Μια ανάρτηση στο Douyin, την κινεζική εκδοχή του TikTok, προκάλεσε έντονη αντίδραση, καθώς ζητούσε από το Κομμουνιστικό Κόμμα να διερευνήσει σε βάθος τη διακίνηση οργάνων, ώστε οι πολίτες να μπορούν να ζουν με ασφάλεια. Η ανάρτηση συγκέντρωσε δεκάδες χιλιάδες επιδοκιμασίες και χιλιάδες σχόλια, με πολλούς χρήστες να τη χαρακτηρίζουν τολμηρή και τον δημιουργό της «ήρωα» που ρισκάρει τη ζωή του.
Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τις πρώτες καταγγελίες, το ζήτημα των εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων στην Κίνα παραμένει στο επίκεντρο συζητήσεων. Το 2006, μια πληροφοριοδότης αποκάλυψε ότι γιατροί αφαιρούσαν όργανα από ζωντανούς κρατούμενους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, οι οποίοι ως αποτέλεσμα πέθαιναν και ύστερα αποτεφρώνονταν. Τότε, οι καταγγελίες είχαν αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό και πήραν περιορισμένη δημοσιότητα.
Σύμφωνα με μαρτυρίες και στοιχεία στο Minghui.com, η πρακτική αυτή συνδέεται με αποφάσεις της κινεζικής ηγεσίας μετά την έναρξη της καταστολής του Φάλουν Γκονγκ το 1999. Αναφέρεται ότι ανώτατα στελέχη φέρονται να είχαν δώσει εντολές για την αξιοποίηση κρατουμένων ως πηγών οργάνων, ενώ δημιουργήθηκε ένα εκτεταμένο σύστημα συλλογής δεδομένων υγείας, όπως εξετάσεις αίματος και DNA, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μεταμοσχεύσεις.
Μαρτυρίες από διαφορετικές πηγές περιγράφουν πρακτικές όπως αφαίρεση οργάνων χωρίς αναισθησία ή κρατούμενους που προετοιμάζονταν για επέμβαση υπό αυστηρή επιτήρηση. Παράλληλα, η αύξηση των μεταμοσχεύσεων στην Κίνα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν εντυπωσιακή, χωρίς σαφή εξήγηση για την προέλευση των οργάνων. Σε ορισμένα νοσοκομεία αναφέρονταν εξαιρετικά σύντομοι χρόνοι αναμονής, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου οι ασθενείς περιμένουν χρόνια.
Διεθνείς έρευνες και ακροάσεις, όπως αυτές του China Tribunal το 2020, κατέληξαν ότι οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων πραγματοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα και ότι βασική πηγή είναι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ. Παράλληλα, το ζήτημα συνδέεται με τη συγκεντρωτική δομή εξουσίας στην Κίνα, όπου κρατικοί μηχανισμοί, νοσοκομεία και δυνάμεις ασφαλείας μπορούν να λειτουργούν συντονισμένα.
Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η πρακτική αυτή μπορεί να επεκτείνεται και στον γενικό πληθυσμό. Καταγράφονται περισσότερες εξαφανίσεις πολιτών, ιδιαίτερα νέων ανθρώπων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι αρχές επικαλούνται δυσλειτουργία συστημάτων παρακολούθησης όταν ζητούνται εξηγήσεις. Αναφέρονται επίσης περιστατικά θανάτων και εξαφανίσεων μαθητών που εγείρουν υποψίες, καθώς και καταγγελίες για εξετάσεις αίματος και DNA σε σχολεία.
Παρά το εκτεταμένο σύστημα επιτήρησης της χώρας, πολλές υποθέσεις αγνοουμένων δεν φαίνεται να διερευνώνται σε βάθος, ενώ ακόμη και πλατφόρμες αναζήτησης εξαφανισμένων προσώπων έχουν διακόψει τη λειτουργία τους. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η λογοκρισία και ο έλεγχος της πληροφορίας έχουν περιορίσει τη δημόσια γνώση για το θέμα.
