Σύμφωνα με πολλούς διεθνείς αναλυτές, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εντάσσονται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών με απώτερο στόχο τον κύριο αντίπαλό τους στη γεωπολιτική σκακιέρα, την Κίνα.
Ο τρόπος με τον οποίον συνδέεται η Κίνα με τις επιθέσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν είναι έμμεσος αλλά ευδιάκριτος. Η συνεργασία Ιράν-Κίνας στον στρατιωτικό και τον οικονομικό τομέα, συμπληρώνεται από τη σημαντική εξάρτηση της Κίνας από το ιρανικό πετρέλαιο. Στοχεύοντας το Ιράν, οι ΗΠΑ ουσιαστικά βάλλουν τη δυνατότητα της Κίνας να προμηθεύεται πετρέλαιο, παρεμβαίνοντας με καίριο τρόπο στη ικανότητά της για δράση και κυριαρχία.
Η βαριά βιομηχανία, τα προγράμματα ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης, η εμβέλεια της ναυτικής της δύναμης, τα δορυφορικά της προγράμματα κ.ά. αναπτύσσονται σε άμεση συνάρτηση με τις εισαγωγές πετρελαίου. Η Κίνα εισάγει το 70% του πετρελαίου που χρειάζεται για την τροφοδότησή τους, γεγονός που δημιουργεί ένα πεδίο ευαλωτότητας. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το 90% των εισαγωγών της γίνονται μέσω θαλάσσης, γίνεται κατανοητός ο αγώνας για θαλάσσια κυριαρχία, καθώς και η αξία που έχουν τα Στενά του Ορμούζ, αφού μέσα από αυτά διακινείται το 1/5 της παγκόσμιας παραγωγής.
Αν αποκτήσουν τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, οι ΗΠΑ αποκτούν τον έλεγχο της διακίνησης. Αν αποκτήσουν τον έλεγχο του Ιράν μέσω της αποδυνάμωσής του και ενδεχομένως μέσω μίας φίλα προσκείμενης νέας ηγεσίας, αποκτούν και τον έλεγχο της παραγωγής. Δεδομένης της επιτυχίας της παρέμβασής τους στη Βενεζουέλα (όπου κατάφεραν να αντικατασταθεί ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο με την αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία συμφώνησε να διαχειρίζονται τα πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας αμερικανικές εταιρείες), και του ελέγχου που εδραίωσαν στα πέριξ ύδατα, η πρόσβαση της Κίνας σε ενέργεια περιορίζεται δραματικά, αφού Βενεζουέλα και Ιράν ήταν οι δύο κύριοι προμηθευτές της. Αυτό φέρνει την Κίνα σε μία δύσκολη θέση, αντιμέτωπη με ένα μεγάλο ενεργειακό έλλειμμα.
Η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν πλήττει και την αμυντική συνεργασία του με την Κίνα, καθώς το Ιράν ανέμενε να παραλάβει πολλά σημαντικά οπλικά συστήματα από την Κίνα, με κυριότερο τον CM-302, υπερηχητικό πύραυλο ικανό να πετά κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας, αποφεύγοντας τα ραντάρ. Η απόκτηση αυτού του πυραύλου θα έδινε στο Ιράν σημαντικό πλεονέκτημα σε περιοχές όπως τα Στενά του Ορμούζ. Άλλα συστήματα που αναμένει το Ιράν από την Κίνα είναι χειρωνακτικά μεταφερόμενα συστήματα εδάφους-αέρος, καθώς και αντιβαλλιστικά και αντιδορυφορικά συστήματα, ενώ λέγεται πως έχει προμηθευτεί ραντάρ ικανά να ανιχνεύουν τα αεροσκάφη στελθ.
Η απόφαση των ΗΠΑ-Ισραήλ να πλήξουν το Ιράν λήφθηκε λίγες μέρες αφότου μαθεύτηκε ότι πλησιάζει η ολοκλήρωση της συμφωνίας για τους πυραύλους CM-302. Σύμφωνα με αναλυτές, αν το Ιράν χρησιμοποιήσει κινεζικούς πυραύλους για να πλήξει αμερικανικούς στόχους, αυτό για τις ΗΠΑ θα σημαίνει κήρυξη πολέμου.
