονγκ, την οποία μας ζητήθηκε να ερευνήσουμε, όντως συνέβαινε. Αντιληφθήκαμε ότι δεν μπορούσαμε απλώς να δημοσιεύσουμε την έκθεση και να αφήσουμε το θέμα για να ασχοληθούμε με άλλες δραστηριότητές μας, από τις οποίες είχαμε πολλές. Για να κρατήσουμε το θέμα ζωντανό, έπρεπε να συνεχίσουμε να το επεξεργαζόμαστε. Και το συνεχίσαμε, με επικαιροποιήσεις της έκθεσής μας, με τη συνίδρυση μαζί με τον δημοσιογράφο Ίθαν Γκάτμαν μιας ΜΚΟ για το θέμα (Διεθνής Συνασπισμός για τον τερματισμό των καταχρηστικών μεταμοσχεύσεων στην Κίνα) και με μια σταθερή ροή ταξιδιών σε συνέδρια, συγκεντρώσεις και ακροάσεις, καθώς και με δηλώσεις, ομιλίες, υποβολές, άρθρα, αναρτήσεις στο διαδίκτυο και μηνύματα σε λίστες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Γίναμε συνεργάτες όχι μόνο σε αυτό το θέμα, αλλά και σε μια ποικιλία άλλων θεμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπου είχαμε κοινό παρονομαστή – την τυραννία στο Ιράν, τις φρικαλεότητες κατά των Ουιγούρων, τις απειλές κατά της Ταϊβάν, την καταστολή στο Χονγκ Κονγκ, τον αντισημιτισμό που καθοδηγείται από διαστρεβλωμένες επιθέσεις κατά του Ισραήλ, και ούτω καθεξής. Μοιραζόμενος τις ίδιες ανησυχίες για τόσα πολλά ζητήματα σε τόσο βάθος για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, γνώρισα τον Ντέιβιντ αρκετά καλά. Αυτό που μπορούσα να δω ήταν ότι ήταν αφοσιωμένος στις αρχές χωρίς επιφυλάξεις. Οι αρχές που υποστήριζε ήταν ένθερμες, έντονες προσωπικές πεποιθήσεις.

Όταν αποσύρθηκε από το Κοινοβούλιο μετά από 27 χρόνια, ήταν τότε το μακροβιότερο μέλος του. Κατά τη διάρκεια αυτής της καριέρας, εκδιώχθηκε από το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα λόγω μη συμμόρφωσης, εντάχθηκε στο Φιλελεύθερο Κόμμα και στη συνέχεια παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας για τις πολιτικές τους. Δεδομένου του χαρακτήρα του, αυτή ήταν μια μοίρα που είχε προαναγγελθεί. Το άνοιγμά του προς τους άλλους, καθώς και η ανεξαρτησία του μυαλού του και η προσήλωσή του στις αρχές, τον καθιστούσαν ιδιαίτερα εκλέξιμο. Η ίδια αυτή ανεξαρτησία έκανε αδύνατη την αναρρίχησή του σε αυτό που ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Ντισραέλι αποκαλούσε λαδωμένο στύλο. Η ικανότητα να πηγαίνεις με τα νερά κάποιου για να τα πηγαίνεις καλά δεν ήταν στο ρεπερτόριό του.

(Α-Δ) Ο δικηγόρος διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντέιβιντ Μάτας, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ίρβιν Κότλερ και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού Ντέιβιντ Κίλγκουρ στην ακρόαση της κοινοβουλευτικής υποεπιτροπής διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Οτάβα στις 3 Νοεμβρίου 2016, όπου ο Μάτας και ο Κίλγκουρ παρείχαν ενημέρωση σχετικά με τις καταχρήσεις των μεταμοσχεύσεων οργάνων στην Κίνα. (The Epoch Times)

 

Οι καλύτερες ώρες του Ντέιβιντ ήταν αυτές που πέρασε για τα ανθρώπινα δικαιώματα μετά την αποχώρησή του από το Κοινοβούλιο. Τα ζητήματα που αφορούσαν τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικά και την Κίνα ειδικότερα έβγαζαν τον καλύτερο εαυτό του, επειδή έβγαζαν τον χειρότερο των άλλων. Άλλοι μπορεί να είναι διατεθειμένοι να ανταλλάξουν ή να υποβαθμίσουν τις αρχές τους με χρήματα ή εξουσία, θέση ή πρόσβαση. Άλλοι μπορεί να είναι πρόθυμοι να δεχτούν υποσχέσεις αντί για την πραγματικότητα, να λένε αντί να δείχνουν. Άλλοι μπορεί να υποκύπτουν σε ψευδαισθήσεις μεγαλείου επειδή οι δράστες ξεστόμισαν τα λόγια που ήθελαν να ακούσουν οι συνομιλητές τους. Αλλά όχι ο Ντέιβιντ Κίλγκουρ. Ξεχώριζε για το απύθμενο πηγάδι υποστήριξης των θυμάτων, την ανεξάντλητη απόρριψη της υποκρισίας, την ατελείωτη αγωνία του για την ατιμωρησία.

Ο Ντέιβιντ πέθανε στις 5 Απριλίου. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη, αλλά δεν νομίζω ότι θα αναπαυθεί. Το πνεύμα του θα υποφέρει πάντα από τις φρικαλεότητες αυτού του πλανήτη. Στο πνεύμα του, ο θυμός του θα συνεχίσει να φουντώνει και η υπομονή του θα δοκιμάζεται ξανά και ξανά από την αέναη επίθεση των δραστών- η συμπάθειά του θα αγκαλιάζει επίμονα την ατελείωτη παρέλαση των θυμάτων και οι ανησυχίες του γι’ αυτά θα αυξάνονται για πάντα.

Θα λείψει σε όλους όσοι γνώρισαν τον Ντέιβιντ. Ωστόσο, δεν θα χαθεί. Το παράδειγμά του θα διαρκέσει για να μας θυμίζει τη διαφορά μεταξύ αδιαφορίας και συμπόνιας, μεταξύ αμηχανίας και ειλικρίνειας, μεταξύ υποχώρησης και σταθερότητας, μεταξύ καλής και κακής πράξης. Δεν έχει εξαφανιστεί γιατί έχει γίνει κομμάτι μας.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις της Epoch Times.

Ο Ντέιβιντ Μάτας, βραβευμένος Καναδός δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μέλος του Τάγματος του Καναδά, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Διεθνούς Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατική Ανάπτυξη με έδρα το Τορόντο. Το 2010 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το έργο του που σχετίζεται με τη διερεύνηση των εγκλημάτων βίαιης αφαίρεσης οργάνων σε βάρος των ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα. Ο Μάτας είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου «Bloody Harvest: The Killing of Falun Gong for their Organs» και συν-επιμελήθηκε το βιβλίο «State Organs: Transplant Abuse in China».

Πως μπορείτε να μας βοηθήσετε ώστε να συνεχίσουμε να σας κρατάμε ενημερωμένους

Ποιος είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την βοήθειά σας για την χρηματοδότηση του ερευνητικού ρεπορτάζ μας; Επειδή είμαστε ένας ανεξάρτητος οργανισμός ειδήσεων που δεν επηρεάζεται από καμία κυβέρνηση, εταιρεία ή πολιτικό κόμμα. Από την ημέρα που ξεκινήσαμε, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με προσπάθειες αποσιώπησης της αλήθειας κυρίως από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Αλλά δεν θα λυγίσουμε. Η ελληνική έκδοση της Epoch Times βασίζεται ολοκληρωτικά στις γενναιόδωρες συνεισφορές σας για να διατηρήσει την παραδοσιακή δημοσιογραφία ζωντανή και υγιή στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί, μπορούμε να συνεχίσουμε να διαδίδουμε την αλήθεια.

Σχολιάστε