Ο Τόνυ Τσικόρια ήταν ένας καταξιωμένος ορθοπεδικός χειρουργός στη Νέα Υόρκη, ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στην επιστήμη και εντελώς αδιάφορος για τη μουσική. Η ζωή του κυλούσε ήρεμα, μέχρι ένα απόγευμα του 1994, όταν χτυπήθηκε από κεραυνό ενώ μιλούσε σε δημόσιο τηλέφωνο εν μέσω καταιγίδας. Το ηλεκτρικό ρεύμα πέρασε μέσα από το σώμα του, επιφέροντας απροσδόκητες αλλαγές.
Για λίγες στιγμές, βίωσε αυτό που περιγράφεται ως επιθανάτια εμπειρία και είδε τον εαυτό του από ψηλά, πριν επανέλθει στη ζωή. Αρχικά, φαινόταν πως είχε επιστρέψει πλήρως στην καθημερινότητά του, χωρίς εμφανείς αλλαγές. Ωστόσο, μέσα του είχε ήδη αρχίσει να συντελείται κάτι διαφορετικό.
Σύντομα, ένιωσε μια έντονη και ανεξήγητη έλξη προς την κλασική μουσική, και ιδιαίτερα προς τον Σοπέν. Η ανάγκη αυτή δεν περιορίστηκε στην ακρόαση· μετατράπηκε σε εσωτερική παρόρμηση να δημιουργήσει ο ίδιος μουσική. Χωρίς καμία προηγούμενη γνώση, αγόρασε ένα πιάνο και άρχισε να παίζει, σαν να καθοδηγούνταν από κάτι βαθύτερο από τη συνείδησή του.
Οι μελωδίες που «άκουγε» στο μυαλό του ήταν πρωτότυπες και επίμονες, οδηγώντας τον να περνά ατελείωτες ώρες στο πιάνο. Η αλλαγή αυτή επηρέασε έντονα και την προσωπική του ζωή, καθώς η αφοσίωσή του στη μουσική επισκίασε τα πάντα.
Η περίπτωσή του προκάλεσε το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Ο διάσημος νευρολόγος Όλιβερ Σακς μελέτησε την περίπτωσή του και πρότεινε ότι μπορεί να είχε συμβεί μια «συναπτική αναδιαμόρφωση». Η ηλεκτρική εκκένωση είχε κάψει ορισμένες νευρικές οδούς και είχε ανοίξει άλλες νέες στον κροταφικό λοβό, την περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τη δημιουργικότητα και την πνευματικότητα.
Ο ίδιος είχε πει ότι, μετά το περιστατικό, δεν αρκούνταν απλώς στο να ακούει μουσική, αλλά ένιωθε την ανάγκη να τη δημιουργεί. Μάλιστα, λίγους μήνες αργότερα συνέθεσε τη δική του «Σονάτα του Κεραυνού», ενώ αργότερα παρουσίασε έργα του σε συναυλιακούς χώρους.
Παρότι δεν εγκατέλειψε την ιατρική, η ζωή του ακολουθά πλέον δύο παράλληλες πορείες: τη χειρουργική την ημέρα και τη μουσική τη νύχτα. Η ιστορία του παραμένει ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα του πόσο απρόβλεπτα μπορεί να μεταβληθεί ο ανθρώπινος νους και πόσο ανεξερεύνητες παραμένουν οι δυνατότητές του.
