Στα τέλη του 2025, η ηγεσία της OpenAI σήμανε εσωτερικό «κόκκινο συναγερμό» (code red) καθώς το ChatGPT έχανε έδαφος από τον ανταγωνισμό. Σύμφωνα με αναφορές, ο διευθύνων σύμβουλος Σαμ Άλτμαν έστειλε εσωτερικό υπόμνημα ζητώντας από τους εργαζομένους να αφήσουν στην άκρη κάθε άλλο έργο και να επικεντρωθούν στη βελτίωση του ChatGPT. Αιτία ήταν το νέο μοντέλο Gemini 3 της Google, το οποίο σημείωσε ραγδαία άνοδο. Μάλιστα, ο διευθύνων σύμβουλος της Salesforce, Μαρκ Μπένιοφ, δήλωσε δημόσια ότι εγκατέλειψε το ChatGPT υπέρ του Gemini αφού το χρησιμοποίησε για μόλις δύο ώρες, χαρακτηρίζοντας το άλμα στις δυνατότητες του Gemini «τρελό» . Τον Νοέμβριο 2025, η επισκεψιμότητα του ChatGPT παρουσίασε πτώση για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, ενώ το Gemini εκτοξεύτηκε σε πάνω από 650 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες. Αυτή η τάση υποδηλώνει ότι το chatbot της OpenAI — το οποίο κάποτε κυριαρχούσε στην κούρσα για την τεχνητή νοημοσύνη — αντιμετωπίζει πλέον έντονο ανταγωνισμό και δυσκολεύεται να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του.
Οικονομικές ζημίες χωρίς προηγούμενο
Πίσω από τον ανταγωνισμό στην τεχνολογία, ακόμα πιο ανησυχητική για την OpenAI είναι η οικονομική της αιμορραγία. Η Microsoft, βασικός εταίρος και επενδυτής, αποκάλυψε εμμέσως ότι η OpenAI είχε ζημιές περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ένα και μόνο τρίμηνο — ένα από τα μεγαλύτερα τριμηνιαία οικονομικά ελλείμματα στην ιστορία της τεχνολογίας. Αντικατοπτρίζοντας το μέγεθος, αναλυτές της Deutsche Bank εκτιμούν πως η εταιρεία θα συσσωρεύσει αρνητικές ταμειακές ροές ύψους 143 δισ. δολαρίων μέχρι το 2029, πριν αρχίσει να εμφανίζει κέρδη.
«Καμία startup στην ιστορία δεν έχει λειτουργήσει με ζημίες σε κλίμακα που να πλησιάζει καν αυτό το μέγεθος», σημείωσαν χαρακτηριστικά οι αναλυτές της τράπεζας. Με άλλα λόγια, η OpenAI ‘καίει’ μετρητά γρηγορότερα από κάθε άλλη εταιρεία που έχουμε δει, γεγονός που θέτει πιεστικά ερωτήματα για τη βιωσιμότητά της.
Το πανάκριβο πείραμα του Sora
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των υπέρογκων δαπανών της OpenAI είναι η πλατφόρμα δημιουργίας βίντεο Sora. Η εφαρμογή έγινε viral το φθινόπωρο του 2025, επιτρέποντας στους χρήστες να δημιουργούν σύντομα βίντεο με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.
Ωστόσο, το κόστος λειτουργίας της είναι αστρονομικό: υπολογίζεται ότι η OpenAI ξοδεύει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα μόνο για το Sora — δηλαδή πάνω από 5 δισ. δολάρια σε ετήσια βάση — προκειμένου να παράγει εκατομμύρια βιντεάκια-«memes». Κάθε βίντεο 10 δευτερολέπτων κοστίζει στην εταιρεία περίπου $1,30 σε υπολογιστική ισχύ, ενώ χρεώνει στους χρήστες μόλις $1, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε δημιουργία βίντεο αποφέρει ζημιά. Ακόμα και η ίδια η εταιρεία το αναγνώρισε: ο επικεφαλής μηχανικός του Sora, Μπιλ Πιμπλς, παραδέχτηκε δημοσίως ότι η πλατφόρμα δεν είναι «καθόλου βιώσιμη αυτή τη στιγμή». Πράγματι, στα τέλη Οκτωβρίου, η OpenAI αναγκάστηκε να τερματίσει το μοντέλο απεριόριστης δωρεάν χρήσης του Sora και να εισάγει επί πληρωμή πακέτα για επιπλέον βίντεο, σε μια προσπάθεια να μετριάσει τη «διαρροή» χρημάτων.
Η περίπτωση του Sora καταδεικνύει το ευρύτερο πρόβλημα: η OpenAI ξοδεύει υπέρογκα ποσά για να τροφοδοτεί υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης που προσελκύουν εκατομμύρια χρήστες, αλλά με ένα μοντέλο που καίει μετρητά αντί να αποφέρει κέρδη. Όπως παρατηρήθηκε σκωπτικά, η εταιρεία ξοδεύει περίπου 5 δισ. δολάρια τον χρόνο για να παράγει memes που πιθανώς παραβιάζουν πνευματικά δικαιώματα (καθώς πολλά βίντεο του Sora βασίζονται σε προστατευμένο περιεχόμενο). Πρόκειται ουσιαστικά για την κλασική «συνταγή» της Σίλικον Βάλλεϋ: ξοδεύουμε χρήματα τώρα, με την ελπίδα να κυριαρχήσουμε αργότερα στην αγορά. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: πόσο μπορεί να διαρκέσει αυτή η πρακτική, δεδομένων των πρωτοφανών ζημιών;
Δυσκολίες βελτίωσης και απογοητευτικά μοντέλα
Παρά τις κολοσσιαίες δαπάνες σε υποδομές και έρευνα, τα αποτελέσματα στον πυρήνα της τεχνολογίας της OpenAI φαίνεται να παρουσιάζουν φθίνουσα απόδοση. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, τα «εύκολα» κέρδη στην απόδοση των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης έχουν πλέον αποσπαστεί — κάθε περαιτέρω βελτίωση κατά 2x μπορεί να απαιτεί 5x περισσότερη ενέργεια και χρήματα, καθώς απαιτείται εκθετική αύξηση της υπολογιστικής ισχύος, των δεδομένων και της κατανάλωσης ρεύματος. Πράγματι, φήμες στον χώρο υποστηρίζουν ότι κάποια από τα μεγάλα training runs (εκπαιδεύσεις υπέρ-μοντέλων) που επιχείρησε η OpenAI μέσα στο 2025 δεν κατάφεραν να παράξουν AI ανώτερο των προηγούμενων γενεών.
Το GPT-5, η επόμενη μεγάλη έκδοση του μοντέλου, λανσαρίστηκε το 2025 με υψηλές προσδοκίες, αλλά έφερε διάχυτη απογοήτευση στους χρήστες. Πολλοί ανέφεραν ότι το νέο ChatGPT με GPT-5 εμφάνιζε πιο «επίπεδη» προσωπικότητα, ήταν υπερβολικά προσεκτικό και εταιρικό στον τόνο, και μάλιστα έκανε λάθη σε βασικά ζητήματα γεωγραφίας και μαθηματικών.
«Ήταν σαν πισωγύρισμα — πιο βαρετό, πιο ρομποτικό» σχολίασαν αρκετοί έμπειροι χρήστες σε φόρουμ. Η κατάσταση έφτασε στο σημείο να υπάρξει «εξέγερση» των χρηστών: μέσα σε 24 ώρες από την αναβάθμιση, η OpenAI αναγκάστηκε να επαναφέρει εσπευσμένα την προηγούμενη έκδοση GPT-4ο ως επιλογή για τους συνδρομητές, καθώς οι αντιδράσεις συνηγορούσαν έντονα υπέρ του παλαιότερου μοντέλου. Ο ίδιος ο Άλτμαν παραδέχτηκε το φιάσκο, εξηγώντας ότι τεχνικά ζητήματα στην αλλαγή μοντέλων «έκαναν το GPT-5 να φαίνεται πιο χαζό» και δεσμεύτηκε να βελτιώσει την απόδοσή του.
Παρότι έγιναν διορθώσεις και κυκλοφόρησαν διαδοχικές ενημερώσεις (GPT-5.1, GPT-5.2, κ.ο.κ.), η εικόνα δεν άλλαξε δραματικά. Και στις νεότερες εκδόσεις, πολλοί χρήστες συνεχίζουν να διαμαρτύρονται ότι το ChatGPT έχει γίνει υπερβολικά «συμβατικό», αποστειρωμένο και «ρομποτικό» στην αίσθηση, χάνοντας μέρος της δημιουργικότητας και της «σπίθας» που χαρακτήριζε παλιότερες εκδόσεις. Αυτό το μοτίβο — διαρκείς βελτιώσεις με ολοένα μικρότερο αντίκρισμα στην εμπειρία χρήσης — ενισχύει την ανησυχία ότι η OpenAI πλησιάζει τα όρια των αποδόσεων που μπορούν να αποσπαστούν από τις τρέχουσες τεχνολογικές προσεγγίσεις, εκτός αν βρεθούν εντελώς νέες μέθοδοι.
Μαζική έξοδος ταλέντων και διοικητικές αναταράξεις
Την ίδια περίοδο, η OpenAI βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα μεγάλο κύμα παραιτήσεων κορυφαίων στελεχών, γεγονός που τροφοδότησε περαιτέρω την εικόνα μιας εταιρείας σε κρίση. Τον Σεπτέμβριο 2024, η CTO Μίρα Μουράτι — ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη και επικεφαλής τεχνολογίας — ανακοίνωσε αιφνιδίως την αποχώρησή της. Άμεσα ακολούθησαν ο Chief Research Officer Μπομπ ΜακΓκρού (επικεφαλής έρευνας) και ο αντιπρόεδρος έρευνας Μπάρετ Ζοφ, οι οποίοι παραιτήθηκαν μέσα σε λίγες ώρες από την ανακοίνωση της Μουράτι. Οι αποχωρήσεις αυτές ήρθαν να προστεθούν σε μια σειρά άλλων ηχηρών αποχωρήσεων: ο πρόεδρος και συνιδρυτής Γκρεγκ Μπρόκμαν είχε ήδη φύγει από την εταιρεία τον Νοέμβριο 2023, κατά τη διάρκεια της διοικητικής κρίσης που ξέσπασε τότε, ενώ ο chief scientist Ίλια Σούτσκεβερ (επικεφαλής επιστήμονας και συνιδρυτής) απομακρύνθηκε το 2024. Συνολικά, περισσότεροι από 20 υψηλόβαθμοι ερευνητές και μηχανικοί αποχώρησαν από την OpenAI μέσα σε ένα έτος , μεταξύ αυτών περίπου οι μισοί από την ομάδα που δούλευε πάνω στην ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης.
Οι λόγοι πίσω από αυτές τις αποχωρήσεις ποικίλλουν, αλλά ορισμένες αναφορές περιγράφουν μια τοξική διοικητική κουλτούρα που καλλιεργήθηκε υπό τον Άλτμαν. Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η πρώην διοικητική σύμβουλος της OpenAI, Έλεν Τόνερ, αποκάλυψε ότι τουλάχιστον δύο στελέχη είχαν παραπονεθεί στο διοικητικό συμβούλιο πως η συμπεριφορά του Άλτμαν — ιδίως η τάση του να παραπλανά ή να αποκρύπτει πληροφορίες — συνιστούσε «ψυχολογική κακοποίηση» προς τους συνεργάτες του. Οι καταγγελίες αυτές μάλιστα φέρονται να αποτέλεσαν μέρος των λόγων που το τότε συμβούλιο προσπάθησε να παύσει τον Άλτμαν από CEO στα τέλη του 2023 (μια απόπειρα που οδήγησε στο γνωστό δραματικό επεισόδιο της προσωρινής απόλυσης και επαναπρόσληψής του έπειτα από την εξέγερση των υπαλλήλων υπέρ του). Παρόλο που ο Άλτμαν επέστρεψε θριαμβευτικά στη θέση του τότε, οι αποχωρήσεις κορυφαίων ταλέντων συνεχίστηκαν το 2024, αφήνοντας ερωτήματα για το εργασιακό κλίμα και την κατεύθυνση της εταιρείας. Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ο έμπειρος επενδυτής Τζορτζ Νόμπλ, «η εταιρεία που υποτίθεται ότι θα οικοδομούσε τη γενική τεχνητή νοημοσύνη (AGI) δεν μπορεί καν να κρατήσει την ηγετική της ομάδα ενωμένη».
Νομική μάχη δισεκατομμυρίων με τον Έλον Μασκ
Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, η OpenAI έχει πλέον εμπλακεί και σε μια δυνητικά καταστροφική δικαστική διαμάχη με τον Έλον Μασκ — έναν από τους ιδρυτές και πρώην χρηματοδότες της. Ο Μασκ κατέθεσε μήνυση κατηγορώντας την OpenAI (καθώς και τη Microsoft, μεγάλο επενδυτή της) για απάτη, υποστηρίζοντας ότι εξαπατήθηκε το 2015 για να δωρίσει περίπου 38 εκατ. δολάρια στο αρχικό, μη κερδοσκοπικό σχήμα της OpenAI, με την υπόσχεση ότι η οργάνωση θα παραμείνει κοινωφελής και ανοιχτού κώδικα. Αντ’ αυτού, υποστηρίζει ο Μασκ, η OpenAI «πρόδωσε» την αποστολή της εξελισσόμενη σε κερδοσκοπική startup αξίας πολλών δισεκατομμυρίων, αποκομίζοντας τεράστια οφέλη από την αρχική του συμβολή. Ο Μασκ διεκδικεί αποζημιώσεις που θα μπορούσαν να φτάσουν έως τα 134 δισεκατομμύρια δολάρια — ουσιαστικά απαιτώντας μερίδιο από τα «παράνομα κέρδη» της OpenAI και της Microsoft λόγω της αλλαγής πορείας.
Η OpenAI από την πλευρά της αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντας τη μήνυση ως «αβάσιμη» και ως μια μορφή «εκστρατείας παρενόχλησης» εκ μέρους του Μασκ, ο οποίος πλέον είναι ανταγωνιστής (ίδρυσε τη δική του AI εταιρεία, την xAI) . Ωστόσο, στις 16 Ιανουαρίου 2026, το ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας απέρριψε το αίτημα της OpenAI και της Microsoft να απορρίψουν τη μήνυση, βρίσκοντας ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να κριθούν οι ισχυρισμοί του Μασκ από σώμα ενόρκων. Η δίκη ορίστηκε για τα τέλη Απριλίου 2026, όπου αναμένεται να έρθουν στο φως εσωτερικά έγγραφα και επικοινωνία. Ήδη, σύμφωνα με τα δικόγραφα, έχουν παρουσιαστεί μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και σημειώσεις ιδρυτών της OpenAI που δείχνουν ότι από το 2017 η ηγεσία συζητούσε το ενδεχόμενο μετατροπής σε κερδοσκοπική εταιρεία — σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί στον Μασκ. Σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, φέρεται ο συνιδρυτής Γκρεγκ Μπρόκμαν να είχε γράψει σε ιδιωτικό σημείωμα: «Δεν μπορούμε να λέμε ότι δεσμευόμαστε να μείνουμε μη-κερδοσκοπικοί… αν τρεις μήνες μετά γίνουμε εταιρεία B-corp, τότε θα είναι ψέμα». Τέτοιου είδους στοιχεία ο δικαστής τα χαρακτήρισε «ιδιαιτέρως ανησυχητικά» και υπέρ της θέσης Μασκ, ότι δηλαδή οι ιδρυτές της OpenAI τού πρόσφεραν ψευδείς διαβεβαιώσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δωρεά του.
Η έκβαση αυτής της δικαστικής διαμάχης έχει τεράστια σημασία. Εάν ο Μασκ δικαιωθεί — ακόμη και σε ένα μέρος των αξιώσεών του — η OpenAI θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα οικονομικό πλήγμα γιγαντιαίων διαστάσεων (δεκάδων ή και άνω των εκατό δισ. δολαρίων), το οποίο πιθανώς δεν θα μπορέσει να αντέξει. Παράλληλα, η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα εταιρικής διακυβέρνησης και εμπιστοσύνης: μια startup που ξεκίνησε ως μη κερδοσκοπικό εγχείρημα «για το καλό της ανθρωπότητας» και πλέον αποτιμάται γύρω στο μισό τρισεκατομμύριο δολάρια, καλείται να αποδείξει ότι δεν παραπλάνησε τους πρώτους της υποστηρικτές στην πορεία της προς το κέρδος.
Απόγειο του hype ή αρχή της πτώσης;
Όλα τα παραπάνω γεγονότα συνθέτουν την εικόνα μιας εταιρείας σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η OpenAI υπήρξε επί χρόνια το συνώνυμο του ενθουσιασμού γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, με το ChatGPT να προκαλεί παγκόσμια φρενίτιδα χρήσης. Σήμερα όμως, πολλοί αναρωτιούνται αν βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα του κύκλου hype για την Generative AI (γενετική τεχνητή νοημοσύνη) — και αν επίκειται μια απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα. Ο επενδυτής Τζορτζ Νομπλ, σε ανάλυσή του που συζητήθηκε ευρέως, προειδοποιεί ότι καθίσταται αδύνατον να κρυφτούν τα σημάδια της υπέρμετρης προσδοκίας έναντι της πικρής πραγματικότητας. Όπως επισημαίνει, οι ανταγωνιστές (Google, Meta, Anthropic, κ.ά.) έχουν πλέον σχεδόν καλύψει τη διαφορά, οι νομικοί κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται και η OpenAI θα πρέπει να αυξήσει τα ετήσια έσοδά της κατά 15 φορές μέσα σε πέντε χρόνια (έως το 2030) για να δικαιολογήσει την τρέχουσα αποτίμησή της. Αυτό μεταφράζεται σε στόχο περίπου 200 δισ. δολαρίων εσόδων το 2030, ένας αριθμός τεράστιος (συγκριτικά, η Microsoft είχε συνολικά έσοδα ~$230 δισ. το 2023). Και όλα αυτά, την ώρα που το κόστος λειτουργίας και επένδυσης της OpenAI διογκώνεται εκρηκτικά — η ίδια η εταιρεία φέρεται να έχει δεσμευτεί σε δαπάνες ύψους $1,4 τρισεκ. για κέντρα δεδομένων και υποδομές μέσα στην επόμενη οκταετία.
Ακόμα και ο ίδιος ο Σαμ Άλτμαν έχει αναγνωρίσει ότι υπάρχουν στοιχεία φούσκας στην τρέχουσα συγκυρία. Σε πρόσφατες δηλώσεις του, όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί πως υπάρχει υπερβολικός ενθουσιασμός των επενδυτών για την AI, απάντησε: «Ναι, σίγουρα υπάρχει μια φούσκα. Κάποιος πρόκειται να χάσει μια φαινομενικά τεράστια ποσότητα χρημάτων». Προσέθεσε δε ότι, όπως σε κάθε φούσκα, πολλοί άλλοι θα κερδίσουν πολλά χρήματα — το δύσκολο είναι να ξέρεις σε ποια πλευρά θα βρεθείς.
Για τους επενδυτές και την ευρύτερη αγορά τεχνολογίας, η περίπτωση της OpenAI λειτουργεί πλέον ως καμπανάκι. Οι λεγόμενες «Magnificent 7» (οι επτά κολοσσοί της τεχνολογίας των ΗΠΑ) είδαν τις μετοχές τους να εκτοξεύονται το 2023-25, εν μέρει χάρη στο hype της AI. Όμως, όπως σημειώνει ο Νομπλ, το χάσμα μεταξύ της επαγγελλόμενης «επανάστασης» και της πραγματικότητας που έχει παραδοθεί έως τώρα «δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερο». Οι πιο συνετοί επενδυτές αρχίζουν ήδη να μετακινούν κεφάλαια προς τομείς όπου οι αποτιμήσεις ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τα θεμελιώδη μεγέθη — προς εταιρείες μικρομεσαίας κεφαλαιοποίησης με υπαρκτά κέρδη, παρά προς πανάκριβες μετοχές-στοιχήματα πάνω στην AI. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, οι αγορές μπορούν να τιμολογήσουν τον κίνδυνο, αλλά δεν μπορούν να τιμολογήσουν το χάος. Και αυτή τη στιγμή η OpenAI — με την εσωτερική αναστάτωση, τις τεχνικές δυσκολίες, τις οικονομικές ζημίες και τις δικαστικές εκκρεμότητες — δίνει την εικόνα χάους μεταμφιεσμένου σε εταιρεία μισού τρισεκατομμυρίου.
Το αν αυτή η εικόνα θα επιβεβαιωθεί ή θα ανατραπεί μένει να το δούμε τους επόμενους μήνες. Το βέβαιο είναι ότι η OpenAI εισέρχεται στο 2026 αντιμετωπίζοντας τη μεγαλύτερη κρίση στη — σύντομη μεν εκρηκτική δε — ιστορία της. Θα κατορθώσει να αντέξει στην πίεση, διαψεύδοντας τους επικριτές της ή βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο θεαματικές «καταρρεύσεις σε πραγματικό χρόνο» που έχουμε δει στον κλάδο της τεχνολογίας;
