Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) προετοιμάζεται για πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με αναλυτές, καθώς δημοσιεύματα αποκαλύπτουν μυστικές εγκαταστάσεις πυρηνικών όπλων στις δυτικές επαρχίες της χώρας.
Αναλυτές για την Κίνα ανέφεραν στην εφημερίδα The Epoch Times ότι το κυβερνών ΚΚΚ έχει επανενεργοποιήσει το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εξέλιξη αυτή έρχεται ενώ διεθνή μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτουν μυστικές εγκαταστάσεις πυρηνικών όπλων σε μια κομητεία της νοτιοδυτικής Κίνας.
Σύμφωνα με πρόσφατη ερευνητική έκθεση του CNN, ανάλυση δορυφορικών εικόνων, η οποία επιβεβαιώθηκε από επιστολές που απέστειλαν Κινέζοι χωρικοί σε τοπικούς αξιωματούχους καθώς και από κυβερνητικά έγγραφα, έδειξε ότι ορισμένα χωριά στην επαρχία Σιτσουάν έχουν κατεδαφιστεί τα τελευταία τρία χρόνια. Στη θέση τους έχουν ανεγερθεί νέες εγκαταστάσεις παραγωγής πυρηνικών όπλων και ένα ολοκαίνουργιο οδικό δίκτυο που συνδέει πολλαπλές πυρηνικές βάσεις. Αυτό, σύμφωνα με την έκθεση, υποδηλώνει ότι ο κινεζικός στρατός προχωρά σε σημαντική επέκταση του δικτύου πυρηνικών όπλων γύρω από την κομητεία Ζιτόνγκ στην επαρχία Σιτσουάν.
Το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» αποτελούσε στρατηγική πολεμικής προετοιμασίας του ΚΚΚ κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Είχε ξεκινήσει το 1964 από τον τότε ηγέτη του κόμματος Μάο Τσετούνγκ, με στόχο την αντιμετώπιση ενδεχόμενων εξωτερικών στρατιωτικών επιθέσεων μέσω της μεταφοράς βιομηχανιών σε απομονωμένες ορεινές περιοχές της δυτικής Κίνας.
Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας, το «Πρώτο Μέτωπο» της Κίνας περιλάμβανε τις παράκτιες περιοχές, το «Δεύτερο Μέτωπο» κάλυπτε την κεντρική ενδοχώρα, ενώ το «Τρίτο Μέτωπο» εκτεινόταν στα βαθιά ενδότερα της νοτιοδυτικής και βορειοδυτικής Κίνας. Για την αποτροπή πιθανών επιθέσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Σοβιετική Ένωση, το καθεστώς μετέφερε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, είτε για μετεγκατάσταση είτε για την κατασκευή βασικών στρατιωτικών εργοστασίων, αμυντικών βιομηχανιών και υποδομών σε αυτές τις απομονωμένες ορεινές ζώνες.
Μετά τον θάνατο του Μάο το 1976 και καθώς οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες βελτιώνονταν, το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» τερματίστηκε το 1980, ενώ το καθεστώς στράφηκε στην οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών στην ανατολική και νοτιοανατολική Κίνα, στο πλαίσιο της πολιτικής «μεταρρύθμισης και ανοίγματος».
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, καθώς ο ηγέτης του ΚΚΚ Σι Τζινπίνγκ απομακρύνθηκε από την πολιτική της περιόδου 1990–2000 που προέβλεπε την απόκρυψη της ισχύος και την αναμονή, υιοθετώντας πιο επιθετική στάση στην εξωτερική πολιτική, το καθεστώς βρίσκεται ολοένα και συχνότερα σε αντιπαράθεση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Το κινεζικό καθεστώς έχει επίσης επανειλημμένα καλέσει σε ετοιμότητα για πόλεμο, ιδίως σε σχέση με τον διακηρυγμένο στόχο του να αναλάβει τον έλεγχο της Ταϊβάν από τη Δημοκρατία της Κίνας. Παράλληλα, έχει εκπονήσει πενταετή σχέδια που, σύμφωνα με αναλυτές, συνιστούν «οικονομία πολέμου».
Το 2024, το ΚΚΚ παρουσίασε τη «Στρατηγική Ανάπτυξης της Δύσης», ενώ το Κρατικό Συμβούλιο ανακοίνωσε σχέδια για την καθοδήγηση επιχειρήσεων έντασης κεφαλαίου, τεχνολογίας και εργασίας να μετακινηθούν από την ανατολική περιοχή προς την κεντρική και δυτική Κίνα, δηλαδή προς την ενδοχώρα της χώρας. Μέσα ενημέρωσης εντός της Κίνας ανέφεραν επίσης ότι 1.500 εργοστάσια στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ επρόκειτο να μεταφερθούν σε δυτικές επαρχίες όπως η Σιτσουάν.
Το ΚΚΚ έχει επανενεργοποιήσει το στρατηγικό του σχέδιο για την ανάπτυξη των δυτικών περιοχών με σκοπό την εξυπηρέτηση τριών στόχων, ανέφερε στην Epoch Times ο Σου Τζου-γιουν (Su Tzu-yun), ερευνητής και διευθυντής του Τμήματος Αμυντικής Στρατηγικής και Πόρων στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν.
Ο Σου εξήγησε ότι, πρώτον, επιδιώκεται η ενίσχυση της ανθεκτικότητας του καθεστώτος απέναντι σε οικονομικές κυρώσεις της Δύσης. Δεύτερον, σε περίπτωση που η νοτιοανατολική παράκτια περιοχή δεχθεί αντεπίθεση, η δυτική ενδοχώρα θα λειτουργήσει ως εσωτερική βιομηχανική βάση. Τρίτον, επιδιώκεται η αντιμετώπιση του εμπορικού πολέμου δασμών που έχει ξεκινήσει ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.
Ανέφερε ότι εάν το σχέδιο ανάπτυξης της δυτικής περιοχής προχωρήσει επιτυχώς, θα μπορούσε, μέσω χερσαίων μεταφορών όπως ο σιδηρόδρομος Κίνας-Ευρώπης, να ενισχύσει τους εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς με την Ευρώπη, αντισταθμίζοντας έτσι τον αντίκτυπο των αμερικανικών δασμών.
Επεσήμανε ότι ο Σι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον στόχο της προσάρτησης της Ταϊβάν με τη χρήση βίας. Σε περίπτωση που το κινεζικό καθεστώς εισβάλει στην Ταϊβάν, εμπλακεί σε σύγκρουση με την Ιαπωνία ή επεκτείνει την παρουσία του στη Νότια Σινική Θάλασσα, η Δύση θα καταφύγει αναπόφευκτα σε οικονομικές κυρώσεις, ένα ενδεχόμενο για το οποίο η οικονομία πολέμου της Κίνας έχει σχεδιαστεί ώστε να αντέξει, ανέφερε ο Σου.
Τα πυρηνικά όπλα του ΚΚΚ
Σύμφωνα με έκθεση του Μαρτίου από το Ινστιτούτο Μελετών Αεροδιαστημικής της Κίνας του Πανεπιστημίου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, το οποίο παρακολουθεί τις αεροδιαστημικές δυνάμεις της Κίνας, η Πυραυλική Δύναμη του ΚΚΚ μεταφέρει μεγάλο αριθμό πυρηνικών κεφαλών από το κεντρικό απόθεμα, το οποίο βρίσκεται θαμμένο βαθιά στα όρη Τσινλίνγκ στην επαρχία Σαανσί της βορειοδυτικής Κίνας, προς τις περιφερειακές βάσεις επιχειρήσεων και στη συνέχεια προς επιμέρους ταξιαρχίες και τάγματα πυραύλων.
Ο Κινέζος νομικός Γιουάν Χονγκμπίνγκ (Yuan Hongbing), ο οποίος ζει εξόριστος στην Αυστραλία και διαθέτει πηγές στους ανώτερους κύκλους του κόμματος, ανέφερε στην Epoch Times ότι το ΚΚΚ προετοιμάζεται για ολοκληρωτικό πόλεμο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με τον Γιουάν, το πυρηνικό οπλοστάσιο του καθεστώτος αποτελεί το στρατηγικό επίκεντρο και το τελικό στήριγμα της στρατιωτικής του ετοιμότητας.
Ο Γιουάν δήλωσε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από εσωτερικές πηγές, το συνολικό πυρηνικό οπλοστάσιο της Κίνας έχει φτάσει πλέον σχεδόν τις 3.000 κεφαλές. Η εφημερίδα The Epoch Times δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την πληροφορία αυτή. Έκθεση του Πενταγώνου προς το Κογκρέσο το 2025 εκτιμά ότι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός βρίσκεται σε πορεία να διαθέτει περισσότερες από 1.000 επιχειρησιακές πυρηνικές κεφαλές έως το 2030, με βάση τα γνωστά στοιχεία για τα αποθέματα σχάσιμων υλικών της Κίνας.
Εσωτερικές έριδες
Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το ΚΚΚ έχει προχωρήσει σε εκκαθαρίσεις υψηλόβαθμων στρατιωτικών αξιωματούχων και ειδικών της αμυντικής βιομηχανίας λόγω εσωτερικών συγκρούσεων στους ανώτερους κύκλους, γεγονός που, σύμφωνα με αναλυτές, έχει αποδυναμώσει σημαντικά την ετοιμότητα και τις δυνατότητες του στρατού.
Από το 2024, δέκα ειδικοί της αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίοι ήταν ακαδημαϊκοί της Ακαδημίας Επιστημών της Κίνας, έχουν αποπεμφθεί και απομακρυνθεί από τις θέσεις τους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο Σιάο Λονγκσού, ειδικός πυραύλων στο Ερευνητικό Ινστιτούτο της Πυραυλικής Δύναμης, ο ειδικός βαλλιστικών πυραύλων Τσάο Τζιανγκούο, ο Τζιν Ντονγκχάν, πρώην διευθυντής και επικεφαλής μηχανικός του Ινστιτούτου 711 της China Shipbuilding Industry Corp., ο Λούο Τσι, επικεφαλής μηχανικός της China National Nuclear Corp., ο Λιου Τσανγκλί, πρόεδρος της Ακαδημίας Μηχανικής Φυσικής της Κίνας, ο ειδικός ραντάρ Γου Μαντσίνγκ, ο ειδικός καθοδήγησης και ελέγχου πυραύλων Γουέι Γιγίν, καθώς και ο ειδικός μηχανικής πυρηνικών όπλων Τζάο Σιανγκένγκ.
Ο Γιουάν ανέφερε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στους επίσημους κύκλους του Πεκίνου, ο λόγος για τις εκκαθαρίσεις είναι ότι οι συγκεκριμένοι επιστήμονες του στρατιωτικο-βιομηχανικού τομέα είχαν συνεργαστεί για να παραπλανήσουν τον Σι Τζινπίνγκ. Σύμφωνα με τον Γιουάν, είχαν υπεξαιρέσει κονδύλια έρευνας, με αποτέλεσμα τα «υπερσύγχρονα όπλα» που παρήγαγαν να στερούνται πλήρως πραγματικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Πρόσθεσε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και στο Ιράν το τρέχον έτος έδειξαν πως ο οπλισμός που είχε προμηθεύσει η Κίνα ήταν εντελώς αναποτελεσματικός έναντι του αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού.
Ο Σου σημείωσε ότι, παρότι τα όπλα κινεζικής κατασκευής έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικές αδυναμίες και δεν μπορούν να συγκριθούν με τη συσσωρευμένη τεχνολογική εμπειρία που έχουν αναπτύξει οι Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία 60 χρόνια.
Με τη συμβολή των Ning Haizhong και Luo Ya
