Πέμπτη, 04 Μαρ, 2021

Όνειρο Πορφυρών Δωματίων – Κεφάλαιο ΙΙ (Μέρος α΄)

Μετάφραση κατά τμήματα του «Ονείρου Πορφυρών Δωματίων».
Το «Όνειρο Πορφυρών Δωματίων» είναι ένα από τα τέσσερα κλασικά βιβλία της Κίνας.
Γράφτηκε από τον Τσάο Σιουε-τσιν περί το 1750, κατά την Δυναστεία Τσινγκ (1644-1911). 

Μπορείτε να διαβάσετε τα υπόλοιπα τμήματα εδώ.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

Το πνεύμα της κ. Τζια αποχωρεί από την πόλη της Γιανγκ-τσόου

Ο Λενγκ Τζου-σινγκ μιλά για την έπαυλη Ρονγκ Γκουό

 

Ας συνεχίσουμε. Ο Φενγκ Σου, ακούγοντας τις κραυγές των αγγελιαφόρων, βγήκε έξω αναστατωμένος και με ένα ψεύτικο χαμόγελο, τους ζήτησε τον λόγο, αλλά το μόνο που έκαναν ήταν να συνεχίζουν να φωνάζουν: «Μην αργείτε, πείτε στον κ. Τζεν να έρθει.»

«Λέγομαι Φενγκ», είπε ο Φενγκ Σου, με ένα βεβιασμένο χαμόγελο, «Δεν λέγομαι Τζεν: Είχα έναν γαμπρό με επώνυμο Τζεν, αλλά έχει αφήσει το σπίτι, έχουν περάσει ένα ή δύο χρόνια. Μήπως αυτόν θα θέλατε;»

Οι κρατικοί υπάλληλοι απάντησαν: «Δεν γνωρίζουμε για Τζεν ή Τζια (αλήθεια ή ψέμα), αλλά αφού είναι ο γαμπρός σας, θα σας πάρουμε μαζί για να απαντήσετε στον κύριο διοικητή και να τελειώνουμε.»

Και αμέσως το πλήθος των αγγελιαφόρων πήρε τον Φενγκ Σου, γυρίζοντας πίσω. Όλοι στην οικογένεια Φενγκ είχαν φοβηθεί, και δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι γινόταν.

Μόνο μετά την δεύτερη ώρα, ο Φενγκ Σου επέστρεψε στην οικία του, και όλοι τον πλημμύρισαν με ερωτήσεις για το τι συνέβαινε.

«Ο νέος διοικητής», τους είπε, «που λέγεται Τζια στο επώνυμο, με όνομα Χουό, με καταγωγή από την Χου-τσόου, ήταν φίλος παλιότερα με τον γαμπρό μας. Και βλέποντας την Τσιάο Σινγκ, στην πόρτα όταν αγόραζε κλωστές, ο διοικητής σκέφτηκε ότι θα πρέπει [ο Τζεν] να έχει μετακομίσει εδώ, και έτσι οι αγγελιαφόροι του ήρθαν να τον καλέσουν. Του εξήγησα τι έχει συμβεί, και ο διοικητής για κάποια ώρα ήταν πολύ στενοχωρημένος και εξέφραζε την λύπη του. Μετά άρχισε να ρωτά για την εγγονή μου, και του είπα ότι έχει χαθεί, ενώ είχε πάει να δει τις γιορτές. “Δεν έχει σημασία”, είπε ο διοικητής, “θα δώσω εντολή να γίνουν έρευνες, και σίγουρα θα την βρουν και θα σας την φέρουν πίσω.” Μετά συζητήσαμε λίγο, και όταν ετοιμαζόμουν να φύγω, μου έδωσε δύο τέιλ [ουγκιές] (ασημιού).»

Η κυρία της οικογένειας Τζεν είχε συγκινηθεί πολύ από αυτά, και δεν είπε ούτε λέξη όλο το βράδυ.

Την επόμενη μέρα, νωρίς, ο Γιου-τσιουν έστειλε κάποιους υπαλλήλους να φέρουν δώρα στην γυναίκα του Τζεν, δύο πακέτα ασημιού, και τέσσερα κομμάτια κεντημένου μεταξιού, ως χειρονομία ευγνωμοσύνης, και για τον Φενγκ Σου ένα εμπιστευτικό γράμμα, ζητώντας του να πάρει την άδεια της κ. Τζεν ώστε να του δώσει την βοηθό Τσιάο Σινγκ για γυναίκα.

Ο Φενγκ Σου ήταν τόσο χαρούμενος που τα φρύδια του διευρύνθηκαν, τα μάτια χαμογελούσαν, και ένιωθε ανυπόμονος να ικανοποιήσει τον διοικητή. Χωρίς καθυστέρηση έβαλε σε χρήση όλες του τις δυνάμεις πειθούς προς την κόρη του, και το ίδιο απόγευμα συνόδευσε την Τσιάο Σινγκ μέσα σε μια μικρή καρέκλα μεταφοράς στο Γιάμεν (διοικητικό κέντρο).

Δεν χρειάζεται να πούμε για την χαρά που είχε ο Γιου-τσιουν. Έδωσε στον Φενγκ Σου ένα πακέτο με εκατό ουγκιές χρυσού, και έστειλε πολυάριθμα πολύτιμα αντικείμενα στην κ. Τζεν, προτρέποντάς την «να ζήσει χαρούμενα αναμένοντας τα στοιχεία για την κόρη της.»

Πρέπει να εξηγήσουμε όμως, ότι η βοηθός Τσιάο Σινγκ ήταν το ίδιο άτομο, που, πριν μερικά χρόνια, είχε κοιτάξει πίσω προς τον Γιου-τσιουν και που με μια απλή χωρίς προηγούμενη σκέψη ματιά, δημιούργησε αυτό το περίεργο πεπρωμένο που ήταν πράγματι ένα συμβάν που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί.

Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι η μοίρα και το πεπρωμένο θα την είχαν τόσο βοηθήσει που θα γεννούσε, σε αντίθεση με όλες τις προσδοκίες, έναν γιο, αφότου είχε παντρευτεί τον Γιου-τσιουν περίπου έναν χρόνο, και με την πάροδο ενός χρόνου ακόμα, η πρώτη γυναίκα του Γιου-τσιουν θα εκδήλωνε μια ασθένεια και θα έφευγε από αυτήν την ζωή, και ο Γιου-τσιουν θα ανέβαζε (την Τσιαο Σινγκ) στον βαθμό της πρώτης γυναίκας. Το πεπρωμένο της περιγράφεται καλά από τις παρακάτω γραμμές:

Αν και μόνο μια ματιά, απλή

Σύντομα πήρε θέση υψηλή

Αυτό που είχε γίνει είναι, ότι μόλις ο Γιου-τσιουν έλαβε τα χρήματα από τον Σι-γιν, εκκίνησε αμέσως το ταξίδι του την 16η μέρα για την πρωτεύουσα, και στις τριετείς μεγάλες εξετάσεις, οι ευχές του ευοδώθηκαν πλήρως. Έχοντας επιτύχει θέση τρίτης τάξης, το όνομά του τέθηκε για επιλογή στην λίστα των τοποθετήσεων σε επαρχίες. Εκείνο τον καιρό πήρε τον βαθμό του Διοικητή της περιοχής, αλλά παρά την αριστεία και την επάρκεια των επιτευγμάτων και ικανοτήτων του, δεν μπόρεσε να μην γίνει φιλόδοξος και πιεστικός. Απέτυχε επίσης, με την αυτοπεποίθηση που είχε στα προτερήματά του, να δείξει τον πρέποντα σεβασμό στους ανωτέρους του, με αποτέλεσμα αυτοί οι αξιωματούχοι να τον κοιτούν λοξά, με την άκρη του ματιού τους.

Μόλις είχε περάσει ένας χρόνος, όταν δέχτηκε επίσημη επίκριση με μια επιστολή προς τον Θρόνο από τις Ανώτερες Επαρχιακές αρχές, που τον κατηγόρησαν πως είχε υπεροπτικό χαρακτήρα, πως πήρε μόνος του την απόφαση να κάνει αλλαγές στις τελετές και έθιμα, ότι εμφανώς, ενώ προσπαθούσε να έχει την φήμη της ακεραιότητας και ορθότητας, στα κρυφά, συνδύαζε την φύση τίγρης και λύκου, με αποτέλεσμα να έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα στην περιοχή του, και ότι έκανε την ζωή αφόρητη για τους ανθρώπους, και ούτω καθεξής.

Η δρακόντεια έκφραση του Αυτοκράτορα αλλοιώθηκε από θυμό. Η Μεγαλειότητά του έδωσε εντολές αμέσως, ως απάντηση στην επιστολή, ότι θα πρέπει να του αφαιρεθεί το αξίωμά του.

Με την άφιξη των απεσταλμένων από την κυβέρνηση, κάθε αξιωματούχος ένιωσε μεγάλη χαρά, χωρίς εξαίρεση, στην επαρχία που είχε εποπτεία. Ο Γιου-τσιουν, αν και στην καρδιά εντόνως τεθλιμμένος και θυμωμένος, δεν έδειξε το παραμικρό σημείο εκνευρισμού, αλλά διατήρησε όπως συνήθως, μια χαμογελαστή και ευδιάθετη έκφραση.

Παρέδωσε την διαχείριση όλων των θεμάτων και πήρε τις αποταμιεύσεις που είχε κάνει τα χρόνια που είχε το αξίωμα, πήρε την οικογένειά του και όλο το προσωπικό στην πατρική του οικία, όπου, αφότου έβαλαν τα πάντα σε τάξη, ο ίδιος ταξίδεψε (έφερε τους ανέμους και ενώθηκε με την σελήνη) σε πολλά μακρινά μέρη, επισκεπτόμενος κάθε αξιόλογο πολιτισμικό μνημείο σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία.

Όπως τα έφερε η τύχη, μια μέρα ταξιδεύοντας για δεύτερη φορά διαμέσω της περιοχής Γουέι Γιανγκ, άκουσε ότι το Επίτροπος Άλατος που διορίστηκε εκείνη την χρονιά ήταν ο Λιν Τζου-χάι. Αυτός ο Λιν Τζου-χάι είχε το επώνυμο Λιν, όνομα Χάι, και προσωνύμιο Τζου-χάι. Είχε επιτύχει την τρίτη θέση στις προηγούμενες τριετείς εξετάσεις, και είχε, έως τότε, ανέλθει στον βαθμό του Διευθυντή των Ελεγκτών της Αυλής. Καταγόταν από την Κου Σου. Είχε πρόσφατα ονομαστεί με αυτοκρατορική εντολή Ελεγκτής στο Σώμα Επιθεωρητών Άλατος, και είχε μεταβεί στην νέα του θέση πριν λίγο μόλις καιρό.

Στην πραγματικότητα, οι πρόγονοι του Λιν Τζου-χάι, από παλιά, συνεχώς κληρονομούσαν τον τίτλο του Μαρκησίου, ο οποίος μέχρι τον Τζου-χάι είχε ήδη κληροδοτηθεί για πέντε γενεές. Όταν είχε αρχικά αποδοθεί, το δικαίωμα κληροδότησης του τίτλου είχε περιοριστεί σε τρεις γενεές, αλλά τα πρόσφατα χρόνια, σε μια πράξη γενναιόδωρης χάρης και βοήθειας, είχε προσφερθεί εξαιρετική μεγαλοψυχία, και φτάνοντας στον πατέρα του Τζου-χάι, το δικαίωμα είχε επεκταθεί για έναν ακόμη βαθμό. Πλέον είχε παραδοθεί στον Τζου-χάι, ο οποίος είχε, εκτός του τίτλου ευγενείας, αρχίσει την καριέρα του ως επιτυχημένος λόγιος. Αλλά αν και η οικογένειά του ήταν συνεχόμενα για γενεές αποδέκτρια της αυτοκρατορικής χάρης, οι απόγονοί του ήταν όλοι άνθρωποι των γραμμάτων.

Η μόνη κακοτυχία ήταν ότι οι απόγονοι της οικογένειας Λιν δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν μεγάλες οικογένειες, και έτσι ο αριθμός των μελών της συνεχώς περιοριζόταν, και αν και υπήρχαν αρκετές οικογένειες, ήταν όλοι συγγενείς του Τζου-χάι όχι εγγύτεροι από πρώτα ξαδέλφια. Και ούτε υπήρχε κάποια σύνδεση ίδιου προγόνου, ή ίδιας γενεαλογικής γραμμής.

Ο Τζου-χάι ήταν τότε πάνω από σαράντα ετών, και είχε μόνο έναν γιο, που είχε αποβιώσει τον προηγούμενο χρόνο, στον τρίτο χρόνο της ηλικίας του. Αν και είχε αρκετές γυναίκες, δεν είχε την καλή τύχη να έχει έναν ακόμα γιο, αλλά και αυτό ήταν ένα θέμα που δεν μπορούσε να διορθωθεί.

Από την γυναίκα του, πρώην Τζια, είχε μια κόρη, στην οποία είχε δοθεί το όνομα Ταϊ Γιου. Ήταν, εκείνο τον καιρό, πέντε ετών. Οι γονείς της εκδήλωναν τα αισθήματά τους για αυτήν σαν να ήταν ένα πολύτιμο μαργαριτάρι στην παλάμη τους. Βλέποντας ότι είχε τα χαρίσματα της ευφυίας και ομορφιάς, θέλησαν επίσης να της δώσουν μια κάποια γνώση των βιβλίων, με σκοπό να ικανοποιήσουν, με αυτόν τον ψεύτικο τρόπο, την επιθυμία τους να μεγαλώσουν έναν γιο και να απομακρύνουν από πάνω τους τον πόνο, λόγω της μοναξιάς και κενού στην οικογένειά τους (γύρω από τα γόνατά τους).

Αλλά ας συνεχίσουμε. Ο Γιου-τσιουν, κατά την διαμονή του σε ένα ξενοδοχείο, ξαφνικά αρρώστησε βαριά. Βρίσκοντας μετά την ανάρρωσή του, ότι οι πόροι του δεν επαρκούσαν για την πληρωμή των απαιτούμενων, σκεφτόταν να βρει κάποιο σπίτι για διαμονή όταν ξαφνικά είδε δύο φίλους που γνώριζαν τον νέο Επίτροπο Άλατος. Γνωρίζοντας ότι αυτός ο αξιωματούχος επιθυμούσε να βρει έναν παιδαγωγό για να διδάξει την κόρη του, πρότειναν αμέσως τον Γιου-τσιουν, που μετακόμισε στο Γιάμεν.

Η μαθήτριά του ήταν μικρή στην ηλικία και αδύναμης φυσικής κατάστασης, και έτσι τα μαθήματά τους δεν ήταν συνεχή. Δίπλα της, βρίσκονταν δύο κορίτσια του υπηρετικού προσωπικού, που παρέμεναν στις υπηρεσίες της κατά την διάρκεια της μελέτης, ώστε ο Γιου-τσιουν δεν χρειαζόταν να κάνει πολλά και είχε μια καλή ευκαιρία να ασχοληθεί με την βελτίωση της υγείας του.

Μέσα σε μικρό διάστημα, ακόμα ένας χρόνος και παραπάνω πέρασε, και όταν δεν αναμενόταν καθόλου, η μητέρα της μαθήτριάς του, πρώην Τζια, απεβίωσε μετά από σύντομη ασθένεια. Η μαθήτριά του (κατά την διάρκεια της ασθένειας της μητέρας της) την πρόσεχε με επιμέλεια, και ετοίμαζε τα φάρμακα για αυτήν. (Και μετά τον θάνατό της) θρήνησε πολύ όπως αναφέρεται στους κανόνες των τελετών, και εκδήλωσε τέτοια θλίψη που, εκ φύσεως αδύναμη όπως ήταν, η παλιά της ασθένεια, λόγω αυτού, εκδηλώθηκε πάλι.

Ανίκανη για μεγάλο διάστημα να συνεχίσει τα μαθήματά της, ο Γιου-τσιουν ζούσε χωρίς κάποιο καθήκον και δεν είχε δουλειά που έπρεπε να κάνει. Όποτε ο άνεμος ήταν ευνοϊκός και ο ήλιος ήπιος, περπατούσε σε διάφορα μέρη, αφότου τελείωνε τα γεύματά του.

Μια συγκεκριμένη μέρα, αυτός, κατά λάθος, περπάτησε πέρα από τα προάστια, και επιθυμώντας να δει την φύση του αγροτικού τοπίου, με γρήγορα βήματα, βρέθηκε σε ένα μέρος περιτριγυρισμένο με λόφους και πισίνες με καταρράκες, με πλούσια βλάστηση δέντρων και πυκνές ομάδες μπαμπού. Μέσα σε πυκνή βλάστηση βρισκόταν ένας ναός. Οι θύρες και οι αυλές είχαν καταστραφεί. Οι τοίχοι, εσωτερικοί και εξωτερικοί, είχαν αρχίσει να χαλούν. Μια επιγραφή σε μια πινακίδα βεβαίωνε ότι αυτός ήταν ο ναός της Πνευματικής Αντίληψης. Εκατέρωθεν της θύρας υπήρχε ένα ζεύγος παλιών και ημικατεστραμμένων παπύρων με τους ακόλουθους αινιγματικούς στίχους:

Ενώπιον πολλών πραγμάτων δεν γίνεται, ασυγκίνητος να μείνεις, όταν ο νους δεν δίνει προσοχή, έως ότου,

Ενώπιον της θνητής οράσεως δεν υπάρχει μονοπάτι, όταν πρόκειται την θέληση να αλλάξεις.

«Αυτές οι δύο προτάσεις,» συλλογιζόταν ο Γιου-τσιουν, «αν και απλές στην γλώσσα, έχουν βαθιά νοήματα. Πριν από αυτόν έχω επισκεφθεί πολλούς μεγάλους ναούς, σε γνωστά βουνά, αλλά ποτέ δεν είδα επιγραφή τέτοιου είδους. Το νόημα αυτών των λέξεων πρέπει, είμαι σίγουρος, να πηγάζει από τις εμπειρίες κάποιου προσώπου, αλλά δεν γράφεται. Αλλά γιατί να μην πάω μέσα να δω ο ίδιος;»

Εισερχόμενος, είδε με μια ματιά μόνο έναν πολύ ηλικιωμένο μοναχό, αχτένιστο, να μαγειρεύει το ρύζι του. Όταν ο Γιου-τσιουν αντιλήφθηκε ότι δεν του έδινε καμία σημασία, πήγε δίπλα του και του ρώτησε μια δυο ερωτήσεις, αλλά καθώς ο γέρος ιερέας δεν είχε καλή ακοή και είχε χάσει το μυαλό του, είχε χάσει επίσης και τα δόντια του, και η γλώσσα του ακόμα δεν λειτουργούσε καλά, έδινε κάποιες ακατανόητες απαντήσεις.

Ο Γιου-τσιουν δεν είχε άλλη υπομονή, και έφυγε από το κτήριο, θέλοντας να πάει στο χωριό για ένα δύο ποτήρια, ώστε να χαρεί περισσότερο το άγριο τοπίο. Με άνετο βήμα, προχώρησε προς τον οικισμό. Μόλις είχε φτάσει στην ταβέρνα, και αμέσως είδε έναν από τους θαμώνες που καθόταν στο ντιβάνι πίνοντας κρασί, να σηκώνεται όρθιος και να τον χαιρετά, με ένα μεγάλο χαμόγελο.

«Τι περίεργη συνάντηση! Τι περίεργη συνάντηση!» είπε δυνατά.

Ο Γιου-τσιουν τον κοίταξε γρήγορα, (και θυμήθηκε) ότι αυτός ο άνθρωπος, πριν κάποια χρόνια, είχε ένα κατάστημα ψιλικών στην πρωτεύουσα, και ότι το επώνυμό του ήταν Λενγκ και το προσωνύμιό του Τζου-σινγκ.

Υπήρχε μια κοινή φιλία μεταξύ τους κατά την διαμονή τους, πριν χρόνια, στην πρωτεύουσα. Και καθώς ο Γιου-τσιουν είχε την καλύτερη άποψη για τον Λενγκ Τζου-σινγκ, θεωρώντας τον άντρα της δράσης και μεγάλων ικανοτήτων, ενώ ο αυτός ο Λενγκ Τζου-σινγκ, από την άλλη μεριά, γνώριζε για την φήμη της εξευγενισμένης καλλιέργειας που έχαιρε ο Γιου-τσιουν, οι δύο είχαν ζήσει όλο τον καιρό σε τέλεια αρμονία και παρέα.

«Πότε έφτασες εδώ;» Είπε ο Γιου-τσιουν με ανυπομονησία, επίσης χαμογελώντας. «Δεν γνώριζα καθόλου για την άφιξή σου. Αυτή η αναπάντεχη συνάντηση είναι πραγματικά ένα περίεργο κομμάτι καλής τύχης.»

«Επέστρεψα στο πατρικό μου σπίτι,» απάντησε ο Τζου-σινγκ, «περίπου στο τέλος του προηγούμενου χρόνου, αλλά τώρα καθώς πρέπει να πάω πάλι στην πρωτεύουσα, πέρασα από εδώ ενώ έψαχνα έναν φίλο για να πούμε κάποια πράγματα. Είχε την καλοσύνη να με πιέσει να μείνω μαζί του μερικές μέρες ακόμα, και καθώς δεν έχω κάποια βιαστική δουλειά, έμεινα για λίγες μέρες, αλλά έχω σκοπό να ξεκινήσω στα μισά του φεγγαριού. Ο φίλος μου είναι απασχολημένος σήμερα, έτσι περπάτησα μην έχοντας τι να κάνω μέχρι εδώ, και δεν θα μπορούσα να φανταστώ μια τέτοια καλή συνάντηση.»

Καθώς μιλούσαν, έβαλε τον Γιου-τσιουν να καθίσει στο ίδιο τραπέζι, και παρήγγειλε νέο κρασί και φαγώσιμα. Και καθώς οι δύο φίλοι έλεγαν για διάφορα, έπιναν αργά το κρασί τους.

Η συζήτηση πήγε στο τι έγινε αφότου ο Γιου-τσιουν έφυγε, και ο Γιου-τσιουν ρώτησε: «Υπάρχουν νέα οποιουδήποτε είδους από την πρωτεύουσα;»

«Δεν υπάρχει τίποτα νέο απολύτως,» απάντησε ο Τζου-σινγκ. «Μόνο ένα πράγμα: Στην οικογένεια ενός εκ των αξίων συγγενών σου, με το ίδιο όνομα με εσένα, ένα καθημερινό, αλλά εκπληκτικό πράγμα συνέβη.»

«Κανείς εκ των συγγενών μου δεν διαμένει στην πρωτεύουσα», είπε ο Γιου-τσιουν με χαμόγελο. «Τι εννοείς;»

«Πως γίνεται και εσείς με το ίδιο όνομα δεν ανήκετε στην ίδια οικογένεια;» παρατήρησε ο Τζου-σινγκ σαρκαστικά.

«Σε ποιά οικογένεια;» Ρώτησε ο Γιου-τσιουν.

«Στην οικογένεια Τζια», απάντησε ο Τζου-σινγκ χαμογελώντας, «που διαμένει στην Έπαυλη Ρονγκ Γκουό, και έτσι δεν προκαλεί κάποια ζημία στο δικό σου όνομα, άξιε φίλε».

«Τι!» κραύγασε ο Γιου-τσιουν, «αυτό το συμβάν έγινε σε αυτήν την οικογένεια; Αν αναλύσουμε τα πράγματα, θα βρούμε ότι τα μέλη της οικογένειάς μου δεν είναι πολλά. Από τον καιρό του προγόνου μας Τζια Φου, που ζούσε όταν η Ανατολική Δυναστεία Χαν είχε τον Θρόνο, οι διάφοροι συγγενείς μου από πιο απομακρυσμένα κλαδιά του γενεαλογικού δέντρου, ήταν πολλοί και ευημερούσαν. Τώρα μπορούν να βρεθούν σε κάθε μία επαρχία, και ποιος θα μπορούσε, με ακρίβεια, να πει που βρίσκονται; Σχετικά με την Ρονγκ-Γκουό συγκεκριμένα, τα ονόματά τους είναι καταγεγραμμένα στο ίδιο αρχείο με τα δικά μας, αλλά πλούσιοι και τιμημένοι όπως είναι, δεν σκεφτήκαμε ποτέ να τους θεωρήσουμε συγγενείς, και έτσι απομακρυνθήκαμε όλο και περισσότερο.»

«Μην κάνεις τέτοιες δηλώσεις», είπε ο Τζου-σινγκ αναστενάζοντας, «οι παρούσες δύο επαύλεις των Ρονγκ και Νινγκ έχουν επίσης υποφέρει δυσκολίες, και δεν μπορούν να συγκριθούν με την κατάσταση του παρελθόντος τους.»

«Μέχρι σήμερα, αυτά τα δύο σπίτια των Νινγκ και Ρονγκ,» είπε ο Γιου-τσιουν, «διατηρούν ακόμα ένα πολύ μεγάλο πλήθος υπηρετικού προσωπικού, και πως θα μπορούσε να έχουν υποφέρει δυσκολίες;»

«Είναι μεγάλη ιστορία», είπε ο Λενγκ Τζου-σινγκ.

«Πέρυσι», συνέχισε ο Γιου-τσιουν, «επισκέφθηκα την Τσιν Λινγκ, καθώς επιθυμούσα να δω τα σημεία ενδιαφέροντος των έξι δυναστειών, και καθώς εκείνη την μέρα εισήλθα στην περιτειχισμένη πόλη της Σι Τόου, πέρασα δίπλα από την είσοδο αυτής της έπαυλης. Στα ανατολικά του δρόμου, βρισκόταν η έπαυλη Νινγκ Γκουό. Στα δυτικά, η Ρονγκ Γκουό, και αυτές οι δύο, δίπλα όπως είναι, καλύπτουν το μισό μήκος της οδού. Έξω από την μπροστινή είσοδο όλα ήταν, είναι αλήθεια, ατημέλητα και παρατημένα, αλλά κοιτάζοντας μέσα πίσω από τον τοίχο, είδα πως τα κτήρια, μικρά και μεγάλα, οι διώροφες κατασκευές και οι βεράντες ακόμα είχαν μια μεγαλοπρεπή και εξευγενισμένη εμφάνιση. Ακόμα και ο ανθόκηπος, που εκτείνεται σε ολόκληρη την πίσω περιοχή, με τα δέντρα και βράχους του, επίσης είχε μέχρι εκείνη την μέρα τον αέρα της πολυτέλειας και φρεσκάδας, χωρίς σημεία φθοράς και διάβρωσης.»

[Συνεχίζεται.]

 

Όνειρο Πορφυρών Δωματίων – Κεφάλαιο Ι (Μέρος β’)

Μετάφραση κατά τμήματα του «Ονείρου Πορφυρών Δωματίων».
Το «Όνειρο Πορφυρών Δωματίων» είναι ένα από τα τέσσερα κλασικά βιβλία της Κίνας.
Γράφτηκε από τον Τσάο Σιουε-τσιν περί το 1750, κατά την Δυναστεία Τσινγκ (1644-1911).

Μπορείτε να διαβάσατε τα υπόλοιπα τμήματα εδώ.

 

 

ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΡΦΥΡΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι (Μέρος β’)

Καθώς προχωρούσαν, συνέχιζαν την συζήτησή τους. «Που θα ήθελες να πας το αντικείμενο που πήρες;» Άκουσε τον ταοϊστή να ρωτά. Στην ερώτηση αυτή ο βουδιστής απάντησε με χαμόγελο: «Μην ανησυχείς», είπε, «έχει τώρα ωριμάσει μια ρύθμιση γενικού χαρακτήρα που σχετίζεται με επίγειες χαρές, που προσεχώς θα φτάσει σε κάθαρση. Ο πλήρης αριθμός των “πιστών” του αισθήματος δεν είναι ακόμα έτοιμος, δεν έχουν εισέλθει στον κόσμο, και θα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτήν την ευκαιρία για να βάλω και αυτό το αντικείμενο μεταξύ τους, ώστε να του δώσω την ευκαιρία να βιώσει την ανθρώπινη κατάσταση.»
«Οι “πιστοί” του αισθήματος αυτών των ημερών φυσικά θα πρέπει πάλι να υπομείνουν τα δεινά της ζωής κατά την διάρκεια του χρόνου τους στον ανθρώπινο κόσμο», είπε ο ταοϊστής, «αλλά πότε θα γεννηθούν; Και σε ποιο μέρος θα κατέλθουν;»

«Οι λεπτομέρειες αυτών των περιστάσεων», απάντησε ο μοναχός, «θα σε κάνουν να γελάσεις! Είναι ως εξής: υπήρξε στην δύση, στις όχθες του ποταμού Λινγκ (Πνευματικού), δίπλα στην πέτρα Σαν Σενγκ (Τρις Γεννημένη), ένα χορταράκι του γρασιδιού Τσιανγκ Τσου (ιώδες μαργαριτάρι). Περίπου τον ίδιο χρόνο το κομμάτι πέτρας, λίγο μετά την απόρριψή του από την θεά των έργων, είχε αφεθεί να τριγυρίζει όπως ήθελε, και να περιδιαβαίνει όπως το ευχαριστεί σε κάθε μέρος. Μια μέρα μπήκε στην περιοχή της θεότητας Τσινγκ Χουάνγκ (Μακρινή Όραση), και αυτή η θεά, γνωρίζοντας ότι η πέτρα είχε μια ιστορία, την κράτησε, για να μένει στο παλάτι Τσου Σια (ιώδη σύννεφα), και της έδωσε καθήκοντα βοηθού της Σεν Γινγκ, μιας νεράιδας του παλατιού Τσου Σια».

«Αυτή η πέτρα όμως, συχνά περπατούσε δίπλα στις όχθες του ποταμού Λινγκ, και καθώς θαύμασε το πνευματικό χορταράκι μόλις το είδε, κάθε μέρα, έβρεχε τις ρίζες του με πρωινή δροσιά, πάχνη της αυγής. Αυτό το χορταράκι ιώδους γρασιδιού, έμενε έτσι για μήνες και χρόνια, αλλά αργότερα του εμφυσήθηκε η εξευγενισμένη ουσία του ουρανού και της γης, και έχοντας συνεχώς πάρει την δροσιά και θρέψη της πρωινής πάχνης, μεταμορφώθηκε συν τω χρόνω, και άφησε την μορφή του γρασιδιού, παίρνοντας μια ανθρώπινη μορφή, η οποία σταδιακά τελειοποιήθηκε στην μορφή μιας νεάνιδος.»

«Κάθε μέρα ήθελε να περιπλανάται πέρα από τα όρια του ουράνιου βασιλείου Λι Χαν (Απελευθέρωσης από την Διχόνοια). Όταν πεινούσε έτρωγε από τους καρπούς Πι Τσινγκ (κρυμμένο συναίσθημα), όταν διψούσε έπινε το νερό Κουάν τσόου (απελθούσα λύπη). Μην έχοντας, όμως, μέχρι τότε δείξει την ευγνωμοσύνη της για την φροντίδα που της δόθηκε γενναιόδωρα, ήταν φυσικό ότι επιθυμούσε συνεχώς να δώσει μια κατάλληλη αναγνώριση.»

«Υπήρξα», έλεγε συχνά μέσα της, «αποδέκτρια του δώρου της βροχής και της δροσιάς, αλλά δεν έχω τέτοιο νερό σαν αυτό που μου δόθηκε με γενναιοδωρία για να το ανταποδώσω! Αλλά αν ποτέ κατέλθει στον ανθρώπινο κόσμο με μορφή ανθρώπου, θα πάω κι εγώ, μαζί του. Και αν μπορέσω να του ανταποδώσω, με τα δάκρυα μιας ολόκληρης ζωής, θα μπορέσω να ξεπληρώσω επαρκώς αυτά που πήρα.»

«Αυτή η επιθυμία είναι που θα προκαλέσει την κάθοδο στον ανθρώπινο κόσμο τόσων πολλών πνευμάτων του αισθήματος και της ευχαρίστησης, πνευμάτων ανταπόδοσης, και την δημιουργία φανταστικών πεπρωμένων. Και αυτό το πορφυρό χορταράκι-μαργαριτάρι θα είναι επίσης μεταξύ αυτών. Η πέτρα βρίσκεται ακόμα στην αρχική της θέση, και γιατί να μην την θέσουμε ενώπιον του δικαστηρίου της θεάς της Μακρινής Όρασης, και να βάλουμε για αυτήν το όνομά της στον κατάλογο, ώστε να κατέλθει στον κόσμο, μαζί με αυτά τα πνεύματα των αισθημάτων, και να συνεργαστούμε έτσι με αυτήν την ρύθμιση;»

«Όντως είναι γελοίο», είπε ο ταοϊστής. «Ποτέ δεν έχω ακούσει έστω την απλή αναφορά ανταπόδοσης μέσω δακρύων! Γιατί να μην εκμεταλλευτούμε αυτήν την ευκαιρία για να κατέλθουμε κι εμείς στον ανθρώπινο κόσμο; Και αν επιτύχουμε να σώσουμε κάποιους από αυτούς, δεν θα ήταν έργο αξιέπαινο και ενάρετο;»

«Η πρόταση αυτή», είπε ο βουδιστής, «είναι σε αρμονία με τις απόψεις μου. Έλα τότε μαζί μου στο παλάτι της θεάς της Μακρινής Όρασης, και ας δώσουμε αυτό το κακόμοιρο αντικείμενο, και ας τελειώνουμε με αυτό! Και όταν η ομάδα των πνευμάτων αισθήματος και θυμού κατέλθει στην ανθρώπινη ύπαρξη, εγώ και εσύ μπορούμε να εισέλθουμε τότε στον κόσμο των θνητών. Οι μισοί εξ αυτών έχουν ήδη πέσει στο σκονισμένο σύμπαν, αλλά όχι όλοι, ακόμα».

«Αν έχουν έτσι τα πράγματα», συμφώνησε ο ταοϊστής, «είμαι έτοιμος να σε ακολουθήσω, οπουδήποτε θελήσεις να πας».

Αλλά για να επιστρέψουμε στον Τζεν Σι-γιν. Έχοντας ακούσει καθαρά την κάθε μία από αυτές τις λέξεις, δεν μπορούσε να μην προχωρήσει για να χαιρετήσει. «Πνευματικοί άρχοντες», είπε χαμογελώντας, «δεχθείτε την υπόκλισή μου». Ο βουδιστής και ταοϊστής ιερέας αμέσως απάντησαν στο κομπλιμέντο, και αντάλλαξαν τους συνήθεις χαιρετισμούς. «Πνευματικοί μου άρχοντες», συνέχισε ο Σι-γιν, «μόλις άκουσα την συζήτηση που είχατε, για αίτια και αποτελέσματα, συζήτηση την οποία λίγοι θνητοί πράγματι έχουν ακούσει. Αλλά ο μικρός αδελφός σας έχει αργό νου, και δεν μπορεί να κατανοήσει με σαφήνεια την σημασία της! Όμως αν θα γινόταν αυτή η ανικανότητα και απλοϊκότητα να απομακρυνθεί, ο μικρότερος αδελφός σας θα μπορούσε, ακούγοντας προσεκτικά, με απόλυτη συγκέντρωση, σε έναν βαθμό να ωθηθεί σε μια κάποια αντίληψη του θέματος, και αν γίνεται, να βρει ίσως τον τρόπο να αποφύγει τον πόνο της καθόδου εις Άδου.»

Οι δύο θεότητες μειδίασαν: «Η συζήτηση», είπαν, «σχετίζεται με το αρχέγονο σχέδιο και δεν μπορεί να αποκαλυφθεί πριν την κατάλληλη εποχή. Αλλά, όταν έρθει ο καιρός, πρόσεξε να μην μας ξεχάσεις, και θα μπορέσεις να ξεφύγεις από τον φλεγόμενο λέβητα.»

Ο Σι-γιν, μετά από αυτήν την απάντηση, το βρήκε δύσκολο να ρωτήσει περισσότερα. «Το αρχέγονο σχέδιο», είπε παρ’ όλα αυτά μειδιώντας, «δεν γίνεται φυσικά να αποκαλυφθεί. Αλλά τι είδους πράγμα είναι, αναρωτιέμαι, το κακόμοιρο αντικείμενο στο οποίο αναφερθήκατε πριν λίγο; Θα μπορούσα να κρίνω και ο ίδιος;»

«Το αντικείμενο για το οποίο ρωτάς», απάντησε ο βουδιστής μοναχός, «ήταν προγραμματισμένο από την μοίρα, μπορώ να σου πω, να δεχτεί μια ματιά σου.» Με αυτές τις λέξεις το παρουσίασε, και το έδωσε στον Σι-γιν.

Ο Σι-γιν το πήρε. Εξετάζοντάς το βρήκε πως ήταν μια όμορφη πολύτιμη πέτρα, τόσο αστραφτερή και καθαρή που τα ίχνη των ιδεογραμμάτων στην επιφάνεια φαίνονταν με ευκολία. Τα χαραγμένα ιδεογράμματα ήταν τα «Τουνγκ Λι Πάο Γιου», «Πολύτιμη Πέτρα της Πνευματικής Αντίληψης». Στην άλλη όψη, υπήρχαν πολλές στήλες μικροσκοπικών ιδεογραμμάτων, τα οποία είχε αρχίσει να εξετάζει προσεκτικά, όταν ο βουδιστής αμέσως τον απέτρεψε.

«Έχουμε ήδη φτάσει», αναφώνησε, «τα όρια της οράσεως». Παίρνοντάς την γρήγορα από τα χέρια του, έφυγε με τον ταοϊστή, υπό μια ψηλή πέτρινη πύλη, στην όψη της οποίας υπήρχαν τέσσερα μεγάλα ιδεογράμματα: «Τάι Σιου Χουάν Τσινγκ», «Τα Οπτικά Όρια του Μεγάλου Κενού». Σε κάθε πλευρά ήταν ένας πάπυρος με τις στήλες λέξεων:

«Όταν το ψέμα παρουσιάζεται ως αλήθεια, η αλήθεια παρομοίως γίνεται ψέμα,

Όταν το τίποτα γίνεται κάτι, το κάτι αλλάζει σε τίποτα.»

Ο Σι-γιν θέλησε επίσης να τους ακολουθήσει στην άλλη πλευρά, αλλά, καθώς πήγε να κάνει ένα βήμα μπροστά, ξαφνικά άκουσε έναν θόρυβο, σαν τα βουνά να έγιναν κομμάτια, και η γη να είχε βυθιστεί. Καθώς ο Σι-γιν έβγαλε μια δυνατή κραυγή, κοίταξε με πονεμένα μάτια, αλλά το μόνο που μπορούσε να δει ήταν ο φλεγόμενος ήλιος, να λάμπει με δυνατές ακτίνες, καθώς τα φύλλα μπανανιάς είχαν γείρει προς τα κάτω. Εκείνη την στιγμή, τα μισά από όσα είχε μάθει στο όνειρό του, είχαν ήδη ξεφύγει από την μνήμη του.

Είδε επίσης μια βοηθό να έρχεται προς αυτόν με την Γινγκ Λιέν στα χέρια της. Στα μάτια του Σι-γιν, η κόρη του φαινόταν ακόμα πιο όμορφη, ένα λαμπερό διαμάντι, τόσο πολύτιμη, και πολύ αξιαγάπητη. Τεντώνοντας αμέσως τα χέρια του, την πήρε, και, καθώς την κρατούσε αγκαλιά, προσπάθησε να την κάνει να παίξει λίγο μαζί του. Μετά την πήγε στον δρόμο να δει τον μεγάλο θόρυβο που είχε σηκωθεί από την πομπή που γινόταν.

Ήταν έτοιμος να επιστρέψει στο σπίτι, όταν είδε δύο ιερείς, έναν ταοϊστή, και έναν βουδιστή, να έρχονται προς αυτόν από την αντίθετη κατεύθυνση. Ο βουδιστής είχε ένα κεφάλι με σημάδια δερματικής ασθένειας, και δεν φορούσε υποδήματα. Ο ταοϊστής χώλαινε και τα μαλλιά του ήταν αχτένιστα.

Σαν τρελοί, προχωρούσαν στον δρόμο, μιλώντας και γελώντας καθώς πήγαιναν κοντά του.

Μόλις έφτασαν στην πόρτα του Σι-γιν, και τον είδαν με την Γινγκ Λιέν στα χέρια του, ο μοναχός άρχισε να κλαίει δυνατά.

Γυρνώντας προς τον Σι-γιν, του είπε: «Καλέ μου κύριε, για ποιον λόγο να κουβαλάτε στα χέρια αυτό το έμβιο αλλά άτυχο πλάσμα, το οποίο θα εμπλέξει πατέρα και μητέρα σε προβλήματα;»

Οι λέξεις αυτές δεν διέφυγαν της προσοχής του Σι-γιν. Αλλά θεώρησε ότι ήταν απλώς λόγια τρελού, κι έτσι δεν έδωσε σημασία στον μοναχό.

«Αποχωρίσου την, και δώσε την σε εμένα», συνέχισε ο βουδιστής.

Ο Σι-γιν δεν μπόρεσε να συγκρατήσει την ενόχλησή του, και κρατώντας πιο σφιχτά την κόρη του πάνω του, θέλησε να φύγει, όταν ο μοναχός τον έδειξε με το χέρι, και παραδόθηκε σε τρανταχτά γέλια.

Μετά απήγγειλε τους τέσσερις στίχους που ακολουθούν:

Χαίρεσαι με την όμορφη κόρη σου και γελάν για σένα σαν προς ανόητο,

Μάταια το χιόνι κοιτάς, ω καθρέπτη! Διότι είν’ εφήμερο, θα λιώσει

Όταν η γιορτή των φανών περάσει, πρόσεξε μην χαθείς,

Διότι θα είναι η ώρα που οι φλόγες θα ανάψουν, και η φωτιά θα καταπιεί

Ο Σι-γιν κατάλαβε καθαρά το πλήρες νόημα αυτού που άκουσε, αλλά η καρδιά του ήταν ακόμα γεμάτη εικασίες. Επρόκειτο να ρωτήσει ποιοι και τι ήταν, όταν άκουσε τον ταοϊστή να λέει: «Εσύ κι εγώ δεν γίνεται να περπατήσουμε μαζί. Ας αποχωριστούμε τώρα, και ο καθένας θα μπορέσει να πάει στην δουλειά του. Μετά από τρεις μεγάλες εποχές, θα βρίσκομαι στο όρος Πέι Μανγκ, περιμένοντάς σε. Και τότε μπορούμε να πάμε στα Οπτικά Όρια του Μεγάλου Κενού, και εκεί να σβήσουμε το όνομα της πέτρας από το βιβλίο.»

«Έξοχο! Υπέροχο!» είπε ο μοναχός. Και ευθύς οι δύο έφυγαν, ο καθένας παίρνοντας τον δρόμο του, και κανένας δεν τους είδε πάλι.

«Αυτοί οι δύο», σκέφτηκε ο Σι-γιν στην καρδιά του, «θα πρέπει να είχαν πολλές εμπειρίες, και θα έπρεπε πραγματικά να ρωτήσω περισσότερα, αλλά πλέον η μεταμέλεια δεν έχει νόημα».

Καθώς ο Σι-γιν έκανε αυτούς τους ανόητους συλλογισμούς, πρόσεξε ξαφνικά την έλευση ενός πάμφτωχου λογίου, Τζια στο επίθετο, Χουά στο όνομα, Σου-φέι στο κοινό όνομα και Γιου-τσιουν στο προσωνύμιο, ο οποίος είχε εγκατασταθεί στον γειτονικό ναό Φλασκί. Αυτός ο Τζια Γιου-τσιουν ήταν αρχικά κάτοικος Χου-τσόου και είχε λογίους και αξιωματούχους ως προγόνους. Αλλά καθώς είχε γεννηθεί ως ο νεότερος, και η περιουσία των προγόνων του από πατέρα και μητέρα είχε εξαντληθεί πλήρως, και οι γονείς και συγγενείς του είχαν αποβιώσει, απέμεινε ο μοναδικός επιζών. Και, καθώς βρήκε πως το να μένει στην ιδιαίτερη πατρίδα του δεν είχε νόημα, πήγε στην πρωτεύουσα αναζητώντας την φήμη που θα του επέτρεπε να βάλει το πατρικό του σπίτι σε μια καλή κατάσταση. Είχε φτάσει σε αυτό το μέρος πριν από δύο χρόνια, και ζούσε σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Είχε κάνει τον ναό το προσωρινό του ενδιαίτημα, και έβγαζε τα προς το ζην συντάσσοντας καθημερινά έγγραφα και γράφοντας γράμματα για πελάτες. Έτσι ο Σι-γιν είχε συνεχή επαφή με αυτόν.

Μόλις ο Γιου-τσιουν αντιλήφθηκε τον Σι-γιν, τον χαιρέτησε αμέσως. «Αξιότιμε κύριε», είπε με ένα βεβιασμένο μειδίαμα, «πως και στηρίζεστε στην πόρτα και κοιτάτε έξω; Συμβαίνει μήπως κάτι στον δρόμο, ή στους δημόσιους χώρους;»

«Τίποτα απολύτως», απάντησε ο Σι-γιν, ανταποδίδοντας το χαμόγελο. «Απλώς λίγο πριν, η κόρη μου έκλαιγε, και την έβγαλα εδώ έξω για να την κάνω να ξεχαστεί. Δεν έχω αυτήν την στιγμή κάτι να κάνω, ώστε, αγαπητέ αδελφέ Τζια, έρχεσαι ακριβώς στην ώρα. Παρακαλώ πέρασε στο άσχημο σπιτικό μου, και ας προσπαθήσουμε, με την παρέα μας, να διώξουμε αυτήν την μακριά καλοκαιρινή μέρα.»

Μόλις είπε αυτά, κάλεσε έναν από το προσωπικό να πάρει την κόρη του μέσα, ενώ αυτός, δίπλα στον Γιου-τσιουν, περπάτησε στην βιβλιοθήκη, όπου ένας εκ του βοηθητικού προσωπικού σέρβιρε τσάι. Είχαν μόλις ανταλλάξει μερικές κουβέντες, όταν ένας άλλος του οικιακού προσωπικού ήρθε μέσα, με μεγάλη βιασύνη, να ανακοινώσει ότι ο κ. Γιεν είχε έλθει για μια επίσκεψη.

Ο Σι-γιν σηκώθηκε αμέσως. «Παρακαλώ συγχωρείτε την αγένειά μου», είπε απολογούμενος, «αλλά καθίστε εδώ. Θα έρθω πάλι σύντομα, να απολαύσω την χαρά της παρέας σας.» «Αγαπητέ μου κύριε», είπε ο Γιου-τσιουν, επίσης με τρόπο ευγενικό, «κάνετε αυτό που πρέπει. Είχα συχνά την τιμή να είμαι καλεσμένος σας, και τι πειράζει αν περιμένω λίγο;» Καθώς αυτά λέγονταν, ο Σι-γιν είχε ήδη περπατήσει ως το εξωτερικό δωμάτιο. Όντας μόνος, ο Γιου-τσιουν διάβαζε μερικές σελίδες από ένα βιβλίο ποίησης για να διώξει την πλήξη, όταν ξαφνικά άκουσε, έξω από το παράθυρο, τον βήχα μιας γυναίκας. Ο Γιου-τσιουν σηκώθηκε γρήγορα και κοίταξε. Είδε ότι ήταν μια γυναίκα του υπηρετικού προσωπικού, που μάζευε λουλούδια. Η εμφάνισή της ήταν πάνω από τον μέσο όρο, τα μάτια τόσο λαμπρά, τα φρύδια τόσο καθαρά σχηματισμένα. Αν και δεν ήταν μια τέλεια ομορφιά, είχε παρ΄ όλα αυτά γοητεία που αρκούσε για να εγείρει τα αισθήματα. Ο Γιου-τσιουν την κοίταζε άθελά του, καρφώνοντας τα μάτια του. Η κόρη, που ανήκε στην οικογένεια Τζεν, είχε τελειώσει με το μάζεμα λουλουδιών και ετοιμαζόταν να φύγει, όταν ξαφνικά σήκωσε την ματιά της και αντιλήφθηκε την παρουσία κάποιου πίσω από το παράθυρο, ο οποίος φορούσε μια κομματιασμένη μπαντάνα στο κεφάλι, και τα ενδύματά του ήταν πολύ φθαρμένα. Αλλά παρά την ένδειά του, ήταν προικισμένος από την φύση με μια στρογγυλή μέση, φαρδείς ώμους, παχύ πρόσωπο, τετράγωνο στόμα. Συν αυτών, τα φρύδια του ήταν σαν σπαθιά, τα μάτια έμοιαζαν με αστέρια, η μύτη του ήταν ευθεία, τα μάγουλα τετράγωνα.

Το κορίτσι του υπηρετικού προσωπικού γύρισε προς την άλλη γρήγορα και έφυγε.

«Αυτός ο άντρας, τόσο στιβαρός και δυνατός», σκεφτόταν μέσα της, «αλλά και με τόσο άσχημα ενδύματα, θα πρέπει νομίζω, να είναι εκείνος με όνομα Τζια Γιου-τσιουν ή κάπως έτσι, που πολλές φορές έχει αναφέρει ο κύριος, και στον οποίον πολλές φορές θέλησε να δώσει βοήθεια, αλλά δεν μπόρεσε να βρει μια κατάλληλη ευκαιρία. Και καθώς στην οικογένειά μας (ΣτΜ: οικογένεια του Σι-γιν) δεν υπάρχει κάποιος γνωστός ή φίλος σε τέτοια κατάσταση, σίγουρα δεν μπορεί να είναι κάποιος άλλος. Παράξενο, ο κύριος έχει πει πως αυτός ο άντρας σίγουρα δεν θα βρίσκεται πάντα σε μια τέτοια κατάσταση φτώχειας».

Καθώς είχε αυτές τις σκέψεις, δεν μπόρεσε να μην γυρίσει το κεφάλι της να κοιτάξει μια δυο φορές.

Όταν ο Γιου-τσιουν είδε ότι κοίταξε πίσω, το ερμήνευσε αμέσως ως σημείο ότι στην καρδιά της σκεφτόταν για αυτόν, και γέμισε με ακατανίκητη χαρά.

«Αυτό το κορίτσι», σκέφτηκε, «είναι, καμιά αμφιβολία, έξυπνο και με καλά μάτια, και μια στον κόσμο που μπόρεσε να με καταλάβει.»

Ο άλλος οικιακός βοηθός ήρθε μετά από λίγο στο δωμάτιο, και όταν ο Γιου-τσιουν ρώτησε και έμαθε από αυτόν ότι οι καλεσμένοι στο δωμάτιο έμπροσθεν είχαν καθήσει για δείπνο, δεν μπορούσε να περιμένει άλλο, και έφυγε από ένα παράπλευρο μονοπάτι και από μια πόρτα της πίσω αυλής.

Όταν οι φιλοξενούμενοι αποχώρησαν, ο Σι-γιν δεν επέστρεψε στο δωμάτιο για τον Γιου-τσιουν, καθώς έμαθε ότι είχε φύγει. Σε λίγο καιρό οι εορτασμοί της φθινοπωρινής εορτής είχαν πλησιάσει, και ο Σι-γιν, μετά το τέλος του οικογενειακού τραπεζιού, έβαλε ένα επιπλέον τραπέζι στην βιβλιοθήκη, και διέσχισε τον δρόμο, υπό το σεληνόφως, μέχρι τον ναό και προσκάλεσε τον Γιου-τσιουν να έρθει.

Ο Γιου-τσιουν, από την ημέρα που είδε την κόρη της οικογένειας Τζεν να γυρίζει εις διπλούν και να τον κοιτάει, αυτοκολακευόταν ότι ήταν φιλικά προσκείμενη προς αυτόν, και συνεχώς έτρεφε σκέψεις αρεσκείας για αυτήν στην καρδιά του. Και εκείνη την μέρα, που ήταν και η μέρα εορτασμού του Φθινοπώρου, δεν μπορούσε, καθώς κοιτούσε την σελήνη, να μην την σκεφτεί πάλι. Έτσι βγήκαν από την καρδιά του οι ακόλουθοι πεντάμετροι στίχοι:

Φευ! Δεν έχει ακόμα ευδοκιμήσει η ευχή,

Και πόνος ακατάπαυστα επί του πόνου έρχεται,

Ήρθα, και θλιμένος στην καρδιά, κοίταξα εκεί,

Έφυγε, και συχνά την κεφαλή πίσω έστρεφε.

Μες το αεράκι, την σκιά της κοιτάζει,

Ποιος, αυτήν την σεληνόφωτη νύχτα σε κοιτά με στοργή;

Οι λαμπρές ακτίνες αν άκουγαν την ευχή που την καρδιά πειράζει,

Σύντομα θα έλαμπαν πάνω στην γλυκιά σου κεφαλή

Σκεπτόμενος, μετά από αυτήν την απαγγελία, ο Γιου-τσιουν, ότι σε όλη την ζωή του τα λογοτεχνικά του επιτεύγματα είχαν μια σκληρή μοίρα και δεν είχαν συναντήσει κάποια ευκαιρία (για διάκριση), έβαλε το χέρι στο πρόσωπο, και καθώς ύψωσε τα μάτια στον ουρανό, έβγαλε έναν βαθύ αναστεναγμό και ακόμα μια φορά τραγούδησε δυο στίχους:

Στην θήκη το μαργαριτάρι υψηλή ζητά τιμή,

Στο κουτί της η καρφίτσα να πετάξει καρτερεί

Όπως τα έφερε η τύχη, ο Σι-γιν εκείνη την στιγμή πλησίαζε, και ακούγοντας τους στίχους, είπε με χαμόγελο: «Αγαπητέ μου Γιου-τσιουν, πραγματικά τα επιτεύγματά σου δεν είναι συνηθισμένα».

Ο Γιου-τσιουν αμέσως χαμογέλασε και απάντησε. «Θα ήταν θρασύτητα εκ μέρους μου να το σκεφτώ», είπε. «Απλώς σιγοτραγουδούσα μερικούς στίχους παλαιότερων ποιητών, και ποιος ο λόγος να με επαινείτε σε τέτοιον βαθμό; Σε τι, αγαπητέ κύριε, οφείλω την ευχαρίστηση της επίσκεψής σας;» ρώτησε. «Σήμερα», απάντησε ο Σι-γιν, «είναι η εορτή του Φθινοπώρου, γνωστή και ως η εορτή της πανσελήνου. Και καθώς δεν μπορούσα να μην σκεφτώ ότι ζεις, άξιε αδελφέ, σαν ένας ξένος σε αυτόν τον ναό, σίγουρα θα βίωνες το αίσθημα της μοναξιάς. Για τον λόγο αυτόν, ετοίμασα μια μικρή γιορτή, και θα χαιρόμουν αν ερχόσουν στο θλιβερό σπιτικό μου για ένα ποτήρι κρασί. Αλλά αναρωτιέμαι εάν θα σκεφτόσουν θετικά για την ταπεινή μου πρόσκληση;» Ο Γιου-τσιουν, αφότου άκουσε την πρόσκληση, δεν έφερε καμία αντίρηση, αλλά σημείωσε με ευχαρίστηση: «Όντας αποδέκτης τέτοιας αδελφικής προσοχής, πως θα μπορούσα να αρνηθώ την γενναιόδωρη φροντίδα σας;»

Καθώς έλεγε αυτά, περπάτησε την ίδια στιγμή, μαζί με τον Σι-γιν, και πήγαν πάλι στην αυλή μπροστά από την βιβλιοθήκη. Σε λίγα λεπτά, το τσάι είχε τελειώσει.

Ποτήρια και πιάτα είχαν τοποθετηθεί από νωρίς, και δεν χρειάζεται να πούμε, το κρασί ήταν πρώτης ποιότητας, το γεύμα πλουσιοπάροχο.

Οι δύο φίλοι κάθισαν. Αρχικά αργά αργά αναπλήρωναν τα ποτήρια τους, και ήρεμα έπιναν το κρασί, αλλά καθώς σταδιακά συζητούσαν περισσότερο, η καλή τους διάθεση έγινε πιο έντονη, και χωρίς να το καταλάβουν τα ποτήρια πετούσαν, και οι κούπες έρχονταν και έφευγαν.

Εκείνη ακριβώς την ώρα, από κάθε σπίτι της γειτονιάς, ακουγόταν φλάουτο και λαούτο, καθώς οι άνθρωποι γιόρταζαν με μουσική και τραγούδι. Πάνω από το κεφάλι, η μορφή της λαμπρής σελήνης έλαμπε με μια ολοκληρωτική μεγαλοπρέπεια, και με σταθερό έντονο φως, ενώ οι δύο φίλοι, καθώς η χαρά τους αυξανόταν, άδειζαν τα ποτήρια τους με το που τα ακουμπούσαν στα χείλη τους.

Ο Γιου-τσιουν, τότε, εμφανώς υπό την επήρεια του οίνου, είχε μια ασυγκράτητα καλή διάθεση. Καθώς κοίταζε την σελήνη, έβαλε στο μυαλό του σκέψεις, τις οποίες εκδήλωσε με την απαγγελία ενός διπλού διστίχου:

Την μέρα που το τρία συναντά το πέντε, η Σελήνη μια σφαίρα!

Αγνές ακτίνες γεμίζουν την αυλή, σμαραγδένιο φως μας αγκαλιάζει!

Ιδού! Στα ουράνια τον δίσκο της να δείξει, στον αιθέρα,

Και στην γη ο κόσμος σηκώνει την ματιά, θαυμάζει.

«Εξαίσιο!»[1] φώναξε ο Σι-γιν, αφότου άκουσε το ποίημα. «Ήμουν εξ αρχής της άποψης ότι δεν θα ήταν δυνατόν για εσένα μην ξεπεράσεις τον οποιονδήποτε, και τώρα αυτοί οι στίχοι που απήγγειλες είναι μια πρόγνωση της ραγδαίας σου ανάπτυξης. Ήδη είναι εμφανές ότι, σύντομα, θα εκτείνεις το βήμα σου πολύ πέρα από τα σύννεφα! Πρέπει να σε συγχαρώ! Πρέπει να σε συγχαρώ! Επίτρεψέ μου, εγώ ο ίδιος να σου γεμίσω το ποτήρι ως ένδειξη επιδοκιμασίας.»

Ο Γιου-τσιουν άδειασε το ποτήρι. «Αυτό που πρόκειται να πω,» είπε καθώς ξαφνικά έβγαλε έναν αναστεναγμό, «δεν είναι ο άσκοπος λόγος κάποιου υπό την επήρεια του οίνου. Σχετικά με τα παρόντα θέματα της εξέτασης, θα μπορούσα άνετα να είμαι στην λίστα, και να στείλω το όνομά μου ως υποψήφιος. Αλλά επί του παρόντος, δεν έχω τις οικονομίες να πάρω πράγματα και να ταξιδεψω. Η απόσταση επίσης έως την Σεν Τσινγκ είναι μεγάλη, και δεν μπορώ να βασιστώ στην πώληση εγγράφων ή στην συγγραφή δοκιμίων για να βρω τα μέσα να πάω εκεί.»

Ο Σι-γιν δεν τον άφησε να ολοκληρώσει. «Γιατί δεν το είπες νωρίτερα;» είπε με βιασύνη. «Είχα από καιρό αυτήν την υποψία, αλλά καθώς, όποτε σε συναντούσα, δεν μιλούσαμε ποτέ για αυτό, δεν τόλμησα να πάρω το θάρρος. Αλλά αν έτσι έχουν τα πράγματα αυτήν την στιγμή, μου λείπουν, παραδέχομαι, οι λόγιες γνώσεις, αλλά στα δύο θέματα του φιλικού πνεύματος και των οικονομικών πόρων, έχω παρ΄ όλα αυτά κάποια εμπειρία. Επιπροσθέτως, σκέφτομαι ότι του χρόνου είναι η εποχή των τριετών εξετάσεων, και θα πρέπει να κατευθυνθείς προς την πρωτεύουσα με όλα τα απαιτούμενα, και την επόμενη άνοιξη, φέροντας το βραβείο, θα μπορέσεις να δώσεις την κατάλληλη θέση στις ικανότητες με τις οποίες είσαι ευλογημένος. Σχετικά με τα έξοδα ταξιδίου και άλλα αντικείμενα, η χορηγεία όλων των απαιτουμένων για εσένα από εμένα τον ίδιο, δεν θα αφήσει να καταλήξει μάταιος ο λίγος χρόνος που μου έχεις δώσει.»

Αμέσως, είπε σε ένα αγόρι του προσωπικού να πάει και να ετοιμάσει πενήντα ουγκιές καθαρού ασημιού και δύο σύνολα χειμερινής ενδυμασίας.

«Η δεκάτη ενάτη», συνέχισε, «είναι μια ευοίωνη μέρα, και θα πρέπει γρήγορα να νοικιάσεις ένα πλοιάριο και να αρχίσεις το ταξίδι σου προς τα δυτικά. Και όταν, με τα λαμπρά ταλέντα σου, θα έχεις ανέλθει σε μια υψηλή μεγάλη θέση, και συναντηθούμε πάλι τον επόμενο χειμώνα, δεν θα είναι η περίσταση εξαιρετικά χαρούμενη;»

Ο Γιου-τσιουν αποδέχθηκε τα χρήματα και τα ενδύματα εκφράζοντας μεγάλη ευγνωμοσύνη. Στην πραγματικότητα, δεν έδωσε προσοχή στα δώρα, αλλά συνέχισε να πίνει το κρασί του, καθώς συζητούσαν και γελούσαν.

Μόνο όταν η τρίτη ώρα της μέρας ήχησε, οι δύο φίλοι χώρισαν, και ο Σι-γιν, αφότου ξεπροβόδισε τον Γιου-τσιουν, πήγε στο δωμάτιό του να κοιμηθεί, με έναν συνεχόμενο ύπνο, χωρίς να ξυπνήσει μέχρι που ο ήλιος είχε ανέβει ψηλά στον ουρανό.

Ενθυμούμενος την προηγούμενη νύχτα, θέλησε να γράψει μερικές συστατικές επιστολές για τον Γιου-τσιουν για να πάρει μαζί του στην πρωτεύουσα, ώστε να μπορέσει, αφού τις δώσει στις κατοικίες κάποιων αξιωματούχων, να βρει κάποιο προσωρινό χώρο διαμονής. Έστειλε τότε κάποιον να του πει να έλθει, αλλά ο άντρας του σπιτιού γύρισε και ανέφερε ότι σύμφωνα με όσα είπε ο μοναχός, «ο κ. Τζια ξεκίνησε για το ταξίδι του στην πρωτεύουσα, την πέμπτη ώρα της ημέρας, και ότι άφησε ένα γράμμα στον μοναχό για να δώσει σε εσάς, κύριε, που λέει ότι οι λόγιοι δεν δίνουν σημασία σε τυχερές ή άτυχες μέρες, ότι η μόνη τους σκέψη είναι η φύση του πράγματος που έχουν να κάνουν, και ότι δεν μπόρεσε να βρει χρόνο να περάσει από εδώ για να σας αποχαιρετήσει.»

Ο Σι-γιν αφότου άκουσε το μήνυμα δεν είχε επιλογή από το να σταματήσει να σκέφτεται το θέμα.

Σε άνετες περιστάσεις, ο χρόνος πράγματι φεύγει γρήγορα. Σύντομα είχε φτάσει η χαρούμενη γιορτή της 15ης μέρας της 1ης σελήνης, και ο Σι-γιν είπε σε έναν του προσωπικού του, Χουό Τσι, να πάρει την Γινγκ Λιέν να δουν την τελετουργική πυρά και τους φανούς με λουλούδια.

Περίπου τα μεσάνυχτα, ο Χουό Τσι είχε ανάγκη τουαλέτας, και άφησε κάτω την Γινγκ Λιέν στα σκαλιά ενός σπιτιού. Όταν επέστρεψε για να την πάρει, δεν μπορούσε να την βρει πουθενά. Με τρομερή αγωνία, ο Χουό Τσι έψαχνε για το μισό της νύχτας, αλλά ακόμα και μέχρι την αυγή, δεν είχε ανακαλύψει κανένα στοιχείο. Ο Χουό Τσι, μην έχοντας το θάρρος να επιστρέψει και να μιλήσει στον κύριό του, έφυγε γρήγορα για την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Ο Σι-γιν, και η γυναίκα του επίσης, βλέποντας ότι το παιδί δεν έχει επιστρέψει όλη την νύχτα, κατάλαβαν ότι κάτι κακό είχε συμβεί. Έστειλαν γρήγορα μερικούς εκ του προσωπικού να την αναζητήσουν, αλλά όλοι επέστρεψαν λέγοντας πως δεν μπόρεσαν να βρουν το παραμικρό στοιχείο.

Αυτή η οικογένεια είχε μόνο αυτό το παιδί, και στο μέσο της ζωής τους, ώστε η ξαφνική εξαφάνισή της προκάλεσε τόσο πόνο που μέρα και νύχτα θρηνούσαν σε σημείο που δεν έδιναν σημασία στην ίδια τους την ζωή.

Ένας μήνας πέρασε σε μια στιγμή. Ο Σι-γιν ήταν ο πρώτος που ασθένησε, και η γυναίκα του, η κυρία Φενγκ, παρομοίως, λόγω της ανησυχίας για την κόρη της, επίσης εμφάνισε ασθένεια. Κάθε μέρα καλούσαν τον γιατρό, και συμβουλεύονταν τον μάντη για κάποιες υπερφυσικές συμβουλές.

Κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι εκείνη την μέρα, την 15η της 3ης σελήνης, καθώς οι τελετουργικές προσφορές ετοιμάζονταν στον ναό Χου Λου, ένα σκεύος με λάδι θα έπαιρνε φωτιά, λόγω της απροσεξίας του μοναχού, και ότι γρήγορα οι φλόγες θα κατάπιναν την χάρτινη επιφάνεια των παραθύρων.

Στην περιοχή αυτή χρησιμοποιούνταν ευρέως φράχτες μπαμπού και ξύλινα διαχωριστικά, και αυτά έγιναν επίσης μια πηγή καταστροφής όπως είχε οριστεί από την μοίρα (για να ολοκληρωθεί αυτό το έργο).

Με ταχύτητα η φωτιά μεταδόθηκε σε δύο κτήρια, μετά κατάπιε τρία, μετά σύρθηκε σε τέσσερα, και μετά σε πέντε σπίτια, μέχρι που όλος ο δρόμος καιγόταν, θυμίζοντας τις φλόγες ηφαιστείου. Αν και στρατιώτες και οι κάτοικοι όλοι προσπαθούσαν να καταπνίξουν την πυρκαγιά, η φωτιά είχε ήδη δυναμώσει σημαντικά, ώστε ήταν αδύνατον να μπορέσουν να την περιορίσουν.

Έκαιγε ολόκληρη την νύχτα, μέχρι που έσβησε, και κατέστρεψε, πάμπολλα κτήρια. Δυστυχώς, το σπίτι των Τζεν, όπως βρισκόταν δίπλα στον ναό, ήδη από νωρίς το βράδυ είχε μετατραπεί σε έναν σωρό κεραμιδιών και τούβλων, και μόνο το αντρόγυνο και κάποιοι ακόμα βοηθοί επιβίωσαν.

Ο Σι-γιν ήταν σε απόγνωση, αλλά το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να χτυπά το πόδι του στο έδαφος και να αναστενάζει. Μιλώντας με την γυναίκα του, αποφάσισαν να πάνε σε ένα αγρόκτημά τους, όπου διέμειναν προσωρινά. Αλλά το νερό ήταν εδώ και χρόνια σπάνιο, και δεν έπαιρναν σοδειές, και έτσι διαρρήκτες και ληστές είχαν εμφανιστεί σαν μέλισσες, και παρ’ όλο που στρατεύματα της κυβέρνησης προσπαθούσαν να τους συλλαμβάνουν, ήταν δύσκολο να εγκατασταθούν ήρεμα στο αγρόκτημα. Δεν είχε έτσι άλλη επιλογή από το να ρευστοποιήσει ολόκληρη την περιουσία του, σε ζημία, και να πάρει την γυναίκα του και δύο κορίτσια βοηθούς και να βρει καταφύγιο στο σπίτι του πεθερού του.

Ο πεθερός του, Φενγκ Σου, είχε γεννηθεί στην Τα Τζου Τσόου. Αν και μόνο ένας εργάτης, είχε παρ΄ όλα αυτά καλές συνθήκες στο σπίτι του. Όταν είδε τον γαμπρό του να έρχεται σε τέτοια κατάσταση, ένιωσε στην καρδιά του αρκετή απογοήτευση. Ευτυχώς ο Σι-γιν είχε ακόμη στην κατοχή του τα χρήματα από την πρόχειρη ρευστοποίηση της περιουσίας του, και έτσι τα έδωσε στον πεθερό του, λέγοντάς του να αγοράσει, όταν εμφανιζόταν κάποια ευκαιρία, ένα σπίτι και γη ώστε να μπορούν να έχουν κάποιο φαγητό και στέγη τον καιρό που θα έρθει. Αυτός ο Φενγκ Σου όμως, χρησιμοποίησε μόνο το μισό ποσόν, και έβαλε στην τσέπη του το άλλο μισό, αγοράζοντας μια άγονη γη και ένα ετοιμόρροπο σπίτι για τον Σι-γιν.

Ο Σι-γιν βέβαια, ως λόγιος και χωρίς εμπειρία σε θέματα εμπορίου και σποράς και συγκομιδής, επιβίωνε με δυσκολία για ένα ή δύο χρόνια, ώσπου έγινε ακόμα πιο φτωχός.

Μπροστά του, ο Φενγκ Σου θα συχνά έλεγε λόγια κατανόησης, ενώ πίσω από την πλάτη του, με άλλους, εξέφραζε τον εκνευρισμό του για την ανικανότητά του να ζήσει καλά, και για το ότι το μόνο που ήθελε ήταν να τρώει και να είναι οκνηρός.

Ο Σι-γιν, αντιλαμβανόμενος την έλλειψη αρμονίας με τον πεθερό του, δεν μπορούσε να μην νιώθει στην καρδιά του μεταμέλεια και πόνο. Επιπροσθέτως, ο φόβος και η αγνωνία που είχε υποστεί τον προηγούμενο χρόνο, τα βάσανα που έπρεπε να υπομείνει, είχαν ήδη χαλάσει την υγεία του, και καθώς ήταν προχωρημένης ηλικίας, και υπό την διπλή επίθεση ένδειας και ασθένειας, άρχισε μετά από καιρό να παρουσιάζει συμπτώματα φθοράς.

Σε μια παράξενη σύμπτωση, καθώς μια μέρα πήγε ακουμπόντας στο ραβδί του και με πολύ πόνο, μέχρι τον δρόμο για λίγη χαλάρωση, ξαφνικά είδε, να έρχεται απέναντι, ένας ταοϊστής ιερέας με ένα μη λειτουργικό πόδι. Η μανιακή εμφάνισή του ήταν αποκρουστική, με τα αχυρένια σανδάλια του, και ένα κουρελιασμένο ένδυμα, μουρμουρίζοντας κάποια πράγματα με το παρακάτω νόημα:

Όλοι οι άνθρωποι λένε πως η πνευματική ζωή είναι καλή,

Αλλά την φήμη να αφήσει κανείς δεν πετυχαίνει!

Από παλιά μέχρι τώρα, οι υπουργοί, που βρίσκονται;

Χαλασμένοι είναι οι τάφοι τους, ένας σωρός χόρτων, εξαφανισμένοι.

Όλοι οι άνθρωποι λένε ότι η πνευματική ζωή είναι καλή,

Αλλά τον χρυσό, το ασήμι να ξεχάσει, κανείς δεν μπορεί!

Μέσα στην ζωή τους γκρινιάζουν ότι όσα μάζεψαν είναι λίγα,

Και όταν πολλά έρχονται, τα βλέφαρά τους κλείνουν.

Όλοι οι άνθρωποι την πνευματική ζωή θεωρούν καλή,

Αλλά να ξεχάσουν γυναίκα, σύζυγο, ποτέ δεν καταφέρνουν!

Που μιλά με ωραία λόγια όταν ο κύριός της ζει,

Και όταν ο κύριος είναι νεκρός, άλλον αναζητεί.

Όλοι οι άνθρωποι λένε πως η πνευματική ζωή είναι καλή,

Αλλά γιούς και εγγονούς να ξεχάσουν δεν μπορούν!

Από παλιά μέχρι τώρα, πολλοί καλοί γονείς υπήρξαν,

Αλλά ευσεβείς γιούς και εγγονούς ποιος έχει δει;

Ο Σι-γιν σκεπτόμενος αυτά τα λόγια, πήγε γρήγορα στον ιερέα, «Τι έλεγες τόσο ωραία;» Ρώτησε. «Το μόνο που άκουσα ήταν πολλά “χάο λιάο” (υπέροχη ολοκλήρωση)».

«Μπορεί πράγματι να άκουσες τις λέξεις χάο λιάο», είπε ο ταοϊστής μειδιώντας, «αλλά έχεις καταλάβει το νόημά τους; Όλα τα πράγματα σε αυτόν τον κόσμο είναι υπέροχα, όταν έχουν επιτύχει την ολοκλήρωση. Όταν έχουν επιτύχει ολοκλήρωση είναι υπέροχα, αλλά όταν δεν έχουν επιτύχει ολοκλήρωση, δεν είναι υπέροχα. Αν ήταν υπέροχα, θα έπρεπε να επιτύχουν την ολοκλήρωση. Το τραγούδι μου έχει τίτλο Υπέροχη Ολοκλήρωση (χάο λιάο).»

Ο Σι-γιν ήταν προικισμένος με μια φυσική αντιληπτικότητα και μόλις άκουσε τα λόγια αυτά, κατάλαβε το νόημά τους.

«Για περίμενε», είπε τότε μειδιώντας, «άφησέ με να ερμηνεύσω αυτό το τραγούδι της υπέροχης ολοκλήρωσης, θα σε πείραζε;»

«Παρακαλώ, άρχισε την ερμηνεία», τον προέτρεψε ο ταοϊστής, και έτσι ο Σι-γιν συνέχισε με αυτόν τον τρόπο:

Βρώμικα δωμάτια και άδειες αυλές,

Γεμάτα σε χρόνια περασμένα με κρεβάτια όπου ξάπλωναν οι υπουργοί,

Χαλασμένο γρασίδι και μαραμένα δέντρα μπένιεν,

Κάποτε ήταν χώροι τραγουδιού και χορού!

Ιστοί αράχνης συνδέουν τους σκαλιστούς στύλους,

Το πράσινο πέπλο τώρα επίσης έχει προστεθεί στα αχυρένια παράθυρα!

Τι έγινε το καλλυντικό που φτιάχτηκε φρέσκο ή η σκόνη που μόλις μύρισες,

Γιατί τα μαλλιά επίσης σε κάθε κρόταφο έγιναν λευκά σαν παγετός!

Χθες σωροί κίτρινης γης κάλυψαν τα ξεπλυμένα οστά,

Σήμερα κάτω από την κόκκινη μεταξένια κουρτίνα ξαπλώνουν οι σύζυγοι!

Χρυσός γεμίζει τα κιβώτια, ασήμι γεμίζει τα κουτιά,

Αλλά σε μια στιγμή, οι ζητιάνοι όλοι θα σου κακομιλούν!

Αν και δεν σου αρέσει ότι η ζωή των άλλων δεν είναι μεγάλη,

Ξεχνάς ότι κι εσύ ο ίδιος πλησιάζεις στον θάνατο!

Εκπαιδεύεις τους γιούς σου με κάθε ευπρέπεια,

Αλλά κάποια μέρα, δύσκολο να πεις, γίνονται ληστές,

Αν και διαλέγεις τον στύλο της μοίρας (το σπίτι και την τύχη σου),

Μπορεί, ποιος ξέρει, να εκπέσεις σε κάποιο μέρος ανήθικο!

Αν και δεν σου αρέσει το καπέλο με ακριβό ύφασμα,

Έχεις φυλακιστεί με ένα κολάρο τιμωρίας,

Χθες, κακόμοιρε, κρύωνες με ένα κουρελιασμένο πανωφόρι,

Σήμερα, σου φαίνονται μακριά και δεν σου αρέσουν τα ιώδη κεντημένα ενδύματα!

Σύγχυση παντού! Μόλις τραγούδησες το κομμάτι σου, έρχομαι εγώ στην σκηνή,

Αντί για την δική σου, λες πως μια άλλη είναι η πατρίδα σου,

Τι απόλυτη ανοησία!

Με μια λέξη, φτιάχνουμε γαμήλια ενδύματα για άλλους
(Σπέρνουμε για να θερίσουν άλλοι)

Ο σαλός, χωλός ταοϊστής χειροκρότησε. «Η ερμηνεία σας είναι εξαιρετική», είπε με ένα καλό γέλιο, «η ερμηνεία σας είναι εξαιρετική!»

Ο Σι-γιν είπε απλώς ένα: «Περπάτα,» και παίρνοντας το φορτίο από τον ώμο του ταοϊστή, το έβαλε στον δικό του. Δεν επέστρεψε στο σπίτι όμως, αλλά περπάτησε ήρεμα μακριά, παρέα με τον εκκεντρικό ιερέα.

Τα νέα της εξαφάνισής του έγιναν αμέσως γνωστά, και έβαλαν όλη την γειτονιά σε αναστάτωση. Ο ένας έλεγε στον άλλον για αυτό.

Η κυρία Φενγκ, γυναίκα του Σι-γιν, μόλις έμαθε για το συμβάν, έκλαψε τόσο που βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αλλά η μόνη επιλογή της ήταν να μιλήσει με τον πατέρα της, και να στείλουν υπηρέτες σε κάθε γωνιά να ψάχνουν. Δεν μπόρεσαν όμως να βρουν κάποιο στοιχείο για αυτόν, και δεν μπορούσε παρά να παραιτηθεί, και να παραμείνει εξαρτώμενη από την υποστήριξη των γονέων της για την επιβίωσή της. Ευτυχώς είχε ακόμα δίπλα της, να την βοηθούν, δύο κορίτσια, που ήταν μαζί της από τις παλιές μέρες, και οι τρεις τους, κυρία και υπηρετικό προσωπικό, εργάζονταν κάθε μέρα στο πλέξιμο, βοηθώντας στα καθημερινά έξοδα τον πατέρα της.

Αυτός ο Φενγκ Σου εν τέλει, παρά τα καθημερινά παράπονά του για την κακή του τύχη, δεν μπορούσε παρά να παραδοθεί στις περιστάσεις.

Μια μέρα, το μεγαλύτερο κορίτσι του προσωπικού της οικογένειας Τζεν ήταν στην πόρτα, αγόραζε κλωστές, και ενώ βρισκόταν εκεί, άκουσε ξαφνικά στον δρόμο φωνές κάποιων που έτρεχαν και έφτιαχναν πέρασμα, και όλοι έλεγαν ότι ο νέος διοικητικός αξιωματούχος ήρθε να αναλάβει.

Το κορίτσι, καθώς κοιτούσε μέσα από την πόρτα, είδε αστυνομικούς και διοικητικούς ακολούθους να περπατούν δύο δύο, και όταν σε μια καρέκλα βαθμοφόρου μεταφερόταν ένας αξιωματούχος, με μαύρο καπέλο και κόκκινο πανωφόρι, πράγματι εξεπλάγη.

«Το πρόσωπο αυτού του αξιωματούχου μου θυμίζει κάτι», σκέφτηκε, «σαν να τον είχα δει και κάπου αλλού».

Μπήκε στο σπίτι και αφήνοντας κάθε σκέψη για το γεγονός, δεν ασχολήθηκε άλλο με αυτό. Την νύχτα, όμως, καθώς περίμενε να πάει για ύπνο, ξαφνικά άκουσε έναν ήχο, σαν χτύπημα στην πόρτα. Μια ομάδα αντρών φώναξε δυνατά: «Είμαστε αγγελιαφόροι, απεσταλμένοι του αξιότιμου διοικητού αυτής της επαρχίας, και ήρθαμε να καλέσουμε έναν από εσάς για κάποιες ερωτήσεις.»

Ο Φενγκ Σου, μόλις το άκουσε αυτό, τρόμαξε τόσο που τα μάτια του κοίταζαν ορθάνοιχτα και το σαγόνι του δεν μπορούσε να κλείσει.

Δεν γνωρίζουμε ακόμα τι συμφορά καραδοκούσε, αλλά, αναγνώστη, αν θέλεις να μάθεις, άκουσε την εξήγηση του επομένου κεφαλαίου.

* * *

Η συνέχεια θα αναρτηθεί την επόμενη εβδομάδα.

Παραπομπές

[1]: ΣτΜ: Ευγενικέ αναγνώστη, μην απατάσθε, η απόδοση του ποιήματος στα Ελληνικά δεν έχει τίποτα το εξαίσιο.

Σε σχέση με το πρωτότυπο ποίημα, λείπουν:

1) Το μέτρο (ίδιος αριθμός ιάμβων ανά στίχο).

2) Ο ρυθμός (ισορροπία τονικών και άτονων ιάμβων ανά στίχο.)

3) Η κλασική γλώσσα της Κίνας, η οποία έχει:
α) τέσσερις τόνους, και έτσι στα ποιήματα συνδυάζονται οι λέξεις όχι μόνο μέσω ομοιοκαταληξίας, αλλά και με τον τόνο τους, θηλυκός (απαλός) με αρσενικό (πιο απότομος).

β) ένα εκπληκτικά μεγάλο λεξιλόγιο. Ακόμα και οι μορφωμένοι Κινέζοι γνώριζαν μόνο το 5 με 10 τοις εκατό αυτού! Έχει αμέτρητες εξευγενισμένες λέξεις, με λεπτές νοηματικές διαφορές και πλούσιο νόημα.

γ) Μια εξαιρετικά άμεση, λακωνική σύνταξη, χωρίς περιττά ρήματα και άρθρα.

Νίκολα Τέσλα: Μια ιστορική φιγούρα της πράσινης ενέργειας

Γράφει ο Paul Darin

Όταν πολλοί άνθρωποι ακούνε τη λέξη «πράσινο», συνήθως τους έρχεται στο μυαλό το Πράσινο Κίνημα που ξεκίνησε το 1960. Στην πραγματικότητα, πολλοί επιστήμονες και δημοφιλή πρόσωπα παγκοσμίως εκφράζουν τις ανησυχίες τους για το ζήτημα της κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων ορυκτών καυσίμων και της παραγωγής βιομηχανικών αποβλήτων από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Απλώς δεν είχαν έναν καθολικό όρο που να το περιγράφει όπως έχουμε σήμερα, το «πράσινο».

Μία προσωπικότητα, που μπορεί να εμπίπτει στην κατηγορία των ιστορικών μορφών που έζησαν έναν πράσινο τρόπο ζωής και προσπάθησε να ανοίξει τον δρόμο στις επόμενες γενιές, είναι κάποιος που έφερε ριζική επανάσταση στον 20ο αιώνα. Πρόκειται για τον Νίκολα Τέσλα, γεννημένος στις 10 Ιουλίου 1856. Τα περισσότερα σχολικά βιβλία και βιβλία ιστορίας δεν του δίνουν την αξία που του αρμόζει. Ωστόσο, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους εφευρέτες σε όλη την καταγεγραμμένη ιστορία, δίπλα στον Αρχιμήδη και τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Αυτό μπορεί να μοιάζει με μια αρκετά τολμηρή δήλωση, αλλά σχεδόν όλη η σύγχρονη τεχνολογία μας μπορεί να εντοπιστεί σε μελέτες και εφευρέσεις πάνω στις οποίες εργάστηκε ο Τέσλα, από την ψύξη έως τους υπολογιστές.

Επαναστατικές εφευρέσεις

Ο Τέσλα γεννήθηκε στην Κροατία και πήγε στην Αμερική σε νεαρή ηλικία όπου και πήρε την υπηκοότητα. Αρχικά εργάστηκε για τον Τόμας Έντισον και έπειτα από μια πικρή διαμάχη με τον Έντισον, ο Τέσλα συνεργάστηκε με τον Τζορτζ Γουέστινγκχαουζ, τον αρχικό ιδρυτή της σημερινής Westinghouse Co., η οποία παράγει ηλεκτρικά προϊόντα από λαμπτήρες έως πλυντήρια και στεγνωτήρια. Μαζί επέφεραν επαναστατικά επιτεύγματα στον ηλεκτρικό κόσμο παράγοντας και κατασκευάζοντας μια εντελώς νέα ηλεκτρική υποδομή βασισμένη στον κινητήρα πολυφασικού εναλλασσόμενου ρεύματος / Γεννήτριας του Τέσλα.

Στις πρώιμες μέρες του ηλεκτρικού ρεύματος, σχεδόν κάθε δρόμος της πόλης χρειαζόταν τον δικό του σταθμό παραγωγής, και η πηγή συνεχούς ρεύματος (DC) χρειαζόταν πολλές περισσότερες γραμμές τροφοδοσίας από ό,τι η πηγή εναλλασσόμενου ρεύματος (AC). Η ιδέα αυτή της ηλεκτρικής ενέργειας εναλλασσόμενου ρεύματος (AC) ήταν πολύ ευεργετική για την «πράσινη ιδεολογία» γιατί σήμαινε ότι ένα εργοστάσιο που βασιζόταν στα ορυκτά καύσιμα θα μπορούσε να αντικαταστήσει δεκάδες, ίσως εκατοντάδες γεννήτριες DC.

Όχι μόνο το εναλλασόμενο ρεύμα μείωσε τον αριθμό των σταθμών παραγωγής, αλλά επίσης μείωσε τα ηλεκτροφόρα καλώδια σε αυτά που βλέπουμε σήμερα. Παρόλα αυτά η καινοτομία αυτή δεν έγινε αποδεκτή από πολλούς ανθρώπους. Όπως και σήμερα μερικοί άνθρωποι απορρίπτουν ενστικτωδώς νέες ιδέες, παρόλο που μπορεί να υπόσχονται βελτιώσεις ή αυξημένη αποτελεσματικότητα. Ένας από τους ανθρώπους που θα ζημιωνόταν από αυτήν την νέα υποδομή και έκανε το μεγαλύτερο αγώνα για να την σταματήσει, δεν ήταν άλλος παρά ο Έντισον.

Ο Τέσλα εργάστηκε πάνω σε πολλές άλλες εφευρέσεις που έφεραν την επανάσταση στον κόσμο που γνωρίζουμε σήμερα. Για παράδειγμα, είχε διαμάχες με τον Γουλιέλμο Μαρκόνι για το ποιος εφηύρε  πρώτος το ραδιόφωνο. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε τελικά υπέρ του Τέσλα. Αργότερα, μια από τις πιο αμφιλεγόμενες «πράσινες ιδέες» ήταν μια που δυστυχώς δεν απέφερε καρπούς. Πρόκειται για την ιδέα του Τέσλα της ασύρματης μετάδοσης ενέργειας.

Μπροστά από την εποχή του

Σύμφωνα με τη βιογραφία του “Tesla: Man Out of Time” της Μάργκαρετ Τσένεϊ, πραγματοποίησε αρκετές επιτυχημένες δοκιμές στα τέλη του περασμένου αιώνα στο εργαστήριό του στο Κολοράντο Σπρινγκς. Εκεί, χρησιμοποίησε την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης ως γιγαντιαίο αγωγό. Θεωρητικά, ένα άτομο σε οποιοδήποτε μέρος της Γης θα μπορούσε να έχει πρόσβαση στον ηλεκτρισμό με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Φανταστείτε έναν ή μερικούς σταθμούς παραγωγής για ολόκληρο τον πλανήτη! Από ό,τι φαίνεται, τα κατάφερε.

Δυστυχώς, ο Τέσλα κράτησε ορισμένες βασικές πληροφορίες εκτός των σημειώσεών του διότι πολλά από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του τότε είχαν ήδη καταπατηθεί. Επιπλέον, δεν του είχαν μείνει αρκετά χρήματα ούτε και επενδυτές για να ολοκληρωθεί ο πειραματικός πύργος του στο Γουόρντενκλιφ, ο πρώτος στην ιστορία εμπορικός ασύρματος πύργος.

Πράγματι, η εφεύρεση αυτή θα μπορούσε να διαμορφώσει τον κόσμο μας σε έναν όπου τα ηλεκτροφόρα καλώδια και τα καύσιμα θα θεωρούνταν τόσο ξεπερασμένα όσο οι καταπέλτες και οι ατμομηχανές. Ακόμη και τα αυτοκίνητα, τα τρένα και τα αεροπλάνα θα μπορούσαν να λειτουργούν μέσα από αυτό το ασύρματο ηλεκτρικό ρεύμα. Όμως, εφόσον μια υποδομή σταθεροποιηθεί και οικειοποιηθεί από τους άνθρωπους, γίνεται δύσκολο για τις νέες ιδέες να γίνουν αποδεκτές, και αυτή θα ήταν η δεύτερη φορά όπου ο Τέσλα θα είχε φέρει μια μεγάλη επανάσταση στον κόσμο.

Όσον αφορά τις ιδέες του για την πράσινη ενέργεια, ήταν ανένδοτος. Το 1902, ο Λόρδος Κέλβιν, ένας άλλος διάσημος πρωτοπόρος επιστήμονας από την Αγγλία, είχε μια συζήτηση με τον Τέσλα, στην οποία και οι δύο συμφώνησαν ότι η αιολική και η ηλιακή ενέργεια πρέπει να αναπτυχθούν για να σώσουν τον άνθρακα, το πετρέλαιο και την ξυλεία μας.

Η διατήρηση των μη ανανεώσιμων πόρων ήταν ένα ζωτικής σημασίας ζήτημα για τον κόσμο.  Σύμφωνα με το κ. Κέλβιν το 1902, από το βιβλίο της Τσένεϊ, οι ανεμογεννήτριες θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε στέγες το συντομότερο δυνατό για να λειτουργούν τα ασανσέρ, για την άντληση του νερού, να δροσίζουν τα σπίτια και να τα ζεσταίνουν τον χειμώνα. Όλα αυτά συνέβησαν πριν από έναν αιώνα και μόνο τώρα αρχίζουμε να χρησιμοποιούμε ανεμογεννήτριες. Στην πραγματικότητα, μια άλλη πτυχή της συμβολής του Τέσλα στο πράσινο κίνημα που σπάνια συζητείται είναι οι πρωτοποριακές ιδέες του για τον λαμπτήρα φθορισμού. Ο Τέσλα ξεκίνησε την ηλεκτροδότηση με αέρια στα τέλη του 19ου αιώνα, η οποία είναι η βασική ιδέα πίσω από τον φωτισμό φθορισμού. Σήμερα, αυτοί οι λαμπτήρες χρησιμοποιούνται σε κτίρια γραφείων και σπίτια σε όλο τον κόσμο για τη μείωση του ενεργειακού κόστους.

Ο Τέσλα, ο οποίος πέθανε το 1943, ήταν ένας άντρας πολύ μπροστά από την εποχή του. Εφηύρε πολλές άλλες συσκευές και ηλεκτρικές συσκευές που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, μυστικότητας και εξαφάνισης ή και κατάσχεσης των εγγράφων και των σημειώσεών του μετά τον θάνατό του. Η έννοια της διατήρησης των πόρων και η εστίαση στην ηλιακή και αιολική ενέργεια υπήρχε πριν από 100 χρόνια. Ίσως αν ο Τέσλα ήταν ζωντανός σήμερα, ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece

 

Αποκλειστικό: Πήτερ Ναβάρο – Χόλιγουντ και ΝΒΑ «χρήσιμοι ηλίθιοι» του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος

Ο σύμβουλος της κυβέρνησης Τραμπ και οικονομολόγος Πήτερ Ναβάρο δήλωσε την Παρασκευή ότι οι αθλητές του NBA και οι διασημότητες του Χόλιγουντ είναι «χρήσιμοι ηλίθιοι» του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), υποδηλώνοντας ότι οι Δημοκρατικοί παίζουν χωρίς να το καταλαβαίνουν μέσα στα χέρια του κινεζικού καθεστώτος.

Ο Ναβάρο, έχοντας δηλώσει ότι «δεν θα παρακολουθήσει ποτέ, ποτέ ξανά παιχνίδι ΝΒΑ», είπε στους «Ηγέτες της Αμερικανικής Σκέψης» της Epoch Times, ότι οι αθλητές διστάζουν να μιλήσουν για το κινεζικό καθεστώς, διότι έχουν δεσμευτεί στα συμφέροντά του.

«Κλείνουν το στόμα και ντριμπλάρουν όταν τελειώσουν με την Κίνα», είπε, αλλά πρόσθεσε ότι υπάρχουν «εργοστάσια σκλάβων στην Κίνα» που «φτιάχνουν αθλητικά παπούτσια για τους αστέρες τους» και «τα πωλούν σε παιδιά της Αμερικής».

Τα σχόλιά του ήρθαν καθώς η σεζόν του ΝΒΑ ολοκληρώθηκε πριν από αρκετές εβδομάδες, με τους Los Angeles Lakers να κερδίζουν ένα ακόμα πρωτάθλημα. Ωστόσο, η τηλεθέαση στους τελικούς αγώνες του ΝΒΑ έφτασε σε χαμηλά ακρότατα και οι δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ότι ευθύνεται εν μέρει η υποστήριξη του Black Lives Matter και η αριστερή πολιτική ρητορική από τους αθλητές.

Ο Ναβάρο υποστήριξε ότι οι παίκτες του ΝΒΑ «στρέφουν πραγματικά χωρίς συνείδηση αλλού τα μάτια, σχετικά με τις κακοποιήσεις στην επαρχία Σιντζιάνγκ», τις παραβιάσεις δικαιωμάτων στο Χονγκ Κονγκ και τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης», καθώς και με τις «κακοποιήσεις κατά του Φάλουν Γκονγκ με την αφαίρεση οργάνων» ζωντανών ανθρώπων. Αναφέρεται στην παραδοσιακή κινεζική άσκηση διαλογισμού που υφίσταται δίωξη από το ΚΚΚ από το 1999.

«Αυτοί οι παίκτες του ΝΒΑ, όχι μόνο τα αγνοούν, αλλά έπειτα έχουν το θράσος να πάνε στο κοινό τους και να μιλάνε αυστηρά για αυτό που βλέπουν ως καταπιεστική Αμερική», είπε, αναφερόμενος στις βίαιες διαδηλώσεις του Black Lives Matter.

Ο Meyers Leonard των Miami Heat στέκεται όρθιος κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου πριν από ένα παιχνίδι μπάσκετ NBA εναντίον των Denver Nuggets στην Λίμνη Μπουένα Βίστα, Φλα., την 1η Αυγούστου 2020. (Kevin C. Cox/Pool Photo via AP)

 

Αλλά «το μεγαλύτερο πρόβλημα», υποστήριξε ο Ναβάρο, «είναι ότι τροφοδοτούν την αφήγηση ότι με κάποιον τρόπο, η αυταρχική κυβέρνηση της Κίνας και το σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό οικονομικό σύστημα είναι ανώτερο από το δικό μας».

Ο σούπερ σταρ του NBA και των Lakers, ΛεΜπρον Τζέιμς, δέχτηκε επίθεση πέρυσι για την κριτική του στον διευθύνοντα των Χιούστον Ρόκετς, Ντάρυλ Μόρεϋ, αφότου ο τελευταίος υποστήριξε διαδηλώσεις κατά του ΚΚΚ στο Χονγκ Κονγκ. Ο Τζέιμς ονόμασε τον Μόρεϋ ως «λανθασμένα πληροφορημένο» και «μη μορφωμένο», προκαλώντας έντονη αντίδραση.

Το Χόλιγουντ υποκύπτει επίσης στο ΚΚΚ, δήλωσε ο Ναβάρο στην συνέντευξη, σημειώνοντας ότι υπήρξε πίεση στα στούντιο να αφαιρέσουν περιεχόμενο ώστε να είναι αποδεκτό για το κινεζικό κοινό και την λογοκρισία του καθεστώτος.

Μια έρευνα από την PEN America, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που προωθεί την ελευθερία του λόγου, διαπίστωσε ότι οι δημιουργοί δημοφιλών ταινιών όπως οι «Iron Man 3», «World War Z» και «Top Gun: Maverick», εξυπηρετούν το ΚΚΚ και αφαιρούν διαλόγους και χαρακτήρες που δεν είναι υπέρ της κομμουνιστικής Κίνας.

«Οι δημιουργοί ταινιών δεν μπορούν να μειώνουν τη δουλειά τους στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή του μοναδικού περιεχομένου που θεωρείται αποδεκτό από ένα από τα πιο αυταρχικά καθεστώτα του κόσμου», ανέφερε η έρευνα της PEN. «Η προσέγγιση του Χόλιγουντ… θέτει ένα πρότυπο για τον υπόλοιπο κόσμο.» Σε ένα παράδειγμα, τα στελέχη του Paramount Studio απαίτησαν την αφαίρεση διαλόγου σχετικά με έναν ιό στην ταινία «Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ», επειδή ο διάλογος ανέφερε πως πηγή του ιού είναι η Κίνα. Άμεσο αίτιο θεωρήθηκε η ευαισθησία του καθεστώτος στον κορωνοϊό που εμφανίστηκε στην Γουχάν πέρυσι.

Το NBA δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την συνέντευξη του Πήτερ Ναβάρο στην Epoch Times, στην αμερικανική σελίδα της εφημερίδας.

O Jan Jekilek συνέβαλε στο άρθρο.

Μπράντλεϊ Μπίρκενφελντ: Η κυβέρνηση Ομπάμα κάλυψε τεράστιο σκάνδαλο ξεπλύματος χρήματος

Το ελβετικό τραπεζικό σύστημα έχει την φήμη ότι χρησιμοποιείται για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα χρήματος και άλλες παράνομες δραστηριότητες. Και ο Μπράντλεϊ Μπίρκενφελντ, ένας από τους μεγαλύτερους καταγγέλλοντες στην ιστορία των ΗΠΑ, εξέθεσε την UBS, η οποία είναι η μεγαλύτερη τράπεζα στον κόσμο, και το πώς βοήθησε τους εξαιρετικά πλούσιους να διαπράξουν φορολογική απάτη μέσω υπεράκτιων τραπεζών.

Ο Μπράντλεϊ Μπίρκενφελντ αναφέρει λεπτομερώς στο βιβλίο του, «Lucifer’s Banker Uncensored» [Ο τραπεζίτης του διαβόλου χωρίς λογοκρισία], πώς βοήθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να ανακτήσουν πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια από το σύστημα, και επίσης αναφέρει λεπτομερώς αυτό που πιστεύει ότι ήταν μια απόκρυψη από ομάδες ειδικού ενδιαφέροντος στα χέρια της κυβέρνησης Ομπάμα, και βασικών αξιωματούχων των ΗΠΑ. Για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με αυτό, προσκαλέσαμε τον Μπράντλεϊ Μπίρκενφελντ να μιλήσει μαζί μας.

Αυτά και πολλά άλλα θέματα σε αυτό το επεισόδιο του Crossroads.

Το Crossroads είναι μια εκπομπή της Epoch Times διαθέσιμη επίσης στο Facebook και στο YouTube.

Ακολουθήστε τον Joshua στο Twitter: @JoshJPhilipp

Χρυσάνθεμο: Σύμβολο δύναμης, προσαρμοστικότητας και ανθεκτικότητας

Της Cora Wang

Μετάφραση: Αλία Ζάε

Με τα πρώτα φθινοπωρινά κρύα, τα δέντρα αρχίζουν να χάνουν τη ζωτικότητά τους και τα φυτά μαραίνονται. Όμως, υπάρχει ένα λουλούδι που αντέχει – το χρυσάνθεμο. Ενώ όλα γύρω του χάνονται, νικημένα από τους παγωμένους ανέμους, αυτό το ανθεκτικό λουλούδι αρχίζει να ανθίζει. Από τα αρχαία χρόνια, το χρυσάνθεμο θαυμάζεται από τους Κινέζους σοφούς και διανοούμενους και έχει εμπνεύσει αναρίθμητα ποιήματα, αφηγήματα και έργα τέχνης. Πέρα από το κάλλος του, το χρυσάνθεμο τιμάται και ως σύμβολο ζωτικότητας και επιμονής.

Ταπεινή καταγωγή

Μια από τις πρώτες αναφορές στο χρυσάνθεμο στην ποίηση υπάρχει στο γνωστό ποίημα «Λι Σάο», που είχε συνθέσει ο Τσου Γιουάν κατά τη διάρκεια της περιόδου των Εμπόλεμων Κρατών. Σε αυτό γράφει: «Πίνω τη δροσιά από τα φύλλα της μανόλιας την αυγή / την προηγουμένη είχα πέταλα του αστεριού για φαΐ».

Τα «πέταλα του αστεριού» παραπέμπει στην οικογένεια των ανθοφόρων φυτών Asteraceae, όπου ανήκει το χρυσάνθεμο, όπως και οι μαργαρίτες, το χαμομήλι, το κενταύριο, κλπ.. Με δύο μόνο γραμμές, ο Τσου Γιουάν μας λέει ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι ο πλούτος που μπορεί κάποιος να κατέχει, αλλά η αγνότητα της καρδιάς του.

Όπως αφήνει το ποίημα να εννοηθεί, το χρυσάνθεμο είναι ένα αρκετά κοινό λουλούδι, που χρησιμοποιείται συχνά από τους κοινούς ανθρώπους, αλλά και στην ιατρική. Στη «Σύνοψη Ιατρικής Ύλης» [«Compendium of Materia Medica»], ένα κινέζικο έργο βοτανολογίας της Δυναστείας Μινγκ, καταγράφονται πολλά είδη χρυσάνθεμων. Πώς ένα τόσο κοινό φυτό απέκτησε τέτοια πολιτισμική σημασία;

Η αύξηση του κύρους του χρυσάνθεμου συνέβη κατά τη Δυναστεία Τζιν, όταν ο ποιητής Τάο Γιουανμίνγκ το έβγαλε από την αφάνεια. Μεγάλο μέρος της ποίησής του περιγράφει την απλή και αποτραβηγμένη ζωή του στην εξοχή. Συχνά αντλούσε έμπνευση από την ομορφιά και τη γαλήνη της φύσης, όπου το χρυσάνθεμο ήταν ένα μοτίβο που εμφανιζόταν κατ΄ επανάληψη. Σε ένα από τα πιο γνωστά του ποιήματα, το «Πίνοντας: Νο. 5», γράφει: «Έκοψα χρυσάνθεμα κάτω από τους θάμνους της ανατολής / και κοίταξα μακριά στα βουνά του νότου».

Στο κεντρικό ταμπλό μιας τοπιογραφίας με μελάνι και νερό, ο ζωγράφος Ντου Τζιν απεικονίζει τον ποιητή Τάο Γιουανμίνγκ να περπατά στο βουνό θαυμάζοντας τα άνθη των χρυσάνθεμων. Ήταν γνωστή η αγάπη του Γιουανμίνγκ για αυτό το λουλούδι και συχνά το ανέφερε στην ποίησή του. Metropolitan Art Museum. (Public Domain)

 

Η ποίηση του Γιουανμίνγκ συχνά ξυπνούσε στους αναγνώστες την επιθυμία για έναν βουκολικό τρόπο ζωής, μακριά από τη φασαρία της αστικής ζωής. Κατά συνέπεια, το χρυσάνθεμο έγινε ένα σύμβολο απομόνωσης και ζωής ελεύθερης από τα υλικά αγαθά.

Μια ορθή καρδιά

Αυτός ο χαρακτηρισμός του χρυσάνθεμου βρίσκεται και στη λογοτεχνία, όπως στην ιστορία «Γιούτσου Σιντζί». Γραμμένη κατά τη Δυναστεία Τσινγκ, αφηγείται την ιστορία ενός σοφού, ονόματι Γκάο Τσαν, ο οποίος θεωρούνταν παράξενος από τους άλλους διανοούμενους καθώς δεν είχε καμία επιθυμία για φήμη ή πλούτη και πολύ συχνά διαφωνούσε με τους άλλους σοφούς μελετητές του Κομφουκιανισμού, που κυριαρχούσε τότε. Ο Γκάο Τσαν ζούσε διακριτικά, αλλά η καλοσύνη και η ορθότητά του ήταν γνωστές στους οικείους του. Επιδίωκε πάντα την βελτίωση του εαυτού του και πολλές φορές έκανε καλές πράξεις στα κρυφά.

Σε αυτόν τον ασπρόμαυρο πίνακα με μελάνι και νερό, τα χρυσάνθεμα δίνουν μια πιο σοβαρή και εκλεπτυσμένη αίσθηση. Απεικονίζονται μαζί με κίτρα και πεπόνια, που συμβολίζουν την αρετή και το λογοτεχνικό ταλέντο. (National Palace Museum)

 

Ο Γκάο Τσαν ένιωθε απογοητευμένος από την αστάθεια του κόσμου γύρω του και επιθυμούσε την ελευθερία της εξοχής. Έτσι, εγκατέλειψε τον θόρυβο της πόλης και να εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στα βουνά. Για πολλά χρόνια, έζησε μια απλή αλλά γεμάτη ζωή μέσα στη φύση. Όλα ήταν καλά μέχρις ώτου μια ξαφνική πλημμύρα κατέστρεψε το σπίτι του. Ο Γκάο Τσαν ήταν αναγκασμένος να αναλογιστεί και πάλι το ευμετάβλητο της ζωής.

Μετά από προσεκτική σκέψη, συνειδητοποίησε ότι για να έχει μια ειρηνική, ειδυλλιακή ζωή δεν χρειαζόταν απαραίτητα να αποσυρθεί εντελώς από την κοινωνία. Μετακόμισε λοιπόν πίσω στην πόλη, βρήκε ένα άδειο οικόπεδο και έχτισε ένα καινούριο σπίτι. Στον κήπο του φύτεψε 500 βολβούς χρυσάνθεμων. Όταν ήρθε το φθινόπωρο, ο κήπος του ήταν γέμισε λουλούδια. Η ομορφιά και το γλυκό τους άρωμα προσέλκυαν επισκέπτες από όλη την πόλη.

Ο Γκάο Τσαν άνοιξε τον κήπο του στο κοινό, θέλοντας να μοιραστεί τη γαλήνια όασή του με τους άλλους. Όμως, ο ίδιος προτίμησε να μην φανερώνεται στους επισκέπτες, που μη γνωρίζοντας την πραγματική ταυτότητα του μυστηριώδη ιδιοκτήτη, αναφέρονταν στον κήπο με δυο λέξεις που βρίσκονταν στην ταμπέλα κοντά στην πόρτα – «Χούα Γιν», δηλαδή «κρυμμένος στα λουλούδια». Αυτή η ιστορία μάς δείχνει τον ξεχωριστό χαρακτήρα του Γκάο Τσαν. Η αγάπη του για τα χρυσάνθεμα συνέβαλλε στο να γίνει το λουλούδι αυτό σύμβολο ορθότητας όπως και απομόνωσης και απλότητας.

Ο Τσιαν Γουέιτσενγκ ληταν ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους τοπίων και λουλουδιών του 18ου αιώνα. Σε αυτόν τον ζωντανό και λεπτομερή πίνακα, απεικονίζει πέντε διαφορετικά είδη χρυσάνθεμων. (National Palace Museum)

 

Αγνότητα και χάρη

Στην κινέζικη τέχνη, τα άνθη της δαμασκηνιάς, η ορχιδέα, το μπαμπού και το χρυσάνθεμο είναι γνωστά ως οι «Τέσσερεις Κύριοι». Είναι τα πιο κοινά θέματα της παραδοσιακής ζωγραφικής με μελάνι και νερό. Οι ζωγράφοι τα προτιμούν, όχι μόνο για το κάλλος τους αλλά και επειδή συμβολίζουν την ορθότητα, την αγνότητα και την καρτερία. Κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Τσινγκ, το χρυσάνθεμο ειδικά ενέπνευσε πολλούς ταλαντούχους ζωγράφους.

Ένας από τους γνωστότερους ζωγράφους της Δυναστείας Τσινγκ είναι ο Γιουν Σοουπίνγκ. Θεωρείται ένας από τους «Έξι Δασκάλους» της περιόδου Τσινγκ και τα έργα του είναι διάσημα για τη ζωντάνια και την εκφραστικότητά τους.

Επανέφερε στη μόδα την τεχνική «μογκού» – ή αλλιώς «ασπόνδυλη». Αυτή η τεχνική είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς δεν υπάρχουν καθόλου περιγράμματα και οι πινελιές γίνονται απευθείας με μελάνι ή χρώμα. Αν και απαιτητική, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά όμορφο, καθώς αυτή η τεχνική συλλαμβάνει την ουσία της σκηνής ή του αντικειμένου που αναπαρίσταται.

Σε αυτήν την έξοχη εικόνα χρυσάνθεμων, ο Γιουν Σοουπίνγκ χρησιμοποιεί ένα ντεγκραντέ για κάθε πέταλο, δίνοντας έτσι στα λουλούδια μια πολύ ζωντανή και αληθοφανή αίσθηση. (National Palace Museum)

 

Άλλος ένας διάσημος ζωγράφος της Δυναστείας Τσινγκ είναι ο Τζόου Γίγκουι, ο οποίος ξεκίνησε ως μιμητής του στυλ του Σοουπίνγκ.. Ήταν ζωγράφος της Αυτοκρατορικής οικογένειας και ήταν γνωστός για την σχολαστικότητά του στις λεπτομέρειες, ειδικά στους εντυπωσιακούς του πίνακες λουλουδιών. Στο βιβλίο του «Σιάο Σαν Χούα Που», αναλύει τις μεθόδους και τις τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βελτιώσουν τις συνθέσεις τοπίων και λουλουδιών. Σύμφωνα με τον Γίγκουι, για να είναι κάποιος καλός ζωγράφος δεν αρκεί η επιδεξιότητα, αλλά πρέπει πραγματικά να καταλαβαίνει και να συντονίζεται με το θέμα του. Αυτό σημαίνει όχι μόνο να εκτιμά την ομορφιά των λουλουδιών, αλλά να νιώθει αληθινά και βαθιά μέσα του την ουσία της φύσης.

Σε αυτόν τον πίνακα, ο Τζόου Γίγκουι συλλαμβάνει τέλεια την κατευναστική θηλυκή ουσία του χρυσάνθεμου με τις απαλές πινελιές του και τα παστέλ χρώματα που χρησιμοποιεί. (National Palace Museum)

 

Ένας από τους πιο φημισμένους πίνακες με χρυσάνθεμα του Γίγκουι εκτίθεται τώρα στο National Palace Museum στην Ταϊβάν. Αναπαριστά παλλόμενα μπουκέτα χρυσάνθεμων που ανθίζουν ανάμεσα σε πλούσια καταπράσινα φυλλώματα, και είναι ζωγραφισμένος με τη μέθοδο «μογκού». Ζωγραφίζοντας κάθε πέταλο με απαλούς κλιμακούμενους τόνους, ο Γίγκουι δίνει στα λουλούδια του μια ζωντανή, τρισδιάστατη αίσθηση. Κοιτάζοντας τον πίνακα, ο θεατής νιώθει γεμάτος γαλήνη και ανακούφιση.

Αυτός ο κομψός πίνακας με χρυσάνθεμα είναι ένα από τα πιο ονομαστά έργα του Τζόου Γίγκουι. Απεικονίζει παλλόμενα μπουκέτα χρυσάνθεμων που ανθίζουν ανάμεσα σε πλούσια καταπράσινα φυλλώματα, και είναι ζωγραφισμένος με τη μέθοδο «μογκού». (National Palace Museum)

 

Καθώς τα φθινοπωρινά φύλλα αρχίζουν να αλλάζουν χρώμα, και οι άνεμοι γίνονται πιο παγωμένοι, το άρωμα των χρυσάνθεμων θα γεμίσει και πάλι την ατμόσφαιρα. Με χιλιάδες χρόνια πλούσιας πολιτισμικής ιστορίας πίσω του, το χρυσάνθεμο δεν είναι μόνο ένα ακόμα όμορφο λουλούδι. Είναι κάτι πολύ περισσότερο.

Αυτό το φθινόπωρο, ας μιμηθούμε τους αρχαίους Κινέζους διανοούμενους: ας ετοιμάσουμε ένα φλιτζάνι τσάι χρυσάνθεμου, ας κάτσουμε δίπλα σε ένα παράθυρο με θέα στο τοπίο που αλλάζει και ας απολαύσουμε λίγη παραδοσιακή ποίηση.

Αυτό το άρθρο γράφτηκε από την Κόρα Γουάνγκ και μεταφράστηκε στα Αγγλικά από την Άντζελα Φενγκ. Αναδημοσιεύεται με την άδεια του Elite Magazine.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece

 

Ο Ερντογάν ζητά μποϊκοτάζ των γαλλικών προϊόντων, ενώ ο Μακρόν υπόσχεται δράση εναντίον των ισλαμιστών ριζοσπαστών

Ενημέρωση: 31 Οκτωβρίου

Ο Τούρκος επικεφαλής Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε τους Τούρκους να μποϊκοτάρουν τα γαλλικά προϊόντα, όταν ο Γάλλος πρόεδρος εξέφρασε την αποδοκιμασία του για τον αποκεφαλισμό του δασκάλου και υποσχέθηκε να λύσει το πρόβλημα των ριζοσπαστικών ισλαμιστών.

Στο Μπαγκλαντές την Δευτέρα, μουσουλμάνοι κατέβηκαν στους δρόμους κρατώντας πλακάτ που απεικόνιζαν καρικατούρα του Γάλλου προέδρου, Εμμανουέλ Μακρόν, με τις λέξεις «Ο Μακρόν είναι ο εχθρός της ειρήνης», ενώ το πακιστανικό κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα που καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει τον απεσταλμένο της από το Παρίσι.

Ο Ερντογάν, του οποίου οι σχέσεις με τη Γαλλία άρχισαν να γίνονται πιο τεταμένες μετά από την ανακοίνωση της απόφασής του να συνεχίσει τα σχέδια γεώτρησης πετρελαίου σε αποκλειστικές περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου, δήλωσε ότι η Γαλλία ακολουθεί μια αντι-ισλαμική ατζέντα.

«Καλώ όλους τους πολίτες της χώρας να μην βοηθήσουν ποτέ τις γαλλικές εταιρείες και να μην αγοράζουν τα προϊόντα τους», δήλωσε ο Ερντογάν.

Ο Τούρκος πρόεδρος είχε κάνει παρόμοιες εκκλήσεις για μποϊκοτάζ και στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της έκκλησης να μην αγοράσουν ηλεκτρονικά προϊόντα στις ΗΠΑ το 2018, οι οποίες όμως δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Η Γαλλία είναι ένας σημαντικός εξαγωγέας σιτηρών στη μουσουλμανική Βόρεια Αφρική, και οι γαλλικές εταιρείες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και του λιανικού εμπορίου έχουν επίσης σημαντική θέση σε κυρίως μουσουλμανικές χώρες.

Ο Γάλλος υπουργός Εμπορίου Φρανκ Ριστέρ δήλωσε, ότι ήταν πολύ νωρίς για να υπολογιστεί ο αντίκτυπος της εκστρατείας μποϊκοτάζ, αλλά μέχρι στιγμής ήταν περιορισμένος και επηρέασε κυρίως τις γαλλικές εξαγωγές γεωργικών προϊόντων.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν επέκρινε σκληρά την δολοφονία που έγινε μπροστά σε ένα γαλλικό σχολείο στις 16 Οκτωβρίου, κατά την οποία ένας 18χρονος άνδρας Τσετσενικής καταγωγής αποκεφάλισε τον Σαμουέλ Πατί, έναν 47χρονο δάσκαλο που είχε δείξει στους μαθητές του κινούμενα σχέδια με τον προφήτη Μωάμεθ κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος για την ελευθερία της έκφρασης.

Τα σχέδια εμφανίστηκαν για πρώτη φορά πριν από χρόνια στο σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo, το γραφείο του οποίου στο Παρίσι δέχθηκε επίθεση το 2015 από ένοπλους άντρες, που σκότωσαν 12 άτομα.

Ο Μακρόν είπε ότι θα εντείνει τις προσπάθειες ενάντια στον ριζοσπαστικό ισλαμισμό που υπονομεύει τις γαλλικές αξίες.

Οι ισχυρισμοί του Μακρόν δημιούργησαν αντίδραση στον ισλαμικό κόσμο. Η ανώτατη θρησκευτική αρχή της Σαουδικής Αραβίας, το Συμβούλιο Ανώτερων Θεολόγων, δήλωσε την Κυριακή ότι η προσβολή του Μωάμεθ δεν είχε καμία σχέση με την ελευθερία της έκφρασης και δεν έκανε τίποτα άλλο παρά «να εξυπηρετήσει εξτρεμιστές που επιδιώκουν να διαδώσουν μίσος».

Η κυβέρνηση του Κατάρ εξέδωσε μια δήλωση τη Δευτέρα, καταδικάζοντας τη «λαϊκίστικη ρητορική που υποκινεί τη θρησκευτική μισαλλοδοξία».

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ έγραψε στο Twitter ότι η προσβολή των μουσουλμάνων είναι «κατάχρηση της ελευθερίας της έκφρασης. Τροφοδοτεί μόνο τον εξτρεμισμό».

Νωρίτερα, ο Ερντογάν αμφισβήτησε την ψυχική υγεία του Μακρόν, ωθώντας το Παρίσι να αποσύρει τον πρέσβη του από την Άγκυρα.

«Τι πρόβλημα έχει αυτό το άτομο, που ονομάζεται Μακρόν, με τους μουσουλμάνους και το Ισλάμ; Ο Μακρόν χρειάζεται ψυχιατρική θεραπεία», δήλωσε ο Ερντογάν σε ομιλία του το Σάββατο.

Σε μια δημοσίευση στο Twitter την Κυριακή, ο Mακρόν είπε ότι η Γαλλία αντιμετώπισε όλες τις διαφορές με σεβασμό και ειρηνικό πνεύμα, αλλά πρόσθεσε: «Δεν θα τα παρατήσουμε ποτέ». Το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών προέτρεψε τις ξένες κυβερνήσεις να μην ανταποκριθούν στις εκκλήσεις για μποϊκοτάζ.

Ο Μακρόν συναντήθηκε με εκπροσώπους της μουσουλμανικής κοινότητας στη Γαλλία τη Δευτέρα. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε πίσω από κλειστές πόρτες και το μέγαρο Ηλυσίων δεν παρείχε λεπτομερείς πληροφορίες για τις συνομιλίες.

Ένας από τους παρευρισκόμενους, ο Μοχάμεντ Μουσαουί, πρόεδρος του Γαλλικού Συμβουλίου για τη Μουσουλμανική Πίστη, δήλωσε ότι οι εκπρόσωποι [των μουσουλμάνων] είχαν πει στον Μακρόν ότι αντιτάχθηκαν στο μποϊκοτάζ. Αλλά επέστησαν επίσης την προσοχή του Γάλλου προέδρου στο γεγονός ότι «οι μουσουλμάνοι στη Γαλλία ανησυχούν για τα ψέματα που προσπαθούν να τους απεικονίσουν ως τρομοκράτες», δήλωσε ο Μουσαουί στο γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό BFM.

Αρκετοί από τους εταίρους της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν τη θέση του Γάλλου ηγέτη.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε είπε ότι οι παρατηρήσεις του Ερντογάν για τον Μακρόν είναι απαράδεκτες.

«Πλήρης αλληλεγγύη στον πρόεδρο @EmmanuelMacron», έγραψε ο Κόντε στο Twitter. «Οι προσωπικές επιθέσεις δεν βοηθούν τη θετική ατζέντα που η ΕΕ θέλει να ακολουθήσει με την Τουρκία».

Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ: Η καταστροφή της οικογένειας (Μέρος Β΄)

Η Epoch Times εκδίδει ανά κεφάλαιο μια μετάφραση από τα Κινεζικά ενός νέου βιβλίου, «Πως το φάντασμα του κομμουνισμού ελέγχει τον κόσμο μας», από την συγγραφική ομάδα των «Εννέα Σχολίων στο Κομμουνιστικό Κόμμα».

 

Πίνακας περιεχομένων

4. Πως ο κομμουνισμός καταστρέφει οικογένειες στην Δύση (συνέχεια)

β) Προώθηση φεμινισμού και απόρριψη της παραδοσιακής οικογένειας (συνέχεια)
γ) Προώθηση ομοφυλοφιλίας για την υπονόμευση της οικογένειας
δ) Προώθηση διαζυγίου και άμβλωσης
ε) Χρήση του συστήματος επιδομάτων για προώθηση μονογονεϊκών οικογενειών
στ) Προώθηση εκφυλισμένου πολιτισμού

5. Πως το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα καταστρέφει οικογένειες

α) Διάλυση οικογενειών στο όνομα της ισότητας
β) Δημιουργία διαμάχης μεταξύ του αντρόγυνου
γ) Χρήση εξαναγκαστικής άμβλωσης για έλεγχο πληθυσμού

6. Οι συνέπειες της επίθεσης του κομμουνισμού στην οικογένεια

Παραπομπές

* * *

 

 

4. Πως ο κομμουνισμός καταστρέφει οικογένειες στην Δύση (συνέχεια)

β) Προώθηση φεμινισμού και απόρριψη της παραδοσιακής οικογένειας

Η κομμουνιστική ιδεολογία πίσω από το φεμινιστικό κίνημα

Το φεμινιστικό κίνημα είναι ένα ακόμη εργαλείο που ο κομμουνισμός χρησιμοποίησε για να καταστρέψει την οικογένεια. Όταν εμφανίστηκε στην Ευρώπη τον δέκατο όγδοο αιώνα, το φεμινιστικό κίνημα (γνωστό επίσης ως πρώτο κύμα φεμινισμού) μιλούσε για το ότι οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν την ίδια αντιμετώπιση όπως οι άντρες στην εκπαίδευση, εργασία, και πολιτική. Το κέντρο του φεμινιστικού κινήματος μετακινήθηκε από την Ευρώπη στην Αμερική στα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα.

Όταν το πρώτο κύμα φεμινισμού εμφανίστηκε, η ιδέα της παραδοσιακής οικογένειας είχε ακόμη ισχυρά θεμέλια στην κοινωνία, και το φεμινιστικό κίνημα δεν πήγαινε ενάντια σε αυτήν. Οι δημοφιλείς φεμινίστριες του καιρού, όπως η Μέρυ Γόλστοουνκραφτ της Αγγλίας του δεκάτου ογδόου αιώνα, η Μάργκαρετ Φούλερ της Αμερικής του δεκάτου ενάτου αιώνα, και ο Τζον Στιούαρτ Μιλ της Αγγλίας του δεκάτου ενάτου αιώνα, όλοι έλεγαν ότι, γενικά, οι γυναίκες θα πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στην οικογένεια μετά τον γάμο, ότι οι ικανότητες των γυναικών θα πρέπει να αναπτύσσονται μέσα στα πλαίσια της οικογένειας, και ότι οι γυναίκες θα πρέπει να πλουτίζουν τον εαυτό τους (για παράδειγμα μέσω μόρφωσης) για την βελτίωση της οικογένειας. Αυτές οι αρχικές φεμινίστριες και φεμινιστές πίστευαν πως γυναίκες με ιδιαίτερο ταλέντο δεν θα πρέπει να περιορίζονται από τα έθιμα της κοινωνίας, και θα πρέπει να έχουν την ελευθερία να αναπτύσσουν το ταλέντο τους σε περιβάλλοντα που αποτελούνταν κυρίως από άντρες.

Το πρώτο κύμα φεμινισμού αποδυναμώθηκε με την διακήρυξη της γυναικείας ψήφου σε πολλές χώρες, καθώς ο στόχος ισότητας αντρών γυναικών ενώπιον του νόμου είχε επιτευχθεί. Τα επόμενα χρόνια, με την επίδραση της Μεγάλης Ύφεσης και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το φεμινιστικό κίνημα ουσιαστικά σταμάτησε.

Αλλά ο κομμουνισμός είχε αρχίσει να σπέρνει τους σπόρους της καταστροφής για τον παραδοσιακό γάμο και την σεξουαλική ηθική από νωρίτερα. Οι αρχικοί ουτοπικοί σοσιαλιστές του δεκάτου ενάτου αιώνα, έθεσαν τις βάσεις για τα σύγχρονα ακραία φεμινιστικά κινήματα. Ο Φουριέ, που αποκαλείται «πατέρας του φεμινισμού», διακήρυξε ότι ο γάμος μετέτρεπε τις γυναίκες σε προσωπική ιδιοκτησία. Ο Όουεν καταράστηκε τον γάμο ως κακό. Οι ιδέες αυτών των ουτοπικών σοσιαλιστών κληρονομήθηκαν και αναπτύχθηκαν από μετέπειτα φεμινίστριες, όπως, για παράδειγμα, την Φράνσις Ράιτ, που πήρε τις ιδέες του Φουριέ και προώθησε γυναικεία σεξουαλική ελευθερία στον δέκατο ένατο αιώνα.

Η Βρετανή φεμινίστρια και ακτιβίστρια Άννα Γουίλερ κληρονόμησε τις ιδέες του Όουεν και καταδίκασε πολύ έντονα τον γάμο για υποτιθέμενη σκλαβιά των γυναικών. Σοσιαλίστριες φεμινίστριες και ακτιβίστριες αποτελούσαν επίσης ένα σημαντικό μέρος του φεμινιστικού κινήματος τον δέκατο ένατο αιώνα. Εκείνο τον καιρό, μεταξύ των φεμινιστικών περιοδικών με την μεγαλύτερη επιρροή στην Γαλλία ήταν τα La Voix des Femmes, La Femme Libre (αργότερα μετονομάστηκε σε La Tribune des Femmes) και το La Politique des Femmes. Οι ιδρύτριες αυτών των περιοδικών ήταν είτε ακόλουθοι του Φουριέ ή του Ενρί ντε Σεν-Σιμόν, που προωθούσε τον σύγχρονο βιομηχανικό σοσιαλισμό.

Όταν το πρώτο κύμα των δικαιωμάτων των γυναικών ήταν στην κορυφή του, κομμουνιστές έκαναν ρυθμίσεις για να εισαγάγουν διάφορες ακραίες σκέψεις ώστε να επιτεθούν στις παραδοσιακές ιδέες της οικογένειας και του γάμου, ετοιμάζοντας τον δρόμο για το πιο ακραίο φεμινιστικό κίνημα που ακολούθησε.

Το δεύτερο κύμα φεμινιστικών κινημάτων άρχισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το τέλος της δεκαετίας του 1960, και μετά εξαπλώθηκε στην Δυτική και Βόρεια Ευρώπη, και διαδόθηκε γρήγορα σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο. Η Αμερικανική κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 πέρασε από μια περίοδο αναστάτωσης, με το κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων, το κίνημα κατά του Πολέμου του Βιετνάμ, και διάφορες ακραίες κοινωνικές τάσεις. Εν μέσω αυτής της ιδιαίτερης κατάστασης, μια πιο ακραία μορφή φεμινισμού εμφανίστηκε και έγινε δημοφιλής.

Ο ακρογωνιαίος λίθος αυτού του κύματος φεμινιστικών κινημάτων ήταν το βιβλίο The Feminine Mystique από την Μπέτυ Φριντάν, που εκδόθηκε το 1963, και ο Εθνικός Οργανισμός Γυναικών (NOW), τον οποίον ίδρυσε μαζί με άλλα άτομα. Η Φριντάν επέκρινε πολύ έντονα τους ρόλους στην παραδοσιακή οικογένεια αντρών και γυναικών, και είπε πως η κλασική εικόνα μιας ήρεμης και χαρούμενης νοικοκυράς ήταν ένας μύθος που χαλκεύθηκε από μια πατριαρχική κοινωνία. Είπε ότι το μεσαίας τάξης σπιτικό των προαστίων των πόλεων, ήταν ένα άνετο «στρατόπεδο συγκέντρωσης» για τις Αμερικανίδες, και ότι οι σύγχρονες γυναίκες με απολυτήρια εκπαιδευτηρίων, θα πρέπει να απορρίψουν την αίσθηση επίτευξης και ικανοποίησης που έρχεται από την υποστήριξη των συζύγων τους και την εκπαίδευση των παιδιών τους, και αντί αυτού να χρησιμοποιήσουν την αξία τους εκτός της οικογένειας. [21]

Μερικά χρόνια αργότερα, ακόμα πιο ακραίες φεμινίστριες κυριάρχησαν στον NOW, κληρονομώντας και αναπτύσσοντας τις ιδέες της Φριντάν. Είπαν πως οι γυναίκες έχουν καταπιεστεί από την πατριαρχία από τα αρχαία χρόνια, και απέδωσαν το θεμελιώδες αίτιο της καταπίεσης των γυναικών στην οικογένεια. Σε απάντηση, προώθησαν την πλήρη μετάλλαξη του κοινωνικού συστήματος και του παραδοσιακού πολιτισμού, και την πάλη σε κάθε τομέα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων— οικονομία, εκπαίδευση, πολιτισμό και οικογένεια — για την επίτευξη γυναικείας ισότητας. [22]

Η ταξινόμηση των μελών της κοινωνίας σε «καταπιεστές» και «καταπιεζόμενους», ώστε να προωθηθεί η πάλη, απελευθέρωση και ισότητα, είναι ακριβώς αυτό που κάνει ο κομμουνισμός. Ο κλασικός μαρξισμός κατατάσσει ομάδες ανθρώπων αναλόγως των οικονομικών τους καταστάσεων, ενώ τα νεο-φεμινιστικά κινήματα διαιρούν τους ανθρώπους βάσει φύλου.

Η Φριντάν δεν ήταν, όπως περιγράφει το βιβλίο της, μια μεσαίας τάξης νοικοκυρά των προαστίων, που είχε βαρεθεί με το νοικοκυριό. Ο Ντάνιελ Χόροβιτς, καθηγητής στο Κολλέγιο Σμιθ, έγραψε μια βιογραφία για την Φριντάν το 1998 με τίτλο «Η Μπέτυ Φριντάν και η δημιουργία του Feminine Mystique». Στην έρευνά του αποκάλυψε ότι η Φριντάν, με το νεανικό της όνομα Μπέτυ Γκόλντσταϊν, υπήρξε ακραία ακτιβίστρια του σοσιαλισμού από τα φοιτητικά της χρόνια μέχρι την δεκαετία του 1950. Ενώ βρισκόταν στο Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια-Μπέρκλεϋ, η Φριντάν ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας και είχε ζητήσει, δύο φορές, να ενταχθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα ΗΠΑ (ΚΚΗΠΑ). Η συνεργαζόμενη με την Φριντάν βιογράφος, Τζούντιθ Χέννεσσυ, επίσης αφήνει να φανεί ότι η Φριντάν ήταν μαρξίστρια. Σε διάφορες χρονικές περιόδους, ήταν επαγγελματίας δημοσιογράφος — ή, ακριβέστερα, προπαγανδίστρια — για αρκετές ακραίες εργατικές ενώσεις στην τροχιά του ΚΚΗΠΑ. [23] [24]

Η Αμερικανίδα ειδικός Κέιτ Γουίγκαντ δείχνει στο βιβλίο της «Red Feminism: American Communism and the Making of Women’s Liberation», ότι ο φεμινισμός δεν έμεινε ήσυχος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την αρχή του εικοστού αιώνα έως την δεκαετία του 1960. Σε αυτήν την περίοδο, μια μεγάλη ομάδα φεμινιστριών συγγραφέων με κομμουνιστικά υπόβαθρα, ετοίμασε τον δρόμο για το μετέπειτα δεύτερο κύμα του φεμινιστικού κινήματος, όπως οι Σούζαν Μπ. Άνθονυ, Μπέτυ Μιλάρντ, και Ελεανόρ Φλέξνερ. Από το 1946, η Άνθονυ εφάρμοσε μαρξιστική μέθοδο ανάλυσης για να φτιάξει μια αναλογία μεταξύ της καταπίεσης μαύρων από λευκούς, και γυναικών από άντρες. Ο ΜακΚαρθισμός εκείνη την περίοδο έκανε τέτοιους συγγραφείς να αποκρύπτουν τα κομμουνιστικά τους υπόβαθρα. [25]

Στην Ευρώπη, το χαρακτηριστικό έργο της Γαλλίδας Σιμόν ντε Μποβουά, του 1949, Το Δεύτερο Φύλο, δημιούργησε μια τρέλα για το δεύτερο κύμα φεμινισμού. Η ντε Μποβουά ήταν σοσιαλίστρια, και το 1941, μαζί με τον κομμουνιστή φιλόσοφο Ζαν-Πωλ Σαρτρ και άλλους συγγραφείς, ίδρυσε την Socialisme et Liberté, μια γαλλική παράνομη σοσιαλιστική οργάνωση. Με την άνοδο της δημοτικότητάς της στην προώθηση του φεμινισμού την δεκαετία του 1960, η ντε Μποβουά δήλωσε πως δεν πίστευε πλέον στον σοσιαλισμό και ισχυρίστηκε πως ήταν μόνο φεμινίστρια.

Είπε: «Δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι γυναίκα». Έλεγε ότι ενώ το σωματικό φύλο καθορίζεται από χαρακτηριστικά της φυσιολογίας, το φύλο γενικότερα είναι μια έννοια που κατανοεί ο καθένας και έχει σχηματιστεί υπό την επιρροή της ανθρώπινης κοινωνικότητας. Έλεγε πως η υπακοή, υποχωρητικότητα, αγάπη, και μητρότητα, όλα προέρχονται από τον «μύθο» που έχει προσεκτικά σχεδιαστεί από την πατριαρχία για την καταπίεσή της των γυναικών, και διέδιδε την ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να υπερβούν τις παραδοσιακές ιδέες και να εκδηλώσουν το δυναμικό των μη περιορισμένων εαυτών τους.

Από τότε, διάφορες φεμινιστικές σκέψεις έχουν εμφανιστεί ως συνεχές ρεύμα, όλες κοιτώντας τον κόσμο μέσα από τον φακό των γυναικών που καταπιέζονται από μια πατριαρχία εντός του θεσμού της παραδοσιακής οικογένειας — κάνοντας τελικά την οικογένεια το εμπόδιο για την πραγμάτωση γυναικείας ισότητας. [26]

Πολλές σύγχρονες ακραίες φεμινίστριες λένε πως οι γυναίκες περιορίζονται από τους άντρες τους λόγω του γάμου, και φτάνουν να αποκαλέσουν τον θεσμό μορφή πορνείας. Όπως οι αρχικοί ουτοπικοί κομμουνιστές που μιλούσαν για «κοινές γυναίκες» ή για «κοινότητα γυναικών», προωθούν «ανοιχτές σχέσεις» και σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς περιορισμούς.

Αποτελέσματα του φεμινιστικού κινήματος

Ο φεμινισμός είναι σήμερα ισχυρός σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Μία βασική υπόθεση του σύγχρονου φεμινισμού είναι ότι εκτός των σωματικών διαφορών στα αντρικά και γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα, όλες οι άλλες σωματικές και ψυχολογικές διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών είναι κοινωνικά και πολιτισμικά δημιουργήματα. Με αυτήν την λογική, άντρες και γυναίκες θα πρέπει να είναι ακριβώς ίσοι σε κάθε πτυχή της ζωής και της κοινωνίας, και όλες οι εκδηλώσεις «ανισότητας» μεταξύ αντρών και γυναικών είναι αποτέλεσμα ενός πολιτισμού και κοινωνίας που είναι καταπιεστικοί και σεξιστικοί.

Για παράδειγμα, ο αριθμός των αντρών που δουλεύουν ως διευθύνοντες σε μεγάλες εταιρείες, οι υψηλόβαθμοι ακαδημαϊκοί στα κορυφαία πανεπιστήμια, ή υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των γυναικών σε παρόμοιες θέσεις. Πολλές φεμινίστριες πιστεύουν ότι αυτό είναι κυρίως λόγω του σεξισμού, ενώ στην πραγματικότητα μια δίκαιη σύγκριση των φύλων μπορεί να γίνει μόνο όταν λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η ικανότητα, ώρες εργασίας, εργασιακό ήθος, στόχοι ζωής, και τα παρόμοια. Η επιτυχία σε υψηλές θέσεις συχνά απαιτεί μακροχρόνια, υψηλής έντασης εργασία, την θυσία σαββατοκύριακων και απογευμάτων, παρακολούθηση έκτακτων συναντήσεων, συχνά επαγγελματικά ταξίδια, και ούτω καθεξής.

Η γέννηση παιδιών τείνει να διακόπτει την καριέρα μιας γυναίκας, και οι γυναίκες έχουν την τάση να κρατούν χρόνο για να βρίσκονται με την οικογένειά τους και τα παιδιά, αντί να αφιερώνονται τελείως στην δουλειά τους. Επίσης, άνθρωποι με το δυναμικό να έχουν μια υψηλή θέση τείνουν να έχουν ισχυρές και πιεστικές προσωπικότητες, ενώ οι γυναίκες τείνουν να υποχωρούν πιο εύκολα. Όμως, οι φεμινίστριες θεωρούν τις γυναικείες τάσεις να είναι πιο μαλακές και να επιθυμούν περισσότερο την οικογένεια και τα παιδιά, ως χαρακτηριστικά που επιβλήθηκαν σε αυτές από μια σεξιστική κοινωνία. Σύμφωνα με τις φεμινίστριες, κρατικά χρηματοδοτούμενες υπηρεσίες όπως πρωινή φύλαξη παιδιού και άλλες μορφές επιδομάτων θα πρέπει να ισοσταθμίζουν αυτές τις διαφορές.

Ο σύγχρονος φεμινισμός δεν μπορεί να ανεχθεί καμία εξήγηση των διαφορών μεταξύ αντρών και γυναικών που βασίζεται σε φυσικές σωματικές ή ψυχολογικές ποιότητες. Σύμφωνα με αυτήν την ιδεολογία, όλη η ευθύνη πρέπει να ριχθεί στην κοινωνική διαμόρφωση και τις παραδοσιακές αξίες.

Σε ένα ακαδημαϊκό συνέδριο του 2005, ο Λώρενς Σάμμερς, τότε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, μίλησε περιληπτικά για τον λόγο που οι γυναίκες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τους άντρες, να διδάξουν σε επιστημονικά και μαθηματικά πεδία σε κορυφαία πανεπιστήμια. Μαζί με την αναφορά των ογδόντα ή παραπάνω ωρών ανά εβδομάδα και το μη προβλέψιμο επαγγελματικό πρόγραμμα που απαιτείται από αυτές τις θέσεις (χρόνο που οι περισσότερες γυναίκες θα κρατούσαν για την οικογένεια), ο Σάμμερς πρότεινε την θεωρία ότι άντρες και γυναίκες μπορεί απλώς να έχουν διαφορές στην ικανότητά τους στην προηγμένη επιστήμη και μαθηματικά, και ότι οι διακρίσεις δεν είναι σήμερα εμπόδιο. [27]

Ο Σάμμερς υποστήριξε τα επιχειρήματά του με σχετικές έρευνες, αλλά παρ’ όλα αυτά έγινε στόχος διαμαρτυριών από τον βασικό φεμινιστικό οργανισμό NOW. Η ομάδα τον κατηγόρησε για σεξισμό και απαίτησε την απομάκρυνσή του. Ο Σάμμερς δέχτηκε κριτική από παντού στα ΜΜΕ και εξαναγκάστηκε να εκδώσει μια δημόσια απολογία για τις δηλώσεις του. Μετά ανακοίνωσε ότι το Χάρβαρντ επρόκειτο να δώσει $50 εκατομμύρια για την αύξηση της ποικιλότητας φύλου του προσωπικού του. [28]

Το 1980, το περιοδικό Science δημοσίευσε μια έρευνα που έδειχνε πως αγόρια και κορίτσια γυμνασίου είχαν σημαντικές διαφορές στην μαθηματική ικανότητα ανάπτυξης της σκέψης, με τα αγόρια να ξεπερνούν τα κορίτσια. [29] Μια επόμενη έρευνα που συνέκρινε βαθμολογίες μαθηματικών των πανεθνικών εξετάσεων βρήκε ότι οι άρρενες εξεταζόμενοι ήταν τέσσερις φορές πιο πιθανό από τα κορίτσια να επιτύχουν βαθμολογία υψηλότερη του 600. Η διαφορά έγινε ακόμα μεγαλύτερη στο κάτω όριο των 700 μονάδων, όπου δεκατρείς φορές περισσότερα αγόρια πετύχαιναν τέτοιες υψηλές βαθμολογίες στις εξετάσεις από ότι τα κορίτσια. [30]

Η ίδια ερευνητική ομάδα εκπόνησε μία άλλη έρευνα το 2000 και βρήκε ότι τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια που έδειξαν εξαιρετική μαθηματική ευφυία στις πανεθνικές εξετάσεις, τείνουν να αποκτούν ανώτερα πτυχία σε τομείς επιστήμης και μαθηματικών, και ήταν ικανοποιημένοι με τα επιτεύγματά τους. [31]

Κάποια άρθρα σημείωσαν ότι η αντιμετώπιση που δέχθηκε ο Σάμμερς μετά τον λόγο του το 2005, είναι παρόμοια με τα μέτρα επανεκπαίδευσης που χρησιμοποιούνταν από κομμουνιστικά καθεστώτα για την καταπίεση αντιφρονούντων. Ακόμα κι αν οι λόγοι της ανισότητας δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη, η ισότητα αποτελέσματος επιβλήθηκε με την προώθηση «ποικιλότητας» — δηλαδή, την εξασφάλιση ότι υπάρχει ένας μεγαλύτερος αριθμός γυναικών εκπαιδευτικών σε μαθήματα μαθηματικών και επιστήμης.

Οι συνδέσεις μεταξύ φεμινισμού και σοσιαλισμού είναι εμφανείς. Ο Αλεξίς ντε Τοκβίλ είπε το 1848: «Δημοκρατία και σοσιαλισμός δεν έχουν κανένα κοινό παρά μία λέξη: ισότητα. Αλλά δείτε την διαφορά: Ενώ η δημοκρατία αναζητά ισότητα στην ελευθερία, ο σοσιαλισμός αναζητά ισότητα στον περιορισμό και την δουλοσύνη.» [32]

Ενώ οι λόγοι για τις ψυχολογικές και διανοητικές διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών μπορεί να μην είναι προφανείς, η άρνηση των σωματικών και αναπαραγωγικών διαφορών απλώς αγνοεί την πραγματικότητα. Τόσο στις ανατολικές όσο και στις δυτικές παραδοσιακές απόψεις, οι άντρες έχουν ρόλο προστάτη. Είναι φυσιολογικό ότι οι πυροσβέστες είναι σε συντριπτική πλειοψηφία άρρενες. Όμως, φεμινίστριες, πιστεύοντας στην απόλυτη ισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών, απαιτούν οι γυναίκες να παίρνουν παραδοσιακά αντρικά καθήκοντα, συχνά με μη αναμενόμενες συνέπειες.

Το 2015, το Πυροσβεστικό Τμήμα Νέας Υόρκης επέτρεψε σε μια γυναίκα να γίνει πυροσβέστρια χωρίς να περάσει τις αθλητικές δοκιμασίες, που περιλαμβάνουν την ολοκλήρωση εργασιών φορώντας μάσκα και φιάλη οξυγόνου και άλλον εξοπλισμό που ζυγίζει 20 κιλά. Το τμήμα προσέλαβε την γυναίκα εν μέρει για να αποφύγει μήνυση, καθώς φεμινιστικές οργανώσεις κατηγορούσαν για χρόνια τα υψηλά αθλητικά του πρότυπα για την χαμηλή αναλογία γυναικών που εισέρχονταν στην πυροσβεστική δύναμη. Άλλοι πυροσβέστες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών που είχαν περάσει τις δοκιμασίες, εξέφρασαν ανησυχίες για συναδέλφους που δεν μπορούσαν να φτάσουν το αθλητικό πρότυπο. Είπαν πως αυτά τα άτομα θα αποτελέσουν αναπόφευκτα βάρος, και κίνδυνο, για την ομάδα και το κοινό. [33]

Στην Αυστραλία, πυροσβεστικά τμήματα εφάρμοσαν ποσοστά φύλου το 2017. Για κάθε άντρα που προσλαμβανόταν, μια γυναίκα θα έπρεπε επίσης να προσληφθεί. Για να το πετύχουν αυτό, τέθηκαν εξαιρετικά χαμηλότερα αθλητικά πρότυπα για τις γυναίκες, παρά το ότι η επικίνδυση, υψηλής πίεσης δουλειά είναι η ίδια και για τα δύο φύλα. [34]

Αυτή η παράλογη εκστρατεία ισότητας αποτελέσματος δεν σταμάτησε εκεί. Η αναλογία δημιούρησε τριβή μεταξύ αντρών και γυναικών πυροσβεστών, που ανέφεραν ότι οι άντρες συνάδελφοι τις κατηγόρησαν ότι έφταναν το πρότυπο και δεν είχαν την ικανότητα. Φεμινιστικές ομάδες πιάστηκαν από αυτό, και το ονόμασαν «κακοποίηση» και «ψυχολογική πίεση». Η κατάσταση δημιούργησε ακόμα μια μάχη για φεμινίστριες και φεμινιστές να πολεμήσουν στην υποτιθέμενη σταυροφορία τους για ισότητα.

Αλλά αυτή η έλλειψη λογικής είναι ένα εκούσιο βήμα που κάνει το κομμουνιστικό φάντασμα: Κατηγορώντας την υποτιθέμενη πατριαρχία — δηλαδή, την παραδοσιακή κοινωνία — ο φεμινισμός υπονομεύει την παραδοσιακή οικογένεια με τον ίδιο τρόπο που η πάλη των τάξεων χρησιμοποιείται για να υπονομεύσει το καπιταλιστικό σύστημα.

Στον παραδοσιακό πολιτισμό, θεωρείται δεδομένο ότι οι άντρες είναι αρρενωποί και οι γυναίκες έχουν θηλυκότητα. Οι άντρες επωμίζονται την ευθύνη για τις οικογένειές τους και τις κοινότητες, προστατεύοντας γυναίκες και παιδιά — ακριβώς η πατριαρχική δομή που ο φεμινισμός κατηγορεί λέγοντας πως δίνει άδικα πλεονεκτήματα στους άντρες ενώ περιορίζει τις γυναίκες. Στον φεμινισμό δεν υπάρει θέση για το παραδοσιακό πνεύμα της ιπποσύνης ή της ευγενικής αντρικής συμπεριφοράς. Σε έναν φεμινιστικό κόσμο, οι άντρες πάνω στον βυθιζόμενο Τιτανικό δεν θα είχαν θυσιάσει τις θέσεις τους στις σωστικές λέμβους ώστε οι γυναίκες επιβάτες να έχουν μια καλύτερη πιθανότητα επιβίωσης.

Η σταυροφορία του φεμινισμού κατά της πατριαρχίας είχε ισχυρή επίδραση στην εκπαίδευση. Μια δικαστική απόφαση του 1975 σε αγωγή κατά της Διακολλεγιακής Αθλητικής Ένωσης της Πενσυλβάνια, διέταξε τα σχολεία να επιτρέπουν τις μαθήτριες «να συμμετέχουν και να ανταγωνίζονται αγόρια» σε αθλητικές ομάδες και άλλες αθλητικές δραστηριότητες, όπως πάλη και αμερικανικό ποδόσφαιρο. Τα κορίτσια δεν θα μπορούσαν πλέον να μην συμμετέχουν σε μια αντρική ομάδα λόγω του φύλου τους μόνο. [35]

Στο βιβλίο της του 2013, «The War Against Boys: How Misguided Feminism Is Harming Our Young Men», [Ο Πόλεμος Κατά των Αγοριών: Πως ο λανθασμένος φεμινισμός ζημιώνει τους νέους μας άντρες], η Αμερικανή ειδικός Κριστίνα Χοφ Σόμμερς θεωρεί πως η αρρενωπότητα δέχεται επίθεση. Δίνει το παράδειγμα του Λυκείου Αεροπορίας στο Κουίνς, Νέα Υόρκη, που δέχεται κυρίως μαθητές από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος. Το σχολείο, που ειδικεύεται στην διδασκαλία της δομής και λειτουργίας αεροσκαφών μέσω πρακτικών εργασιών, ανεβάζει τους μαθητές του σε υψηλά πρότυπα ακαδημαϊκής ικανότητας, και κατατάσσεται υψηλά από την US News & World Report. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών είναι αγόρια. Κορίτσια, αν και σε μικρότερο ποσοστό των μαθητών, επίσης έχουν εξαιρετική επίδοση και κερδίζουν τον σεβασμό των συμμαθητών και καθηγητών τους.

Παρ’ όλα αυτά, το Λύκειο Αεροπορίας αντιμετώπισε έντονη επίκριση και απειλές αγωγών από φεμινιστικές οργανώσεις που απαιτούσαν περισσότερες μαθήτριες να γίνουν δεκτές. Μιλώντας σε συζήτηση στον Λευκό Οίκο το 2009, η ιδρύτρια του Εθνικού Νομικού Κέντρου Γυναικών στόχευσε το Λύκειο Αεροπορίας ως «τρομερό παράδειγμα συνεχιζόμενου διαχωρισμού στα εκπαιδευτικά-τεχνικά σχολεία.» Η πρόεδρος του Συμβουλίου Λευκού Οίκου για Γυναίκες και Κορίτσια, έκλεισε την συζήτηση λέγοντας: «Δεν θα επαναπαυθούμε μέχρι να έχουμε απόλυτη ισότητα, και δεν έχουμε φτάσει εκεί ακόμα.» [36]

Για τις φεμινίστριες, η ανατροφή αγοριών με χαρακτηριστικά του αντρικού φύλου, όπως ανεξαρτησία και περιπέτεια, και η ενθάρρυνση των κοριτσιών να είναι πιο μαλακά, να σκέφτονται με φροντίδα για τις ανάγκες των άλλων, και να προσανατολίζονται στην οικογένεια, ισοδυναμεί με καταπίεση και σεξιστική ανισότητα. Ο σύγχρονος φεμινισμός αναγκάζει την κοινωνία να έχει ένα μέλλον χωρίς φύλα, μέσω της επίθεσης στα ψυχολογικά χαρακτηριστικά αντρών και γυναικών που χαρακτηρίζουν το κάθε ένα φύλο. Αυτό έχει ιδιαιτέρως κακές επιπτώσεις στα παιδιά και στους νέους που βρίσκονται στα χρόνια της διαμόρφωσής τους.

Σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες, όλο και περισσότερα παιδιά νιώθουν ότι έχουν γεννηθεί στο λάθος σώμα. Το 2009, η Υπηρεσία Ανάπτυξης Ταυτότητας Φύλου (GIDS), με έδρα στο Ίδρυμα Τάβιστοκ και Πόρτμαν NHS στο Λονδίνο, έλαβε 97 επιστολές για αλλαγή φύλου. Έως το 2017, το GIDS λάβαινε περισσότερες από 2.500 τέτοιες επιστολές ετησίως. [37]

Οι παραδοσιακές κοινωνίες θεωρούν την γέννηση και εκπαίδευση των παιδιών ως ιερά καθήκοντα των γυναικών, που καθιερώθηκαν από το θείον. Στην γραμματεία Ανατολής και Δύσης, πίσω από κάθε ήρωα ήταν μια μεγάλη μητέρα. Ο φεμινισμός απορρίπτει αυτήν την παράδοση ως πατριαρχική καταπίεση, και θεωρεί ότι το να αναμένουμε από τις γυναίκες να είναι υπεύθυνες για την ανατροφή των παιδιών τους είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της καταπίεσης. Η σύγχρονη φεμινιστική βιβλιογραφία είναι γεμάτη με απαρνήσεις της μητρότητας και της συζυγικής ζωής, χαρακτηρίζοντάς τες μονότονες, βαρετές, και μη ικανοποιητικές. Η έλλειψη αντικειμενικότητας αυτής της συγχυσμένης άποψης είναι εμφανής όταν βλέπουμε τις προσωπικές ζωές των ηγετικών φεμινιστριών, η πλειψηφία των οποίων υπέφεραν από κατεστραμμένες σχέσεις ή αποτυχημένους γάμους, ή δεν είχαν παιδιά.

Οι ακραίες φεμινιστικές απόψεις επιμένουν ότι «το προσωπικό είναι πολιτικό» και βλέπουν τις οικογενειακές αντιθέσεις ως πολέμους φύλων. Κάποιες θεωρούν τους άντρες παράσιτα που σκλαβώνουν τα σώματα και μυαλά των γυναικών. Άλλες περιγράφουν τα παιδιά ως εμπόδιο σε γυναίκες που θέλουν να φτάσουν το πλήρες δυναμικό τους και ισχυρίζονται πως οι ρίζες της καταπίεσης είναι στην δομή της οικογένειας. Ο μοντέρνος φεμινισμός λέει ανοιχτά ότι ο στόχος του είναι να καταστρέψει την παραδοσιακή οικογένεια. Τυπικά ρητά είναι τα παρακάτω: «Η νοικοκυρά είναι ένα μη αποδεκτό επάγγελμα. … Η επιλογή να φροντίζεις και να προστατεύεσαι και το σχέδιο για μια οικογένεια είναι μια επιλογή που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Η καρδιά του ριζοσπαστικού φεμινισμού είναι να το αλλάξει αυτό», [38] και, «Δεν μπορούμε να καταστρέψουμε τις ανισότητες μεταξύ αντρών και γυναικών έως ότου καταστρέψουμε τον γάμο». [39]

Τα φεμινιστικά κινήματα έλυσαν τα υποτιθέμενα κοινωνικά προβλήματα με την προώθηση ανηθικότητας και την καταστροφή των ανθρωπίνων σχέσεων στο όνομα της «απελευθέρωσης». Σύμφωνα με την Σύλβια Αν Χιούλετ, Αμερικανίδα οικονομικό και ειδικό σε θέματα φύλου, ο μοντέρνος φεμινισμός είναι ο κύριος παράγοντας για την άνθηση των οικογενειών ελεύθερων μητέρων, ενώ το διαζύγιο χωρίς λόγο παρέχει έναν εύκολο τρόπο ώστε οι άντρες να παρατήσουν τις ευθύνες τους. Ειρωνικά, η επίθεση του φεμινισμού στην υπάρχουσα δομή της οικογένειας δουλεύει για την καταστροφή του ασφαλούς μέρους που εξασφαλίζει την ευτυχία των περισσοτέρων γυναικών.

Το εύκολο διαζύγιο δεν απελευθέρωσε τις γυναίκες. Μια έρευνα του 2009 στην Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, βρήκε ότι 27 τοις εκατό των διαζευγμένων γυναικών ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το εισόδημα των αντρών έτεινε σε άνοδο σε περισσότερες από το 30 τοις εκατό των περιπτώσεων. [40] Ο κομμουνισμός δεν νοιάζεται καθόλου για τα γυναικεία δικαιώματα. Ο φεμινισμός είναι απλώς ένα εργαλείο για να διαφθείρει την ανθρωπότητα.

γ) Προώθηση ομοφυλοφιλίας για την υπονόμευση της οικογένειας

Άντρας και γυναίκα δημιουργήθηκαν κατ΄ εικόνα των θεών, και το θείον καθιέρωσε τις συνθήκες για την ανθρώπινη ζωή. Όλοι αξίζουν καλοσύνη και σεβασμό, και αληθινή καλοσύνη σημαίνει υπεράσπιση των θεϊκά καθιερωμένων ηθικών κωδίκων.

Στις πρόσφατες δεκαετίες, ο γάμος ομοφυλοφίλων και άλλοι λεσβιακοί, ομοφυλοφιλικοί, αμφιφυλοφιλικοί και τρανστζέντερ (αλλαγμένου φύλου) στόχοι (LGBT) έχουν προωθηθεί επιθετικά στην Δυτική κοινωνία. Το κίνημα LGBT σχετίζεται στενά με τον κομμουνισμό από την εποχή που οι πρώτοι ουτοπικοί άρχισαν να διαφημίζουν την ομοφυλοφιλία ως δικαίωμα. Καθώς το κομμουνιστικό κίνημα λέει πως θέλει να απελευθερώσει τους ανθρώπους από τα δεσμά της παραδοσιακής ηθικής, η ιδεολογία του φυσικά έχει τα δικαιώματα LGBT ως μέρος του προγράμματός του της «σεξουαλικής απελευθέρωσης». Πολλοί υπέρμαχοι σεξουαλικής απελευθέρωσης που υποστηρίζουν ένθερμα την ομοφυλοφιλία, είναι κομμουνιστές ή αριστεροί. Συνδέοντας δικαιώματα LGBT και σεξουαλική απελευθέρωση, συνεπώς κάνοντας γενικώς την ανηθικότητα μέρος της κανονικής ζωής, οι κομμουνιστές έχουν υπονομεύσει την ιερότητα του γάμου. Ο κομμουνισμός δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας. Χρησιμοποιεί το όχημα της πάλης για τα δικαιώματα των LGBT ως μέσον για την επίτευξη του στόχου του — την καταστροφή της δομής της οικογένειας.

Η πρώτη κύρια οργάνωση δικαιωμάτων ομοφυλοφίλων ιδρύθηκε το 1897 από μέλη του Γερμανικού Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος (SPD), ένα εκ των οποίων ο Μάγκνους Χίρσφελντ, συνιδρυτής της Επιστημονικής-Ουμανιστικής Επιτροπής, γνωστής στα Γερμανικά ως Wissenschaftlich-humanitäres Komitee (WhK). Ο Χίρσφελντ έκανε δημόσιες εκστρατείες για την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας.

Ένα από τα πιο ακραία παραδείγματα σεξουαλικής απελευθέρωσης εκείνης της εποχής ήρθε μετά την μπολσεβίκικη Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917. Τα σοβιετικά σεξουαλικά μέτρα, που συζητήθηκαν νωρίτερα σε αυτό το κεφάλαιο, κατήργησαν την νομική απαγόρευση στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις, κάνοντας την Σοβιετική Ένωση την πιο «απελευθερωμένη» χώρα στην γη, με τα αριστερά πρότυπα.

Το 1924, με έμπνευση από την WhK του Χίρσφελντ, ο Χένρυ Γκέρμπερ ίδρυσε την πρώτη αμερικανική οργάνωση δικαιωμάτων ομοφυλοφίλων, την Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η οργάνωση διαλύθηκε το επόμενο έτος αφότου πολλά μέλη της συνελήφθησαν. Το 1950, ο Αμερικανός κομμουνιστής και μαρξιστής καθηγητής Χάρρυ Χέυ, ίδρυσε την Ομάδα Μάτασαϊν στην κατοικία του στο Λος Άντζελες. Η οργάνωση ήταν η πρώτη ομάδα δικαιωμάτων ομοφυλοφίλων που είχει επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξέδωσε τα δικά της βιβλία και έδινε ομιλίες σε άλλες πόλεις. Ο Χέυ υποστήριζε επίσης την παιδεραστία.

Την δεκαετία του 1960, μαζί με το κύμα της σεξουαλικής απελευθέρωσης και το κίνημα των χίπι, η ομοφυλοφιλία βγήκε στην δημοσιότητα. Το 1971, ο NOW υιοθέτησε ένα ψήφισμα που αναγνώριζε ότι «τα λεσβιακά δικαιώματα είναι μια “αξιόλογη ανησυχία του φεμινισμού.”»

Το 1997, το Αφρικανικό Εθνικό Συνέδριο (ΑΕΣ) της Νότιας Αφρικής, πέρασε το πρώτο σύνταγμα του κόσμου που αναγνώριζε την ομοφυλοφιλία ως ανθρώπινο δικαίωμα. Το ΑΕΣ, μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (παλιότερα παρακλάδι της πλέον μη υπαρκτής Δεύτερης Διεθνούς), έχει υποστηρίξει συνεχώς την ομοφυλοφιλία.

Η προώθηση της ομοφυλοφιλίας από τον κομμουνισμό έχει βοηθήσει στην ανάπτυξη πολλών ανθυγιεινών καταστάσεων σε αυτήν την κοινότητα. Έρευνα από ερευνητές των αμερικανικών Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, βρήκε ότι το εκτιμώμενο ποσοστό διάγνωσης HIV στους ομοφυλόφιλους το 2008 ήταν μεταξύ 59 με 75 φορές μεγαλύτερο από αυτό άλλων αντρών. Το ποσοστό διάγνωσης σύφιλης ήταν 63 με 79 φορές υψηλότερο από τον ετεροφυλοφιλικό αντρικό πληθυσμό. [41] Πριν την πρόοδο στην νοσηλεία του AIDS την δεκαετία του 1990, ο μέσος χρόνος ζωής 20χρονων ομοφυλόφιλων ήταν οκτώ με εικοσι ένα χρόνια μικρότερος από τον μέσο πληθυσμό. [42]

Η δομή της οικογένειας και η ανθρώπινη ηθική πολιορκούνται από την χειραγώγηση και προώθηση φεμινισμού, σεξουαλικής απελευθέρωσης και του κινήματος LGBT, που γίνεται από το κομμουνιστικό φάντασμα.

δ) Προώθηση διαζυγίου και άμβλωσης

Πριν από το 1969, όταν αμερικανικές πολιτείες άρχισαν να νομιμοποιούν το χωρίς λόγο διαζύγιο, οι νόμοι στις πολιτείες ανά τις ΗΠΑ βασίζονταν σε παραδοσιακές θρησκευτικές αξίες. Για να προχωρήσει ένα διαζύγιο, απαιτούνταν μια βάσιμη κατηγορία παρανομίας από έναν ή και από τους δύο συζύγους. Οι δυτικές θρησκείες διδάσκουν ότι ο γάμος καθιερώνεται από τον Θεό. Μια σταθερή οικογένεια είναι ωφέλιμη για τον άντρα, την γυναίκα, τα παιδιά, και την κοινωνία γενικά. Για τον λόγο αυτόν, η εκκλησία και οι νόμοι των αμερικανικών πολιτειών τόνιζαν την σημασία της διατήρησης των γάμων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις.

Αλλά την δεκαετία του 1960, η ιδεολογία της Σχολής της Φρανκφούρτης είχε διαχυθεί στην κοινωνία. Ο παραδοσιακός γάμος δεχόταν επίθεση, και η μεγαλύτερη ζημία έγινε από τον αριστερισμό και τον φεμινισμό. Ο αριστερισμός απορρίπτει την θεϊκή φύση του γάμου μειώνοντας τον ορισμό του σε μια κοινωνική σύμβαση μεταξύ δύο ανθρώπων, ενώ ο φεμινισμός θεωρεί την παραδοσιακή οικογένεια ως πατριαρχικό εργαλείο καταπίεσης των γυναικών. Το διαζύγιο προωθήθηκε ως γυναικεία απελευθέρωση από την καταπίεση ενός μη χαρούμενου γάμου, ή ως το μονοπάτι της για μια ενδιαφέρουσα ζωή περιπέτειας. Αυτός ο τρόπος σκέψης οδήγησε στην νομιμοποίηση του διαζυγίου χωρίς λόγο, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε από τους δύο να καταργήσει έναν γάμο, και να τον ονομάσει μη βιώσιμο, για οποιονδήποτε λόγο.

Το ποσοστό διαζυγίων στην Αμερική αυξήθηκε αλματωδώς την δεκαετία του 1970 και έφτασε στο μέγιστο το 1981. Για πρώτη φορά στην αμερικανική ιστορία, περισσότεροι γάμοι τερματίζονταν όχι από θάνατο αλλά από διαφωνίες. Από όλα τα αντρόγυνα που παντρεύτηκαν την δεκαετία του 1970, σχεδόν το ήμισυ θα χώριζε, σε σύγκριση με περίπου 11 τοις εκατό την δεκαετία του 1950. Οι υποστηρικτές και ακτιβιστές της σεξουαλικής απελευθέρωσης πιστεύουν ότι το σεξ δεν πρέπει να περιορίζεται στα πλαίσια του γάμου, αλλά η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη παρουσιάζει ένα φυσικό εμπόδιο σε αυτό το είδος ζωής. Τα αντισυλληπτικά μπορεί να αποτύχουν, έτσι οι προωθητές του σεξ χωρίς περιορισμούς άρχισαν να προσπαθούν για την νομιμοποίηση της άμβλωσης. Η επίσημη αναφορά από το Διεθνές Συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό και Ανάπτυξη στο Κάιρο το 1994, αναφέρει ότι η αναπαραγωγική υγεία «σημαίνει και ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί να έχουν μια ικανοποιητική και ασφαλή σεξουαλική ζωή και ότι έχουν την ικανότητα να κάνουν απογόνους και την ελευθερία να αποφασίσουν εάν, πότε και πόσο συχνά θα έχουν απογόνους.» [43]

Την ίδια στιγμή, φεμινίστριες εισήγαγαν το σύνθημα «Το σώμα μου, τα δικαιώματά μου» για να υποστηρίξουν πως οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν αν θα γεννήσουν ή αν θα σκοτώσουν το αγέννητο παιδί. Η συζήτηση επεκτάθηκε από την νομιμοποίηση της άμβλωσης υπό ειδικές συνθήκες, στο να δοθεί στις γυναίκες το δικαίωμα να τερματίζουν την ανθρώπινη ζωή λόγω προσωπικής έλλειψης άνεσης.

Με την αποδοχή της άμβλωσης, οι άνθρωποι έχουν οδηγηθεί να επιτρέψουν την δολοφονία βρεφών, και την ίδια στιγμή, να παρατήσουν την παραδοσιακή γνώση ότι το σεξ είναι για δημιουργία απογόνων.

ε) Χρήση του συστήματος επιδομάτων για την προώθηση μονογονεϊκών οικογενειών

Το 1960, μόνο 5 τοις εκατό των παιδιών γεννήθηκαν από ανύπαντρες μητέρες. Εκείνο τον καιρό, θεωρούνταν δεδομένο ότι τα παιδιά μεγαλώνουν γνωρίζοντας τους βιολογικούς γονείς τους.

Την δεκαετία του 2010 όμως, ανύπαντρες μητέρες αποτελούσαν το 40 τοις εκατό των γεννήσεων. [44] Από το 1965 έως το 2012, ο αριθμός μονογονεϊκών οικογενειών στην Αμερική εκτοξεύτηκε από τα 3,3 εκατομμύρια στα 31.2 εκατομμύρια. [45] Αν και κάποιοι πατέρες έμειναν σε σχέση, μέσω συγκατοίκησης ή αργότερα γάμου, η πλειψηφία των παιδιών που γεννήθηκαν από ελεύθερες μητέρες μεγάλωσαν χωρίς τον πατέρα τους.

Οι πατέρες είναι πρότυπα των γιων τους, και τους μαθαίνουν πως να είναι άντρες, και δείχνουν στις κόρες τους πως είναι να τις σέβονται όπως αξίζει στις γυναίκες. Τα παιδιά υποφέρουν πολύ από την απουσία του πατέρα. Έρευνα δείχνει ότι παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα, συχνά υποφέρουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση. Είναι πιο πιθανό να παρατήσουν το σχολείο, να κάνουν κατάχρηση ναρκωτικών, να μπουν σε συμμορίες, να διαπράξουν εγκλήματα, και αυτοκτονία. Η πλειοψηφία των κρατουμένων νέων είναι από σπίτια χωρίς πατέρα. Η πρώιμη σεξουαλική εμπειρία, εφηβική εγκυμοσύνη, και ανηθικότητα είναι επίσης κοινά. Άνθρωποι που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα είναι 40 φορές πιο πιθανό να διαπράξουν σεξουαλικές αξιόποινες πράξεις, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. [46]

Το Ίδρυμα Μπρούκινγκς δίνει τρεις βασικές συμβουλές σε νέους που θέλουν να αποφύγουν την φτώχεια: Πάρτε απολυτήριο λυκείου, βρείτε εργασία πλήρους απασχόλησης, και περιμένετε μέχρι την ηλικία των εικοσιενός για να παντρευτείτε και να κάνετε παιδιά. Σύμφωνα με στατιστικά, μόνο 2 τοις εκατό των Αμερικανών που πληρούν αυτές τις συνθήκες ζουν σε φτώχεια, και 75 τοις εκατό θεωρούνται μεσαία τάξη. [47] Με άλλα λόγια, αυτό είναι το πιο αξιόπιστο μονοπάτι προς το να γίνουν υπεύθυνοι ενήλικοι που ζουν μια υγιή, παραγωγική ζωή.

Οι περισσότερες ανύπαντρες μητέρες βασίζονται σε κυβερνητική βοήθεια. Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε από το Heritage Foundation χρησιμοποίησε λεπτομερή στατιστικά στοιχεία για να δείξει ότι τα μέτρα επιδομάτων που τόσο πολύ υποστηρίζονται από φεμινίστριες, στην πραγματικότητα ενθαρρύνουν την δημιουργία οικογενειών ελεύθερης μητέρας, ακόμα και στο σημείο να τιμωρούν αντρόγυνα που παντρεύονται, καθώς μπορούν πλέον να δεχθούν λιγότερα επιδόματα. [48] Η κυβέρνηση έχει αντικαταστήσει επιτυχώς τον πατέρα με επιδόματα.

Τα κρατικά μέτρα επιδομάτων δεν έχουν βοηθήσει οικογένειες που ζουν στην φτώχεια. Αντ’ αυτού, έχουν απλώς υποστηρίξει τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μονογονεϊκών οικογενειών. Με τα παιδιά αυτών των οικογενειών να είναι τα ίδια ευάλωτα στην φτώχεια, το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος επέκτασης της στήριξης σε κρατική βοήθεια. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που θέλει να πετύχει ο κομμουνισμός: έλεγχος κάθε πτυχής της ζωής του ατόμου.

στ) Προώθηση ανήθικου πολιτισμού

Το 2000, 55 τοις εκατό των Αμερικανών μεταξύ των ηλικιών εικοσιπέντε και τριαντατεσσάρων ήταν παντρεμένοι, και 34 τοις εκατό δεν είχαν ποτέ παντρευτεί. Το 2015, αυτοί οι αριθμοί σχεδόν αντιστράφηκαν, με 40 τοις εκατό παντρεμένους και 53 τοις εκατό ποτέ παντρεμένους. Ερευνητές που μελετούσαν αυτήν την τάση στο Πανεπιστήμιο του Τέξας-Ώστιν, βρήκαν ότι οι νέοι άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες απέφευγαν τον γάμο επειδή, στον σημερινό πολιτισμό, σεξ και γάμος θεωρούνται ανεξάρτητα. Επομένως για ποιον λόγο να παντρευτούν; [49]

Σε αυτό το διεστραμμένο περιβάλλον, η τάση είναι προς την χωρίς δεσμεύσεις ρηχή σχέση, το σεξ δεν έχει να κάνει με την συμπάθεια και αγάπη, και ακόμα λιγότερο με την δέσμευση και την ευθύνη. Ακόμα πιο περίεργη είναι η πλημμυρίδα νέων σεξουαλικών προτιμήσεων, που πλέον γράφονται σαν δηλώσεις που είναι στην μόδα. Το προφίλ χρήστη του Φέισμπουκ στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, για ένα διάστημα έδινε περισσότερες από εβδομήντα επιλογές φύλου. Αν οι νέοι άνθρωποι δεν μπορούν να πουν καν αν είναι άντρες ή γυναίκες, πως θα δουν τον γάμο; Ο κομμουνισμός έχει χρησιμοποιήσει τον νόμο και την κοινωνία για να αλλάξει πλήρως αυτές τις έννοιες που μας δόθηκαν από το θείον.

Η «μοιχεία» ήταν κάποτε ένας αρνητικός όρος που αναφερόταν στην ανήθικη σεξουαλική συμπεριφορά. Σήμερα, έχει ονομαστεί απλά «εξωσυζυγικές σεξουαλικές σχέσεις» ή «συγκατοίκηση». Στο κλασικό διήγημα του 1850 «Το Πορφυρό Γράμμα» του Ναθάνιελ Χώθορν, η πρωταγωνίστρια, Έστερ Πράιν, διέπραξε μοιχεία και προσπάθησε με πόνο να φτιάξει πάλι την ζωή της μέσω μετάνοιας, αλλά στην σημερινή κοινωνία, η μετάνοια δεν χρειάζεται: Μοίχοι μπορούν να απολαμβάνουν την ζωή με υπερηφάνεια, κρατώντας το κεφάλι ψηλά. Η αγνότητα ήταν αρετή στους πολιτισμούς Ανατολής και Δύσης· σήμερα, θεωρείται ένα αναχρονιστικό αστείο.

Η έκφραση κρίσης επί της ομοφυλοφιλίας και της σεξουαλικής ηθικής απαγορεύεται υπό την σημερινή πολιτική ορθότητα. Η μόνη αποδεκτή στάση είναι να σέβεσαι την «ελεύθερη επιλογή» των άλλων. Αυτό ισχύει όχι μόνο στην καθημερινή ζωή, αλλά και στον ακαδημαϊκό χώρο, στον οποίον η ηθική έχει διαζευχθεί από την πρακτική πραγματικότητα. Αποκλίνοντα και διεστραμμένα πράγματα έχουν ονομαστεί φυσιολογικά. Αυτοί που αφήνονται στις επιθυμίες τους δεν νιώθουν πίεση ή ενοχή.

Άνθρωποι στις δυτικές χώρες κάτω της ηλικίας των πενήντα, μετά βίας θυμούνται τον πολιτισμό που κάποτε υπήρχε στην κοινωνία, στον οποίον σχεδόν όλα τα παιδιά μεγάλωναν παρουσία των βιολογικών πατέρων τους. «Γκέι» σήμαινε «χαρούμενος». Τα λευκά νυφικά συμβόλιζαν την αγνότητα. Το πορνογραφικό περιεχόμενο απαγορευόταν στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Όλα αυτά έχουν διαλυθεί σε μόλις εξήντα χρόνια.

5. Πως το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα καταστρέφει οικογένειες

α) Χωρισμός οικογενειών στο όνομα της ισότητας

Το σύνθημα του Μάο Τσεντόνγκ «Οι γυναίκες κρατούν τον μισό ουρανό» έχει πλέον εισέλθει στην Δύση ως μια φεμινιστική φράση της μόδας. Η ιδεολογία ότι άντρες και γυναίκες είναι το ίδιο, όπως προωθείται από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα, είναι βασικά το ίδιο με τον Δυτικό φεμινισμό. Στην Δύση, η «διάκριση φύλου» χρησιμοποιείται ως όπλο για την διατήρηση μιας κατάστασης «πολιτικής ορθότητας». Στην Κίνα, η ταμπέλα «αντρικός σωβινισμός» χρησιμοποιείται με παρόμοιες καταστρεπτικές επιδράσεις, αν και διαφέρει στην πράξη.

Η ισότητα φύλων που προωθήθηκε από τον Δυτικό φεμινισμό απαιτεί ισότητα αποτελέσματος μεταξύ αντρών και γυναικών, μέσω μέτρων όπως ποσοστά φύλων, οικονομική βοήθεια, και χαμηλωμένα πρότυπα. Υπό το σύνθημα του ΚΚΚ ότι οι γυναίκες κρατούν τον μισό ουρανό, οι γυναίκες αναμένεται να δείχνουν την ίδια ικανότητα στην ίδια δουλειά που γίνεται από τους άντρες. Αυτές που επιχείρησαν να κάνουν δουλειές για τις οποίες μετά βίας είχαν την ικανότητα, ονομάστηκαν ηρωίδες και τους απονεμήθηκαν τίτλοι όπως «Φέρουσα το κόκκινο πανό της 8ης Μαΐου», που απονέμονται σε σημερινές γυναίκες που «προωθούν με δύναμη τις σοσιαλιστικές βασικές αξίες».

Οι αφίσες προπαγάνδας του ΚΚΚ την δεκαετία του 1960 και ’70, συνήθως απεικόνιζαν τις γυναίκες ως σωματικά ρωμαλέες και δυνατές, ενώ ο Μάο έλεγε με ενθουσιασμό στις γυναίκες να στρέψουν την αγάπη τους για μέικ-απ προς τις στρατιωτικές στολές. Η δουλειά σε ορυχεία, η παρασκευή χάλυβα, το πεδίο μάχης — κάθε τύπος δουλειάς ή ρόλου ανοίχτηκε στις γυναίκες.

Στις 1 Οκτωβρίου 1966, η εφημερίδα Καθημερινή Λαϊκή είχε μια ιστορία με τίτλο «Τα κορίτσια μπορούν να σφάζουν χοίρους, επίσης». Περιέγραφε μια δεκαοχτάχρονη γυναίκα που έγινε τοπική διασημότητα δουλεύοντας ως μαθητευόμενη σε χοιροσφαγείο. Το διάβασμα της «Σκέψης του Μάο Τσεντόνγκ» την βοήθησε να βρει το θάρρος να σφάξει γουρούνια. Είπε: «Αν δεν μπορείς να σκοτώσεις ούτε ένα γουρούνι, πως θα μπορέσεις να σκοτώσεις τον εχθρό;» [50]

Αν και οι Κινέζες «κρατούν τον μισό ουρανό», οι φεμινίστριες της Δύσης ακόμα θεωρούν την ισότητα φύλων στην Κίνα μη ικανοποιητική σε πολλές πτυχές. Η Μόνιμη Επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ, που έχει σήμερα εφτά μέλη, δεν είχε ποτέ γυναίκα ως μέλος. Το ΚΚΚ φοβάται ότι η παρουσία μιας γυναίκας θα ενθάρρυνε ένα κοινωνικό κίνημα απαίτησης περισσότερων πολιτικών δικαιωμάτων, όπως δημοκρατία, και θα έθετε έτσι έναν θανάσιμο κίνδυνο στην απολυταρχική εξουσία του Κόμματος.

Λόγω παρόμοιων ανησυχιών, το Κόμμα επίσης αποφεύγει την δημόσια στήριξη της ομοφυλοφιλίας, και παίρνει μια σχετικά ουδέτερη στάση στο θέμα. Όμως, το Κόμμα έχει κατά καιρούς ενθαρρύνει ήσυχα την ομοφυλοφιλία στην Κίνα, χρησιμοποιώντας την επιρροή των ΜΜΕ και του δημοφιλούς πολιτισμού. Τα ΜΜΕ αντικατέστησαν χωρίς εξήγηση την λέξη «ομοφυλόφιλος» με την λέξη «σύντροφος», που είναι ένας πιο θετικός όρος. Το 2001, η Κινεζική Ένωση Ψυχιατρικής διέγραψε την ομοφυλοφιλία από την λίστα της των διανοητικών διαταραχών. Το 2009, το ΚΚΚ ενέκρινε την πρώτη «Βδομάδα περηφάνιας της Σανγκάης».

Οι προσεγγίσεις διαφέρουν, αλλά το κομμουνιστικό φάντασμα επιδιώκει τον ίδιο στόχο παντού: την κατάργηση της παραδοσιακής ιδέας μιας καλής γυναίκας και μητέρας που έχει αγάπη, ώστε να αναγκάσει τις γυναίκες να παρατήσουν τον μαλακό χαρακτήρα τους, και να καταστρέψει την αρμονία μεταξύ αντρών και γυναικών που χρειάζεται για την δημιουργία μιας ισορροπημένης οικογένειας και για την ανατροφή καλά προσαρμοσμένων παιδιών.

β) Δημιουργία διαμάχης μεταξύ του αντρόγυνου

Οι παραδοσιακές κινεζικές αξίες βασίζονται στην οικογενειακή ηθική. Ο διάβολος γνωρίζει ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να υπονομεύσει τις παραδοσιακές αξίες είναι να αρχίσει με την υπονόμευση των ανθρωπίνων σχέσεων. Στις συνεχείς πολιτικές εκστρατείες που εκκινήθηκαν από το ΚΚΚ, οικογενειακά μέλη ανέφεραν στις αρχές το ένα το άλλο, σε έναν τρελό ανταγωνισμό για μια καλύτερη πολιτική θέση. Προδίδοντας αυτούς που βρίσκονταν πιο κοντά σε αυτούς, μπορούσαν να δείξουν μια πιο αποφασιστική, πιο πιστή στάση υπέρ του Κομματικού δόγματος.

Τον Δεκέμβριο του 1966, ο γραμματέας του Μάο, Χου Τσιαομού, σύρθηκε στο Ινστιτούτο Σιδήρου και Χάλυβα του Πεκίνου, όπου η ίδια του η κόρη πήγε μπροστά και φώναξε: «Διαλύστε το σκυλοκέφαλο του Χου Τσιαομού!» Αν και δεν πήρε μέρος, άλλοι τον τραυμάτισαν. Τον ίδιο περίπου καιρό, Ερυθροφρουροί βρήκαν μια «καπιταλιστική» οικογένεια στην περιοχή Ντονγκσί του Πεκίνου. Οι φρουροί ξυλοκόπησαν του γονείς σχεδόν μέχρι θανάτου, μετά ανάγκασαν τον γιο ηλικίας γυμνασίου, να συντρίψει το κεφάλι του πατέρα του με βάρη γυμναστικής. Το αγόρι έχασε τα λογικά του μετά.

Συχνά, αυτοί που έχουν καταδικαστεί από το Κόμμα ως  «ταξικοί εχθροί» απαρνούνταν τις οικογένειές τους ώστε να μην κριθούν και αυτές ένοχες. Ακόμα και «ταξικοί εχθροί» που διέπραξαν αυτοκτονία θα έπρεπε πρώτα να κόψουν τους οικογενειακούς δεσμούς, για να μην μπορεί το ΚΚΚ να στοιχειώνει του συγγενείς τους αργότερα. Για παράδειγμα, όταν ο θεωτηρικός λογοτεχνίας Γιε Γιτσιούν διώχθηκε και οδηγήθηκε σε αυτοκτονία στην Πολιτιστική Επανάσταση, το τελευταίο του γράμμα έλεγε: «Από εδώ και μπρος, το μόνο που απαιτείται από εσάς είναι να ακούτε με αφοσίωση τα λόγια του Κόμματος, να στέκεστε σταθερά στην πλευρά του Κόμματος, να αναγνωρίσετε σταδιακά τις αμαρτίες μου, να ξεσηκώσετε μίσος εναντίον μου, και χωρίς περιστροφές να κόψετε τους οικογενειακούς δεσμούς μας.» [52]

Στην σημερινή εποχή, η δίωξη της πνευματικής ομάδας Φάλουν Γκονγκ είναι η μεγαλύτερη πολιτική εκστρατεία που έκανε ποτέ το ΚΚΚ. Μια κοινή στρατηγική των αρχών εναντίον ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ είναι να εκβιάζουν τα οικογενειακά μέλη ώστε να βοηθήσουν στην δίωξη. Το ΚΚΚ επιβάλει διοικητική κακοποίηση, οικονομικές τιμωρίες, και άλλες μορφές εκφοβισμού και εκβιασμού στα οικογενειακά μέλη, ώστε να πιέσουν τους ασκούμενους να αφήσουν την πίστη τους. Το ΚΚΚ λέει ότι τα θύματα της δίωξης είναι το αίτιο για την κακοποίηση των οικογενειών τους, και ότι η κακοποίηση συνεχίζεται επειδή ο ασκούμενος αρνείται να προδώσει τα πιστεύω του. Πολλοί ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ υπέστησαν διαζύγιο ή αποκλήρωση από τους αγαπημένους τους λόγω αυτής της μορφής δίωξης. Αμέτρητες οικογένειες έχουν διαλυθεί από την εκστρατεία του Κόμματος.

γ) Χρήση αναγκαστικής άμβλωσης για έλεγχο πληθυσμού

Λίγο αφότου οι Δυτικές φεμινίστριες πέτυχαν στην μάχη νομιμοποίησης της άμβλωσης, γυναίκες στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας δέχονταν αναγκαστικές αμβλώσεις που επιβάλονταν από τα μέτρα οικογενειακού προγραμματισμού του ΚΚΚ. Η μαζική δολοφονία αγέννητων έχει αποτέλεσμα μια ανθρωπιστική κρίση και κοινωνική καταστροφή σε μια κλίμακα άνευ προηγουμένου.

Το ΚΚΚ ακολουθεί τον μαρξιστικό υλισμό, και πιστεύει ότι η γέννηση είναι μια μορφή παραγωγικής δράσης όχι διαφορετική από την παραγωγή σιδήρου ή την γεωργία. Έτσι συνεπάγεται ότι οι ιδέες του οικονομικού προγραμματισμού θα επεκταθούν στην οικογένεια. Ο Μάο είπε: «Η ανθρωπότητα πρέπει να ελέγξει τον εαυτό της και να εφαρμόσει προγραμματισμένη ανάπτυξη. Μερικές φορές θα αυξάνεται λίγο, και άλλες φορές μπορεί να μην έχει αύξηση.» [53]

Την δεκαετία του 1980, το κινεζικό καθεστώς άρχισε να επιβάλλει το μέτρο ενός παιδιού με ακραίο και βίαιο τρόπο, όπως φαίνεται και από τα συνθήματα που τοποθετούνταν σε όλη την χώρα τότε: «Αν ένας παραβιάσει τον νόμο, ολόκληρο το χωριό θα στειρωθεί», «Γέννησε το πρώτο, δέσε τους σωλήνες σου μετά το δεύτερο, διέγραψε το τρίτο και τέταρτο!» (Μια παραλλαγή αυτού του συνθήματος ήταν απλώς «Σκότωσε, σκότωσε, σκότωσε το τρίτο και τέταρτο».) «Καλύτερα ένα ποτάμι αίματος παρά πολλές γεννήσεις», και «Δέκα περισσότεροι τάφοι είναι καλύτερα από μία ακόμα ζωή». Αυτές οι αιμοσταγείς προτάσεις βρίσκονταν παντού σε όλη την Κίνα.

Η Επιτροπή Εθνικής Υγείας και Οικογενειακού Προγραμματισμού χρησιμοποίησε βαριά πρόστιμα, λεηλασία, κατεδάφιση σπιτιών, βίαιη επίθεση, και άλλες τέτοιες τιμωρίες για να αντιμετωπίσει τις παραβιάσεις του μέτρου ενός παιδιού. Σε κάποια μέρη, αξιωματούχοι οικογενειακού προγραμματισμού έπνιξαν βρέφη ρίχνοντάς τα σε πλημμυρισμένα χωράφια. Ακόμα και εγκυμονούσες μητέρες που περίμεναν γέννηση σε μερικές μέρες, αναγκάζονταν να κάνουν άμβλωση. Το 2013, το υπουργείο υγείας του καθεστώτος εξέδωσε αριθμούς που αποκάλυπταν ότι τουλάχιστον 336 εκατομμύρια αμβλώσεις έγιναν στην Κίνα από το 1971. Το μέτρο ενός παιδιού άρχισε το 1979, δηλαδή για περισσότερο από τριάντα χρόνια της ύπαρξής του, αρκετά εκατομμύρια αγέννητα παιδιά δολοφονήθηκαν από το ΚΚΚ κάθε χρόνο.

Μία από τις πιο σοβαρές επιπτώσεις του μέτρου ενός παιδιού είναι ο δυσανάλογος αριθμός θηλυκών βρεφών στα οποία γίνεται άμβλωση ή εγκαταλείπονται, πράγμα που οδηγεί σε σοβαρή ανισορροπία του λόγου αντρών-γυναικών στους Κινέζους κάτω της ηλικίας των σαράντα. Λόγω της έλλειψης γυναικών, εκτιμάται ότι μέχρι το 2020, περίπου τριάντα εκαταμμύρια νέοι άντρες δεν θα μπορούν να παντρευτούν μια γυναίκα που είναι σε ηλικία με δυνατότητα γέννησης. Η τεχνητή ανισορροπία φύλων της Κίνας έχει προκαλέσει σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, όπως αύξηση στην σεξουαλική κακοποίηση και στην πορνεία, εμπορικούς γάμους, και διακίνηση γυναικών.

6. Οι επιπτώσεις της επίθεσης του κομμουνισμού στην οικογένεια

Ο Μαρξ και άλλοι κομμουνιστές χρησιμοποίησαν με ψευδή, υπερβολικό τρόπο φαινόμενα όπως μοιχεία, πορνεία, και παράνομα παιδιά, ώστε να δώσουν κάποια βάση στις θεωρίες τους κατά του γάμου και της οικογένειας — σαν, με κάποιον τρόπο, η ύπαρξη αυτών των κακών να σήμαινε ότι τα κυρίαρχα κοινωνικά ήθη ήταν υποκριτικά και διεφθαρμένα.

Η σταδιακή διάβρωση της ηθικής που άρχισε στην Βικτωριανή εποχή, διάβρωσε τον ιερό θεσμό του γάμου και οδήγησε τους ανθρώπους μακρύτερα από τις θεϊκές διδασκαλίες. Οι κομμουνιστές ενθάρρυναν τις γυναίκες να παραβιάσουν τους γαμήλιους όρκους τους για χάρη της υποτιθέμενης προσωπικής ευτυχίας, αλλά το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο.

Η «λύση» του κομμουνισμού στην καταπίεση και ανισότητα ισοδυναμεί απλώς με την μείωση των προτύπων για την ανθρώπινη ηθική σε βάθη της κόλασης. Μετατρέπει συμπεριφορά που κάποτε θεωρούνταν παγκοσμίως άσχημα και ασυγχώρητη, στο νέο ήθος. Στην «ισότητα» του κομμουνισμού, όλα προχωρούν προς την ίδια μοίρα — την καταστροφή.

Το φάντασμα του κομμουνισμού δημιούργησε το ψευδές πιστεύω ότι η αμαρτία δεν δημιουργείται από τον εκφυλισμό της ηθικής, αλλά από κοινωνική καταπίεση. Οδήγησε τους ανθρώπους να ψάξουν για μια διέξοδο γυρνώντας την πλάτη στην παράδοση και με την απομάκρυνση από το θείον. Χρησιμοποίησε την όμορφη ρητορεία της ελευθερίας και της απελευθέρωσης για να προωθήσει φεμινισμό, ομοφυλοφιλία, και σεξουαλική διαστροφή. Από τις γυναίκες αφαιρέθηκε η αξιοπρέπεια, από τους άντρες η ευθύνη εκλάπη, και η ιερότητα της οικογένειας έχει χτυπηθεί, μετατρέποντας τα παιδιά του σήμερα σε παιχνιδάκια του διαβόλου.

Διαβάστε όλη την σειρά εδώ: Πως το φάντασμα του κομμουνισμού ελέγχει τον κόσμο μας

 

Παραπομπές

 

21. Betty Friedan, The Feminine Mystique (New York: W.W. Norton & Company, 1963).

22. Joanne Boucher, “Betty Friedan and the Radical Past of Liberal Feminism,” New Politics, vol. 9, no.3 (Summer 2003).

23. David Horowitz, “Betty Friedan’s Secret Communist Past,” Salon, January 19, 1999, https://www.salon.com/1999/01/18/nc_18horo.

24. Kate Weigand, Red Feminism: American Communism and the Making of Women’s Liberation (Baltimore, MD, and London: The Johns Hopkins University Press, 2002).

25. Ibid.

26. Simone de Beauvoir, The Second Sex, trans. Constance Borde and Sheila Malovany-Chevallier (New York: Vintage Books, 2011).

27. Lawrence Summers, “Harvard President Summers’ Remarks About Women in Science, Engineering,” PBS NewsHour, February 22, 2005, https://www.pbs.org/newshour/science/science-jan-june05-summersremarks_2-22.

28. Alan Finder, “Harvard Will Spend $50 Million to Make Faculty More Diverse,” The New York Times, May 17, 2005, https://www.nytimes.com/2005/05/17/education/harvard-will-spend-50-million-to-make-faculty-more-diverse.html.

29. C. P. Benbow and J. C. Stanley, “Sex Differences in Mathematical Ability: Fact or Artifact?” Science, 210, issue 4475 (December 1980): 1262–1264, https://science.sciencemag.org/content/210/4475/1262.

30. C. P. Benbow, “Sex Differences in Ability in Intellectually Talented Preadolescents: Their Nature, Effects, and Possible Causes,” Behavioral and Brain Sciences 11, no. 2 (June 1988): 169–183. https://www.cambridge.org/core/journals/behavioral-and-brain-sciences/article/sex-differences-in-mathematical-reasoning-ability-in-intellectually-talented-preadolescents-their-nature-effects-and-possible-causes/C0BC8628A056CB9B38A3464D2DF5FA44.

31. C. P. Benbow et al, “Sex Differences in Mathematical Reasoning Ability at Age 13: Their Status 20 Years Later,” Psychological Science 11, no. 6 (November 2000): 474-480, https://my.vanderbilt.edu/smpy/files/2013/02/SexDiffs.pdf.

32. Alexis de Tocqueville, as quoted in Friedrich A. Hayek, The Road to Serfdom (London: Profile Books, 2005), 47.

33. Susan Edelman, “Woman to Become NY Firefighter Despite Failing Crucial Fitness Test,” The New York Post, May 3, 2015. https://nypost.com/2015/05/03/woman-to-become-ny-firefighter-despite-failing-crucial-fitness-test.

34. Una Butorac, “These Female Firefighters Don’t Want a Gender Quota System,” Special Broadcasting Service, March 24, 2017, https://www.sbs.com.au/news/the-feed/these-female-firefighters-don-t-want-a-gender-quota-system.

35. Commonwealth Court of Pennsylvania, Commonwealth of Pennsylvania by Israel Packel, Attorney General, v. Pennsylvania Interscholastic Athletic Association, 334A.2d 839, 18 Pa. Commw. 45 (March 19, 1975).

36. Christina Hoff Sommers, The War Against Boys: How Misguided Feminism Is Harming Our Young Men (New York: Simon & Schuster, 2001).

37. Jamie Doward, “‘Take These Children Seriously’: NHS Clinic in the Eye of Trans Rights Storm,” The Guardian, November 18, 2017, https://www.theguardian.com/society/2017/nov/19/nhs-clinic-trans-rights-storm-gender-identity-specialist-centre-transgender.

38. Vivian Gornick, as quoted in The Daily Illini, University of Illinois, April 25, 1981.

39. Robin Morgan, ed., Sisterhood Is Powerful: An Anthology of Writings From the Women’s Liberation Movement (New York: Vintage Books, 1970), 537.

40. Darlena Cunha, “The Divorce Gap,” The Atlantic, April 28, 2016, https://www.theatlantic.com/business/archive/2016/04/the-divorce-gap/480333.

41. David W. Purcell et al., “Estimating the Population Size of Men Who Have Sex with Men in the United States to Obtain HIV and Syphilis Rates,” Open AIDS Journal 6 (September 2012): 98–107, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3462414.

42. R. S. Hogg et al., “Modelling the Impact of HIV Disease on Mortality in Gay Men,” International Journal of Epidemiology 26, no. 3 (June 1997): 657–661.

43. United Nations, “Programme of Action of the International Conference on Population and Development,” The International Conference on Population and Development (ICPD) in Cairo, Egypt (New York: United Nations, 1995), 59, https://www.un.org/en/development/desa/population/events/pdf/expert/27/SupportingDocuments/A_CONF.171_13_Rev.1.pdf.

44. The Vice Chairman’s Staff of the Joint Economic Committee at the Request of Senator Mike Lee, “Love, Marriage, and the Baby Carriage: The Rise in Unwed Childbearing,” Social Capital Project no. 3–17 (December 2017), https://www.lee.senate.gov/public/_cache/files/3a6e738b-305b-4553-b03b-3c71382f102c/love-marriage-and-the-baby-carriage.pdf.

45. Robert Rector, “How Welfare Undermines Marriage and What to Do About It,” The Heritage Foundation, November 17, 2014, https://www.heritage.org/welfare/report/how-welfare-undermines-marriage-and-what-do-about-it.

46. Phyllis Schlafly, Who Killed The American Family? (Washington, DC: WND Books, 2014), chap. 1.

47. Ron Haskins, “Three Simple Rules Poor Teens Should Follow to Join the Middle Class,” Brookings Institution, March 13, 2013, https://www.brookings.edu/opinions/three-simple-rules-poor-teens-should-follow-to-join-the-middle-class.

48. Rector, “How Welfare Undermines.”

49. Mark Regnerus, “Cheap Sex and the Decline of Marriage,” The Wall Street Journal, September 29, 2017, https://www.wsj.com/articles/cheap-sex-and-the-decline-of-marriage-1506690454.

50. Yang Meiling 杨美玲, “Guniang ye neng xuehui sha zhu” 姑娘也能学会杀猪 [“Girls Can Slaughter Pigs Too”], People’s Daily, October 1, 1966.

51. Yu Luowen 遇罗文, Wo jia: wo de gege Yu Luoke 我家:我的哥哥遇罗克 [My Family: My Brother Yu Luoke], (Beijing: World Chinese Publishing Co., Ltd, 2016).

52. Ye, Zhou 葉舟, “Ye Yuqin de zuihou shinian” 葉以群的最後十年 [“The Last Decade of Ye Yiqun”], Wenhui Monthly, no. 12 (1989).

53. Pang Xianzhi 逄先知 and Jin Chongji 金冲及, Mao Zedong zhuan (1949–1976) 毛泽东传(1949–1976) [Biography of Mao Zedong (1949–1976)] (Beijing: Central Party Literature Press, 2003).

Οικογένεια Μπάιντεν η συνέχεια – Ο Μπομπουλίνσκι λέει ότι έχει καταχωρηθεί από το FBI ως «ουσιώδης μάρτυρας»

Ο Τόνι Μπομπουλίσνκι, πρώην επιχειρηματικός συνεργάτης του Χάντερ Μπάιντεν, δήλωσε ότι έχει καταχωρηθεί από το FBI ως «ουσιώδης μάρτυρας» σε «συζητήσεις» σχετικά με την οικογένεια Μπάιντεν και τις επιχειρηματικές της συναλλαγές με μια κινεζική κρατική εταιρεία.

Ο Μπομπουλίνσκι είπε στο Sinclair Broadcast Group σε μια συνέντευξη που κυκλοφόρησε αργά την Πέμπτη ότι ανακρίθηκε για πέντε ώρες από έξι πράκτορες του FBI στις 23 Οκτωβρίου παρουσία δικηγόρου και ότι τον έχουν καταχωρήσει ως «ουσιώδη μάρτυρα» σχετικά με τον Χάντερ Μπάιντεν και τους συνεργάτες του. Ο Χάντερ Μπάιντεν είναι γιος του προεδρικού υποψηφίου και πρώην αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν.

Ο Μπομπουλίνσκι είπε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, οι πράκτορες του FBI εξέτασαν τα τρία κινητά τηλέφωνα που είχε διαθέσει και είπαν ότι θα επικοινωνούσαν μαζί του για περαιτέρω ερωτήσεις.

Τρία κινητά τηλέφωνα που ανήκουν στον Τόνι Μπομπουλίνσκι, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ήταν συνεργάτης του Χάντερ Μπάιντεν, καθώς μιλά σε δημοσιογράφους σε ένα ξενοδοχείο στο Νάσβιλ του Τενεσί, στις 22 Οκτωβρίου 2020. (Mandel Ngan / AFP μέσω Getty Images)

 

«Όντως με καταχώρησαν ως ουσιώδη μάρτυρα σε ολόκληρο το FBI μέσα στα υπολογιστικά τους συστήματα, και είχαμε μια βαθιά συνεργασία στην ανάλυση όλων των γεγονότων εκείνης της χρονικής περιόδου… σε σχέση με τη συζήτηση για την οικογένεια Μπάιντεν, την CEFC και άλλων επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο στις οποίες είναι εμπλεκόμενες και άλλες χώρες», δήλωσε ο Μπομπουλίνσκι στο Sinclair.

Ο δημοσιογράφος του Sinclair Broadcast Group, Τζέιμς Ρόζεν, ανέφερε επίσης την Πέμπτη ότι ο Χάντερ Μπάιντεν φέρεται να αποτελεί αντικείμενο ενεργής έρευνας του FBI, λέγοντας ότι ένας ανώνυμος αξιωματούχος του Υπουργείου Δικαιοσύνης «επιβεβαίωσε» ότι μια εγκληματική έρευνα που ξεκίνησε το 2019 για τον «Χάντερ Μπάιντεν και τους συνεργάτες του» σχετικά με ισχυρισμούς για ξέπλυμα χρήματος, συνεχίζεται.

Το FBI είπε στην Epoch Times σε δήλωσή του αργά την Πέμπτη ότι δεν θα παραχωρούσε κάποιο σχόλιο σχετικά με τον ισχυρισμό.

«Δεν έχουμε κανένα σχόλιο, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική μας ούτε επιβεβαίωσης ούτε άρνησης για την ύπαρξη έρευνας», γράφει η δήλωση.

Οι τελευταίες αναφορές έρχονται αφότου η Fox News ανέφερε στις 21 Οκτωβρίου ότι ένας φορητός υπολογιστής και ένας σκληρός δίσκος, που φέρεται ότι ανήκαν στον Χάντερ Μπάιντεν, κλήθηκε από το FBI ως μέρος μιας έρευνας ξεπλύματος χρημάτων που ξεκίνησε το 2019. Εκείνη την εποχή, το κανάλι δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει αν η έρευνα ήταν σε εξέλιξη ή σχετιζόταν άμεσα με τον Χάντερ Μπάιντεν. Η The New York Post νωρίτερα αυτό το μήνα δημοσίευσε ιστορίες σχετικά με email που αποκτήθηκαν από το φορητό υπολογιστή και δείχνουν συμφωνίες του Χάντερ Μπάιντεν και των συνεργατών του με σημαίνοντα πρόσωπα στην Ουκρανία και την Κίνα.

Ο Μπομπουλίνσκι είπε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Νάσβιλ στις 22 Οκτωβρίου ότι ο Χάντερ Μπάιντεν και οι συνεργάτες του τον ένταξαν σε μια συμφωνία με τον κινεζικό ενεργειακό όμιλο CEFC China Energy το 2017. Ο Μπομπουλίνσκι είπε επίσης ότι συναντήθηκε με τον Τζο Μπάιντεν τον Μάιο του 2017 και πέρασε μια ώρα συζητώντας για την συμφωνία. Παρουσίασε τρία κινητά τηλέφωνα με στοιχεία σχετικά με τη συμφωνία και είπε ότι θα παραδώσει τα τρία τηλέφωνα στο FBI την επόμενη μέρα.

«Είμαι ο διευθύνων σύμβουλος της Sinohawk Holdings, η οποία ήταν μια συνεργασία μεταξύ των Κινέζων που λειτουργούσαν μέσω της CEFC / προέδρου Ye [Jianming] και της οικογένειας Μπάιντεν. Στην εταιρεία με έφεραν οι Τζέιμς Γκιλιάρ και Χάντερ Μπάιντεν για να αναλάβω ως διευθύνων σύμβουλος, δήλωσε ο Μπομπουλίνσκι στην Epoch Times.

Ο τότε αντιπρόεδρος Joe Biden και ο γιος του Χάντερ Μπάιντεν παρακολουθούν ένα παιχνίδι μπάσκετ NCAA μεταξύ του Πανεπιστημίου Georgetown και του Πανεπιστημίου Duke στην Ουάσινγκτον στις 30 Ιανουαρίου 2010. (Jonathan Ernst / Reuters)

 

Ο Μπομπουλίνσκι είπε ότι ο Χάντερ Μπάιντεν και οι συνεργάτες του τον έφεραν στη συμφωνία για να υπηρετήσει ως διευθύνων σύμβουλος της SinoHawk LLC, μια επιχειρηματική οντότητα που δημιουργήθηκε για να επισημοποιήσει την επενδυτική συνεργασία Μπάιντεν-CEFC. Η SinoHawk υποτίθεται ότι είχε αρχικά χρηματοδοτηθεί με 10 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία στη συνέχεια θα αυξάνονταν σε δισ. δολάρια μέσα από επενδυτικά κεφάλαια, πρόσθεσε ο Μπομπουλίνσκι.

Ο όμιλος CEFC China Energy με έδρα τη Σαγκάη ήταν η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία πετρελαίου της Κίνας, προτού ο ιδρυτής της, Ye Jianming, μπει στο στόχαστρο του Πεκίνου το 2018.

Ο Ye θεωρείται αγνοούμενος από τις αρχές του 2018 αφού τέθηκε υπό έρευνα από το κινεζικό καθεστώς για «ύποπτα οικονομικά εγκλήματα» και στη συνέχεια προφυλακίστηκε. Μια κρατική επιχείρηση ανέλαβε τον έλεγχο της CEFC τον Μάρτιο του 2019 και η εταιρεία κήρυξε πτώχευση στις αρχές του έτους, σύμφωνα με το κινεζικό μέσο ενημέρωσης Caixin.

Ο όμιλος πετρελαίου έβγαλε δισεκατομμύρια δολάρια στη Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη και σε μέρη της Αφρικής, ενώ ο ιδρυτής της, ο πρόεδρος Ye Jianming ενίσχυσε τους φιλικούς δεσμούς του με υψηλούς αξιωματούχους του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ).

«Είχατε την αίσθηση ότι το FBI είχε ασχοληθεί με αυτά τα σχετικά ζητήματα προτού κάνετε αυτή τη δημόσια δήλωση στο Νάσβιλ;», ρώτησε ο Ρόζεν τον Μπομπουλίνσκι.

«Η εντύπωσή μου είναι ότι όλοι αυτοί μέσα στο δωμάτιο γνώριζαν πολύ καλά πόσο ευαίσθητο θέμα είναι η ιστορία των εμπλεκόμενων μερών και τις πιθανές πολλαπλές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν σε αυτήν τη χώρα», απάντησε ο Μπομπουλίνσκι.

Σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών του Ντέλαγουερ, η SinoHawk ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 2017. Ο Μπομπουλίνσκι είπε ότι λίγο μετά την ίδρυση της εταιρείας, άρχισε να διαφωνεί με τον Χάντερ Μπάιντεν σχετικά με τον τρόπο χρήσης των κεφαλαίων που είχε λάβει η νεοσυσταθείσα εταιρεία. Είπε ότι ο Χάντερ Μπάιντεν επέμενε να πάρει 5 εκατ. δολάρια από τα πρώτα 10 εκατ. για την οικογένεια Μπάιντεν, ενώ αυτός επέμεινε «να εφαρμοστούν οι κατάλληλες διαδικασίες εταιρικής διοίκησης». Αλλά ο Χάντερ Μπάιντεν υποστήριξε ότι οι Κινέζοι «στην πραγματικότητα επενδύουν στην οικογένεια Μπάιντεν». Ο Μπομπουλίνσκι είπε ότι στις 17 Μαΐου 2017, ο Χάντερ Μπάιντεν του είπε ότι η CEFC «ήθελε να γίνει ο συνεργάτης μου… να συνεργαστεί με τους Μπάιντενς».

Ο Μπομπουλίνσκι είπε ότι τα επενδυτικά κεφάλαια ύψους 10 εκατ. δολαρίων που επρόκειτο να μεταφερθούν στη SinoHawk δεν έφτασαν ποτέ στην εταιρεία.

«Αντ ‘αυτού, ανακάλυψα από την έκθεση του γερουσιαστή Τζόνσον τον Σεπτέμβριο ότι τα 5 εκατ. δολάρια στάλθηκαν τον Αύγουστο του 2017 σε οντότητες που είναι συνδεδεμένες με τον Χάντερ», δήλωσε ο Μπομπουλίνσκι.

Η εκστρατεία του Τζο Μπάιντεν είπε στις 22 Οκτωβρίου ότι ο πρώην αντιπρόεδρος «ούτε έχει σκεφτεί ποτέ να συνεργαστεί επιχειρηματικά με την οικογένειά του, ούτε σε καμία άλλη επιχείρηση στο εξωτερικό», σημειώνοντας ότι «δεν κατείχε ποτέ μετοχές σε τέτοιου είδους επιχειρηματικές συνεργασίες ούτε οποιοδήποτε άλλο μέλος της οικογένειας ή οποιοδήποτε άλλο άτομο κράτησε ποτέ μετοχές για τον ίδιο».

Ο Μπάιντεν είπε ότι οι αναφορές σχετικά με τις συναλλαγές του Χάντερ σε άλλες χώρες αποτελούν μέρος μιας «συκοφαντικής εκστρατείας». Αυτός και η εκστρατεία του δεν έχουν αμφισβητήσει κατηγορηματικά την αυθεντικότητα των στοιχείων στο φορητό υπολογιστή και στα κινητά τηλέφωνα.

Η εκστρατεία Μπάιντεν δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα της Epoch Times για σχολιασμό.

Οι αναφορές του Sinclair έρχονται αφού ο δημοσιογράφος του One America News, Τζακ Ποσόμπιετς, έγραψε στις 25 Οκτωβρίου ότι μια ανώνυμη πηγή του Υπουργείου Δικαιοσύνης ενημέρωσε το μέσο ενημέρωσης ότι το FBI είχε εγκαταλείψει την έρευνα για το φορητό υπολογιστή του Χάντερ Μπάιντεν, «επειδή πίστευαν ότι η ιστορία του ιδιοκτήτη του καταστήματος επισκευής Η/Υ δεν θα έστεκε στο δικαστήριο, αν και ο Μακ Ισαάκ τους παρείχε αποδεικτικά στοιχεία. Δεν βρήκαν κανένα στοιχείο ξένης εμπλοκής».

Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος επισκευής Η/Υ, Τζον Πολ Μακ Ισαάκ, είπε ότι παρέδωσε το φορητό υπολογιστή στο FBI τον Δεκέμβριο του 2019 σύμφωνα με φερόμενη κλήτευση.

«Αυτό πρέπει να ξέφυγε από αυτόν [Διευθυντή του FBI Κρίστοφερ Ρέι] καθώς τίθενται ερωτήματα σχετικά με τον χειρισμό του. Ο Δεκέμβριος του 2019 ήταν λίγο πριν ξεκινήσουν οι κύριες ψήφοι του DNC και αυτό σαφώς θα αποτελούσε σημαντικό παράγοντα. Ο Ρέι δεν είπε ποτέ στον Λευκό Οίκο κάτι τέτοιο», έγραψε ο Ποσόμπιετς.

Ο Ivan Pentchoukov και ο Jack Phillips συνέβαλαν σε αυτό το άρθρο.

Γαλλία: Τρεις οι νεκροί από τη νέα ισλαμική τρομοκρατική επίθεση σε εκκλησία

Τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν σε μια εκκλησία στη γαλλική πόλη της Νίκαιας την Πέμπτη, σε ένα περιστατικό που ο δήμαρχος της πόλης χαρακτήρισε τρομοκρατική επίθεση.

Ο δήμαρχος Κριστιάν Εστροζί είπε στο Twitter ότι η επίθεση με μαχαίρι συνέβη στην εκκλησία της Νοτρ Νταμ της πόλης και δύο από τα θύματα σκοτώθηκαν μέσα στην εκκλησία.

Ο δράστης φώναζε «Αλλάχου Άκμπαρ!» επανειλημμένα την ώρα που συνελήφθη από την αστυνομία, δήλωσε ο δήμαρχος στους δημοσιογράφους, προσθέτοντας ότι «το νόημα της πράξης του δεν άφησε καμία αμφιβολία».

Αστυνομικός ασφαλίζει την περιοχή μετά από μια αναφερόμενη επίθεση με μαχαίρι κοντά στην εκκλησία της Νοτρ Νταμ στη Νίκαια της Γαλλίας, στις 29 Οκτωβρίου 2020. (Eric Gaillard / Reuters)

 

Από την επίθεση επιβεβαιώθηκαν τρεις νεκροί και πολλοί τραυματίες, ανέφερε η αστυνομία.

Η υπηρεσία της αντιτρομοκρατικής εισαγγελίας της Γαλλίας ξεκίνησε έρευνα για την υπόθεση.

Το κίνητρο του δράστη δεν ήταν αμέσως σαφές, αλλά η Γαλλία βρισκόταν ήδη σε αυξημένη επιφυλακή, καθώς Μουσουλμάνοι σε πολλές ισλαμικές χώρες εξέφρασαν την οργή τους για την εμφάνιση και δημοσίευση στη Γαλλία σκίτσων του Μωάμεθ.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν κάνει μια ομιλία για να παρουσιάσει τη στρατηγική του για την καταπολέμηση του ισλαμιστικού αυτονομισμού, στο Les Mureaux, έξω από το Παρίσι, στις 2 Οκτωβρίου 2020. (Ludovic Marin / Pool via AP)

 

Νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, η αστυνομία της Γαλλίας ζήτησε αυξημένη ασφάλεια σε θρησκευτικούς χώρους γύρω από το All Saint για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο.

Την Τρίτη, οι περιοχές γύρω από την Αψίδα του Θριάμβου και τον Πύργο του Άιφελ στο κέντρο του Παρισιού εκκενώθηκαν για λίγο μετά την ανακάλυψη μιας σακούλας γεμάτη πυρομαχικά.

Η τρομοκρατική απειλή παραμένει «πολύ υψηλή», δήλωσε την Τρίτη ο υπουργός Εσωτερικών Τζέραλντ Νταρμανάν, «επειδή έχουμε πολλούς εχθρούς στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας».

Εν τω μεταξύ, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Ίμραν Καν κατηγόρησε τον Μακρόν για «επίθεση στο Ισλάμ» και κάλεσε το Facebook να απαγορεύσει το περιεχόμενο ως «ισλαμοφοβικό».

Ισλαμικές τρομοκρατικές ομάδες, από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν έως τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο, έχουν καταδικάσει την υπεράσπιση των σκίτσων του Μωάμεθ από τον Μακρόν.

Η δημοσίευση και προβολή εικόνων του Μωάμεθ, που οι Μουσουλμάνοι θεωρούν βλασφημία, έχουν πυροδοτήσει πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Γαλλία.

Το Reuters και το Associated Press συνέβαλαν σε αυτό το άρθρο.