Στο νότιο άκρο του Αννόβερου, στη Γερμανία, το επιβλητικό Νέο Δημαρχείο (Neues Rathaus), που μοιάζει με κάστρο άλλης εποχής, χτίστηκε μετά την οικονομική άνθηση της πόλης τον 19ο αιώνα. Με τη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Αννόβερο-Μπρούνσγουικ (μία από τις παλαιότερες γραμμές της Γερμανίας) το 1843, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε, το ίδιο και η διοίκησή της. Σύντομα χρειάστηκε ένα μεγαλύτερο δημοτικό κτίριο, ένα νέο δημαρχείο.
Το κτίριο, έκτασης σχεδόν 100.000 τετραγωνικών ποδιών, αποτελεί υπόδειγμα του αρχιτεκτονικού εκλεκτικισμού της εποχής της Βιλελμίνης (1888-1918) ή της βασιλείας του Κάιζερ Βίλχελμ Β΄ως τελευταίου αυτοκράτορα της Γερμανίας. Χτισμένο μεταξύ 1901 και 1913, το Νέο Δημαρχείο σχεδιάστηκε αρχικά από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Χέρμαν Έγκερτ (1844–1920) σε νεοαναγεννησιακό στιλ, το οποίο χαρακτηρίζεται από επιρροές της ιταλικής και γαλλικής Αναγέννησης, καθώς και από μπαρόκ στοιχεία. Αργότερα, ο Γκούσταβ Χαλμχούμπερ (1862–1936) προσέθεσε ορισμένα στοιχεία από το αναδυόμενο αρ νουβό, κυρίως στην είσοδο.
Δεδομένου ότι το Νέο Δημαρχείο χτίστηκε στην πεδιάδα του ποταμού Λάινε, για τα θεμέλια του κτιρίου τοποθετήθηκαν 6.026 πάσσαλοι από ξύλο οξιάς στο έδαφος για να αποφευχθεί η βύθισή του.
Μετά την ολοκλήρωση του κτιρίου το 1913, το Νέο Δημαρχείο έγινε η έδρα του δημάρχου, του επικεφαλής της διοίκησης της πόλης του Αννόβερου. Με τις πόρτες του ανοιχτές στο κοινό, το δημαρχείο φιλοξενεί μια έκθεση εναλλασσόμενων έργων καλλιτεχνών και τεχνιτών, καθώς και τέσσερα μοντέλα της πόλης σε κλίμακα, τα οποία απεικονίζουν τα τέσσερα στάδια της ανάπτυξης του Αννόβερου (τον Μεσαίωνα, πριν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και μια σύγχρονη εκδοχή της πρωτεύουσας) και αποτελούν μόνιμα εκθέματα στο Δημαρχείο.
Το Neues Rathaus [Νόιες Ράτχαους] είναι το μοναδικό δημαρχείο της Γερμανίας που στέφεται από θόλο. Η μεγαλοπρεπής πρόσοψή του παραπέμπει στην ιταλική και τη γαλλική Αναγέννηση, που δίνουν έμφαση στην κλασική συμμετρία και τις αναλογίες. Η απότομη κεκλιμένη στέγη του κτιρίου με τα παράθυρα της σοφίτας και τα πλούσια διακοσμητικά μοτίβα είναι δανεισμένα από τη γαλλική αναγέννηση, ενώ ο θόλος, οι στρογγυλεμένες καμάρες και οι σπειροειδείς σκάλες είναι επηρεασμένες από την ιταλική αναγέννηση.
Ιδωμένη από την ευρύχωρη, μεγαλοπρεπή σκάλα, η είσοδος (με 30 μ. μήκος και 21 μ. πλάτος) θυμίζει κάστρο. Η αίθουσα διαθέτει σπειροειδείς σκάλες εμπνευσμένες από την Αναγέννηση σε κάθε γωνία, καθώς και καμάρες, στοές (σκεπαστές διαβάσεις), κιγκλιδώματα και κολόνες.
Η μεγαλοπρεπής μαρμάρινη σκάλα που οδηγεί από την αίθουσα στους επάνω ορόφους σχεδιάστηκε από τον Γκούσταβ Χαλμχούμπερ σε στυλ Jugendstil, το γερμανικό αντίστοιχο του αρ νουβό. Το Jugendstil σταδιακά έγινε πιο γεωμετρικό, περιλαμβάνοντας μυθολογικές και θρησκευτικές μορφές, όπως φαίνεται στα μαρμάρινα γλυπτά χερουβείμ πάνω από το πλατύσκαλο της σκάλας.
Με ύψος περίπου 30 μέτρα, η αίθουσα της εισόδου διαθέτει θολωτή οροφή ή σταυροειδή θόλο. Αυτό της επιτρέπει να στηρίζει το ταβάνι, αφήνοντας ταυτόχρονα να περνά άπλετο φως από τα μεγάλα τοξωτά και ημικυκλικά παράθυρα.
Το κόσμημα του Νέου Δημαρχείου, ωστόσο, είναι ο παραβολικός θόλος του Έγκερτ. Με ύψος 97 μ. ο θόλος είναι εξοπλισμένος με έναν μοναδικό τοξωτό ανελκυστήρα. Ακολουθώντας το παραβολικό σχήμα του θόλου, ο ανελκυστήρας ανεβαίνει με γωνία 17 μοιρών στο επίπεδο παρατήρησης, από όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν μια πανοραμική θέα του Αννόβερου και της οροσειράς Harz, από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο.
Στο εσωτερικό κυριαρχεί το γερμανικό στυλ αρ νουβό. Η Αίθουσα των Ψηφιδωτών φιλοξενεί ένα τρίπτυχο, σχεδιασμένο από τον Ιούλιο Ντίεζ και κατασκευασμένο από τον Σίμωνα Θεόδωρο Ράουκερ, το οποίο απεικονίζει μια πομπή εμπόρων ή τεχνιτών.
Του James Baresel
