Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Το γεγονός έκανε γνωστό, με ανάρτησή του στο Facebook, ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας: «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942–2026», και συνοδεύοντας την ανάρτηση με το τραγούδι «My Way» του Φρανκ Σινάτρα.
Ο Χρήστος Πολίτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942, με το όνομα Χρήστος Πιατουλάκης. Εργάστηκε στο θέατρο σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο συμμετείχε σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε οκτώ σειρές, με πιο γνωστή τη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου.
Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη–Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο «Δέκα μικροί νέγροι» (1965–1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη–Νίκου Χατζίσκου στα έργα «Πολύ κακό για το τίποτα» (1968) και «Τσάι και συμπάθεια» (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αρχαία τραγωδία, στα έργα «Χοηφόροι–Ευμενίδες» του Αισχύλου και «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του «Απλού Θεάτρου» (1974–1990), του θιάσου που είχε στόχο τη θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και, στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το «Απλό Θέατρο» επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλλερ, Τεννεσσί Ουίλλιαμς, Όλιβερ Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά. Υπήρξε, επίσης, το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον.
Παράλληλα με το έργο του στο «Απλό Θέατρο» συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το «Άρμα Θέσπιδος» κ.ά. Μετά την αποχώρησή του από το «Απλό Θέατρο», συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στον χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλευρό του Αλέξη Μινωτή, με τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σοφοκλή, και το 1992 με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν «Το λιοντάρι του χειμώνα», του Τζέιμς Γκόλντμαν, τη θεατρική περίοδο 1997–1998.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου «Λεωφόρος του μίσους», και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στην ταινία «Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών». Το 1969 κέρδισε το βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Το κορίτσι του 17». Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές «Βασίλισσα Αμαλία» μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και «Αφροδίτη» με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Το 1991 επανεμφανίστηκε στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η Λάμψη», συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.
Κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980 συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρξε για μια διετία δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά, ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.
«Διέγραψε μια γόνιμη πορεία δεκαετιών στην Τέχνη»
Πληροφορούμενη την απώλεια του Χρήστου Πολίτη, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Χρήστου Πολίτη, ο οποίος διέγραψε μια γόνιμη πορεία δεκαετιών στην Τέχνη, υπηρετώντας τη με ζήλο και ανιδιοτέλεια. Για το μεγάλο κοινό, ο Χρήστος Πολίτης ίσως παραμένει ταυτισμένος με την πολύχρονη και καθημερινή παρουσία του στην τηλεόραση: έναν ρόλο απαιτητικό, τον οποίο υπηρέτησε με επαγγελματισμό και αφοσίωση. Ο Χρήστος Πολίτης ήταν, όμως, πολλά ακόμη. Ο απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού με γερή θεατρική σκευή, που του επέτρεψε από νεαρή ηλικία να στέκεται επάξια δίπλα στους «μεγάλους» του χώρου και να αναμετράται με τα κλασικά κείμενα. Ακάματος εργάτης του θεάτρου, ως ερμηνευτής και ως συνδημιουργός, μαζί με τον Αντώνη Αντύπα, του «Απλού Θεάτρου», του καινοτόμου σχήματος που για χρόνια προσέφερε υψηλής ποιότητας παραστάσεις κορυφαίων έργων του σύγχρονου ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου. Ήταν ηθοποιός με επιλεκτική και διακριτή κινηματογραφική παρουσία και πάντοτε σεμνός υπηρέτης της Τέχνης, που παρά την αναγνωρισιμότητά του, δεν επεδίωξε την ανώφελη και περιττή προβολή, ούτε συνέδεσε με αυτήν τη μακρόχρονη πορεία του στη σκηνή και την οθόνη, μικρή και μεγάλη.
»Στους οικείους του και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια.»
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
