Τρίτη, 21 Μαΐ, 2024

«Το μακρύ χέρι του Πεκίνου»: Το ΚΚΚ εξαπλώνει τον έλεγχό του παγκοσμίως

Είναι δύσκολο να ξεπεράσει κανείς το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) σε υποκρισία. Η ίδια καταπιεστική οργάνωση που προώθησε τη λατρεία της προσωπικότητας του Μάο (και σήμερα κάνει το ίδιο για τον Σι Τζινπίνγκ) έχει δαιμονοποιήσει τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ ως «αίρεση». Παρομοίως, το ΚΚΚ απαιτεί από όλους τους διεθνείς επισκέπτες να ακολουθούν τις επιταγές του, ακόμη και όταν αυτές έρχονται σε σύγκρουση με τους νόμους της χώρας τους.

Ωστόσο, το καθεστώς του ΚΚΚ έχει ανοίξει απροκάλυπτα αστυνομικά τμήματα σε ξένα κράτη, με ρητό σκοπό την παρενόχληση αντιφρονούντων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ είναι μεταξύ των στόχων ύψιστης προτεραιότητας. Ο σκηνοθέτης Ματίας Μάγκνασον (Mathias Magnason) αποκαλύπτει την ολοένα και πιο θρασύτατη διεθνική εκστρατεία εκφοβισμού και παρενόχλησης του ΚΚΚ στο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «The Long Arm of Beijing: The CCP’s Global Campaign to Silence Falun Gong» («Το μακρύ χέρι του Πεκίνου: Η παγκόσμια εκστρατεία του ΚΚΚ για τη φίμωση του Φάλουν Γκονγκ»), το οποίο είναι τώρα διαθέσιμο στο διαδίκτυο.

Ο κ. Μάγκνασον παρέχει στέρεο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο για να βοηθήσει τους θεατές να κατανοήσουν πλήρως την τρέχουσα κατάσταση. Αρχικά, το ΚΚΚ χαιρέτισε το Φάλουν Γκονγκ για την ενθάρρυνση ενός υγιούς τρόπου ζωής και θετικών κοινωνικών αξιών. Ωστόσο, το ΚΚΚ γρήγορα άρχισε να ζηλεύει τους αυξανόμενους αριθμούς της πνευματικής άσκησης, οπότε ξεκίνησε μια βίαιη και συντονισμένη εκστρατεία καταστολής που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, τόσο εντός όσο και εκτός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της Κίνας.

Λόγω του υγιούς τρόπου ζωής τους, ο οποίος ενισχύεται από ασκήσεις με αργές κινήσεις, οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ γίνονται στόχος για αφαίρεση οργάνων. (Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα)

 

Λόγω του ελέγχου των μέσων ενημέρωσης και του διαδικτύου, το ΚΚΚ ήταν σε θέση να λογοκρίνει στο εσωτερικό της χώρας τις ειδήσεις για τις μαζικές συλλήψεις, ενώ ταυτόχρονα συκοφαντούσε τους ασκούμενους στις κρατικές ειδησεογραφικές εκπομπές. Με την πάροδο των ετών, οι αναφορές για καταναγκαστική εργασία από τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ ήταν ευρέως διαδεδομένες και ανεξάρτητοι ερευνητές εκτός Κίνας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι εκατοντάδες χιλιάδες κρατούμενοι πιθανότατα εκτελέστηκαν ώστε τα όργανά τους να αφαιρεθούν για την ανθηρή αγορά μεταμοσχεύσεων της Κίνας.

Αποσιώπηση της αντιγνωμίας

Η κριτική τέτοιων πρακτικών (καταναγκαστική εργασία και αφαίρεση οργάνων) είναι ουσιαστικά αδύνατη μέσα στην Κίνα του Σι, αλλά γίνεται επίσης όλο και πιο δύσκολη στο εξωτερικό. Σε μια ανατριχιαστική σκηνή, η Έμιλι Μάγιερς, ασκούμενη με έδρα τη Νέα Υόρκη, περιγράφει απειλητικά τηλεφωνήματα που δέχτηκε αργά τη νύχτα, τα οποία αναπαρήγαγαν μη εξουσιοδοτημένες ηχογραφήσεις ιδιωτικών συνομιλιών που είχε με άλλους συνασκούμενους. Είναι σαφές ότι αυτό παραβιάζει αρκετούς ομοσπονδιακούς και πολιτειακούς νόμους, αλλά οι πράκτορες της ΚΚΚ που εμπλέκονται σε διακρατικές επιχειρήσεις αγνοούν συνεχώς τους κανόνες και τους κανονισμούς άλλων κυρίαρχων κρατών.

Η Έμιλι Μάγιερς υποστηρίζει ότι δέχτηκε τηλεφωνικές απειλές. (Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα)

 

Οι ύποπτοι πράκτορες της ΚΚΚ συχνά ακολουθούν μια πιο βίαιη, άμεση προσέγγιση. Για παράδειγμα, ο αντιφρονών Ντέιβιντ Λιάνγκ, που ζει στην Αυστραλία, πυροβολήθηκε πολλές φορές από μια ύποπτη ομάδα εκτελεστών. Ομοίως, ο Δρ Πίτερ Γιουάν Λι ξυλοκοπήθηκε μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του έξω από το ίδιο του το σπίτι στην Ατλάντα από μια συμμορία που μιλούσε μανδαρινικά.

Ο αντιφρονούντας Ντέιβιντ Λιανγκ, που ζει στην Αυστραλία, πυροβολήθηκε από ύποπτη ομάδα εκτελεστών. (Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα)

 

Ίσως η πιο τρομακτική εκδήλωση της απαξίωσης των κανόνων από το ΚΚΚ στο εξωτερικό ήταν η εκτεταμένη αποκάλυψη κινεζικών αστυνομικών τμημάτων που λειτουργούν σε ξένες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι εμπειρογνώμονες του κ. Μάγκνασον επισημαίνουν την προφανή υποκρισία, υποστηρίζοντας ότι το ΚΚΚ θα έβγαζε καπνούς από οργή αν οι αμερικανικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου άνοιγαν ποτέ αντίστοιχες βάσεις στην ηπειρωτική Κίνα.

Στην πραγματικότητα, κάθε λεπτό του «The Long Arm of Beijing» είναι ένα απαραίτητο εισαγωγικό μάθημα για τη διεθνή εκστρατεία του ΚΚΚ εναντίον κάθε μορφής διαφωνίας. Είναι μια καλή εισαγωγή στις τακτικές του καθεστώτος, αλλά θα έπρεπε να συνοδεύεται από μια λίστα προβολής άλλων μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που εστιάζουν σε πολλά από τα θέματα και τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται η ταινία μικρού μήκους.

Ο ασκούμενος του Φάλουν Γκονγκ Δρ Πίτερ Γιουάν Λι ξυλοκοπήθηκε έξω από το σπίτι του στην Ατλάντα. (Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα)

 

Πράγματι, υπάρχει ένας αυξανόμενος όγκος έργων που τεκμηριώνουν πειστικά την ενοχή του ΚΚΚ σε μεγάλης κλίμακας εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Για παράδειγμα, το «State Organs» του Ρέιμοντ Ζανγκ (Raymond Zhang) διερευνά τη βιομηχανία αφαίρεσης οργάνων από το καθεστώς, το «Letter From Masanjia» του Λέον Λι (Leon Lee) σκιαγραφεί το προφίλ ενός ασκούμενου του Φάλουν Γκονγκ που επέζησε από ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, και το «Eternal Spring» του Τζέισον Λόφτους (Jason Loftus) καταγράφει την προσπάθεια ασκουμένων να χακάρουν την κρατική ροή ειδήσεων για να αντικρούσουν τη δυσφημιστική προπαγάνδα του ΚΚΚ (μια εκπληκτική πράξη αντίστασης που αναφέρεται επίσης στην ταινία του κ. Μάγκνασον).

Ασκούμενες του Φάλουν Γκονγκ σε διαλογισμό. (Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα)

 

Ειλικρινά, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για μια μεγάλου μήκους έκθεση της εξωτερικής επεκτασιμότητας του ΚΚΚ, επειδή αυτή γίνεται όλο και πιο ευρεία και πιο παρεμβατική. Για παράδειγμα, ο πρόσφατος λεγόμενος Νόμος περί Εθνικής Ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ που επιβλήθηκε από το Πεκίνο ισχυρίζεται ότι ισχύει τόσο για τους κατοίκους του Χονγκ Κονγκ όσο και για τους μη κατοίκους, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής τους. Ουσιαστικά, κωδικοποίησε την εξωτερική επεκτασιμότητα σε Νόμο.

Αναμφισβήτητα, 20 λεπτά δεν είναι αρκετός χρόνος για να περιγραφεί πλήρως η έκταση και ο κίνδυνος της εκστρατείας εκφοβισμού και ανάμειξης του ΚΚΚ στο εξωτερικό, αλλά είναι μια καλή αρχή. Οι επιζώντες των υπερεθνικών τακτικών τρομοκράτησης από το ΚΚΚ αξίζουν πολλά εύσημα που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους.

Συνιστάται επειγόντως ως ένα συνοπτικό κάλεσμα αφύπνισης. Το «The Long Arm of Beijing» είναι τώρα διαθέσιμο για προβολή στο διαδίκτυο.

 

The Long Arm of Beijing

Ντοκιμαντέρ

Σκηνοθέτης: Mathias Magnason

Διάρκεια: 20 λεπτά

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 15 Απριλίου 2024

Βαθμολογήθηκε: 4 αστέρια από 5

 

Από τον Joe Bendel

 

Ο Joe Bendel γράφει για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και ζει στη Νέα Υόρκη. Για να διαβάσετε τα πιο πρόσφατα άρθρα του, επισκεφθείτε το JBSpins.blogspot.com

Εν μέσω αυξανόμενης αντίστασης, ο ΠΟΥ εντείνει την πίεση προς τα μέλη για την υπογραφή της συνθήκης για την πανδημία

Καθώς πλησιάζει η προθεσμία για την υπογραφή από τα 194 κράτη μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) συμφωνιών που παρέχουν ευρείες νέες εξουσίες σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ, οι υποστηρικτές του εντείνουν την πίεση προς τις χώρες μέλη να προσχωρήσουν, παρά την αυξανόμενη αντίσταση στη συμφωνία.

Στις 20 Μαρτίου, ο πρεσβευτής του ΠΟΥ και πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Γκόρντον Μπράουν χαιρέτισε την εκστρατεία ενός «πανθέου 100 και πλέον παγκόσμιων ηγετών» που προτρέπει τα κράτη μέλη να υπογράψουν.

«Σήμερα πραγματοποιείται μια παρέμβαση υψηλής ισχύος από 23 πρώην προέδρους κρατών, 22 πρώην πρωθυπουργούς, έναν πρώην γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και 3 νομπελίστες, προκειμένου να πιέσουν για μια επείγουσα συμφωνία από τους διεθνείς διαπραγματευτές για μια συμφωνία για την πανδημία, στο πλαίσιο του καταστατικού του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ώστε να ενισχυθεί η συλλογική ετοιμότητα και η αντίδραση του κόσμου σε μελλοντικές πανδημίες», αναφέρεται σε δελτίο Τύπου από το γραφείο του Γκόρντον και της Σάρα Μπράουν.

Ο πρέσβης του ΠΟΥ κάλεσε επίσης σε παγκόσμια δράση για την «έκθεση των εκστρατειών παραπληροφόρησης των ψευδών ειδήσεων από οπαδούς θεωριών συνωμοσίας που προσπαθούν να ‘τορπιλίσουν’ τη διεθνή συμφωνία για τη Συμφωνία για την Πανδημία».

Το διακύβευμα είναι μια νέα παγκόσμια ιατρική συνθήκη, καθώς και τροποποιήσεις στους υφιστάμενους Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας (International Health Regulations-IHRs), οι οποίες μαζί θα καταστήσουν τον ΠΟΥ την κεντρική αρχή κατά τη διάρκεια πανδημιών και άλλων κρίσεων υγείας που κηρύσσονται από τον ΠΟΥ, ενώ παράλληλα θα στείλουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ. Οι επικριτές λένε ότι ο ΠΟΥ απέφυγε επιμελώς να αποκαλέσει τη συμφωνία συνθήκη, επειδή οι συνθήκες συνήθως απαιτούν έγκριση από τα εθνικά νομοθετικά σώματα, και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών από τα δύο τρίτα της Γερουσίας.

Αντ’ αυτού, αυτό που έχει θεωρηθεί ως συμφωνία για την πανδημία ή συμφωνία για την πανδημία, μαζί με τις τροποποιήσεις των IHRs, έχει προγραμματιστεί να εγκριθεί στη Γενεύη της Ελβετίας, κατά την ετήσια συνεδρίαση της Παγκόσμιας Συνέλευσης για την Υγεία στις 27 Μαΐου-1 Ιουνίου.

Στις 18 Μαρτίου, περισσότεροι από 80 υπουργοί και εκκλησιαστικές οργανώσεις πρόσθεσαν τη φωνή τους στο «πάνθεον», λέγοντας στους αντιπροσώπους των χωρών μελών ότι «η επίτευξη μιας συμφωνίας που διασφαλίζει ότι όλοι, παντού, θα μπορούν να επωφεληθούν από την επιστημονική πρόοδο» αποτελεί ηθική υποχρέωση.

Συνδέοντας την υπογραφή των συμφωνιών του ΠΟΥ με τα θρησκευτικά ημερολόγια, η επιστολή τους ανέφερε ότι η συγκέντρωση των αντιπροσώπων του ΠΟΥ «ξεκινάει καθώς οι μουσουλμάνοι παρατηρούν τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού … όταν ξεκινάει η δεύτερη εβδομάδα των διαπραγματεύσεων, οι ινδουιστές θα γιορτάσουν το Χόλι … οι χριστιανοί θα τηρούν τη Σαρακοστή και θα ολοκληρώσετε τη Μεγάλη Παρασκευή … το κείμενο της Συμφωνίας για την Πανδημία θα οριστικοποιηθεί κατά τη διάρκεια του Πάσχα … και η Συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας αμέσως μετά τον εορτασμό της Βεσάκ από τους βουδιστές».

 

Πόση ισχύ θα αποκτήσει ο ΠΟΥ;

Παρά τις προσπάθειες αυτές, ωστόσο, ορισμένοι εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες.

Μία από τις κύριες ανησυχίες που έχουν εκφράσει οι επικριτές είναι ότι οι χώρες θα εκχωρήσουν εξουσία στον ΠΟΥ, μόλις ο οργανισμός αυτός κηρύξει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία». Οι υποστηρικτές του ΠΟΥ, ωστόσο, λένε ότι οι ανησυχίες αυτές είναι αβάσιμες και ότι η έκφρασή τους θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διαδικασία έγκρισης.

«Η συμφωνία τίθεται σε κίνδυνο από μια εκστρατεία παραπληροφόρησης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που κατηγορεί ψευδώς τον ΠΟΥ», δήλωσε ο κ. Μπράουν.

«Καμία χώρα δεν θα εκχωρήσει καμία κυριαρχία και καμία χώρα δεν θα δει τους εθνικούς της νόμους να παραμερίζονται», δήλωσε. «Ήρθε η ώρα οι χώρες να εκθέσουν την εκστρατεία παραπληροφόρησης με ψευδείς ειδήσεις από θεωρητικούς συνωμοσίας για να ‘τορπιλίσουν’ μια αναγκαία συμφωνία».

Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το Associated Press (AP) εξέδωσε μια «επαλήθευση δεδομένων» τον Φεβρουάριο του 2023, δηλώνοντας ότι η ιδέα ότι τα κράτη μέλη θα χάσουν την κυριαρχία τους ήταν «ψευδής». Το AP επικαλέστηκε το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (Health and Human Services-HHS), το οποίο διαπραγματεύεται επί του παρόντος τη συμφωνία για λογαριασμό της Αμερικής, το οποίο δήλωσε: «Είναι ψευδής ο ισχυρισμός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει τώρα ή θα έχει, χάρη σε αυτές τις δραστηριότητες, οποιαδήποτε εξουσία να κατευθύνει την πολιτική υγείας των ΗΠΑ ή τις εθνικές δράσεις αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών υγείας».

Το AP επικαλέστηκε επίσης μια διάψευση από τον καθηγητή νομικής του Πανεπιστημίου Georgetown Λόρενς Γκόστιν, ο οποίος βοήθησε στη σύνταξη της συνθήκης ως διευθυντής του Κέντρου Συνεργασίας του ΠΟΥ για το Εθνικό και Παγκόσμιο Δίκαιο Υγείας του πανεπιστημίου. Ο κ. Γκόστιν δήλωσε στο AP ότι η συνθήκη χρησιμοποιεί όρους όπως «θα έπρεπε», υποδεικνύοντας προτάσεις, αντί για «πρέπει», για να υπογραμμίσει ότι ο ΠΟΥ παραμένει συμβουλευτικό και όχι εξουσιαστικό όργανο.

Ωστόσο, η γλώσσα στο προσχέδιο της συνθήκης της 13ης Μαρτίου φαίνεται να είναι υποχρεωτική, αναφέροντας σε όλο το έγγραφο ότι «τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να […]» και «τα συμβαλλόμενα μέρη θα […]», με τη λέξη «θα» να χρησιμοποιείται περισσότερες από 160 φορές.

Επιπλέον, οι τροποποιήσεις της IHR αναφέρουν ότι τα κράτη μέλη «αναγνωρίζουν τον ΠΟΥ ως την καθοδηγητική και συντονιστική αρχή της διεθνούς αντίδρασης στη δημόσια υγεία κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης ανάγκης διεθνούς ενδιαφέροντος για τη δημόσια υγεία και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να ακολουθούν τις συστάσεις του ΠΟΥ κατά τη διεθνή δράση τους στον τομέα της δημόσιας υγείας».

Άλλοι τομείς που προκαλούν ανησυχία όσον αφορά την κυριαρχία περιλαμβάνουν την οδηγία ότι τα «υγειονομικά μέτρα» που προβλέπονται από τον ΠΟΥ «πρέπει να αρχίσουν και να ολοκληρωθούν χωρίς καθυστέρηση από όλα τα μέρη» και ότι «τα κράτη μέρη λαμβάνουν επίσης μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι μη κρατικοί φορείς που δραστηριοποιούνται στα αντίστοιχα εδάφη τους συμμορφώνονται με τα μέτρα αυτά».

Επιπλέον, αφαιρέθηκαν οι αναφορές ότι τα έγγραφα είναι «μη δεσμευτικά» για τα κράτη μέλη.

«Προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι πρόκειται για μια ήπια συμφωνία που δεν θα επηρεάσει πραγματικά κανέναν και επομένως δεν χρειάζεται να πάει στα εθνικά νομοθετικά σώματα», δήλωσε στους Epoch Times ο Δρ Ντέιβιντ Μπελ, ιατρός δημόσιας υγείας, ο οποίος στο παρελθόν εργαζόταν με τον ΠΟΥ σε θέματα διάγνωσης μολυσματικών ασθενειών. Ο Δρ Μπελ παρακολουθεί την πρόοδο των συμφωνιών με κριτική ματιά.

Οι υποστηρικτές των συμφωνιών έχουν επίσης ισχυριστεί ότι, ανεξάρτητα από το τι λένε τα έγγραφα, η συνθήκη και οι τροποποιήσεις της IHR είναι άνευ σημασίας, επειδή ο ΠΟΥ δεν θα έχει καμία εξουσία να επιβάλει οποιαδήποτε από τις οδηγίες ή συστάσεις του και δεν μπορεί να επιβάλει αποκλεισμούς κυκλοφορίας ή καραντίνες στα έθνη-μέλη.

Ωστόσο, μια αίτηση του 2022 που υπογράφεται από 15 γενικούς εισαγγελείς των πολιτειών υποστηρίζει ότι το HHS θα μπορούσε να έχει τέτοια εξουσία μόλις ο ΠΟΥ κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία.

Οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς έγραψαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για μια απόφαση του HHS στις 19 Ιανουαρίου 2017, «μία ημέρα πριν λήξει η δεύτερη θητεία του προέδρου [Μπαράκ] Ομπάμα», να δώσει στον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ την εξουσία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Το να επιτρέπεται σε έναν διεθνή οργανισμό να καθορίζει πότε υπάρχει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες επιτρέπει αναγκαστικά στον οργανισμό αυτό να χρησιμοποιεί αστυνομικές εξουσίες που δεν δόθηκαν ούτε σε αυτόν ούτε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση από τις Πολιτείες», δήλωσαν οι εισαγγελείς, κάνοντας λόγο για «ακραία παραβίαση τόσο της κρατικής όσο και της ομοσπονδιακής κυριαρχίας».

Κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης υγειονομικής ανάγκης, έγραψαν οι εισαγγελείς των πολιτειών, «το HHS μπορεί να προβλέπει τη σύλληψη και εξέταση ατόμων σε ορισμένες πολιτείες που έχουν μολυνθεί. Κατόπιν σύστασης του Υπουργού Υγείας, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί επίσης να εγκρίνει την κράτηση ατόμων υπό ορισμένες συνθήκες».

 

Είναι μια συνθήκη για την πανδημία η λύση;

Μια άλλη ανησυχία, λένε οι επικριτές, είναι ότι η διαδικασία υπογραφής νέων εξουσιών στον ΠΟΥ έχει επισπευσθεί άσκοπα και έχει αποφύγει τις δημόσιες συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις που θα έπρεπε να αποτελούν μέρος της διαδικασίας όταν οι χώρες συνάπτουν συνθήκες.

Σύμφωνα με μια έκθεση μιας ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Leeds στο Ηνωμένο Βασίλειο, την οποία συνυπογράφει ο Δρ Μπελ, «ο κίνδυνος πανδημίας χαρακτηρίζεται ως ‘υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα’ και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις προτεινόμενες τροποποιήσεις των Διεθνών Κανονισμών Υγείας και μια νέα νομικά δεσμευτική συμφωνία για την πανδημία».

Ωστόσο, η έκθεση υποστηρίζει ότι, με βάση τα ίδια τα στοιχεία του ΠΟΥ, τα στοιχεία δεν υποστηρίζουν την επείγουσα ανάγκη ή τα οφέλη από την ανάθεση περισσότερων εξουσιών στον ΠΟΥ.

Αυτό που ο ΠΟΥ ισχυρίζεται ότι είναι μια κλιμακούμενη συχνότητα πανδημιών μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη βελτίωση των διαγνωστικών δοκιμών τις τελευταίες δεκαετίες, λένε οι συντάκτες, και η προτεινόμενη λύση της συγκεντροποίησης της αντιμετώπισης των πανδημιών εντός του ΠΟΥ δε δικαιολογείται από αντικειμενικά γεγονότα.

«Απαιτούν από τις χώρες να συμμορφωθούν επειδή λένε ότι, κατά τη διάρκεια του COVID, οι χώρες δεν ενήργησαν αρκετά γρήγορα, και ως εκ τούτου πρέπει να τους πούμε τι πρέπει να κάνουν», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Αλλά ο ΠΟΥ δεν έχει εξηγήσει πώς, αν είχε την εξουσία που ζητά τώρα, θα είχε σώσει περισσότερες ζωές.

«Το όλο αφήγημα, περί της ανάγκης αυτού, δεν υποστηρίζεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο που προβάλλουν», είπε.

Πολλοί πολιτικοί αναλυτές έχουν υποστηρίξει ότι οι ενέργειες του ΠΟΥ κατά τη διάρκεια του COVID-19 δεν βοήθησαν ιδιαίτερα το κοινό και μπορεί ακόμη και να επιδείνωσαν την κρίση.

«Ο ΠΟΥ θα έπρεπε να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας πανδημίας, αλλά αντ’ αυτού έδειξε ότι δεν μπορούσε και δεν ήθελε να μοιραστεί πληροφορίες εγκαίρως και με ακρίβεια», έγραψαν οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς στην αίτησή τους. «Αντί να αναφέρει πληροφορίες για τη δημόσια υγεία, ο ΠΟΥ επέλεξε να επαναλάβει την κινεζική προπαγάνδα σχετικά με το COVID».

Οι συμφωνίες του ΠΟΥ απαιτούν επίσης την καταβολή δισεκατομμυρίων δολαρίων στον ΠΟΥ από τα κράτη μέλη για να μπορέσει να εκτελέσει τα νέα του καθήκοντα.

«Αυτή η ατζέντα υποστηρίζεται από πρωτοφανή ετήσια οικονομικά αιτήματα», αναφέρει η έκθεση του Πανεπιστημίου Leeds, συμπεριλαμβανομένων 36 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε νέες εισφορές μελών και επιπλέον 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων για αυτό που ο ΠΟΥ αποκαλεί παρεμβάσεις «One Health» («Μία Υγεία»).

Η «One Health», όπως ορίζεται στην Πανδημική Συμφωνία, είναι «μια ολοκληρωμένη, ενοποιητική προσέγγιση που αποσκοπεί στη βιώσιμη ισορροπία και τη βελτιστοποίηση της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και των οικοσυστημάτων». Η προσέγγιση «One Health» θα μπορούσε να επεκτείνει αποτελεσματικά την εξουσία των υγειονομικών υπαλλήλων σε τομείς όπως η γεωργία, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή.

 

Οι πολιτείες των ΗΠΑ αντιδρούν

Σε απάντηση στη συνθήκη για την πανδημία, αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν λάβει μέτρα για να διασφαλίσουν ότι η κρατική εξουσία δεν θα αντικατασταθεί από τις συμφωνίες του ΠΟΥ.

Τον Μάιο του 2023, η Φλόριντα ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι αξιωματούχοι υγείας των πολιτειών «δεν μπορούν να υιοθετήσουν, να εφαρμόσουν ή να επιβάλουν τις πολιτικές ή τις κατευθυντήριες γραμμές ενός διεθνούς οργανισμού υγείας για τη δημόσια υγεία, εκτός εάν εξουσιοδοτούνται να το πράξουν βάσει νόμου, κανόνα ή εκτελεστικής εντολής της πολιτείας που εκδίδεται από τον κυβερνήτη».

«Με αυτό το νομοσχέδιο απορρίπτουμε επίσημα τον ΠΟΥ και οποιονδήποτε από αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο κυβερνήτης Ρον ΝτεΣάντις.

Τον Μάρτιο, η πολιτειακή γερουσία της Λουιζιάνα ενέκρινε ομόφωνα νομοσχέδιο που ανέφερε ότι «ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τα Ηνωμένα Έθνη και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δεν έχουν καμία δικαιοδοσία ή εξουσία εντός της πολιτείας της Λουιζιάνα». Το εν λόγω νομοσχέδιο μεταφέρθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της πολιτείας για την εξέτασή του.

Οι νομοθέτες του Τενεσί επεξεργάζονται επί του παρόντος νομοθεσία για να δώσουν στους πολίτες τη δυνατότητα να «ακυρώνουν» εντολές που έρχονται σε σύγκρουση με τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η δημόσια υποστήριξη για τη νομοθεσία αυτή αυξάνεται, λένε οι ειδικοί.

«Η ακύρωση είναι ουσιαστικά η εναντίωση σε έναν αντισυνταγματικό νόμο, κανόνα, κανονισμό ή εκτελεστική εντολή», δήλωσε στους Epoch Times η Κάρεν Μπράκεν, ιδρύτρια της οργάνωσης Tennessee Citizens for State Sovereignty (Πολίτες του Τενεσί για την Πολιτειακή Κυριαρχία). «Είμαστε μια ομάδα που αγωνίζεται για την αποκατάσταση της κρατικής κυριαρχίας, ελπίζουμε να την αποκαταστήσουμε σε κάθε πολιτεία, αλλά ξεκινάμε με το Τενεσί».

Ενόψει της συνεδρίασης της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας τον επόμενο μήνα, οι επικριτές λένε ότι εκτός από την παράκαμψη της νομοθετικής έγκρισης από τα κράτη μέλη, ο ΠΟΥ μπορεί να παραβιάζει τις δικές του διαδικασίες για να υπογράψει τα έγγραφα αυτή την άνοιξη. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο ΠΟΥ μπορεί να φύγει από τη σύνοδο της Γενεύης χωρίς συμφωνία.

«Φαίνεται πολύ πιθανό ότι δεν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν, σίγουρα για τη συμφωνία για την πανδημία και πιθανώς για τον IHR, πριν από την προθεσμία», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Οι χώρες δεν είχαν το χρόνο να εκτιμήσουν πώς οι συμφωνίες θα επηρεάσουν τους προϋπολογισμούς, τους πόρους και τα συστήματα υγείας τους ή το βαθμό στον οποίο είναι σε θέση να συμμορφωθούν με τους όρους, είπε.

Η Δρ Μέριλ Νας, γιατρός που έχει ασκήσει κριτική στον ΠΟΥ, δήλωσε ότι αρκετές χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, η Σλοβακία και η Ολλανδία, έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τις συμφωνίες. Και μπορεί να έχουν γίνει πάρα πολλές περικοπές για να εγκριθεί η νέα συμφωνία για την υγεία αυτή την άνοιξη, είπε.

Το καταστατικό του ΠΟΥ «είναι πολύ συγκεκριμένο σχετικά με τα είδη των κανονισμών που μπορεί να εκδώσει ο ΠΟΥ και είναι περιορισμένα», δήλωσε η Δρ Νας στους Epoch Times. «Αυτό που έχει μπει στις τροπολογίες [των IHR] υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που επιτρέπεται να εκδώσουν ως κανονισμούς και θα έπρεπε να εκδοθεί ως συνθήκη».

Από τον Kevin Stocklin

Ο Kevin Stocklin είναι οικονομικός δημοσιογράφος, παραγωγός ταινιών και πρώην τραπεζίτης της Wall Street. Έγραψε και έκανε την παραγωγή του «We All Fall Down: The American Mortgage Crisis», ένα ντοκιμαντέρ του 2008 για την κατάρρευση του συστήματος χρηματοδότησης των ενυπόθηκων δανείων. Το πιο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του είναι το «The Shadow State», μια έρευνα για τη βιομηχανία ESG.

Επιστήμονες αποκαλύπτουν σημαντικά προβλήματα με τα δεδομένα για την κλιματική αλλαγή

Τα αρχεία καταγραφής της θερμοκρασίας που χρησιμοποιούνται από τους επιστήμονες του κλίματος και τις κυβερνήσεις για τη δημιουργία μοντέλων που στη συνέχεια προβλέπουν τις επικίνδυνες επιπτώσεις της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη έχουν σοβαρά προβλήματα, ακόμη και διαφθορά στα δεδομένα, δήλωσαν στους Epoch Times πολλοί επιστήμονες που έχουν δημοσιεύσει πρόσφατες μελέτες για το θέμα.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν στηρίζεται στην τελευταία έκθεση της Εθνικής Αξιολόγησης του Κλίματος (National Climate Assessment) ως απόδειξη ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη επιταχύνεται εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Το έγγραφο αναφέρει ότι οι ανθρώπινες εκπομπές «αερίων του θερμοκηπίου», όπως το διοξείδιο του άνθρακα, θερμαίνουν επικίνδυνα τη Γη.

Η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel on Climate Change-IPCC) έχει την ίδια άποψη και οι ηγέτες της προωθούν σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια πολιτική ως απάντηση.

Αλλά επιστημονικοί εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο σε διάφορους τομείς αντιδρούν. Σε μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομότιμους, αναφέρουν ένα ευρύ φάσμα ελαττωμάτων στα δεδομένα της παγκόσμιας θερμοκρασίας που χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή των τρομερών συμπερασμάτων- λένε ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστεί ολόκληρο το αφήγημα.

Τα προβλήματα με τα στοιχεία για τη θερμοκρασία είναι μεταξύ άλλων η έλλειψη γεωγραφικά και ιστορικά αντιπροσωπευτικών δεδομένων, η επιβάρυνση των καταγραφών από τη θερμότητα των αστικών περιοχών και η διαστρέβλωση των δεδομένων που προκαλείται από μια διαδικασία γνωστή ως «ομογενοποίηση».

Οι ατέλειες είναι τόσο σημαντικές που καθιστούν τα δεδομένα για τη θερμοκρασία -και τα μοντέλα που βασίζονται σε αυτά- ουσιαστικά άχρηστα, εξήγησαν τρεις ανεξάρτητοι επιστήμονες του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Γεωεπιστημών (Center for Environmental Research and Earth Sciences-CERES).

Οι εμπειρογνώμονες δήλωσαν ότι όταν ληφθεί υπόψη η αλλοίωση των δεδομένων, η υποτιθέμενη «κλιματική κρίση», που υποτίθεται ότι προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, εξαφανίζεται.

Αντ’ αυτού, η φυσική μεταβλητότητα του κλίματος προσφέρει μια πολύ καλύτερη εξήγηση για αυτό που παρατηρείται, είπαν.

Ορισμένοι εμπειρογνώμονες δήλωσαν στους Epoch Times ότι φαίνεται να υπάρχει σκόπιμη απάτη, ενώ άλλοι πρότειναν πιο αθώες εξηγήσεις.

Αλλά ανεξάρτητα από το γιατί υπάρχουν τα προβλήματα, οι επιπτώσεις των ευρημάτων είναι δύσκολο να υπερτονιστούν.

Χωρίς κλιματική κρίση, η δικαιολογία για τρισεκατομμύρια δολάρια σε κυβερνητικές δαπάνες και δαπανηρές αλλαγές στη δημόσια πολιτική για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) καταρρέει, εξήγησαν οι επιστήμονες σε μια σειρά συνεντεύξεων σχετικά με την έρευνά τους.

«Τα τελευταία 35 χρόνια, τα λόγια της IPCC θεωρούνται ευαγγέλιο», σύμφωνα με τον αστροφυσικό και ιδρυτή του CERES Ουίλι Σουν. Μέχρι πρόσφατα, ήταν ερευνητής που εργαζόταν με το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ & Σμιθσόνιαν (Center for Astrophysics, Harvard & Smithsonian).

«Και πράγματι, ο ακτιβισμός για το κλίμα έχει γίνει η νέα θρησκεία του 21ου αιώνα – οι αιρετικοί δεν είναι ευπρόσδεκτοι και δεν επιτρέπεται να κάνουν ερωτήσεις», δήλωσε ο κ. Σουν στους Epoch Times.

Χορευτές που συνεργάζονται με την ομάδα Mothers Rise Up (ομάδα μητέρων από το Ηνωμένο Βασίλειο που διαμαρτύρονται για την κλιματική αλλαγή) προετοιμάζονται για μια παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα Lloyds of London στο Λονδίνο στις 26 Φεβρουαρίου 2024. (Carl Court/Getty Images)

 

«Όμως, η καλή επιστήμη απαιτεί να ενθαρρύνονται οι επιστήμονες να αμφισβητούν το δόγμα της IPCC. Η υποτιθέμενη καθαρότητα των παγκόσμιων καταγραφών θερμοκρασίας είναι ένα από τα πιο ιερά δόγματα της IPCC».

Η τελευταία έκθεση της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την Εθνική Εκτίμηση του Κλίματος αναφέρει: «Οι ανθρώπινες δραστηριότητες αλλάζουν το κλίμα».

«Τα στοιχεία για την αύξηση της θερμοκρασίας, από πολλαπλές πτυχές του γήινου συστήματος, είναι αδιάσειστα και η επιστήμη είναι αδιαμφισβήτητη ότι οι αυξήσεις των ατμοσφαιρικών αερίων του θερμοκηπίου οδηγούν πολλές παρατηρούμενες τάσεις και αλλαγές».

Ειδικότερα, σύμφωνα με την έκθεση, αυτό οφείλεται σε ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η καύση ορυκτών καυσίμων για τις μεταφορές, την ενέργεια και τη γεωργία.

Η εξέταση των χρονοδιαγραμμάτων αναδεικνύει σημαντικά προβλήματα με αυτό το αφήγημα, δήλωσε ο κ. Σουν.

«Όταν οι άνθρωποι ρωτούν για την υπερθέρμανση του πλανήτη ή την κλιματική αλλαγή, είναι σημαντικό να ρωτάμε: «Από πότε;». Τα δεδομένα δείχνουν ότι ο πλανήτης έχει θερμανθεί από τη δεκαετία του 1970, και ότι αυτό ακολούθησε μια περίοδο ψύξης από τη δεκαετία του 1940», είπε.

Ενώ είναι «σίγουρα θερμότερος» τώρα από ό,τι τον 19ο αιώνα, ο κ. Σουν είπε ότι τα δεδομένα υποκατάστασης για τη θερμοκρασία  δείχνουν ότι ο 19ος αιώνας «ήταν εξαιρετικά ψυχρός».

«Ήταν το τέλος μιας περιόδου που είναι γνωστή ως Μικρή Εποχή των Παγετώνων», είπε.

Τα δεδομένα που λαμβάνονται από αγροτικούς σταθμούς θερμοκρασίας, μετρήσεις στους ωκεανούς, μετεωρολογικά μπαλόνια, δορυφορικές μετρήσεις, καθώς και από δείκτες θερμοκρασίας, όπως δακτύλιοι δέντρων, παγετώνες και ιζήματα λιμνών, «δείχνουν ότι το κλίμα πάντα άλλαζε», δήλωσε ο κ. Σουν.

«Δείχνουν ότι το σημερινό κλίμα έξω από τις πόλεις δεν είναι ασύνηθες», είπε, προσθέτοντας ότι η θερμότητα από τις αστικές περιοχές επηρεάζει τα δεδομένα με λάθος τρόπο.

«Αν εξαιρέσουμε τα δεδομένα θερμοκρασίας των πόλεων που αντιπροσωπεύουν μόνο το 3% του πλανήτη, τότε έχουμε μια πολύ διαφορετική εικόνα του κλίματος.»

Ένας μετεωρολόγος εκτοξεύει ένα μετεωρολογικό μπαλόνι για τη μέτρηση της ισοθερμίας μηδέν βαθμών στο σταθμό MeteoSwiss στην Payerne της Ελβετίας, στις 7 Σεπτεμβρίου 2023. (Fabrice Coffrini/AFP μέσω Getty Images)

Ομογενοποίηση

Ένα ζήτημα που οι επιστήμονες λένε ότι αλλοιώνει τα δεδομένα προέρχεται από μια ασαφή διαδικασία γνωστή ως «ομογενοποίηση».

Σύμφωνα με τους επιστήμονες του κλίματος που συνεργάζονται με κυβερνήσεις και τον ΟΗΕ, οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται για την ομογενοποίηση έχουν σχεδιαστεί για να διορθώνουν, όσο το δυνατόν περισσότερο, διάφορες μεροληψίες που μπορεί να υπάρχουν στα ακατέργαστα δεδομένα θερμοκρασίας.

Αυτές οι μεροληψίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη μετεγκατάσταση των σταθμών παρακολούθησης της θερμοκρασίας, τις αλλαγές στην τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη συλλογή των δεδομένων ή τις αλλαγές στο περιβάλλον που περιβάλλει ένα θερμόμετρο, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν τις μετρήσεις του.

Για παράδειγμα, εάν ένας σταθμός θερμοκρασίας είχε αρχικά τοποθετηθεί σε ένα άδειο χωράφι, αλλά το χωράφι αυτό έχει έκτοτε ασφαλτοστρωθεί για να μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης, η καταγραφή θα φαινόταν να δείχνει πολύ υψηλότερες θερμοκρασίες. Ως εκ τούτου, θα ήταν λογικό να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τα δεδομένα που συλλέγονται.

Σχεδόν κανείς δεν διαφωνεί με την ανάγκη κάποιας ομογενοποίησης για τον έλεγχο διαφόρων παραγόντων που μπορεί να αλλοιώσουν τα δεδομένα για τη θερμοκρασία.

Όμως μια πιο προσεκτική εξέταση της διαδικασίας όπως συμβαίνει τώρα αποκαλύπτει σημαντικές ανησυχίες, δήλωσε ο Ρόναν Κόνολι (Ronan Connolly), ανεξάρτητος επιστήμονας στο CERES.

«Ενώ η επιστημονική κοινότητα έχει εθιστεί στο να χρησιμοποιεί τυφλά αυτά τα προγράμματα υπολογιστών για να διορθώσει τις μεροληψίες των δεδομένων, μέχρι πρόσφατα κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να κοιτάξει βαθύτερα για να δει αν τα προγράμματα λειτουργούν όταν εφαρμόζονται σε πραγματικά δεδομένα για τη θερμοκρασία», δήλωσε στους Epoch Times.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, διάφοροι κυβερνητικοί και διακυβερνητικοί οργανισμοί που δημιουργούν παγκόσμια αρχεία για τη θερμοκρασία βασίζονται σε προγράμματα υπολογιστών για την αυτόματη προσαρμογή των δεδομένων.

Ο κ. Σουν, ο κ. Κόνολι και μια ομάδα επιστημόνων από όλο τον κόσμο πέρασαν χρόνια εξετάζοντας τα προγράμματα για να καθορίσουν πώς λειτουργούν και αν είναι αξιόπιστα.

Ένας από τους επιστήμονες που συμμετείχαν στην ανάλυση, ο Πίτερ Ο’Νιλ (Peter O’Neill), παρακολουθεί και κατεβάζει καθημερινά τα δεδομένα από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανογραφίας και Ατμόσφαιρας (National Oceanographic and Atmospheric Administration-NOAA) και το Παγκόσμιο Δίκτυο Ιστορικής Κλιματολογίας (Global Historical Climatology Network) από το 2011.

Διαπίστωσε ότι κάθε μέρα, η NOAA εφαρμόζει διαφορετικές προσαρμογές στα δεδομένα.

(Επάνω αριστερά) Ένας πύργος μετεωρολογίας της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) στην κορυφή ενός κτιρίου στην Ουάσιγκτον. (Επάνω δεξιά) Ένα ραντάρ που ετοιμάζει η NOAA για τη μελέτη ανεμοστρόβιλων, στο Μέμφις. (Κάτω) Ένας άνδρας εργάζεται καθώς οι αξιωματούχοι ενημερώνονται στο Εθνικό Κέντρο Τυφώνων στο Μαϊάμι. (Mark Wilson/Getty Images, Seth Herald/AFP μέσω Getty Images, Chandan Khanna/AFP μέσω Getty Images)

«Χρησιμοποιούν το ίδιο πρόγραμμα υπολογιστή ομογενοποίησης και το επαναλαμβάνουν περίπου κάθε 24 ώρες», δήλωσε ο κ. Κόνολι. «Αλλά κάθε μέρα, οι προσαρμογές ομογενοποίησης που υπολογίζουν για κάθε καταγραφή θερμοκρασίας είναι διαφορετικές».

Αυτό είναι «πολύ παράξενο», είπε.

«Αν οι προσαρμογές για έναν συγκεκριμένο μετεωρολογικό σταθμό έχουν κάποια βάση στην πραγματικότητα, τότε θα περιμέναμε το πρόγραμμα του υπολογιστή να υπολογίζει τις ίδιες προσαρμογές κάθε φορά. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι δεν συμβαίνει αυτό», δήλωσε ο κ. Κόνολι.

Αυτές οι ανησυχίες ήταν που προκάλεσαν για πρώτη φορά τη διεθνή έρευνα του κ. Σουν και των συναδέλφων του για το θέμα.

Επειδή η ΝΟΑΑ δεν διατηρεί ιστορικές πληροφορίες για τους μετεωρολογικούς σταθμούς της, οι επιστήμονες του CERES απευθύνθηκαν σε Ευρωπαίους επιστήμονες οι οποίοι είχαν συγκεντρώσει τα δεδομένα για τους σταθμούς που εποπτεύουν.

Διαπίστωσαν ότι μόλις το 17% των προσαρμογών της NOAA εφαρμόζονταν με συνέπεια. Και λιγότερο από το 20 τοις εκατό των προσαρμογών της NOAA σχετίζονταν σαφώς με τεκμηριωμένη αλλαγή στις παρατηρήσεις των σταθμών.

«Όταν κοιτάξαμε κάτω από το καπό, διαπιστώσαμε ότι υπήρχε ένα χάμστερ που έτρεχε σε μια ρόδα αντί για ένα κινητήρα», δήλωσε ο κ. Κόνολι. «Φαίνεται ότι με αυτά τα προγράμματα ομογενοποίησης, είναι μια περίπτωση όπου η θεραπεία είναι χειρότερη από την ασθένεια».

Ένας εκπρόσωπος των Εθνικών Κέντρων Περιβαλλοντικών Πληροφοριών (National Centers for Environmental Information) της NOAA υποβάθμισε τη σημασία, αλλά δήλωσε ότι η υπηρεσία εργάζεται για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που θίγονται στα έγγραφα.

«Η NOAA χρησιμοποιεί καθημερινά τον καλά τεκμηριωμένο αλγόριθμο ομογενοποίησης κατά ζεύγη (Pairwise Homogenization Algorithm) στην (μηνιαία) έκδοση 4 του GHCNm και τα αποτελέσματα των συγκεκριμένων προσαρμογών σε μεμονωμένες σειρές σταθμών μπορεί να διαφέρουν από λειτουργία σε λειτουργία», δήλωσε ο εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι τα εν λόγω έγγραφα δεν υποστηρίζουν την άποψη ότι οι ανησυχίες σχετικά με την ομογενοποίηση των δεδομένων τα καθιστούν άχρηστα ή και ακόμα χειρότερα.

«Η NOAA αντιμετωπίζει τα ζητήματα που θίγονται και στα δύο αυτά έγγραφα σε μια μελλοντική έκδοση του συνόλου δεδομένων θερμοκρασίας GHCNm και της συνοδευτικής τεκμηρίωσής του».

Τα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας στο Silver Spring, Md. (Famartin/CC)

Αστικές θερμικές νησίδες

Ένα από τα σημαντικότερα ελαττώματα στα δεδομένα θερμοκρασίας που δημιουργεί εξ αρχής την ανάγκη ομογενοποίησης είναι το λεγόμενο φαινόμενο των «αστικών θερμικών νησίδων».

Στην ουσία, οι σταθμοί λήψης θερμοκρασίας που κάποτε βρίσκονταν σε αγροτικές περιοχές περιβάλλονται πλέον σε πολλές περιπτώσεις από δρόμους, κτίρια, αεροδρόμια και πόλεις. Αυτό παράγει πρόσθετη τοπική αύξηση της θερμοκρασίας γύρω από το θερμόμετρο, η οποία δίνει την εντύπωση δραστικής «παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας» όταν πολλοί παρόμοιοι σταθμοί εξετάζονται μαζί.

Η IPCC έχει αναγνωρίσει το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας και της αλλοίωσης των δεδομένων- ωστόσο, σύμφωνα με τους επιστήμονες που μίλησαν στους Epoch Times, ο οργανισμός του ΟΗΕ υπέθεσε λανθασμένα ότι πρόκειται για ένα δευτερεύον ζήτημα.

Σε μια νέα μελέτη με κριτές, ο συνασπισμός επιστημόνων εκτιμά ότι το 40% της παρατηρούμενης αύξησης της θερμοκρασίας από τον 19ο αιώνα που χρησιμοποιεί η IPCC είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα αυτής της αστικής θερμικής απόκλισης – και όχι της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω CO2.

«Όταν εξετάζουμε τα μη αστικά δεδομένα θερμοκρασίας για την ξηρά, τους ωκεανούς και άλλα αρχεία θερμοκρασίας, η αύξηση της θερμοκρασίας είναι πολύ λιγότερο δραματική και φαίνεται παρόμοια με άλλες θερμές περιόδους πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση», δήλωσε ο κ. Κόνολι.

Η IPCC δεν ελέγχει το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, είπε.

Όταν ο κ. Κόνολι και άλλοι επιστήμονες δημιούργησαν ένα αρχείο θερμοκρασιών χρησιμοποιώντας μόνο αγροτικούς σταθμούς λήψης θερμοκρασίας, σχεδόν η μισή από την παγκόσμια θέρμανση που ισχυρίζεται ο οργανισμός του ΟΗΕ εξαφανίστηκε.

Πράγματι, τα σύνολα δεδομένων μόνο για την ύπαιθρο ταιριάζουν πολύ περισσότερο με τα δεδομένα των μετεωρολογικών μπαλονιών και των δορυφόρων.

Στο σύνολό τους, οι καταγραφές μόνο για τις αγροτικές περιοχές δείχνουν ότι η μέτρια αύξηση της θερμοκρασίας είναι πιθανότατα απλώς μια ανάκαμψη από τη Μικρή Εποχή των Παγετώνων από το 1300 μ.Χ. έως το 1900 μ.Χ., η οποία ακολούθησε τη Μεσαιωνική Θερμή Περίοδο από το 800 μ.Χ. έως το 1200 μ.Χ. που είδε τους Βίκινγκς να καλλιεργούν στη Γροιλανδία.

«Η Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος φαίνεται να ήταν περίπου τόσο θερμή όσο και η σύγχρονη θερμή περίοδος, αλλά μόνο όταν χρησιμοποιούμε το αρχείο αποκλειστικά για τις αγροτικές περιοχές», δήλωσε ο κ. Κόνολι.

Ενώ υπήρξε παγκόσμια θέρμανση από το τέλος της Μικρής Εποχής των Παγετώνων, αν εξαιρεθούν τα αστικά σύνολα δεδομένων, όλες οι πρωτογενείς εκτιμήσεις της παγκόσμιας θερμοκρασίας δείχνουν ότι «ο πλανήτης εναλλάσσεται μεταξύ φάσεων θέρμανσης και ψύξης», είπε.

Η τρέχουσα περίοδος θέρμανσης ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, καθώς οι επιστήμονες εξακολουθούσαν να προειδοποιούν για την υποτιθέμενη ανθρωπογενή παγκόσμια ψύξη, η οποία είχε αρχίσει τη δεκαετία του 1940.

Ο Μάικλ Κόνολι (Michael Connolly), ένας άλλος ανεξάρτητος επιστήμονας στο CERES και πατέρας του Ρόναν Κόνολι, σημείωσε ότι η αστική υπερθέρμανση στις πόλεις, οι οποίες καλύπτουν περίπου το 3% της επιφάνειας της γης, εξελίσσεται στην πραγματικότητα σε «μείζον πρόβλημα» που θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί.

«Αλλά, δεν μπορεί να διορθωθεί με πολιτικές για τα αέρια του θερμοκηπίου», δήλωσε. «Αντ’ αυτού, θα πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο στο αστικό πράσινο και σε άλλα μέτρα για να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τα αστικά κύματα καύσωνα.»

(Επάνω) Ένας άνδρας περπατάει μπροστά από ψεκαστήρες σε μια ζεστή μέρα στο Τόκιο στις 29 Ιουλίου 2022. (Κάτω) Ένας άνδρας προστατεύεται από τον ήλιο ενώ περιμένει στην ουρά για να βγάλει φωτογραφία στην ιστορική πινακίδα Welcome to Las Vegas Sign κατά τη διάρκεια καύσωνα στο Λας Βέγκας στις 14 Ιουλίου 2023. (Philip Fong/AFP μέσω Getty Images, Ronda Churchill/AFP μέσω Getty Images)

Συνδυάζοντας αγροτικά και αστικά δεδομένα

Ένα ξεχωριστό ζήτημα με τους αλγορίθμους ομογενοποίησης εξετάστηκε σε μια άλλη εργασία που δημοσιεύθηκε πέρυσι στο Journal of Applied Meteorology and Climatology (Περιοδικό Εφαρμοσμένης Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας).

Το πρόβλημα, το οποίο ο Ρόναν Κόνολι και οι συνάδελφοί του ονομάζουν «αστική ανάμειξη» (“urban blending”), αφορά τις συγκρίσεις που γίνονται μεταξύ των καταγραφών θερμοκρασίας από έναν σταθμό και άλλων σταθμών στη γύρω περιοχή.

Εάν ένας σταθμός φαίνεται να είναι πολύ εκτός συγχρονισμού με τους άλλους, το πρόγραμμα υποθέτει ότι πρόκειται για μη κλιματική παρέκκλιση που πρέπει να διορθωθεί.

Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτό είναι ότι επιτρέπει στην αστική αύξηση της θερμοκρασίας να αλλοιώσει ολόκληρη την καταγραφή της θερμοκρασίας αναμειγνύοντάς την με αγροτικά δεδομένα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι τα αστικά και τα αγροτικά δεδομένα αναμειγνύονται μεταξύ τους, επιτρέποντας την ανάμειξη μέρους της αστικής θέρμανσης με τα αγροτικά δεδομένα που δεν έχουν το πρόβλημα.

«Μια χρήσιμη αναλογία είναι αν αναμείξετε φράουλες και μπανάνες σε ένα μπλέντερ, μετά έχετε ένα αναμεμειγμένο ομοιογενές μείγμα που δεν είναι ούτε φράουλες ούτε μπανάνες», δήλωσε ο Ρόναν Κόνολι.

«Εξετάζοντας τα δεδομένα για τη θερμοκρασία, αυτό σημαίνει ότι οι ομογενοποιημένες αγροτικές καταγραφές περιέχουν και την αστική αύξηση της θερμοκρασίας.»

Η υποτιθέμενη «ασυνήθιστη» υπερθέρμανση του πλανήτη που αναφέρεται από την IPCC και άλλες πηγές βρίσκεται μόνο στα αστικά δεδομένα που έχουν αλλοιωθεί από τη θερμότητα που σχετίζεται με τις πόλεις, είπε. Αλλά με τη χρήση των ομογενοποιημένων δεδομένων, όλα αυτά διαστρεβλώνονται τεχνητά από το φαινόμενο της αστικής θερμότητας.

«Αν εξετάσουμε τα δεδομένα για τη θερμοκρασία που δεν έχουν αλλοιωθεί από την υπερθέρμανση των πόλεων, φαίνεται ότι οι μεταβολές της θερμοκρασίας από την εποχή πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση ήταν σχεδόν κυκλικές – περίοδοι ψύξης ακολουθούμενες από περιόδους θέρμανσης», δήλωσε ο Ρόναν Κόνολι.

«Αυτό δεν μπορεί να εξηγηθεί από την άποψη της αύξησης των αερίων του θερμοκηπίου, καθώς αυτά έχουν μόνο ανοδική πορεία. Αντίθετα, υποδηλώνει ότι οι επιστήμονες που αναμείγνυαν λανθασμένα την αστική θέρμανση με τις μη αστικές μεταβολές της θερμοκρασίας κυνηγούσαν ένα παραπλανητικό στοιχείο με την πεποίθησή τους ότι το CO2 είναι ο κινητήριος μοχλός του κλίματος».

Ωστόσο, δεν είναι όλοι πεπεισμένοι ότι τα ζητήματα αυτά είναι τόσο σημαντικά όσο πρότειναν οι επιστήμονες του CERES.

Ο καθηγητής Ρόμπερτ Λουντ (Professor Robert Lund), αναγνωρισμένος εμπειρογνώμονας στον τομέα αυτό και πρόεδρος του τμήματος στατιστικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Σάντα Κρουζ, δήλωσε στους Epoch Times ότι τα επιχειρήματα που προβάλλονται από τον κ. Σουν και τους συναδέλφους του τον έκαναν να «ανατριχιάσει».

«Είναι αλήθεια ότι πολλοί επιστήμονες που ασχολούνται με το κλίμα δεν χρησιμοποιούν γενικά τις καλύτερες μεθόδους για τον καθαρισμό των δεδομένων», δήλωσε ο κ. Λουντ.

Επιστήμονες χρησιμοποιούν έναν μετεωρολογικό σταθμό για να μελετήσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη, στο νησί King George της Ανταρκτικής, στις 3 Φεβρουαρίου 2018. (Mathilde Bellenger/AFP μέσω Getty Images)

 

Αλλά ο ισχυρισμός των επιστημόνων του CERES «ότι τα συμπεράσματα για την αύξηση της θερμοκρασίας που βγάζουμε είναι ανοησίες εξαιτίας των αλλαγών των μετρητών και των ζητημάτων μετεγκατάστασης των σταθμών, καθώς και του μη βέλτιστου χειρισμού τους στις διαδικασίες ομογενοποίησης, απλώς δεν είναι αληθινός», είπε.

«Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα ζητήματα των αλλαγών στα σημεία μέτρησης, όλες οι σειρές με παγκόσμιο μέσο όρο (όπως οι σειρές της IPCC) περιέχουν ισχυρές ανοδικές τάσεις. Είναι τόσο απλό».

Το ζήτημα της ομογενοποίησης «μπορεί να ευθύνεται ίσως για 0,1 ή 0,2 βαθμούς Κελσίου ανά αιώνα από τους 1,3 [βαθμούς Κελσίου] της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας, αλλά όχι περισσότερο», δήλωσε ο κ. Λουντ.

Κατηγόρησε τους επιστήμονες του CERES ότι «προσπαθούν να πάρουν οποιοδήποτε ποσό αβεβαιότητας, να το πολλαπλασιάσουν και να απαξιώσουν τα πάντα».

Ερωτηθείς αν σκοπεύει να αντικρούσει τις μελέτες τους σε ένα δικό του έγγραφο, ο κ. Λουντ είπε ότι ο ίδιος και άλλοι στον τομέα έχουν κουραστεί να μάχονται με επιστήμονες οι οποίοι, όπως είπε, ενδιαφέρονται κυρίως για την απαξίωση του αφηγήματος για το κλίμα.

Ορισμένοι άλλοι επιστήμονες και από τις δύο πλευρές της συζήτησης δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλια.

Αρκετοί επικριτές του αφηγήματος για την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη ζήτησαν να μιλήσουν ανεπίσημα, φοβούμενοι αντίποινα από τα ιδρύματα, τους συναδέλφους τους, τα περιοδικά ή τις πηγές χρηματοδότησής τους.

 

Άλλα προβλήματα

Ιστορικά δεδομένα για τη θερμοκρασία δεν υπάρχουν πραγματικά πριν από τη δεκαετία του 1970, γεγονός που δυσχεραίνει κάθε είδους μακροπρόθεσμη μελέτη.

Και εκτός της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, υπάρχει πολύ μικρή κάλυψη.

Μέχρι πρόσφατα, τα δεδομένα από τους ωκεανούς -που αποτελούν περισσότερα από τα δύο τρίτα της επιφάνειας του πλανήτη- ήταν επίσης αραιά, περιοριζόμενα κυρίως σε περιστασιακές μετρήσεις από μεγάλες θαλάσσιες διαδρομές στο βόρειο ημισφαίριο.

Η NOAA έχει επικριθεί για το γεγονός ότι επέτρεψε σε περισσότερο από το 90% των κλιματικών σταθμών της να επηρεαστούν από την αστική θερμική μεροληψία, ανέφεραν οι Epoch Times τον Ιανουάριο, επικαλούμενοι επιστήμονες και μια ξεχωριστή μελέτη που εξέτασε τα αρχεία για τη θερμοκρασία της NOAA.

Μέχρι το 2022, περίπου το 96% των σταθμών δεν πληρούσαν τα πρότυπα αξιοπιστίας του οργανισμού, αποκάλυψε μελέτη του μετεωρολόγου Άντονι Γουάτς (Anthony Watts).

Ο Μάικλ Κόνολι επισήμανε ότι όταν οι μετεωρολογικοί σταθμοί δημιουργήθηκαν αρχικά, προορίζονταν για την παρακολούθηση του καθημερινού καιρού και όχι για τις μακροπρόθεσμες κλιματικές αλλαγές.

(Επάνω) Ο καθηγητής καθαρίζει το χιόνι γύρω από τον μετεωρολογικό σταθμό. (Κάτω) Ένας καθηγητής πολιτικής και περιβαλλοντικής μηχανικής κάνει ρυθμίσεις στον μίνι μετεωρολογικό σταθμό που έχει εγκατασταθεί στο κανάλι Rideau στην Οτάβα του Καναδά, στις 8 Φεβρουαρίου 2023. (Dave Chan/AFP μέσω Getty Images)

 

«Ενώ οι περισσότεροι από τους επιστήμονες με τους οποίους συνομιλώ σε προσωπικό επίπεδο παραδέχονται ότι έχουν επιφυλάξεις σχετικά με πτυχές του τρέχοντος αφηγήματος για την κλιματική αλλαγή, λένε ότι τα θεσμικά τους όργανα θα υποφέρουν αν μιλήσουν», είπε.

Ο κ. Σουν αναγνώρισε ότι η μέτρηση της κλιματικής αλλαγής είναι ένα «πολύ δύσκολο επιστημονικό πρόβλημα», ιδίως επειδή τα δεδομένα είναι ατελή. Αλλά οι επιστήμονες έχουν υποχρέωση να είναι ειλικρινείς ως προς αυτό.

«Πολλές ερευνητικές ομάδες – σε μια βιαστική προσπάθεια να πάρουν επιχορηγήσεις και να δημοσιεύσουν τη δουλειά τους – φαίνεται να έχουν παραβλέψει τα σοβαρά προβλήματα των δεδομένων που χρησιμοποιούν», είπε, προσθέτοντας ότι πολλοί επιστήμονες ανησυχούν για την ασφάλεια της εργασίας τους και δεν είναι πρόθυμοι να μιλήσουν.

Αλλά ορισμένοι αναλυτές που έχουν δει τα θέματα λένε ότι πρόκειται για σκόπιμη απάτη.

Ο επιστήμονας και μηχανικός Τόνι Χέλερ (Tony Heller) της ιστοσελίδας Real Climate Science (Πραγματική Κλιματική Επιστήμη) δήλωσε ότι τα δεδομένα θερμοκρασίας -τόσο τα ιστορικά όσο και τα γεωγραφικά- είναι «κατάφωρα ανεπαρκή».

Απηχώντας τις ανησυχίες σχετικά με την ομογενοποίηση και την ανάμειξη, δήλωσε στους Epoch Times ότι «η θεωρία λειτουργίας φαίνεται να είναι ότι η ανάμειξη πολλών πολύ κακών συστατικών θα δημιουργήσει μια καλή σούπα».

Ο κ. Χέλερ κατηγορεί τη ΝΟΑΑ ότι παραποιεί τα δεδομένα της για να δημιουργήσει την «εντύπωση της υπερθέρμανσης» και αποκαλεί τα παγκόσμια και αμερικανικά ρεκόρ θερμοκρασίας «προπαγάνδα, και όχι επιστήμη».

Οι παραπλανητικές προσαρμογές που έγιναν στα δεδομένα και η ευρύτερη παραπλάνηση είναι «απολύτως σκόπιμες», είπε.

«Δισεκατομμύρια δολάρια διοχετεύονται για να προωθηθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη και η κλιματική αλλαγή».

Μέχρι στιγμής, οι μελέτες του κ. Σουν και άλλων δεν έχουν αντικρουστεί σε καμία βιβλιογραφία που έχει αξιολογηθεί από ομότιμους.

Ωστόσο, ορισμένοι επιφανείς επιστήμονες που εργάζονται για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και άλλους φορείς που συνδέονται με το κλιματικό κίνημα έχουν γελοιοποιήσει και προσβάλει τους συγγραφείς, όπως ανέφεραν οι Epoch Times τον Οκτώβριο του 2023.

Ούτε η IPCC ούτε ο κορυφαίος επιστήμονας της NASA για το κλίμα Γκάβιν Σμιντ (Gavin Schmidt) απάντησαν σε αίτημα για σχολιασμό.

Με αφορμή την Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι γιατροί καταγγέλλουν τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα

Οι αθώοι Κινέζοι που σκοτώθηκαν από την εγκληματική εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων του κινεζικού κομμουνιστικού καθεστώτος δεν είναι τα μόνα θύματα. Όταν οι δυτικοί επιλέγουν να αγοράσουν αυτά τα όργανα στην Κίνα, γίνονται και αυτοί ακούσια θύματα.

Αυτό ήταν ένα από τα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας διαδικτυακής εκδήλωσης στις 10 Δεκεμβρίου για τον εορτασμό της 75ης επετείου της Διεθνούς Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου ένα πάνελ αποτελούμενο από γιατρούς, δικηγόρους, πολιτικούς και ακτιβιστές μοιράστηκε τις απόψεις του σχετικά με τις ανεπίλυτες καταχρήσεις που αφορούν μερικά από τα πιο φρικτά εγκλήματα του κινεζικού καθεστώτος: την εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων.

Τα στοιχεία που έχουν προκύψει τις τελευταίες δύο δεκαετίες υποδεικνύουν μια αδιανόητη πρακτική: ότι το κινεζικό καθεστώς σκοτώνει κρυφά και μαζικά κρατούμενους συνείδησης για να προμηθεύει τη βιομηχανία μεταμοσχεύσεων, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στην διαδικτυακή διάσκεψη που διοργάνωσαν οι Γιατροί κατά της Εξαναγκαστικής Συλλογής Οργάνων (Doctors Against Forced Organ Harvesting – DAFOH), μια ομάδα υπεράσπισης της ιατρικής δεοντολογίας με έδρα την Ουάσιγκτον.

Η πρακτική αυτή συνεχίζεται αμείωτη μέχρι σήμερα, σημείωσαν οι συμμετέχοντες στο πάνελ, και τα κύρια θύματα είναι οι κρατούμενοι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ, μιας πνευματικής πρακτικής που υπόκειται σε άγρια δίωξη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ) από το 1999.

Κάτοικος του Τέξας έγινε «θύμα»

Ο Δρ Χάουαρντ Μονσούρ (Dr. Howard Monsour), γιατρός από το Τέξας, μοιράστηκε την ιστορία ενός ασθενούς του που έλαβε μεταμόσχευση ήπατος στην Κίνα, η οποία διατέθηκε και εκτελέστηκε «σχεδόν αμέσως».

Αυτό συνέβη περισσότερο από μια δεκαετία πριν. Ο Δρ Μονσούρ ήταν επικεφαλής Ηπατολογίας στο νοσοκομείο Methodist στο Χιούστον και συνδιευθυντής ενός προγράμματος για τον καρκίνο του ήπατος. Στο γραφείο του, ο Δρ Μονσούρ συνάντησε έναν ασθενή που είχε αναπτύξει προχωρημένο καρκίνο του ήπατος και αγωνιζόταν να εξασφαλίσει μεταμόσχευση οργάνου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Καθώς η πιθανότητα επιβίωσής του μετά τη μεταμόσχευση ήπατος ήταν πολύ χαμηλή, ο ασθενής απορρίφθηκε από πολλά νοσοκομεία των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος του Δρος Μονσούρ.

Ωστόσο, ένας ερευνητής φοιτητής από την Κίνα είπε στον ασθενή ότι μπορούσε να κανονίσει μεταμόσχευση ήπατος για τον ασθενή. Ο ασθενής πέταξε τελικά στην Κίνα και πήρε ένα νέο ήπαρ έναντι 88.000 δολαρίων.

«Αυτό που ήταν περίεργο εκείνη τη στιγμή ήταν ότι ήταν σχεδόν σαν να είχε ραντεβού για να κάνει μεταμόσχευση εκεί», δήλωσε ο Δρ Μονσούρ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, «γενικά, θα χρειαζόταν έξι μήνες έως ένα χρόνο για να γίνει η μεταμόσχευση».

Ο Δρ Μονσούρ δήλωσε ότι δεν είχε ιδέα για το πώς λειτουργούσε τότε το σύστημα μεταμοσχεύσεων στην Κίνα. Αλλά όταν έμαθε ότι το καθεστώς εκτελούσε φυλακισμένους για να πάρει τα όργανά τους, ο Δρ Μονσούρ υποψιάστηκε ότι ο ασθενής του έγινε «θύμα» της πρακτικής του καθεστώτος.

«Ήταν θύμα. Δεν είναι θύμα όσο κάποιος που σκοτώθηκε για να δώσει το συκώτι του, αλλά ήταν ένα ακούσιο θύμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, που πήρε ένα συκώτι από κάποιον άλλο.»

Αυτή η εμπειρία, είπε ο Δρ Μονσούρ, τον ώθησε να καταθέσει ενώπιον της Γερουσίας του Τέξας για ένα ψήφισμα που καταδικάζει την πρακτική της αναγκαστικής αφαίρεσης οργάνων από το ΚΚΚ, το οποίο η πολιτεία υιοθέτησε το 2021.

Εξαιρετικά σύντομος χρόνος αναμονής

Ο ασθενής του Δρος Μονσούρ δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, σύμφωνα με τον Δρα Τόρστεν Τρέυ (Dr. Torsten Trey), εκτελεστικό διευθυντή των DAFOH.

Το 2008, ένας ασθενής του Δρος Ιακώβ Λαβή (Dr. Jacob Lavee), ισραηλινού χειρουργού μεταμοσχεύσεων καρδιάς, ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς στην Κίνα, η οποία ήταν προγραμματισμένη για μια συγκεκριμένη ημέρα, με προειδοποίηση μόλις δύο εβδομάδων. Ο εν λόγω ασθενής, είπε ο Δρ Τρέυ, έλαβε μεταμόσχευση καρδιάς ακριβώς την προγραμματισμένη ημερομηνία.

Το 2017, δημοσιογράφοι από το νοτιοκορεατικό καλωδιακό δίκτυο TV Chosun πήγαν σε ένα μεγάλο νοσοκομείο στην Τιαντζίν, μια παράκτια κινεζική πόλη. Με μια κρυφή κάμερα κατέγραψαν συνομιλίες με το προσωπικό του νοσοκομείου, το οποίο τους ενημέρωσε ότι ο συνήθης χρόνος αναμονής για την ταυτοποίηση ενός δότη ήταν δύο εβδομάδες. Όμως η νοσοκόμα πρόσθεσε ότι αν επιθυμούσαν να πληρώσουν επιπλέον 10.000 δολάρια, θα μπορούσαν να πάρουν ένα νεφρό μέσα σε δύο ημέρες.

Ο Δρ Τρέυ συνέχισε λέγοντας ότι αρκετοί ασθενείς του COVID-19 έλαβαν μεταμόσχευση πνευμόνων στην Κίνα το 2020, με ορισμένους πνεύμονες δότη να παραλαμβάνονται μέσα σε 24 ώρες και ρωτά:

«Από πού προέρχονται τα όργανα;»

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι το 2015 δεν υπήρχε επίσημο σύστημα δωρεάς και διανομής οργάνων στην Κίνα. Οι Κινέζοι, εν τω μεταξύ, είναι απρόθυμοι να δωρίσουν τα όργανά τους λόγω των παραδόσεών τους, σύμφωνα με τις οποίες το σώμα είναι ένα δώρο από τους γονείς και πρέπει να μείνει άθικτο μετά τον θάνατο.

Τα περισσότερα όργανα για μεταμόσχευση προέρχονταν από εκτελεσμένους κρατούμενους, ισχυρίστηκαν ανώτεροι Κινέζοι αξιωματούχοι στην πρώτη αναγνώριση της πρακτικής το 2005. Ωστόσο, ο αριθμός των εκτελεσθέντων θανατοποινιτών δεν ανταποκρινόταν στον όγκο των μεταμοσχεύσεων που εκτιμήθηκε ότι πραγματοποιούνταν στη χώρα.

Μετά από έρευνες που διήρκεσαν ένα χρόνο, ένα ανεξάρτητο λαϊκό δικαστήριο στο Λονδίνο κατέληξε, το 2019, στο συμπέρασμα ότι το καθεστώς σκότωνε και εξακολουθεί να σκοτώνει κρατούμενους «σε σημαντική κλίμακα» για να τροφοδοτήσει την αγορά μεταμοσχεύσεων, συμπεριλαμβανομένων κρατουμένων συνείδησης που φυλακίζονται από το δικαστικό σύστημα του ΚΚΚ που επικρίνεται διεθνώς. Τα κύρια θύματα, διαπίστωσε το δικαστήριο, ήταν οι φυλακισμένοι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ.

Δοκιμασία στην κινεζική φυλακή

Ο Γουίνστον Λιου (Winston Liu) ξεκίνησε την πνευματική άσκηση Φάλουν Γκονγκ το 1998, όταν ήταν υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά, μια φημισμένη τεχνολογική σχολή που συχνά αποκαλείται «το ΜΙΤ της Κίνας».

Το Φάλουν Γκονγκ – μια παραδοσιακή κινεζική πρακτική διαλογισμού, που ενσωματώνει ηθικές διδασκαλίες βασισμένες στις αρχές της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας – ήταν ευρέως δημοφιλές στην Κίνα εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με κρατικές εκτιμήσεις, πάνω από 70 εκατομμύρια Κινέζοι φέρονται να είχαν αρχίσει την πρακτική αυτή στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Μόνο στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά, υπήρχαν 11 χώροι εξάσκησης του Φάλουν Γκονγκ, όπου κυρίως φοιτητές, μέλη του διδακτικού προσωπικού και εργολάβοι που εργάζονταν στο πανεπιστήμιο εξασκούσαν καθημερινά τις ασκήσεις διαλογισμού, σύμφωνα με τον κο Λιου.

Ωστόσο, αφότου ο πρώην ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Τζιανγκ Ζεμίν ξεκίνησε μια εθνική εκστρατεία εξάλειψης του Φάλουν Γκονγκ το 1999, ο κος Λιου αποβλήθηκε από τη σχολή και άρχισε να αντιμετωπίζει συνεχείς απειλές παρενόχλησης, σύλληψης, κράτησης και σωματικών βασανιστηρίων. Ο κος Λιου συνελήφθη τέσσερεις φορές προτού διαφύγει στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο δεκαετίες από τότε που ο κος Λιου βασανίστηκε στο δίκτυο φυλακών της Κίνας επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει την πίστη του στο Φάλουν Γκονγκ. «Η ανάκληση αυτής της ανάμνησης δεν είναι ποτέ εύκολη για μένα», δήλωσε στο συνέδριο.

Ο Γουίνστον Λιου στο Εθνικό Πάρκο Μπανφ του Καναδά, το 2011. Ο κος Λιου, απόφοιτος του φημισμένου Πανεπιστημίου Τσινγκχουά της Κίνας, είναι διάδικος σε αγωγή κατά του πρώην ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, η οποία κατατέθηκε καθώς πλησιάζει η 16η επέτειος της εκστρατείας. (ευγενική παραχώρηση του Γουίνστον Λιου)

 

Ο κος Λιου, ο οποίος εργάζεται τώρα ως μηχανικός στις Ηνωμένες Πολιτείες, έδωσε μια περιγραφή της μεθόδου του πνιγμού με νερό – ενός από τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της κράτησής του το 2001.

«Ήταν η πρώτη μέρα. Αμέσως μόλις μπήκα στο κελί στο κέντρο κράτησης, γύρω στις 11 μ.μ., την 1η Ιανουαρίου 2001, με ανάγκασαν να βγάλω τα ρούχα μου και να καθίσω σε μια πλατφόρμα σε ένα δωμάτιο τουαλέτας. Δεν είναι ακριβώς δωμάτιο τουαλέτας … απλά χρησιμοποιείται ένας τοίχος ύψους ενός μέτρου [για να] απομονώσει τον χώρο από έναν χώρο διαβίωσης, ώστε οι άλλοι κρατούμενοι να μπορούν να με παρακολουθούν. Στη συνέχεια, άρχισαν να ρίχνουν κρύο νερό, τον έναν κουβά μετά τον άλλο, συνεχίζοντας για μισή ώρα, μέχρι που έχασα τις αισθήσεις μου. Και [τότε], με πέταξαν στο πάτωμα.»

«Δεν είχα καθόλου ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όταν [με] επανέφεραν», είπε. «Το συναίσθημα ήταν κάτι που δεν θα ήθελα [να] θυμάμαι».

Εκτεταμένες ιατρικές εξετάσεις

Αυτό που ο κος Λιου δεν μπορούσε να καταλάβει τότε ήταν οι εκτεταμένες ιατρικές εξετάσεις – περιλαμβανομένων εξετάσεων αίματος, ακτινογραφίας, οφθαλμολογικών εξετάσεων και ούρων – στις οποίες υποβλήθηκε ενώ κρατούνταν στην απομόνωση.

«Αυτό συνέβη τον Ιούλιο του 2022. Βρέθηκα στην ουρά μαζί με άλλους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ… Σε αυτή τη φυλακή υπήρχαν περίπου 40 ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ. Οι φρουροί μας οδήγησαν στο νοσοκομείο που συνδέεται με τη φυλακή», αφηγείται ο κος Λιου. «Στη συνέχεια, μας είπαν ότι πρόκειται για τακτικές εξετάσεις και αξιολογήσεις υγείας για κάθε κρατούμενο.»

«Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι … ο φύλακας αυτός μας είπε ψέματα», είπε ο κος Λιου. Αργότερα, έμαθε ότι μόνο οι κρατούμενοι που ήταν ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ είχαν υποβληθεί στις ιατρικές εξετάσεις. «Εμείς ποτέ δεν λάβαμε τόσο εκτεταμένες ιατρικές εξετάσεις, ούτε καν απλές εξετάσεις. Ποιος νοιάζεται [για] την υγεία σας εδώ;», του είπε ένας συγκρατούμενός του, μη ασκούμενος του Φάλουν Γκονγκ, ο οποίος είχε αναλάβει να τον παρακολουθεί.

Η αφήγηση του κου Λιου συμπίπτει με άλλες συνεντεύξεις Κινέζων κρατουμένων, που πήρε ο Ντέιβιντ Μάτας (David Matas), διεθνής δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που διερεύνησε τους ανησυχητικούς ισχυρισμούς για τα εγκλήματα εξαναγκαστικής αφαίρεσης οργάνων από το ΚΚΚ, στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Ο κος Μάτας τόνισε ότι το σύστημα φυλακών της Κίνας εξέταζε μόνο τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ.

«Υπάρχει συστηματική εξέταση οργάνων και εξέταση αίματος των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ, αλλά όχι των απλών εγκληματιών. Και εγώ ο ίδιος έχω πάρει συνέντευξη τόσο από τους ασκούμενους όσο και από τους απλούς εγκληματίες και επαναλαμβάνουν την ίδια ιστορία», είπε.

Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ντέιβιντ Μάτας απευθύνεται σε μέλη του λετονικού κοινοβουλίου στη Ρίγα. Λετονία,  23 Αυγούστου 2023. (The Epoch Times)

 

Ο κος Μάτας ξεκίνησε ανεξάρτητες έρευνες μετά τις καταγγελίες για την εκτέλεση ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ για τα όργανά τους που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 2006.

Σε συνεργασία με τον πρώην Καναδό βουλευτή Ντέιβιντ Κίλγκουρ (David Kilgour), οι δυο τους σχεδίαζαν αρχικά να επισκεφθούν την Κίνα για να πραγματοποιήσουν το έργο. Καθώς δεν υπήρξε ανταπόκριση στο αίτημα επίσκεψής τους, οι δύο Καναδοί ερευνητές εξέτασαν τις ιστοσελίδες των κινεζικών νοσοκομείων, τις αναφορές των μέσων ενημέρωσης και μυστικές τηλεφωνικές συνομιλίες με γιατρούς σε περισσότερες από δώδεκα επαρχίες της Κίνας.

Πήραν επίσης συνεντεύξεις από ασθενείς που έλαβαν μεταμοσχεύσεις οργάνων στην Κίνα, καθώς και από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ που επέζησαν από βασανιστήρια και φυλάκιση σε σωφρονιστικά καταστήματα της Κίνας.

Οι δύο Καναδοί ερευνητές δημοσίευσαν αργότερα την έκθεση με τίτλο «Bloody Harvest» («Αιματηρή Συγκομιδή»), καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων όντως συνέβαιναν.

«Όταν ακούς την ιστορία του Γουίνστον, ακούγεται τραγική. Αλλά πρέπει να την αναπαράγεις από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν την ίδια ζωή και τους δίνεται η ίδια εμπειρία», δήλωσε ο κος Μάτας.

«Παρά τα όσα είπε ο Γουίνστον, είναι τυχερός, γιατί επέζησε», είπε, προσθέτοντας ότι πολλοί άλλοι κρατούμενοι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ πέθαναν.

Τα μέσα ενημέρωσης σιωπούν

Μετά από δεκαετίες ερευνών, ο Μάρκο Ρεσπίντι (Marco Respinti), ένας Ιταλός δημοσιογράφος, δήλωσε ότι η εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων από το ΚΚΚ είναι πλέον «πολύ καλά τεκμηριωμένη» και ότι θα έπρεπε να είναι στην πρώτη σελίδα κάθε ΜΜΕ «κάθε δεύτερη μέρα».

Αλλά αυτό δεν έχει συμβεί. Ο κος Ρεσπίντι απέδωσε τη σιωπή των δυτικών μέσων ενημέρωσης σε πίεση από το ΚΚΚ, αναφέροντας ως παράδειγμα την πατρίδα του. Αφού ένα εξέχον ιταλικό εβδομαδιαίο περιοδικό δημοσίευσε ένα άρθρο που μιλούσε για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα πέρυσι, αξιωματούχοι της κινεζικής πρεσβείας στην Ιταλία τηλεφώνησαν στον εκδότη και επιτέθηκαν στους δημοσιογράφους που συνέταξαν το άρθρο, είπε ο κος Ρεσπίντι.

«Αυτό είναι ένα φυσιολογικό κλίμα που ζούσαμε σε μια ελεύθερη χώρα όπως η Ιταλία», δήλωσε ο κ. Ρεσπίντι, ο οποίος είναι επίσης υπεύθυνος διευθυντής του «Bitter Winter», ενός περιοδικού για τη θρησκευτική ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα.

Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συμμετέχουν σε πορεία για τον εορτασμό της 24ης επετείου της δίωξης της πνευματικής άσκησης στην Κίνα, στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης στις 15 Ιουλίου 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

Αυξανόμενη έκκληση για δράση

Ο Δρ Ζάιν Κάλπεϋ (Dr. Zain Khalpey), θωρακοχειρουργός στην Αριζόνα, καλεί τους γιατρούς και τις εταιρείες μεταμοσχεύσεων να αναλάβουν πρωτοβουλία και να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στην ασυνείδητη πρακτική της εξαναγκαστικής αφαίρεσης οργάνων του ΚΚΚ.

Ο Δρ Κάλπεϋ δήλωσε ότι είναι υπερήφανος για τη δήλωση που εξέδωσε η Διεθνής Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων Καρδιάς και Πνευμόνων (International Society for Heart and Lung Transplantation-ISHLT), μια μη κερδοσκοπική ένωση μεταμοσχεύσεων. Ο όμιλος ανακοίνωσε τον περασμένο Αύγουστο ότι θα σταματήσει να δέχεται έρευνες για μεταμοσχεύσεις οργάνων από την Κίνα, σε μια προσπάθεια να τερματιστεί η συνεχιζόμενη κατάχρηση μεταμοσχεύσεων από το κομμουνιστικό καθεστώς.

«Ανεβάζει τον πήχη και τις προσδοκίες για τους άλλους που θέλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά μας», δήλωσε ο Δρ Κάλπεϋ. «Και νομίζω ότι αυτό το μοντέλο διατηρεί την ακεραιότητα. Κι άλλες κοινωνίες, που έχουν ακεραιότητα, θα πρέπει να ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα.»

Επιπλέον, οι δηλώσεις των ιατρικών κοινοτήτων μπορούν να βοηθήσουν τους νομοθέτες να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους να αναλάβουν δράση κατά των εγκληματικών εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων που διεξάγει το ΚΚΚ, σύμφωνα με τον λόρδο Φίλιπ Χαντ (Lord Philip Hunt), μέλος του βρετανικού κοινοβουλίου και πρώην υπουργό Υγείας, ο οποίος έφερε σαν παράδειγμα τη δήλωση του 2019 που εξέδωσε ο Δρ Τζον Τσίζχολμ (Dr. John Chisholm), πρόεδρος της επιτροπής ιατρικής δεοντολογίας του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου, στην οποία περιέγραφε τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων από το ΚΚΚ ως «σοβαρή και συνεχιζόμενη παραβίαση μιας σειράς αναφαίρετων, θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Το 2022, το Ηνωμένο Βασίλειο επικαιροποίησε μια τροποποίηση του νόμου περί βιοηθικής, για να εμποδίσει τους Βρετανούς ασθενείς που αναζητούν όργανα να ταξιδέψουν στην Κίνα για μεταμόσχευση.

«Όσο περισσότεροι γιατροί εκφράζουν την αντίθεσή τους τόσο πιο εύκολο είναι για πολιτικούς, όπως εγώ, να πετύχουμε την αλλαγή της νομοθεσίας στα δικά μας κοινοβούλια», δήλωσε ο κος Χαντ, ο οποίος πρότεινε την εκδοχή της τροπολογίας στη Βουλή των Λόρδων.

«Ακόμη και σε αυτόν τον ταραγμένο κόσμο όπου ζούμε τώρα, οι γιατροί εξακολουθούν να είναι ίσως οι πιο αξιόπιστοι επαγγελματίες. Και έτσι, όταν καταθέτουν τις απόψεις τους, αυτό πραγματικά επηρεάζει τη συζήτηση που διεξάγουμε για το πώς θα πείσουμε την Κίνα να σταματήσει αυτές τις αποτρόπαιες πρακτικές.»

Από την Dorothy Li

 

ΚΚΚ: Ο άσπονδος φίλος του Ισραήλ

Το Ισραήλ ήταν η πρώτη χώρα στη Μέση Ανατολή που αναγνώρισε την κομμουνιστική Κίνα. Αυτό συνέβη τον Ιανουάριο του 1950, περίπου έξι μήνες μετά την κατάληψη της εξουσίας από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) [1]. Δεν επρόκειτο για επίσημες διπλωματικές σχέσεις, αλλά για εμπιστευτικές. Η πρώτη τους τεκμηρίωση εμφανίστηκε το 1979, όταν το Ισραήλ μετέφερε μυστικά αμυντικές τεχνολογίες στην Κίνα [2]. Και στις επόμενες δύο δεκαετίες, όταν το Ισραήλ πραγματοποίησε περισσότερες από 60 συναλλαγές μεταφοράς στρατιωτικής τεχνολογίας στη ΜΚS συνολικής αξίας 1 έως 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Οι συμφωνίες περιελάμβαναν τεχνολογίες για την αναβάθμιση αρμάτων μάχης, συστήματα νυχτερινής όρασης, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πυραύλους αέρος-αέρος και άλλα [3]. «Το κίνητρο του Ισραήλ ήταν πρωτίστως οικονομικό, αλλά σε δεύτερο επίπεδο αφορούσε και την ασφάλεια και τη στρατηγική. Το Ισραήλ ήλπιζε ότι χάρη στη βοήθεια που παρείχε [στην Κίνα], η Κίνα θα συμπεριελάμβανε τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ στο σύνολο των πολιτικών-ασφαλιστικών της εκτιμήσεων», ανέφερε ο Εφραΐμ Χαλεβί (Ephraim Halevi), πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, σε γνωμοδότηση που συνέταξε για το Κέντρο Shasha Στρατηγικών Ερευνών.

«Το Ισραήλ επιθυμούσε διακαώς να μην ενισχύσει η Κίνα τους χειρότερους εχθρούς του σε διάφορους τομείς. [Ωστόσο] αυτές οι ελπίδες είχαν ήδη διαψευστεί εκείνη την εποχή. Από την άλλη πλευρά, οι ανάγκες της Κίνας, οι οποίες ήταν τόσο η ασφάλεια όσο και η οικονομία, ικανοποιήθηκαν.» [4]

Ήδη από τη δεκαετία του 1970, το ΚΚΚ καλλιεργούσε εκτεταμένους στρατιωτικούς δεσμούς με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Η πιο ουσιαστική σύνδεση ήταν η μεταφορά δύο τόνων χαμηλής ποιότητας εμπλουτισμένου ουρανίου από έναν κινεζικό στρατιωτικό πυρηνικό αντιδραστήρα στον Σαντάμ [5]. Τον Αύγουστο του 1980, σε μια ιδιαίτερα βίαιη ομιλία του, ο Σαντάμ απείλησε να καταστρέψει το κράτος του Ισραήλ. Έναν χρόνο αργότερα, ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη εξαφάνισαν μέσα σε δευτερόλεπτα το όνειρό του να αποκτήσει πυρηνική βόμβα, βομβαρδίζοντας τον ιρακινό αντιδραστήρα.

Ιράν-Κίνα

Ένας ακόμα ‘παιδότοπος’ για το ΚΚΚ ήταν το Ιράν, στο οποίο το κινεζικό καθεστώς παρείχε μια εγκατάσταση για την παραγωγή ουρανίου. «Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το Ισραήλ έμαθε ότι η Κίνα σκόπευε να παράσχει στο Ιράν μία εγκατάσταση UF6 – εξαφθοριούχο ουράνιο 6, το οποίο αποτελεί βασικό συστατικό κάθε προγράμματος που έχει σχεδιαστεί για την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου», έγραψε ο Χαλεβί. «Πρόκειται για ένα βασικό συστατικό για την παραγωγή πυρηνικού υλικού για την παραγωγή όπλων».

«Ο χειρισμός αυτού του θέματος ενώπιον του κινεζικού συστήματος δεν απέφερε θετικά αποτελέσματα», συνέχισε ο Χαλεβί. «Ο υπουργός Άμυνας Γιτζάκ Ράμπιν αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την επίσκεψη που επρόκειτο να πραγματοποιήσει στην Κίνα για να θέσει το θέμα αυτό στο υψηλότερο επίπεδο της κινεζικής πλευράς. Συνοδευόταν από τον επικεφαλής της Μοσάντ Σαμπτί Σαβίτ, στον οποίο είχε ανατεθεί το θέμα αυτό στο ανώτατο εκτελεστικό επίπεδο. Το θέμα τέθηκε με όλη του τη σοβαρότητα από τον Γιτζάκ Ράμπιν, μεταξύ άλλων και σε μια ολιγομελή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με την κινεζική ηγεσία. Οι λεπτομέρειες αυτής της συνάντησης δεν έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, απ’ όσο γνωρίζω, αλλά αυτό που είναι σημαντικό να σημειωθεί είναι ότι δεν έγιναν κινεζικές κινήσεις μετά την επίσκεψη που να υποδηλώνουν ότι το αίτημα του Ισραήλ ικανοποιήθηκε.

»Κάποιοι πιστεύουν ότι η εγκατάσταση μεταφέρθηκε ως έχει από την Κίνα στο Ιράν, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που διατείνονται ότι μόνο τα σχέδια παραδόθηκαν στο Ιράν.

»Η εγκατάσταση έγινε στο Ισφαχάν του Ιράν και χωρίς αυτήν τα σχέδια των Ιρανών δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν. Καμία άλλη οντότητα δεν ήταν πρόθυμη να δώσει στους Ιρανούς αυτήν τη δυνατότητα και δεν γνωρίζουμε αν θα μπορούσαν να έχουν ολοκληρώσει μια παρόμοια κατασκευή μόνο με τις δικές τους μηχανικές και επιστημονικές γνώσεις.»

Το παράδειγμα που αναφέρει ο Χαλεβί είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό των μυστικών στρατιωτικών συμφωνιών που υπογράφηκαν μεταξύ της Κίνας και του Ιράν, οι οποίες περιελάμβαναν τη μεταφορά τεχνολογίας για την παραγωγή πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων, χημικών όπλων, βιολογικών όπλων και προηγμένων συμβατικών όπλων. Ο επικεφαλής της CIA, ο ναύαρχος Ουίλλιαμ Όλιβερ Στάντμαν (William Oliver Studman), έγραψε το 1993 ότι «η Κίνα έχει καθιερωθεί ως ο κύριος προμηθευτής πυρηνικής τεχνολογίας του Ιράν». [6]

Όσον αφορά τα βιολογικά όπλα, η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών γνωρίζει ότι κινεζικές εταιρείες έχουν μεταφέρει εξοπλισμό βιολογικού πολέμου στο Ιράν, όπως αποκάλυψε τον Ιανουάριο του 1997 η Μαντλήν Ωλμπράιτ (Madeleine Albright), η οποία ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, απαντώντας σε ερώτηση της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ [7].

Κινεζικές εταιρείες επίσης «πούλησαν στο Ιράν ολόκληρα εργοστάσια για την παραγωγή θανατηφόρων αερίων», αποκάλυψε η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών [8]. Με την πάροδο των ετών, μάθαμε για δεκάδες ακόμα στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ Κίνας και Ιράν, παρέχοντας από βαλλιστικούς πυραύλους που μπορούν να μεταφέρουν κάθε είδους αιχμή βέλους, μέχρι την τεχνογνωσία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή διαφόρων τύπων συμβατικών όπλων. «Είναι προφανές εδώ και χρόνια ότι η Κίνα παρέχει σημαντική υποστήριξη, μερικές φορές μαζικά, στους πιο εξτρεμιστές από τους εχθρούς μας», έγραψε ο Χαλεβί.

Το ενδιαφέρον της Κίνας για τη στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη των εχθρών μας δεν ήταν μόνο οικονομικό. Οι δεσμοί του ΚΚΚ με τους μεγάλους εχθρούς του Ισραήλ ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960, όταν ο Μάο Τσετούνγκ αποφάσισε να δημιουργήσει ένα «ενιαίο μέτωπο» μη δυτικών χωρών που θα αντιτασσόταν στον «δυτικό ιμπεριαλισμό». Από την άποψη του ΚΚΚ, οι αραβικές χώρες της Ασίας, περιλαμβανομένων του Ιράν, της Συρίας, του Πακιστάν και του Αφγανιστάν, έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο στο πρόγραμμα αντίστασης στον ιμπεριαλισμό – του οποίου αιχμή του δόρατος εκείνη την εποχή ήταν ο Σιωνισμός.

Το ΚΚΚ εξοπλίζει τους Παλαιστίνιους

Οι Παλαιστίνιοι συμπεριελήφθησαν επίσης σε αυτό το σχέδιο. Από τη δεκαετία του 1960, οι σχέσεις μεταξύ του ΚΚΚ και των Παλαιστινίων αναθερμάνθηκαν όταν ο κινεζικός στρατός άρχισε να προμηθεύει μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικά στις παλαιστινιακές τρομοκρατικές οργανώσεις.

Ο Χανί αλ Χασάν, ειδικός πολιτικός σύμβουλος του Αραφάτ, δήλωσε ότι μεταξύ 1964 και 1970 οι Παλαιστίνιοι πολεμούσαν με όπλα κατασκευασμένα στην Κίνα, υπονοώντας ότι το ΚΚΚ ήταν ο κύριος προμηθευτής των Παλαιστινίων. Ωστόσο, η Σοβιετική Ένωση παρείχε επίσης όπλα. [9]

Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες εκτίμησαν ότι η αξία των όπλων που μεταφέρθηκαν από την Κίνα στους Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανερχόταν στα πέντε εκατομμύρια δολάρια (περίπου 30 εκατ. δολάρια σήμερα ή 27 εκατ. ευρώ) [10]. Όπλα, χειροβομβίδες, πυρίτιδα, νάρκες και άλλα εκρηκτικά κατέφθαναν με αποστολές από την Κίνα. Το ΚΚΚ παρείχε επίσης ιδεολογική καθοδήγηση και στρατιωτική εκπαίδευση στα μέλη της PLO, που είχε  προσκαλέσει σε ένα «στρατόπεδο εκπαίδευσης» στην Κίνα. [11]

Η ιστορικός Δρ Λίλλιαν Κραιγκ Χάρρις (Dr. Lillian Craig Harris) το περιέγραψε αυτό λεπτομερώς το 1977 σε ένα άρθρο που δημοσίευσε στο Journal of Palestinian Studies για λογαριασμό του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και του Ινστιτούτου Παλαιστινιακών Σπουδών στη Βηρυτό. Η κα Χάρρις έγραψε ότι η σχέση μεταξύ του ΚΚΚ και των παλαιστινιακών ανταρτικών οργανώσεων ήταν πάντα στενή.

Το περιοδικό «Επιθεώρηση του Πεκίνου» είχε παραθέσει κάποτε τα λόγια του προέδρου της PLO Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος φέρεται να είχε πει ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει τη «μεγαλύτερη επιρροή στην υποστήριξη της επανάστασης και την ενίσχυση της επιμονής μας».

Πιο ριζοσπαστικές παλαιστινιακές οργανώσεις, όπως το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, έχουν εκφραστεί πιο άμεσα. «Ο ηγέτης του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Τζορτζ Χάμπας (George Habas), δήλωσε το 1970: “Ο καλύτερος φίλος μας είναι η Κίνα. Η Κίνα θέλει το Ισραήλ να σβηστεί από το χάρτη, επειδή όσο υπάρχει το Ισραήλ, δεν θα υπάρχουν επιθετικά ιμπεριαλιστικά φυλάκια σε αραβικά εδάφη”», γράφει η Χάρρις. [12]

Η Χάρρις παραθέτει επίσης τον Μάο Τσετούνγκ, ο οποίος δήλωσε το 1965: «Ο ιμπεριαλισμός φοβάται την Κίνα και τους Άραβες. Το Ισραήλ και η Φορμόζα (ιστορική ονομασία της Δημοκρατίας της Ταϊβάν) είναι βάσεις του ιμπεριαλισμού στην Ασία. Εσείς [οι Παλαιστίνιοι] είστε η πύλη της μεγάλης ηπείρου και εμείς [οι Κινέζοι] είμαστε η πίσω πλευρά της. Αυτοί [οι ιμπεριαλιστές] δημιούργησαν το Ισραήλ για εσάς και τη Φορμόζα για εμάς. Ο σκοπός τους είναι ο ίδιος και στις δύο περιπτώσεις». [13]

Παρόμοια πράγματα είπε τον Μάρτιο του 1970 ο Κινέζος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Λι Σιάνιαν, ο οποίος συναντήθηκε στο Πεκίνο με αντιπροσωπεία της Φατάχ:

«Οι παρατεταμένοι αγώνες έκαναν τον παλαιστινιακό λαό και τους λαούς όλων των αραβικών χωρών να καταλάβουν ακόμα καλύτερα ότι η επιμονή του λαού στον ένοπλο αγώνα είναι ο σωστός τρόπος για τους Άραβες να νικήσουν τους επιτιθέμενους και να κερδίσουν την εθνική απελευθέρωση και ότι μόνο μέσα από τον ένοπλο αγώνα είναι δυνατόν να νικήσουν τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές και τους Ισραηλινούς επιτιθέμενους, να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη τους και να πετύχουν την πραγματική ανεξαρτησία και απελευθέρωση». [14]

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ένας εκπρόσωπος της Φατάχ στάθηκε στο πλευρό του Μάο Τσετούνγκ στο Πεκίνο, κατά τη διάρκεια πομπής για την 21η επέτειο της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. [15]

Η επιρροή του ΚΚΚ στους Παλαιστίνιους ήταν επίσης ιδεολογική. Το Νέο Πρακτορείο Ειδήσεων του ΚΚΚ ανέφερε αρκετές φορές εκείνη την εποχή ότι οι Παλαιστίνιοι βλέπουν τα πολιτικά και στρατιωτικά έργα του Μάο ως «μία απεριόριστη πηγή καθοδήγησης στον αγώνα για την απελευθέρωση της γης τους και την επιστροφή στα σπίτια τους» [16]. Το «Κόκκινο Βιβλίο» του Μάο, που περιέχει τα αποφθέγματα του δικτάτορα, καθώς και άλλα γραπτά του, όπως τα «Στρατηγικά προβλήματα στον επαναστατικό πόλεμο της Κίνας» και «Στρατηγικά προβλήματα στον ανταρτοπόλεμο κατά της Ιαπωνίας», έγινε συνιστώμενο ανάγνωσμα μεταξύ των μελών της Φατάχ στη δεκαετία του 1970.

Από τη σκοπιά του ΚΚΚ, ο αγώνας κατά του Ισραήλ παρείχε επίσης στους Παλαιστίνιους την ευκαιρία να εφαρμόσουν μια σημαντική αρχή του μαρξισμού: τον ένοπλο αγώνα μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, όχι μεταξύ του προλεταριάτου και των αστών, αλλά μεταξύ των αδύναμων (Παλαιστινίων) και των Ισραηλινών «κατακτητών».

Όπως έγραψε ο Χαλεβί, ο πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, οι προσπάθειες του Ισραήλ να περιορίσει την κινεζική υποστήριξη προς τους εχθρούς του δεν ευοδώθηκαν και το ΚΚΚ συνέχισε να εξοπλίζει το Ιράν και τη Συρία.

Αποστολές πυραύλων από την Κίνα έφτασαν επίσης στη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ. Δύο κινεζικοί πύραυλοι είναι γνωστοί στο πυραυλικό οπλοστάσιο της Χαμάς: ένας πύραυλος 107 χιλιοστών (Sarukh 107) με μέγιστο βεληνεκές 8 χιλιομέτρων, που εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά στο Ισραήλ το 2006 και δεν είναι σαφές αν είναι σε χρήση τώρα. Και ένας πύραυλος WS-1E (πύραυλοι Grad) με βεληνεκές περίπου 40 χλμ, ικανός να πλήξει το Ασντόντ και το Μπέ’ερ Σεβά. Ο πύραυλος, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι «Γουέι-Σεχ» («Ο Φύλακας»), αναπτύχθηκε από την SCAIC Corporation (η Αεροπορική Βιομηχανία της MAC Sichuan) και χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση χυτού μολύβδου στα τέλη του 2008. Είναι γνωστό ότι χρησιμοποιήθηκε από τη Χαμάς και το 2018.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν ακόμη πληροφορίες για το 2021. [17]

Όσον αφορά τη Χεζμπολάχ, είναι γνωστό ότι ο πύραυλος που εκτόξευσε η τρομοκρατική οργάνωση κατά του ισραηλινού πλοίο «Hanit» στον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου, μια επίθεση στην οποία σκοτώθηκαν τέσσερεις Ισραηλινοί στρατιώτες, ήταν ένας κινεζικού τύπου πύραυλος C-802. [18]

Τον Μάρτιο του 2013, επίσημη κινεζική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το «Μουσείο της Νίκης» που ίδρυσε η τρομοκρατική οργάνωση στο Νότιο Λίβανο και το προώθησε. Το μουσείο εκθέτει εξοπλισμό των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που συνέλεξε η Χεζμπολάχ από τον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου και βίντεο με «νίκες» της Χεζμπολάχ. Ένα από τα μέλη της αντιπροσωπείας, ο Γιανγκ Φου-τσανγκ, πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, ο οποίος εκείνες τις ημέρες διατελούσε αντιπρόεδρος της Σινο-Αραβικής Ένωσης Φιλίας CAFA (China-Arab Friendship Association) – η οποία αποτελεί βραχίονα του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών – δήλωσε ότι η αντίσταση του Λιβάνου είναι «γενναία» και ότι «οι θυσίες είναι απαραίτητες, αλλά στο τέλος η αντίσταση θα νικήσει». [19]

Η κινεζική πρεσβεία στο Λίβανο δεν αρνείται τους δεσμούς της με τη Χεζμπολάχ, αλλά ισχυρίζεται ότι δεν παραβιάζει τις διεθνείς συμβάσεις και ότι δεν πουλά όπλα στην τρομοκρατική οργάνωση. Εάν έγινε κάποια πώληση όπλων, έγινε πειρατικά από κινεζικές εταιρείες. [20]

Ωστόσο, η πρεσβεία δεν λέει ότι αυτός ακριβώς είναι ο μηχανισμός που έχει καθιερωθεί από το ΚΚΚ για να να παρακάμψει τη διεθνή εποπτεία. Όπως είναι γνωστό στην κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών και τεκμηριώνεται περισσότερες από μία φορές γραπτώς, το σύστημα πωλήσεων όπλων του ΚΚΚ λειτουργεί από θυγατρικές του κινεζικού στρατού και των εταιρειών με τις οποίες συνεργάζεται, οι οποίες εισπράττουν δισεκατομμύρια δολάρια από αυτό.

Ο Έντουαρντ Τίμπερλεϊκ, αναλυτής του κινεζικού στρατού για τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου «Red Dragon Rising» («Το ξύπνημα του κόκκινου δράκου», 2002), δίνει παραδείγματα τέτοιων εταιρειών και συμφωνιών στο βιβλίο του. «Οι εταιρείες έχουν ονόματα που ακούγονται εξωτικά σε ένα μη κινεζικό αυτί», γράφει. Για παράδειγμα, η εταιρεία Πόλυ («Πολυ-πολυτεχνολογίες», της οποίας το κινεζικό όνομα σημαίνει «Κρατήστε τα κέρδη») ή οι εταιρείες «Ουράνιο Τόξο στον Ουρανό», «Βιομηχανίες Σινικού Τείχους», «999» κ.ο.κ. [21]

Οι εταιρείες μεσολαβούν μεταξύ του κινεζικού στρατού και διαφόρων χωρών και τους πωλούν πυραύλους, πυρηνικές τεχνολογίες, βιολογικά όπλα, δηλητηριώδη αέρια και ατομικά όπλα κάθε είδους. Ο κινεζικός στρατός συνεργάζεται επίσης με μη στρατιωτικές εταιρείες που κατασκευάζουν σχεδόν τα πάντα, από στρατιωτικές στολές έως πυραύλους. Σε αντίθεση με τους εργολάβους όπλων σε πολλές δημοκρατικές χώρες, οι περισσότερες πολιτικές εταιρείες ανήκουν στην κινεζική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της Norinco, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής όπλων στον κόσμο, με περισσότερους από ένα εκατομμύριο εργαζόμενους.

Γνωστές εταιρείες όπως η COSCO, η οποία έχει αρχίσει να παρέχει υπηρεσίες θαλάσσιας μεταφοράς όπλων, εμφανίστηκαν επίσης στην εικόνα, ισχυρίζεται ο Τίμπερλεϊκ, καθώς και η κινεζική επενδυτική εταιρεία CITIC, προσθέτει, η οποία επιτρέπει σε Κινέζους στρατιωτικούς και πράκτορες να ταξιδεύουν στο εξωτερικό με πολιτικά ρούχα, ως υπάλληλοι της CITIC.

Η υποστήριξη του ΚΚΚ προς τους εχθρούς του Ισραήλ αντανακλάται επίσης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου η Κίνα ψηφίζει πάντα κατά του Ισραήλ. Ακόμη και στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η Κίνα υποστηρίζει συστηματικά την πολιτική και τις αποφάσεις κατά του Ισραήλ. Το 2018, για παράδειγμα, οι ΗΠΑ διατύπωσαν μια πρόταση για την καταδίκη της Χαμάς για την εκτόξευση ρουκετών και τη χρήση τρομοκρατικών τούνελ κατά του Ισραήλ. Η πρόταση απορρίφθηκε, καθώς δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία. Η Κίνα ψήφισε κατά της καταδίκης.

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αντισημιτικό από το να λέμε ότι η τρομοκρατία κατά του Ισραήλ δεν μπορεί να καταδικαστεί», είχε δηλώσει η τότε πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Νίκκι Χέιλυ. [22]

Η κινεζική εισβολή στο Ισραήλ

Η κινεζική αρωγή προς τους Παλαιστίνιους και τις γειτονικές μουσουλμανικές χώρες δεν εμπόδισαν το Ισραήλ να συνάψει επίσημες διπλωματικές σχέσεις με το ΚΚΚ το 1992, συνεχίζοντας τις πωλήσεις τεχνολογίας στην Κίνα και βαθαίνοντας τη συνεργασία των δύο χωρών. Καμία από τις ισραηλινές κυβερνήσεις δεν θεώρησε ότι υπήρχε πρόβλημα με αυτό, παρά το ότι οι ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990 ισχυρίστηκαν ότι το Ισραήλ είχε παραβιάσει τους όρους για τη χρήση της τεχνολογίας πυραύλων Patriot χωρίς τη συγκατάθεσή τους, καθώς και της αμερικανικής τεχνολογίας που είχε εγκατασταθεί στα αεροπλάνα του Λιονταριού, την ανάπτυξη των οποίων είχαν χρηματοδοτήσει οι ΗΠΑ. [23]

Το 1999, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ έφθασαν σε σημείο βρασμού όταν το Ισραήλ θέλησε να πουλήσει στην Κίνα τρία προηγμένα κατασκοπευτικά αεροσκάφη τύπου Falcon, με εγκατεστημένα συστήματα ραντάρ αμερικανικής τεχνολογίας. [24]

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν αντιρρήσεις, το Ισραήλ αποζημίωσε το ΚΚΚ με 350 εκατομμύρια δολάρια και η συμφωνία ακυρώθηκε. Εν τούτοις, το Ισραήλ δεν δίστασε ούτε στιγμή και συνέχισε να πουλάει τεχνολογία στην Κίνα. Το 2005 έγινε γνωστό ότι το Ισραήλ συμφώνησε να αναβαθμίσει τα UAV τύπου Harpy που είχε πουλήσει στην Κίνα μια δεκαετία νωρίτερα. Το Harpy είναι ένα πιλοτικό όχημα που εκρήγνυται στα συστήματα ραντάρ του εχθρού. Οι ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν και πάλι, κατηγορώντας το Ισραήλ για απάτη, και απείλησαν να αποχωρήσουν από τη συνεργασία τους για το σχέδιο ανάπτυξης του αεροσκάφους F-35. [25]

Ως αποτέλεσμα, το Ισραήλ ακύρωσε τη συμφωνία Harpy και ανακοίνωσε ότι στο εξής όλες οι στρατιωτικές συμφωνίες και η διπλή τεχνολογία προς την Κίνα θα υπόκεινται στην έγκριση των ΗΠΑ. [26]

Η κρίση της Harpy ώθησε επίσης το Ισραήλ να περάσει το «Defense Export Control Law» (Νόμος για τον Έλεγχο των Εξαγωγών Αμύνης) το 2007, νόμος που επέβαλε πρόσθετους περιορισμούς στις εξαγωγές στρατιωτικών και διπλών τεχνολογιών. [27]

Για να προωθήσει το ΚΚΚ τα σχέδιά του, το 2006 άλλαξε τη στρατηγική του και ανακοίνωσε ένα «εθνικό σχέδιο για την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας στην Κίνα», σύμφωνα με το οποίο θα έστελνε κυβερνητικές και ιδιωτικές εταιρείες στη Δύση για να αποκτήσουν τεχνολογίες και να τις φέρουν πίσω στην Κίνα με στόχο «την παροχή επιστημονικής-τεχνολογικής υποστήριξης για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αρμονικά σοσιαλιστικής», όπως γράφει το πρόγραμμα. [28]

Η ιδέα ήταν να καταστεί η Κίνα κέντρο τεχνολογικής ανάπτυξης (περιλαμβανομένων των γεωργικών τεχνολογιών). Δεδομένου ότι οι ίδιοι δεν διέθεταν αρκετές γνώσεις ή εξειδικευμένο προσωπικό, κρίθηκε απαραίτητο να σταλούν άτομα και επιχειρήσεις στη Δύση, όπου θα αποκτούσαν τις απαραίτητες γνώσεις ακόμα και με αθέμιτα μέσα, και να προσληφθεί προσωπικό για να εργαστεί στην Κίνα.

Έτσι, μια νέα εποχή ξεκίνησε. Οι κινεζικές εταιρείες εισέβαλαν στη Δύση, φτάνοντας τελικά και στο Ισραήλ. Οι δύο πρώτες καταγεγραμμένες συναλλαγές ήταν το 2011, όταν η κινεζική εταιρεία Kamchina (που ανήκει στο ΚΚΚ) αγόρασε την εταιρεία Makhteshim Agan, η οποία παράγει φυτοπροστατευτικά υλικά, ενώ η Horizons Ventures με κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών του Κινέζου δισεκατομμυριούχου Λι Κα-σινγκ, ο οποίος συνδέεται με την κορυφή του ΚΚΚ, επένδυσε στην εταιρεία Magisto που αναπτύσσει αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης στον τομέα της επεξεργασίας βίντεο.

Ο Κινέζος μεγιστάνας Λι Κα-Σινγκ έχει επενδύσει έκτοτε σε περίπου 20 επιπλέον ισραηλινές επιχειρήσεις, περιλαμβανομένου του Technion – του ακαδημαϊκού-τεχνολογικού κέντρου γνώσης του Ισραήλ. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα «αντίγραφο του Technion» στην Κίνα [29].

Η κινεζική στρατηγική ήταν απλή. «Στέλνουν ομάδες στις δυτικές χώρες για να συνδεθούν με τους δυτικούς εταίρους τους και να δημιουργήσουν νέες συνεργασίες», μας είπε ένας ανώτερος σύμβουλος μεγάλων κινεζικών εταιρειών, ο οποίος συνεργάζεται στενά με υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους του ΚΚΚ.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, οι ομάδες έρχονται για να μάθουν πιο άμεσα την τέχνη του εμπορίου και των επιχειρήσεων, όπως εφαρμόζεται στις δυτικές εταιρείες, «για να την κλέψουν και να τη μεταφέρουν στην Κίνα».

Ορισμένες από τις κλοπές γίνονται στο πλαίσιο σχεδίων των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών και του κινεζικού στρατού. Το σχέδιο 863, για παράδειγμα, σχετίζεται με την κλοπή από βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας [30]. Το 973 σχετίζεται με την έρευνα και την ανάπτυξη και το 211 χρησιμοποιείται από τους Κινέζους σε πανεπιστήμια. Μερικές φορές η κλοπή συνδυάζεται με επιθέσεις στον κυβερνοχώρο. Η κλοπή δεν αφορά μόνο την υψηλή τεχνολογία, αλλά και όλα όσα μπορούν να διδάξουν στους Κινέζους πώς να διοικούν μια επιτυχημένη εταιρεία – επιχειρηματικά μοντέλα, μοντέλα διαχείρισης, στρατηγικές μάρκετινγκ και πολλά άλλα.

Για να μιλήσουμε με αριθμούς, το 2005 στις ΗΠΑ το ΚΚΚ λειτουργούσε μεταξύ 2.000 και 3.000 εταιρειών των οποίων ο μοναδικός λόγος ύπαρξης ήταν να κλέβουν και να χρησιμοποιούν αμερικανική τεχνολογία , όπως προειδοποίησε η Λίζα Μπρόνσον, ανώτερη αξιωματούχος στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Πέντε χρόνια αργότερα, το FBI αναθεώρησε τον αριθμό σε 3.200 εταιρείες. [31]

«Πρόκειται για εταιρείες-βιτρίνες. Μπορεί να είναι εγγεγραμμένες σε χώρες όπως η Σιγκαπούρη, η Ταϊβάν ή το Χονγκ Κονγκ. Είναι εγγεγραμμένες εκεί για λόγους απόκρυψης, αλλά όλες εργάζονται για το κινεζικό καθεστώς», μου είπε ένας Ισραηλινός αξιωματούχος της βιομηχανίας, ο οποίος γνωρίζει σε βάθος τις συναλλαγές στην Κίνα. «Αυτό επιτρέπει στην κινεζική κυβέρνηση να απλώνει τα πλοκάμια της και να συγχρονίζει τις δραστηριότητές της χωρίς αυτό να γίνεται γνωστό. Αυτό που είναι σημαντικό για τον ‘κινεζικό δράκο’ είναι να αποκτήσει τεχνολογίες – στα τρόφιμα, το νερό, την υγεία, την επικοινωνία και τις υποδομές. Πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση, όπως στο σκάκι. Αποκτούν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα και το εκμεταλλεύονται. Πρώτα, προσπαθούν να αποκτήσουν την τεχνολογία με νόμιμο τρόπο. Εάν δεν τα καταφέρουν, θα την κλέψουν. Αν δεν είναι καλή, θα την καταστρέψουν.»

Από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Αύγουστο του 2012, Κινέζοι χάκερ προσπαθούσαν να εισέλθουν στα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών της Rafael, της Israel Aerospace Industries και της Elishra που συμμετείχαν στην ανάπτυξη και κατασκευή του Iron Dome. και υπάρχουν υποψίες ότι κατάφεραν να κλέψουν έγγραφα που αφορούσαν τη λειτουργία του «Σιδερένιου Θόλου», καθώς και τη λειτουργία άλλων ισραηλινών αμυντικών συστημάτων, όπως το Arrow. Η εταιρεία ασφαλείας CyberESI, που ακολούθησε τους χάκερ, αποκάλυψε την υπόθεση στο τεχνολογικό ιστολόγιο του Μπράιαν Κρεμπς (Brian Krebs) στο διαδίκτυο. Η εκπρόσωπος της Aerospace Industries επιβεβαίωσε στον Κρεμπς ότι όντως είχε πραγματοποιηθεί μια τέτοια επίθεση, αλλά ισχυρίστηκε ότι μόνο μη απόρρητο πολιτικό δίκτυο της βιομηχανίας είχε παραβιαστεί. [32]

Το σχέδιο του Δρόμου του Μεταξιού

Το ΚΚΚ δεν επαναπαύτηκε και το 2013 πρόσθεσε ένα νέο επίπεδο στη στρατηγική του: την πρωτοβουλία «Μία ζώνη και ένας δρόμος» ή – ανεπίσημα – το σχέδιο του Δρόμου του Μεταξιού. Οι βάσεις για το έργο είχαν τεθεί μερικά χρόνια νωρίτερα, όταν το ΚΚΚ είχε πείσει εταιρείες όπως η HP και η Dell να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής τους σε εσωτερικές και σχετικά φτωχές περιοχές της Κίνας, όπως η Τσόντσινγκ, με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την αύξηση των μισθών στην περιοχή. Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα: οι υψηλής τεχνολογίας εταιρείες ανακάλυψαν ότι δεν είχαν τρόπο να εξάγουν αποτελεσματικά τα προϊόντα τους στο εξωτερικό – οι περιοχές αυτές δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα και τα αεροδρόμια σε αρκετές περιπτώσεις δεν λειτουργούσαν όπως θα έπρεπε.

Η λύση που σκέφτηκε το ΚΚΚ ήταν οι σιδηροδρομικές γραμμές – από το κέντρο της Κίνας προς την Ευρώπη.

Μεταξύ του 2008 και του 2013, κατασκευάστηκαν σχεδόν 40 γραμμές, που συνδέουν 16 πόλεις στην Κίνα με 15 πόλεις στην Ευρώπη, τις οποίες η HP και η Dell χρησιμοποίησαν για να μεταφέρουν τα προϊόντα τους στο εξωτερικό στο μισό χρόνο από ό,τι χρειάζεται για να γίνει αυτό με θαλάσσια μέσα.

Αλλά αυτό που ξεκίνησε ως μια προσπάθεια να λυθεί το πρόβλημα της φτώχειας στις εσωτερικές περιοχές της Κίνας, γρήγορα έγινε ο «νέος μεταξωτός βραχίονας» του ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος αντιλήφθηκε ότι ένα καλά οργανωμένο σύστημα σιδηροδρομικών γραμμών ωφελεί και στην επίτευξη μεγαλύτερων στόχων. Έτσι προέκυψε το σχέδιο «Μία ζώνη και ένας δρόμος».

Επιφανειακά, φαινόταν ότι το ΚΚΚ έχτιζε σιδηροδρομικά και οδικά δίκτυα που συνέδεαν την Κίνα με ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες προκειμένου να εκπληρώσει το παλιό κινεζικό όνειρο της διανομής αγαθών από την Κίνα στον κόσμο μέσω του περίφημου Δρόμου του Μεταξιού. Ωστόσο, το έργο εξυπηρετούσε και έναν άλλο σκοπό: κάθε φορά που το ΚΚΚ αντιλαμβανόταν ότι μια χώρα που βρίσκεται στον ιστορικό Δρόμο του Μεταξιού είχε οικονομικό ή διπλωματικό πρόβλημα, το Πεκίνο τής προσέφερε οικονομική, πολιτική, ακόμη και στρατιωτική βοήθεια για να βγει από τη δύσκολη θέση της, συνδέοντάς την επίσημα με το πρόγραμμα του Δρόμου του Μεταξιού.

Με αυτόν τον τρόπο, η χώρα αυτή βρισκόταν είτε να χρωστά στην Κίνα είτε να εξαρτάται από εκείνη, κάτι που το ΚΚΚ εκμεταλλευόταν για να ασκεί πολιτική πίεση όποτε χρειαζόταν.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία το 2014, το ΚΚΚ προσέφερε στη Ρωσία 15 δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας, καθώς και συνεργασία στον τομέα του διαστήματος, της επιστήμης και των οικονομικών βιομηχανιών – και φυσικά την ένταξή της στο Πρόγραμμα του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτό δημιούργησε μια σχετική εξάρτηση της Ρωσίας από το ΚΚΚ, το οποίο έχει επίσης διεισδύσει στη διαστημική και την επιστημονική βιομηχανία της.

Το ΚΚΚ εισχώρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν διαπίστωσε τα διπλωματικά ρήγματα που είχαν δημιουργηθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα οποία σήμαιναν σημαντικές οικονομικές ζημίες για τους Βρετανούς. Πρότεινε, λοιπόν, να κατασκευάσει μια εγκατάσταση για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας), μια επιχειρηματική λεωφόρο στο Λονδίνο (επένδυση 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων), έναν ουρανοξύστη και μια σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κίνας.

Η Ελλάδα, όταν βρισκόταν σε σοβαρή οικονομική κρίση, έλαβε επίσης ένα ‘δώρο’ – τον Απρίλιο του 2016, ένας βραχίονας του κόμματος αγόρασε το 67% του λιμανιού του Πειραιά. Εν κατακλείδι, το ΚΚΚ κατάφερε να προωθηθεί στους κεντρικούς άξονες περίπου 60 διαφορετικών χωρών κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, όπως έδειξαν στοιχεία του Economist. [33]

Το Ισραήλ μπήκε στο στόχαστρο το 2013, όταν το ΚΚΚ παρατήρησε ότι βρισκόταν υπό την απειλή ενός οικονομικού μποϊκοτάζ. Στα τέλη του 2012, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν με μεγάλη πλειοψηφία την αποδοχή της Παλαιστινιακής Αρχής ως κράτος-παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη. Σε απάντηση, το Ισραήλ αποφάσισε να εγκρίνει την κατασκευή χιλιάδων κατοικιών σε όλη την Πράσινη Γραμμή. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα αντέδρασε σκληρά κατά του Νετανιάχου και άρχισαν να σχηματίζονται διεθνείς εταιρείες σε όλο τον κόσμο που επέβαλαν οικονομικό εμπάργκο στο Ισραήλ [34], [35]. Το ΚΚΚ εκμεταλλεύτηκε την ατμόσφαιρα του αναδυόμενου μποϊκοτάζ και προσφέρθηκε να ‘υποστηρίξει’ το Ισραήλ και να του ανοίξει τις πόρτες για την αναπτυσσόμενη παγκόσμια οικονομία, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος το μποϊκοτάριζε. Ταυτόχρονα, θα συνέδεε το Ισραήλ με τον Δρόμο του Μεταξιού – μια πρόταση που περιελάμβανε την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής από το Εϊλάτ στο λιμάνι του Ασντόντ.

Το Ισραήλ ενέδωσε στον πειρασμό. Το υπουργείο Οικονομικών, με επικεφαλής τον Ναφτάλι Μπένετ, έκλεισε τα οικονομικά παραρτήματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη για να ανοίξει γραφεία στην Κίνα [36], ενώ ο πρωθυπουργός Νετανιάχου πήγε σε επίσημη επίσκεψη στην Κίνα τον Μάιο για συναντήσεις με κορυφαία στελέχη του ΚΚΚ και με επιχειρηματίες. «Η Κίνα ενδιαφέρεται για τρία πράγματα: την ισραηλινή τεχνολογία, την ισραηλινή τεχνολογία και την ισραηλινή τεχνολογία», δήλωσε όταν επέστρεψε [37]. Μετά από αυτό, η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε το ψήφισμα 251 σχετικά με την «ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας με την Κίνα».

Δεν επρόκειτο για μια θεωρητική απόφαση, αλλά για ένα πρακτικό σχέδιο που δημιουργήθηκε για να προωθήσει και να επεκτείνει τους οικονομικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών [38]. Το πρόγραμμα περιελάμβανε διμερείς συμφωνίες συνεργασίας με το ΚΚΚ, την ενίσχυση των δεσμών στους τομείς των σπουδών και της έρευνας μεταξύ των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και μεταξύ των Ισραηλινών και Κινέζων ερευνητών, την οργάνωση αποστολών, τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, την υποστήριξη μεγάλων ισραηλινών επιχειρηματικών σχεδίων που θα πραγματοποιούνταν με κινεζικούς φορείς στους τομείς της ενέργειας, του περιβάλλοντος, των τεχνολογιών νερού και άλλων, τη διευκόλυνση των Θεωρήσεων Εισόδου (visas) για Κινέζους επιχειρηματίες, την ενθάρρυνση επενδύσεων από σημαντικές κινεζικές εταιρείες στον ισραηλινό τεχνολογικό τομέα κτλ., κτλ. Το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Κατασκευών και Στέγασης μπήκαν επίσης στην εικόνα, προσπαθώντας να φέρουν κινεζικές κατασκευαστικές εταιρείες και Κινέζους εργάτες στο Ισραήλ.

Φάνηκε ότι το σχέδιο του ΚΚΚ αφορούσε κυρίως δύο μέτωπα: πρώτον, τη διείσδυση στην ισραηλινή υψηλή τεχνολογία, με την ενθάρρυνση της ισραηλινής κυβέρνησης, προκειμένου να τροφοδοτήσει το σχέδιό της του 2006 για τη μεταφορά γνώσεων στην Κίνα. Και, δεύτερον, την ένταξη του Ισραήλ στον Δρόμο του Μεταξιού, που δημιουργεί εξάρτηση του Ισραήλ από αυτόν, επιτρέποντας έτσι στο ΚΚΚ να ασκεί πολιτική πίεση στην ισραηλινή κυβέρνηση όταν απειλούνται τα συμφέροντά του. Πρώτη απόδειξη αυτού δόθηκε την ίδια εκείνη τη χρονιά, όταν το ΚΚΚ ανάγκασε το Ισραήλ να αποσύρει μια αγωγή που είχε καταθέσει εναντίον της Τράπεζας της Κίνας – μιας τράπεζας του ΚΚΚ – η οποία χρησίμευε ως κεντρικός αγωγός για τη μεταφορά κεφαλαίων στη Χαμάς.

Το 2005, η Μοσάντ ανακάλυψε ότι οι ηγεσίες της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ στο Ιράν και τη Συρία μετέφεραν κεφάλαια για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στη Γάζα και το Γιοσέ μέσω της Τράπεζας της Κίνας, τροφοδοτώντας τις δυνατότητες των τρομοκρατικών οργανώσεων να πραγματοποιούν επιθέσεις [39]. Παρά το γεγονός αυτό, η τράπεζα συνέχισε να επιτρέπει τις μεταφορές κεφαλαίων προς τις τρομοκρατικές οργανώσεις. «Τελικά, το 2007, οι Κινέζοι ανακοίνωσαν επίσημα ότι δεν διαπίστωσαν καμία παραβίαση της κινεζικής νομοθεσίας, ότι η Κίνα δεν θεωρεί τη Χαμάς και την Ισλαμική Τζιχάντ τρομοκρατικές οργανώσεις στην Κίνα και ότι δεν παρατήρησαν ασυνήθιστη δραστηριότητα», μας είπε η δικηγόρος Νιτσάνα Νταρσάν Λάιτνερ, ιδρύτρια της οργάνωσης «Οι Γραμμές της Δικαιοσύνης», η οποία συστήθηκε για την καταπολέμηση των τρομοκρατικών οργανώσεων με νομικά μέσα [40].

Η κα Νταρσάν Λάιτνερ κίνησε δικαστική διαδικασία κατά της τράπεζας για λογαριασμό 22 οικογενειών που επλήγησαν από τρομοκρατικές επιθέσεις που οργανώθηκαν χάρη σε χρήματα που πέρασαν από την Τράπεζα της Κίνας. Στον πυρήνα της αγωγής βρισκόταν η μαρτυρία της Ούζι Σαϊά, πρώην μέλους της υπηρεσίας ασφαλείας. Όταν η αγωγή υπέπεσε στην αντίληψη του ΚΚΚ, ασκήθηκε πίεση στον πρέσβη του Ισραήλ στην Κίνα. Το Ισραήλ υπέκυψε στην πίεση, εμπόδισε την κα Σαϊά να καταθέσει και η αγωγή κατέρρευσε.

Το αγκάλιασμα του φιδιού

Το Ισραήλ ήταν μια από τις χώρες που ενέδωσαν στις κινεζικές επενδυτικές προτάσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για τις κινεζικές εταιρείες, οι οποίες μπήκαν μαζικά μέσα. Από τις 148 συναλλαγές που εξετάστηκαν, οι 130 (περίπου το 87%) έγιναν μετά από το 2013. Οι Κινέζοι όχι μόνο αγόρασαν εταιρείες όπως η Tnuva, κέρδισαν διαγωνισμούς για την κατασκευή ή τη διαχείριση λιμανιών και επένδυσαν τεράστια κεφάλαια σε εταιρείες υψηλής τεχνολογίας προκειμένου να πάρουν στα χέρια τους τις τεχνολογικές γνώσεις, αλλά διείσδυσαν επίσης βαθιά στον ακαδημαϊκό χώρο. Η κίνηση αυτή εξυπηρετούσε δύο σκοπούς:  την πρόσβαση στην ακαδημαϊκή έρευνα και τους ισραηλινούς ερευνητές και την αποσιώπηση των επικριτικών για την Κίνα απόψεων στον ακαδημαϊκό χώρο.

Το βασικό ‘εργαλείο’ που χρησιμοποιεί η Κίνα για να διεισδύει στον ακαδημαϊκό χώρο είναι το «Ινστιτούτο Κομφούκιος» – ένα πρόγραμμα που πήρε το όνομά του από τον μεγαλύτερο Κινέζο φιλόσοφο στην ιστορία. Το Ινστιτούτο Κομφούκιος υπάγεται μεν στο κινεζικό Υπουργείο Παιδείας, αλλά στην πραγματικότητα διοικείται από ένα πολιτικό συμβούλιο του οποίου τα μέλη προέρχονται από περισσότερα από δέκα διαφορετικά υπουργεία της Κίνας, όπως το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Οικονομικών και Πολιτισμού, καθώς και από υπουργεία υπεύθυνα για διάφορους τομείς προπαγάνδας.

Το πρόγραμμα προσεγγίζει τα δυτικά πανεπιστήμια με μια δελεαστική προσφορά: μια ετήσια πληρωμή ύψους περίπου 100.000 δολαρίων (ή 93.000 ευρώ) για το δικαίωμα να ιδρύσουν εντός του πανεπιστημιακού χώρου ένα κινεζικό ινστιτούτο για τη μελέτη της κινεζικής γλώσσας και του κινεζικού πολιτισμού, το οποίο θα προσφέρει και υποτροφίες σε φοιτητές για να ταξιδέψουν στην Κίνα. Το Ινστιτούτο μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ το 2006 και στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο το 2014, με μια επίσημη εκδήλωση στην οποία παρευρέθησαν πολλοί υψηλά ιστάμενοι Κινέζοι αξιωματούχοι, όπως ο αναπληρωτής Πρωθυπουργός, ο υπουργός Παιδείας κ.ά. [41].

Το 2009, ο Economist παρέθεσε τον τότε υπουργό Προπαγάνδας της Κίνας, Λι Τσανγκ Τσουν, ο οποίος είχε περιγράψει τα Ινστιτούτα Κομφούκιος ως «σημαντικό μέρος του κινεζικού προγράμματος προπαγάνδας έξω από την Κίνα», και όχι άδικα – η παρουσία του ινστιτούτου στην καρδιά ενός ακαδημαϊκού χώρου δημιουργεί ένα κλίμα αυτολογοκρισίας τόσο μεταξύ των φοιτητών όσο και των διδασκόντων. Ποιος φοιτητής των Σπουδών Ανατολικής Ασίας ή μέλος ΔΕΠ θα ήθελε να πει κάτι που θα μπορούσε να αναστατώσει το κινεζικό καθεστώς, καταστρέφοντας τις πιθανότητές του να πάρει υποτροφία και να πάει στην Κίνα;

«Διαπιστώσαμε ότι ορισμένοι καθηγητές ένιωθαν πίεση να λογοκρίνουν τον εαυτό τους για διάφορους λόγους», δήλωσε η Ρέιτσελ Πάτερσον από την Αμερικανική Ένωση Καθηγητών (NAC), η οποία μελέτησε 12 Ινστιτούτα Κομφούκιος στις ΗΠΑ για ενάμιση χρόνο. Ο καθηγητής Πέρι Λινκ, του Τμήματος Ανατολικής Ασίας του Πανεπιστημίου Πρίνστον, παρομοίασε τα ινστιτούτα αυτά με γιγάντια ανακόντα, που κάθονται μέσα στο πανεπιστήμιο χωρίς να κινούνται. Το φίδι δεν χρειάζεται να κινηθεί ούτε δηλώνει τους σκοπούς του. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι είναι εκεί και ότι αν μιλήσουν για την Κίνα με αρνητικό τρόπο, αυτό θα ξυπνήσει και θα τους βλάψει. Γι’ αυτό και λογοκρίνουν τον εαυτό τους. «Το δικαίωμα του Κομμουνιστικού Κόμματος να κυβερνά είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα», εξήγησε ο κος Λινκ. «Απαγορεύεται απολύτως να θιχτεί η νομιμότητα του κόμματος ως το ένα και μοναδικό δικτατορικό κόμμα της Κίνας.» [42]

Τελικά, τον Αύγουστο του 2020, ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, ανακοίνωσε ότι η Ινστιτούτα Κομφούκιος δεν αποτελούν μόνο μέρος του συστήματος προπαγάνδας του ΚΚΚ, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης για τη στρατολόγηση κατασκόπων και συνεργατών, επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο μιας έρευνας που δημοσιεύτηκε στo Epoch Magazine τρία χρόνια νωρίτερα. [43], [44]

Ένα άλλο εργαλείο για τη διείσδυση στον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο ήταν οι διάφορες συνεργασίες. Μία από αυτές υπογράφηκε το 2015 μεταξύ του Διεπιστημονικού Κέντρου της Herzliya και της Κεντρικής Σχολής του ΚΚΚ. «Η στρατηγική σκέψη εκτιμάται ιδιαίτερα», δήλωσε τότε ο πρόεδρος του Διεπιστημονικού Κέντρου, καθηγητής Ουριήλ Ράιχμαν, για να δικαιολογήσει τη συνεργασία. [45]

Δεν είναι απολύτως σαφές ποια ήταν η πρόθεση του καθηγητή Ράιχμαν, δεδομένου ότι η Σχολή του Κομμουνιστικού Κόμματος, η οποία εδρεύει στο Πεκίνο, ανήκει σε μια αλυσίδα σχολών (περίπου 2.700) του ΚΚΚ, που εκπαιδεύουν και καταρτίζουν κυρίως κυβερνητικούς αξιωματούχους, καθώς και αξιωματικούς του κινεζικού στρατού, καθώς και έναν αριθμό επιίλεκτων επιχειρηματιών. Η σχολή ιδρύθηκε το 1934 από μια ιδέα του δικτάτορα Μάο Τσε Τουνγκ, ο οποίος γνώριζε τη σημασία της κατήχησης και ελέγχου του κομματικού επιτελείου. Η αρχική της ονομασία ήταν «Μαρξιστικός Κομμουνισμός», σε συνάρτηση με την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής. Αργότερα, μετονομάστηκε σε «Μαρξιστική-Λενινιστική Ακαδημία» και μετά, πάλι, σε «Κεντρική Σχολή του Κόμματος». Είναι ένα χωνευτήρι για την καλλιέργεια του πνεύματος του Κομμουνιστικού Κόμματος σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Για παράδειγμα, ολόκληρος ο τρόπος διαχείρισης του Κομμουνιστικού Κόμματος αναπτύχθηκε στη σχολή κατά τη διάρκεια της της Μεγάλης Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-1976) – μιας δεκαετίας καταπίεσης, βασανιστηρίων και δολοφονιών. Σε γενικές γραμμές, μπορεί να ειπωθεί ότι η σχολή παρήγαγε ηγέτες υπεύθυνους για τον θάνατο 60-80 εκατομμυρίων ανθρώπων από την αρχή της κυριαρχίας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, συμπεριλαμβανομένων αθώων παιδιών και ηλικιωμένων. Οι ακριβείς αριθμοί είναι δύσκολο να βρεθούν.

«Ο απώτερος στόχος της σχολής είναι να δημιουργήσει ένα σύνολο αξιών και ιδεών, που χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν το μονοπώλιο της εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος», εξήγησε ο Κέρι Μπράουν, επικεφαλής του προγράμματος για την Ασία στη δεξαμενή σκέψης Chatham με έδρα το Λονδίνο και ο οποίος στο παρελθόν είχε φιλοξενήσει μέλη της σχολής του ΚΚΚ. [46]

Κόκκινα φώτα

Ενώ όμως οι κινεζικές εταιρείες γίνονταν μαζικά δεκτές στο Ισραήλ με ανοιχτές αγκάλες, στις ΗΠΑ είχαν ήδη αρχίσει να ακούγονται επίσημες φωνές που προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο. Τον Οκτώβριο του 2014, ο επικεφαλής του FBI Τζέημς Κόμεϋ δήλωσε σε συνέντευξή του στην ερευνητική εκπομπή «60 λεπτά» ότι οι Κινέζοι είχαν εισβάλει σχεδόν σε κάθε εταιρεία στην Αμερική: «Υπάρχουν δύο τύποι εταιρειών στις ΗΠΑ: εκείνες στις οποίες έχουν διεισδύσει οι Κινέζοι και εκείνες που δεν γνωρίζουν ότι έχουν διεισδύσει σε αυτές οι Κινέζοι».

Οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν εκείνη τη χρονιά ότι οι κινεζικές κλοπές έπρεπε να περιοριστούν. Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ όρισε την κατάσταση ως «κατάσταση έκτακτης ανάγκης εθνικής ασφάλειας» και μια μεταγενέστερη έκθεση της Επιτροπής των ΗΠΑ για την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας δήλωσε ότι οι κινεζικές κλοπές κοστίζουν στις αμερικανικές εταιρείες περίπου 300 δισεκ. δολάρια ετησίως και εκατομμύρια χαμένες θέσεις εργασίας στην αμερικανική οικονομία. [48]

Ωστόσο, το ΚΚΚ δεν δείχνει να ενδιαφέρεται και πολύ για τις αμερικανικές αντιδράσεις. Το 2015, πατά το πεντάλ του γκαζιού με ένα νέο σχέδιο: το «Made in China 2025». Σύμφωνα με αυτό, μέχρι το 2025 τουλάχιστον δέκα βιομηχανίες στην Κίνα – αεροπλοΐα, τσιπ, ανάπτυξη, ηλεκτρικά αυτοκίνητα κ.ά. – θα πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητα από ξένες επενδύσεις (ή με μειοψηφική ξένη επένδυση). Το σχέδιο θα επιτευχθεί μέσω μιας μεγάλης οικονομικής βοήθειας περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τους τοπικούς επιχειρηματίες, οι οποίοι θα αποκτήσουν αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των ξένων εταιρειών. Έτσι, οι μεγάλες ξένες εταιρείες θα αναγκαστούν τελικά να σταματήσουν ή να μειώσουν σημαντικά τις δραστηριότητές τους στην Κίνα.

Από την έναρξη του προγράμματος στα τέλη του 2015, το κινεζικό καθεστώς ώθησε τις κινεζικές εταιρείες να προχωρήσουν σε μια πιο μαζική εκστρατεία εξαγορών. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας συμβούλων Rhodium Group, οι κινεζικές επενδύσεις μόνο στις ΗΠΑ σχεδόν τριπλασιάστηκαν το 2016 σε σύγκριση με το 2015 και από 15,3 δισεκ. δολάρια το 2015, αυξήθηκαν σε 45,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2016. [50]

Προς απογοήτευση του ΚΚΚ, τον Ιανουάριο του 2017, η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ άρχισε να αντιδρά και να σχεδιάζει πώς θα αναχαιτίσει αυτή την εισβολή. Στο Ισραήλ, εν τούτοις, τα πράγματα συνέχισαν να βαίνουν καλώς και τον Μάρτιο του 2017, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου μετέβη για δεύτερη φορά στην Κίνα. «Είχα μια συνάντηση με τους επικεφαλής των 11 μεγαλύτερων εταιρειών της Κίνας. Ένα μεγάλο μέρος από αυτές ήδη επενδύει στο Ισραήλ και ένα μεγάλο μέρος πρόκειται επίσης να επενδύσει στο Ισραήλ», δήλωσε κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί. «Αυτό σημαίνει επιχειρηματική ανάπτυξη και σύνδεση με τις μεγάλες κινεζικές αγορές. Αυτό είναι καλό τόσο για τους πολίτες του Ισραήλ όσο και για την οικονομία του Ισραήλ. Τους είπα ότι στον σημερινό κόσμο υπάρχουν αρκετές συγκεντρώσεις τεχνολογίας. Δεν είναι πολλές. Στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ – και το Ισραήλ είναι ανοιχτό σε επιχειρήσεις με την Κίνα.» [51]

Μια ημέρα μετά έγραψε στο Facebook: «Ο πρόεδρος της Κίνας ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ είναι ένας στρατηγικός εταίρος μας στην καινοτομία – μια πολύ σημαντική απόφαση για τη χώρα μας» [52]. Το Xinhua (Σινχουά), το πρακτορείο ειδήσεων του ΚΚΚ, ανέφερε ότι ο Νετανιάχου δήλωσε ότι «το Ισραήλ ελπίζει να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία “Μια ζώνη, ένας δρόμος” (ή αλλιώς Πρόγραμμα Δρόμος του Μεταξιού)». [53]

Μια έκφραση της συνεργασίας του Ισραήλ με το ΚΚΚ παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο του 2018, όταν μια «διάσκεψη για την καινοτομία» πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ με τη συμμετοχή του Νετανιάχου και του αντιπροέδρου της Κίνας Γουάνγκ Τσι-σαν [54]. Η διάσκεψη για την καινοτομία ήταν μια πρωτοβουλία για την οποία είχε γίνει λόγος ήδη από το Μάιο του 2014, όταν υπογράφηκε μνημόνιο κατανόησης για τη διοργάνωση μίας τέτοιας διάσκεψης μεταξύ του Νετανιάχου και του Κινέζου αναπληρωτή πρωθυπουργού Λιου Γιαν-ντόνγκ. Τον ίδιο μήνα, υπογράφηκε επίσης μνημόνιο κατανόησης μεταξύ του ισραηλινού υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας και του υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας του ΚΚΚ, για τη διεξαγωγή κοινής έρευνας στους τομείς της νευροεπιστήμης, των τεχνολογιών εδάφους και νερού, της νανοτεχνολογίας, της βιοϊατρικής τεχνολογίας κ.ά.. Αποφασίστηκε επίσης η ίδρυση κοινού ερευνητικού εργαστηρίου στον τομέα των βιοεπιστημών. [55]

Την ίδια περίοδο που το Ισραήλ άνοιγε τις πόρτες του, οι ΗΠΑ άρχισαν να τις κλείνουν πανικόβλητες. Αυτό έγινε, μεταξύ άλλων, μέσω της «Επιτροπής για τις ξένες επενδύσεις στις ΗΠΑ» (CFIUS), ο ρόλος της οποίας είναι να εξετάζει, να εγκρίνει ή να απορρίπτει τις ξένες επενδύσεις. Τον Ιανουάριο του 2018, οι ΗΠΑ απαγόρευσαν στον Κινέζο δισεκατομμυριούχο Τζακ Mα, ιδιοκτήτη της κινεζικής εταιρείας Alibaba, να αγοράσει μια αμερικανική υπηρεσία πληρωμών, φοβούμενες ότι προσωπικές πληροφορίες για Αμερικανούς πολίτες θα κατέληγαν στα χέρια της κινεζικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Τον ίδιο μήνα, απαγορεύτηκε στη κινεζική HNA Group να πραγματοποιεί μεταφορές χρημάτων, καθώς η εν λόγω εταιρεία δεν παρείχε πληροφορίες για τους μετόχους και τους ελεγκτές της. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, απαγορεύτηκε στην κινεζική επενδυτική εταιρεία Xinyan να αποκτήσει την αμερικανική εταιρεία Xcerra, με αντικείμενο τα μικροτσίπ και τους ημιαγωγούς, καθώς οι επενδυτές υποστηρίζονταν από την κινεζική κυβέρνηση. Και άλλα… [56]

Το 2019, ο πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε διαταγή με την οποία διέταζε την κινεζική εταιρεία ByteDance, στην οποία ανήκει η εφαρμογή TikTok, να πουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία που είχε στις ΗΠΑ. Η εντολή ανέφερε ότι η TikTok «αυτόματα συλλέγει μεγάλο όγκο πληροφοριών από τους χρήστες, συμπεριλαμβανομένης της δραστηριότητάς τους στο διαδίκτυο και σε άλλα δίκτυα […], οι οποίες θα επέτρεπαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας να αποκτήσει πρόσβαση σε προσωπικές και ιδιωτικές πληροφορίες των Αμερικανών και, κατ’ επέκταση, να εντοπίζει τη θέση ομοσπονδιακών υπαλλήλων και εργολάβων, να δημιουργεί αρχεία με προσωπικές πληροφορίες γι’ αυτούς για να τους εκβιάζει και να διεξάγει βιομηχανική κατασκοπεία». [57]

Οι ΗΠΑ απαγόρευσαν επίσης στις αμερικανικές εταιρείες να εξάγουν ηλεκτρονικά εξαρτήματα σε δεκάδες κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας που βοηθούν το ΚΚΚ να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ουιγούρων στην Κίνα, οι οποίοι φυλακίζονται σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας για αναμόρφωση [58]. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο δημιούργησε ένα πρόγραμμα με την ονομασία «Clean Network», το οποίο έχει ως στόχο την «προστασία των εθνικών περιουσιακών στοιχείων των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένου του απορρήτου των πιο ευαίσθητων πληροφοριών των πολιτών και των εταιρειών από επιθετικές διεισδύσεις κακόβουλων φορέων, όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας» [59]. Το σχέδιο απαγόρευε στις κινεζικές εταιρείες, όπως η China Telecom, να παρέχουν τηλεπικοινωνιακές υπηρεσιές στις ΗΠΑ και μεταξύ των ΗΠΑ και ξένων προορισμών και ανέφερε απερίφραστα ότι δεν θα ήταν δυνατή η δημιουργία ψηφιακής επαφής με αμερικανικές διπλωματικές εγκαταστάσεις (όπως η πρεσβεία των ΗΠΑ) μέσω των δικτύων 5G στα οποία συμμετέχουν οι κινεζικές εταιρείες, αλλά μόνο μέσω «καθαρού επικοινωνιακού και υπολογιστικού εξοπλισμού».

Οι Αμερικανοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι καμία συμφωνία με τις μεγάλες κινεζικές εταιρείες δεν είναι αθώα. Όλες οι μεσαίες και μεγάλες κινεζικές εταιρείες συνεργάζονται στενά με το ΚΚΚ. Οι κινέζικοι νόμοι για την εθνική ασφάλεια υποχρεώνουν κάθε επιχείρηση να συνεργάζεται με τις κινεζικές μυστικές υπηρεσίες και να διαβιβάζουν πληροφορίες σε αυτές, εφόσον ζητηθούν. Το άρθρο 11 του Νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας της Κίνας του 1993, για παράδειγμα, αναφέρει ότι «ο Οργανισμός Κρατικής Ασφάλειας δύναται όπως επιθεωρεί τις ηλεκτρονικές συσκευές επικοινωνίας, τις εφαρμογές, όπως και κάθε παρόμοιο εξοπλισμό και συσκευές που ανήκουν σε οποιαδήποτε οργάνωση ή ιδιώτη» [60]. Δηλαδή, ο κινεζικός στρατός και οι κινεζικοί οργανισμοί πληροφοριών μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στον εξοπλισμό οποιασδήποτε κινεζικής ιδιωτικής εταιρείας και στις βάσεις δεδομένων που έχει συλλέξει, χωρίς η εταιρεία να έχει το δικαίωμα να αρνηθεί. Ομοίως, ο «Εθνικός Νόμος περί Πληροφοριών» της Κίνας του Ιουνίου 2017 αναφέρει στο άρθρο 7 ότι «κάθε οργανισμός ή πολίτης θα πρέπει να υποστηρίζει, να βοηθά και να συνεργάζεται με το έργο των μυστικών υπηρεσιών του κράτους» [61]. Εκτός αυτού, κάθε ιδιωτική κινεζική εταιρεία, εντός και εκτός της χώρας, πρέπει βάσει νόμου να έχει και ένα τμήμα του ΚΚΚ – έναν κομματικό οργανισμό – εντός της, του οποίου τα μέλη-αντιπρόσωποι του κόμματος θα έχουν τον ‘τελευταίο λόγο’ όσον αφορά τις αποφάσεις που αφορούν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της εταιρείας, περιλαμβανομένου των επενδύσεών της. [62]

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Τζον Ράτκλιφ, επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών των ΗΠΑ, έγραψε ότι το Πεκίνο είναι η μεγαλύτερη απειλή για τις ΗΠΑ και τον ελεύθερο κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών είναι σαφείς: Το Πεκίνο σκοπεύει να κυριαρχήσει στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο οικονομικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά.» [ 63]

Ο Ράτκλιφ τόνισε ότι το ΚΚΚ προσπαθεί επίσης να παρακινήσει τους Αμερικανούς που είναι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής να υιοθετήσουν φιλοκινεζικές θέσεις: «Ενημέρωσα τις επιτροπές πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας ότι η Κίνα επικεντρώνει τις προσπάθειές της στα μέλη του Κογκρέσου 6 φορές συχνότερα από τη Ρωσία και 12 φορές συχνότερα από το Ιράν». Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κόσμος βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με την επιλογή μεταξύ δύο εντελώς αντίθετων ιδεολογιών. Η μία ολοκληρωτική μαρξιστική και η άλλη ελεύθερη δημοκρατική. «Οι ηγέτες της Κίνας επιδιώκουν να υποτάξουν τα δικαιώματα του ατόμου στη θέληση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ασκούν κυβερνητικό έλεγχο στις εταιρείες και παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία των πολιτών μέσω ενός αυταρχικού εποπτικού κράτους», έγραψε.

Μια ασφυκτική λαβή

Εν κατακλείδι, παρά την απειλή που συνιστά το ΚΚΚ για τον ελεύθερο κόσμο, παρά το γεγονός ότι οπλίζει, υποστηρίζει ιδεολογικά και οικονομικά τους σημαντικότερους εχθρούς του Ισραήλ και παρά το γεγονός ότι είναι σαφώς γνωστό στις ισραηλινές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ότι το σχέδιο των κινεζικών εταιρειών που επενδύουν στο Ισραήλ είναι να αποκτήσουν ή ακόμα και να υφαρπάξουν τεχνογνωσία, το κράτος του Ισραήλ διατηρεί την πολιτική που είχε ξεκινήσει τον περασμένο αιώνα, ενισχύοντας τη συνεργασία του με το ΚΚΚ. Κατά τη διάρκεια του 2020, ήταν προγραμματισμένο ισραηλινές και κινεζικές ομάδες να συναντηθούν για να συζητήσουν για την εμβάθυνση αυτής της συνεργασίας, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού ανέβαλε τις συνομιλίες.

Μπορεί να ειπωθεί ότι εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις – για παράδειγμα, όταν ο επόπτης ασφαλίσεων στο υπουργείο Οικονομικών σταμάτησε περίπου δέκα προσπάθειες εξαγοράς ισραηλινών ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών εταιρειών από Κινέζους επενδυτές [64] ή όταν το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών πίεσε το Ισραήλ να αποτρέψει μια κινεζική εταιρεία να κερδίσει τον διαγωνισμό για την κατασκευή της μονάδας αφαλάτωσης νερού Sorek 2 στο Παλμαχίμ [64] – το κράτος του Ισραήλ δεν προειδοποίησε το κοινό ούτε προσπάθησε να παρεμποδίσει την υλοποίηση των σχεδίων του ΚΚΚ. Αντιθέτως, προσπάθησε να τη διευκολύνει και ενθάρρυνε τις κινεζικές επενδύσεις.

Τον Ιανουάριο του 2021, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Epoch, συνόψισε την κατάσταση ως εξής: «Αν και γνωρίζαμε ποια ήταν η πραγματική φύση αυτού του καθεστώτος, αδιαφορούσαμε για δεκαετίες». Ο Πομπέο μιλούσε για την αμερικανική πολιτική, αλλά η διαπίστωσή του αντικατοπτρίζει και τη στάση του Ισραήλ. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι κατάλαβαν, ειδικά με αυτόν τον ιό που ήρθε από τη Γούχαν – όλος ο κόσμος είδε τη φύση αυτού του καθεστώτος.» [66]

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Yitzhak Shichor, “Hide and Seek: Sino-Israeli Relations in Perspective”, Israel Affairs, Vol. 1, No. 2, 1994, p-188–208

2. Yaakov Katz and Amir Bohbot, “How Israel Used Weapons and Technology to Become an Ally of China”, Newsweek, May 11, 2017

3. Yoram Evron, “Between Beijing and Washington: Israel’s Technology Transfers to China”, Journal of East Asian Studies, Vol. 13, No. 3, December 2013, p-503–528

4. Ephraim Halevi, “China’s involvement in the train line to Eilat: Is it desirable for the State of Israel?”, Shasha Center for Strategic Studies, October 2013

5. Nucleonics Week, May 7, 1991

6. Letter of August 27, 1993, from Admiral William O. Studeman, acting director of the Central Intelligence Agency, to Senator John Glenn (D-Ohio), chairman of the Senate Committee on Governmental Affairs, printed in Senate Hearing 103-208, 185

7. Question submitted for the record to the Senate Foreign Relations Committee, January 8, 1997; see also Deseret News, January 24, 1997, and Washington Times, January 24, 1997

8. Jeffrey Smith, “CHINESE FIRMS SUPPLY IRAN WITH GAS FACTORIES, U.S. SAYS”, The Washington Post, March 8, 1996

9. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1, 1977, p-136

10. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1, 1977, p-136

11. Shaina Oppenheimer, “Weapons and Ideology: Files Reveal How China Armed and Trained the Palestinians”, Haaretz.com, 4 August 2019

12. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-123-154

13. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-127

14. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-137-138

15. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-138

16. Lillian Craig Harris, “China’s Relations with the PLO”, Journal of Palestine Studies, Vol. 7, No. 1 (Autumn, 1977), p-126

17. MDAA (missile Defense Advocacy Alliance) website

18. Mark Mazzetti, “Striking Deep Into Israel, Hamas Employs an Upgraded Arsenal”, New York Times, 31 December 2008

19. MemriTV, “Chinese Delegation Visits Hizbullah Museum in Lebanon”, memri.org, 19 Mars 2013

20. An interview with the Chinese ambassador to Lebanon, in the Lebanese newspaper rabhka-la, interview Wu Zexian, May 4, 2012

21. Timperlake & Triplett, “Red Dragon Rising: Communist China’s Military Threat to America”, 2002, Kindle edition location 1019

22. Itamar Eichner, “The majority in the UN to condemn Hamas was not enough to approve the decision”, Ynet, December 2018

23. P.R. Kumaraswamy, “Israel-China Relations and the Phalcon Controversy,” Middle East Policy, Vol. 12, No. 2, Winter 1996, pp. 93–103

24. Despite the American claims, Israel claims to this day that this is an entirely Israeli technology

25. Yitzhak Shichor, “The U.S. Factor in Israel’s Military Relations with China,” China Brief, Vol. 5, No. 12, May 24, 2005

26. Yoram Evron, “Between Beijing and Washington: Israel’s Technology Transfers to China,” Journal of East Asian Studies, Vol. 13, No. 3, December 2013

27. AP , “Defense Export Control Law”, website of the Defense Export Control Division, 2007-5677

28. The State Council – The People’s Republic of China, “The National Medium and Long-Term Program for Science and Technology Development (2006-2020)”, www.itu.int

29. Detal , Orpaz, “Huge donation to the Technion: Li Ka-shing will transfer 130 million dollars for the establishment of a branch in China”, The Marker, September 2013

30. Eyal Levinter, “We’re being stolen, but we don’t know it yet”, Epoch Magazine, November 2016

31. Dallas Boyd, “Advanced technology acquisition strategies of the people’s republic of china”, Defense Threat Reduction Agency, September 2010

32. Joe Miller, “Israeli Iron Dome firms ‘infiltrated by Chinese hackers”, BBC News, 31 July 2014

33. www.eiu.com/topic/one-belt-one-road

34. Way -Net, “Obama: Israel does not understand what is good for it”, January 15, 2013

35. Avital Lahav, “Do Obama’s words foreshadow an economic boycott against Israel?”, Ynet, January 19, 2013

36. Azoulai , “Want to work abroad: 2,200 applicants for 12 commercial annex jobs”, Globes, December 2013

37. Prime Minister’s Office, “PM Netanyahu’s Remarks at Israeli Presidential Conference,” press release, June 20, 2013

38. The Prime Minister’s Office

39. Ariel Kahana, “Due to the connection with China: security personal testimony is avoided”, first source, July 11, 2013

40. From an article in Epoch magazine, “The Chinese are coming. What do they want?”, March 9, 2014

41. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

42. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

43. Reuters Staff, “Pompeo hopeful China’s Confucius Institutes will be gone from U.S. by year-end”, Reuters, 2 September 2020

44. Eyal Levinter, “The Chinese Arm at the Heart of the Israeli Academy”, Epoch Magazine, June 13, 2017

45. Lior Detal, “The interdisciplinary center will cooperate with the school of the Communist Party of China”, The Marker, August 11, 2015

46. Dan Levin, “China’s Top Party School”, Foreign Policy, 6 March 2012

47. James Cook, “FBI Director: China Has Hacked Every Big US Company”, Business Insider, 6 October 2014

48. The Commission on the Theft of American Intellectual Property, “The IP Commission Report”, The National Bureau of Asian Research, May 2013

49. European Chamber, “CHINA MANUFACTURING 2025: PUTTING INDUSTRIAL POLICY AHEAD OF MARKET FORCE”, http://www.europeanchamber.com.cn/en, 3 March 2017

50. Rhodiim Group, “China Investment Monitor: Capturing Chinese Foreign Investment Data in Real Time”

51. Benjamin Netanyahu Facebook, https://www.facebook.com/Netanyahu/videos/1015447 8878582076, 20 March 2017

52. Benjamin Netanyahu Facebook, https://www.facebook.com/Netanyahu/videos/1015448 2175427076, 21 March 2017

53. Xinhua, “China, Israel announce innovative comprehensive partnership”, xinhuanet.com, 21 March 2017

54. Ministry of Foreign Affairs, “Prime Minister Netanyahu and Chinese Vice President Wang Qishan participated in the opening of the Innovation Conference in Jerusalem”, www.gov.il, October 25, 2018

55. Ministry of Science and Technology, “Ministry of Science and Technology – Foreign Relations – China. Detail of foreign relations between the Ministry of Science and Technology and China”, www.gov.il, January 3, 2021

56. Eyal Levinter, “Why Israel continues to transfer technology to China, while the US and Europe block deals with it”, Epoch Magazine, July 2018

57. WhiteHouse.gov, “Executive Order on Addressing the Threat Posed by TikTok”, August 6 2020

58. Eil Levinter, “The Next Move in the World Chess Game – September 2020”, Epoch Magazine, September 2020

59. U.S Department of State, The Clean Network

60. China.Org.Cn, “State Security Law of the People’s Republic of China”, Article 11

61. Chinese National People’s Congress Network, “National Intelligence Law of the People’s Republic”, cs.brown.edu, June 2017, Article 7

62. Michael Martina, “Exclusive: In China, the Party’s push for influence inside foreign firms stirs fears”, Reuters, 24 August 2017

63. John Ratcliffe, “China Is National Security Threat No. 1”, Wall Street Journal, 3 December 2020

64. Eyal Levinter, “Why Chinese companies will not gain control over Israeli insurance and pension companies”, Epoch Magazine, October 13, 2017

65. Itamar Eichner, “A serious crisis with the US was avoided: the Chinese did not win the desalination tender”, Ynet, May 26, 2020

66. Jan Jekielek, “Special Interview with US Secretary of State Mike Pompeo”, Epoch Magazine, January 2021

Του Eyal Levinter

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Ο διωγμός των Χριστιανών στην Κίνα του Σι Τζινπίνγκ

Οι χριστιανοί στην Κίνα, οι οποίοι αντιμετωπίζουν συνεχείς διώξεις υπό το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ), συναντώνται σε υπόγειες εκκλησίες εδώ και χρόνια, αφού το κράτος απαγόρευσε επίσημα όλες τις εκκλησίες εκτός των εκκλησιών του ελεγχόμενου από το ΚΚΚ «Πατριωτικού Κινήματος των Τριών Εαυτών» (“Three-Self Patriotic Movement”). Όσοι αρνούνται να παρακολουθήσουν την κρατική εκκλησία συνεχίζουν να συναντώνται σε ιδιωτικά σπίτια και άλλους χώρους.

Σύμφωνα με την ChinaAid, το 2022, η δίωξη των παράνομων χριστιανών από το ΚΚΚ κλιμακώνεται μέρα με τη μέρα. Το περιβάλλον καθίσταται όλο και πιο εχθρικό για τους ξένους ιεραπόστολους, καθώς το ΚΚΚ θεωρεί τις δραστηριότητές τους ως «δυτική επιρροή». Τον Ιούλιο, ο νέος νόμος της Κίνας κατά της κατασκοπείας όρισε τις «παράνομες θρησκευτικές δραστηριότητες» ως κατασκοπεία και οι ξένοι υπήκοοι μπορούν να αντιμετωπίσουν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης βάσει του νέου νόμου.

Ο Χριστιανισμός υπό το καθεστώς του Σι Τζινπίνγκ

Υπό τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, το ΚΚΚ έχει εφαρμόσει μια άνευ προηγουμένου καταστολή των χριστιανών. Η ChinaAid εξέφρασε την ανησυχία της για το γεγονός ότι το ΚΚΚ απαιτεί πίστη στον Σι Τζινπίνγκ από τις εκκλησίες που έχουν εγκριθεί από το κράτος, ενώ η κατάσταση για τις «κατ’ οίκον εκκλησίες» είναι πολύ χειρότερη.

Υπό το ΚΚΚ, το καθεστώς εφάρμοσε το «Πατριωτικό Κίνημα των Τριών Εαυτών», το οποίο οργάνωσε τις χριστιανικές εκκλησίες κάτω από μια οντότητα που εποπτεύεται από το ΚΚΚ. Ό,τι διδάσκεται σε αυτές τις κρατικά εγκεκριμένες εκκλησίες πρέπει να εγκρίνεται από το ΚΚΚ. Από την άλλη πλευρά, οι κατ’ οίκον εκκλησίες, ή υπόγειες εκκλησίες, λειτουργούν ανεξάρτητα από το κράτος, συχνά σε ιδιωτικά σπίτια και διαμερίσματα, και γίνονται στόχος του καθεστώτος.

«Πάντα ήταν άσχημα, αλλά άρχισε να γίνεται πολύ χειρότερα το 2018, όταν ο πρόεδρος Σι άλλαξε το σύνταγμα και έγινε πρόεδρος στο διηνεκές», δήλωσε στους Epoch Times ο πάστορας Λουίτζι Μπιλουκάλια (Luigi Bilucaglia), ανεξάρτητος ιεραπόστολος των Βαπτιστών από το Κεμπέκ του Καναδά στην Κίνα εδώ και 18 χρόνια. «Έγινε [ουσιαστικά] αυτοκράτορας και ξεκίνησε η δυναστεία του Σι. Άρχισαν να επιτίθενται σκληρά στις εκκλησίες εκείνη την εποχή. Έπρεπε να πηγαίνω νωρίς στην εκκλησία μας τις Κυριακές και κοίταξα να δω αν υπάρχει αστυνομία εκεί που βρισκόμαστε».

Ο κ. Μπιλουκάλια και η οικογένειά του απελάθηκαν από την Κίνα στα τέλη του 2021, αφού ζούσαν στη χώρα από το 2003 ως ιεραπόστολοι. Οι αρχές του ΚΚΚ έκαναν έφοδο στην εκκλησία του και τον κράτησαν για ανάκριση σχετικά με τις δραστηριότητές του στην Κίνα.

«Με έφεραν για ανάκριση», είπε. «Ο επικεφαλής ανακριτής με χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου και είπε στους άλλους (Κινέζους χριστιανούς) ότι βρίσκονται εκεί μέσα εξαιτίας μου. Προσπαθούσαν να μας διχάσουν ώστε κάποιος να ενοχοποιηθεί. Αφού αποφάσισαν να με απελάσουν αντί να με φυλακίσουν, μου έδωσαν επτά ημέρες για να φύγω από τη χώρα και κατά τη διάρκεια αυτών των επτά ημερών με οδήγησαν σε πέντε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα και με ανέκριναν, με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να με παγιδεύσουν στην κατάθεσή μου και να με συνδέσουν με κάποια ξένη οντότητα, ώστε να κατηγορηθώ για κατασκοπεία».

Ο Μπομπ Φου (Bob Fu), πρόεδρος της ChinaAid, δήλωσε ότι το ΚΚΚ προσπαθεί να ξαναγράψει τη Βίβλο, αλλάζοντας το κείμενο ώστε να λέει ότι ο Ιησούς ήταν «παραβάτης του νόμου» και «δολοφόνος». Αυτό επιβεβαιώθηκε από την εμπειρία του κ. Μπιλουκάλια στην Κίνα, όπου έσπευσαν στις κρατικές εκκλησίες για να αγοράσουν όσα περισσότερα αντίτυπα της Βίβλου μπορούσαν πριν σταματήσουν να τυπώνουν την τρέχουσα έκδοση.

Μια άλλη ανησυχητική τάση είναι οι αναφορές για άτομα που βρίσκονται υπό κράτηση και στα οποία γίνεται εξέταση αίματος. Σε γενικές γραμμές, αυτό παραπέμπει στην πιθανότητα αφαίρεσης οργάνων από φυλακισμένους συνείδησης. Εάν η ομάδα αίματός τους ταιριάζει με κάποιον πιθανό «αγοραστή», το άτομο μπορεί να θανατωθεί για τα όργανά του. Ο κ. Μπιλουκάλια έχει ακούσει τέτοιες μαρτυρίες για αιμοληψίες της αστυνομίας από Κινέζους χριστιανούς. Είπε επίσης: «Ακούω πολλά για κρατούμενους που εκτελούνται με γιατρούς που περιμένουν να πάρουν τα όργανά τους και να τα πουλήσουν».

Επίθεση σε χριστιανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και σχολεία

Η κ. Σμιθ, η οποία ζει στην Αλαμπάμα, ήταν ιεραπόστολος στην Κίνα με τον εκλιπόντα σύζυγό της για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Αυτή και ο σύζυγός της ξεκίνησαν μια εκκλησία στην κεντρική Κίνα, αλλά η εκκλησία έχει έκτοτε χωριστεί σε 14 τοποθεσίες για την κυριακάτικη λειτουργία τους λόγω της καταστολής του ΚΚΚ στις κατ’ οίκον εκκλησίες.

Η κ. Σμιθ μίλησε στους Epoch Times και θυμήθηκε τι της είπαν πέρυσι οι χριστιανοί από την Κίνα: «Μια ομάδα των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας με 20-30 περιπολικά ήρθε στο ορφανοτροφείο που διαχειρίζεται η εκκλησία και πήρε τα ορφανά για να τα βάλει σε κρατικά ορφανοτροφεία. Η αστυνομία είπε ότι δεν επιτρέπεται να οργανώνουν ορφανοτροφεία υπό τη σημαία του χριστιανισμού.

Από το 2005, το ορφανοτροφείο υποστηρίζεται από την εκκλησία που ιδρύθηκε από την κ. Σμιθ και τον εκλιπόντα σύζυγό της. Το κινεζικό καθεστώς επιδιώκει να αφαιρέσει εντελώς την παρουσία του χριστιανισμού από την κινεζική κοινωνία, καθώς τον θεωρεί απειλή για την κομμουνιστική ιδεολογία του.

Μαζί με τις κατ’ οίκον εκκλησίες που ιδρύθηκαν από ξένους ιεραποστόλους, υπήρχαν δεκάδες χριστιανικά σχολεία στην Κίνα που χρησιμοποιούσαν το πρόγραμμα Επιταχυνόμενης Χριστιανικής Εκπαίδευσης (Accelerated Christian Education-ACE), ένα πρόγραμμα χριστιανικής εκπαίδευσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα σχολεία αυτά δεν ήταν εγγεγραμμένα στο κινεζικό κράτος, καθώς το ΚΚΚ απαγορεύει αυστηρά τη «διδασκαλία θρησκείας» στην επόμενη γενιά. Πολλοί χριστιανοί επιλέγουν τα σχολεία ACE που ακολουθούν ένα αμερικανικό πρόγραμμα σπουδών, καθώς δεν θέλουν τα παιδιά τους να διδάσκονται με το ζόρι την προπαγάνδα του ΚΚΚ στα κρατικά σχολεία. «Θέλουν (το ΚΚΚ) να κάνουν πλύση εγκεφάλου στην επόμενη γενιά μόνο με τον κομμουνισμό», δήλωσε ο κ. Μπιλουκάλια.

Ανέφερε ότι όλα αυτά τα χριστιανικά σχολεία έκλεισαν βίαια στις αρχές του 2022, αφού οι αρχές του ΚΚΚ εντόπισαν τις διευθύνσεις IP όλων των συμμετεχόντων σε ένα διαδικτυακό συνέδριο για εκπαιδευτικούς χριστιανικών σχολείων σε όλη την Κίνα. Οι αλλοδαποί που σχετίζονταν με τα σχολεία απελάθηκαν από τη χώρα και πολλοί Κινέζοι εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν έρευνες και παρακολούθηση μέχρι σήμερα.

Κράτος δρακόντειας επιτήρησης

Το ΚΚΚ χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το κράτος επιτήρησης υψηλής τεχνολογίας για τον έλεγχο των πολιτών και τη δίωξη των χριστιανών. Η Κίνα είναι ήδη διαβόητη για το αυστηρά λογοκριμένο Διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τον Μάρτιο του 2022, το ΚΚΚ εισήγαγε νέους κανόνες που απαγορεύουν κάθε μορφή διαδικτυακής θρησκευτικής διδασκαλίας και θρησκευτικών ομάδων. Το καθεστώς φέρεται να στρατολόγησε και να εκπαίδευσε παρατηρητές περιεχομένου για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Αφού εισήγαγαν τους νέους κανόνες, γίναμε πολύ προσεκτικοί όταν κάνουμε μελέτες της Βίβλου και λατρευτικές λειτουργίες στο Zoom», δήλωσε η κ. Λιου, μια χριστιανή καθηγήτρια κυριακάτικου σχολείου από την κεντρική Κίνα, στους Epoch Times. «Συνήθως, προσπαθούμε να έχουμε πολλά άτομα που μοιράζονται μια συσκευή, ώστε οι διαδικτυακές συναντήσεις να μην φαίνονται τόσο μεγάλες. Η αστυνομία ελέγχει επίσης τυχαία τα τηλέφωνα των ανθρώπων στο δρόμο. Αν δουν ότι χρησιμοποιούμε το Zoom στα τηλέφωνά μας, θα διαγράψουν το APP και θα ανακρίνουν τους ανθρώπους γι’ αυτό».

Ο πάστορας Τζόζεφ Τζιανγκ (Joseph Jiang), ένας Κινέζος χριστιανός πάστορας που βρίσκεται εξόριστος στη Νέα Ζηλανδία, δήλωσε ότι το περιεχόμενο του διαδικτυακού κηρύγματος συχνά απαγορεύεται.

«Αλλάζουμε συχνά πλατφόρμες», είπε. «Μόλις το περιεχόμενό μας αποκτήσει έναν ορισμένο αριθμό προβολών, οι αρχές το απαγορεύουν. Προσπαθούμε να βρίσκουμε συνεχώς νέες διαδικτυακές πλατφόρμες».

Οι κινεζικές κατ’ οίκον εκκλησίες συναντώνται συνήθως μυστικά σε διαμερίσματα. Ο κ. Μπιλουκάλια δήλωσε ότι το ΚΚΚ εισήγαγε χρηματικές αμοιβές για ανθρώπους που αναφέρουν συγκεντρώσεις εκκλησιών ή ακόμη και απλώς ανθρώπους με απόψεις που διαφέρουν από αυτές του ΚΚΚ.

«Μας είπαν να απενεργοποιούμε τα τηλέφωνά μας ή τουλάχιστον να τα θέτουμε σε κατάσταση πτήσης τις Κυριακές πριν φύγουμε από τα σπίτια μας για την εκκλησία», είπε η κ. Λιου. «Διαφορετικά, οι αρχές μπορούν να εντοπίσουν τα τηλέφωνά σας μέσω GPS και όταν παρατηρήσουν ανθρώπους να συγκεντρώνονται σε ένα διαμέρισμα την Κυριακή, θα έρθουν να χτυπήσουν την πόρτα».

Εργαλειοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος

Από τις διαδηλώσεις στην πλατεία Τιενανμέν το 1989 έως τις διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ το 2019, τα κινήματα αυτά ξεκίνησαν από τις πανεπιστημιουπόλεις, όπου η ελεύθερη σκέψη και τα δυτικά ιδεώδη είχαν γενικά ευδοκιμήσει. Ως εκ τούτου, το ΚΚΚ θεωρεί την εκπαίδευση κρίσιμη για την κατήχηση της επόμενης γενιάς ώστε να γίνει πιστή στον κομμουνισμό. Αυτός είναι ο τρόπος τους για να διασφαλίσουν τη σταθερότητα του καθεστώτος.

Η κ. Λιου θυμήθηκε όταν οι Κινέζοι αξιωματούχοι της κρατικής ασφάλειας έκαναν έφοδο στο σπίτι της: «Με προειδοποίησαν, λέγοντάς μου ότι απαγορεύεται αυστηρά να ‘διδάσκω τη θρησκεία’ σε παιδιά ή φοιτητές πανεπιστημίου. Προσπάθησαν να με κάνουν να εγκαταλείψω τη χριστιανική μου πίστη. Αμέσως μετά την έφοδο που έκαναν στο σπίτι μου αναζητώντας Βίβλους και χριστιανικά βιβλία, είδα νέα προπαγανδιστικά πανό στη γειτονιά μας που έλεγαν ότι δεν επιτρέπονται ‘παράνομες θρησκευτικές δραστηριότητες’».

Πριν το ΚΚΚ σφετεριστεί την εξουσία στην Κίνα μέσω μιας βίαιης κομμουνιστικής επανάστασης το 1949, η Κίνα ήταν σταθερός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και του δυτικού κόσμου. Οι κομμουνιστές προσπάθησαν πρώτα να χωρίσουν τον πληθυσμό σε διαφορετικές κοινωνικές κατηγορίες – τους «καταπιεσμένους» και τους «καταπιεστές» – και το καθεστώς ενθάρρυνε τη βία εναντίον ορισμένων κατηγοριών ανθρώπων που χαρακτήριζε «καπιταλιστές». Ο χριστιανισμός αποτέλεσε στόχο διώξεων, καθώς το ΚΚΚ τον θεωρούσε «μάστιγα» από την καπιταλιστική Δύση. Η θρησκευτική ελευθερία αποτελούσε απειλή για το ΚΚΚ, καθώς εμπόδιζε τους ανθρώπους να κατηχηθούν στον κομμουνισμό.

Ο κομμουνισμός αντιτίθεται στον Θεό και σε όλες τις μορφές θρησκείας. Από τον Καρλ Μαρξ έως τον Βλαντιμίρ Λένιν, οι κομμουνιστές θεωρούσαν τη θρησκεία ως «καπιταλιστική καταπίεση» και, ως εκ τούτου, η Σοβιετική Ένωση και η κομμουνιστική Κίνα προσπάθησαν ενεργά να εξαλείψουν τη θρησκεία όταν ανέλαβαν την εξουσία. Σήμερα, το ΚΚΚ έχει δημιουργήσει μια χώρα με πλειοψηφία άθεων, με τους θρησκευτικούς ηγέτες και οπαδούς να έχουν μετακινηθεί στην παρανομία για να συνεχίσουν να ασκούν την πίστη τους.

«Κήρυξα τη Βίβλο, που ήταν το χειρότερο πράγμα για τους κομμουνιστές», σχολίασε ο κ. Μπιλουκάλια. «Ελευθερώνει τους ανθρώπους ψυχικά και σωματικά. Πιστεύω ότι ο πληθυσμός της Κίνας [θα] ήθελε να απαλλαγεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα αν μπορούσε».

Από τον Michael Zhuang

Η μακρά κόκκινη σκιά πίσω από την ισλαμική τρομοκρατία

Δοκιμάστε να αναζητήσετε τη λέξη «Ισραήλ» στο Baidu, τη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης της Κίνας – το όνομα του έθνους δεν εμφανίζεται πλέον στο χάρτη, αν και τα ονόματα των μεγάλων πόλεών του εξακολουθούν να υπάρχουν.

Η ανακάλυψη, η οποία αιφνιδίασε πολλούς στην Κίνα στις 30 Οκτωβρίου, είναι η τελευταία εξέλιξη μιας μελετημένης σιωπής του καθεστώτος του Πεκίνου, σε αντίθεση με άλλες μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις που έχουν σπεύσει στο πλευρό του Ισραήλ.

Τοποθετώντας τον εαυτό του ως διαμεσολαβητή και υποστηρικτή της ειρήνης, το καθεστώς έχει επικρίνει το Ισραήλ επειδή το παρατράβηξε στην αντεπίθεσή του κατά της Χαμάς.

Καθώς η εχθρότητα κατά του Ισραήλ πολλαπλασιάζεται στο έντονα λογοκριμένο διαδίκτυο της Κίνας και στα κρατικά μέσα ενημέρωσης, η τρομοκρατική ομάδα που φέρει την ευθύνη για τη φονική επίθεση δεν έχει αποσπάσει ούτε μια αναφορά στις επίσημες δηλώσεις που προέρχονται από το Πεκίνο.

Όταν πιέστηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια πρόσφατης ενημέρωσης των δημοσιογράφων γιατί οι κινεζικές αρχές αρνήθηκαν να «αναφέρουν τη λέξη ‘Χαμάς’», ένας εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών υποστήριξε ότι το καθεστώς υποστηρίζει τη δικαιοσύνη και αντιτίθεται σε “όλες τις βίαιες επιθέσεις”.

Είναι «ουσιαστικά ένας διαφορετικός τρόπος να συμπαραταχθείς με τη Χαμάς», δήλωσε στους Epoch Times ο Μάιλς Γιου, σύμβουλος πολιτικής για την Κίνα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ.

Για τον κ. Γιου και άλλους παρατηρητές της Κίνας, η επιφυλακτικότητα του Πεκίνου είναι κάτι περισσότερο από μια πρόσοψη. Μακράν από το να είναι ο υπέρμαχος της ειρήνης που διατείνεται ότι είναι, είπε, το καθεστώς «χαίρεται με όλες τις κρίσεις που συμβαίνουν σε άλλα μέρη του κόσμου” που αποσπούν την προσοχή από τις δικές του φιλοδοξίες.

Εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, το όνομα του Ισραήλ λείπει πλέον από τον κινεζικό χάρτη που δείχνει την περιοχή της Μέσης Ανατολής στην κινεζική μηχανή αναζήτησης Baidu, στις 31 Οκτωβρίου 2023. Τα ονόματα των γύρω χωρών παραμένουν. (Screenshot/The Epoch Times)

 

«Απόλυτος αρωγός»

Από τότε που η Χαμάς πραγματοποίησε την τρομακτική επίθεση στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, μεγάλη προσοχή έχει στραφεί στο Ιράν για τον υποτιθέμενο ρόλο του στην υλοποίηση αυτής της επίθεσης, με αναφορές που υποδηλώνουν ότι η Τεχεράνη παρείχε στους τρομοκράτες της Χαμάς εκπαίδευση και υλικοτεχνική υποστήριξη.

Το Ιράν δεν έχει διστάσει να επιδείξει την υποστήριξή του προς τη Χαμάς. Το καθεστώς επευφημούσε το ξέσπασμα ως «ιστορική νίκη», διοργάνωσε συγκεντρώσεις υπέρ των Παλαιστινίων και υποσχέθηκε να «συνεχίσει τη συνεργασία» για την προώθηση των στόχων της ομάδας. Παρέχει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε παλαιστινιακές ομάδες όπως η Χαμάς, η Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ και το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – Γενική Διοίκηση, σύμφωνα με έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 2020. Το 2022, ο ηγέτης της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια δήλωσε δημοσίως για το ίδιο έτος ότι η ομάδα έλαβε περίπου 70 εκατομμύρια δολάρια από το Ιράν, τα οποία χρησιμοποίησε για την κατασκευή ρουκετών.

«Η αράχνη στον ιστό είναι το Ιράν – αν δεν υπήρχε το Ιράν, τότε η Χαμάς δεν θα υπήρχε», δήλωσε ο αντισυνταγματάρχης Τζόναθαν Κονρίκους, εκπρόσωπος των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, στο αδελφό μέσο ενημέρωσης NTD της Epoch Times.

Ωστόσο, αναλυτές της Κίνας, συμπεριλαμβανομένου ενός μακροχρόνιου εμπιστευτικού προσώπου από την ελίτ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ), λένε ότι η υπερβολική έμφαση στο Ιράν χάνει το νόημα.

«Η Κίνα είναι ο απόλυτος αρωγός του ιρανικού καθεστώτος που υποστηρίζει την τρομοκρατία», δήλωσε ο κ. Γιου. «Έμμεσα, η Κίνα ευθύνεται για αυτή την κρίση».

Ένας άνδρας στην Τεχεράνη κρατάει μια τοπική εφημερίδα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας για την αποκατάσταση των δεσμών, η οποία υπεγράφη στο Πεκίνο την προηγούμενη ημέρα, στις 11 Μαρτίου 2023. (ATTA KENARE/AFP μέσω Getty Images)

 

Παρόλο που δεν υπάρχει άμεση σύνδεση που να δείχνει το ρόλο της Κίνας στην τρέχουσα σύγκρουση, η Κίνα έχει δημιουργήσει στενούς δεσμούς με το Ιράν για να αντιμετωπίσει την επιρροή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Εκτός του ότι είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ιράν για 10 συναπτά έτη, τον Μάρτιο η Κίνα βοήθησε να αποκατασταθούν οι δεσμοί μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν σε μια εποχή που το Ισραήλ προσπαθούσε να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με το Ριάντ.

Εν τω μεταξύ, κινεζικοί φορείς έχουν επανειλημμένα περιφρονήσει τους αμερικανικούς κανόνες για την προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού στο Ιράν προκειμένου να το βοηθήσουν να αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους και το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Ο Εγιάλ Πίνκο, συνταξιούχος διοικητής του ισραηλινού ναυτικού, δήλωσε ότι είναι «προφανές» γι’ αυτόν ότι η Κίνα, το Ιράν και η Χαμάς αποτελούν μέρος «μιας συμμορίας».

«Ακόμη και στο πυρηνικό πρόγραμμα, το Ιράν εμπλέκεται με την Κίνα», δήλωσε στους Epoch Times. «Η συνεργασία τους είναι σίγουρα στρατηγική και πολύ στενή».

Ο Κρίστοφερ Μπάλντινγκ, ερευνητής στην Henry Jackson Society, μια διατλαντική δεξαμενή σκέψης για την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια, συντάσσεται με αυτή την άποψη.

«Είναι παράλογο να αγνοεί η Κίνα ότι τουλάχιστον σιωπηρά ή εμμέσως υποστηρίζει τη Χαμάς», δήλωσε στους Epoch Times.

Επιπλέον, επισήμανε την παρουσία των κινεζικών τηλεπικοινωνιακών εταιρειών Huawei και ZTE στη Μέση Ανατολή -συμπεριλαμβανομένων του Ιράν και του Λιβάνου. Αυτά τα εργαλεία έχουν πιθανώς τροφοδοτήσει το Πεκίνο με πληροφορίες «σε μεγάλη κλίμακα».

Πρόσθεσε ότι είναι πιθανό ότι «οι συλλέκτες δεδομένων της Κίνας γνώριζαν ότι υπήρχαν συζητήσεις» σχετικά με τις δραστηριότητες της Χαμάς πριν από την επίθεση.

Ένα λογότυπο φωτίζεται έξω από το περίπτερο της Huawei στο περίπτερο της SK telecom στο GSMA Mobile World Congress στη Βαρκελώνη, Ισπανία, στις 28 Φεβρουαρίου 2022. (David Ramos/Getty Images)

 

Αναδυόμενος «Άξονας του Κακού»

Ένας μακροχρόνιος πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα ήταν μια σαφής νίκη για το Πεκίνο σε πολλά μέτωπα. Θα αποστράγγιζε τους δυτικούς πόρους και θα αποσπούσε την προσοχή από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, όπου το κινεζικό καθεστώς μάχεται με επιθετικό τρόπο για τον έλεγχό της.

Με τις Ηνωμένες Πολιτείες να επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην Ουκρανία και το Ισραήλ, το ΚΚΚ έχει ένα άνοιγμα για να επεκτείνει τα φτερά του αλλού, παγιώνοντας έναν αντιδυτικό συνασπισμό που θα μπορούσε να εκπληρώσει την επιδίωξή του για μια νέα παγκόσμια τάξη. Με την αποδυναμωμένη θέση της Ρωσίας από τότε που άνοιξε τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ θα ήταν φυσικά το «αφεντικό», δήλωσε στους Epoch Times ο Κάι Σιά, ο οποίος έχει κάνει καριέρα διδάσκοντας και εκπαιδεύοντας υψηλόβαθμους Κινέζους αξιωματούχους στην Κεντρική Κομματική Σχολή του ΚΚΚ.

«Απλά παρακολουθήστε. Όποιος είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης, αυτός είναι πιθανότατα ο υποκινητής πίσω από τα παρασκήνια», σημείωσε.

«Θα αρπάξουν κάθε πόρο στον κόσμο που μπορούν να πέσει στα χέρια τους και εξυπηρετεί τους στόχους τους. Στα μάτια τους, τα πάντα έχουν να κάνουν με τη δύναμη και το κύρος. Δεν υπάρχει κανένα ηθικό όριο».

Η ευθυγράμμιση μεταξύ Κρεμλίνου και Πεκίνου όσον αφορά τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς είναι εμφανής στην συνένωση δυνάμεων για τον συντονισμό της πολιτικής τους στη Μέση Ανατολή. Στις 26 Οκτωβρίου, περίπου μια εβδομάδα αφότου το Πεκίνο έστρωσε το κόκκινο χαλί για τον κ. Πούτιν, μια αντιπροσωπεία της Χαμάς εμφανίστηκε στη Μόσχα για να συζητήσει την απελευθέρωση των κρατούμενων Ρώσων ομήρων, μετά την οποία η Χαμάς εξέδωσε μια δήλωση με την οποία επαίνεσε την προσπάθεια του κ. Πούτιν να τερματίσει αυτό που αποκάλεσε «τα εγκλήματα του Ισραήλ που υποστηρίζονται από τη Δύση».

Στα Ηνωμένα Έθνη, η Κίνα έχει καταγράψει ένα ιστορικό συνεπούς ενίσχυσης της παλαιστινιακής υπόθεσης. Μαζί με τη Ρωσία, μπλόκαρε ένα ψήφισμα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στις 25 Οκτωβρίου, το οποίο επεδίωκε να καταδικάσει την επίθεση της Χαμάς και να υποστηρίξει το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς σφίγγει τα χέρια με τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ μετά την τελετή υπογραφής στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο στις 14 Ιουνίου 2023. (Jade Gao-Pool/Getty Images)

 

Ένας νέος «άξονας του κακού» είναι ήδη «αρκετά εμφανής» μεταξύ της Κίνας, του Ιράν, της Ρωσίας και της Βόρειας Κορέας, δήλωσε στους Epoch Times ο Τσενγκ Τσιν-μο, ειδικός στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Ταμκάνγκ της Ταϊβάν. Για το κομμουνιστικό καθεστώς στην Κίνα, ο γενικός κανόνας είναι απλός, αναφέρει.

«Όσο είσαι εναντίον της Αμερικής, είσαι φίλος μου. Αυτή είναι η βασική τους γραμμή».

Ένα «κομμουνιστικό κατασκεύασμα»

Η ιστορία των δεσμών του Πεκίνου με τους Παλαιστίνιους χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν η Κίνα έγινε η πρώτη μη αραβική χώρα που αναγνώρισε τη νεοσύστατη Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) ως εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού και της παραχώρησε γραφείο στο Πεκίνο.

Οι αναφορές των κρατικών μέσων ενημέρωσης περιγράφουν τον Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος προήδρευσε της PLO από το 1969 έως το θάνατό του το 2004, ως πιστό οπαδό του ιδρυτή του ΚΚΚ Μάο Τσετούνγκ. Η στρατηγική ανταρτοπόλεμου του τελευταίου πέτυχε «σπουδαία αποτελέσματα» στη μάχη της PLO με τους Ισραηλινούς, σύμφωνα με ένα άρθρο του 2021 που κοινοποιήθηκε σε ιστοσελίδες κινεζικών πρεσβειών και προξενείων.

Η «βαθιά συντροφικότητα» ήταν πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο ο κ. Αραφάτ ταξίδευε στην Κίνα «κάθε φορά που η παλαιστινιακή υπόθεση αντιμετώπιζε ένα σημείο καμπής», αναφέρει το ίδιο άρθρο, σημειώνοντας ότι ο κ. Αραφάτ «συνήθιζε να ανταλλάσσει απόψεις με Κινέζους ηγέτες μία φορά το χρόνο».

Τα κομματικά φερέφωνα στην Κίνα ήταν υπερήφανα για την επιρροή του καθεστώτος στις παλαιστινιακές περιοχές. Ένα δημοσίευμα του 1969 στα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης People’s Daily ανέφερε ότι Παλαιστίνιοι μαχητές έλεγαν ότι τα αποφθέγματα και τα γραπτά του κ. Μάο ήταν η «πνευματική τους τροφή» και το «πιο ισχυρό όπλο».

Ο Ζου Ενλάι (1898-1975), ένας από τους ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και πρωθυπουργός της Κίνας από το 1949 μέχρι το θάνατό του, συνομιλεί το 1971 στο Πεκίνο με τον ηγέτη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) Γιάσερ Αραφάτ. (AFP Photo/Goh Chai Hin via Getty Images)

 

Ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ (Κ) με τον Κινέζο πρόεδρο Τζιανγκ Ζεμίν (Α) επιθεωρούν μια τιμητική φρουρά κατά τη διάρκεια μιας τελετής υποδοχής στην ανατολική πύλη της Μεγάλης Αίθουσας του Λαού στο Πεκίνο στις 13 Ιουλίου 1998. Ο Αραφάτ έτυχε υποδοχής με κόκκινο χαλί και χαιρετισμό με 21 πυροβόλα όπλα, πανομοιότυπο με εκείνο που δόθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον ένα μήνα νωρίτερα. (XINHUA/AFP via Getty Images)

 

Ο δημοσιογράφος ανέφερε ότι οι Παλαιστίνιοι έτρεφαν τέτοιο δέος για τον Μάο που κρέμασαν το πορτρέτο του σε όλους τους παλαιστινιακούς καταυλισμούς προσφύγων στην Ιορδανία και λάτρευαν τα γραπτά του ως πιο ζωτικά από την τροφή και το νερό.

Ο Μουσταφά Σαφαρινί, ο Παλαιστίνιος πρεσβευτής στην Κίνα από το 1992 έως το 2002, είχε λάβει πολιτική και στρατιωτική εκπαίδευση στην Κίνα σε ηλικία 19 ετών πριν βγει στο πεδίο της μάχης κατά του Ισραήλ. Γνώρισε τη σύζυγό του ενώ σπούδαζε διεθνή πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου και θεωρούσε την Κίνα «δεύτερη πατρίδα του», σύμφωνα με ένα βιβλίο που εξέδωσε το 2016 η alma mater του με το όνομά του.

«Αυτές οι τρομοκρατικές οργανώσεις αντλούσαν πάντα από τον μαοϊσμό», δήλωσε ο Τρέβορ Λούντον, ειδικός σε θέματα κομμουνιστικής διείσδυσης και συνεργάτης των Epoch Times. Το γεγονός ότι σοσιαλιστικές ομάδες άρχισαν να βγαίνουν μαζικά σε όλο τον κόσμο για να διαδηλώσουν υπέρ της Χαμάς δεν του φαίνεται τυχαίο.

«Αυτό που αποκαλούμε ισλαμική τρομοκρατία είναι ένα κομμουνιστικό κατασκεύασμα», τόνισε, και είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι το «αντάρτικο στον πάτο του σωρού», η ηγεσία «επιδιώκει κομμουνιστικούς στόχους».

Η υποστήριξη του καθεστώτος προς τους Παλαιστίνιους συνεχίζεται. Μετά την υπογραφή ενός συμφώνου τον Δεκέμβριο του 2022 για την Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» -τα μεγαλεπήβολα έργα υποδομής μέσω των οποίων το Πεκίνο εξάγει το πολιτικό και οικονομικό του πλέγμα- τον Ιούνιο, σχημάτισαν στρατηγική εταιρική σχέση κατά τη διάρκεια της πέμπτης επίσκεψης του κ. Αμπάς στην Κίνα, την ίδια στιγμή που η κινεζική πόλη Γουχάν ανακοίνωσε μια συμφωνία φιλίας με τη Ραμάλα, η οποία σηματοδότησε την πρώτη του είδους της μεταξύ Κίνας και Παλαιστινίων.

«Τίποτα δεν είναι τυχαίο»

Η Κίνα εμπλέκεται άμεσα στην ενίσχυση της Χαμάς εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια, όταν θύματα βομβιστικών επιθέσεων και επιθέσεων με ρουκέτες στο Ισραήλ κατέθεσαν αγωγή ύψους 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων κατά της Τράπεζας της Κίνας, κατηγορώντας την κεντρική τράπεζα ότι εν γνώσει της διευκόλυνε τις πληρωμές προς τη Χαμάς. Ενώ αρχικά στήριξε την αγωγή, η ισραηλινή κυβέρνηση υποχώρησε στα τέλη του 2013 και απαγόρευσε σε έναν πρώην πράκτορα της αντιτρομοκρατικής που ήταν κρίσιμος για την υπόθεση να καταθέσει, σύμφωνα με πληροφορίες, λόγω κινεζικών πιέσεων.

«Το χρήμα είναι το οξυγόνο της τρομοκρατίας», δήλωσε στους Epoch Times η ισραηλινή δικηγόρος Νιτσάνα Νταρσάν-Λάιτνερ, η οποία συμμετείχε στην υπόθεση. Το Πεκίνο ελέγχει την Τράπεζα της Κίνας, είπε, οπότε κάθε βήμα της τράπεζας αποτελεί αντανάκλαση της πολιτικής της κινεζικής κυβέρνησης.

«Εκείνη την εποχή, ήταν πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι η Κίνα ουσιαστικά υποστήριζε τη Χαμάς», σημείωσε.

Στο μεταξύ, το Πεκίνο έχει καταστήσει σαφές ότι σκοπεύει να συνεργαστεί με τους Παλαιστίνιους με τους δικούς του όρους.

Αγνοώντας τις αντιδράσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι κινεζικές αρχές υποδέχθηκαν το 2006 τον ανώτερο ηγέτη της Χαμάς Μαχμούντ αλ Ζαχάρ στην κινεζική πρωτεύουσα.

Μια τέτοιου είδους χειρονομία νομιμοποιεί τη Χαμάς και «εδραιώνει τη θέση της Χαμάς ως τη φωνή της Παλαιστίνης και του παλαιστινιακού λαού», δήλωσε στους Epoch Times ο Μάθιου Τζόνσον, συνεργάτης του Ινστιτούτου Hoover.

Σε στρατιωτικό επίπεδο, οι κινεζικές αποστολές όπλων προς την PLO άρχισαν ήδη από το έτος της ίδρυσής της το 1964 και συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τουλάχιστον δύο “μεγάλες ποσότητες βαρέων όπλων” που παραδόθηκαν σε διάστημα μιας εβδομάδας τον Σεπτέμβριο του 1981, σύμφωνα με τον Μαρκ Μόρισον στη διατριβή του το 1984 για τη Σχολή Ναυτικών Μεταπτυχιακών Σπουδών, μια σχολή του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που εκπαιδεύει στρατιωτικούς αξιωματικούς.

Η ερευνήτρια Λίλιαν Κρεγκ Χάρις το 1977 χαρακτήρισε το Πεκίνο ως «τον πιο συνεπή υποστηρικτή της μεγάλης δύναμης των παλαιστινιακών ανταρτικών οργανώσεων, που τις εξοπλίζει, τις επικρίνει, επιδιώκει να τις ενοποιήσει και, παρά τις διακυμάνσεις στη σχέση, παρέχει ηθική και υλική υποστήριξη».

Χωρίς την κινεζική στρατιωτική βοήθεια, «ίσως η PLO να μην ήταν η πολιτικά ισχυρή οργάνωση που είναι σήμερα», έγραψε στο ακαδημαϊκό περιοδικό Journal of Palestine Studies.

Στον τρέχοντα πόλεμο, όπως και στο παρελθόν, όπλα βασισμένα σε κινεζική τεχνολογία έχουν εισρεύσει στη Γάζα και έχουν εμφανιστεί στα χέρια της Χαμάς.

Ο κ. Πίνκο θυμήθηκε ότι ενώ ήταν ακόμη στο Πολεμικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του πολέμου του Λιβάνου το 2006, η ναυαρχίδα του ισραηλινού πλοίου Hanit χτυπήθηκε από ιρανικούς πυραύλους που έμοιαζαν να είναι κινεζικά αντίγραφα. Ισραηλινοί αξιωματούχοι το 2014 εντόπισαν λαθραίους συριακούς πυραύλους που βασίζονταν σε συστήματα μεγάλου βεληνεκούς που αναπτύχθηκαν από την κρατική κινεζική Sichuan Aerospace Industry Corp.

Ισραηλινός στρατιώτης επιδεικνύει στρατιωτικό εξοπλισμό και πυρομαχικά που χρησιμοποίησαν οι μαχητές της Χαμάς και των Παλαιστινίων κατά τη διάρκεια της επίθεσης στα νότια σύνορα του Ισραήλ με τη Λωρίδα της Γάζας στο Κιριάτ Μαλάκι του Ισραήλ, στις 20 Οκτωβρίου 2023. (Amir Levy/Getty Images)

 

Το 2009, φωτογραφίες από το πεδίο της μάχης έδειχναν σωλήνες από κινεζική χαλυβουργία στις ρουκέτες των Ταξιαρχιών Ιζ αλ-Ντιν αλ-Κασάμ, της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς στη Γάζα. Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν ώθησαν την εταιρεία με έδρα την επαρχία Σαντόνγκ να διευκρινίσει ότι οι σωλήνες προορίζονταν για μια εταιρεία φυσικού αερίου της Μέσης Ανατολής.

«Το μόνο πράγμα που δείχνει είναι ότι τα προϊόντα του εργοστασίου μας είναι κορυφαίας ποιότητας και σε λογικές τιμές», δήλωσε η εταιρεία, προσθέτοντας ότι δεν μπορεί να προσδιορίσει «ποιο έθνος είναι ο πελάτης», αλλά «σίγουρα δεν ήταν ο Λίβανος».

Σε μια στρατιωτική παρέλαση του 2014, η Χαμάς παρουσίασε επίσης ένα κινεζικό τεθωρακισμένο προσωπικό μεταφορέα, γνωστό ως Type 63, το οποίο είναι δημοφιλές στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με την κινεζική κρατική πλατφόρμα μέσων ενημέρωσης ifeng.

«Τίποτα δεν είναι τυχαίο με τους Κινέζους», δήλωσε ο κ. Πίνκο.

Για τον κ. Λούντον, οι διάφορες πολιτικές ομάδες στις παλαιστινιακές περιοχές δεν διαφέρουν από «τις διάφορες φατρίες της μαφίας».

«Μπορεί να χτυπιούνται μεταξύ τους για την επικράτεια κατά καιρούς», είπε, «αλλά είναι όλοι ενωμένοι στο να υποστηρίζουν τον κομμουνισμό, να μισούν τη Δύση και να θέλουν να καταστρέψουν το Ισραήλ».

Αν και το Ισραήλ ήταν επί μακρόν στενός εμπορικός εταίρος με την Κίνα, ο πόλεμος μπορεί να το οδηγήσει να επανεκτιμήσει τη σχέση αυτή. Η de facto πρέσβειρα του Ισραήλ Μάγια Γιάρον χαρακτήρισε την Ταϊβάν «πραγματικά καλή φίλη» για τη σθεναρή υποστήριξή της, ενώ χαρακτήρισε την αντίδραση της Κίνας «πολύ ανησυχητική».

Δεν υπάρχει κρυστάλλινη σφαίρα, αλλά η αίσθηση του κινδύνου είναι σαφής.

«Πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά σε ένα σενάριο Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου», δήλωσε ο κ. Λούντον. «Θα ξεπεράσουμε τα όρια; Ελπίζω όχι, αλλά αυτό είναι που πρέπει να εξετάσουμε τώρα».

Προς το παρόν, είπε, «αυτές οι χώρες εκμεταλλεύονται την ευκαιρία τους όσο μπορούν».

Πάνω από 200 περιοδικά υγείας ζητούν από τον ΠΟΥ να κηρύξει «Παγκόσμια Έκτακτη Κατάσταση Υγείας» επικαλούμενα την κλιματική αλλαγή

Περισσότερα από 200 περιοδικά υγείας δημοσίευσαν ταυτόχρονα ένα κύριο άρθρο που καλεί τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) να κηρύξει την «κρίση του κλίματος και της φύσης» ως παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία, ακόμη και όταν πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν την προπαγάνδα των οικολόγων.

«Ο κόσμος ανταποκρίνεται σήμερα στην κλιματική κρίση και στην κρίση της φύσης σαν να πρόκειται για ξεχωριστές προκλήσεις. Αυτό είναι ένα επικίνδυνο λάθος», αναφέρει το κύριο άρθρο της 25ης Οκτωβρίου, όπως δημοσιεύθηκε στο British Medical Journal (BMJ). «Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα πρέπει να ανακηρύξει την αδιαίρετη κρίση του κλίματος και της φύσης ως παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία». Το κύριο άρθρο υποστήριξε ότι η κλιματική αλλαγή πρόκειται να «ξεπεράσει την αποψίλωση των δασών και άλλες αλλαγές στις χρήσεις γης ως ο κύριος παράγοντας απώλειας της φύσης».

Η «αδιαίρετη πλανητική κρίση» θα οδηγήσει σε ελλείψεις γης, στέγης, τροφίμων και νερού, επιδεινώνοντας έτσι τη φτώχεια και οδηγώντας σε μαζική μετανάστευση και συγκρούσεις, αναφέρεται.

«Η άνοδος της θερμοκρασίας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η ατμοσφαιρική ρύπανση και η εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών είναι μερικές από τις σημαντικότερες απειλές για την υγεία που επιδεινώνονται από την κλιματική αλλαγή».

Επιπλέον, η έκθεση υποστήριξε ότι (α) η ρύπανση έχει βλάψει την ποιότητα των υδάτων και έχει προκαλέσει αύξηση των ασθενειών που μεταδίδονται με το νερό, (β) έχει σημειωθεί «εντυπωσιακή απώλεια» της γενετικής ποικιλότητας στα συστήματα διατροφής, η οποία απειλεί την πρόσβαση σε καλή διατροφή, και (γ) χιλιάδες είδη έρχονται σε στενή επαφή λόγω των αλλαγών στη χρήση της γης, αυξάνοντας την ανταλλαγή παθογόνων μικροοργανισμών και ανοίγοντας το δρόμο για την εμφάνιση νέων ασθενειών και πανδημιών.

Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα (Conference of the Parties-COP) συμφώνησε για την αποτελεσματική διατήρηση και διαχείριση τουλάχιστον του 30% της γης, των παράκτιων περιοχών και των ωκεανών του πλανήτη έως το 2030. Ωστόσο, «πολλές δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στις COP δεν έχουν τηρηθεί», αναφέρεται στο κύριο άρθρο.

«Αυτό επέτρεψε στα οικοσυστήματα να ωθηθούν ακόμη περισσότερο στο χείλος του γκρεμού, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο να φτάσουμε σε ‘σημεία καμπής’ -διαταραχές στη λειτουργία της φύσης», αναφέρεται. «Εάν αυτά τα γεγονότα συνέβαιναν, οι επιπτώσεις στην υγεία θα ήταν παγκοσμίως καταστροφικές».

«Οι τρεις προϋποθέσεις για να κηρύξει ο ΠΟΥ μια κατάσταση ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία διεθνούς ενδιαφέροντος είναι ότι είναι σοβαρή, ξαφνική, ασυνήθιστη ή απροσδόκητη, έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία πέραν των εθνικών συνόρων του πληγέντος κράτους και μπορεί να απαιτήσει άμεση διεθνή δράση. Η κλιματική αλλαγή φαίνεται να πληροί όλες αυτές τις προϋποθέσεις».

Εκτός από το BMJ, άλλες εκδόσεις που συγκαταλέγονται στα 200 περιοδικά που δημοσιεύουν το κύριο άρθρο περιλαμβάνουν τα The Lancet, JAMA, The National Medical Journal of India, MJA και East African Medical Journal.

Το κύριο άρθρο έρχεται καθώς περισσότεροι από 1.800 επιστήμονες και επαγγελματίες από όλο τον κόσμο υπέγραψαν πρόσφατα μια κοινή Παγκόσμια Διακήρυξη για το Κλίμα (World Climate Declaration) στην οποία δηλώνεται ότι «δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη για το κλίμα». Η διακήρυξη δημοσιεύθηκε από την Παγκόσμια Ομάδα Πληροφοριών για το Κλίμα (Global Climate Intelligence Group-CLINTEL), ένα ανεξάρτητο ίδρυμα που δραστηριοποιείται στον τομέα της κλιματικής αλλαγής και της πολιτικής.

Στη διακήρυξη επισημαίνεται ότι το κλίμα της Γης ποικίλλει από τότε που υπάρχει, με τον πλανήτη να βιώνει διάφορες ψυχρές και θερμές φάσεις. Η Μικρή Εποχή των Παγετώνων έληξε μόλις το 1850, ανέφεραν. «Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τώρα βιώνουμε μια περίοδο θέρμανσης».

Η δήλωση διέψευσε την ιδέα ότι το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) βλάπτει το περιβάλλον. Το διοξείδιο του άνθρακα είναι «απαραίτητο» για όλη τη ζωή στη γη και είναι «ευνοϊκό» για τη φύση. Το επιπλέον CO2 έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της παγκόσμιας βιομάζας των φυτών, ενώ παράλληλα ενισχύει τις αποδόσεις των καλλιεργειών παγκοσμίως, αναφέρεται.

Άνθιση της φύσης

Οι ισχυρισμοί ότι η κλιματική αλλαγή βλάπτει το περιβάλλον έχουν αμφισβητηθεί από πολλούς εμπειρογνώμονες. Σε ένα άρθρο της 29ης Σεπτεμβρίου στο CLINTEL, η Τζοάν Νόβα (Joanne Nova), πτυχιούχος Μοριακής Βιολογίας, επισήμανε ότι ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Αυστραλίας -το μεγαλύτερο σύστημα υφάλων στον κόσμο- έχει δει τώρα «δύο χρόνια με ρεκόρ υψηλής κάλυψης κοραλλιών».

Οι κινδυνολόγοι της κλιματικής αλλαγής συνήθιζαν να επισημαίνουν τη μείωση της κάλυψης των κοραλλιών ως ένδειξη περιβαλλοντικής ζημίας που προκαλείται από την αλλαγή του κλίματος.

Το 2012, η κάλυψη των κοραλλιών στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο ήταν τόσο φτωχή που ήταν λιγότερη από το ήμισυ των πρόσφατων αριθμών. Αλλά από τότε, ο ύφαλος έχει αυξηθεί ραγδαία, παρά τους ισχυρισμούς περί αύξησης του CO2, υποτιθέμενων θερμότερων ωκεανών και ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Πράσινη χελώνα στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας, στις 13 Ιουλίου 2021. (Melanie Sun/The Epoch Times)

 

Ένα άλλο αφήγημα που διαδίδεται από τους κινδυνολόγους είναι ότι η κλιματική αλλαγή προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στη Γροιλανδία. Σε ένα άρθρο του CLINTEL στις 3 Ιουλίου, ο φιλοξενούμενος συγγραφέας Γιόργκεν Κάινικε (Jorgen Keinicke) επεσήμανε ότι οι θερμοκρασίες στη Γροιλανδία έφτασαν στο μέγιστο το 2010, ενώ η μαζική απώλεια πάγου κορυφώθηκε το 2011/2012.

«Το λιώσιμο κατά την επόμενη δεκαετή περίοδο είναι αξιοσημείωτα χαμηλότερο από εκείνο της προηγούμενης δεκαετίας», ανέφερε. «Από το 2010, στη Γροιλανδία επικρατεί πιο κρύο και η ετήσια απώλεια μάζας έχει αντίστοιχα μειωθεί. Η NASA δείχνει ότι η ταχύτητα ανόδου της στάθμης της θάλασσας είναι επίσης χαμηλότερη από το 2016».

Επιπλέον, ο ισχυρισμός του κύριου άρθρου του BMJ ότι υπάρχει «κρίση της φύσης» και «απώλεια της φύσης» είναι ύποπτος, δεδομένου ότι τα στοιχεία της NASA δείχνουν ότι η πράσινη κάλυψη του πλανήτη έχει στην πραγματικότητα αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Σε μια ανάρτηση του Απριλίου 2019, η NASA ανέφερε ότι «ο κόσμος είναι κυριολεκτικά ένα πιο πράσινο μέρος από ό,τι ήταν πριν από 20 χρόνια», επικαλούμενη στοιχεία από τη δορυφορική της επιτήρηση.

«Το ‘πρασίνισμα’ του πλανήτη τις τελευταίες δύο δεκαετίες αντιπροσωπεύει μια αύξηση της φυλλικής επιφάνειας των φυτών και των δέντρων που ισοδυναμεί με την έκταση που καλύπτουν όλα τα τροπικά δάση του Αμαζονίου. Υπάρχουν τώρα περισσότερα από δύο εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια επιπλέον πράσινης φυλλικής επιφάνειας ετησίως, σε σύγκριση με τις αρχές της δεκαετίας του 2000 – μια αύξηση 5 τοις εκατό», αναφέρεται.

Σκοτώνουν οι ανεμογεννήτριες τις φάλαινες;

«Οι ανεμογεννήτριες προκαλούν το θάνατο πρωτοφανώς πολλών φαλαινών», δήλωσε πρόσφατα ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σε προεκλογική συγκέντρωση στη Νότια Καρολίνα.

«Ξεβράζονται στην ακτή. Το είδα αυτό το Σαββατοκύριακο, τρία από αυτά βγήκαν στην επιφάνεια. Αυτό, παλιότερα, δεν γινόταν ούτε μια φορά το χρόνο. Τώρα αναδύονται σε εβδομαδιαία βάση», δήλωσε ο κος Τραμπ.

Παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης τήρησαν επιφυλακτική έως αρνητική στάση απέναντι στις παραπάνω δηλώσεις, χαρακτηρίζοντάς τες ως «μακροσκελή και σε μεγάλο βαθμό αβάσιμη επίθεση στις ανεμογεννήτριες» (Guardian) και λέγοντας ότι «δεν υποστηρίζονται από στοιχεία» αν και είχαν ξεπεράσει τις 9 εκατομμύρια προβολές (ΒΒC).

Το BBC απάντησε επικαλούμενο έγγραφο του 2015 του Τμήματος Φυσικών Πόρων της Νότιας Καρολίνας, το οποίο αναφέρει ότι από το 1993 έχουν γίνει έξι εκβρασμοί μεγάπτερων φαλαινών.

Το BBC επικαλέστηκε επίσης τον Ρομπ Ντήβιλ από το Πρόγραμμα Διερεύνησης Εκβρασμών Κητωδών της Ζωολογικής Εταιρείας του Λονδίνου, ο οποίος δήλωσε ότι οι θάνατοι φαλαινών προκαλούνται από την αλιευτική βιομηχανία και τα χτυπήματα πλοίων.

«Το να μιλάμε για τα αιολικά πάρκα ως πρόβλημα απομακρύνει τη συζήτηση από τις απτές απειλές που αποτελούν πρόβλημα για αυτά τα είδη», δήλωσε ο κος Ντήβιλ στο BBC.

Είπε ότι δεν υπάρχει καμία πειστική σχέση μεταξύ των θανάτων των φαλαινών και των αιολικών πάρκων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Άντριου Ρηντ, επίτροπος της Επιτροπής Θαλάσσιων Θηλαστικών με έδρα τις ΗΠΑ, δήλωσε στον Guardian ότι «δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική απόδειξη ότι οι ανεμογεννήτριες ή η τοποθέτηση ανεμογεννητριών προκαλούν μαζικούς θανάτους των κητών».

Αν και υπάρχουν ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με την εκβιομηχάνιση του ωκεανού, είπε ότι οι θάνατοι φαλαινών προκαλούνται από τα χτυπήματα των σκαφών, την εμπλοκή σε αλιευτικά εργαλεία και την αύξηση της θερμοκρασίας του ωκεανού που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή.

«Ο πληθυσμός των μεγάπτερων φαλαινών, ειδικότερα, ανακάμπτει από το κυνήγι και πλησιάζουν στις ακτές για να τραφούν με θηράματα, πράγμα που σημαίνει ότι χτυπιούνται καθώς μπαίνουν στις γραμμές των πλοίων ή παγιδεύονται σε δίχτυα», δήλωσε ο κος Ρηντ.

Είπε ότι οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται για τις ωκεάνιες ανεμογεννήτριες υπηρετούν τα «συμφέροντα των ορυκτών καυσίμων», τα οποία απειλούνται από τη λεγόμενη καθαρή ενέργεια.

Φάλαινες και τουρμπίνες

Τον Αύγουστο, η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) ανέφερε στην Epoch Times ότι από τον Δεκέμβριο του 2022 είχαν σημειωθεί 65 θάνατοι μεγάλων φαλαινών κατά μήκος της ανατολικής ακτής. Τρεις νεκρές φάλαινες ξεβράστηκαν μέσα σε μία εβδομάδα στο Fire Island της Νέας Υόρκης, στο Long Branch του New Jersey και στο Long Beach της Νέας Υόρκης.

Τον Σεπτέμβριο, η κυβέρνηση Μπάιντεν δημοσίευσε το «Σχέδιο δράσης για την ανάπτυξη της υπεράκτιας αιολικής μεταφοράς στην περιοχή του Ατλαντικού των ΗΠΑ».

image-5505517
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν δείχνει ένα διάγραμμα ανεμογεννήτριας κατά τη διάρκεια συνάντησης για την ομοσπονδιακή-κρατική σύμπραξη υλοποίησης της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, στον Λευκό Οίκο, στις 23 Ιουνίου 2022. (Drew Angerer/Getty Images)

 

Ο στόχος του προέδρου Μπάιντεν ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι η ανάπτυξη 30 γιγαβάτ υπεράκτιας αιολικής ενέργειας έως το 2030.

Το σχέδιο βασίζεται στη «μελέτη μεταφοράς υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στον Ατλαντικό» για τον συντονισμό της «έγκαιρης πρόσβασης στη μεταφορά για την υπεράκτια αιολική ενέργεια» και την «αξιολόγηση πολλαπλών διαδρομών για την επίτευξη των στόχων της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας».

image-5505519
Μια νεκρή γκρίζα φάλαινα στην ακτή της παραλίας Λιμαντούρ στο Πόιντ Ρέιες Στέισον της Καλιφόρνια, στις 23 Μαΐου 2019. (Justin Sullivan/Getty Images)

 

Η Λίζα Λίνοουζ, ιδρύτρια της οργάνωσης WindAction, δήλωσε στο πρόσφατο ντοκυμαντέρ «Thrown to the Wind» ότι στη βιασύνη της να επιτύχει αυτούς τους στόχους, η βιομηχανία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έχει παραμερίσει την «αρχή της προφύλαξης», σύμφωνα με την οποία το βάρος της αποφυγής ή της ελαχιστοποίησης της βλάβης πέφτει στον κατασκευαστή.
Η κα Λίνοουζ λέει ότι η κίνηση αυτή στοιχίζει ζωές.

«Περίπου 350 φάλαινες έχουν πεθάνει κατά μήκος της ανατολικής ακτής από το 2016», είπε.

Η άνοδος ξεκίνησε το 2016, είπε, με μια μικρή πτώση το 2022.

«Και τους πρώτους έξι μήνες του 2023 -δηλαδή μόλις μισό χρόνο- πέθαναν περίπου 40 και πλέον φάλαινες», δήλωσε η κα Λίνοουζ.

Επί του παρόντος, συνολικά 3.500 ανεμογεννήτριες προτείνονται για κατασκευή σε 2,2 εκατομμύρια στρέμματα ωκεανού κατά μήκος της ανατολικής ακτής.

Η γεωφυσική τεχνολογία υψηλής ανάλυσης που χρησιμοποιείται για την έρευνα του πυθμένα του ωκεανού για τη μελλοντική κατασκευή αυτών των ανεμογεννητριών εκπέμπει συχνότητες που κάποιοι πιστεύουν ότι βομβαρδίζουν τις φάλαινες και τα δελφίνια με δυνατούς ήχους που έχουν ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό τους και την αδυναμία τους να διασχίσουν τα νερά με την ίδια ασφάλεια όπως πριν.

Ο Ρόμπερτ Ραντ, περιβαλλοντικός επιστήμονας, δήλωσε ότι το Γραφείο Διαχείρισης Ωκεάνιας Ενέργειας των ΗΠΑ (BOEM) και η NOAA δεν έχουν λάβει υπόψη τους τις καταστροφικές για τα κήτη συνέπειες από τους δυσάρεστους ήχους που αντηχούν από την κατασκευή των ανεμογεννητριών.

image-5505521
Πλήθος κόσμου γύρω από μια νεκρή μεγάπτερη φάλαινα στην παραλία Ντοκβάιλερ στην Πλάγια Ντελ Ρέυ της Καλιφόρνια, την 1η Ιουλίου 2016. (Frederic J. Brown/AFP μέσω Getty Images)

 

«Δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ ενός δυνατού θορύβου στο νερό και των ειδών που απομακρύνονται από αυτόν τον θόρυβο, και αυτό είναι ένα πρόβλημα, επειδή δεν έχουν τα αποθέματα λίπους για να τρέχουν για πάντα προσπαθώντας να απομακρυνθούν από αυτόν τον θόρυβο», αναφέρει ο κος Ραντ στο ντοκυμαντέρ.

«Αν ένα μοσχάρι χωριστεί από τη μητέρα του, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι και τα δύο αρχίζουν να στρεσάρονται πολύ και δεν αργούν να πεθάνουν. Είναι μια θανατηφόρα κατάσταση. Το μοσχάρι χρειάζεται τη μητέρα για τροφή και η μητέρα αγωνιά να βρει το μοσχάρι.»

Όταν η μητέρα και το μοσχάρι έχουν εξαντλήσει την ενέργειά τους, αφήνονται και πεθαίνουν, είπε.

Ο κος Ραντ δημοσίευσε τον Σεπτέμβριο μια ανεξάρτητη τεχνική μελέτη που εξέτασε τον «λειτουργικό θόρυβο των γεωφυσικών σόναρ σκαφών» με σκοπό τη βελτίωση της «προστασίας από τον θόρυβο» για τη θαλάσσια ζωή.

«Αυτό που βλέπω είναι ανησυχητικό», δήλωσε ο κος Ραντ. «Αυτό που βλέπω είναι επίπεδα πάνω από το όριο που η ίδια η NOAA έθεσε για να προστατευθεί σε αποστάσεις που είναι πολύ υψηλότερες από αυτές που είχαν χορηγηθεί στην άδεια για τυχαία παρενόχληση. Έτσι, για μένα, μοιάζει με απόλυτη κατάρρευση της κανονιστικής προστασίας για τη φάλαινα.»

Η σιωπή των περιβαλλοντικών ομάδων 

Όταν πρόκειται για την ανάπτυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, περιβαλλοντικές ομάδες όπως η Greenpeace και η Sierra Club υπερασπίζονται την άγρια ζωή, λέει η κα Λίνοουζ, αλλά στην περίπτωση των λεγόμενων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είτε κατηγορούν άλλους παράγοντες, όπως τα χτυπήματα πλοίων και την κλιματική αλλαγή, είτε σιωπούν.

A humpback whale swims near a cruise ship sails in Disko Bay in Ilulissat, Greenland, on Aug. 4, 2019. (Sean Gallup/Getty Images)
Μια μεγάπτερος φάλαινα κολυμπά κοντά σε ένα κρουαζιερόπλοιο, που πλέει στον κόλπο Ντίσκο στο Ιλούλισσατ της Γροιλανδίας, στις 4 Αυγούστου 2019. (Sean Gallup/Getty Images)

 

Το 2021, η Εθνική Υπηρεσία Θαλάσσιας Αλιείας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φάλαινα Ράις στον Κόλπο του Μεξικού αποτελεί ξεχωριστό είδος, από το οποίο παραμένουν μόνο 50 άτομα.

Τον Ιούλιο, η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) πρότεινε να χαρακτηριστούν 18 εκατομμύρια στρέμματα του Κόλπου του Μεξικού από το Τέξας έως τη Φλόριντα ως ζωτικός βιότοπος της φάλαινας Ράις, μια πρόταση που θα περιόριζε σημαντικά τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις υπεράκτιες γεωτρήσεις.

Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες κατά μήκος της ακτής του Κόλπου κατέθεσαν αγωγές κατά του χαρακτηρισμού, υποστηρίζοντας ότι η πρόταση δεν ήταν καλά μελετημένη και θα έβλαπτε την οικονομία, σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post.

Ο περιφερειακός δικαστής των ΗΠΑ Τζέιμς Κέιν, διορισμένος από τον τότε πρόεδρο Τραμπ, δικαίωσε τις αγωγές και διέταξε τη NOAA να αποσύρει την πρότασή της.

Περιβαλλοντικές ομάδες, όπως το Κέντρο για τη Βιολογική Ποικιλομορφία, τάχθηκαν υπέρ της προστασίας της περιοχής και η ομάδα έχει κινήσει αρκετές αγωγές υποστηρίζοντας ότι οι υπεράκτιες γεωτρήσεις βλάπτουν την άγρια ζωή των ωκεανών – ωστόσο, η οργάνωση δεν έχει καταβάλει καμία προσπάθεια να αμφισβητήσει τις επιπτώσεις της υπεράκτιας αιολικής ανάπτυξης στις φάλαινες.

Στις 28 Σεπτεμβρίου, το Κέντρο κατέθεσε επείγουσα αίτηση ζητώντας από τη NOAA να επιβάλει όρια ταχύτητας για τα σκάφη.

Wind turbines located at the Block Island Wind Farm near Block Island, R.I., on July 7, 2022. (John Moore/Getty Images)
Ανεμογεννήτριες του αιολικού πάρκου του Μπλοκ Άιλαντ, κοντά στο Μπλοκ Άιλαντ, Ρ.Ι., στις 7 Ιουλίου 2022. (John Moore/Getty Images)

 

«Οι δεξιές φάλαινες χρειάζονται άμεσα προστασία», τόνισε η Κρίστεν Μόνσελ, νομική διευθύντρια ωκεανών του Κέντρου Βιολογικής Ποικιλομορφίας, σε δήλωσή της.

«Ακόμα και ένα χτύπημα πλοίου θα έφερνε αυτές τις φάλαινες ένα βήμα πιο κοντά στην εξαφάνιση, αλλά τα όρια ταχύτητας  συμβάλλουν στην προστασία τους. Οι ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι δεν μπορούν να κάθονται με σταυρωμένα χέρια και να μην κάνουν τίποτα, ενώ οι δεξιές φάλαινες κινδυνεύουν.»

Το ερώτημα που πολλοί κάτοικοι της ανατολικής ακτής συνεχίζουν να θέτουν παραμένει: Γιατί οι φάλαινες, οι οποίες για δεκαετίες έκαναν ελιγμούς ανάμεσα στα σκάφη, ξαφνικά τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να αποφύγουν τα χτυπήματα των πλοίων ;

Προσφυγή αγωγής

Στα μέσα Σεπτεμβρίου, η οργάνωση Nantucket Residents Against Turbines (NRAT – Κάτοικοι του Ναντάκετ κατά των ανεμογεννητριών) κατέθεσε προσφυγή για μια υπόθεση στην οποία η οργάνωση ισχυρίζεται ότι διάφορες ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές για την άγρια φύση δεν συμμορφώθηκαν με την Εθνική Πράξη Περιβαλλοντικής Πολιτικής και την Πράξη για τα απειλούμενα είδη όταν «αξιολόγησαν, γνωστοποίησαν και μετρίασαν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της απόφασής τους να εγκρίνουν το υπεράκτιο αιολικό έργο Vineyard Wind 1, έργο που αποτελείται από 62 ανεμογεννήτριες ύψους όσο το Άγαλμα της Ελευθερίας, με πτερύγια μήκους έως και 91 μέτρα».

Η αρχική αγωγή είχε απορριφθεί τον Μάιο από την περιφερειακή δικαστή των ΗΠΑ Ίντιρα Ταλουάνι, διορισμένη από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.

Η NRAT ανέφερε στην αγωγή ότι οι εναγόμενοι – BOEM, NOAA και η Εθνική Υπηρεσία Θαλάσσιας Αλιείας- θέτουν το οικοσύστημα σε «σοβαρό» κίνδυνο.

«Ίσως ακόμη και να ωθούν τουλάχιστον ένα είδος – τη δεξιά φάλαινα του Βόρειου Ατλαντικού – σε σημείο εξαφάνισης», ισχυρίστηκε η NRAT.

image-5505529
Επιστήμονες χρησιμοποιούν δελτία δεδομένων για να αναγνωρίσουν τις φάλαινες, κατά τη διάρκεια ερευνητικής αποστολής για τη δεξιά φάλαινα με το Κέντρο Παράκτιων Μελετών, με άδεια της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, στο Κέιπ Κοντ της Μασαχουσέτης, στις 5 Απριλίου 2022. (Joseph Prezioso/AFP μέσω Getty Images)

 

Το υπεράκτιο αιολικό έργο Vineyard Wind πρόκειται να κατασκευαστεί στα ανοικτά των νότιων ακτών του Ναντάκετ στη Μασαχουσέτη.

Η δικαστής Ταλουάνι έκρινε ότι η ομάδα δεν κατάφερε να αποδείξει ότι οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες διαχείρισης της άγριας πανίδας είχαν παραβιάσει την Εθνική Πράξη Περιβαλλοντικής Πολιτικής ή την Πράξη για τα απειλούμενα είδη στις δηλώσεις επιπτώσεων για το έργο το 2021.

Η NRAT ισχυρίστηκε στην αγωγή ότι τόσο η BOEM όσο και η NOAA απέτυχαν να διασφαλίσουν ότι το έργο «δεν θα θέσει σε κίνδυνο την επιβίωση ομοσπονδιακά καταγεγραμμένων ειδών, όπως είναι η Δεξιά Φάλαινα του Βορείου Ατλαντικού, και να αποφύγουν να θέσουν σε κίνδυνο τη συνέχιση της ύπαρξης αυτών των ομοσπονδιακά καταγεγραμμένων ειδών».

Η φάλαινα του Βορείου Ατλαντικού, σύμφωνα με τη NRAT, είναι ένα «εμβληματικό θαλάσσιο ζώο» που μεταναστεύει κατά μήκος της ανατολικής ακτής.

«Είναι επίσης ένα από τα πιο απειλούμενα είδη σε ολόκληρο τον κόσμο, με λιγότερα από 400 γνωστά άτομα στη φύση», δήλωσε η NRAT.

«Ακόμα χειρότερα, το είδος απειλείται συνεχώς από χτυπήματα σκαφών, εμπλοκή σε αλιευτικά εργαλεία και απώλεια διατροφικών πηγών, με αποτέλεσμα την υψηλή θνησιμότητα και χαμηλά ποσοστά αναπαραγωγής.»

Η NRAT δήλωσε ότι η θαλάσσια περιοχή νότια-νοτιοδυτικά του νησιού Ναντάκετ αποτελεί «από παλιά ένα ασφαλές καταφύγιο» για τη φάλαινα.

«Δυστυχώς, αυτό ακριβώς το μέρος επέλεξε η BOEM για την κατασκευή της μεγαλύτερης υπεράκτιας αιολικής συστοιχίας μέχρι σήμερα. Το έργο Vineyard Wind είναι ένα – αλλά μόνο ένα – από τα υπεράκτια αιολικά έργα που προτείνονται για την περιοχή αυτή», δήλωσε η κοινοτική ομάδα.

image-5505533
Το υπεράκτιο αιολικό έργο Vineyard Wind πρόκειται να κατασκευαστεί στα ανοικτά των νοτίων ακτών του Ναντάκετ της Μασαχουσέτης, ενός «παλαιόθεν ασφαλούς καταφυγίου» της φάλαινας.

 

«Εκτός αν παροπλιστούν»

Η NOAA διαθέτει ένα δίκτυο οργανισμών που διερευνούν τους θανάτους φαλαινών.

Μεταξύ αυτών των οργανώσεων συγκαταλέγεται και η Atlantic Marine Conservation Society, η οποία, πριν από το 2021, αποτελούνταν από αρκετά άτομα που είχαν δεσμευτεί να σώσουν φάλαινες, σύμφωνα με την κα Λίνοουζ.

Γύρω στο 2021, αυτό άλλαξε, με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου να εργάζονται επίσης για την εταιρεία αιολικής ενέργειας Equinor.

Ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Atlantic Marine Conservation Society Πωλ Τόννα είναι επικεφαλής λομπίστας της Equinor, δήλωσε η κα Λίνοουζ, ενώ το μέλος του διοικητικού συμβουλίου Τζένιφερ Ντυπόν είναι υπεύθυνη στρατηγικών περιβαλλοντικών υποθέσεων στην Equinor.

«Περίπου το μισό διοικητικό συμβούλιο της Atlantic Marine Conservation Society φαίνεται να επωφελείται από την ανάπτυξη της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, και πρόκειται για την οργάνωση που είναι υπεύθυνη για τη διερεύνηση των θανάτων φαλαινών που συμβαίνουν στα ανοικτά των ακτών της Νέας Υόρκης», είπε.

Η Epoch Times επικοινώνησε με την Atlantic Marine Conservation Society για σχόλια.

Σε επιστολή του 2022 προς την BOEM, ο επικεφαλής της NOAA για τα προστατευόμενα είδη Σων Χέιζ εξέφρασε την ανησυχία του για την ανάπτυξη των υπεράκτιων αιολικών κατασκευών και το ενδεχόμενο να βλάψουν τη θαλάσσια ζωή στα νερά της νότιας Νέας Αγγλίας, δήλωσε η κα Λίνοουζ.

Members of the Northwest Atlantic Marine Alliance work on the carcass of a humpback whale at Lido Beach in Long Island, N.Y., on Jan. 31, 2023. (Kena Betancur/AFP via Getty Images)
Μέλη της Ναυτικής Συμμαχίας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (Northwest Atlantic Marine Alliance) εξετάζουν το κουφάρι μιας μεγαπτέρου φάλαινας στην παραλία Λίντο στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης, στις 31 Ιανουαρίου 2023. (Kena Betancur/AFP via Getty Images)

 

Οι κίνδυνοι που απαρίθμησε ο κος Χέιζ περιελάμβαναν τον αυξημένο θόρυβο, την κυκλοφορία των σκαφών, την καταστροφή των ενδιαιτημάτων και τους κινδύνους παγίδευσης, καθώς και τις διαταραχές στις διατροφικές πηγές της φάλαινας.

Αν και οι κίνδυνοι μπορούν να «μετριαστούν σε κάποιο βαθμό», οι «ωκεανογραφικές επιπτώσεις» από τις ανεμογεννήτριες που θα λειτουργούν για μια περίοδο 30 ετών δεν μπορούν να μετριαστούν, «εκτός κι αν [τα αιολικά πάρκα] παροπλιστούν», δήλωσε ο κος Χέιζ.

Έκκληση για έρευνα

Παρά τον συναγερμό που σήμαναν πολλοί επιστήμονες, τα μέσα ενημέρωσης και οι περιβαλλοντικές ομάδες συνεχίζουν να  αγνοούν τις ανησυχίες που εκφράζονται, χαρακτηρίζοντάς τες ως παραπληροφόρηση που χρηματοδοτείται από ομάδες υπέρ του πετρελαίου.

Νωρίτερα φέτος, ο βουλευτής Τζεφ Βαν Ντριου (R-N.J.) και άλλοι ζήτησαν από το Γραφείο Κυβερνητικής Λογοδοσίας να διερευνήσει τις επιπτώσεις της υπεράκτιας αιολικής ανάπτυξης στο Νιου Τζέρσεϊ εν μέσω της αύξησης των θανάτων θαλάσσιων άγριων ζώων.

Ο κος Βαν Ντριου μοιράστηκε το απόσπασμα του πρώην προέδρου Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δηλώνοντας ότι ο αριθμός των φαλαινών που ξεβράζονται στις ακτές του Ατλαντικού είναι «ιστορικός».

«Γιατί δεν γίνονται έρευνες;», ρώτησε ο κος Βαν Ντριου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Γιατί δεν υπάρχει περιβαλλοντική οργή; Γιατί τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης σιωπούν;»

Του Matt McGregor

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Μετεωρολόγοι, επιστήμονες εξηγούν γιατί δεν υπάρχει «κλιματική έκτακτη ανάγκη»

Δεν υπάρχει κλιματική έκτακτη ανάγκη. Και τα καταστροφολογικά μηνύματα που προωθούνται από τις παγκόσμιες ελίτ είναι καθαρά πολιτικά. Αυτό δήλωσαν 1.808 επιστήμονες και ενημερωμένοι επαγγελματίες όταν υπέγραψαν την «Παγκόσμια Διακήρυξη για το Κλίμα» της Global Climate Intelligence Group.

«Η επιστήμη του κλίματος θα πρέπει να είναι λιγότερο πολιτική, ενώ οι πολιτικές για το κλίμα θα πρέπει να είναι περισσότερο επιστημονικές», αρχίζει η διακήρυξη. «Οι επιστήμονες θα πρέπει να αντιμετωπίζουν ανοιχτά τις αβεβαιότητες και τις υπερβολές στις προβλέψεις τους για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ενώ οι πολιτικοί θα πρέπει να υπολογίζουν με ψυχραιμία το πραγματικό κόστος όπως και τα φανταστικά οφέλη των μέτρων πολιτικής τους.»

Η ομάδα είναι ένας ανεξάρτητος «παρατηρητής του κλίματος» που ιδρύθηκε το 2019 από τον ομότιμο καθηγητή γεωφυσικής Γκους Μπέρκχουτ (Guus Berkhout) και τον επιστημονικό δημοσιογράφο Μαρσέλ Κροκ (Marcel Crok). Σύμφωνα με τον ιστότοπο της ομάδας, στόχος της είναι να «δημιουργήσει γνώση και κατανόηση των αιτιών και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, καθώς και των επιπτώσεων της κλιματικής πολιτικής». Και αυτό το επιτυγχάνει εξετάζοντας αντικειμενικά τα γεγονότα και συμμετέχοντας στην επιστημονική έρευνα σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την κλιματική πολιτική.

Τη δήλωση συνυπογράφουν νομπελίστες, θεωρητικοί φυσικοί, μετεωρολόγοι, καθηγητές και περιβαλλοντολόγοι από όλο τον κόσμο. Και όσοι ρωτήθηκαν από την Epoch Times γιατί υπέγραψαν τη δήλωση που αναφέρει ότι η «κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης» είναι μια φάρσα, δήλωσαν ανεξαιρέτως «επειδή είναι αλήθεια».

«Υπέγραψα τη δήλωση επειδή πιστεύω ότι το κλίμα δεν μελετάται πλέον επιστημονικά. Αντίθετα, έχει γίνει αντικείμενο πίστης», δήλωσε στην Epoch Times ο Χέιμ Μπεναρόγια (Haym Benaroya), διακεκριμένος καθηγητής μηχανολογίας και αεροδιαστημικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Rutgers.

«Η Γη έχει θερμανθεί περίπου 2 βαθμούς Κελσίου από το τέλος της Μικρής Εποχής των Παγετώνων γύρω στο 1850, αλλά αυτό δύσκολα αποτελεί έκτακτη ανάγκη – ή ακόμη και κρίση – αφού ο πλανήτης ήταν ακόμη πιο ζεστός τις τελευταίες χιλιετίες», δήλωσε στην Epoch Times ο Ραλφ Αλεξάντερ (Ralph Alexander), συνταξιούχος φυσικός και δημιουργός του ιστότοπου “Science Under Attack” (“Η επιστήμη δέχεται επίθεση”).

«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι οι μέσες θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες κατά τη λεγόμενη Μεσαιωνική Θερμή Περίοδο (με επίκεντρο το έτος 1000), τη Ρωμαϊκή Θερμή Περίοδο (όταν καλλιεργούνταν σταφύλια και εσπεριδοειδή στη σημερινή πολύ ψυχρότερη Βρετανία) και στις αρχές του Ολόκαινου (μετά το τέλος της τελευταίας κανονικής Εποχής των Παγετώνων).»

Η κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι «μυθοπλασία», είπε απερίφραστα.

image-5490975
1.609 επιστήμονες και ενημερωμένοι επαγγελματίες υπέγραψαν την «Παγκόσμια Διακήρυξη για το Κλίμα» της Global Climate Intelligence Group. (The Epoch Times)

 

Η «Κλιματική Έκτακτη Ανάγκη»

Σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), οι ανθρώπινες δραστηριότητες και τα αέρια του θερμοκηπίου είναι η αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Συγκεκριμένα, η IPCC αναφέρει ότι το 1750, οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα ήταν 280 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), ενώ σήμερα οι συγκεντρώσεις CO2 στην ατμόσφαιρα είναι 420 ppm, γεγονός που επηρεάζει τη θερμοκρασία.

Η IPCC είναι το όργανο του ΟΗΕ για την αξιολόγηση της «επιστήμης που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή». Ιδρύθηκε το 1988 από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό και το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του ΟΗΕ για να βοηθήσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να αναπτύξουν πολιτικές για το κλίμα.

Ο Έντουιν Μπέρρυ (Edwin Berry), θεωρητικός φυσικός και πιστοποιημένος σύμβουλος μετεωρολόγος, δήλωσε ότι μία από τις κεντρικές θεωρίες της IPCC είναι ότι το φυσικό CO2 έχει παραμείνει σταθερό στα 280 ppm από το 1750 και ότι το ανθρώπινο CO2 ευθύνεται για την αύξηση κατά 140 ppm.

Αυτή η θεωρία της IPCC καθιστά το ανθρώπινο CO2 υπεύθυνο για το 33% του σημερινού συνολικού επιπέδου CO2, δήλωσε στην Epoch Times.

Κατά συνέπεια, για να μειωθούν οι θερμοκρασίες, λέει η IPCC, πρέπει να μειώσουμε το CO2 που προκαλείται από τον άνθρωπο – γι’ αυτό και η τρέχουσα πίεση από τους νομοθέτες και τους ακτιβιστές του κλίματος για τη βίαιη μετάβαση των παγκόσμιων μεταφορών σε ηλεκτρικά οχήματα, την απαλλαγή από τα ορυκτά καύσιμα και γενικά τη μείωση όλων των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στο CO2 που προκαλείται από τον άνθρωπο.

Όλη αυτή η υπόθεση, σύμφωνα με τον κο Μπέρρυ, είναι προβληματική.

«Η δημόσια αντίληψη για το διοξείδιο του άνθρακα είναι ότι μπαίνει στην ατμόσφαιρα και μένει εκεί», δήλωσε ο κος Μπέρρυ. «Νομίζουν ότι απλώς συσσωρεύεται. Αλλά δεν είναι έτσι.»

Εξήγησε ότι όταν εξετάζουμε τη ροή του διοξειδίου του άνθρακα – «ροή» σημαίνει τον άνθρακα που μετακινείται από μια δεξαμενή άνθρακα σε μια άλλη, δηλαδή μέσω της φωτοσύνθεσης, της κατανάλωσης των φυτών και της αναπνοής- ένα σταθερό επίπεδο 140 ppm απαιτεί μια συνεχή εισροή 40 ppm διοξειδίου του άνθρακα ανά έτος, επειδή, σύμφωνα με την IPCC, το διοξείδιο του άνθρακα έχει χρόνο εναλλαγής 3,5 ετών (δηλαδή τα μόρια διοξειδίου του άνθρακα παραμένουν στην ατμόσφαιρα για περίπου 3,5 χρόνια).

«Ένα επίπεδο 280 ppm είναι το διπλάσιο από αυτό – 80 ppm εισροής. Τώρα, λέμε ότι η εισροή του ανθρώπινου διοξειδίου του άνθρακα είναι το ένα τρίτο του συνόλου. Ακόμα και τα δεδομένα της IPCC λένε: “Όχι, η εισροή ανθρώπινου διοξειδίου του άνθρακα είναι περίπου το 5% έως 7% της συνολικής εισροής διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα”», είπε.

Έτσι, για να αντισταθμίσει την έλλειψη του απαραίτητου διοξειδίου του άνθρακα που προκαλείται από τον άνθρωπο και ρέει στην ατμόσφαιρα, η IPCC ισχυρίζεται ότι, αντί να έχει χρόνο εναλλαγής 3,5 χρόνια, το ανθρώπινο διοξείδιο του άνθρακα παραμένει στην ατμόσφαιρα για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια.

«[Η IPCC] λέει ότι κάτι είναι διαφορετικό στο ανθρώπινο διοξείδιο του άνθρακα και ότι δεν μπορεί να εξέλθει από την ατμόσφαιρα τόσο γρήγορα όσο το φυσικό διοξείδιο του άνθρακα», δήλωσε ο κος Μπέρρυ. «Λοιπόν, οι επιστήμονες της IPCC -αφού έχουν δαπανήσει δισεκατομμύρια δολάρια – θα έπρεπε να είχαν θέσει μια απλή ερώτηση: “Είναι ένα μόριο ανθρώπινου διοξειδίου του άνθρακα ακριβώς πανομοιότυπο με ένα μόριο φυσικού διοξειδίου του άνθρακα;”. Και η απάντηση είναι ναι. Φυσικά!

»Λοιπόν, αν τα ανθρώπινα και τα φυσικά μόρια διοξειδίου του άνθρακα είναι πανομοιότυπα, οι χρόνοι εκροής τους πρέπει να είναι πανομοιότυποι. Έτσι, η όλη ιδέα που υποστηρίζει ότι παραμένει για εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια, είναι λάθος.»

Ο κος Μπέρρυ είπε ότι αυτό σημαίνει ότι η φύση -όχι ο άνθρωπος- προκάλεσε την αύξηση του CO2. Και κατά συνέπεια, οι προσπάθειες μείωσης του ανθρώπινου CO2 είναι άσκοπες.

«Η πεποίθηση ότι το ανθρώπινο CO2 προκαλεί την αύξηση του CO2 μπορεί να είναι η μεγαλύτερη δημόσια πλάνη και η πιο δαπανηρή απάτη στην ιστορία», δήλωσε ο κος Μπέρρυ.

Επεσήμανε ότι στην επιστήμη, η επιστημονική μέθοδος λέει ότι δεν μπορείς να αποδείξεις ότι μια θεωρία είναι 100% αληθινή – μόνο ότι τα δεδομένα την υποστηρίζουν – αλλά μπορείς να αποδείξεις ότι είναι ψευδής. Ως παράδειγμα, ο κος Μπέρρυ θύμισε τον νόμο της βαρύτητας του Σερ Ισαάκ Νεύτωνα, που ήταν η κυρίαρχη θεωρία για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά στη συνέχεια ο Άλμπερτ Αϊνστάιν τη διέψευσε.

image-5490987
Καπνός υψώνεται από εργοστάσιο χάλυβα στην περιοχή της Εσωτερικής Μογγολίας. Κίνα, 3 Νοεμβρίου 2016. (Kevin Frayer/Getty Images)

 

«Ας επιστρέψουμε στην επιστημονική μέθοδο: Η IPCC πρότεινε μια θεωρία. Μπορούμε να αποδείξουμε ότι είναι λάθος; Σε αυτή την περίπτωση απέδειξα ότι η θεωρία τους είναι όντως λάθος», δήλωσε.

Ο κος Μπέρρυ πήγε την έρευνά του ένα βήμα παραπέρα και υπολόγισε τον ανθρώπινο κύκλο του άνθρακα χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του κύκλου του άνθρακα της IPCC.

«Η πρόβλεψη από το ίδιο μοντέλο δεν δίνει τον άνθρωπο να παράγει 140 ppm. Βγαίνει πιο κοντά στα 30 ppm. Το οποίο ουσιαστικά σημαίνει ότι η IPCC κάνει λάθος», είπε.

Είπε ότι χρησιμοποιώντας τα δεδομένα της IPCC, η φύση είναι υπεύθυνη για περίπου 390 ppm CO2 και ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος μόνο για περίπου 30 ppm – όχι για 140 ppm.

«Τώρα, κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει, “Είναι σωστά τα δεδομένα της IPCC;”

»Η απάντησή μου είναι: “Δεν ξέρω”. Αλλά δεν χρειάζεται να ξέρω, επειδή η IPCC έχει χρησιμοποιήσει αυτά τα δεδομένα για να εξαπατήσει τον κόσμο. Εγώ θέλω να δείξω ότι η λογική τους είναι λανθασμένη χρησιμοποιώντας τα δεδομένα τους», δήλωσε.

«Η IPCC δεν ιδρύθηκε ως επιστημονικός οργανισμός.»

Ο κος Μπέρρυ είπε ότι η IPCC δεν αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τις θεωρίες της, ως εκ τούτου αποκλίνοντας από την εφαρμογή των επιστημονικών μεθόδων που διέπουν και ορίζουν την επιστήμη.

«Δημιουργήθηκε ως πολιτικός οργανισμός για να πείσει συγκεκριμένα το κοινό ότι το διοξείδιο του άνθρακα προκαλεί προβλήματα», είπε.

Όταν ρωτήθηκε γιατί υπάρχει πίεση για την κήρυξη «έκτακτης ανάγκης για το κλίμα», ο κος Μπέρρυ είπε ότι όλα έχουν να κάνουν με τα χρήματα και τον έλεγχο.

«Αυτός είναι ο μόνος πραγματικός λόγος. Δεν υπάρχει καμία κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης», δήλωσε.

Ο κος Μπέρρυ έχει θέσει στη διάθεση του κοινού όλες τις έρευνές του, καθώς και τις έρευνες και την αλληλογραφία των συναδέλφων του που προσπαθούν να αντικρούσουν τις θεωρίες του.

People attend the 48th session of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) in Incheon, South Korea, on Oct. 1, 2018. (Jung Yeon-je/AFP via Getty Images)
Η 48η σύνοδο της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) στο Incheon της Νότιας Κορέας, την 1η Οκτωβρίου 2018. (Jung Yeon-je/AFP μέσω Getty Images)

 

Πολιτική και κλιματικά μοντέλα

Όπως και ο κος Μπέρρυ, ο κος Αλεξάντερ πιστεύει ότι η επιστήμη είναι πλέον περισσότερο πολιτική παρά επιστημονική.

«Απλώς δεν είναι αλήθεια ότι το κλίμα της Γης απειλείται. Αυτός ο ισχυρισμός είναι πολύ περισσότερο πολιτικός παρά επιστημονικός», δήλωσε.

«Η επιστήμη βασίζεται σε στοιχεία παρατήρησης, τα οποία λογικά επεξεργασμένα δίνουν νόημα. Υπάρχουν ελάχιστες αποδείξεις ότι οι ανθρώπινες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) προκαλούν άνοδο της θερμοκρασίας. Υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ των δύο, ο οποίος όμως δεν είναι ισχυρός: Η Γη ψύχθηκε, για παράδειγμα, από το 1940 έως το 1970 περίπου, ενώ το επίπεδο του ατμοσφαιρικού CO2 συνέχιζε να αυξάνεται. Τα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα είναι το μόνο που συνδέει την υπερθέρμανση του πλανήτη με το CO2.»

Όταν ρωτήθηκε γιατί το CO2 αναδείχθηκε ως η αιτία της κλιματικής έκτακτης ανάγκης, ο κος Αλεξάντερ είπε ότι ανάγεται στον Τζέιμς Χάνσεν, αστροφυσικό και επικεφαλής του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Goddard της NASA από το 1981 έως το 2013 και ένθερμο περιβαλλοντολόγο.

«Ο Χάνσεν ανέπτυξε ένα από τα πρώτα κλιματικά μοντέλα στον υπολογιστή και άρχισε να κάνει υπερβολικές προβλέψεις για τη μελλοντική αύξηση της θερμοκρασίας, από τις οποίες καμία δεν επαληθεύτηκε», δήλωσε ο κος Αλεξάντερ. «Αυτό περιελάμβανε και τη μαρτυρία που έδωσε σε ακρόαση στη Γερουσία το 1986, μαρτυρία που θεωρείται ότι πυροδότησε την ανάπτυξη της θεωρίας περί ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη.»

image-5490992
Η αντιπρόεδρος Καμάλα Χάρις κοιτάζει έναν υπερ-τοίχο κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για την κλιματική αλλαγή στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της Εθνικής Υπηρεσίας Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) στο Γκρίνμπελτ, Md., στις 5 Νοεμβρίου 2021. (Olivier Douliery/AFP μέσω Getty Images)

 

Παρά το γεγονός ότι οι προβλέψεις του δεν επαληθεύτηκαν, οι προσπάθειες του κου Χάνσεν συνέβαλαν στην ίδρυση της IPCC, δήλωσε ο κος Αλεξάντερ.

«Αν και φαινομενικά η IPCC είναι ένα επιστημονικό όργανο, τα πορίσματα των επιστημόνων της συχνά διαστρεβλώνονται και υπερτονίζονται από τους γραφειοκράτες της κυβέρνησης και των ΜΚΟ που κυριαρχούν στον οργανισμό», είπε. «Οι γραφειοκράτες έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη διόγκωση των επιστημονικών συμπερασμάτων των διαδοχικών εκθέσεων της IPCC και στην κλιμάκωση της ρητορικής των επίσημων ανακοινώσεών της. Εξ ου και οι πρόσφατες διακηρύξεις του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για μια γη που “βράζει”.»

Στις 27 Ιουλίου, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε: «Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ. Είναι τρομακτική. Και είναι μόνο η αρχή. Η εποχή της υπερθέρμανσης του πλανήτη τελείωσει. Έφτασε η εποχή του παγκόσμιου βρασμού. Η ζέστη είναι ανυπόφορη. Και το επίπεδο των κερδών από τα ορυκτά καύσιμα και της κλιματικής αδράνειας είναι απαράδεκτο.»

Ο κος Αλεξάντερ δήλωσε ότι μια ειλικρινής απάντηση για το τι προκαλεί την αύξηση της θερμοκρασίας της Γης είναι: «Απλά δεν ξέρουμε αυτή τη στιγμή», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιστήμονες στερούνται ιδεών.

«Οι πιθανότητες το CO2 να είναι ο υπ’ αριθμόν ένα ένοχος είναι πολύ μικρές. Το CO2 συμβάλλει αναμφίβολα, αλλά υπάρχουν διάφοροι φυσικοί κύκλοι που πιθανότατα συμβάλλουν επίσης», δήλωσε. « Σε αυτούς περιλαμβάνονται η ηλιακή μεταβλητότητα και οι ωκεάνιοι κύκλοι, οι οποίοι αγνοούνται στα κλιματικά μοντέλα – επειδή δεν ξέρουμε πώς να τους ενσωματώσουμε – ή αναπαρίστανται ανεπαρκώς. Αν και οι ακτιβιστές του κλίματος θα σας πουν το αντίθετο, η επιστήμη του κλίματος βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα και υπάρχουν πολλά που δεν καταλαβαίνουμε ακόμη για το κλίμα μας.»

Ως παράδειγμα ανέφερε μια πρόσφατη ερευνητική εργασία που εκτιμά ότι οι αλλαγές στην παραγωγή του ήλιου θα μπορούσαν να εξηγήσουν κατά 70 έως 80% την υπερθέρμανση του πλανήτη. Ωστόσο, τέτοιες έρευνες δεν έχουν μεγάλη απήχηση, καθώς η IPCC είναι προσηλωμένη στην ιδέα ότι το ανθρώπινο CO2 είναι η αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Επιπλέον, ο κος Αλεξάντερ δήλωσε ότι ο Τζον Κρίστυ, κλιματολόγος και καθηγητής ατμοσφαιρικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Χάντσβιλ και διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης του Συστήματος της Γης, έχει αποδείξει σαφώς ότι τα κλιματικά μοντέλα υπερβάλλουν κατά δύο έως τρεις φορές στη βραχυπρόθεσμη μελλοντική αύξηση της θερμοκρασίας.

Για να βρουν ακριβέστερες μετρήσεις, ο κος Κρίστυ και ο Ρόι Σπένσερκλιματολόγος, πρώην επιστήμονας της NASA και τώρα κύριος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Χάντσβιλ, ανέπτυξαν ένα σύνολο δεδομένων παγκόσμιων θερμοκρασιών από δορυφορικές παρατηρήσεις μικροκυμάτων.

Ξεκίνησαν το πρόγραμμά τους το 1989, ανέλυσαν δεδομένα που έφταναν μέχρι το 1979 και διαπίστωσαν ότι, σε γενικές γραμμές, από το 1979, η θερμοκρασία της Γης αυξάνεται σταθερά κατά 0,23 βαθμούς Φαρενάιτ κάθε 10 χρόνια, σύμφωνα με τα παγκόσμια δορυφορικά δεδομένα, αναφέρει ο κος Σπένσερ στην ιστοσελίδα του.

Όσο για το γιατί τα κλιματικά μοντέλα είναι τόσο ανακριβή, ο κος Αλεξάντερ είπε: «Οι προσομοιώσεις στον υπολογιστή είναι τόσο αξιόπιστες όσο και οι υποθέσεις στις οποίες βασίζεται το υπολογιστικό μοντέλο και υπάρχουν πολλές υποθέσεις που υπεισέρχονται στα κλιματικά μοντέλα. Οι υποθέσεις για διαδικασίες που δεν κατανοούμε πλήρως απαιτούν υπολογισμούς κατά προσέγγιση.

«Όλες αυτές οι προσεγγίσεις μεγάλης και μικρής κλίμακας ενσωματώνονται στο μοντέλο με τη μορφή ρυθμιζόμενων αριθμητικών παραμέτρων – που συχνά αποκαλούνται “συντελεστές διόρθωσης” από τους επιστήμονες και τους μηχανικούς. Ο διάσημος μαθηματικός Τζον φον Νόιμαν είχε πει κάποτε: “Με τέσσερεις [ρυθμιζόμενες] παραμέτρους μπορώ να χωρέσω έναν ελέφαντα και με πέντε μπορώ να τον κάνω να κουνάει τον κορμό του”.»

Η ρήση του κου φον Νόιμαν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να εντυπωσιάζονται όταν ένα πολύπλοκο μοντέλο ταιριάζει σε ένα σύνολο δεδομένων, διότι, με αρκετές παραμέτρους, μπορείτε να προσαρμόσετε οποιοδήποτε σύνολο δεδομένων.

Ο κος Μπεναρόγια συμμερίζεται την κριτική του κου Αλεξάντερ, αλλά πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα όσον αφορά τη μοντελοποίηση του κλίματος.

«Όλες οι προβλέψεις των κλιματικών μοντέλων ήταν λανθασμένες», δήλωσε ο κος Μπεναρόγια στην Epoch Times. «Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ένα υπολογιστικό μοντέλο της ατμόσφαιρας είναι εγγενώς ανακριβές. Αυτό δεν είναι σφάλμα των ερευνητών.

»Οφείλεται στην τεράστια πολυπλοκότητα της χημείας του κλίματος – ρευστομηχανική, μεταφορά θερμότητας, επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας, επιπτώσεις της Γης, μοντελοποίηση των ωκεανών, οι οποίοι μπορούν να συγκρατήσουν τεράστια ποσά θερμότητας, και επιπτώσεις των νεφών. Κανένα αναλύσιμο από υπολογιστή μαθηματικό μοντέλο δεν μπορεί να υπολογίσει όλες αυτές τις παραμέτρους. Πολλές από αυτές τις παραμέτρους δεν είναι πλήρως κατανοητές. Επίσης, δεν έχει διασαφηνισθεί ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι παράμετροι συνδέονται μεταξύ τους.»

Mistral" supercomputer, installed in 2016, at the German Climate Computing Center on June 7, 2017 in Hamburg, Germany. The DKRZ provides HPC and...
Ένας υπερυπολογιστής στο Γερμανικό Κέντρο Υπολογισμού Κλίματος (DKRZ) στο Αμβούργο της Γερμανίας, στις 7 Ιουνίου 2017. Το DKRZ παρέχει υπολογιστές υψηλών επιδόσεων και συναφείς υπηρεσίες για τα ερευνητικά ινστιτούτα για το κλίμα στη χώρα. (Morris MacMatzen/Getty Images)

 

Ο κος Μπεναρόγια δήλωσε ότι, εκτός του ότι δεν κατανοούμε πλήρως την πολυπλοκότητα του κλίματος, τα διαθέσιμα δεδομένα είναι ελλιπή ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, παραποιούνται για να ταιριάξουν σε μια θεωρία.

«Υπήρξαν αρκετές αναφορές σχετικά με τη νοθεία των δεδομένων, ώστε να εξασφαλιστούν αποτελέσματα που παραπέμπουν στην επερχόμενη κλιματική καταστροφή», είπε. «Όλες οι προβλέψεις ήταν λανθασμένες. Θέλω το κλίμα να είναι μη πολιτικό στην επιστήμη. Οι πολιτικές πρέπει να βασίζονται στην επιστήμη. Οι πολιτικές είναι εκεί που μπαίνει η πολιτική, όχι τα γεγονότα»

Όσο για το γιατί υπάρχει μια πίεση για την κήρυξη «έκτακτης ανάγκης για το κλίμα», ο κος Μπεναρόγια είπε ότι πρόκειται για «εξουσία και χρήμα, αλλά και για ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις».

«[Κάποιοι] μπορεί να μισούν τη μεγάλη βιομηχανία, το μεγάλο πετρέλαιο και την τεχνολογία. Ίσως κάποιοι μισούν τη Δύση ή τον καπιταλισμό. Όλα αυτά πιθανόν να παίζουν κάποιο ρόλο», είπε.

Ο κος Αλεξάντερ συμφώνησε ότι πρόκειται για εξουσία και χρήμα.

«Στην αρχή, η φράση-κλειδί ήταν απλώς η “υπερθέρμανση του πλανήτη”. Όταν αυτό προκάλεσε ελάχιστο ενδιαφέρον, κάποιος είχε την έξυπνη ιδέα να εισάγει τη φράση “κλιματική αλλαγή”, η οποία ήταν εξαιρετικά αποτελεσματική για ένα διάστημα, καθώς το κλίμα της Γης αλλάζει συνεχώς, ανεξάρτητα από το τι κάνει η θερμοκρασία», είπε.

«Στη συνέχεια, όταν οι μη πιστοί άρχισαν και πάλι να αγνοούν το μήνυμα, το μάντρα έγινε “κλιματική κρίση”. Αυτό κλιμακώθηκε στη σημερινή “κλιματική έκτακτη ανάγκη”, ελπίζοντας ότι ο όρος “έκτακτη ανάγκη” θα κινητοποιούσε πραγματικά τους ανθρώπους σε δράση και θα τους έπειθε να υποστηρίξουν το καθαρό μηδενικό CO2 και άλλα μέτρα.

»Ένα άλλο στοιχείο είναι η επιθυμία της άκρας αριστεράς να ανατρέψει ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο θεωρεί κακό και πηγή όλων των προβλημάτων της κοινωνίας. Γι’ αυτούς, μια κλιματική κρίση ή μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι ένα βολικό όχημα για την επίτευξη των στόχων τους.»

Όσον αφορά την πίεση των Ηνωμένων Εθνών για μηδενικό διοξείδιο του άνθρακα μέχρι το 2050, ο κος Αλεξάντερ είπε: «Είναι μια απόλυτη σπατάλη χρόνου και πόρων και μπορεί κάλλιστα να φτωχοποιήσει πολλές δυτικές οικονομίες. Ούτως ή άλλλως η Κίνα και η Ινδία δεν συμμετέχουν, γεγονός που καθιστά την όλη προσπάθεια χωρίς νόημα».

Της Katie Spence

Επιμέλεια: Αλία Ζάε