Τρίτη, 21 Μαΐ, 2024

Νεκρός ο πρόεδρος του Ιράν και άλλοι αξιωματούχοι της χώρας λόγω δυστυχήματος

Ο πρόεδρος του Ιράν Εμπραχίμ Ραϊσί βρέθηκε νεκρός στον τόπο συντριβής του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαινε τη Δευτέρα, μετά από πολύωρη έρευνα σε μια ομιχλώδη, ορεινή περιοχή στα βορειοδυτικά της χώρας, όπως μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA. Ο κος Ραϊσί ήταν 63 ετών.

Μαζί με τον κο Ραϊσί ταξίδευαν ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Χοσεΐν Αμιραμπντολαχιάν, ο κυβερνήτης της ιρανικής επαρχίας του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν και άλλοι αξιωματούχοι και σωματοφύλακες.

Νωρίς το πρωί της Δευτέρας, οι τουρκικές αρχές έδωσαν στη δημοσιότητα αυτό που περιέγραψαν ως υλικό από drone που έδειχνε κάτι που φαινόταν να είναι φωτιά στην ερημιά και το οποίο «υποπτεύθηκαν ότι ήταν συντρίμμια ελικοπτέρου». Οι συντεταγμένες που αναφέρονταν στο υλικό τοποθετούσαν τη φωτιά περίπου 20 χιλιόμετρα νότια των συνόρων Αζερμπαϊτζάν-Ιράν στην πλευρά ενός απότομου βουνού.

Πλάνα που κυκλοφόρησαν από το IRNA νωρίς τη Δευτέρα έδειχναν αυτό που το πρακτορείο περιέγραψε ως το σημείο συντριβής, απέναντι από μια απότομη κοιλάδα σε μια πράσινη οροσειρά. Στρατιώτες που μιλούσαν την τοπική αζερική γλώσσα είπαν: «Εκεί είναι, το βρήκαμε».

Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι οι εικόνες από το σημείο έδειχναν το αεροσκάφος να προσκρούει σε μια βουνοκορφή, αν και δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση για την αιτία της συντριβής.

Το IRNA ανέφερε ότι ο κος Ραϊσί πετούσε με ένα ελικόπτερο Bell 212 αμερικανικής κατασκευής.

Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος κατέχει την απόλυτη εξουσία και έχει τον τελευταίο λόγο για την εξωτερική πολιτική και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, προσπάθησε να καθησυχάσει τους Ιρανούς, λέγοντας ότι δεν θα υπάρξει καμία διαταραχή στις κρατικές υποθέσεις.

Σύμφωνα με το ιρανικό σύνταγμα, αν ο πρόεδρος πεθάνει, αναλαμβάνει καθήκοντα ο πρώτος αντιπρόεδρος του Ιράν με τη συγκατάθεση του Χαμενεΐ και προκηρύσσονται νέες προεδρικές εκλογές εντός 50 ημερών. Ο πρώτος αντιπρόεδρος Μοχάμαντ Μοχμπέρ είχε ήδη αρχίσει να δέχεται τηλεφωνήματα από αξιωματούχους και ξένες κυβερνήσεις κατά την απουσία του κου Ραϊσί, ανέφεραν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

A mobile phone screen shows the crash site of the helicopter that carried Iranian President Ebrahim Raisi, in East Azerbaijan Province, Iran, on May 20, 2024. (Pool via WANA via Reuters/Screenshot via The Epoch Times)
Οθόνη λάπτοπ όπου φαίνεται το σημείο συντριβής του ελικοπτέρου που μετέφερε τον Ιρανό πρόεδρο Εμπραχίμ Ραϊσί, στην επαρχία του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν του Ιράν, στις 20 Μαΐου 2024. (Pool μέσω WANA μέσω Reuters/Screenshot μέσω The Epoch Times)

 

Έρευνες

Οι ομάδες διάσωσης έπρεπε να παλέψουν με χιονοθύελλες και δύσβατα εδάφη όλη τη νύχτα για να φτάσουν στα συντρίμμια τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας.

«Όταν ανακαλύφθηκε το σημείο της συντριβής, δεν υπήρχαν σημάδια ζωής μεταξύ των επιβατών του ελικοπτέρου», δήλωσε ο επικεφαλής της Ερυθράς Ημισελήνου του Ιράν Πιρχοσεΐν Κολιβάντ στην κρατική τηλεόραση.

Το βίντεο έδειξε μια ομάδα διάσωσης με φωτεινά μπουφάν και φακούς κεφαλής να συνωστίζεται γύρω από μια συσκευή GPS καθώς έψαχναν πεζοί σε μια κατάμαυρη βουνοπλαγιά μέσα στη χιονοθύελλα.

Πολλές χώρες είχαν εκφράσει την ανησυχία τους και είχαν προσφέρει βοήθεια.

Ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είχε ενημερωθεί για τις αναφορές σχετικά με τη συντριβή, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφερε τεχνολογία δορυφορικής χαρτογράφησης έκτακτης ανάγκης.

Η θητεία του Εμπραχίμ Ραϊσί

Ο κος Ραϊσί ήταν ένας σκληροπυρηνικός πολιτικός, ο οποίος παλαιότερα ήταν επικεφαλής του δικαστικού σώματος της χώρας.

Βρισκόταν στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν νωρίς την Κυριακή για να εγκαινιάσει ένα φράγμα με τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ. Πρόκειται για το τρίτο φράγμα που κατασκευάζουν οι δύο χώρες στον ποταμό Αράς. Η επίσκεψη έγινε παρά τις ψυχρές σχέσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, που οφείλονται μεταξύ άλλων στην ένοπλη επίθεση στην πρεσβεία του Αζερμπαϊτζάν στην Τεχεράνη το 2023 και στις διπλωματικές σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν με το Ισραήλ, το οποίο η σιιτική θεοκρατία του Ιράν θεωρεί ως τον κύριο εχθρό της στην περιοχή.

Ο κος Ραϊσί κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2021, μια ψηφοφορία στην οποία σημειώθηκε η χαμηλότερη συμμετοχή στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο κος Ραϊσί υπόκειτο σε κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, εν μέρει λόγω της εμπλοκής του στη μαζική εκτέλεση χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων τα χρόνια μετά την επανάσταση του 1979.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του κου Ραϊσί, το Ιράν εμπλούτισε ουράνιο σχεδόν σε οπλικό επίπεδο, παρεμποδίζοντας παράλληλα τις διεθνείς επιθεωρήσεις. Το Ιράν εξόπλισε τη Ρωσία στον πόλεμο με την Ουκρανία και εξαπέλυσε μαζική επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κατά του Ισραήλ εν μέσω του πολέμου του Ισραήλ κατά της τρομοκρατικής ομάδας Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Επίσης, συνέχισε να εξοπλίζει τρομοκρατικές ομάδες αντιπροσώπων στη Μέση Ανατολή, όπως οι Χούτι της Υεμένης και η Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Οι μαζικές διαμαρτυρίες στη χώρα μαίνονται εδώ και χρόνια.

Η πιο πρόσφατη αφορούσε τον θάνατο της Μαχσά Αμινί το 2022, μιας γυναίκας που είχε συλληφθεί νωρίτερα επειδή φέρεται να παραβίασε τις αυστηρές απαιτήσεις της χώρας για το χιτζάμπ (τη μαντίλα). Η πολύμηνη βίαιη καταστολή του καθεστώτος που ακολούθησε τις διαδηλώσεις είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν περισσότεροι από 500 άνθρωποι και να συλληφθούν περισσότεροι από 22.000.

Τον Μάρτιο, μια ερευνητική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε ότι το Ιράν ήταν υπεύθυνο για τη «σωματική βία» που οδήγησε στον θάνατο της κας Αμινί.

Από το Web Staff, με πληροφορίες από το Associated Press και το Reuters

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Ο αμερικανικός στρατός εγκαθιστά προβλήτα ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα και στέλνει το πρώτο φορτίο προμηθειών

Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν την εγκατάσταση μιας αυτοσχέδιας προβλήτας για την παράδοση προμηθειών στη Λωρίδα της Γάζας και η ανθρωπιστική βοήθεια άρχισε να μεταφέρεται προς την περιοχή.

Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έδωσε αρχικά εντολή στον αμερικανικό στρατό να κατασκευάσει την προβλήτα τον Μάρτιο, για να διευκολύνει τις αυξημένες παραδόσεις τροφίμων και ανθρωπιστικών προμηθειών από τη θάλασσα. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου Σαμπρίνα Σινγκ ανακοίνωσε ότι Αμερικανοί στρατιωτικοί μηχανικοί, σε συνεργασία με Ισραηλινούς στρατιωτικούς ομολόγους τους, αγκυροβόλησαν με επιτυχία την προσωρινή προβλήτα στην παραλία της Γάζας.

Η κα Σινγκ δήλωσε ότι η προβλήτα εγκαταστάθηκε με επιτυχία χωρίς να χρειαστεί να εγκατασταθούν Αμερικανοί στρατιώτες στην εμπόλεμη περιοχή. Η ίδια δήλωσε στους δημοσιογράφους κατά την ενημέρωση Τύπου της Πέμπτης ότι η βοήθεια θα αρχίσει να μεταφέρεται μέσω του συστήματος προβλήτας «μόλις ο Διοικητής αισθανθεί ότι είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε».

Λίγες ώρες μετά την ενημέρωση Τύπου του Πενταγώνου, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι «τα φορτηγά που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια άρχισαν να αποβιβάζονται στην ξηρά» μέσω της προβλήτας περίπου στις 9 π.μ. τοπική ώρα το πρωί της Παρασκευής.

«Πρόκειται για μια πολυεθνική προσπάθεια για την παροχή συμπληρωματικής βοήθειας στους Παλαιστίνιους αμάχους στη Γάζα μέσω ενός θαλάσσιου διαδρόμου, η οποία έχει αποκλειστικά ανθρωπιστικό χαρακτήρα και θα περιλαμβάνει είδη βοήθειας που θα δωρίσουν διάφορες χώρες και ανθρωπιστικές οργανώσεις», πρόσθεσε η CENTCOM.

Σε ανακοίνωση Τύπου στις 25 Απριλίου, στρατιωτικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ είχαν εκτιμήσει ότι η προσωρινή προβλήτα ανθρωπιστικής βοήθειας θα έφτανε σε αρχική επιχειρησιακή ικανότητα κάποια στιγμή «στις αρχές Μαΐου». Η προσπάθεια κατασκευής και εγκατάστασης της προβλήτας καθυστέρησε την περασμένη εβδομάδα λόγω αναφορών για κακές καιρικές συνθήκες.

Η κα Σινγκ δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι θα χρειάζονταν αρχικά 320 εκατομμύρια δολάρια για να ξεκινήσει να λειτουργεί η προσωρινή προβλήτα. Το κόστος μπορεί να αυξηθεί καθώς ο αμερικανικός στρατός και οι Αμερικανοί και διεθνείς εταίροι συνεχίζουν να λειτουργούν την αυτοσχέδια διαδρομή παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας.

Σε ενημέρωση Τύπου του Λευκού Οίκου την Παρασκευή, ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας Τζον Κίρμπι δήλωσε ότι υπάρχει «ένα μικρό ποσοστό» Αμερικανών στρατιωτών που σταθμεύουν στην προβλήτα, οι οποίοι δεν θα πατήσουν το πόδι τους στην ξηρά στο πλαίσιο της επιχείρησης. Ο κος Κίρμπι αρνήθηκε να αναφέρει τον συγκεκριμένο αριθμό των στρατιωτών που απαρτίζουν την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην προβλήτα, αλλά είπε ότι βρίσκονται εκεί για να «παρέχουν μια στοιχειώδη ασφάλεια» για την ανθρωπιστική επιχείρηση και για να βοηθήσουν στις υλικοτεχνικές επιχειρήσεις, καθώς τα φορτηγά πλοία προσεγγίζουν την προβλήτα και αφήνουν τα φορτηγά να περάσουν από μια αυτοσχέδια γέφυρα στην ακτογραμμή της Γάζας.

Ο κος Κίρμπι δήλωσε ότι στην επιχείρηση της προβλήτας εμπλέκεται επίσης ένα άλλο απόσπασμα προσωπικού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που επιχειρεί «αρκετά μακριά από την ακτή».

Οι ΗΠΑ διευρύνουν την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας εν μέσω ανησυχιών για λιμό

Η ολοκλήρωση της προβλήτας ανθρωπιστικής βοήθειας έρχεται περισσότερο από επτά μήνες μετά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, με την ισραηλινή κυβέρνηση να έχει αποφασίσει να εξαλείψει την τρομοκρατική ομάδα με κάθε κόστος και να απελευθερώσει τους ομήρους που συνελήφθησαν από ενόπλους της Χαμάς και άλλους τρομοκράτες στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Η συνεχιζόμενη σύγκρουση έχει διαταράξει την πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό και άλλες ανθρωπιστικές προμήθειες και έχει υποβαθμίσει τις μη στρατιωτικές υποδομές σε όλη την επικράτεια. Η Διοικητής της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης (USAID) Σαμάνθα Πάουερ κατέθεσε σε ακρόαση της 10ης Απριλίου στη Βουλή των Αντιπροσώπων ότι σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας «ζει υπό την απειλή λιμού» και ότι οι συνθήκες λιμού έχουν πιθανότατα ήδη κάνει την εμφάνισή τους σε ορισμένες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας.

Στην ακρόαση της 10ης Απριλίου, η κα Πάουερ δήλωσε ότι περίπου 500 εμπορικά και ανθρωπιστικά φορτηγά εισέρχονταν καθημερινά στη Λωρίδα της Γάζας πριν από τις 7 Οκτωβρίου, ωστόσο ο αριθμός τους μειώθηκε δραματικά μετά την έναρξη των συγκρούσεων. Η κα Πάουερ δήλωσε ότι ο αριθμός των φορτηγών εφοδιασμού που φθάνουν στη Λωρίδα της Γάζας έχει ανακάμψει ελαφρώς, αλλά ότι «πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο» για να καλύψουμε τις ανθρωπιστικές ανάγκες στην περιοχή.

«Η καταστροφή της βλάστησης, των αγορών και της καλλιεργήσιμης γης, και στη συνέχεια το γεγονός ότι τόσο λίγα φορτηγά πέρασαν κατά τη διάρκεια τόσο πολλών μηνών, σημαίνει ότι έχουμε να καλύψουμε τεράστιο κενό», πρόσθεσε η κα Πάουερ κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της στις 10 Απριλίου.

Η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA) ανέφερε ότι περίπου 5.671 φορτηγά βοήθειας εισήλθαν στη Λωρίδα της Γάζας τον Απρίλιο, δηλαδή κατά μέσο όρο 189 φορτηγά ημερησίως. Η UNRWA εκτιμά ότι άλλα 1.296 φορτηγά έφτασαν στη Λωρίδα της Γάζας μεταξύ 1ης και 15ης Μαΐου – ένας ημερήσιος μέσος όρος περίπου 89 φορτηγών.

Το Πεντάγωνο εκτιμά ότι η νέα προβλήτα μπορεί να προωθεί 90 φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας κάθε μέρα με την αρχική της λειτουργική ικανότητα. Μόλις τεθεί σε πλήρη λειτουργία, το Πεντάγωνο λέει ότι ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί σε περίπου 150 φορτηγά ή περίπου 2.000.000 γεύματα την ημέρα. Ο αμερικανικός στρατός έχει διευκολύνει κάποιες πρόσθετες παραδόσεις βοήθειας με πακέτα που ρίχνονται από αέρος.

«Ο αριθμός των φορτηγών που θα βγαίνουν από την προβλήτα δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που μπορεί να έρθει από τις χερσαίες διαβάσεις», δήλωσε η κα Σινγκ την Πέμπτη. «Έτσι, πρέπει να ανοίξουν αυτές οι χερσαίες οδοί. Και ο γρηγορότερος τρόπος για να φτάσει η βοήθεια, είτε πρόκειται για τον βορρά είτε για οποιοδήποτε άλλο σημείο της Γάζας, είναι μέσω αυτών των χερσαίων οδών. Η προβλήτα είναι απλώς ένα πρόσθετο μέτρο».

Από το NTD news

Του Ryan Morgan

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Υπερψηφίζεται η πρόταση του ΟΗΕ για πλήρη ένταξη της Παλαιστίνης στα Ηνωμένα Έθνη

Ψήφισμα του ΟΗΕ που ζητά την πλήρη ένταξη της Παλαιστίνης στα Ηνωμένα Έθνη έλαβε υποστήριξη από 143 κράτη, μεταξύ των οποίων η Νέα Ζηλανδία, η Κίνα, η Ρωσία, η Κορέα, η Γαλλία, η Νορβηγία, η Ιαπωνία, η Πολωνία, η Ισλανδία, το Κατάρ, η Ινδονησία, η Σαουδική Αραβία, το Μεξικό, η Κολομβία, η Χιλή, η Βραζιλία, η Ονδούρα, η Νικαράγουα, ο Παναμάς και η Κόστα Ρίκα.

Υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκε και η Αυστραλία, ερχόμενη έτσι σε αντίθεση με τους συμμάχους της, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, που ψήφισαν κατά μαζί με άλλες επτά χώρες.

Από την ψηφοφορία απείχαν 25 χώρες, μεταξύ άλλων το Ηνωμένο Βασιλείο, ο Καναδάς, η Ουκρανία, η Ιταλία, η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Ουκρανία, τα νησιά Φίτζι και το Βανουάτου.

Η πρότασης της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που ψηφίστηκε στις 10 Μαΐου (pdf), δεν αναφέρει τη Χαμάς ή τους ομήρους και τονίζει ότι η Παλαιστίνη έχει όλα τα προσόντα για ένταξη στα Ηνωμένα Έθνη. Ωστόσο, δεν παρέχει στην Παλαιστίνη την ιδιότητα του μέλους του ΟΗΕ, διότι κάτι τέτοιο θα απαιτούσε την υποστήριξη του 15μελούς Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Στην πρόταση εκφράζεται επίσης λύπη για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες άσκησαν το βέτο τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 18 Απριλίου, εμποδίζοντας την αίτηση της Παλαιστίνης να γίνει μέλος των Ηνωμένων Εθνών.

Ο αναπληρωτής πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Ρόμπερτ Γουντ χαρακτήρισε το ψήφισμα «μη παραγωγικό» και ανέφερε ότι οι απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής είναι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη της παλαιστινιακής κρατικής υπόστασης.

«Παραμένει η άποψη των ΗΠΑ ότι ο πιο γρήγορος δρόμος προς την κρατική υπόσταση και την ένταξη του παλαιστινιακού λαού στα Ηνωμένα Έθνη είναι οι απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και της παλαιστινιακής αρχής», δήλωσε στη συνέλευση.

Τι σημαίνει το ψήφισμα;

Το ψήφισμα παρέχει στην Παλαιστίνη «δικαιώματα και προνόμια» στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ, τα οποία περιλαμβάνουν την υποβολή διαδικαστικών προτάσεων, την υποβολή προτάσεων σε ψηφοφορία, την πραγματοποίηση δηλώσεων και την τοποθέτηση μεταξύ των κρατών μελών με αλφαβητική σειρά.

Στην πρόταση τονίζεται ότι «το κράτος της Παλαιστίνης έχει όλα τα προσόντα για ένταξη στα Ηνωμένα Έθνη σύμφωνα με το άρθρο 4 του καταστατικού χάρτη».

Το ψήφισμα επαναβεβαιώνει επίσης την υποστήριξη για τη διαρκή ειρήνη στη Μέση Ανατολή και τη λύση των δύο κρατών με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη να γειτνιάζουν ειρηνικά και με ασφάλεια εντός αναγνωρισμένων συνόρων.

Η θέση της Αυστραλίας

Η υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας Πέννυ Γουόνγκ υπερασπίστηκε την απόφαση της Αυστραλίας, εξηγώντας ότι το ψήφισμα εξετάστηκε με βάση την αξία του και τη συνολική προτεραιότητα της συμβολής σε μια λύση δύο κρατών.

«Η Χαμάς δεν θέλει δύο κράτη. Η Χαμάς είναι μια τρομοκρατική οργάνωση αφιερωμένη στην καταστροφή του Ισραήλ και του εβραϊκού λαού. Γι’ αυτό καταδικάζεται και πρέπει να καταδικαστεί. Αυτό είναι ένα ψήφισμα που προσβλέπει στην αναζήτηση δύο κρατών για να καταστεί δυνατή η ασφάλεια και για τους δύο λαούς», δήλωσε η κα Γουόνγκ.

Ωστόσο, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Σάιμον Μπέρμιγχαμ δήλωσε ότι η υποστήριξη του ψηφίσματος από τους Εργατικούς στέλνει το μήνυμα ότι «η βία και η τρομοκρατία δίνουν καλύτερα αποτελέσματα από τις διαπραγματεύσεις και τη διπλωματία».

«Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος το Ιράν, η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και άλλοι που αρνούνται το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ να πάρουν θάρρος από αυτό το ψήφισμα», ανέφερε σε δελτίο Τύπου.

«Το ψήφισμα που υποστήριξε η κυβέρνηση του Αλμπανέζε δεν αναφέρει τη Χαμάς ούτε ζητά την παράδοσή της ή την απελευθέρωση των ομήρων που κρατά και δεν θέτει τον σεβασμό του δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ ως προϋπόθεση δράσης», είπε. «Επίσης, δεν ζητά την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούνται από τη Χαμάς και δεν θέτει ως προϋπόθεση δράσης το σεβασμό του δικαιώματος του Ισραήλ να υπάρχει.

»Παράλληλα με το πρόβλημα των τρομοκρατών της Χαμάς που εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στη Γάζα, το ψήφισμα αυτό αφήνει άλυτο το ζήτημα των συνόρων μεταξύ του Ισραήλ και ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους, των δικαιωμάτων επιστροφής των Παλαιστινίων, της μεταρρύθμισης της διακυβέρνησης της Παλαιστινιακής Αρχής και των μελλοντικών δεσμεύσεων ασφαλείας μεταξύ των δύο κρατών», πρόσθεσε.

Ο κος Μπέρμιγχαμ υποστήριξε ότι προωθώντας τις επιθυμίες των τρομοκρατών, χωρίς να εξασφαλίζει τίποτα σε αντάλλαγμα, η ψηφοφορία μείωσε το κίνητρο για τα μέρη να διαπραγματευτούν και αύξησε τον κίνδυνο μελλοντικών επιθέσεων.

Ο πρώην πρωθυπουργός Τόνι Άμποτ εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι η Αυστραλία έσπασε «οκτώ δεκαετίες δικομματισμού» για να υποστηρίξει την πρόταση του ΟΗΕ χωρίς πρώτα να αποκηρύξει την τρομοκρατία και να αποδεχθεί το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει πίσω από τα σύνορα ασφαλείας.

Της Monica O’Shea

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Λευκός Οίκος: Οι καταλήψεις πανεπιστημίων δεν είναι ειρηνικοί τρόποι διαμαρτυρίας

Μία μέρα μετά από τις διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης σε πανεπιστημιουπόλεις των ΗΠΑ, οι οποίες κατέληξαν σε συμπλοκές με την αστυνομία και τους αντιδιαδηλωτές και σε κατάληψη κτιρίου, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Καρίν Ζαν-Πιέρ πιέστηκε κατά τη διάρκεια ενημέρωσης [του Τύπου] την 1η Μαΐου να δηλώσει τη θέση του προέδρου Τζο Μπάιντεν σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις.

Η απάντησή της ήταν μια γενική δήλωση με δύο σκέλη, η οποία επαναλάμβανε αφ’ ενός την πάγια καταδίκη εκ μέρους της αμερικανικής κυβέρνησης του αντισημιτισμού και της ρητορικής μίσους, αφ’ ετέρου την αναγνώριση του δικαιώματος των Αμερικανών να διαμαρτύρονται ειρηνικά εντός των ορίων του νόμου.

Οι διαμαρτυρίες υπέρ της Παλαιστίνης στις πανεπιστημιουπόλεις φαίνεται πως έχουν εξελιχθεί σε εθνικό φαινόμενο στις ΗΠΑ, από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και το Ώστιν του Τέξας μέχρι το Γκέινσβιλ της Φλόριντα και τη Νέα Υόρκη. Τα πανεπιστήμια και οι τοπικές και πολιτειακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου αντέδρασαν στις ταραχές με διαφορετικό τρόπο, κάτι που παρήγαγε και διαφορετικά αποτελέσματα: από τις εκατοντάδες συλλήψεις και τη βίαιη διάλυση των καταλήψεων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια μέχρι την απόφαση του Πανεπιστημίου Μπράουν να εξετάσει το ενδεχόμενο απεμπλοκής του από το Ισραήλ και την απόφαση του USC να ακυρώσει τις τελετές αποφοίτησης.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν, με δήλωσή του στις 22 Απριλίου, είχε καταδικάσει τις «αντισημιτικές διαμαρτυρίες» καθώς και «εκείνους που δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει με τους Παλαιστινίους».

Η κα Ζαν-Πιερ είπε στους δημοσιογράφους ότι ο πρόεδρος Μπάιντεν και η ομάδα του «παρακολουθούν στενά την κατάσταση», ενώ, όταν ρωτήθηκε γιατί παρέμεινε σιωπηλός μετά τα πρόσφατα βίαια επεισόδια, υπενθύμισε τις σταθερές προσπάθειες του προέδρου για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού ως απόδειξη της πάγιας θέσης του.

«Αυτό που πιστεύουμε – και είμαστε πολύ σαφείς σε αυτό – είναι ότι κάθε Αμερικανός πρέπει να έχει το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία εντός των πλαισίων του νόμου», είπε. «Επίσης, θα εκθέτουμε κάθε είδος αντισημιτικών εκδηλώσεων που ακούμε και βλέπουμε».

Η κα Ζαν-Πιερ συντάχθηκε με τη θέση της διοίκησης του πανεπιστημίου όσον αφορά το δικαίωμα των φοιτητών στη μάθηση και την ασφάλεια στην πανεπιστημιούπολη. Τάχθηκε επίσης υπέρ της άποψης της διοίκησης, αναφορικά με τους διαδηλωτές στο Κολούμπια που κατέλαβαν ένα κτίριο της πανεπιστημιούπολης, ότι η κατάληψη κτιρίων «δεν είναι ειρηνική διαμαρτυρία».

Τα σχόλιά της απηχούν τα σχόλια του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου για θέματα εθνικής ασφάλειας Τζον Κίρμπι κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνδιάλεξης στις 30 Απριλίου, στην οποία δήλωσε: «Ο πρόεδρος πιστεύει ότι η βίαιη κατάληψη ενός κτιρίου της πανεπιστημιούπολης είναι μία απολύτως λανθασμένη προσέγγιση. Αυτό δεν αποτελεί παράδειγμα ειρηνικής διαμαρτυρίας».

Ωστόσο, η κα Ζαν-Πιερ αρνήθηκε να καταδικάσει επίσημα οποιαδήποτε άλλη πτυχή των διαδηλώσεων πέρα από τον αντισημιτισμό και την «αναστάτωση που πραγματικά υποβαθμίζει την ακαδημαϊκή εμπειρία των φοιτητών», για την οποία, όπως πρόσθεσε, ευθύνεται «ένα μικρό ποσοστό φοιτητών».

Ποια ήταν η άποψη του προέδρου Μπάιντεν σχετικά με την αντικάσταση της αμερικανικής σημαίας με την παλαιστινιακή από ορισμένους διαδηλωτές στην πανεπιστημιούπολη;

«Οι Αμερικανοί έχουν το δικαίωμα να διαμαρτύρονται ειρηνικά στο πλαίσιο του νόμου – εντός του πλασίου του νόμου. Και πρέπει να το σεβαστούμε αυτό», απάντησε η κα Ζαν-Πιερ, πριν επαναλάβει τις προαναφερθείσες απόψεις σχετικά με την κατάληψη κτιρίων και τον αντισημιτισμό.

Σε ερώτηση για τη θέση του Λευκού Οίκου όσον αφορά τους τρόπους με τους οποίους ορισμένα πανεπιστήμια, όπως το Κολούμπια, επέλεξαν να χειριστούν τις διαμαρτυρίες, η κα Ζαν-Πιερ αρνήθηκε να απαντήσει, παραπέμποντας στην ηγεσία του κάθε σχολείου και στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου.

«Αυτή είναι μια απόφαση για την οποία αποφασίζουν τα κολέγια και τα πανεπιστήμια. Οι αρχές επιβολής του νόμου […] έχουν καλύτερη αίσθηση του τι συμβαίνει επί τόπου. Και προφανώς, πρέπει να λάβουν αποφάσεις».

Αυτές οι μεμονωμένες καταστολές διαμαρτυριών οδήγησαν επίσης σε αναφορές ότι ορισμένοι από τους διαδηλωτές που συνελήφθησαν σε πανεπιστήμια ήταν επαγγελματίες ταραχοποιοί και ότι ορισμένες από τις διαμαρτυρίες λάμβαναν χρηματοδότηση από εξωτερικές ομάδες.

Ερωτηθείσα αν ο πρόεδρος γνώριζε για τους μη εγγεγραμμένους διαδηλωτές, η κα Ζαν-Πιερ είπε ότι δεν μπορεί να μιλήσει γι’ αυτό, ανακατευθύνοντας την ερώτηση στις τοπικές αστυνομικές αρχές.

Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου αρνήθηκε επίσης να απαντήσει στην ερώτηση αν ο πρόεδρος ήθελε η κυβέρνησή του να μάθει ποιος χρηματοδοτεί κάποιες από τις διαδηλώσεις.

«Δεν μπορώ να μιλήσω για τις οργανώσεις που αναφέρονται», δήλωσε.

Οι τοπικοί αξιωματούχοι θα είναι καλύτερα ενημερωμένοι σχετικά με αυτό, είπε, και το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το FBI θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν τα κολέγια και τα πανεπιστήμια «όσον αφορά τους ομοσπονδιακούς νόμους».

Του T.J. Muscaro

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Κυρώσεις κατά του Ιράν ζητά το Ισραήλ – σε έντονους τόνους απαντά το Ιράν

Οι αμερικανικές δυνάμεις επιτέθηκαν και κατέρριψαν περισσότερους από 75 πυραύλους και drones που εκτόξευσε το Ιράν στο Ισραήλ αυτό το Σαββατοκύριακο, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη μάχη αεράμυνας στην εξάμηνη κρίση στη Μέση Ανατολή, αναφέρει το Business Insider .

Το Ιράν και οι πολιτοφυλακές του εκτόξευσαν ένα μπαράζ 170 επιθετικών drones, 120 βαλλιστικών πυραύλων και 30 πυραύλων κρουζ στο Ισραήλ σε μια μαζική και άνευ προηγουμένου επίθεση τη νύχτα του Σαββάτου προς την Κυριακή, τοπική ώρα, σύμφωνα με τις Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ.

Αυτή ήταν η πρώτη άμεση επίθεση στο Ισραήλ από ιρανικό έδαφος. Περίπου το 99% των απειλών αναχαιτίστηκαν από το Ισραήλ και τους εταίρους του, ανέφεραν οι  Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF), χωρίς να περάσουν οι περισσότερες σε ισραηλινό έδαφος – μια αξιοσημείωτη επιτυχία για την αεράμυνα.

Οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή αφαίρεσαν περισσότερα από 70 από τα ιρανικά πυρομαχικά, δήλωσε την Κυριακή ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος των ΗΠΑ.

Δύο αντιτορπιλικά του αμερικανικού Ναυτικού που επιχειρούσαν στην ανατολική Μεσόγειο – το USS Arleigh Burke και το USS Carney – κατέστρεψαν τέσσερεις έως έξι βαλλιστικούς πυραύλους και ένα σύστημα αεράμυνας Patriot κατέρριψε έναν βαλλιστικό πύραυλο πάνω από το Ιράκ, δήλωσε αξιωματούχος.

Οι περισσότεροι από τους εναπομείναντες βαλλιστικούς πυραύλους εμπλέκονταν από τα συστήματα Arrow 2 και 3 του Ισραήλ, τα οποία αποτελούν το ανώτερο κλιμάκιο του εξελιγμένου δικτύου αεράμυνας της χώρας. Αρκετοί από τους βαλλιστικούς πύραυλους εισήλθαν στο ισραηλινό έδαφος και έπληξαν στόχους, περιλαμβανομένης μιας βάσης των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, προκαλώντας μικρές ζημιές, δήλωσε ο στρατός.

Αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη κατέρριψαν, επίσης, περισσότερα από 70 ιρανικά μονόδρομα επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δήλωσε ο Αμερικανός στρατιωτικός αξιωματούχος. Δεν είπαν πόσα αεροπλάνα συμμετείχαν στις αναχαιτίσεις.

Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είπε ότι διέταξε τον αμερικανικό στρατό να μεταφέρει αεροσκάφη και συστήματα αντιβαλλιστικής άμυνας στην περιοχή την περασμένη εβδομάδα.

«Χάρη σε αυτές τις αναπτύξεις και την εξαιρετική ικανότητα των μελών της υπηρεσίας μας, βοηθήσαμε το Ισραήλ να καταρρίψει σχεδόν όλα τα drones και τους πυραύλους που πλησιάζουν», ανέφερε σε δήλωσή του.

«Οι δυνάμεις μας παραμένουν σε θέση να προστατεύσουν τα αμερικανικά στρατεύματα και τους εταίρους στην περιοχή, να παρέχουν πρόσθετη υποστήριξη για την άμυνα του Ισραήλ και να ενισχύσουν την περιφερειακή σταθερότητα», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν μετά την επίθεση.

Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Γκραντ Σαπς επιβεβαίωσε ότι η Βρετανία επίσης αναχαίτισε πολλά drones. Ούτε τα drones ούτε οι πύραυλοι κρουζ που εκτόξευσε το Ιράν δεν διέσχισε το ισραηλινό έδαφος, σύμφωνα με τις ισραηλινής ένοπλες δυνάμεις.

Η επίθεση σηματοδότησε τη μεγαλύτερη μάχη αεράμυνας του αμερικανικού στρατού στην τρέχουσα εκτεταμένη κρίση στη Μέση Ανατολή, η οποία ξεκίνησε με την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο νότιο Ισραήλ, προκαλώντας έκρηξη βίας σε ολόκληρη την περιοχή.

πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Πλοίο του Αμερικανικού Ναυτικού (στιγμιότυπο).

 

Από τον Οκτώβριο, οι αμερικανικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν πάνω από το Ιράκ και τη Συρία, καθώς και πάνω από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν αεροπορικές απειλές που εξαπολύουν πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από το Ιράν. Η μεγαλύτερη από αυτές τις επιθέσεις αφορούσε περισσότερα από 20 μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πύραυλους που πραγματοποιήθηκαν από τους αντάρτες Χούτι της Υεμένης το 2024.

Συμφραζόμενα 

Η επίθεση της Τεχεράνης στο Ισραήλ, εν τω μεταξύ, ήρθε ως αντίποινα για μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σε ιρανική διπλωματική εγκατάσταση στη Συρία στις αρχές Απριλίου, κατά την οποία σκοτώθηκαν αρκετοί αξιωματούχοι του στρατού, περιλαμβανομένων δύο στρατηγών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).

Μετά το περιστατικό, το Ιράν υποσχέθηκε εκδίκηση και τηλεγράφησε ότι θα ανταποδώσει στο Ισραήλ. Η Μέση Ανατολή βρισκόταν σε κατάσταση συναγερμού τις τελευταίες δύο εβδομάδες, προετοιμαζόμενη για την απάντηση της Τεχεράνης, το μέγεθος και το εύρος της οποίας ήταν ασαφή.

Η επίθεση του Σαββάτου καταδικάστηκε διεθνώς, με τους περισσότερους ηγέτες να επικρίνουν το Ιράν ως «απερίσκεπτο». Οι ηγέτες της G7 -που αποτελούνται από τις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τον Καναδά, την Ιταλία και την Ιαπωνία – δήλωσαν ότι εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στο Ισραήλ και ότι είναι αφοσιωμένοι στην ασφάλεια της χώρας.

«Με τις ενέργειές του, το Ιράν έκανε ένα επιπλέον βήμα προς την αποσταθεροποίηση της περιοχής και κινδυνεύει να προκαλέσει μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή κλιμάκωση. Αυτό πρέπει να αποφευχθεί», ανέφεραν οι ηγέτες σε δήλωσή τους.

Προς το παρόν, το Ισραήλ φαίνεται να προετοιμάζει μια απάντηση στην ιρανική επίθεση, αν και δεν είναι ακόμη σαφές το είδος της.

Κυρώσεις και αντίποινα

Επιπλέον, το Ισραήλ ζήτησε νέες κυρώσεις κατά του Ιράν κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σύμφωνα με τον Guardian .

Ο απεσταλμένος του Ισραήλ στον ΟΗΕ Γκιλάντ Ερντάν προέτρεψε το Συμβούλιο να «επιβάλει όλες τις πιθανές κυρώσεις στο Ιράν πριν να είναι πολύ αργά» και «να καταδικάσει το Ιράν για τις τρομοκρατικές του ενέργειες», αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο.

Image preview
Ο πρέσβης του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη Γκιλάντ Ερντάν (αριστερά) δείχνει ένα βίντεο με αναχαιτισμένες βόμβες πάνω από το τέμενος Αλ Άκσα, ενώ ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ιράν στον ΟΗΕ Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι (δεξιά) απευθύνεται, επίσης, στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών Έθνη κατά τη διάρκεια έκτακτης συνάντησης, στις 14 Απριλίου 2024, στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. (David Dee Delgado/Getty Images)

 

Από την άλλη, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ ζήτησε αυτοσυγκράτηση, φοβούμενος μια κλιμάκωση μετά τις επιθέσεις του Ιράν στο Ισραήλ.

Η αποστολή του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησε, επίσης, την Ουάσιγκτον να μην παρέμβει στη σύγκρουσή της με το Ισραήλ. Πρόσθεσε σε μήνυμα στο X ότι «το θέμα μπορεί να θεωρηθεί λήξαν».

«Αλλά εάν το ισραηλινό καθεστώς κάνει άλλο ένα λάθος, η απάντηση του Ιράν θα είναι πολύ πιο αυστηρή.»

 

Επιμέλεια: Βαλεντίνα Λισάκ & Αλία Ζάε

Το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι θα απαντήσει στην πυραυλική επίθεση του Ιράν – αεροπορικές εταιρείες ακυρώνουν τις πτήσεις προς την περιοχή

Ο αρχηγός του στρατού του Ισραήλ δήλωσε στις 15 Απριλίου ότι το Ισραήλ θα απαντήσει στην επίθεση του Ιράν με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά δεν είναι σαφές το πώς και το πότε.

Ο Χέρζι Χαλέβι, επικεφαλής των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι τα χτυπήματα του Ιράν «θα λάβουν απάντηση», χωρίς να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις. Μίλησε κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην αεροπορική βάση Νεβατίμ, η οποία σύμφωνα με το Ισραήλ υπέστη ελαφρές ζημιές από την ιρανική επίθεση.

«Το Ιράν ήθελε να βλάψει τις στρατηγικές δυνατότητες του κράτους του Ισραήλ – αυτό είναι κάτι που δεν είχε συμβεί στο παρελθόν. Ήμασταν προετοιμασμένοι για την επιχείρηση “Σιδηρά Ασπίδα” -προετοιμασία που έφερε το Ιράν να αντιμετωπίσει και αεροπορική υπεροχή», είπε. «Την περασμένη Δευτέρα, είδαμε τι οργανώνεται και πιστεύουμε ότι το κράτος του Ισραήλ είναι πολύ ισχυρό και ξέρει πώς να το αντιμετωπίσει μόνο του, αλλά με μια απειλή τόσο πολυάριθμη και τόσο μακριά, είμαστε πάντα ευτυχείς που έχουμε [τις Ηνωμένες Πολιτείες] μαζί μας.

«Κοιτώντας μπροστά, εξετάζουμε τα βήματά μας, και αυτή η εκτόξευση τόσων πολλών πυραύλων, πυραύλων κρουζ και UAV στο έδαφος του κράτους του Ισραήλ θα αντιμετωπιστεί με απάντηση».

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συσκέπτεται με κορυφαίους αξιωματούχους για να συζητήσουν μια πιθανή απάντηση στην επίθεση του Ιράν που περιλαμβάνει εκατοντάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη, βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους κρουζ. Οι παγκόσμιοι ηγέτες έχουν παροτρύνει το Ισραήλ να μην προβεί σε αντίποινα, ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν υποστηρίξει ότι ο αμυντικός μηχανισμός του Ισραήλ ήταν εξαιρετικά επιτυχής στην αντιμετώπιση της επίθεσης του Ιράν και αναχαίτισε το 99% των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών του.

Η επίθεση του Ιράν στις 13 Απριλίου ήταν η πρώτη φορά που η Τεχεράνη στόχευσε άμεσα το Ισραήλ από τότε που ανέλαβε το σημερινό καθεστώς το 1979. Ωστόσο, η χώρα έχει εμπλακεί σε επιθέσεις δι’ αντιπροσώπων τόσο κατά του Ισραήλ όσο και κατά των Ηνωμένων Πολιτειών που προέρχονται από διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής.

Ακύρωση πτήσεων από αεροπορικές εταιρείες

Στις 15 Απριλίου, πολλές αεροπορικές εταιρείες ακύρωσαν ή καθυστέρησαν εκ νέου πτήσεις μετά την ιρανική επίθεση με πυραύλους και drone. Η United Airlines και η Air Canada, κυρίως, ακύρωσαν ορισμένες πτήσεις προς το Τελ Αβίβ καθώς και πτήσεις προς την Ιορδανία.

Περίπου δώδεκα ακόμη εταιρείες ανακοίνωσαν ότι θα διακόψουν τις πτήσεις προς τη χώρα εν μέσω αυξημένων εντάσεων.

Περισσότερες προειδοποιήσεις

Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή την 1η Απριλίου σε συριακό συγκρότημα που άφησε πίσω της δύο Ιρανούς στρατηγούς και άλλους αξιωματούχους νεκρούς.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, η Τεχεράνη απηύθυνε περισσότερες προειδοποιήσεις προς το Ισραήλ να μην απαντήσει, ενώ σημείωσε ότι οποιαδήποτε παρέμβαση των ΗΠΑ στην κλιμακούμενη σύγκρουση θα αντιμετωπιστεί επίσης με απάντηση. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία και οι βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο, δήλωσε ένας αξιωματούχος.

«Η απάντησή μας θα είναι πολύ μεγαλύτερη από την αποψινή στρατιωτική δράση, εάν το Ισραήλ προβεί σε αντίποινα κατά του Ιράν», δήλωσε ο αρχηγός του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων υποστράτηγος Μοχάμαντ Μπαγκερί σε άρθρα που δημοσιεύθηκαν στις 14 Απριλίου στα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Υποστήριξε ότι το Ιράν προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της Ελβετίας ότι οποιαδήποτε υποστήριξη ισραηλινής αντεπίθεσης κατά του Ιράν θα οδηγήσει σε στοχοποίηση αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων.

Μετά την εκτόξευση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των πυραύλων, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν απηύθυναν άμεση προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του κρατικού IRNA ότι «η κυβέρνηση των ΗΠΑ προειδοποιείται ότι οποιαδήποτε υποστήριξη ή συμμετοχή σε βλάβη των συμφερόντων του Ιράν θα ακολουθηθεί από αποφασιστική και λυπηρή απάντηση από τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν».

Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζον Κίρμπι σχολίασε στις 15 Απριλίου σχετικά με το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ενημερωθεί ή αναμένουν να ενημερωθούν για τυχόν σχέδια ισραηλινής απάντησης.

«Θα αφήσουμε τους Ισραηλινούς να μιλήσουν γι’ αυτό», δήλωσε στους δημοσιογράφους. «Δεν εμπλεκόμαστε στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με μια πιθανή απάντηση».

Η ιρανική επίθεση στις 13 Απριλίου ήταν η πρώτη φορά που το Ιράν εξαπέλυσε άμεση στρατιωτική επίθεση κατά του Ισραήλ, παρά τις δεκαετίες εχθρότητας που χρονολογούνται από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Η επίθεση έγινε λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά από ένα ύποπτο ισραηλινό χτύπημα στη Συρία που σκότωσε δύο Ιρανούς στρατηγούς σε ένα ιρανικό προξενικό κτίριο.

Ο στρατός του Ισραήλ δήλωσε ότι το σύστημά του Arrow, το οποίο καταρρίπτει βαλλιστικούς πυραύλους εκτός ατμόσφαιρας, χειρίστηκε τις περισσότερες αναχαιτίσεις και σημείωσε ότι εμπλέκονται «στρατηγικοί εταίροι».

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις «αναχαίτισαν δεκάδες πυραύλους και UAVs καθ’ οδόν προς το Ισραήλ, που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη», αναφερόμενος σε έναν όρο που χρησιμοποιείται για μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

«Κατόπιν δικής μου εντολής, για την υποστήριξη της άμυνας του Ισραήλ, ο αμερικανικός στρατός μετέφερε αεροσκάφη και αντιτορπιλικά βαλλιστικής αντιπυραυλικής άμυνας στην περιοχή κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας», ανέφερε ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν σε ξεχωριστή δήλωση το περασμένο Σαββατοκύριακο. «Χάρη σε αυτές τις αναπτύξεις και την εξαιρετική ικανότητα των μελών των υπηρεσιών μας, βοηθήσαμε το Ισραήλ να καταρρίψει σχεδόν όλα τα εισερχόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους».

Το Ισραήλ και το Ιράν βρίσκονταν σε πορεία σύγκρουσης καθ’ όλη τη διάρκεια του εξάμηνου πολέμου του Ισραήλ κατά των τρομοκρατών της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, αφού μέλη της οργάνωσης πραγματοποίησαν διασυνοριακή επίθεση που άφησε πίσω της περισσότερους από 1.200 αμάχους νεκρούς. Περισσότεροι από 250 άνθρωποι απήχθησαν κατά τη διάρκεια του περιστατικού της 7ης Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με αξιωματούχους. Η κυβέρνηση του Ισραήλ εξακολουθεί να διαπραγματεύεται με τη Χαμάς για την απελευθέρωση των υπόλοιπων ομήρων.

Άμεση κατάπαυση πυρός στη Γάζα ψήφισε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών απαίτησε την άμεση κατάπαυση του πυρός στη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας και την άμεση απελευθέρωση όλων των ομήρων χθες 25 Μαρτίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απείχαν από την ψηφοφορία και δεν άσκησαν βέτο.

Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα υπόλοιπα 14 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος για την κατάπαυση του πυρός, το οποίο προτάθηκε από τα 10 εκλεγμένα μέλη του οργάνου: Αλγερία, Εκουαδόρ, Γουιάνα, Ιαπωνία, Μάλτα, Μοζαμβίκη, Νότια Κορέα, Σιέρα Λεόνε, Ελβετία και Σλοβενία.

Λίγα λεπτά μετά την ψηφοφορία που ενέκρινε το ψήφισμα για την κατάπαυση του πυρός, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες έγραψε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X ότι «το ψήφισμα αυτό πρέπει να εφαρμοστεί. Η αποτυχία θα ήταν ασυγχώρητη.»

«Ο παλαιστινιακός λαός [έχει] υποφέρει πάρα πολύ. Αυτό το λουτρό αίματος συνεχίζεται για πάρα πολύ καιρό. Είναι υποχρέωσή μας να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό το λουτρό αίματος, πριν να είναι πολύ αργά» , δήλωσε ο πρέσβης της Αλγερίας στον ΟΗΕ Αμάρ Μπεντζαμά στο Συμβούλιο Ασφαλείας μετά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας.

Ο Λευκός Οίκος ήταν αντίθετος στην κατάπαυση του πυρός στον σχεδόν εξάμηνο πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο Ισραήλ, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι, κυρίως άμαχοι, και λήφθηκαν εκατοντάδες όμηροι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν, επίσης, ασκήσει το δικαίωμα βέτο στο Συμβουλίο Ασφαλείας για να εμποδίσουν αποφάσεις δυσμενείς για το Ισραήλ στο πλαίσιο της σύγκρουσής του με τη Χαμάς.

Όμως, εν μέσω αυξανόμενων παγκόσμιων και εγχώριων πιέσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες απείχαν στις 25 Μαρτίου από την ψηφοφορία για να επιτρέψουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας να απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός κατά τη διάρκεια του μουσουλμανικού μήνα νηστείας του Ραμαζανιού, ο οποίος λήγει στις 31 Μαρτίου.

Αντιδράσεις των ΗΠΑ

Πριν από την ψηφοφορία της 25ης Μαρτίου, η πρέσβυς των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Λίντα Τόμας-Γκρήνφηλντ άσκησε κριτική στην κυνική, όπως τη χαρακτήρισε, προσέγγιση της Κίνας και της Ρωσίας, δύο μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, και δήλωσε ότι το ψήφισμα δεν κάνει αρκετά για να κατατάξει τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση. Η Ρωσία και η Κίνα έχουν ασκήσει βέτο σε πρότερες, σχεδιασμένες από τις ΗΠΑ, εκδοχές του ψηφίσματος, μεταξύ των οποίων και εκείνη της 22ας Μαρτίου.

«Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Ρωσία και η Κίνα άσκησαν βέτο σε ένα ψήφισμα που καταδίκαζε αυτήν τη φρικτή επίθεση, ένα ψήφισμα που υποστήριξε η συντριπτική πλειοψηφία αυτού του Συμβουλίου. Έχουν δείξει επανειλημμένα ότι στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρονται να προωθήσουν μια βιώσιμη ειρήνη μέσω διπλωματικών προσπαθειών», δήλωσε η κα Τόμας-Γκρήνφηλντ, προσθέτοντας:

«Ούτε, παρ’ όλη τη ρητορική τους, ενδιαφέρονται να συνεισφέρουν ουσιαστικά στις ανθρωπιστικές προσπάθειες. Αντιθέτως, χρησιμοποιούν αυτήν την καταστροφική σύγκρουση ως πολιτικό ‘ρόπαλο’ για να προσπαθήσουν να διχάσουν αυτό το Συμβούλιο σε μια καιρούς που απαιτούν ενότητα. Είναι βαθιά κυνικό. Και θα πρέπει όλοι μας να το καταλάβουμε.»

Όσον αφορά τη Χαμάς, είπε ότι «αγνοήθηκαν ορισμένες βασικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των αιτημάτων μας να προστεθεί καταδίκη της Χαμάς. Και δεν συμφωνούμε με όλα όσα περιέχονται στο ψήφισμα. Για τους λόγους αυτούς, δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να ψηφίσουμε ‘ναι’» .

Η πρέσβυς των ΗΠΑ στον ΟΗΕ πρόσθεσε ότι η κατάπαυση του πυρός και η απελευθέρωση των ομήρων θα επιτρέψει “να φτάσει στη Γάζα πολύ περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια, σε μια εποχή που η απειλή του λιμού είναι μεγάλη, και θα δώσει την ευκαιρία να εργαστούμε προς μια βιώσιμη παύση των εχθροπραξιών και προς ένα μέλλον όπου η Χαμάς δεν θα μπορεί πλέον να απειλεί το Ισραήλ, ώστε να μην επαναληφθεί ποτέ η 7η Οκτωβρίου».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ασκήσει βέτο σε τρία σχέδια ψηφισμάτων του Συμβουλίου για τον πόλεμο στη Γάζα. Απείχαν επίσης δύο φορές, επιτρέποντας στο Συμβούλιο να υιοθετήσει ψηφίσματα που στόχευαν στην ενίσχυση της βοήθειας προς τη Γάζα και ζητούσαν εκτεταμένες παύσεις στις μάχες.

Αφού ανακάλυψε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα ασκήσουν βέτο, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ακύρωσε μια ισραηλινή αντιπροσωπεία στον Λευκό Οίκο, ανέφεραν ισραηλινά μέσα ενημέρωσης. Ο κος Νετανιάχου είχε παροτρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να ασκήσουν βέτο στο ψήφισμα για την κατάπαυση του πυρός και απείλησε να ακυρώσει το ταξίδι.

«Οι ΗΠΑ υπαναχώρησαν από την πάγια θέση τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας, η οποία συνέδεε την κατάπαυση του πυρός με την απελευθέρωση των ομήρων», ανέφερε το γραφείο του πρωθυπουργού σε ανακοίνωσή του.

Τα ψηφίσματα που εγκρίνονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι νομικά δεσμευτικά, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, πράγμα που σημαίνει ότι η εντολή πρέπει να εκτελεστεί. Δεν είναι σαφές πώς θα αντιδράσει το Ισραήλ στην ψηφοφορία και δεν έχουν γίνει δημόσιες δηλώσεις από την ισραηλινή κυβέρνηση ή το γραφείο του κου Νετανιάχου μέχρι τις 25 Μαρτίου.

Οι μάχες συνεχίζονται

Στις 25 Μαρτίου, ο στρατός του Ισραήλ πραγματοποίησε νέες αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα με στόχο δύο νοσοκομεία. Οι ισραηλινές δυνάμεις πολιόρκησαν τα νοσοκομεία Αλ Αμάλ και Νάσερ στη νότια πόλη Χαν Γιουνίς, ανέφερε το Reuters, μία εβδομάδα μετά την είσοδό τους στο νοσοκομείο Αλ Σίφα στη Γάζα, το οποίο είναι το κύριο νοσοκομείο της Λωρίδας της Γάζας.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι τα νοσοκομεία στη Γάζα χρησιμοποιούνται από τη Χαμάς ως βάσεις. Η Χαμάς και το ιατρικό προσωπικό το αρνούνται αυτό.

Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε το Σαββατοκύριακο ότι είχε συλλάβει 500 άτομα που συνδέονται με τη Χαμάς και τη συμμαχική Ισλαμική Τζιχάντ και εντόπισε όπλα στην περιοχή Αλ Σίφα. Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε, επίσης, ότι 20 τρομοκράτες είχαν «εξουδετερωθεί»  σε μάχες και αεροπορικές επιδρομές γύρω από το νοσοκομείο Αλ Αμάλ τις προηγούμενες 24 ώρες.

Του Jack Phillips

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Ποιοι είναι οι δεσμοί μεταξύ των υπηρεσιών του ΟΗΕ και της Χαμάς;

Δώδεκα υπάλληλοι της Υπηρεσίας Αρωγής των Ηνωμένων Εθνών στην Παλαιστίνη απολύθηκαν για τη συμμετοχή τους στην εκτεταμένη επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Ορισμένοι μελετητές και ειδικοί είπαν, χρησιμοποιώντας όρους όπως «έλεγχος ζημιών» και «κρύψιμο κάτω από το χαλί» για να περιγράψουν αυτό που συμβαίνει, ότι το θεωρούσαν αναμενόμενο εδώ και πολύ καιρό, ως μέρος ενός πολύ βαθύτερου προβλήματος που ο ΟΗΕ αρνείται να αντιμετωπίσει.

«Είναι θετικό που αυτό το γεγονός αρχίζει, επιτέλους, να γίνεται αντιληπτό», δήλωσε η Σιμόν Λεντίν, υψηλόβαθμο στέλεχος του Υπουργείου Άμυνας κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ, προσθέτοντας ότι μάλλον βρέθηκαν αντιμέτωποι με αδιαμφισβήτητες αποδείξεις. Ωστόσο, «αποδείξεις υπήρχαν και πριν από τις 7 Οκτωβρίου».

Ο οργανισμός – η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East ή UNRWA) – κατηγορείται εδώ και καιρό για εκτεταμένη εμπλοκή με τη Χαμάς, η οποία κυβερνά τη Λωρίδα της Γάζας από το 2007.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει χαρακτηρίσει τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση από το 1997.

Μετά τη Χαμάς και την Παλαιστινιακή Αρχή, η UNRWA είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης της Λωρίδας της Γάζας. Σχεδόν όλοι οι υπάλληλοί της είναι Παλαιστίνιοι, γεγονός που αποτελεί μοναδικό χαρακτηριστικό μεταξύ των οργανισμών αρωγής του ΟΗΕ.

Ο οργανισμός, εδώ και σχεδόν 75 χρόνια, δεν καταβάλλει καμία προσπάθεια για την επανεγκατάσταση Παλαιστινίων. Αντιθέτως, φροντίζει να συντηρεί ζωντανή την όλο και πιο απίθανη ελπίδα ότι μια μέρα θα επιστρέψουν στο σημερινό εβραϊκό κράτος του Ισραήλ.

Οι υπερασπιστές της UNRWA λένε ότι η μη επανεγκατάστασή τους προβλέπεται ρητά στο καταστατικό της υπηρεσίας.

Η Χαμάς χρησιμοποιεί εδώ και καιρό σχολεία, νοσοκομεία και άλλα κτίρια της UNRWA ως ανθρώπινες ασπίδες, ένα έγκλημα πολέμου σύμφωνα με την Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης και κυρωτέο από τον πρόεδρο των ΗΠΑ σύμφωνα με τον νόμο περί ασπίδων του 2018.

image-5583777
Άνδρας οδηγεί κατεστραμμένο φορτηγό σε σχολείο της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA) στο Χαν Γιουνίς. Νότια Λωρίδα της Γάζας, 21 Οκτωβρίου 2023. (Mahmud Hams/AFP μέσω Getty Images)

 

Η Χαμάς αποθηκεύει όπλα μέσα, κοντά ή κάτω από τις εγκαταστάσεις της UNRWA και έχει κατασκευάσει ένα εκτεταμένο σύστημα υπόγειων στοών κάτω από αυτές. Επιπλέον, επιτάσσουν τρόφιμα και προμήθειες, που η υπηρεσία θα έπρεπε να διανείμει στους αμάχους.

Το Ισραήλ κατηγορεί εδώ και καιρό τα σχολεία της UNRWA ότι διδάσκουν το μίσος, με συνέπεια τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023, όταν οι τρομοκράτες δολοφόνησαν, βίασαν, βασάνισαν και έκαψαν τις συνοριακές κοινότητες του Ισραήλ.

Βιντεοσκόπησαν τους εαυτούς τους να το κάνουν, δημοσίευσαν αυτά τα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έφεραν ομήρους πίσω στη Γάζα και κακοποίησαν αυτούς και τα πτώματα αυτών που είχαν σκοτώσει μπροστά σε πολίτες που ζητωκραύγαζαν.

Οι βουλευτές των Η.Π.Α. Τζον Κέννεντυ (R-La.) και Ραντ Πωλ (R-Ky.) εισήγαγαν νομοθεσία στις 31 Ιανουαρίου, απαιτώντας από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να παρακολουθεί τι διδάσκεται στα παλαιστινιακά σχολεία, ένα εκπαιδευτικό σύστημα για το οποίο οι Αμερικανοί φορολογούμενοι έχουν συμβάλει στην πληρωμή του.

Στις 26 Ιανουαρίου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε δηλώσει ότι «αναστέλλει προσωρινά» την αμερικανική χρηματοδότηση της UNRWA, ενώ θα εξέταζε τις κατηγορίες εναντίον του οργανισμού.

Η αναστολή της χρηματοδότησης έγινε μία ημέρα αφότου ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν μίλησε με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για την ανάγκη διεξαγωγής ενδελεχούς έρευνας.

Ο εκπρόσωπος του κου Γκουτέρες δήλωσε ότι ο γενικός γραμματέας «έφριξε» ακούγοντας τους ισραηλινούς ισχυρισμούς ότι δώδεκα υπάλληλοι του ΟΗΕ συμμετείχαν στην επιδρομή, μεταξύ των οποίων επτά που εισέβαλαν σε ισραηλινό έδαφος.

Ένας από αυτούς φέρεται να συμμετείχε σε απαγωγή και ένας άλλος βοήθησε στην κλοπή του πτώματος ενός στρατιώτη.

image-5583776
Μια Παλαιστίνια περνά μπροστά από την κλειστή έδρα της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNRWA). Γάζα, 29 Νοεμβρίου 2021. (Mohammed Abed/AFP μέσω Getty Images)

 

Στις 26 Ιανουαρίου, επίσης, ο γενικός επίτροπος της UNRWA Φιλίπ Λατσαρίνι χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς ως «σοκαριστικούς» και «φρικτούς» και δήλωσε ότι θα απέλυε αμέσως τους εμπλεκόμενους υπαλλήλους.

Δύο εξ αυτών θεωρούνται νεκροί.

«Εμφανίζονται πολύ έκπληκτοι από τα στοιχεία», δήλωσε στους Epoch Times ο Κόμπι Μάικλ, καθηγητής που συνδέεται με δύο ισραηλινές δεξαμενές σκέψης, το Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας και το Ινστιτούτο Μισγκάβ.

«Προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι παίρνουν το θέμα πολύ σοβαρά και ότι πρόκειται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα άμεσα. [Λένε] ‘Απολύουμε 12 άτομα’ και πιστεύουν ότι αυτό θα φιμώσει την κριτική.

«Και αυτό θα επιτρέψει στον ΟΗΕ να συνεχίσει να λειτουργεί την UNRWA. Διότι η UNRWA είναι ένα πολιτικό εργαλείο που χρησιμοποιείται από τον ΟΗΕ για πολιτικούς σκοπούς.»

Ο Χιλλέλ Νόιερ, εκτελεστικός διευθυντής του U.N. Watch, μιας φιλοϊσραηλινής ομάδας παρακολούθησης, κατέθεσε στην υποεπιτροπή Εποπτείας και Λογοδοσίας της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων και στην υποεπιτροπή Παγκόσμιας Υγείας, Παγκόσμιων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνών Οργανισμών, στις 30 Ιανουαρίου.

Hillel Neuer, executive director of U.N. Watch, testifies at a House hearing at the U.S. Capitol on Jan. 30, 2024. (Alex Wong/Getty Images)
Ο Χιλλέλ Νόιερ [Hillel Neuer], εκτελεστικός διευθυντής του U.N. Watch, την ώρα της κατάθεσής του, σε ακρόαση στη Βουλή των Αντιπροσώπων στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ στις 30 Ιανουαρίου 2024. (Alex Wong/Getty Images)

Κατέθεσε στο Κογκρέσο ότι όχι μόνο 12 υπάλληλοι της UNRWA συμμετείχαν στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου 2023, αλλά και 3.000 καθηγητές της UNRWA ανήκαν σε ομάδα κοινωνικής δικτύωσης στο Telegram που γιόρταζε τη σφαγή.

Η ομάδα του χρησιμοποιούσε επαγγελματίες μεταφραστές της αραβικής γλώσσας για να ελέγξει 249.000 αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είπε στο Κογκρέσο.

Ο κος Νόιερ είπε επίσης ότι 1.200 υπάλληλοι της UNRWA ανήκαν στη Χαμάς, σχεδόν το ένα δέκατο των 13.000 Παλαιστινίων εργαζομένων της υπηρεσίας, και ότι 6.000 υπάλληλοι είχαν μέλη της οικογένειάς τους στη Χαμάς.

Τέλος, ζήτησε από το Κογκρέσο όχι απλώς να αναστείλει τη χρηματοδότηση της UNRWA, αλλά να την τερματίσει οριστικά.

«Την Παρασκευή, ο Γενικός Γραμματέας Γκουτέρες ανακοίνωσε ότι φρικίασε μαθαίνοντας ότι μέλη του προσωπικού του εμπλέκονται στην τρομοκρατία», δήλωσε ο κος Νόιερ.

«Ο Γενικός Γραμματέας Γκουτέρες, ο επικεφαλής της UNRWA, οι προκάτοχοί τους και οι ανώτεροι συνάδελφοί τους δεν ήταν δυνατόν να έχουν σοκαριστεί από το γεγονός ότι υπάλληλοι της UNRWA εμπλέκονται στην τρομοκρατία.

»Διότι τα τελευταία εννέα χρόνια … αποκαλύπτουμε, δημοσιεύουμε και υποβάλλουμε στον ΟΗΕ, στην UNRWA στοιχεία για εκτεταμένη και συστηματική υποκίνηση της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας.

»Δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι δεν γνώριζαν. Ο κος Γκουτέρες γνώριζε. Ο επικεφαλής της UNRWA γνώριζε. Τα Ηνωμένα Έθνη γνώριζαν. Απλώς επέλεξαν να μην δράσουν.»

image-5583778
Εργαζόμενοι της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) μοιράζουν μερίδες αλεύρου και άλλες προμήθειες στη νότια Λωρίδα της Γάζας, στις 12 Δεκεμβρίου 2023. (Mohammed Abed/AFP μέσω Getty Images)

 

Ο Έλι Σπέρλινγκ, καθηγητής στο Ινστιτούτο Ισραήλ του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια στις ΗΠΑ, δήλωσε στους Epoch Times ότι διακρίνει κάποια έλλειψη ειλικρίνειας στη στάση του ΟΗΕ.

«Τα μέλη της UNRWA δεν αναγνωρίζουν ότι υπήρχαν αυτοί οι άμεσοι δεσμοί. Απολύουν, λένε, βάσει ισχυρισμών και ξεκινούν έρευνα. Έτσι, υπάρχει μία σιωπηρή παραδοχή εδώ», δήλωσε ο κος Σπέρλινγκ.

Εν τούτοις, δεν πρόκειται για πλήρη παραδοχή ενοχής ούτε για αυτό που μεταδίδεται από αραβόφωνα μέσα ενημέρωσης, όπως το Αλ Τζαζίρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεν είναι κακό να θέλουν να κάνουν τη δική τους έρευνα, δήλωσε ο κος Σπέρλινγκ.

«Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ορισμένα στοιχεία που φαίνονται πολύ συγκεκριμένα και στη συνέχεια απολύοντας αυτά τα άτομα, προσπαθούν να ελέγξουν τη ζημιά», πρόσθεσε.

Η κα Λεντίν, η οποία τώρα είναι σύμβουλος διαχείρισης κινδύνων για την Vantage ROI, δήλωσε στους Epoch Times: «Δεν αποτελεί έκπληξη για όσους από εμάς παρακολουθούν, εδώ και πολλά χρόνια, ότι η UNRWA ήταν υπεύθυνη όχι μόνο για την πρόσληψη μελών της Χαμάς που φέρουν κάρτα, αλλά επίσης χρησιμοποιούσε πολλά από τα κεφάλαιά της για την υποστήριξη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων.

»Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ, διακόψαμε τη χρηματοδότηση της UNRWA – επειδή δεν θέλαμε τα χρήματα των Αμερικανών φορολογούμενων πολιτών να πηγαίνουν προς αυτή την κατεύθυνση.»

Η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου ανέφερε, στις 2 Φεβρουαρίου, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συνεισφέρει σχεδόν 7,2 δισεκατομμύρια δολάρια στην UNRWA από την ίδρυση του οργανισμού το 1950.

Η χρηματοδότηση ξεπέρασε τα 200 εκατομμύρια δολάρια ετησίως από το 2009, που ήταν το πρώτο έτος της κυβέρνησης Ομπάμα. Αυξήθηκε σε σχεδόν 400 εκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, περικόπηκε στο μηδέν από την κυβέρνηση Τραμπ και ξεπέρασε τα 300 εκατομμύρια δολάρια ετησίως υπό την κυβέρνηση Μπάιντεν.

Το 2023, η αμερικανική χρηματοδότηση ανήλθε σε 371 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την έκθεση.

Άλλα έθνη, όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Βρετανία, η Γερμανία, η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες, η Ελβετία και η Φινλανδία, έχουν ομοίως σταματήσει τη χρηματοδότησή τους προς τον οργανισμό.

Ο πρόεδρος Τραμπ διέκοψε τη χρηματοδότηση της UNRWA στο πλαίσιο της αλλαγής της αμερικανικής στρατηγικής του στην Εγγύς Ανατολή, δήλωσε η κα Λεντίν.

«Ήταν ξεκάθαρο ότι η UNRWA ήταν μέρος του παλιού τρόπου δράσης που βοηθούσε μόνο … τους ‘κακούς’. Δεν ήταν προς το συμφέρον των ΗΠΑ να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση. Και γι’ αυτό πήραν την απόφαση να τη διακόψουν», εξήγησε.

image-5583780
Παλαιστίνιοι πρόσφυγες συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) στη Βηρυττό, στις 30 Ιανουαρίου 2024. (Anwar Amro/AFP μέσω Getty Images)

 

Ο νόμος Taylor Force Act, ο οποίος υπεγράφη από τον τότε πρόεδρο Τραμπ το 2018, απαγορεύει αυτό που αποκαλείται «pay for slay»(«πληρωμή για σφαγή») – όπως είναι οι πληρωμές από τη Χαμάς και την Παλαιστινιακή Αρχή σε τρομοκράτες, τις οικογένειές τους και βομβιστές αυτοκτονίας, είπε.

Ο νόμος πήρε το όνομά του από έναν Αμερικανό βετεράνο και απόφοιτο του West Point που δολοφονήθηκε από Παλαιστίνιο τρομοκράτη το 2016 στο Ισραήλ, ενώ συμμετείχε σε ομάδα μελέτης του Πανεπιστημίου Vanderbilt.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν γνώριζε για τις ανησυχητικές καταγγελίες, αλλά συνέχισε τη χρηματοδότηση ούτως ή άλλως, είπε.

Ο κος Μάικλ δήλωσε ότι το Ισραήλ φέρει επίσης ένα μέρος της ευθύνης, επιλέγοντας να χρησιμοποιήσει την UNRWA ως ενδιάμεσο στις συναλλαγές του με τη Χαμάς.

«Τελικά, το Ισραήλ έχει ευθύνη όσον αφορά τη συνέχιση της ύπαρξης της UNRWA, επειδή ήταν κάτι που τους βόλευε. […] Προτιμούν να μην έρχονται σε άμεση επαφή με τη Χαμάς», είπε.

«Κάθε φορά που το Ισραήλ συγκρουόταν με τη Χαμάς, πράγμα που έχει συμβεί πολλάκις, ήταν ευκολότερο για τον ισραηλινό στρατό να συνεννοείται με την UNRWA για τα ανθρωπιστικά ζητήματα. Πίεζε μάλιστα τους διεθνείς δωρητές να συνεχίσουν να κάνουν δωρεές στη Χαμάς.

»Αλλά νομίζω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει εξαιτίας της 7ης Οκτωβρίου. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στην ισραηλινή ψυχοσύνθεση.

»Και αυτός είναι ο λόγος που τώρα το Ισραήλ αποφάσισε ότι ‘φτάνει πια’.»

Κοιτάζοντας στο μέλλον, η κ. Λεντίν δήλωσε: «[Η UNRWA] έχει χάσει κάθε αξιοπιστία. Είναι μέρος της γενικότερης κατάστασης, [που δείχνει ότι] τα πράγματα δεν θα επανέλθουν ποτέ στην προ της 7ης Οκτωβρίου κανονικότητα.

»Αυτή δεν υπάρχει πια και η UNRWA είναι μέρος αυτού.»

Του Dan M. Berger

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Λήγει σήμερα η ανακωχή στη Γάζα – Παράταση ζητάει η Χαμάς

Η ανακωχή ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, που επέτρεψε την απελευθέρωση ομήρων και φυλακισμένων και τη διανομή κάποιων ποσοτήτων ανθρωπιστικής βοήθειας που χρειαζόταν απελπιστικά, διανύει σήμερα την τέταρτη και τελευταία ημέρα της, με φόντο συνομιλίες για την παράτασή της.

Τη νύχτα της Κυριακής προς Δευτέρα, το ένοπλο παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα διαβεβαίωσε σε ανακοίνωσή του πως «επιδιώκει την παράταση της ανακωχής πέραν των τεσσάρων ημερών» που προέβλεπε η συμφωνία, με σκοπό να «αυξηθεί ο αριθμός των κρατουμένων που θα αφεθούν ελεύθεροι».

Πρόκειται για κάτι που προβλεπόταν στη συμφωνία.

Πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου προσκείμενη στη Χαμάς εξήγησε ότι το κίνημα «ενημέρωσε τους μεσολαβητές» πως θέλει η ανακωχή να παραταθεί για «δυο ως τέσσερις ημέρες».

Η συμφωνία, που κλείστηκε με μεσολάβηση του Κατάρ -με την υποστήριξη της Αιγύπτου και των ΗΠΑ- και τέθηκε σε ισχύ την Παρασκευή, προέβλεπε 4ήμερη παύση των εχθροπραξιών, τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα και την απελευθέρωση 50 ομήρων από τους 200 και πλέον που κρατούνται στον παλαιστινιακό θύλακο, με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση 150 φυλακισμένων Παλαιστίνιων.

Από την Παρασκευή, αφέθηκαν ελεύθεροι 39 όμηροι στο πλαίσιο της συμφωνίας και 24 εκτός αυτού του πλαισίου, στην πλειονότητά τους Ταϊλανδοί που εργάζονταν στο Ισραήλ, καθώς και 117 παλαιστίνιοι φυλακισμένοι, καθώς η συμφωνημένη αναλογία είναι 1 προς 3.

Υπάρχει ρήτρα στη συμφωνία που επιτρέπει την παράταση της ανακωχής, με προϋπόθεση την απελευθέρωση 10 ομήρων την ημέρα, που θα έχει αντάλλαγμα την απελευθέρωση 30 Παλαιστίνιων.

Υιοθετημένη από το Ισραήλ

Ανάμεσα στους ομήρους που απελευθερώθηκαν χθες ήταν κοριτσάκι 4 ετών με αμερικανική υπηκοότητα, το μικρό όνομα του οποίου είναι Αμπιγκέιλ. Το παιδί έμεινε ορφανό στην επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου. Έκλεισε τα 4 ενώ κρατείτο από τη Χαμάς.

«Έχει υποστεί φρικτό ψυχικό τραύμα», είπε ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, σύμφωνα με τον οποίο η μικρή είδε τους γονείς της να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια της.

Πρόσθεσε πως θέλει την παράταση της ανακωχής.

Παρομοίως η κυβέρνηση της Γαλλίας.

«Δεν έχει πια γονείς, όμως όλη η χώρα την παίρνει στην αγκαλιά της. Θα τη φροντίσουμε», είπε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, που συζήτησε τηλεφωνικά με τον κ. Μπάιντεν.

Η ρήτρα που προέβλεπε την παράταση της ανακωχής είναι μεν «ευλογία», πρόσθεσε ο κ. Νετανιάχου, όμως «έχω επίσης πει πως μετά τη συμφωνία θα επιστρέψουμε στον σκοπό μας: να εξαλείψουμε τη Χαμάς και να εγγυηθούμε ότι η Λωρίδα της Γάζας δεν θα είναι πια αυτή που ήταν», συμπλήρωσε.

«Νίκη;»

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, ο οποίος αναμένεται σήμερα να ζητήσει από την κυβέρνησή του να εγκρίνει προϋπολογισμό «πολέμου», ύψους 30 δισεκατομμυρίων σέκελ (7,3 δισεκ. ευρώ), διεμήνυσε πως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα συνεχιστούν ως «τη νίκη». Έκανε τη δήλωση αυτή στη βόρεια Γάζα, όπου πήγε -για πρώτη φορά μετά τη μονομερή αποχώρηση του Ισραήλ από τον παλαιστινιακό θύλακο το 2005- να επιθεωρήσει στρατιώτες.

Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, λεωφορεία της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (ΔΕΕΣ) μετέφεραν στη Ραμάλα και στην Μπεϊτούνια αποφυλακισθέντες που υποδέχθηκαν πλήθη ανεμίζοντας σημαίες της Παλαιστίνης, της Χαμάς και άλλων οργανώσεων.

«Αισθάνομαι χαρούμενος και ταυτόχρονα θλιμμένος για το αίμα των μαρτύρων μας. Θλίβομαι για τους μάρτυρές μας αλλά χαίρομαι για τη νίκη της αντίστασής μας», είπε στην Μπεϊτούνια ο Γιάζαν Σαμπά, νεαρός κρατούμενος που αφέθηκε ελεύθερος στο πλαίσιο της ανακωχής.

Το Ισραήλ άρχισε την επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας μετά την έφοδο μαχητών της Χαμάς σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου με 1.200 νεκρούς, κατά τις ισραηλινές αρχές. Κατά τη διάρκεια της πιο πολύνεκρης επίθεσης που υπέστη ποτέ το Ισραήλ από καταβολής κράτους εξάλλου απήχθησαν 240 άνθρωποι και οδηγήθηκαν στον παλαιστινιακό θύλακο.

Σε αντίποινα για την επίθεση αυτή, ο στρατός του Ισραήλ, όπου η πολιτική ηγεσία ορκίστηκε να «εξαλείψει» το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα που πήρε την εξουσία το 2007 στη Λωρίδα της Γάζας, εξαπέλυσε ακατάπαυστους βομβαρδισμούς και την 27η Οκτωβρίου άρχισε χερσαία επιχείρηση.

«200 φορτηγά την ημέρα για δυο μήνες»

Μολονότι η ανακωχή προσέφερε μια ανάπαυλα στους Γαζαίους, η ανθρωπιστική κατάσταση παραμένει «επικίνδυνη» και οι ανάγκες «χωρίς προηγούμενο», σύμφωνα με το Γραφείο Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA).

Από την Παρασκευή, 248 οχήματα φορτωμένα με ανθρωπιστική βοήθεια μπόρεσαν να εισέλθουν στη Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

«Θα έπρεπε να στέλνουμε 200 φορτηγά την ημέρα για τουλάχιστον δύο μήνες προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες», τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος του UNRWA, ο Αντνάν Αμπού Χάσνα, εξηγώντας πως ακόμα δεν έχουν φθάσει «ούτε πόσιμο νερό, ούτε τρόφιμα» σε ορισμένους τομείς.

«Μιλάνε για παραδόσεις βοήθειας και καυσίμων, αλλά είμαι στο πρατήριο καυσίμων εννιά ώρες κι είναι ακόμα κλειστό», διαμαρτυρόταν χθες στη Χαν Γιούνις ο Μπιλάλ Ντιάμπ, κάτοικος της πόλης.

Ο ισραηλινός στρατός, που χαρακτηρίζει το βόρειο τρίτο του θυλάκου εμπόλεμη ζώνη, είχε ήδη διατάξει επανειλημμένα τον άμαχο πληθυσμό να φύγει και απαγόρευσε σε οποιονδήποτε να επιστρέψει κατά τη διάρκεια της παύσης των επιχειρήσεων.

Παρά τις προειδοποιήσεις του, χιλιάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας προσπάθησαν να γυρίσουν στα σπίτια τους στον βορρά κατά τη διάρκεια της ανακωχής.

Στην πόλη της Γάζας, που έχει μετατραπεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της σε συντρίμμια, κάτοικοι κινούνταν χθες μέσα σε σύννεφα σκόνης, ανάμεσα σε σωρούς υπολειμμάτων σπιτιών και άλλων κτιρίων, κατέγραψαν κάμερες του AFP.

Οι μισές και πλέον κατοικίες στη Λωρίδα της Γάζας έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί εντελώς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ· η πλειονότητα των κατοίκων της, 1,7 εκατ. από τα 2,4 εκατ., έχουν υποστεί εξαναγκαστικό εκτοπισμό.

Στα νοσοκομεία στο νότιο τμήμα του θυλάκου συνεχίζουν να εισάγονται πολλοί τραυματίες που διακομίζονται σ’ αυτά από το βόρειο, όπου σχεδόν όλες οι δομές υγείας έχουν πλέον πάψει να λειτουργούν.

ΚΚΚ: Ο άσπονδος φίλος του Ισραήλ

Το Ισραήλ ήταν η πρώτη χώρα στη Μέση Ανατολή που αναγνώρισε την κομμουνιστική Κίνα. Αυτό συνέβη τον Ιανουάριο του 1950, περίπου έξι μήνες μετά την κατάληψη της εξουσίας από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) [1]. Δεν επρόκειτο για επίσημες διπλωματικές σχέσεις, αλλά για εμπιστευτικές. Η πρώτη τους τεκμηρίωση εμφανίστηκε το 1979, όταν το Ισραήλ μετέφερε μυστικά αμυντικές τεχνολογίες στην Κίνα [2]. Και στις επόμενες δύο δεκαετίες, όταν το Ισραήλ πραγματοποίησε περισσότερες από 60 συναλλαγές μεταφοράς στρατιωτικής τεχνολογίας στη ΜΚS συνολικής αξίας 1 έως 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Οι συμφωνίες περιελάμβαναν τεχνολογίες για την αναβάθμιση αρμάτων μάχης, συστήματα νυχτερινής όρασης, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πυραύλους αέρος-αέρος και άλλα [3]. «Το κίνητρο του Ισραήλ ήταν πρωτίστως οικονομικό, αλλά σε δεύτερο επίπεδο αφορούσε και την ασφάλεια και τη στρατηγική. Το Ισραήλ ήλπιζε ότι χάρη στη βοήθεια που παρείχε [στην Κίνα], η Κίνα θα συμπεριελάμβανε τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ στο σύνολο των πολιτικών-ασφαλιστικών της εκτιμήσεων», ανέφερε ο Εφραΐμ Χαλεβί (Ephraim Halevi), πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, σε γνωμοδότηση που συνέταξε για το Κέντρο Shasha Στρατηγικών Ερευνών.

«Το Ισραήλ επιθυμούσε διακαώς να μην ενισχύσει η Κίνα τους χειρότερους εχθρούς του σε διάφορους τομείς. [Ωστόσο] αυτές οι ελπίδες είχαν ήδη διαψευστεί εκείνη την εποχή. Από την άλλη πλευρά, οι ανάγκες της Κίνας, οι οποίες ήταν τόσο η ασφάλεια όσο και η οικονομία, ικανοποιήθηκαν.» [4]

Ήδη από τη δεκαετία του 1970, το ΚΚΚ καλλιεργούσε εκτεταμένους στρατιωτικούς δεσμούς με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Η πιο ουσιαστική σύνδεση ήταν η μεταφορά δύο τόνων χαμηλής ποιότητας εμπλουτισμένου ουρανίου από έναν κινεζικό στρατιωτικό πυρηνικό αντιδραστήρα στον Σαντάμ [5]. Τον Αύγουστο του 1980, σε μια ιδιαίτερα βίαιη ομιλία του, ο Σαντάμ απείλησε να καταστρέψει το κράτος του Ισραήλ. Έναν χρόνο αργότερα, ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη εξαφάνισαν μέσα σε δευτερόλεπτα το όνειρό του να αποκτήσει πυρηνική βόμβα, βομβαρδίζοντας τον ιρακινό αντιδραστήρα.

Ιράν-Κίνα

Ένας ακόμα ‘παιδότοπος’ για το ΚΚΚ ήταν το Ιράν, στο οποίο το κινεζικό καθεστώς παρείχε μια εγκατάσταση για την παραγωγή ουρανίου. «Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το Ισραήλ έμαθε ότι η Κίνα σκόπευε να παράσχει στο Ιράν μία εγκατάσταση UF6 – εξαφθοριούχο ουράνιο 6, το οποίο αποτελεί βασικό συστατικό κάθε προγράμματος που έχει σχεδιαστεί για την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου», έγραψε ο Χαλεβί. «Πρόκειται για ένα βασικό συστατικό για την παραγωγή πυρηνικού υλικού για την παραγωγή όπλων».

«Ο χειρισμός αυτού του θέματος ενώπιον του κινεζικού συστήματος δεν απέφερε θετικά αποτελέσματα», συνέχισε ο Χαλεβί. «Ο υπουργός Άμυνας Γιτζάκ Ράμπιν αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την επίσκεψη που επρόκειτο να πραγματοποιήσει στην Κίνα για να θέσει το θέμα αυτό στο υψηλότερο επίπεδο της κινεζικής πλευράς. Συνοδευόταν από τον επικεφαλής της Μοσάντ Σαμπτί Σαβίτ, στον οποίο είχε ανατεθεί το θέμα αυτό στο ανώτατο εκτελεστικό επίπεδο. Το θέμα τέθηκε με όλη του τη σοβαρότητα από τον Γιτζάκ Ράμπιν, μεταξύ άλλων και σε μια ολιγομελή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με την κινεζική ηγεσία. Οι λεπτομέρειες αυτής της συνάντησης δεν έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, απ’ όσο γνωρίζω, αλλά αυτό που είναι σημαντικό να σημειωθεί είναι ότι δεν έγιναν κινεζικές κινήσεις μετά την επίσκεψη που να υποδηλώνουν ότι το αίτημα του Ισραήλ ικανοποιήθηκε.

»Κάποιοι πιστεύουν ότι η εγκατάσταση μεταφέρθηκε ως έχει από την Κίνα στο Ιράν, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που διατείνονται ότι μόνο τα σχέδια παραδόθηκαν στο Ιράν.

»Η εγκατάσταση έγινε στο Ισφαχάν του Ιράν και χωρίς αυτήν τα σχέδια των Ιρανών δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν. Καμία άλλη οντότητα δεν ήταν πρόθυμη να δώσει στους Ιρανούς αυτήν τη δυνατότητα και δεν γνωρίζουμε αν θα μπορούσαν να έχουν ολοκληρώσει μια παρόμοια κατασκευή μόνο με τις δικές τους μηχανικές και επιστημονικές γνώσεις.»

Το παράδειγμα που αναφέρει ο Χαλεβί είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό των μυστικών στρατιωτικών συμφωνιών που υπογράφηκαν μεταξύ της Κίνας και του Ιράν, οι οποίες περιελάμβαναν τη μεταφορά τεχνολογίας για την παραγωγή πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων, χημικών όπλων, βιολογικών όπλων και προηγμένων συμβατικών όπλων. Ο επικεφαλής της CIA, ο ναύαρχος Ουίλλιαμ Όλιβερ Στάντμαν (William Oliver Studman), έγραψε το 1993 ότι «η Κίνα έχει καθιερωθεί ως ο κύριος προμηθευτής πυρηνικής τεχνολογίας του Ιράν». [6]

Όσον αφορά τα βιολογικά όπλα, η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών γνωρίζει ότι κινεζικές εταιρείες έχουν μεταφέρει εξοπλισμό βιολογικού πολέμου στο Ιράν, όπως αποκάλυψε τον Ιανουάριο του 1997 η Μαντλήν Ωλμπράιτ (Madeleine Albright), η οποία ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, απαντώντας σε ερώτηση της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ [7].

Κινεζικές εταιρείες επίσης «πούλησαν στο Ιράν ολόκληρα εργοστάσια για την παραγωγή θανατηφόρων αερίων», αποκάλυψε η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών [8]. Με την πάροδο των ετών, μάθαμε για δεκάδες ακόμα στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ Κίνας και Ιράν, παρέχοντας από βαλλιστικούς πυραύλους που μπορούν να μεταφέρουν κάθε είδους αιχμή βέλους, μέχρι την τεχνογνωσία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή διαφόρων τύπων συμβατικών όπλων. «Είναι προφανές εδώ και χρόνια ότι η Κίνα παρέχει σημαντική υποστήριξη, μερικές φορές μαζικά, στους πιο εξτρεμιστές από τους εχθρούς μας», έγραψε ο Χαλεβί.

Το ενδιαφέρον της Κίνας για τη στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη των εχθρών μας δεν ήταν μόνο οικονομικό. Οι δεσμοί του ΚΚΚ με τους μεγάλους εχθρούς του Ισραήλ ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960, όταν ο Μάο Τσετούνγκ αποφάσισε να δημιουργήσει ένα «ενιαίο μέτωπο» μη δυτικών χωρών που θα αντιτασσόταν στον «δυτικό ιμπεριαλισμό». Από την άποψη του ΚΚΚ, οι αραβικές χώρες της Ασίας, περιλαμβανομένων του Ιράν, της Συρίας, του Πακιστάν και του Αφγανιστάν, έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο στο πρόγραμμα αντίστασης στον ιμπεριαλισμό – του οποίου αιχμή του δόρατος εκείνη την εποχή ήταν ο Σιωνισμός.

Το ΚΚΚ εξοπλίζει τους Παλαιστίνιους

Οι Παλαιστίνιοι συμπεριελήφθησαν επίσης σε αυτό το σχέδιο. Από τη δεκαετία του 1960, οι σχέσεις μεταξύ του ΚΚΚ και των Παλαιστινίων αναθερμάνθηκαν όταν ο κινεζικός στρατός άρχισε να προμηθεύει μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικά στις παλαιστινιακές τρομοκρατικές οργανώσεις.

Ο Χανί αλ Χασάν, ειδικός πολιτικός σύμβουλος του Αραφάτ, δήλωσε ότι μεταξύ 1964 και 1970 οι Παλαιστίνιοι πολεμούσαν με όπλα κατασκευασμένα στην Κίνα, υπονοώντας ότι το ΚΚΚ ήταν ο κύριος προμηθευτής των Παλαιστινίων. Ωστόσο, η Σοβιετική Ένωση παρείχε επίσης όπλα. [9]

Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες εκτίμησαν ότι η αξία των όπλων που μεταφέρθηκαν από την Κίνα στους Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανερχόταν στα πέντε εκατομμύρια δολάρια (περίπου 30 εκατ. δολάρια σήμερα ή 27 εκατ. ευρώ) [10]. Όπλα, χειροβομβίδες, πυρίτιδα, νάρκες και άλλα εκρηκτικά κατέφθαναν με αποστολές από την Κίνα. Το ΚΚΚ παρείχε επίσης ιδεολογική καθοδήγηση και στρατιωτική εκπαίδευση στα μέλη της PLO, που είχε  προσκαλέσει σε ένα «στρατόπεδο εκπαίδευσης» στην Κίνα. [11]

Η ιστορικός Δρ Λίλλιαν Κραιγκ Χάρρις (Dr. Lillian Craig Harris) το περιέγραψε αυτό λεπτομερώς το 1977 σε ένα άρθρο που δημοσίευσε στο Journal of Palestinian Studies για λογαριασμό του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και του Ινστιτούτου Παλαιστινιακών Σπουδών στη Βηρυτό. Η κα Χάρρις έγραψε ότι η σχέση μεταξύ του ΚΚΚ και των παλαιστινιακών ανταρτικών οργανώσεων ήταν πάντα στενή.

Το περιοδικό «Επιθεώρηση του Πεκίνου» είχε παραθέσει κάποτε τα λόγια του προέδρου της PLO Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος φέρεται να είχε πει ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει τη «μεγαλύτερη επιρροή στην υποστήριξη της επανάστασης και την ενίσχυση της επιμονής μας».

Πιο ριζοσπαστικές παλαιστινιακές οργανώσεις, όπως το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, έχουν εκφραστεί πιο άμεσα. «Ο ηγέτης του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Τζορτζ Χάμπας (George Habas), δήλωσε το 1970: “Ο καλύτερος φίλος μας είναι η Κίνα. Η Κίνα θέλει το Ισραήλ να σβηστεί από το χάρτη, επειδή όσο υπάρχει το Ισραήλ, δεν θα υπάρχουν επιθετικά ιμπεριαλιστικά φυλάκια σε αραβικά εδάφη”», γράφει η Χάρρις. [12]

Η Χάρρις παραθέτει επίσης τον Μάο Τσετούνγκ, ο οποίος δήλωσε το 1965: «Ο ιμπεριαλισμός φοβάται την Κίνα και τους Άραβες. Το Ισραήλ και η Φορμόζα (ιστορική ονομασία της Δημοκρατίας της Ταϊβάν) είναι βάσεις του ιμπεριαλισμού στην Ασία. Εσείς [οι Παλαιστίνιοι] είστε η πύλη της μεγάλης ηπείρου και εμείς [οι Κινέζοι] είμαστε η πίσω πλευρά της. Αυτοί [οι ιμπεριαλιστές] δημιούργησαν το Ισραήλ για εσάς και τη Φορμόζα για εμάς. Ο σκοπός τους είναι ο ίδιος και στις δύο περιπτώσεις». [13]

Παρόμοια πράγματα είπε τον Μάρτιο του 1970 ο Κινέζος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Λι Σιάνιαν, ο οποίος συναντήθηκε στο Πεκίνο με αντιπροσωπεία της Φατάχ:

«Οι παρατεταμένοι αγώνες έκαναν τον παλαιστινιακό λαό και τους λαούς όλων των αραβικών χωρών να καταλάβουν ακόμα καλύτερα ότι η επιμονή του λαού στον ένοπλο αγώνα είναι ο σωστός τρόπος για τους Άραβες να νικήσουν τους επιτιθέμενους και να κερδίσουν την εθνική απελευθέρωση και ότι μόνο μέσα από τον ένοπλο αγώνα είναι δυνατόν να νικήσουν τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές και τους Ισραηλινούς επιτιθέμενους, να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη τους και να πετύχουν την πραγματική ανεξαρτησία και απελευθέρωση». [14]

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ένας εκπρόσωπος της Φατάχ στάθηκε στο πλευρό του Μάο Τσετούνγκ στο Πεκίνο, κατά τη διάρκεια πομπής για την 21η επέτειο της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. [15]

Η επιρροή του ΚΚΚ στους Παλαιστίνιους ήταν επίσης ιδεολογική. Το Νέο Πρακτορείο Ειδήσεων του ΚΚΚ ανέφερε αρκετές φορές εκείνη την εποχή ότι οι Παλαιστίνιοι βλέπουν τα πολιτικά και στρατιωτικά έργα του Μάο ως «μία απεριόριστη πηγή καθοδήγησης στον αγώνα για την απελευθέρωση της γης τους και την επιστροφή στα σπίτια τους» [16]. Το «Κόκκινο Βιβλίο» του Μάο, που περιέχει τα αποφθέγματα του δικτάτορα, καθώς και άλλα γραπτά του, όπως τα «Στρατηγικά προβλήματα στον επαναστατικό πόλεμο της Κίνας» και «Στρατηγικά προβλήματα στον ανταρτοπόλεμο κατά της Ιαπωνίας», έγινε συνιστώμενο ανάγνωσμα μεταξύ των μελών της Φατάχ στη δεκαετία του 1970.

Από τη σκοπιά του ΚΚΚ, ο αγώνας κατά του Ισραήλ παρείχε επίσης στους Παλαιστίνιους την ευκαιρία να εφαρμόσουν μια σημαντική αρχή του μαρξισμού: τον ένοπλο αγώνα μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, όχι μεταξύ του προλεταριάτου και των αστών, αλλά μεταξύ των αδύναμων (Παλαιστινίων) και των Ισραηλινών «κατακτητών».

Όπως έγραψε ο Χαλεβί, ο πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, οι προσπάθειες του Ισραήλ να περιορίσει την κινεζική υποστήριξη προς τους εχθρούς του δεν ευοδώθηκαν και το ΚΚΚ συνέχισε να εξοπλίζει το Ιράν και τη Συρία.

Αποστολές πυραύλων από την Κίνα έφτασαν επίσης στη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ. Δύο κινεζικοί πύραυλοι είναι γνωστοί στο πυραυλικό οπλοστάσιο της Χαμάς: ένας πύραυλος 107 χιλιοστών (Sarukh 107) με μέγιστο βεληνεκές 8 χιλιομέτρων, που εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά στο Ισραήλ το 2006 και δεν είναι σαφές αν είναι σε χρήση τώρα. Και ένας πύραυλος WS-1E (πύραυλοι Grad) με βεληνεκές περίπου 40 χλμ, ικανός να πλήξει το Ασντόντ και το Μπέ’ερ Σεβά. Ο πύραυλος, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι «Γουέι-Σεχ» («Ο Φύλακας»), αναπτύχθηκε από την SCAIC Corporation (η Αεροπορική Βιομηχανία της MAC Sichuan) και χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση χυτού μολύβδου στα τέλη του 2008. Είναι γνωστό ότι χρησιμοποιήθηκε από τη Χαμάς και το 2018.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν ακόμη πληροφορίες για το 2021. [17]

Όσον αφορά τη Χεζμπολάχ, είναι γνωστό ότι ο πύραυλος που εκτόξευσε η τρομοκρατική οργάνωση κατά του ισραηλινού πλοίο «Hanit» στον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου, μια επίθεση στην οποία σκοτώθηκαν τέσσερεις Ισραηλινοί στρατιώτες, ήταν ένας κινεζικού τύπου πύραυλος C-802. [18]

Τον Μάρτιο του 2013, επίσημη κινεζική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το «Μουσείο της Νίκης» που ίδρυσε η τρομοκρατική οργάνωση στο Νότιο Λίβανο και το προώθησε. Το μουσείο εκθέτει εξοπλισμό των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που συνέλεξε η Χεζμπολάχ από τον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου και βίντεο με «νίκες» της Χεζμπολάχ. Ένα από τα μέλη της αντιπροσωπείας, ο Γιανγκ Φου-τσανγκ, πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, ο οποίος εκείνες τις ημέρες διατελούσε αντιπρόεδρος της Σινο-Αραβικής Ένωσης Φιλίας CAFA (China-Arab Friendship Association) – η οποία αποτελεί βραχίονα του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών – δήλωσε ότι η αντίσταση του Λιβάνου είναι «γενναία» και ότι «οι θυσίες είναι απαραίτητες, αλλά στο τέλος η αντίσταση θα νικήσει». [19]

Η κινεζική πρεσβεία στο Λίβανο δεν αρνείται τους δεσμούς της με τη Χεζμπολάχ, αλλά ισχυρίζεται ότι δεν παραβιάζει τις διεθνείς συμβάσεις και ότι δεν πουλά όπλα στην τρομοκρατική οργάνωση. Εάν έγινε κάποια πώληση όπλων, έγινε πειρατικά από κινεζικές εταιρείες. [20]

Ωστόσο, η πρεσβεία δεν λέει ότι αυτός ακριβώς είναι ο μηχανισμός που έχει καθιερωθεί από το ΚΚΚ για να να παρακάμψει τη διεθνή εποπτεία. Όπως είναι γνωστό στην κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών και τεκμηριώνεται περισσότερες από μία φορές γραπτώς, το σύστημα πωλήσεων όπλων του ΚΚΚ λειτουργεί από θυγατρικές του κινεζικού στρατού και των εταιρειών με τις οποίες συνεργάζεται, οι οποίες εισπράττουν δισεκατομμύρια δολάρια από αυτό.

Ο Έντουαρντ Τίμπερλεϊκ, αναλυτής του κινεζικού στρατού για τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου «Red Dragon Rising» («Το ξύπνημα του κόκκινου δράκου», 2002), δίνει παραδείγματα τέτοιων εταιρειών και συμφωνιών στο βιβλίο του. «Οι εταιρείες έχουν ονόματα που ακούγονται εξωτικά σε ένα μη κινεζικό αυτί», γράφει. Για παράδειγμα, η εταιρεία Πόλυ («Πολυ-πολυτεχνολογίες», της οποίας το κινεζικό όνομα σημαίνει «Κρατήστε τα κέρδη») ή οι εταιρείες «Ουράνιο Τόξο στον Ουρανό», «Βιομηχανίες Σινικού Τείχους», «999» κ.ο.κ. [21]

Οι εταιρείες μεσολαβούν μεταξύ του κινεζικού στρατού και διαφόρων χωρών και τους πωλούν πυραύλους, πυρηνικές τεχνολογίες, βιολογικά όπλα, δηλητηριώδη αέρια και ατομικά όπλα κάθε είδους. Ο κινεζικός στρατός συνεργάζεται επίσης με μη στρατιωτικές εταιρείες που κατασκευάζουν σχεδόν τα πάντα, από στρατιωτικές στολές έως πυραύλους. Σε αντίθεση με τους εργολάβους όπλων σε πολλές δημοκρατικές χώρες, οι περισσότερες πολιτικές εταιρείες ανήκουν στην κινεζική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της Norinco, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής όπλων στον κόσμο, με περισσότερους από ένα εκατομμύριο εργαζόμενους.

Γνωστές εταιρείες όπως η COSCO, η οποία έχει αρχίσει να παρέχει υπηρεσίες θαλάσσιας μεταφοράς όπλων, εμφανίστηκαν επίσης στην εικόνα, ισχυρίζεται ο Τίμπερλεϊκ, καθώς και η κινεζική επενδυτική εταιρεία CITIC, προσθέτει, η οποία επιτρέπει σε Κινέζους στρατιωτικούς και πράκτορες να ταξιδεύουν στο εξωτερικό με πολιτικά ρούχα, ως υπάλληλοι της CITIC.

Η υποστήριξη του ΚΚΚ προς τους εχθρούς του Ισραήλ αντανακλάται επίσης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου η Κίνα ψηφίζει πάντα κατά του Ισραήλ. Ακόμη και στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η Κίνα υποστηρίζει συστηματικά την πολιτική και τις αποφάσεις κατά του Ισραήλ. Το 2018, για παράδειγμα, οι ΗΠΑ διατύπωσαν μια πρόταση για την καταδίκη της Χαμάς για την εκτόξευση ρουκετών και τη χρήση τρομοκρατικών τούνελ κατά του Ισραήλ. Η πρόταση απορρίφθηκε, καθώς δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία. Η Κίνα ψήφισε κατά της καταδίκης.

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αντισημιτικό από το να λέμε ότι η τρομοκρατία κατά του Ισραήλ δεν μπορεί να καταδικαστεί», είχε δηλώσει η τότε πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Νίκκι Χέιλυ. [22]

Η κινεζική εισβολή στο Ισραήλ

Η κινεζική αρωγή προς τους Παλαιστίνιους και τις γειτονικές μουσουλμανικές χώρες δεν εμπόδισαν το Ισραήλ να συνάψει επίσημες διπλωματικές σχέσεις με το ΚΚΚ το 1992, συνεχίζοντας τις πωλήσεις τεχνολογίας στην Κίνα και βαθαίνοντας τη συνεργασία των δύο χωρών. Καμία από τις ισραηλινές κυβερνήσεις δεν θεώρησε ότι υπήρχε πρόβλημα με αυτό, παρά το ότι οι ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990 ισχυρίστηκαν ότι το Ισραήλ είχε παραβιάσει τους όρους για τη χρήση της τεχνολογίας πυραύλων Patriot χωρίς τη συγκατάθεσή τους, καθώς και της αμερικανικής τεχνολογίας που είχε εγκατασταθεί στα αεροπλάνα του Λιονταριού, την ανάπτυξη των οποίων είχαν χρηματοδοτήσει οι ΗΠΑ. [23]

Το 1999, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ έφθασαν σε σημείο βρασμού όταν το Ισραήλ θέλησε να πουλήσει στην Κίνα τρία προηγμένα κατασκοπευτικά αεροσκάφη τύπου Falcon, με εγκατεστημένα συστήματα ραντάρ αμερικανικής τεχνολογίας. [24]

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν αντιρρήσεις, το Ισραήλ αποζημίωσε το ΚΚΚ με 350 εκατομμύρια δολάρια και η συμφωνία ακυρώθηκε. Εν τούτοις, το Ισραήλ δεν δίστασε ούτε στιγμή και συνέχισε να πουλάει τεχνολογία στην Κίνα. Το 2005 έγινε γνωστό ότι το Ισραήλ συμφώνησε να αναβαθμίσει τα UAV τύπου Harpy που είχε πουλήσει στην Κίνα μια δεκαετία νωρίτερα. Το Harpy είναι ένα πιλοτικό όχημα που εκρήγνυται στα συστήματα ραντάρ του εχθρού. Οι ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν και πάλι, κατηγορώντας το Ισραήλ για απάτη, και απείλησαν να αποχωρήσουν από τη συνεργασία τους για το σχέδιο ανάπτυξης του αεροσκάφους F-35. [25]

Ως αποτέλεσμα, το Ισραήλ ακύρωσε τη συμφωνία Harpy και ανακοίνωσε ότι στο εξής όλες οι στρατιωτικές συμφωνίες και η διπλή τεχνολογία προς την Κίνα θα υπόκεινται στην έγκριση των ΗΠΑ. [26]

Η κρίση της Harpy ώθησε επίσης το Ισραήλ να περάσει το «Defense Export Control Law» (Νόμος για τον Έλεγχο των Εξαγωγών Αμύνης) το 2007, νόμος που επέβαλε πρόσθετους περιορισμούς στις εξαγωγές στρατιωτικών και διπλών τεχνολογιών. [27]

Για να προωθήσει το ΚΚΚ τα σχέδιά του, το 2006 άλλαξε τη στρατηγική του και ανακοίνωσε ένα «εθνικό σχέδιο για την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας στην Κίνα», σύμφωνα με το οποίο θα έστελνε κυβερνητικές και ιδιωτικές εταιρείες στη Δύση για να αποκτήσουν τεχνολογίες και να τις φέρουν πίσω στην Κίνα με στόχο «την παροχή επιστημονικής-τεχνολογικής υποστήριξης για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αρμονικά σοσιαλιστικής», όπως γράφει το πρόγραμμα. [28]

Η ιδέα ήταν να καταστεί η Κίνα κέντρο τεχνολογικής ανάπτυξης (περιλαμβανομένων των γεωργικών τεχνολογιών). Δεδομένου ότι οι ίδιοι δεν διέθεταν αρκετές γνώσεις ή εξειδικευμένο προσωπικό, κρίθηκε απαραίτητο να σταλούν άτομα και επιχειρήσεις στη Δύση, όπου θα αποκτούσαν τις απαραίτητες γνώσεις ακόμα και με αθέμιτα μέσα, και να προσληφθεί προσωπικό για να εργαστεί στην Κίνα.

Έτσι, μια νέα εποχή ξεκίνησε. Οι κινεζικές εταιρείες εισέβαλαν στη Δύση, φτάνοντας τελικά και στο Ισραήλ. Οι δύο πρώτες καταγεγραμμένες συναλλαγές ήταν το 2011, όταν η κινεζική εταιρεία Kamchina (που ανήκει στο ΚΚΚ) αγόρασε την εταιρεία Makhteshim Agan, η οποία παράγει φυτοπροστατευτικά υλικά, ενώ η Horizons Ventures με κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών του Κινέζου δισεκατομμυριούχου Λι Κα-σινγκ, ο οποίος συνδέεται με την κορυφή του ΚΚΚ, επένδυσε στην εταιρεία Magisto που αναπτύσσει αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης στον τομέα της επεξεργασίας βίντεο.

Ο Κινέζος μεγιστάνας Λι Κα-Σινγκ έχει επενδύσει έκτοτε σε περίπου 20 επιπλέον ισραηλινές επιχειρήσεις, περιλαμβανομένου του Technion – του ακαδημαϊκού-τεχνολογικού κέντρου γνώσης του Ισραήλ. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα «αντίγραφο του Technion» στην Κίνα [29].

Η κινεζική στρατηγική ήταν απλή. «Στέλνουν ομάδες στις δυτικές χώρες για να συνδεθούν με τους δυτικούς εταίρους τους και να δημιουργήσουν νέες συνεργασίες», μας είπε ένας ανώτερος σύμβουλος μεγάλων κινεζικών εταιρειών, ο οποίος συνεργάζεται στενά με υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους του ΚΚΚ.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, οι ομάδες έρχονται για να μάθουν πιο άμεσα την τέχνη του εμπορίου και των επιχειρήσεων, όπως εφαρμόζεται στις δυτικές εταιρείες, «για να την κλέψουν και να τη μεταφέρουν στην Κίνα».

Ορισμένες από τις κλοπές γίνονται στο πλαίσιο σχεδίων των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών και του κινεζικού στρατού. Το σχέδιο 863, για παράδειγμα, σχετίζεται με την κλοπή από βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας [30]. Το 973 σχετίζεται με την έρευνα και την ανάπτυξη και το 211 χρησιμοποιείται από τους Κινέζους σε πανεπιστήμια. Μερικές φορές η κλοπή συνδυάζεται με επιθέσεις στον κυβερνοχώρο. Η κλοπή δεν αφορά μόνο την υψηλή τεχνολογία, αλλά και όλα όσα μπορούν να διδάξουν στους Κινέζους πώς να διοικούν μια επιτυχημένη εταιρεία – επιχειρηματικά μοντέλα, μοντέλα διαχείρισης, στρατηγικές μάρκετινγκ και πολλά άλλα.

Για να μιλήσουμε με αριθμούς, το 2005 στις ΗΠΑ το ΚΚΚ λειτουργούσε μεταξύ 2.000 και 3.000 εταιρειών των οποίων ο μοναδικός λόγος ύπαρξης ήταν να κλέβουν και να χρησιμοποιούν αμερικανική τεχνολογία , όπως προειδοποίησε η Λίζα Μπρόνσον, ανώτερη αξιωματούχος στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Πέντε χρόνια αργότερα, το FBI αναθεώρησε τον αριθμό σε 3.200 εταιρείες. [31]

«Πρόκειται για εταιρείες-βιτρίνες. Μπορεί να είναι εγγεγραμμένες σε χώρες όπως η Σιγκαπούρη, η Ταϊβάν ή το Χονγκ Κονγκ. Είναι εγγεγραμμένες εκεί για λόγους απόκρυψης, αλλά όλες εργάζονται για το κινεζικό καθεστώς», μου είπε ένας Ισραηλινός αξιωματούχος της βιομηχανίας, ο οποίος γνωρίζει σε βάθος τις συναλλαγές στην Κίνα. «Αυτό επιτρέπει στην κινεζική κυβέρνηση να απλώνει τα πλοκάμια της και να συγχρονίζει τις δραστηριότητές της χωρίς αυτό να γίνεται γνωστό. Αυτό που είναι σημαντικό για τον ‘κινεζικό δράκο’ είναι να αποκτήσει τεχνολογίες – στα τρόφιμα, το νερό, την υγεία, την επικοινωνία και τις υποδομές. Πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση, όπως στο σκάκι. Αποκτούν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα και το εκμεταλλεύονται. Πρώτα, προσπαθούν να αποκτήσουν την τεχνολογία με νόμιμο τρόπο. Εάν δεν τα καταφέρουν, θα την κλέψουν. Αν δεν είναι καλή, θα την καταστρέψουν.»

Από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Αύγουστο του 2012, Κινέζοι χάκερ προσπαθούσαν να εισέλθουν στα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών της Rafael, της Israel Aerospace Industries και της Elishra που συμμετείχαν στην ανάπτυξη και κατασκευή του Iron Dome. και υπάρχουν υποψίες ότι κατάφεραν να κλέψουν έγγραφα που αφορούσαν τη λειτουργία του «Σιδερένιου Θόλου», καθώς και τη λειτουργία άλλων ισραηλινών αμυντικών συστημάτων, όπως το Arrow. Η εταιρεία ασφαλείας CyberESI, που ακολούθησε τους χάκερ, αποκάλυψε την υπόθεση στο τεχνολογικό ιστολόγιο του Μπράιαν Κρεμπς (Brian Krebs) στο διαδίκτυο. Η εκπρόσωπος της Aerospace Industries επιβεβαίωσε στον Κρεμπς ότι όντως είχε πραγματοποιηθεί μια τέτοια επίθεση, αλλά ισχυρίστηκε ότι μόνο μη απόρρητο πολιτικό δίκτυο της βιομηχανίας είχε παραβιαστεί. [32]

Το σχέδιο του Δρόμου του Μεταξιού

Το ΚΚΚ δεν επαναπαύτηκε και το 2013 πρόσθεσε ένα νέο επίπεδο στη στρατηγική του: την πρωτοβουλία «Μία ζώνη και ένας δρόμος» ή – ανεπίσημα – το σχέδιο του Δρόμου του Μεταξιού. Οι βάσεις για το έργο είχαν τεθεί μερικά χρόνια νωρίτερα, όταν το ΚΚΚ είχε πείσει εταιρείες όπως η HP και η Dell να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής τους σε εσωτερικές και σχετικά φτωχές περιοχές της Κίνας, όπως η Τσόντσινγκ, με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την αύξηση των μισθών στην περιοχή. Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα: οι υψηλής τεχνολογίας εταιρείες ανακάλυψαν ότι δεν είχαν τρόπο να εξάγουν αποτελεσματικά τα προϊόντα τους στο εξωτερικό – οι περιοχές αυτές δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα και τα αεροδρόμια σε αρκετές περιπτώσεις δεν λειτουργούσαν όπως θα έπρεπε.

Η λύση που σκέφτηκε το ΚΚΚ ήταν οι σιδηροδρομικές γραμμές – από το κέντρο της Κίνας προς την Ευρώπη.

Μεταξύ του 2008 και του 2013, κατασκευάστηκαν σχεδόν 40 γραμμές, που συνδέουν 16 πόλεις στην Κίνα με 15 πόλεις στην Ευρώπη, τις οποίες η HP και η Dell χρησιμοποίησαν για να μεταφέρουν τα προϊόντα τους στο εξωτερικό στο μισό χρόνο από ό,τι χρειάζεται για να γίνει αυτό με θαλάσσια μέσα.

Αλλά αυτό που ξεκίνησε ως μια προσπάθεια να λυθεί το πρόβλημα της φτώχειας στις εσωτερικές περιοχές της Κίνας, γρήγορα έγινε ο «νέος μεταξωτός βραχίονας» του ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος αντιλήφθηκε ότι ένα καλά οργανωμένο σύστημα σιδηροδρομικών γραμμών ωφελεί και στην επίτευξη μεγαλύτερων στόχων. Έτσι προέκυψε το σχέδιο «Μία ζώνη και ένας δρόμος».

Επιφανειακά, φαινόταν ότι το ΚΚΚ έχτιζε σιδηροδρομικά και οδικά δίκτυα που συνέδεαν την Κίνα με ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες προκειμένου να εκπληρώσει το παλιό κινεζικό όνειρο της διανομής αγαθών από την Κίνα στον κόσμο μέσω του περίφημου Δρόμου του Μεταξιού. Ωστόσο, το έργο εξυπηρετούσε και έναν άλλο σκοπό: κάθε φορά που το ΚΚΚ αντιλαμβανόταν ότι μια χώρα που βρίσκεται στον ιστορικό Δρόμο του Μεταξιού είχε οικονομικό ή διπλωματικό πρόβλημα, το Πεκίνο τής προσέφερε οικονομική, πολιτική, ακόμη και στρατιωτική βοήθεια για να βγει από τη δύσκολη θέση της, συνδέοντάς την επίσημα με το πρόγραμμα του Δρόμου του Μεταξιού.

Με αυτόν τον τρόπο, η χώρα αυτή βρισκόταν είτε να χρωστά στην Κίνα είτε να εξαρτάται από εκείνη, κάτι που το ΚΚΚ εκμεταλλευόταν για να ασκεί πολιτική πίεση όποτε χρειαζόταν.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία το 2014, το ΚΚΚ προσέφερε στη Ρωσία 15 δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας, καθώς και συνεργασία στον τομέα του διαστήματος, της επιστήμης και των οικονομικών βιομηχανιών – και φυσικά την ένταξή της στο Πρόγραμμα του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτό δημιούργησε μια σχετική εξάρτηση της Ρωσίας από το ΚΚΚ, το οποίο έχει επίσης διεισδύσει στη διαστημική και την επιστημονική βιομηχανία της.

Το ΚΚΚ εισχώρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν διαπίστωσε τα διπλωματικά ρήγματα που είχαν δημιουργηθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα οποία σήμαιναν σημαντικές οικονομικές ζημίες για τους Βρετανούς. Πρότεινε, λοιπόν, να κατασκευάσει μια εγκατάσταση για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας), μια επιχειρηματική λεωφόρο στο Λονδίνο (επένδυση 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων), έναν ουρανοξύστη και μια σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κίνας.

Η Ελλάδα, όταν βρισκόταν σε σοβαρή οικονομική κρίση, έλαβε επίσης ένα ‘δώρο’ – τον Απρίλιο του 2016, ένας βραχίονας του κόμματος αγόρασε το 67% του λιμανιού του Πειραιά. Εν κατακλείδι, το ΚΚΚ κατάφερε να προωθηθεί στους κεντρικούς άξονες περίπου 60 διαφορετικών χωρών κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, όπως έδειξαν στοιχεία του Economist. [33]

Το Ισραήλ μπήκε στο στόχαστρο το 2013, όταν το ΚΚΚ παρατήρησε ότι βρισκόταν υπό την απειλή ενός οικονομικού μποϊκοτάζ. Στα τέλη του 2012, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν με μεγάλη πλειοψηφία την αποδοχή της Παλαιστινιακής Αρχής ως κράτος-παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη. Σε απάντηση, το Ισραήλ αποφάσισε να εγκρίνει την κατασκευή χιλιάδων κατοικιών σε όλη την Πράσινη Γραμμή. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα αντέδρασε σκληρά κατά του Νετανιάχου και άρχισαν να σχηματίζονται διεθνείς εταιρείες σε όλο τον κόσμο που επέβαλαν οικονομικό εμπάργκο στο Ισραήλ [34], [35]. Το ΚΚΚ εκμεταλλεύτηκε την ατμόσφαιρα του αναδυόμενου μποϊκοτάζ και προσφέρθηκε να ‘υποστηρίξει’ το Ισραήλ και να του ανοίξει τις πόρτες για την αναπτυσσόμενη παγκόσμια οικονομία, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος το μποϊκοτάριζε. Ταυτόχρονα, θα συνέδεε το Ισραήλ με τον Δρόμο του Μεταξιού – μια πρόταση που περιελάμβανε την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής από το Εϊλάτ στο λιμάνι του Ασντόντ.

Το Ισραήλ ενέδωσε στον πειρασμό. Το υπουργείο Οικονομικών, με επικεφαλής τον Ναφτάλι Μπένετ, έκλεισε τα οικονομικά παραρτήματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη για να ανοίξει γραφεία στην Κίνα [36], ενώ ο πρωθυπουργός Νετανιάχου πήγε σε επίσημη επίσκεψη στην Κίνα τον Μάιο για συναντήσεις με κορυφαία στελέχη του ΚΚΚ και με επιχειρηματίες. «Η Κίνα ενδιαφέρεται για τρία πράγματα: την ισραηλινή τεχνολογία, την ισραηλινή τεχνολογία και την ισραηλινή τεχνολογία», δήλωσε όταν επέστρεψε [37]. Μετά από αυτό, η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε το ψήφισμα 251 σχετικά με την «ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας με την Κίνα».

Δεν επρόκειτο για μια θεωρητική απόφαση, αλλά για ένα πρακτικό σχέδιο που δημιουργήθηκε για να προωθήσει και να επεκτείνει τους οικονομικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών [38]. Το πρόγραμμα περιελάμβανε διμερείς συμφωνίες συνεργασίας με το ΚΚΚ, την ενίσχυση των δεσμών στους τομείς των σπουδών και της έρευνας μεταξύ των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και μεταξύ των Ισραηλινών και Κινέζων ερευνητών, την οργάνωση αποστολών, τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, την υποστήριξη μεγάλων ισραηλινών επιχειρηματικών σχεδίων που θα πραγματοποιούνταν με κινεζικούς φορείς στους τομείς της ενέργειας, του περιβάλλοντος, των τεχνολογιών νερού και άλλων, τη διευκόλυνση των Θεωρήσεων Εισόδου (visas) για Κινέζους επιχειρηματίες, την ενθάρρυνση επενδύσεων από σημαντικές κινεζικές εταιρείες στον ισραηλινό τεχνολογικό τομέα κτλ., κτλ. Το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Κατασκευών και Στέγασης μπήκαν επίσης στην εικόνα, προσπαθώντας να φέρουν κινεζικές κατασκευαστικές εταιρείες και Κινέζους εργάτες στο Ισραήλ.

Φάνηκε ότι το σχέδιο του ΚΚΚ αφορούσε κυρίως δύο μέτωπα: πρώτον, τη διείσδυση στην ισραηλινή υψηλή τεχνολογία, με την ενθάρρυνση της ισραηλινής κυβέρνησης, προκειμένου να τροφοδοτήσει το σχέδιό της του 2006 για τη μεταφορά γνώσεων στην Κίνα. Και, δεύτερον, την ένταξη του Ισραήλ στον Δρόμο του Μεταξιού, που δημιουργεί εξάρτηση του Ισραήλ από αυτόν, επιτρέποντας έτσι στο ΚΚΚ να ασκεί πολιτική πίεση στην ισραηλινή κυβέρνηση όταν απειλούνται τα συμφέροντά του. Πρώτη απόδειξη αυτού δόθηκε την ίδια εκείνη τη χρονιά, όταν το ΚΚΚ ανάγκασε το Ισραήλ να αποσύρει μια αγωγή που είχε καταθέσει εναντίον της Τράπεζας της Κίνας – μιας τράπεζας του ΚΚΚ – η οποία χρησίμευε ως κεντρικός αγωγός για τη μεταφορά κεφαλαίων στη Χαμάς.

Το 2005, η Μοσάντ ανακάλυψε ότι οι ηγεσίες της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ στο Ιράν και τη Συρία μετέφεραν κεφάλαια για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στη Γάζα και το Γιοσέ μέσω της Τράπεζας της Κίνας, τροφοδοτώντας τις δυνατότητες των τρομοκρατικών οργανώσεων να πραγματοποιούν επιθέσεις [39]. Παρά το γεγονός αυτό, η τράπεζα συνέχισε να επιτρέπει τις μεταφορές κεφαλαίων προς τις τρομοκρατικές οργανώσεις. «Τελικά, το 2007, οι Κινέζοι ανακοίνωσαν επίσημα ότι δεν διαπίστωσαν καμία παραβίαση της κινεζικής νομοθεσίας, ότι η Κίνα δεν θεωρεί τη Χαμάς και την Ισλαμική Τζιχάντ τρομοκρατικές οργανώσεις στην Κίνα και ότι δεν παρατήρησαν ασυνήθιστη δραστηριότητα», μας είπε η δικηγόρος Νιτσάνα Νταρσάν Λάιτνερ, ιδρύτρια της οργάνωσης «Οι Γραμμές της Δικαιοσύνης», η οποία συστήθηκε για την καταπολέμηση των τρομοκρατικών οργανώσεων με νομικά μέσα [40].

Η κα Νταρσάν Λάιτνερ κίνησε δικαστική διαδικασία κατά της τράπεζας για λογαριασμό 22 οικογενειών που επλήγησαν από τρομοκρατικές επιθέσεις που οργανώθηκαν χάρη σε χρήματα που πέρασαν από την Τράπεζα της Κίνας. Στον πυρήνα της αγωγής βρισκόταν η μαρτυρία της Ούζι Σαϊά, πρώην μέλους της υπηρεσίας ασφαλείας. Όταν η αγωγή υπέπεσε στην αντίληψη του ΚΚΚ, ασκήθηκε πίεση στον πρέσβη του Ισραήλ στην Κίνα. Το Ισραήλ υπέκυψε στην πίεση, εμπόδισε την κα Σαϊά να καταθέσει και η αγωγή κατέρρευσε.

Το αγκάλιασμα του φιδιού

Το Ισραήλ ήταν μια από τις χώρες που ενέδωσαν στις κινεζικές επενδυτικές προτάσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για τις κινεζικές εταιρείες, οι οποίες μπήκαν μαζικά μέσα. Από τις 148 συναλλαγές που εξετάστηκαν, οι 130 (περίπου το 87%) έγιναν μετά από το 2013. Οι Κινέζοι όχι μόνο αγόρασαν εταιρείες όπως η Tnuva, κέρδισαν διαγωνισμούς για την κατασκευή ή τη διαχείριση λιμανιών και επένδυσαν τεράστια κεφάλαια σε εταιρείες υψηλής τεχνολογίας προκειμένου να πάρουν στα χέρια τους τις τεχνολογικές γνώσεις, αλλά διείσδυσαν επίσης βαθιά στον ακαδημαϊκό χώρο. Η κίνηση αυτή εξυπηρετούσε δύο σκοπούς:  την πρόσβαση στην ακαδημαϊκή έρευνα και τους ισραηλινούς ερευνητές και την αποσιώπηση των επικριτικών για την Κίνα απόψεων στον ακαδημαϊκό χώρο.

Το βασικό ‘εργαλείο’ που χρησιμοποιεί η Κίνα για να διεισδύει στον ακαδημαϊκό χώρο είναι το «Ινστιτούτο Κομφούκιος» – ένα πρόγραμμα που πήρε το όνομά του από τον μεγαλύτερο Κινέζο φιλόσοφο στην ιστορία. Το Ινστιτούτο Κομφούκιος υπάγεται μεν στο κινεζικό Υπουργείο Παιδείας, αλλά στην πραγματικότητα διοικείται από ένα πολιτικό συμβούλιο του οποίου τα μέλη προέρχονται από περισσότερα από δέκα διαφορετικά υπουργεία της Κίνας, όπως το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Οικονομικών και Πολιτισμού, καθώς και από υπουργεία υπεύθυνα για διάφορους τομείς προπαγάνδας.

Το πρόγραμμα προσεγγίζει τα δυτικά πανεπιστήμια με μια δελεαστική προσφορά: μια ετήσια πληρωμή ύψους περίπου 100.000 δολαρίων (ή 93.000 ευρώ) για το δικαίωμα να ιδρύσουν εντός του πανεπιστημιακού χώρου ένα κινεζικό ινστιτούτο για τη μελέτη της κινεζικής γλώσσας και του κινεζικού πολιτισμού, το οποίο θα προσφέρει και υποτροφίες σε φοιτητές για να ταξιδέψουν στην Κίνα. Το Ινστιτούτο μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ το 2006 και στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο το 2014, με μια επίσημη εκδήλωση στην οποία παρευρέθησαν πολλοί υψηλά ιστάμενοι Κινέζοι αξιωματούχοι, όπως ο αναπληρωτής Πρωθυπουργός, ο υπουργός Παιδείας κ.ά. [41].

Το 2009, ο Economist παρέθεσε τον τότε υπουργό Προπαγάνδας της Κίνας, Λι Τσανγκ Τσουν, ο οποίος είχε περιγράψει τα Ινστιτούτα Κομφούκιος ως «σημαντικό μέρος του κινεζικού προγράμματος προπαγάνδας έξω από την Κίνα», και όχι άδικα – η παρουσία του ινστιτούτου στην καρδιά ενός ακαδημαϊκού χώρου δημιουργεί ένα κλίμα αυτολογοκρισίας τόσο μεταξύ των φοιτητών όσο και των διδασκόντων. Ποιος φοιτητής των Σπουδών Ανατολικής Ασίας ή μέλος ΔΕΠ θα ήθελε να πει κάτι που θα μπορούσε να αναστατώσει το κινεζικό καθεστώς, καταστρέφοντας τις πιθανότητές του να πάρει υποτροφία και να πάει στην Κίνα;

«Διαπιστώσαμε ότι ορισμένοι καθηγητές ένιωθαν πίεση να λογοκρίνουν τον εαυτό τους για διάφορους λόγους», δήλωσε η Ρέιτσελ Πάτερσον από την Αμερικανική Ένωση Καθηγητών (NAC), η οποία μελέτησε 12 Ινστιτούτα Κομφούκιος στις ΗΠΑ για ενάμιση χρόνο. Ο καθηγητής Πέρι Λινκ, του Τμήματος Ανατολικής Ασίας του Πανεπιστημίου Πρίνστον, παρομοίασε τα ινστιτούτα αυτά με γιγάντια ανακόντα, που κάθονται μέσα στο πανεπιστήμιο χωρίς να κινούνται. Το φίδι δεν χρειάζεται να κινηθεί ούτε δηλώνει τους σκοπούς του. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι είναι εκεί και ότι αν μιλήσουν για την Κίνα με αρνητικό τρόπο, αυτό θα ξυπνήσει και θα τους βλάψει. Γι’ αυτό και λογοκρίνουν τον εαυτό τους. «Το δικαίωμα του Κομμουνιστικού Κόμματος να κυβερνά είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα», εξήγησε ο κος Λινκ. «Απαγορεύεται απολύτως να θιχτεί η νομιμότητα του κόμματος ως το ένα και μοναδικό δικτατορικό κόμμα της Κίνας.» [42]

Τελικά, τον Αύγουστο του 2020, ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, ανακοίνωσε ότι η Ινστιτούτα Κομφούκιος δεν αποτελούν μόνο μέρος του συστήματος προπαγάνδας του ΚΚΚ, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης για τη στρατολόγηση κατασκόπων και συνεργατών, επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο μιας έρευνας που δημοσιεύτηκε στo Epoch Magazine τρία χρόνια νωρίτερα. [43], [44]

Ένα άλλο εργαλείο για τη διείσδυση στον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο ήταν οι διάφορες συνεργασίες. Μία από αυτές υπογράφηκε το 2015 μεταξύ του Διεπιστημονικού Κέντρου της Herzliya και της Κεντρικής Σχολής του ΚΚΚ. «Η στρατηγική σκέψη εκτιμάται ιδιαίτερα», δήλωσε τότε ο πρόεδρος του Διεπιστημονικού Κέντρου, καθηγητής Ουριήλ Ράιχμαν, για να δικαιολογήσει τη συνεργασία. [45]

Δεν είναι απολύτως σαφές ποια ήταν η πρόθεση του καθηγητή Ράιχμαν, δεδομένου ότι η Σχολή του Κομμουνιστικού Κόμματος, η οποία εδρεύει στο Πεκίνο, ανήκει σε μια αλυσίδα σχολών (περίπου 2.700) του ΚΚΚ, που εκπαιδεύουν και καταρτίζουν κυρίως κυβερνητικούς αξιωματούχους, καθώς και αξιωματικούς του κινεζικού στρατού, καθώς και έναν αριθμό επιίλεκτων επιχειρηματιών. Η σχολή ιδρύθηκε το 1934 από μια ιδέα του δικτάτορα Μάο Τσε Τουνγκ, ο οποίος γνώριζε τη σημασία της κατήχησης και ελέγχου του κομματικού επιτελείου. Η αρχική της ονομασία ήταν «Μαρξιστικός Κομμουνισμός», σε συνάρτηση με την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής. Αργότερα, μετονομάστηκε σε «Μαρξιστική-Λενινιστική Ακαδημία» και μετά, πάλι, σε «Κεντρική Σχολή του Κόμματος». Είναι ένα χωνευτήρι για την καλλιέργεια του πνεύματος του Κομμουνιστικού Κόμματος σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Για παράδειγμα, ολόκληρος ο τρόπος διαχείρισης του Κομμουνιστικού Κόμματος αναπτύχθηκε στη σχολή κατά τη διάρκεια της της Μεγάλης Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-1976) – μιας δεκαετίας καταπίεσης, βασανιστηρίων και δολοφονιών. Σε γενικές γραμμές, μπορεί να ειπωθεί ότι η σχολή παρήγαγε ηγέτες υπεύθυνους για τον θάνατο 60-80 εκατομμυρίων ανθρώπων από την αρχή της κυριαρχίας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, συμπεριλαμβανομένων αθώων παιδιών και ηλικιωμένων. Οι ακριβείς αριθμοί είναι δύσκολο να βρεθούν.

«Ο απώτερος στόχος της σχολής είναι να δημιουργήσει ένα σύνολο αξιών και ιδεών, που χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν το μονοπώλιο της εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος», εξήγησε ο Κέρι Μπράουν, επικεφαλής του προγράμματος για την Ασία στη δεξαμενή σκέψης Chatham με έδρα το Λονδίνο και ο οποίος στο παρελθόν είχε φιλοξενήσει μέλη της σχολής του ΚΚΚ. [46]

Κόκκινα φώτα

Ενώ όμως οι κινεζικές εταιρείες γίνονταν μαζικά δεκτές στο Ισραήλ με ανοιχτές αγκάλες, στις ΗΠΑ είχαν ήδη αρχίσει να ακούγονται επίσημες φωνές που προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο. Τον Οκτώβριο του 2014, ο επικεφαλής του FBI Τζέημς Κόμεϋ δήλωσε σε συνέντευξή του στην ερευνητική εκπομπή «60 λεπτά» ότι οι Κινέζοι είχαν εισβάλει σχεδόν σε κάθε εταιρεία στην Αμερική: «Υπάρχουν δύο τύποι εταιρειών στις ΗΠΑ: εκείνες στις οποίες έχουν διεισδύσει οι Κινέζοι και εκείνες που δεν γνωρίζουν ότι έχουν διεισδύσει σε αυτές οι Κινέζοι».

Οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν εκείνη τη χρονιά ότι οι κινεζικές κλοπές έπρεπε να περιοριστούν. Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ όρισε την κατάσταση ως «κατάσταση έκτακτης ανάγκης εθνικής ασφάλειας» και μια μεταγενέστερη έκθεση της Επιτροπής των ΗΠΑ για την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας δήλωσε ότι οι κινεζικές κλοπές κοστίζουν στις αμερικανικές εταιρείες περίπου 300 δισεκ. δολάρια ετησίως και εκατομμύρια χαμένες θέσεις εργασίας στην αμερικανική οικονομία. [48]

Ωστόσο, το ΚΚΚ δεν δείχνει να ενδιαφέρεται και πολύ για τις αμερικανικές αντιδράσεις. Το 2015, πατά το πεντάλ του γκαζιού με ένα νέο σχέδιο: το «Made in China 2025». Σύμφωνα με αυτό, μέχρι το 2025 τουλάχιστον δέκα βιομηχανίες στην Κίνα – αεροπλοΐα, τσιπ, ανάπτυξη, ηλεκτρικά αυτοκίνητα κ.ά. – θα πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητα από ξένες επενδύσεις (ή με μειοψηφική ξένη επένδυση). Το σχέδιο θα επιτευχθεί μέσω μιας μεγάλης οικονομικής βοήθειας περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τους τοπικούς επιχειρηματίες, οι οποίοι θα αποκτήσουν αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των ξένων εταιρειών. Έτσι, οι μεγάλες ξένες εταιρείες θα αναγκαστούν τελικά να σταματήσουν ή να μειώσουν σημαντικά τις δραστηριότητές τους στην Κίνα.

Από την έναρξη του προγράμματος στα τέλη του 2015, το κινεζικό καθεστώς ώθησε τις κινεζικές εταιρείες να προχωρήσουν σε μια πιο μαζική εκστρατεία εξαγορών. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας συμβούλων Rhodium Group, οι κινεζικές επενδύσεις μόνο στις ΗΠΑ σχεδόν τριπλασιάστηκαν το 2016 σε σύγκριση με το 2015 και από 15,3 δισεκ. δολάρια το 2015, αυξήθηκαν σε 45,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2016. [50]

Προς απογοήτευση του ΚΚΚ, τον Ιανουάριο του 2017, η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ άρχισε να αντιδρά και να σχεδιάζει πώς θα αναχαιτίσει αυτή την εισβολή. Στο Ισραήλ, εν τούτοις, τα πράγματα συνέχισαν να βαίνουν καλώς και τον Μάρτιο του 2017, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου μετέβη για δεύτερη φορά στην Κίνα. «Είχα μια συνάντηση με τους επικεφαλής των 11 μεγαλύτερων εταιρειών της Κίνας. Ένα μεγάλο μέρος από αυτές ήδη επενδύει στο Ισραήλ και ένα μεγάλο μέρος πρόκειται επίσης να επενδύσει στο Ισραήλ», δήλωσε κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί. «Αυτό σημαίνει επιχειρηματική ανάπτυξη και σύνδεση με τις μεγάλες κινεζικές αγορές. Αυτό είναι καλό τόσο για τους πολίτες του Ισραήλ όσο και για την οικονομία του Ισραήλ. Τους είπα ότι στον σημερινό κόσμο υπάρχουν αρκετές συγκεντρώσεις τεχνολογίας. Δεν είναι πολλές. Στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ – και το Ισραήλ είναι ανοιχτό σε επιχειρήσεις με την Κίνα.» [51]

Μια ημέρα μετά έγραψε στο Facebook: «Ο πρόεδρος της Κίνας ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ είναι ένας στρατηγικός εταίρος μας στην καινοτομία – μια πολύ σημαντική απόφαση για τη χώρα μας» [52]. Το Xinhua (Σινχουά), το πρακτορείο ειδήσεων του ΚΚΚ, ανέφερε ότι ο Νετανιάχου δήλωσε ότι «το Ισραήλ ελπίζει να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία “Μια ζώνη, ένας δρόμος” (ή αλλιώς Πρόγραμμα Δρόμος του Μεταξιού)». [53]

Μια έκφραση της συνεργασίας του Ισραήλ με το ΚΚΚ παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο του 2018, όταν μια «διάσκεψη για την καινοτομία» πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ με τη συμμετοχή του Νετανιάχου και του αντιπροέδρου της Κίνας Γουάνγκ Τσι-σαν [54]. Η διάσκεψη για την καινοτομία ήταν μια πρωτοβουλία για την οποία είχε γίνει λόγος ήδη από το Μάιο του 2014, όταν υπογράφηκε μνημόνιο κατανόησης για τη διοργάνωση μίας τέτοιας διάσκεψης μεταξύ του Νετανιάχου και του Κινέζου αναπληρωτή πρωθυπουργού Λιου Γιαν-ντόνγκ. Τον ίδιο μήνα, υπογράφηκε επίσης μνημόνιο κατανόησης μεταξύ του ισραηλινού υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας και του υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας του ΚΚΚ, για τη διεξαγωγή κοινής έρευνας στους τομείς της νευροεπιστήμης, των τεχνολογιών εδάφους και νερού, της νανοτεχνολογίας, της βιοϊατρικής τεχνολογίας κ.ά.. Αποφασίστηκε επίσης η ίδρυση κοινού ερευνητικού εργαστηρίου στον τομέα των βιοεπιστημών. [55]

Την ίδια περίοδο που το Ισραήλ άνοιγε τις πόρτες του, οι ΗΠΑ άρχισαν να τις κλείνουν πανικόβλητες. Αυτό έγινε, μεταξύ άλλων, μέσω της «Επιτροπής για τις ξένες επενδύσεις στις ΗΠΑ» (CFIUS), ο ρόλος της οποίας είναι να εξετάζει, να εγκρίνει ή να απορρίπτει τις ξένες επενδύσεις. Τον Ιανουάριο του 2018, οι ΗΠΑ απαγόρευσαν στον Κινέζο δισεκατομμυριούχο Τζακ Mα, ιδιοκτήτη της κινεζικής εταιρείας Alibaba, να αγοράσει μια αμερικανική υπηρεσία πληρωμών, φοβούμενες ότι προσωπικές πληροφορίες για Αμερικανούς πολίτες θα κατέληγαν στα χέρια της κινεζικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Τον ίδιο μήνα, απαγορεύτηκε στη κινεζική HNA Group να πραγματοποιεί μεταφορές χρημάτων, καθώς η εν λόγω εταιρεία δεν παρείχε πληροφορίες για τους μετόχους και τους ελεγκτές της. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, απαγορεύτηκε στην κινεζική επενδυτική εταιρεία Xinyan να αποκτήσει την αμερικανική εταιρεία Xcerra, με αντικείμενο τα μικροτσίπ και τους ημιαγωγούς, καθώς οι επενδυτές υποστηρίζονταν από την κινεζική κυβέρνηση. Και άλλα… [56]

Το 2019, ο πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε διαταγή με την οποία διέταζε την κινεζική εταιρεία ByteDance, στην οποία ανήκει η εφαρμογή TikTok, να πουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία που είχε στις ΗΠΑ. Η εντολή ανέφερε ότι η TikTok «αυτόματα συλλέγει μεγάλο όγκο πληροφοριών από τους χρήστες, συμπεριλαμβανομένης της δραστηριότητάς τους στο διαδίκτυο και σε άλλα δίκτυα […], οι οποίες θα επέτρεπαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας να αποκτήσει πρόσβαση σε προσωπικές και ιδιωτικές πληροφορίες των Αμερικανών και, κατ’ επέκταση, να εντοπίζει τη θέση ομοσπονδιακών υπαλλήλων και εργολάβων, να δημιουργεί αρχεία με προσωπικές πληροφορίες γι’ αυτούς για να τους εκβιάζει και να διεξάγει βιομηχανική κατασκοπεία». [57]

Οι ΗΠΑ απαγόρευσαν επίσης στις αμερικανικές εταιρείες να εξάγουν ηλεκτρονικά εξαρτήματα σε δεκάδες κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας που βοηθούν το ΚΚΚ να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ουιγούρων στην Κίνα, οι οποίοι φυλακίζονται σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας για αναμόρφωση [58]. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο δημιούργησε ένα πρόγραμμα με την ονομασία «Clean Network», το οποίο έχει ως στόχο την «προστασία των εθνικών περιουσιακών στοιχείων των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένου του απορρήτου των πιο ευαίσθητων πληροφοριών των πολιτών και των εταιρειών από επιθετικές διεισδύσεις κακόβουλων φορέων, όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας» [59]. Το σχέδιο απαγόρευε στις κινεζικές εταιρείες, όπως η China Telecom, να παρέχουν τηλεπικοινωνιακές υπηρεσιές στις ΗΠΑ και μεταξύ των ΗΠΑ και ξένων προορισμών και ανέφερε απερίφραστα ότι δεν θα ήταν δυνατή η δημιουργία ψηφιακής επαφής με αμερικανικές διπλωματικές εγκαταστάσεις (όπως η πρεσβεία των ΗΠΑ) μέσω των δικτύων 5G στα οποία συμμετέχουν οι κινεζικές εταιρείες, αλλά μόνο μέσω «καθαρού επικοινωνιακού και υπολογιστικού εξοπλισμού».

Οι Αμερικανοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι καμία συμφωνία με τις μεγάλες κινεζικές εταιρείες δεν είναι αθώα. Όλες οι μεσαίες και μεγάλες κινεζικές εταιρείες συνεργάζονται στενά με το ΚΚΚ. Οι κινέζικοι νόμοι για την εθνική ασφάλεια υποχρεώνουν κάθε επιχείρηση να συνεργάζεται με τις κινεζικές μυστικές υπηρεσίες και να διαβιβάζουν πληροφορίες σε αυτές, εφόσον ζητηθούν. Το άρθρο 11 του Νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας της Κίνας του 1993, για παράδειγμα, αναφέρει ότι «ο Οργανισμός Κρατικής Ασφάλειας δύναται όπως επιθεωρεί τις ηλεκτρονικές συσκευές επικοινωνίας, τις εφαρμογές, όπως και κάθε παρόμοιο εξοπλισμό και συσκευές που ανήκουν σε οποιαδήποτε οργάνωση ή ιδιώτη» [60]. Δηλαδή, ο κινεζικός στρατός και οι κινεζικοί οργανισμοί πληροφοριών μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στον εξοπλισμό οποιασδήποτε κινεζικής ιδιωτικής εταιρείας και στις βάσεις δεδομένων που έχει συλλέξει, χωρίς η εταιρεία να έχει το δικαίωμα να αρνηθεί. Ομοίως, ο «Εθνικός Νόμος περί Πληροφοριών» της Κίνας του Ιουνίου 2017 αναφέρει στο άρθρο 7 ότι «κάθε οργανισμός ή πολίτης θα πρέπει να υποστηρίζει, να βοηθά και να συνεργάζεται με το έργο των μυστικών υπηρεσιών του κράτους» [61]. Εκτός αυτού, κάθε ιδιωτική κινεζική εταιρεία, εντός και εκτός της χώρας, πρέπει βάσει νόμου να έχει και ένα τμήμα του ΚΚΚ – έναν κομματικό οργανισμό – εντός της, του οποίου τα μέλη-αντιπρόσωποι του κόμματος θα έχουν τον ‘τελευταίο λόγο’ όσον αφορά τις αποφάσεις που αφορούν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της εταιρείας, περιλαμβανομένου των επενδύσεών της. [62]

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Τζον Ράτκλιφ, επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών των ΗΠΑ, έγραψε ότι το Πεκίνο είναι η μεγαλύτερη απειλή για τις ΗΠΑ και τον ελεύθερο κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών είναι σαφείς: Το Πεκίνο σκοπεύει να κυριαρχήσει στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο οικονομικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά.» [ 63]

Ο Ράτκλιφ τόνισε ότι το ΚΚΚ προσπαθεί επίσης να παρακινήσει τους Αμερικανούς που είναι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής να υιοθετήσουν φιλοκινεζικές θέσεις: «Ενημέρωσα τις επιτροπές πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας ότι η Κίνα επικεντρώνει τις προσπάθειές της στα μέλη του Κογκρέσου 6 φορές συχνότερα από τη Ρωσία και 12 φορές συχνότερα από το Ιράν». Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κόσμος βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με την επιλογή μεταξύ δύο εντελώς αντίθετων ιδεολογιών. Η μία ολοκληρωτική μαρξιστική και η άλλη ελεύθερη δημοκρατική. «Οι ηγέτες της Κίνας επιδιώκουν να υποτάξουν τα δικαιώματα του ατόμου στη θέληση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ασκούν κυβερνητικό έλεγχο στις εταιρείες και παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία των πολιτών μέσω ενός αυταρχικού εποπτικού κράτους», έγραψε.

Μια ασφυκτική λαβή

Εν κατακλείδι, παρά την απειλή που συνιστά το ΚΚΚ για τον ελεύθερο κόσμο, παρά το γεγονός ότι οπλίζει, υποστηρίζει ιδεολογικά και οικονομικά τους σημαντικότερους εχθρούς του Ισραήλ και παρά το γεγονός ότι είναι σαφώς γνωστό στις ισραηλινές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ότι το σχέδιο των κινεζικών εταιρειών που επενδύουν στο Ισραήλ είναι να αποκτήσουν ή ακόμα και να υφαρπάξουν τεχνογνωσία, το κράτος του Ισραήλ διατηρεί την πολιτική που είχε ξεκινήσει τον περασμένο αιώνα, ενισχύοντας τη συνεργασία του με το ΚΚΚ. Κατά τη διάρκεια του 2020, ήταν προγραμματισμένο ισραηλινές και κινεζικές ομάδες να συναντηθούν για να συζητήσουν για την εμβάθυνση αυτής της συνεργασίας, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού ανέβαλε τις συνομιλίες.

Μπορεί να ειπωθεί ότι εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις – για παράδειγμα, όταν ο επόπτης ασφαλίσεων στο υπουργείο Οικονομικών σταμάτησε περίπου δέκα προσπάθειες εξαγοράς ισραηλινών ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών εταιρειών από Κινέζους επενδυτές [64] ή όταν το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών πίεσε το Ισραήλ να αποτρέψει μια κινεζική εταιρεία να κερδίσει τον διαγωνισμό για την κατασκευή της μονάδας αφαλάτωσης νερού Sorek 2 στο Παλμαχίμ [64] – το κράτος του Ισραήλ δεν προειδοποίησε το κοινό ούτε προσπάθησε να παρεμποδίσει την υλοποίηση των σχεδίων του ΚΚΚ. Αντιθέτως, προσπάθησε να τη διευκολύνει και ενθάρρυνε τις κινεζικές επενδύσεις.

Τον Ιανουάριο του 2021, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Epoch, συνόψισε την κατάσταση ως εξής: «Αν και γνωρίζαμε ποια ήταν η πραγματική φύση αυτού του καθεστώτος, αδιαφορούσαμε για δεκαετίες». Ο Πομπέο μιλούσε για την αμερικανική πολιτική, αλλά η διαπίστωσή του αντικατοπτρίζει και τη στάση του Ισραήλ. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι κατάλαβαν, ειδικά με αυτόν τον ιό που ήρθε από τη Γούχαν – όλος ο κόσμος είδε τη φύση αυτού του καθεστώτος.» [66]

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Yitzhak Shichor, “Hide and Seek: Sino-Israeli Relations in Perspective”, Israel Affairs, Vol. 1, No. 2, 1994, p-188–208

2. Yaakov Katz and Amir Bohbot, “How Israel Used Weapons and Technology to Become an Ally of China”, Newsweek, May 11, 2017

3. Yoram Evron, “Between Beijing and Washington: Israel’s Technology Transfers to China”, Journal of East Asian Studies, Vol. 13, No. 3, December 2013, p-503–528

4. Ephraim Halevi, “China’s involvement in the train line to Eilat: Is it desirable for the State of Israel?”, Shasha Center for Strategic Studies, October 2013

5. Nucleonics Week, May 7, 1991

6. Letter of August 27, 1993, from Admiral William O. Studeman, acting director of the Central Intelligence Agency, to Senator John Glenn (D-Ohio), chairman of the Senate Committee on Governmental Affairs, printed in Senate Hearing 103-208, 185

7. Question submitted for the record to the Senate Foreign Relations Committee, January 8, 1997; see also Deseret News, January 24, 1997, and Washington Times, January 24, 1997

8. Jeffrey Smith, “CHINESE FIRMS SUPPLY IRAN WITH GAS FACTORIES, U.S. SAYS”, The Washington Post, March 8, 1996

9. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1, 1977, p-136

10. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1, 1977, p-136

11. Shaina Oppenheimer, “Weapons and Ideology: Files Reveal How China Armed and Trained the Palestinians”, Haaretz.com, 4 August 2019

12. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-123-154

13. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-127

14. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-137-138

15. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-138

16. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-126

17. MDAA (missile Defense Advocacy Alliance) website

18. Mark Mazzetti, “Striking Deep Into Israel, Hamas Employs an Upgraded Arsenal”, New York Times, 31 December 2008

19. MemriTV, “Chinese Delegation Visits Hizbullah Museum in Lebanon”, memri.org, 19 Mars 2013

20. An interview with the Chinese ambassador to Lebanon, in the Lebanese newspaper rabhka-la, interview Wu Zexian, May 4, 2012

21. Timperlake & Triplett, “Red Dragon Rising: Communist China’s Military Threat to America”, 2002, Kindle edition location 1019

22. Itamar Eichner, “The majority in the UN to condemn Hamas was not enough to approve the decision”, Ynet, December 2018

23. P.R. Kumaraswamy, “Israel-China Relations and the Phalcon Controversy,” Middle East Policy, Vol. 12, No. 2, Winter 1996, pp. 93–103

24. Despite the American claims, Israel claims to this day that this is an entirely Israeli technology

25. Yitzhak Shichor, “The U.S. Factor in Israel’s Military Relations with China,” China Brief, Vol. 5, No. 12, May 24, 2005

26. Yoram Evron, “Between Beijing and Washington: Israel’s Technology Transfers to China,” Journal of East Asian Studies, Vol. 13, No. 3, December 2013

27. AP , “Defense Export Control Law”, website of the Defense Export Control Division, 2007-5677

28. The State Council – The People’s Republic of China, “The National Medium and Long-Term Program for Science and Technology Development (2006-2020)”, www.itu.int

29. Detal , Orpaz, “Huge donation to the Technion: Li Ka-shing will transfer 130 million dollars for the establishment of a branch in China”, The Marker, September 2013

30. Eyal Levinter, “We’re being stolen, but we don’t know it yet”, Epoch Magazine, November 2016

31. Dallas Boyd, “Advanced technology acquisition strategies of the people’s republic of china”, Defense Threat Reduction Agency, September 2010

32. Joe Miller, “Israeli Iron Dome firms ‘infiltrated by Chinese hackers”, BBC News, 31 July 2014

33. www.eiu.com/topic/one-belt-one-road

34. Way -Net, “Obama: Israel does not understand what is good for it”, January 15, 2013

35. Avital Lahav, “Do Obama’s words foreshadow an economic boycott against Israel?”, Ynet, January 19, 2013

36. Azoulai , “Want to work abroad: 2,200 applicants for 12 commercial annex jobs”, Globes, December 2013

37. Prime Minister’s Office, “PM Netanyahu’s Remarks at Israeli Presidential Conference,” press release, June 20, 2013

38. The Prime Minister’s Office

39. Ariel Kahana, “Due to the connection with China: security personal testimony is avoided”, first source, July 11, 2013

40. From an article in Epoch magazine, “The Chinese are coming. What do they want?”, March 9, 2014

41. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

42. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

43. Reuters Staff, “Pompeo hopeful China’s Confucius Institutes will be gone from U.S. by year-end”, Reuters, 2 September 2020

44. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

45. Lior Detal, “The interdisciplinary center will cooperate with the school of the Communist Party of China”, The Marker, August 11, 2015

46. Dan Levin, “China’s Top Party School”, Foreign Policy, 6 March 2012

47. James Cook, “FBI Director: China Has Hacked Every Big US Company”, Business Insider, 6 October 2014

48. The Commission on the Theft of American Intellectual Property, “The IP Commission Report”, The National Bureau of Asian Research, May 2013

49. European Chamber, “CHINA MANUFACTURING 2025: PUTTING INDUSTRIAL POLICY AHEAD OF MARKET FORCE”, http://www.europeanchamber.com.cn/en, 3 March 2017

50. Rhodiim Group, “China Investment Monitor: Capturing Chinese Foreign Investment Data in Real Time”

51. Benjamin Netanyahu Facebook, https://www.facebook.com/Netanyahu/videos/1015447 8878582076, 20 March 2017

52. Benjamin Netanyahu Facebook, https://www.facebook.com/Netanyahu/videos/1015448 2175427076, 21 March 2017

53. Xinhua, “China, Israel announce innovative comprehensive partnership”, xinhuanet.com, 21 March 2017

54. Ministry of Foreign Affairs, “Prime Minister Netanyahu and Chinese Vice President Wang Qishan participated in the opening of the Innovation Conference in Jerusalem”, www.gov.il, October 25, 2018

55. Ministry of Science and Technology, “Ministry of Science and Technology – Foreign Relations – China. Detail of foreign relations between the Ministry of Science and Technology and China”, www.gov.il, January 3, 2021

56. Eyal Levinter, “Why Israel continues to transfer technology to China, while the US and Europe block deals with it”, Epoch Magazine, July 2018

57. WhiteHouse.gov, “Executive Order on Addressing the Threat Posed by TikTok”, August 6 2020

58. Eil Levinter, “The Next Move in the World Chess Game – September 2020”, Epoch Magazine, September 2020

59. U.S Department of State, The Clean Network

60. China.Org.Cn, “State Security Law of the People’s Republic of China”, Article 11

61. Chinese National People’s Congress Network, “National Intelligence Law of the People’s Republic”, cs.brown.edu, June 2017, Article 7

62. Michael Martina, “Exclusive: In China, the Party’s push for influence inside foreign firms stirs fears”, Reuters, 24 August 2017

63. John Ratcliffe, “China Is National Security Threat No. 1”, Wall Street Journal, 3 December 2020

64. Eyal Levinter, “Why Chinese companies will not gain control over Israeli insurance and pension companies”, Epoch Magazine, October 13, 2017

65. Itamar Eichner, “A serious crisis with the US was avoided: the Chinese did not win the desalination tender”, Ynet, May 26, 2020

66. Jan Jekielek, “Special Interview with US Secretary of State Mike Pompeo”, Epoch Magazine, January 2021

Του Eyal Levinter

Επιμέλεια: Αλία Ζάε