Η περιορισμένη και καθυστερημένη αντίδραση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στις καταγγελίες για εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα συνέβαλε, σύμφωνα με ερευνητές, στην επέκταση της πρακτικής και στους Ουιγούρους.
Η Μαρία Τσουνγκ, εκτελεστική διευθύντρια της Οργάνωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Φάλουν Γκονγκ (Falun Gong Human Rights Group) και ομότιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα, εκτίμησε ότι, παρά τη σημαντική συνηγορία για το ζήτημα, η διεθνής αντίδραση υπήρξε περιορισμένη και εξαιρετικά αργή. Στο μεταξύ, το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς ανέπτυξε σημαντικές τεχνολογικές δυνατότητες, ενώ μετά τις μαζικές κρατήσεις των Ουιγούρων οι ερευνητές εκτιμούν ότι και εκείνοι υπέστησαν εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων.
Η Τσουνγκ συμμετείχε την 1η Ιουλίου σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα, στο Διεθνές Συνέδριο για το Δίκαιο και την Ψυχική Υγεία (International Congress on Law and Mental Health) στο Μόντρεαλ. Στην ίδια συζήτηση συμμετείχαν ο διεθνούς φήμης δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντέιβιντ Μάτας, με έδρα το Γουίνιπεγκ, ο διευθυντής της Οργάνωσης Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων των Ουιγούρων (Uyghur Rights Advocacy) Μεχμέτ Τοχτί και ο ερευνητής δημοσιογράφος και συγγραφέας Ήθαν Γκούτμαν.
Η πρακτική της αφαίρεσης οργάνων από κρατούμενους συνείδησης που ασκούν το Φάλουν Γκονγκ έγινε γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του 2000 μέσα από το έργο του Μάτας και του εκλιπόντος Καναδού βουλευτή και υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντέιβιντ Κίλγκουρ.
Τα επόμενα χρόνια η πρακτική μελετήθηκε σε μεγαλύτερο βάθος, μεταξύ άλλων από το Ανεξάρτητο Δικαστήριο για την Κίνα (China Tribunal), το οποίο συνεδρίασε στο Λονδίνο. Το δικαστήριο κατέληξε το 2019 στο συμπέρασμα ότι οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων πραγματοποιούνται επί σειρά ετών σε «σημαντική κλίμακα» σε ολόκληρη την Κίνα και ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ αποτελούν «μία — και πιθανότατα την κύρια — πηγή οργάνων».
Το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, είναι πνευματική άσκηση που βασίζεται στις αρχές της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας. Εξαπλώθηκε ραγδαία στην Κίνα τη δεκαετία του 1990 λόγω της ευεργετικής επίδρασης που είχε στην υγεία των ασκουμένων. Θορυβημένο από τη δημοτικότητα της πρακτικής, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ) εξαπέλυσε τον Ιούλιο του 1999 εκτεταμένη εκστρατεία εναντίον της. Έκτοτε, χιλιάδες ασκούμενοι έχουν γίνει αντικείμενα παρακολούθησης, αυθαίρετης κράτησης, καταναγκαστικής εργασίας, πλύσης εγκεφάλου, βασανιστηρίων και εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης ότι οι ιατρικές εξετάσεις στις οποίες υποβάλλονται οι Ουιγούροι — μεγάλος αριθμός των οποίων κρατείται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην κινεζική περιφέρεια Σιντζιάνγκ — αποτελούν πιο πρόσφατο φαινόμενο και ότι αποδείξεις εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων από αυτή την ομάδα ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον.
Μετά τη δημοσίευση, το 2006, της έκθεσης «Bloody Harvest», την οποία ο Μάτας συνυπέγραψε με τον Κίλγκουρ, η Διεθνής Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων, μία διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα το Μόντρεαλ, υιοθέτησε πολιτικές για την αποτροπή της συνέργειας στην εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων στην Κίνα, όπως η απαγόρευση συμμετοχής Κινέζων χειρουργών στις εκδηλώσεις της.
Η στάση αυτή, κατά τον Μάτας, άσκησε πίεση στο Πεκίνο, το οποίο ανακοίνωσε το 2015 ότι θα σταματούσε να χρησιμοποιεί όργανα από εκτελεσμένους κρατουμένους. Ωστόσο, οι κινεζικές αρχές, ουδέποτε δήλωσαν ότι θα σταματούσαν να λαμβάνουν όργανα από κρατούμενους συνείδησης.
Μετά την ανακοίνωση του Πεκίνου, η Διεθνής Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων (Transplantation Society) άρχισε εκ νέου να συνεργάζεται με την Κίνα. Στις προτάσεις του για την αντιμετώπιση των παραβιάσεων στις μεταμοσχεύσεις οργάνων στην Κίνα, ο Μάτας συμπεριέλαβε την ανάγκη η Εταιρεία να αναγνωρίσει ότι το βάρος της απόδειξης ανήκει στην Κίνα, η οποία οφείλει να αποδείξει πως έχει σταματήσει η λήψη οργάνων από κρατούμενους συνείδησης.
Η εφημερίδα The Epoch Times επικοινώνησε με τη Διεθνή Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων για σχόλιο, χωρίς να λάβει άμεσα απάντηση.
Οι ερευνητές που μελετούν τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα έχουν αξιοποιήσει διαφορετικές μεθόδους για να σχηματίσουν συνολική εικόνα της πρακτικής, καθώς η ανεξάρτητη έρευνα στο εσωτερικό της χώρας είναι σχεδόν αδύνατη. Ο Μάτας και άλλοι ερευνητές έχουν επισημάνει ότι στην Κίνα η δωρεά οργάνων δεν αποτελεί εδραιωμένη κοινωνική πρακτική. Συνεπώς, η εκρηκτική αύξηση των μεταμοσχεύσεων μετά το 1999, όταν το ΚΚΚ ξεκίνησε την πανεθνική εκστρατεία του για την εξάλειψη του Φάλουν Γκονγκ, δεν μπορεί να αποδοθεί στις δωρεές.
Στο μικροσκόπιο των ερευνητών έχουν βρεθεί η αύξηση των διαθέσιμων κλινών στα νοσοκομεία όπου πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις, ο πολλαπλασιασμός των μεταμοσχευτικών κέντρων σε ολόκληρη την Κίνα και οι εξαιρετικά σύντομοι χρόνοι αναμονής για την εξεύρεση συμβατού οργάνου, οι οποίοι, σύμφωνα με στοιχεία, φτάνουν ακόμη και τις δύο εβδομάδες.
Έχουν επίσης συγκεντρωθεί άμεσες αποδείξεις από νοσοκομεία, με διοικητικά στελέχη να παραδέχονται σε τηλεφωνικές συνομιλίες ότι διέθεταν όργανα προερχόμενα από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ. Το 2024 ένας επιζών, ο οποίος δραπέτευσε από κινεζική φυλακή αφού του είχαν αφαιρεθεί τμήματα του πνεύμονα και του ήπατος, κατέθεσε δημόσια την εμπειρία του.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κινεζικό καθεστώς αντιμετωπίζει τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ ως πρόσφορη πηγή οργάνων, επειδή δεν πίνουν αλκοόλ και δεν καπνίζουν. Επιπλέον, οι θάνατοί τους στις φυλακές δεν είναι απαραίτητο να καταγράφονται επισήμως.
Δειγματοληψία DNA
Παρόμοιο μοτίβο, σύμφωνα με τον Μεχμέτ Τοχτί, παρατηρείται και στις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων με στόχο τους Ουιγούρους, εθνοτική και θρησκευτική μειονότητα στη δυτική Κίνα.
Ως μουσουλμάνοι, οι Ουιγούροι δεν καταναλώνουν αλκοόλ. Μετά την έναρξη της στοχοποίησής τους για αφαίρεση οργάνων, κινεζικά νοσοκομεία πραγματοποίησαν εκτεταμένη διαφημιστική εκστρατεία για μεταμοσχεύσεις χαλάλ σε χώρες του Κόλπου και άλλες μουσουλμανικές χώρες.
Ο Τοχτί συνέδεσε την υποχρεωτική συλλογή δειγμάτων DNA από περισσότερους από 15 εκατομμύρια ανθρώπους στην περιοχή του Σιντζιάνγκ, όπου ζουν οι Ουιγούροι, με τη διευκόλυνση της αντιστοίχισης συμβατών οργάνων.
Ακολούθησε η ταχεία εξάπλωση των μεταμοσχευτικών νοσοκομείων τόσο στην περιοχή όσο και στην υπόλοιπη Κίνα, με ορισμένα από αυτά να απευθύνονται ειδικά σε Άραβες ασθενείς, προσφέροντας τρόφιμα χαλάλ και χώρους προσευχής. Ανέφερε επίσης ότι δημιουργήθηκαν ειδικοί διάδρομοι ταχείας διέλευσης στα αεροδρόμια του Κασγκάρ, του Ακσού και του Ουρούμτσι, ώστε τα όργανα να μεταφέρονται όσο το δυνατόν ταχύτερα.
Ο Διεθνής Συνασπισμός για τον Τερματισμό των Παραβιάσεων στις Μεταμοσχεύσεις στην Κίνα (International Coalition to End Transplant Abuse in China) εξέδωσε ανακοίνωση το 2021, με την οποία καταδίκαζε την προώθηση μεταμοσχεύσεων χαλάλ οργάνων στις χώρες του Κόλπου.
Ροζ βραχιολάκια
Ανάλογα ευρήματα παρουσίασε και ο Ήθαν Γκούτμαν, του οποίου το βιβλίο «The Xinjiang Procedure» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο. Ο Γκούτμαν έχει συγκεντρώσει μαρτυρίες ανθρώπων που ήρθαν σε επαφή με το σύστημα εξαναγκαστικής αφαίρεσης οργάνων στην Κίνα.
Σύμφωνα με μία μάρτυρα που κατάφερε να διαφύγει από την Κίνα, μετά από τις αιματολογικές εξετάσεις που πραγματοποιούνταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, ορισμένοι κρατούμενοι φορούσαν ροζ βραχιολάκια προτού εξαφανιστούν. Όσοι εξαφανίζονταν ήταν συνήθως 27–33 ετών.
Ο Γκούτμαν εξήγησε ότι αυτές είναι οι ηλικίες που προτιμά το κινεζικό ιατρικό σύστημα για τις αφαιρέσεις οργάνων, καθώς τα όργανα έχουν πλήρως αναπτυχθεί, αλλά δεν έχουν αρχίσει ακόμη να φθείρονται, και εξέφρασε την ελπίδα ότι το νομοσχέδιο που κατατέθηκε πρόσφατα στη Γερουσία των ΗΠΑ θα προχωρήσει και θα συμβάλει στον περιορισμό της εξαναγκαστικής αφαίρεσης οργάνων στην Κίνα.
Το νομοσχέδιο για την προστασία του Φάλουν Γκονγκ και των θυμάτων των εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων («Falun Gong and Victims of Forced Organ Harvesting Protection Act»), που κατατέθηκε τον Μάρτιο από τους γερουσιαστές Τεντ Κρουζ (R-Texas) και Τζεφ Μέρκλεϋ (D-Ore.), προβλέπει την επιβολή κυρώσεων σε όσους εμπλέκονται στην πρακτική αυτή, καθώς και την απαγόρευση εισόδου τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Κοινοβούλιο του Καναδά ενέκρινε το 2022 το νομοσχέδιο S-223, με το οποίο ποινικοποιείται η εμπλοκή στις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων και καθίσταται δυνατή η απαγόρευση εισόδου ή παραμονής στον Καναδά σε μόνιμους κατοίκους και αλλοδαπούς, εφόσον κριθεί ότι έχουν εμπλακεί στην πρακτική.
Ο Μεχμέτ Τοχτί, ωστόσο, εκτίμησε ότι το νομοσχέδιο «στερείται πραγματικής ισχύος», καθώς κάποιος μπορεί εύκολα να εμπλακεί χωρίς να εντοπιστεί και να ταξιδέψει στην Κίνα για μεταμόσχευση οργάνου, επιστρέφοντας στη συνέχεια χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα.
Ο Τοχτί θεωρεί ότι απαιτείται μηχανισμός που να ενεργοποιεί αποτρεπτικά μέτρα — μηχανισμός που σήμερα δεν υπάρχει.
Του Noé Chartier
