Ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας, Εντ Μίλιμπαντ, υπέγραψε στις 26 Ιανουαρίου συμφωνία με ευρωπαϊκούς εταίρους για την επιτάχυνση της ανάπτυξης υπεράκτιων αιολικών πάρκων στη Βόρεια Θάλασσα, ανοίγοντας τον δρόμο για την εγκατάσταση χιλιάδων ανεμογεννητριών στην περιοχή.
Το «Σύμφωνο Ασφάλειας Καθαρής Ενέργειας», στο οποίο συμμετέχουν η Γερμανία, η Νορβηγία, η Γαλλία και η Δανία, προβλέπει τη δημιουργία έργων υπεράκτιας αιολικής ενέργειας συνολικής ισχύος 100 GW. Όπως δήλωσε ο Μίλιμπαντ, «αυτή η συμφωνία θα απελευθερώσει το Ηνωμένο Βασίλειο από τις διακυμάνσεις των ορυκτών καυσίμων και θα εξασφαλίσει ενεργειακή επάρκεια και αφθονία».
Το υπουργείο Ενεργειακής Ασφάλειας και Καθαρής Μετάβασης ανακοίνωσε ότι προωθεί την εγκατάσταση υβριδικών υπεράκτιων αιολικών μονάδων, τα οποία θα συνδέονται απευθείας με περισσότερες από μία χώρες μέσω διασυνδετήρων. Στις 14 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση των Εργατικών γνωστοποίησε ότι διασφάλισε 8,4 GW υπεράκτιας αιολικής ισχύος, στη μεγαλύτερη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας τέτοιων έργων που έχει γίνει μέχρι σήμερα σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη.
Ωστόσο, για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, η κίνηση δεν είναι καλή. Όπως έγραψε πέρυσι σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις 3 Ιανουαρίου, «το Ηνωμένο Βασίλειο κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος. Ανοίξτε τη Βόρεια Θάλασσα. Ξεφορτωθείτε τις ανεμογεννήτριες».
Η Σκωτία παραμένει ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός φυσικού αερίου στην Ευρώπη, με τις περισσότερες σχετικές δραστηριότητες να λαμβάνουν χώρα σε υπεράκτιες περιοχές πέραν των 12 ναυτικών μιλίων από τις ακτές, σύμφωνα με το φυσιολατρικό οργανισμό Nature Scot.
Η πολιτική του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος προβλέπει σταδιακή μετάβαση στη Βόρεια Θάλασσα, χωρίς έκδοση νέων αδειών για πετρέλαιο, φυσικό αέριο ή άνθρακα. Η δέσμευση αυτή ακολουθεί τον Νόμο περί Κλιματικής Αλλαγής του 2008 των Συντηρητικών, βάσει του οποίου το Ηνωμένο Βασίλειο υποχρεούται να πετύχει μηδενικές καθαρές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου έως το 2050.
Οι υπέρμαχοι της επανεξέτασης της πολιτικής για μηδενικές εκπομπές προειδοποιούν για αυξήσεις στους λογαριασμούς ενέργειας. Το ινστιτούτο Net Zero Watch ανέφερε σε ανάρτησή του, στις 26 Ιανουαρίου, στην πλατφόρμα Χ ότι «τα σχέδια αναμένεται να εξεταστούν, δεδομένης της πιθανότητας η αύξηση του κόστους να επιβαρύνει τους λογαριασμούς ρεύματος που θα φτάνουν στους καταναλωτές λόγω των διασυνδεδεμένων ευρωπαϊκών ενεργειακών έργων».
Ο διευθυντής εκστρατειών του Net Zero Watch, Μωρίς Κάζινς, σημείωσε επίσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Μέσω του net zero, δημιουργούμε ένα ενεργειακό σύστημα που χαρακτηρίζεται από διαλείπουσα παραγωγή, χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα και αλυσίδες εφοδιασμού υπό την κυριαρχία της Κίνας, την οποία το ίδιο το ΝΑΤΟ χαρακτηρίζει ως στρατηγικό ανταγωνιστή. Ο κόσμος δεν έχει αποανθρακοποιήσει τον πόλεμο. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε ισχυρούς ενεργειακούς πόρους όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και ο άνθρακας — και παραμένουν ιδιαιτέρως ενεργοβόρες και επιβαρυμένες. Μέχρι να βρεθούν εναλλακτικές που να προσφέρουν τα ίδια πλεονεκτήματα, τα ορυκτά αυτά καύσιμα θα είναι αναντικατάστατα».
Ο σύνδεσμος εταιρειών ενέργειας Energy UK χαιρέτισε την πρωτοβουλία Μίλιμπαντ. Η διευθύνουσα σύμβουλος, Ντάρα Βάυας, δήλωσε στις 26 Ιανουαρίου: «Ο βρετανικός ενεργειακός τομέας στηρίζει απόλυτα τις ιστορικές προσπάθειες που θα ανακοινωθούν στη Σύνοδο Κορυφής του Αμβούργου για τη Βόρεια Θάλασσα, με στόχο τη μετατροπή της σε κόμβο καθαρής ενέργειας για ολόκληρη την περιοχή. Η επίτευξη του στόχου των 100 γιγαβάτ από κοινά υπεράκτια έργα έως το 2050 απαιτεί αδιάκοπη προσπάθεια για τη διατήρηση της στενής συνεργασίας μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ, τόσο στην ενοποίηση των αγορών όσο και στις διασυνδέσεις. Η βαθύτερη συνεργασία σε εφοδιαστικές αλυσίδες, τυποποίηση και κοινές υποδομές δεν αποτελεί μόνο στρατηγική αναγκαιότητα, αλλά και τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να μειωθεί το ενεργειακό κόστος σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και ποιοτικές θέσεις εργασίας για το μέλλον».
Η προσπάθεια της Ευρώπης για μηδενικές εκπομπές μέχρι το 2050 βασίζεται σε μαζική αύξηση της παραγωγής ηλιακής και αιολικής ενέργειας, που θα μπορούσε να τριπλασιάσει τη μεταφερόμενη ισχύ στο δίκτυο.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, το συνολικό κόστος αναβάθμισης των δικτύων μεταφοράς ρεύματος στην ευρωπαϊκή ήπειρο θα κυμανθεί μεταξύ 2 έως 3 τρισ. ευρώ ως τα μέσα του αιώνα. Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, η National Grid ESO υπολόγισε το 2020 ότι η επίτευξη του net zero συνεπάγεται επενδύσεις ύψους περίπου 3 τρισ. λιρών τα επόμενα τριάντα χρόνια.
