Γιατροί και ευρωβουλευτές από την Ευρωπαϊκή Ένωση κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα, με τη Γερμανίδα ευρωβουλευτή του AfD, Κριστίν Άντερσον, να υποστηρίζει ότι η χώρα έχει «τελειοποιήσει το σύστημα» μέσω της καταπίεσης μειονοτήτων.
Η Άντερσον χαρακτήρισε την πρακτική των εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων ως «βαθιά παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» και κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να δράσει με βάση τις σχετικές αναφορές. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν στις 21 Απριλίου, σε συνέδριο για την ηθική των μεταμοσχεύσεων που διοργανώθηκε από την ίδια και την ομάδα «Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
Στην εισαγωγική της τοποθέτηση, η Άντερσον ανέφερε ότι οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων πλήττουν «τον ίδιο τον πυρήνα των κοινών μας αξιών, δηλαδή την προστασία της ανθρώπινης ζωής, την ακεραιότητα της ιατρικής και την υπεράσπιση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της σωματικής αυτονομίας».
Εν συνεχεία, παρουσίασε δύο ομιλητές: τον Δρ Τρέβορ Στάμερς, πρώην αναπληρωτή καθηγητή ιατρικής ηθικής στο St. Mary’s University στο Ηνωμένο Βασίλειο και συγγραφέα του έργου «The Ethics of Global Organ Acquisition» («Η ηθική της παγκόσμιας προμήθειας οργάνων»), καθώς και τον Δρ Αντρέας Βέμπερ, χειρουργό τραύματος, πρώην συνεργάτη του Γερμανικού Ιδρύματος Μεταμοσχεύσεων και νυν αναπληρωτή διευθυντή της οργάνωσης Doctors Against Forced Organ Harvesting Europe (Γιατροί Κατά των Εξαναγκαστικών Αφαιρέσεων Οργάνων Ευρώπης).
Αποδεικτικά στοιχεία
Ο Βέμπερ αφιέρωσε την παρουσίασή του σε αυτό που περιέγραψε ως συστηματική πρακτική προμήθειας οργάνων από κρατούμενους συνείδησης στην Κίνα και, για να αντικρούσει τον ισχυρισμό του Πεκίνου ότι τέτοιες κατηγορίες είναι «αβάσιμες», παρουσίασε πέντε άξονες αποδεικτικών στοιχείων: μαρτυρίες αυτοπτών, ετήσιους αριθμούς μεταμοσχεύσεων, στατιστικές ανωμαλίες στο κινεζικό σύστημα κατανομής οργάνων COTRS, εξαιρετικά σύντομους χρόνους αναμονής και τη ραγδαία επέκταση των υποδομών μεταμοσχεύσεων, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αυξήθηκε κατά οκτώ φορές μεταξύ 2006 και 2015.
Ανέφερε ότι σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Δανία περίπου το 1% των εγγεγραμμένων στις λίστες δωρεάς οργάνων καταλήγει σε μεταμόσχευση, ενώ στην Κίνα το ποσοστό φτάνει το 12%, κάτι που συνεπάγεται ένα σύστημα περίπου 1.100% πιο αποτελεσματικό, γεγονός που χαρακτήρισε εξαιρετικά ύποπτο και πλήρως μη ρεαλιστικό.
Πρόσθεσε ότι οι χρόνοι αναμονής στην Κίνα, που σε ορισμένες περιπτώσεις έφταναν τις «1 έως 2 ημέρες» για διπλή μεταμόσχευση πνευμόνων κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19, αντιπαραβάλλονται με καθυστερήσεις «περίπου μισού έτους» στις Ηνωμένες Πολιτείες και «2 έως 3 ετών» στη Γερμανία.
Αναφέρθηκε επίσης στην περίπτωση Γερμανού ασθενούς με σπάνια ομάδα αίματος και ιστορικό αλκοολισμού, ο οποίος, αδυνατώντας να λάβει ήπαρ μέσω του Eurotransplant, ταξίδεψε τρεις φορές στην Κίνα και υποβλήθηκε σε τρεις μεταμοσχεύσεις με κόστος περίπου 400.000 δολάρια η καθεμία. Μολονότι οι μεταμοσχεύσεις απέτυχαν, τα ποσά καταδεικνύουν την οικονομική δυναμική μιας βιομηχανίας που, σύμφωνα με τον ίδιο, ανέρχεται στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο Βέμπερ επεσήμανε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει υιοθετήσει τρία ψηφίσματα για το ζήτημα και ότι το 2021 ειδικοί των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα εξέφρασαν ανησυχία για αναφορές εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων που στοχεύουν ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, Χριστιανούς, Θιβετιανούς και Ουιγούρους που κρατούνται στην Κίνα, επισημαίνοντας ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν προχώρησε σε ουσιαστική δράση.
Παράλληλα, και οι δύο θεσμοί έχουν καλέσει το Πεκίνο να επιτρέψει ανεξάρτητη παρακολούθηση των αναφορών για συστηματικές, κρατικά εγκεκριμένες καταχρήσεις, κάτι που το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) έχει επανειλημμένα αρνηθεί.
Ηθική παρακμή
Ο Βέμπερ υποστήριξε ότι υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων, καθώς γιατροί, μεσάζοντες και διοικητικά στελέχη νοσοκομείων ενεργούν με γνώμονα το κέρδος, ενώ το ΚΚΚ διατηρεί στρατηγικό ενδιαφέρον στη χρήση των μεταμοσχεύσεων για την «εξάλειψη του Φάλουν Γκονγκ».
Το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, αποτελεί πνευματική άσκηση που βασίζεται στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας και παρουσιάστηκε στο κοινό στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αποκτώντας ευρεία απήχηση που έφτασε, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις της εποχής, τα 70 έως 100 εκατομμύρια ασκούμενους. Τον Ιούλιο του 1999, το ΚΚΚ, θεωρώντας ότι η δημοτικότητά του απειλούσε την εξουσία του, εξαπέλυσε εκστρατεία για την εξάλειψή του, με αποτέλεσμα πολλοί να υποστούν παράνομη κράτηση, καταναγκαστική εργασία, βασανιστήρια και θάνατο.
Επιπλέον, ανέφερε ότι έχουν κατασκευαστεί εννέα κέντρα μεταμοσχεύσεων μόνο στην περιοχή του Σιντζιάνγκ, προσθέτοντας ότι η ζήτηση από τη Μέση Ανατολή για «χαλάλ όργανα» έχει δημιουργήσει ειδική αγορά για όργανα μουσουλμάνων Ουιγούρων, ενώ τόνισε ότι η μεγαλύτερη απειλή για την ιατρική κοινότητα και την ανθρωπότητα συνολικά είναι η ηθική παρακμή.
Ο Βέμπερ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει δημόσια θέση και να προχωρήσει σε έρευνες στην Κίνα.
Ο Στάμερς, από την πλευρά του, εστιάζοντας κυρίως στα συστήματα συναίνεσης στη Δύση, παρουσίασε το παγκόσμιο εμπόριο οργάνων ως αποτέλεσμα συστημικής έλλειψης και αδύναμης λογοδοσίας, υπενθυμίζοντας ότι σε συζήτηση στο Σίδνεϋ περίπου πριν από μία δεκαετία ένας Αυστραλός χειρουργός μεταμοσχεύσεων, που είχε μόλις επιστρέψει από εκπαιδευτική επίσκεψη στην Κίνα, φάνηκε εμφανώς αμήχανος όταν τέθηκε το ζήτημα των καταγγελιών για τις πρακτικές μεταμοσχεύσεων στην Κίνα.
Προειδοποίησε επίσης ότι τα συστήματα τεκμαιρόμενης συναίνεσης δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα της έλλειψης δοτών, εξηγώντας ότι η επιτυχία της Ισπανίας δεν οφείλεται στη νομοθεσία αλλά σε εξειδικευμένες νοσοκομειακές υποδομές που αξιοποιούν κάθε εθελοντική δωρεά.
Ζήτημα προτύπων
Ερωτηθείσα αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορούσε να εισαγάγει νομοθεσία παρόμοια με το νομοσχέδιο που κατέθεσε τον Μάρτιο ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ, το οποίο προβλέπει κυρώσεις σε άτομα που έχουν εν γνώσει τους και άμεσα εμπλακεί ή διευκολύνει εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα, η Άντερσον εμφανίστηκε επιφυλακτική.
Εξέφρασε την άποψη ότι αυτό δεν είναι εφικτό προς το παρόν, καθώς το Κοινοβούλιο διατηρεί έντονη αριστερή κλίση και προτιμά να μην προσβάλει την Κίνα αντί να πράξει το ορθό, αν και σημείωσε ότι θα ήταν μια θετική ενέργεια.
Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα The Epoch Times, η Άντερσον ανέφερε ότι η Κίνα έχει «τελειοποιήσει το σύστημα των αφαιρέσεων οργάνων μέσω της απανθρωποποίησης μειονοτήτων, της φυλάκισής τους, της αποστολής τους σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και της αφαίρεσης των οργάνων τους».
Πρόσθεσε ότι τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά και διερωτήθηκε από πού προέρχονται τα όργανα, εκτιμώντας ότι είτε τα στοιχεία αλλοιώνονται είτε έχουν βρεθεί άλλοι τρόποι προμήθειας.
Αναφερόμενη στο σύστημα τεκμαιρόμενης συναίνεσης στη Γερμανία, κατήγγειλε ότι συνιστά πλήρη υπονόμευση της σωματικής αυτονομίας, εξηγώντας ότι πλέον το κράτος απαιτεί από τους πολίτες να δηλώσουν ρητά ότι δεν επιθυμούν να δωρίσουν τα όργανά τους, επισημαίνοντας ότι ακόμη και αυτό δεν αποτελεί εγγύηση.
Η Άντερσον δήλωσε ότι εφόσον τα όργανα έχουν μετατραπεί σε εμπορεύσιμο αγαθό, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους.
