Ετικέτα: SUGGESTED

Η «αόρατη» ακρίβεια της καθημερινότητας: 7 μικρά έξοδα που γίνονται μεγάλο βάρος

Τετάρτη, 21 Ιαν, 2026 Από ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ

Στο τέλος του μήνα, η ίδια απορία επιστρέφει σε χιλιάδες σπίτια: «Πώς γίνεται και δεν φτάνουν τα χρήματα;». Η απάντηση, τις περισσότερες φορές, δεν βρίσκεται σε μία και μόνο μεγάλη δαπάνη. Βρίσκεται σε ένα σύνολο μικρών δαπανών που αθροίζονται, δημιουργώντας μια μόνιμη «τρύπα» στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Τα λεγόμενα «κρυφά» έξοδα δεν είναι απαραίτητα αόρατα. Είναι, όμως, υποτιμημένα· ποσά που φαίνονται αμελητέα όταν πληρώνονται μεμονωμένα, αλλά γίνονται σημαντικά όταν επαναλαμβάνονται κάθε εβδομάδα ή κάθε μήνα. Σε μια καθημερινότητα όπου οι βασικές υποχρεώσεις (στέγη, ενέργεια, τρόφιμα) πιέζουν ήδη, αυτές οι «μικρές» χρεώσεις συχνά κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στην ισορροπία και στην έλλειψη.

Ακολουθούν επτά κατηγορίες δαπανών που εμφανίζονται συστηματικά στα ελληνικά νοικοκυριά, χωρίς να αντιμετωπίζονται πάντοτε ως «κανονικό» έξοδο.

1. Συνδρομές που συνεχίζουν να τρέχουν

Το μοντέλο της συνδρομής έχει περάσει από την ψυχαγωγία σχεδόν σε κάθε υπηρεσία· ταινίες, μουσική, αποθήκευση αρχείων, εφαρμογές, ψηφιακά εργαλεία. Το πρόβλημα ξεκινά όταν μια δωρεάν δοκιμή μετατρέπεται σε αυτόματη χρέωση ή όταν, μέσα σε λίγους μήνες, συσσωρεύονται τρεις και τέσσερις παράλληλες υπηρεσίες.

Για πολλά νοικοκυριά, οι μηνιαίες χρεώσεις είναι χαμηλές αν τις δεις μία προς μία, όμως στο σύνολο καταλήγουν να αποτελούν ένα σταθερό ποσό που δεν αντιστοιχεί πάντα σε πραγματική χρήση.

2. Τραπεζικές προμήθειες και χρεώσεις «ευκολίας»

Μικρές τραπεζικές χρεώσεις, που συχνά περνούν απαρατήρητες, μπορούν να λειτουργήσουν ως σταθερό έξοδο· προμήθειες για μεταφορές χρημάτων, πληρωμές μέσω τρίτων, αναλήψεις από ΑΤΜ άλλης τράπεζας, συνδρομητικές υπηρεσίες λογαριασμού ή κόστη κάρτας. Ο καταναλωτής συνήθως το αντιλαμβάνεται όταν κάνει τον απολογισμό του μήνα και βλέπει δεκάδες μικρές χρεώσεις που δεν θυμάται να έκανε.

3. Μετακινήσεις: το κόστος δεν είναι μόνο τα καύσιμα

Το αυτοκίνητο αποτελεί για πολλούς αναγκαίο εργαλείο, αλλά το πραγματικό κόστος μετακίνησης είναι ευρύτερο· καύσιμα, διόδια, στάθμευση, συντήρηση, μικροεπισκευές, ασφάλιστρα, τέλη. Όταν οι καθημερινές διαδρομές πολλαπλασιάζονται (σχολείο, εργασία, υποχρεώσεις, ψώνια), το ποσό φουσκώνει χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτό, επειδή «σπάει» σε πολλές διαφορετικές πληρωμές.

4. «Αόρατη» κατανάλωση σε ρεύμα και νερό

Στα περισσότερα σπίτια, η κατανάλωση ενέργειας δεν συνδέεται μόνο με τις ώρες χρήσης. Συνδέεται και με τη συνήθεια· συσκευές σε αναμονή, φορτιστές μόνιμα στην πρίζα, θερμοσίφωνας που μένει περισσότερο ανοιχτός από όσο χρειάζεται, κλιματιστικά χωρίς σωστή ρύθμιση, μικρές διαρροές που αργούν να εντοπιστούν. Τα ποσά γίνονται «ορατά» όταν έρθει ο λογαριασμός —δηλαδή, όταν είναι πλέον αργά για διορθώσεις μέσα στον ίδιο μήνα.

5. Οι μικροαγορές της ημέρας

Οι μικρές αγορές εκτός σπιτιού είναι από τις πιο χαρακτηριστικές διαρροές. Ένας καφές, ένα έτοιμο γεύμα, μια «μικρή» παραγγελία, ένα νερό ή αναψυκτικό —όλα μοιάζουν ασήμαντα μεμονωμένα. Στην πράξη, όμως, όταν γίνονται καθημερινά, σχηματίζουν ένα κόστος που λειτουργεί σαν δεύτερος λογαριασμός.

Και το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι τέτοιες αγορές συνήθως δεν καταγράφονται στον προϋπολογισμό με την ίδια σοβαρότητα όπως το ενοίκιο ή τα τρόφιμα.

6. Αγορά τροφίμων χωρίς λίστα

Στα τρόφιμα δεν «χάνεται» χρήμα μόνο στις τιμές. Χάνεται και στην οργάνωση. Αγορές χωρίς λίστα, προϊόντα που αγοράζονται διπλά επειδή δεν θυμόμαστε τι υπάρχει στο ντουλάπι, τρόφιμα που λήγουν πριν καταναλωθούν, επιλογές ευκολίας που κοστίζουν περισσότερο. Σε αρκετά σπίτια, ένα μέρος του προϋπολογισμού καταλήγει κυριολεκτικά στον κάδο —χωρίς το νοικοκυριό να το έχει υπολογίσει.

7. Κοινωνικές υποχρεώσεις

Δώρα, γενέθλια, γιορτές, τραπέζια, έξοδοι, βαφτίσεις, μετακινήσεις, «κάτι μικρό» για μια επίσκεψη. Αυτές οι δαπάνες σπανίως έχουν σταθερό ρυθμό, άρα σπανίως μπαίνουν σε σταθερή γραμμή προϋπολογισμού. Ακριβώς γι’ αυτό εμφανίζονται ως «έκτακτες», ακόμη κι όταν στην πραγματικότητα είναι προβλέψιμες μέσα στη χρονιά.

Όταν τα «μικρά» γίνονται «μεγάλα»

Η δημοφιλής συμβουλή «κόψε τα περιττά» συχνά ακούγεται γενική και ασαφής. Στην πράξη, όμως, αυτό που πιέζει περισσότερο δεν είναι πάντα μια μεγάλη θυσία, αλλά οι επαναλαμβανόμενες μικρές χρεώσεις που συσσωρεύονται χωρίς έλεγχο. Εκεί βρίσκεται συχνά το κρυφό περιθώριο εξοικονόμησης.

Μια απλή, πρακτική αρχή μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο εκκίνησης· αν ένα έξοδο επαναλαμβάνεται, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πάγιο —ακόμα κι αν είναι μικρό. Μόνο έτσι φαίνονται καθαρά τα πραγματικά έξοδα του μήνα.

Ένας σύντομος έλεγχος κινήσεων καρτών, λογαριασμών και μετρητών για 7 ημέρες, με καταγραφή κάθε μικρής δαπάνης, αρκεί συνήθως για να βγάλει στην επιφάνεια το πρόβλημα. Γιατί, στο τέλος, το ερώτημα «πού πήγαν τα χρήματα» σπάνια έχει μία απάντηση. Έχει πολλές — και οι περισσότερες είναι κρυμμένες μέσα στη ρουτίνα.

Η κρίση γονιμότητας στην Κίνα

Δευτέρα, 19 Ιαν, 2026 Από ΕΦΗ ΓΚΑΝΑ

Η Κίνα, η χώρα που κάποτε τιμωρούσε την απόφαση μιας οικογένειας να αποκτήσει δεύτερο παιδί, σήμερα εκλιπαρεί τον πληθυσμό της να τεκνοποιήσει. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι από το 2026, θα καλύπτει πλήρως τα ιατρικά έξοδα τοκετού, σε μια πρωτοφανή πολιτική στροφή, που όμως έρχεται πολύ αργά για να διορθώσει τις ιστορικές συνέπειες δεκαετιών κρατικής παρέμβασης στη δημογραφία.

Παράλληλα, οι τοπικές αρχές επιδοτούν διαδικασίες εξωσωματικής γονιμοποίησης με ποσά έως και 10.000 γουάν, και 3.000 γουάν για τεχνητή γονιμοποίηση. Την ίδια στιγμή, από την 1η Ιανουαρίου, τα προφυλακτικά και τα αντισυλληπτικά υπάγονται ξανά σε ΦΠΑ 13%, καταργώντας μια φορολογική απαλλαγή που ίσχυε από το 1993.

Αυτές οι κινήσεις, ωστόσο, δεν αντιμετωπίζουν το πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή τη μετατροπή της αντίληψης της κοινωνίας για τα παιδιά, που μετά από δεκαετίες κρατικής καθοδήγησης, από προτεραιότητα θεωρούνται οικονομικό βάρος.

Τα επίσημα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Η συνολική πληθυσμιακή βάση της Κίνας μειώθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, φτάνοντας τα 1,408 δισεκατομμύρια το 2024, με πτώση κατά 1,39 εκατομμύρια άτομα. Αν και ο αριθμός γεννήσεων αυξήθηκε ελαφρά σε 9,54 εκατομμύρια το 2024 από 9,02 εκατομμύρια το 2023, οι θάνατοι ήταν περισσότεροι (10,93 εκατ.)

Το ποσοστό γεννήσεων ανά 1.000 κατοίκους αυξήθηκε ελάχιστα σε 6,77, παραμένοντας πολύ κάτω από τα επίπεδα αντικατάστασης πληθυσμού. Οι γεννήσεις έχουν μειωθεί δραματικά από τα τέλη της πολιτικής του ενός παιδιού: στις αρχές της δεκαετίας του 2010 υπήρχαν σχεδόν 18-19 εκατομμύρια γεννήσεις ετησίως, πολύ πάνω από τα σημερινά επίπεδα.

Προβλέψεις του ΟΗΕ δείχνουν ότι αυτή η πτωτική τάση πιθανώς θα συνεχιστεί. Ο ετήσιος αριθμός γεννήσεων στην Κίνα αναμένεται να πέσει σε μόλις 6,1 εκατομμύρια έως το 2054, σύμφωνα με τις επικρατούσες δημογραφικές εκτιμήσεις , χωρίς σημαντική ανάκαμψη.

Αιτίες της αποτυχίας των πολιτικών υπερ-κινήτρων

Η κληρονομιά της πολιτικής του ενός παιδιού

Η διαβόητη πολιτική του ενός παιδιού που εφαρμόστηκε από το 1980 έως το 2015 όχι μόνο απέτυχε να ελέγξει το πλεόνασμα πληθυσμού, όπως αρχικά σχεδιάστηκε, αλλά διαμόρφωσε κοινωνικές αντιλήψεις που σήμερα αποθαρρύνουν τους νέους από το να ξεκινήσουν οικογένεια.

Για γενιές, τα παιδιά γίνονταν αντιληπτά ως οικονομικό βάρος, εμπόδιο στην καριέρα των γονέων και πιθανή πηγή ευθύνης σε μια χώρα με υψηλό ανταγωνισμό και αυξημένο κόστος ζωής.

Αυτό το συλλογικό ψυχολογικό υπόβαθρο δεν διαγράφεται με φοροαπαλλαγές ή επιδοτήσεις. Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, το κράτος δίδασκε στους πολίτες του ότι τα πολλά παιδιά είναι πρόβλημα, τα αδέλφια είναι περιττή πολυτέλεια, η γονεϊκότητα είναι εμπόδιο στην πρόοδο.

Οι οικογένειες τιμωρήθηκαν, διασύρθηκαν ή πιέστηκαν. Οι εξαναγκαστικές αμβλώσεις και στειρώσεις παρουσιάστηκαν ως κρατικά επιτεύγματα. Το αποτέλεσμα ήταν μια κοινωνία που εσωτερίκευσε την ιδέα ότι το παιδί δεν είναι φυσική προέκταση της ζωής, αλλά επιλογή υψηλού κόστους και ρίσκου.

Απτοί οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες

Η Κίνα αντιμετωπίζει αύξηση του κόστους στέγασης και εκπαίδευσης, μειωμένο αριθμό γάμων — με μόλις 6,1 εκατομμύρια γάμους το 2024, από 7,68 εκατομμύρια το 2023 — εργασιακή ανασφάλεια και υπερ ανταγωνιστικό περιβάλλον εργασίας που δυσχεραίνουν την απόφαση για παιδί.

Το κόστος στέγασης και εκπαίδευσης, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα, παραμένει αρκετά υψηλό. Περισσότερο για τις γυναίκες, η μητρότητα εξακολουθεί να συνοδεύεται από επαγγελματικές κυρώσεις, παρά τις επίσημες διακηρύξεις περί ισότητας.

Το φάντασμα της γήρανσης

Παράλληλα με τη μείωση των γεννήσεων, η Κίνα γερνά με ταχύ ρυθμό. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2024 πάνω από 310 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν 60 ετών και άνω, ή περίπου 22% του συνολικού πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των εργαζομεένων μειώνεται, ενώ η πίεση για υποστήριξη ηλικιωμένων αυξάνεται, μια παραδοξότητα για μια χώρα που στο παρελθόν φοβόταν τον υπερπληθυσμό.

Ακόμα και με πολιτικές όπως επιδοτήσεις για παιδιά έως 3 ετών, φορολογικές ελαφρύνσεις, ελεύθερο τοκετό κ.ά., η κοινωνική κουλτούρα δεν αλλάζει με διατάγματα. Η απόφαση για το παιδί αφορά προσωπικές, οικονομικές και πολιτισμικές επιλογές που δεν μπορούν να αγοραστούν από το κράτος.

Το γεγονός ότι η Κίνα επέβαλε ΦΠΑ 13% σε προφυλακτικά και αντισυλληπτικά θεωρείται από πολλούς αναλυτές μέτρο περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό.

Μπορεί μια κοινωνία που έχει εκπαιδευτεί να βλέπει τα παιδιά ως βάρος να αλλάξει νοοτροπία μέσα σε μία ή δύο γενιές; Η απάντηση δεν βρίσκεται στα επιδόματα, αλλά στην ουσιαστική αλλαγή των κοινωνικών δομών: πραγματική στήριξη στην παιδική φροντίδα, εργασιακή ευελιξία για γονείς, κοινωνικά δίκτυα που ενθαρρύνουν τη δημιουργία οικογένειας.

Η κβαντική υπολογιστική ως απειλή για την κυβερνοασφάλεια και τα ευαίσθητα δεδομένα

Δευτέρα, 19 Ιαν, 2026Δευτέρα, 19 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Η Google Quantum AI, τμήμα της τεχνολογικής Alphabet Inc. με έδρα την Καλιφόρνια, ανακοίνωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2024 ότι ανέπτυξε ένα κβαντικό τσιπ με την ονομασία Willow, το οποίο μπορούσε να εκτελεί υπολογισμούς σε ένα κλάσμα του χρόνου που θα χρειαζόταν ένας παραδοσιακός υπερυπολογιστής.

Ο Χάρτμουτ Νέβεν (Hartmut Neven), ιδρυτής και επικεφαλής της Google Quantum AI, δήλωσε ότι ένας κβαντικός υπολογιστής θα μπορούσε να ωφελήσει την ανθρωπότητα, προωθώντας την επιστημονική ανακάλυψη, αναπτύσσοντας χρήσιμες εφαρμογές και αντιμετωπίζοντας μερικές από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της κοινωνίας.

Τον Μάρτιο 2025, ερευνητές στην Κίνα ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν έναν κβαντικό υπολογιστή, τον Zuchongzhi 3.0, ο οποίος είχε την ίδια υπολογιστική ισχύ με το τσιπ Willow.

Ειδικοί εκτιμούν ότι η κβαντική υπολογιστική μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμη για την κοινωνία, αλλά και ότι θα μπορούσε να επιτρέψει σε κράτη και κακόβουλους παράγοντες να παραβιάσουν την κρυπτογράφηση που προστατεύει τραπεζικούς λογαριασμούς, ιατρικά αρχεία, στρατιωτικά μυστικά και κρυπτονομίσματα.

Ο Ντέιβιντ Καρβάλιο (David Carvalho), ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Naoris Protocol, την οποία περιέγραψε ως το πρώτο αποκεντρωμένο πλέγμα κυβερνοασφάλειας παγκοσμίως, που τροφοδοτείται από μια μετα-κβαντική αλυσίδα συστοιχιών, δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι «όλα τα μυστικά έχουν ουσιαστικά ημερομηνία λήξης».

Πρόσθεσε ότι κράτη αποθηκεύουν μεγάλον όγκο κρυπτογραφημένων δεδομένων που διακινούνται στο διαδίκτυο και τα οποία θα ήταν ευάλωτα σε αυτό που είναι γνωστό στη βιομηχανία ως «Ημέρα Q», δηλαδή τη στιγμή κατά την οποία ένας κβαντικός υπολογιστής θα καταφέρει τελικά να «σπάσει» την κρυπτογράφηση.

Συλλογή δεδομένων εν όψει της Ημέρας Q

Ο Καρβάλιο ανέφερε ότι τα κρυπτογραφημένα δεδομένα συλλέγονται από κράτη και εχθρικούς παράγοντες, «περιμένοντας» οι κβαντικοί υπολογιστές να μπορέσουν να τα «ανοίξουν» στο μέλλον.

Ο Ντάνιελ Μπούρρους (Daniel Burrus), μοντερνιστής με έδρα το Σαν Ντιέγκο και συγγραφέας βιβλίων με μεγάλη εμπορική επιτυχία, δήλωσε στην Epoch Times ότι η «Ημέρα Q» θα μπορούσε να συμβεί μέσα στα επόμενα 10 έως 14 χρόνια. Ωστόσο, οι κβαντικοί υπολογιστές είναι ευαίσθητοι σε σφάλματα, κάτι που περιορίζει το επίπεδο πολυπλοκότητας που μπορούν να διαχειριστούν.

Ανέφερε ότι οι σχεδιαστές τους εργάζονται πάνω σε συστήματα ανοχής σφαλμάτων, τα οποία θα εξομαλύνουν αυτά τα σφάλματα καθώς αυξάνεται το μέγεθος του υπολογιστή σε qubit, δηλαδή στις μονάδες κβαντικής πληροφορίας.

Ο Μπούρρους προέβλεψε ότι οι υπολογιστές με ανοχή σφαλμάτων θα τεθούν σε λειτουργία μεταξύ 2030 και 2035, αλλά σε ανεπαρκή κλίμακα ώστε να έχουν σημαντική επίδραση. Πρόσθεσε, όμως, ότι καθώς θα πλησιάζουμε στο 2040 θα μπορούσαν να προκύψουν μεγάλης κλίμακας προβλήματα για παλαιά κρυπτογραφικά συστήματα.

Ο κβαντικός επεξεργαστής Willow της Google και ο Zuchongzhi 3.0 της Κίνας διαθέτουν υπολογιστική ισχύ 105 qubit το καθένα, αλλά για να παραβιάσει ένας κβαντικός υπολογιστής το είδος κρυπτογράφησης που προστατεύει τραπεζικούς λογαριασμούς, ιατρικά αρχεία, στρατιωτικά μυστικά και αλυσίδες συστοιχιών, θα χρειαζόταν να διαθέτει αρκετά εκατομμύρια qubit.

Ακαδημαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2022 από ερευνητές του University of Sussex στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι ένας κβαντικός υπολογιστής που θα αποτελείται από 13 εκατομμύρια φυσικά qubit θα μπορούσε να παραβιάσει την κρυπτογράφηση του Bitcoin μέσα σε μία ημέρα, ενώ ένας με 317 εκατομμύρια κυβιτ θα μπορούσε να το κάνει μέσα σε μία ώρα.

Ο Μαρκ Γουέμπερ (Mark Webber), επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, είχε δηλώσει τότε ότι η εκτιμώμενη απαίτηση των 13 έως 300 εκατομμυρίων φυσικών qubit υποδείκνυε πως το Bitcoin θα έπρεπε να θεωρείται ασφαλές από κβαντική επίθεση προς το παρόν, αλλά ότι οι τεχνολογίες κβαντικής υπολογιστικής αναπτύσσονται γρήγορα, με τακτικές ανακαλύψεις που επηρεάζουν τέτοιες εκτιμήσεις και καθιστούν ένα τέτοιο σενάριο πολύ πιθανό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια.

Σε ανάρτησή του σε ιστολόγιο, ο Νέβεν ανέφερε ότι το Willow εκτέλεσε έναν τυπικό υπολογισμό ελέγχου απόδοσης σε λιγότερο από πέντε λεπτά, κάτι που, κατά τα λεγόμενά του, θα απαιτούσε από έναν από τους ταχύτερους υπερυπολογιστές της εποχής μας 10 σεπτίλιον έτη, δηλαδή 10 στην 25η δύναμη (10²⁵), αριθμό που υπερβαίνει κατά πολύ την ηλικία του σύμπαντος.

Ωστόσο, ο Κίαραν Χίκεϋ (Ciarán Hickey), επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Φυσικής του University College Dublin στην Ιρλανδία, δήλωσε στην διαδικτυακή εκπομπή Futureproof ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για έναν χρήσιμο υπολογισμό. Εξήγησε ότι είχε δημιουργηθεί και σχεδιαστεί αποκλειστικά για να λειτουργεί ως μέτρο σύγκρισης για κβαντικούς υπολογιστές και ότι στο ερώτημα αν μπορεί να κάνει και άλλους υπολογισμούς εξίσου γρήγορα, η απάντηση προς το παρόν είναι αρνητική.

Όπως παρατήρησε, θεωρητικά, ένας κβαντικός υπολογιστής θα μπορούσε στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί για να «σπάσει» την κρυπτογράφηση. Σήμερα, εξήγησε, όταν γίνεται μια συναλλαγή σε τραπεζικό λογαριασμό, μέρος των δεδομένων κρυπτογραφείται και ένας κβαντικός υπολογιστής θα μπορούσε να «σπάσει» αυτή την κρυπτογράφηση πολύ εύκολα.

Τους τελευταίους μήνες ανακοινώθηκαν επιπλέον εξελίξεις στην κβαντική υπολογιστική. Τον Νοέμβριο, η Quantinuum παρουσίασε τον Helios, τον οποίο χαρακτήρισε ως τον «πιο ακριβή κβαντικό υπολογιστή» στον κόσμο. Τον Δεκέμβριο, η Horizon Quantum Computing ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε τη συναρμολόγηση ενός κβαντικού υπολογιστή στα κεντρικά της γραφεία στη Σιγκαπούρη. Η IBM ανακοίνωσε επίσης πρόοδο με τον κβαντικό υπολογιστή Nighthawk και δήλωσε, στις 12 Νοεμβρίου, ότι βρίσκεται εντός χρονοδιαγράμματος ώστε να παράγει «κβαντική υπολογιστική με ανοχή σφαλμάτων έως το 2029».

Ο Μπούρρους ανέφερε ότι βλέπει τον κόσμο μέσα από «ισχυρές τάσεις», δηλαδή εξελίξεις που θα εκδηλωθούν, και «ρευστές τάσεις», που μπορεί να εκδηλωθούν ή να μην εκδηλωθούν. Ένας κβαντικός υπολογιστής με τεράστιες υπολογιστικές δυνατότητες αποτελεί ισχυρή τάση· η αξία μιας ισχυρής τάσης είναι πως επιτρέπει να διακρίνεται η ανατροπή πριν προκαλέσει ανατροπή και να εντοπίζονται προβλήματα πριν εμφανιστούν, εξήγησε.

Μετα-κβαντική κρυπτογραφία

Ο Μπούρρους είπε ότι γι’ αυτόν τον λόγο πολλές εταιρείες εργάζονται πάνω στη μετα-κβαντική κρυπτογραφία (Post-Quantum Cryptography – PQC), η οποία θα προσέθετε ένα επίπεδο προστασίας ικανό να αντιμετωπίσει έναν κβαντικό υπολογιστή. Το λογισμικό μπορεί να αναπτυχθεί ενώ το υλικό βρίσκεται ακόμη υπό ανάπτυξη. Όπως παρατήρησε, η μετα-κβαντική κρυπτογραφία αποτελεί «στρατηγική μετριασμού» για την «Ημέρα Q».

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ έχει δημοσιεύσει ένα σχέδιο δράσης, το οποίο εκτιμά ότι ένας «κβαντικός υπολογιστής σχετικός με την κρυπτογραφία» θα μπορούσε να είναι διαθέσιμος έως το 2030. Τον Μάιο του 2022, ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε ένα μνημόνιο εθνικής ασφάλειας, το NSM-10, στο οποίο αναφέρεται ότι οι υπηρεσίες πρέπει να προετοιμαστούν από τώρα για να εφαρμόσουν μετα-κβαντική κρυπτογραφία, λόγω της απειλής που θέτουν πιθανοί μελλοντικοί κβαντικοί υπολογιστές. Τον Νοέμβριο του 2022, ο Λευκός Οίκος έστειλε υπόμνημα στους επικεφαλής όλων των ομοσπονδιακών υπηρεσιών και εκτελεστικών τμημάτων, περιγράφοντας τη σημασία της προετοιμασίας για την «Ημέρα Q».

Τα κρυπτονομίσματα εμφανίζονται ως ιδιαίτερα ευάλωτα στην κβαντική υπολογιστική. Ο Καρβάλιο ανέφερε ότι η δυσάρεστη αλήθεια είναι πως κάθε αλυσίδα συστοιχιών είναι ευάλωτη στην κρυπτογραφία ελλειπτικής καμπύλης στο πλαίσιο της κβαντικής υπολογιστικής. Επεσήμανε ότι ο πρώτος κβαντικός κυβερνοεισβολέας θα έχει προβάδισμα, κάτι που δυνητικά θα του δώσει πρόσβαση σε όλες τις αλυσίδες συστοιχιών, ιδίως σε εκείνες που έχουν εκτεθεί ή σε όσες έχουν πραγματοποιήσει οποιαδήποτε συναλλαγή.

Ένα δυστοπικό σενάριο

Ο επιστήμονας Πωλ Μπένιοφ (Paul Benioff) είχε προβλέψει για πρώτη φορά την εφεύρεση των κβαντικών υπολογιστών στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και το 1984 κυκλοφόρησε η ταινία «Ο Εξολοθρευτής». Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέλλον, στο οποίο ένας εξαιρετικά ισχυρός υπολογιστής με την ονομασία Skynet αποκτά συνείδηση του εαυτού του και κηρύσσει πόλεμο στην ανθρωπότητα.

Ο Καρβάλιο υποστήριξε ότι αν οι άνθρωποι δεν ενσωματώσουν από τώρα ανθεκτικότητα απέναντι στα κβαντικά συστήματα στα έργα, τις διαδικασίες, τις υποδομές και τα δεδομένα τους, μπορεί σύντομα να είναι πολύ αργά. Τα δεδομένα είναι μεν κρυπτογραφημένα, αλλά πολύ σύντομα θα αποκρυπτογραφηθούν και τα κλειδιά που τα προστατεύουν θα είναι διαθέσιμα, προειδοποίησε, συγκρίνοντας την κατάσταση με την πλοκή της ταινίας όπου ο ήρωας τον οποίο υποδύεται ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ επιστρέφει στο παρελθόν για να αλλάξει το μέλλον.

Πρόκειται για παρόμοια κατάσταση, εξήγησε, με την έννοια ότι για να σωθεί το μέλλον χρειάζεται ανθεκτικότητα έναντι των κβαντικών συστημάτων ήδη από τώρα, επειδή οι μελλοντικές κβαντικές δυνατότητες θα αποκαλύψουν προηγούμενα κλειδιά, τα οποία, όπως είπε, αφορούν το μέλλον, το παρελθόν και το παρόν.

Ωστόσο, οι ρυθμιστικές αρχές στις ΗΠΑ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη επίγνωση της απειλής από τους κβαντικούς υπολογιστές, είπε, αναφέροντας ότι υπάρχουν επιταγές για κάθε κρίσιμη υποδομή που συνεργάζεται με την κυβέρνηση, εργολάβους του στρατού και συναφείς φορείς, ώστε να είναι ανθεκτική έναντι κβαντικών κυβερνοεπιθέσεων πριν από το 2030 και, σε ορισμένες περιπτώσεις, πριν από το 2028.

Βρισκόμαστε στο 2026 και ο χρόνος δεν είναι πολύς, επεσήμανε. Πρέπει να διασφαλιστεί ανθρώπινη εποπτεία σε όσα γίνονται, ώστε να μη δημιουργηθεί ένας κόσμος τύπου «Εξολοθρευτή», κάτι που είναι τεχνικά δυνατό.

Του Chris Summers

Πρώην διεμφυλικοί έφηβοι προσφεύγουν στα δικαστήρια για μη αναστρέψιμες βλάβες και δικαιοσύνη

Σάββατο, 17 Ιαν, 2026Τετάρτη, 14 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Νέοι άνθρωποι που στο παρελθόν αυτοπροσδιορίζονταν ως διεμφυλικοί έχουν καταθέσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες αγωγές, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν ετυμηγορία υπέρ τους. Είναι γνωστοί ως «άτομα που απομεταβαίνουν», δηλαδή άτομα που μετανιώνουν για την αλλαγή του φύλου τους, συχνά αφότου επέφεραν μη αναστρέψιμες αλλαγές στο σώμα τους μέσω φαρμακευτικής αγωγής και χειρουργικών επεμβάσεων, κατόπιν συμβουλής επαγγελματιών υγείας.

Φέτος, αρκετές υποθέσεις στις ΗΠΑ, που ξεπέρασαν τη φάση της απόρριψης και της διαιτησίας, προχωρούν προς τις δικαστικές αίθουσες σε όλη τη χώρα. Αυτές οι υποθέσεις αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως παραγραφές, ανώτατα όρια στις αποζημιώσεις για ιατρική αμέλεια και τεράστια νομικά έξοδα, για διαδικασίες που μπορεί να παρατείνονται επί χρόνια.

Μία υπόθεση στη Νέα Υόρκη, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί αυτή την εβδομάδα, αφορά ένα κορίτσι που στα 16 της πίστευε ότι ήταν αγόρι και υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή τον Δεκέμβριο του 2019, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα. Έκτοτε, έχει απομεταβεί. Η υπόθεση, Fox Varian vs. Kenneth Einhorn et al (Φοξ Βάριαν κατά Κέννεθ Άινχορν και άλλων), κατατέθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κομητείας Ουέστσεστερ το 2023, με εναγομένους τη θεραπεύτρια της εφήβου, τον γιατρό της και τις ιατρικές δομές που εμπλέκονταν.

Η σημασία της αγωγής είναι εμφανής στους δικηγόρους της Fiedler Deutsch, έμπειρου δικηγορικού γραφείου της Νέας Υόρκης που εκπροσωπούν άτομα που απομεταβαίνουν στην αγωγή ιατρικής αμέλειας. Στην ιστοσελίδα του γραφείου σημειώθηκε, σε ανάρτηση του Απριλίου 2025 με τίτλο «Κατανόηση των υποθέσεων απομετάβασης: ένδικα μέσα για ανηλίκους που επηρεάστηκαν από φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου», ότι η υπόθεση «ενδέχεται να είναι η πρώτη του είδους της στη χώρα που θα οδηγηθεί σε δίκη».

Οι επαγγελματίες υγείας που εμπλέκονται στην υπόθεση κατηγορούνται για αμέλεια και για πρόκληση πόνου, οδύνης και ψυχικής δοκιμασίας «μόνιμου χαρακτήρα» στην ενάγουσα, η οποία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Ιζαμπέλλα Μπάζιλε (Isabella Basile), σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι φέρονται να παρέλειψαν να ενημερώσουν την έφηβη για «τους κινδύνους και τις εναλλακτικές» που συνδέονταν με τις ιατρικές πράξεις στις οποίες υποβλήθηκε.

Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε παρανομία, υποστηρίζοντας σε δικαστικά έγγραφα ότι, κατά τον χρόνο της επέμβασης, «η ενάγουσα εξακολουθούσε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι, ήταν ευχαριστημένη χωρίς στήθος και δεν μετάνιωνε για την απόφασή της».

Ούτε οι δικηγόροι των εναγομένων ούτε οι δικηγόροι της ενάγουσας σχολίασαν την υπόθεση, όταν επικοινώνησε μαζί τους η εφημερίδα The Epoch Times.

Υποστηρικτές της απομετάβασης συγκεντρώνονται έξω από το συνέδριο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας στο Σαν Ντιέγκο. ΗΠΑ, 6 Μαΐου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)

Ο Νικ Γουίτνυ (Nick Whitney), πλέον εταίρος στο δικηγορικό γραφείο Childers Law στη Φλόριντα, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι απαιτείται για να κερδηθεί μια μεγάλη υπόθεση ιατρικής αμέλειας. Εργάστηκε ως δικηγόρος σε δίκη εκπροσωπώντας μια οικογένεια σε υπόθεση «ιατρικής απαγωγής» κατά του παιδιατρικού νοσοκομείου Johns Hopkins All Children’s Hospital στο Σαιντ Πήτερσμπεργκ της Φλόριντα. Η υπόθεση έγινε ευρέως γνωστή από το ντοκιμαντέρ «Take Care of Maya» του Netflix το 2023 και κατέληξε σε αρχική ετυμηγορία 261 εκατ. δολαρίων σε βάρος των εναγομένων, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της πολιτείας.

Ο Γουίτνυ ανέφερε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ότι μια νίκη στην υπόθεση απομετάβασης στη Νέα Υόρκη θα συγκλόνιζε το ιατρικό κατεστημένο και θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η παιδιατρική δυσφορία φύλου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προέβλεψε ότι, αν ένας από αυτούς τους γενναίους ενάγοντες επικρατήσει, «τα νοσοκομεία και οι γιατροί θα τρέχουν πανικόβλητοι». Διευκρίνισε ότι το πιο άμεσο και ουσιαστικό αποτέλεσμα θα ήταν ένας εξαναγκαστικός απολογισμός, καθώς οι γιατροί και τα νοσοκομεία θα έπρεπε να υπολογίσουν διαφορετικά τους κινδύνους και να αποφασίσουν αν η νομική τους έκθεση εξακολουθεί να ‘επιτρέπει’, όπως το έθεσε, τη θυματοποίηση παιδιών και εφήβων.

Ο Τζόναθαν Χάλλιχαν (Jonathan Hullihan), νομικός σύμβουλος του δικηγορικού γραφείου Remnant Law Firm στο Γούντλαντς του Τέξας, ο οποίος στο παρελθόν υπερασπίστηκε γιατρούς σε ζητήματα προτύπων φροντίδας που προέκυψαν από συνταγογραφήσεις ιβερμεκτίνης κατά την πανδημία της COVID-19, παρατήρησε ότι μια νίκη στην υπόθεση της Νέας Υόρκης θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς σε Πολιτείες με πιο γενναιόδωρες προθεσμίες παραγραφής.

Παρά τη δραματική αύξηση των διαδικασιών μετάβασης και των χειρουργικών επεμβάσεων σε ανηλίκους, οι αγωγές απομετάβασης αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια, είπε. Για παράδειγμα, το Themis Resource Fund απαριθμεί 23 υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν, με τις περισσότερες να έχουν κατατεθεί μεταξύ 2022 και 2024. Ωστόσο, πολλές έχουν απορριφθεί ή έχουν διευθετηθεί ή παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Οι μεταρρυθμίσεις στο δίκαιο αδικοπραξιών, σε ζητήματα όπως τα ανώτατα όρια αποζημιώσεων και οι παραγραφές, αποτελούν μεγάλα εμπόδια, είπε ο Χάλλιχαν. Το κόστος εξασφάλισης ιατρικών εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση αποκλίσεων από το πρότυπο φροντίδας μπορεί να ξεπεράσει τα 50.000 δολάρια. Ο Χάλλιχαν δήλωσε στην Epoch Times ότι, με αυτές τις μεταρρυθμίσεις σε ισχύ, συχνά παρεμποδίζονται βάσιμες αξιώσεις και προστατεύονται οι πάροχοι από λογοδοσία, ιδίως όταν η μετάνοια για μια συχνά μη αναστρέψιμη επέμβαση εμφανίζεται χρόνια αργότερα.

Άνθρωποι συγκεντρώνονται για να μοιραστούν εμπειρίες απομετάβασης μπροστά από το κτίριο του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Καλιφόρνιας. Σακραμέντο, ΗΠΑ, 10 Μαρτίου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)

Πέρα από την υπόθεση της Νέας Υόρκης, δύο ακόμη υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν αναμένεται να οδηγηθούν σε δίκη φέτος.

Σε αυτές περιλαμβάνεται η υψηλού προφίλ υπόθεση στην Καλιφόρνια που κατέθεσε η Χλόη Κόουλ (Chloe Cole) κατά των Kaiser Foundation Hospitals, γιατρών, θεραπευτών και άλλων. Η Κόουλ είναι δημόσια προβεβλημένη ως άτομο που απομεταβαίνει και πολέμια της ιατρικής μετάβασης παιδιών με δυσφορία φύλου. Προσέφυγε κατά των Kaiser Foundation Hospitals και άλλων, έχοντας υποστεί μαστεκτομή όταν ήταν 15 ετών.

Η υπόθεσή της, που κατατέθηκε από τα Dhillon Law Group, LiMandri & Jonna LLP και το Center for American Liberty, οδεύει προς δίκη, αφού το Τρίτο Εφετείο της Καλιφόρνιας αποφάνθηκε αυτό το φθινόπωρο ότι δεν ήταν υποχρεωτικό να οδηγηθεί η υπόθεση σε διαιτησία. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι «έδειξαν δόλια, καταπιεστική και κακόβουλη συμπεριφορά», δίνοντάς της ανακριβείς ή ψευδείς πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο αυτοκτονίας και ενισχύοντας την εσφαλμένη πεποίθησή της ότι οι υπηρεσίες μετάβασης φύλου θα έλυναν τα ζητήματα ψυχικής υγείας της. Η Κόουλ είπε στην Epoch Times, σε πρόσφατη συνέντευξη, ότι οι γιατροί παρενέβησαν ιατρικά, χωρίς προηγουμένως να αντιμετωπίσουν την ψυχική της υγεία, περιλαμβανομένων συμπτωμάτων που έμοιαζαν με αυτισμό.

Η Κόουλ άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι στην εφηβεία και επεδίωξε σωματικές αλλαγές ώστε να ταιριάξει με αυτή την εικόνα που ανέπτυξε για τον εαυτό της. Στα 13 της τής συνταγογραφήθηκαν αναστολείς εφηβείας και τεστοστερόνη. Τελικά, χειρουργοί προχώρησαν σε διπλή μαστεκτομή.

Η Κόουλ είπε ότι αναμένει να οριστεί ημερομηνία δίκης φέτος ή τον επόμενο χρόνο και ότι ανυπομονεί να αποκαλύψει όσα έχει κάνει το Kaiser, όχι μόνο σε εκείνη, αλλά σε χιλιάδες παιδιά στην Καλιφόρνια και σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που θέλει κυρίως είναι να καταστεί η υπόθεσή της δεδικασμένο, δείχνοντας σε άλλα παιδιά και οικογένειες ότι μπορούν να ζητήσουν δικαίωση.

Το Kaiser αρνήθηκε οποιαδήποτε παρανομία και ζήτησε την απόρριψη της αγωγής. Το ίδρυμα δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Η Χλόη Κόουλ, άτομο που έχει απομεταβεί και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των παιδιών, στο συνέδριο AmFest της Turning Point USA, στο Φοίνιξ. Αριζόνα, ΗΠΑ, 20 Δεκεμβρίου 2025. (Lei Chen/The Epoch Times)

Άλλη επερχόμενη δίκη είναι η υπόθεση στη Νεμπράσκα που αφορά τη Λούκα Χάιν (Luka Hein), με εναγομένους τους University of Nebraska Medical Center Physicians, Nebraska Medical Center, γιατρούς, θεραπευτές και άλλους. Η υπόθεση Χάιν, που κατατέθηκε το 2023 από δικηγόρους του Thomas More Society, του Center for American Liberty και τον δικηγόρο ιατρικής αμέλειας της Νεμπράσκα Τζεφ Ντάουνινγκ (Jeff Downing), έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί τον Αύγουστο. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεπεράσει αιτήσεις για συνοπτική κρίση σε ακρόαση στις 4 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με την αγωγή, η Χάιν υποβλήθηκε σε χειρουργική αφαίρεση και των δύο μαστών της το 2018, σε ηλικία 16 ετών, ως πρώτο βήμα της «φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου» που της παρείχαν γιατροί στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Νεμπράσκα. Η αγωγή υποστηρίζει ότι οι γιατροί της και το ιατρικό κέντρο ενήργησαν με αμέλεια και παραβίασαν τον Νόμο Προστασίας Καταναλωτή της Νεμπράσκα, κατηγορίες που οι εναγόμενοι αρνούνται.

Σε δήλωσή της μετά την κατάθεση της αγωγής, η Χάιν ανέφερε ότι περνούσε την πιο σκοτεινή και χαοτική περίοδο της ζωής της και ότι, αντί να της δοθεί η βοήθεια που χρειαζόταν, οι γιατροί μετέτρεψαν αυτό το χάος σε πραγματικότητα επιβεβαιώνοντάς το, και την έπεισαν να προχωρήσει σε ιατρική παρέμβαση χωρίς να μπορεί να κατανοήσει πλήρως τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και συνέπειες.

Η Χάιν εντάχθηκε σε μια «κλινική φροντίδας φύλου» που λειτουργούσε από το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου. Εκεί, σύμφωνα με την αγωγή, το προσωπικό δεν αμφισβήτησε τον αυτοπροσδιορισμό της ως διεμφυλικό άτομο. Η αγωγή υποστηρίζει ότι επιβεβαιώνοντας άμεσα τη Λούκα, οι εναγόμενοι κατέληξαν να βλέπουν τα πάντα μέσα από το πρίσμα της διεμφυλικότητας, αποκλείοντας άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι η αιτία/οι αιτίες της δυσφορίας της.

Σύμφωνα με την αγωγή, το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου χρησιμοποιεί το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου». Επιβεβαιώνουν το επιλεγμένο φύλο του ασθενούς και στη συνέχεια εγκρίνουν ιατρικές πράξεις βάσει του Ολλανδικού Πρωτοκόλλου, το οποίο προβλέπει αναστολείς εφηβείας, ορμόνες σχετικές με το φύλο και χειρουργική επέμβαση.

Σύμφωνα με το δικόγραφο, το μοντέλο αυτού του πρωτοκόλλου βασίστηκε σε αδύναμα στοιχεία για το ότι οι διεμφυλικοί ασθενείς ωφελούνται από ιατρικές παρεμβάσεις.

Η Λούκα Χάιν, άτομο που έχει απομεταβεί, μιλά στο κτίριο του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Καλιφόρνιας στο Σακραμέντο. Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 28 Μαρτίου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)

Την άνοιξη του 2025, το υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ δημοσίευσε μια ανασκόπηση 409 σελίδων για τις ιατρικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για παιδιά με δυσφορία φύλου. Η έκθεση υποστηρίζει την ψυχοθεραπεία ως «μη επεμβατική εναλλακτική λύση στις ενδοκρινικές και χειρουργικές παρεμβάσεις», επειδή τα οφέλη των ορμονών ή της χειρουργικής δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ομοίως, ευρωπαϊκές χώρες έχουν απομακρυνθεί από την ιατρική παρέμβαση μετά τη δημοσίευση, το 2024, της έκθεσης Κας (Cass) στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία οδήγησε σε απομάκρυνση από το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου» για τα παιδιά.

Η αγωγή της Χάιν υποστηρίζει ότι οι γιατροί έχουν ευθύνη να αποκλείουν όλες τις άλλες πιθανές αιτίες της δυσφορίας ενός ασθενούς πριν στραφούν σε μη αναστρέψιμες πράξεις, όπως διπλή μαστεκτομή ή υστερεκτομή. Σύμφωνα με την αγωγή, κατά την προώθηση των υπηρεσιών τους, οι εναγόμενοι χρησιμοποίησαν περιγραφές όπως «ορμονοθεραπεία αρρενοποίησης» για να περιγράψουν ιατρικές παρεμβάσεις για τη δυσφορία φύλου.

Η αγωγή ισχυρίζεται ότι αυτές οι ακίνδυνες εκ πρώτης όψεως περιγραφές διαδικασιών, όπως προωθήθηκαν από τους εναγόμενους, είναι παραπλανητικές επειδή δεν πρόκειται για θεραπεία. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο, καθώς αντί να θεραπεύουν, αυτές οι διαδικασίες προκαλούν βλάβη που οδηγεί σε δυσλειτουργία και δυσπλασία του εφηβικού σώματος και εγκεφάλου.

Δικηγόρος των εναγομένων δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Της Darlene McCormick Sanchez

Οργανώσεις ζητούν να τεθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο επίκεντρο της επίσκεψης Κάρνεϋ στην Κίνα

Τετάρτη, 14 Ιαν, 2026Τρίτη, 13 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Καθώς ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϋ ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Κίνα από τις 13 έως τις 17 Ιανουαρίου για συναντήσεις με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, τον πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ και επιχειρηματικούς παράγοντες, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η Ένωση Φάλουν Ντάφα του Καναδά τον καλούν να δώσει προτεραιότητα στα ανθρώπινα δικαιώματα και να θέσει με έμφαση το ζήτημα της διακρατικής καταστολής σε καναδικό έδαφος, παράλληλα με τις συζητήσεις που αναμένεται να αφορούν το εμπόριο, την ενέργεια, τη γεωργία και τη διεθνή ασφάλεια, σύμφωνα με το Γραφείο του Πρωθυπουργού.

Η επίσκεψη αυτή θα είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Καναδού πρωθυπουργού στην Κίνα μετά το ταξίδι του Τζάστιν Τρυντώ το 2017, και εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να ανανεώσει τις σχέσεις με το Πεκίνο.

Σε επιστολή της 9ης Ιανουαρίου προς τον Κάρνεϋ, ο Καναδικός Συνασπισμός για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Κίνα (Canadian Coalition on Human Rights in China) — συνασπισμός εννέα οργανώσεων — τον προέτρεψε να δράσει για την αντιμετώπιση των εκτεταμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττει το κινεζικό καθεστώς, συμπεριλαμβανομένης της εκστρατείας διακρατικής καταστολής που λαμβάνει χώρα στον Καναδά. Ο συνασπισμός ζήτησε το ταξίδι να «σηματοδοτηθεί τη σαφή πρόθεση» του Καναδά να τεθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κέντρο της σχέσης των δύο κρατών.

Ο συνασπισμός ανέφερε ότι η σχέση του Καναδά με την Κίνα αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής που αντιμετωπίζει ο Κάρνεϋ ως πρωθυπουργός, η σημασία της οποίας αφορά τόσο οικονομικά και γεωπολιτικά θέματα όσο και θέματα ασφαλείας. Οι ανησυχίες για το ιστορικό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει το Πεκίνο απαιτούν πολύ σοβαρή και μελετημένη προσοχή, καθώς και μια συνολική στρατηγική που θα διασφαλίζει ότι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα είναι κεντρική στις σχέσεις και στις συναλλαγές των δύο χωρών, σημείωσε.

Ο Τσουκ Κουάν (Cheuk Kwan), συμπρόεδρος της Ένωσης για τη Δημοκρατία στην Κίνα (Association for Democracy in China) στο Τορόντο, υποστήριξε ότι ο Καναδάς δεν διαθέτει μια τέτοια στρατηγική, ώστε τα ανθρώπινα δικαιώματα να «εμφανίζονται ως εξέχοντα σε όλο το εύρος» της σχέσης της Οττάβα με το Πεκίνο. Σε δήλωσή του, στις 12 Ιανουαρίου, ανέφερε ότι έχει έρθει η ώρα τα ανθρώπινα δικαιώματα να τεθούν στην πρώτη γραμμή της σχέσης αυτής και ότι αυτή είναι η μόνη ηθική και ταυτόχρονα βιώσιμη οδός.

Ο Σέραπ Θέρτσιν (Sherap Therchin), εκτελεστικός διευθυντής της Επιτροπής Καναδά-Θιβέτ (Canada Tibet Committee), ανέφερε σε δήλωσή του στις 12 Ιανουαρίου ότι, σύμφωνα με την εκτίμηση πολλών ειδικών, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα έχει επιδεινωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Σημείωσε ότι ταυτόχρονα, έχει παρατηρηθεί ότι τόσο ο Καναδάς όσο και η ευρύτερη διεθνής κοινότητα έχουν δώσει προτεραιότητα στα εμπορικά συμφέροντα, κατευνάζοντας μάλλον την κινεζική κυβέρνηση αντί να την αμφισβητούν.

Ο συνασπισμός ανέφερε ότι οι οργανώσεις του έχουν τεκμηριώσει αύξηση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το κινεζικό καθεστώς, στις οποίες περιλαμβάνεται και μία εντατική εκστρατεία καταστολής ακτιβιστών για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα τα τελευταία χρόνια, τόσο εντός όσο και εκτός Κίνας.

Η εν λόγω εκστρατεία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων, από τις οποίες ο συνασπισμός παρέθεσε εκείνες του εκδότη από το Χονγκ Κονγκ Τζίμμυ Λάι, του οποίου η οικογένεια βρίσκεται στον Καναδά, της ακτιβίστριας υπέρ της δημοκρατίας από το Χονγκ Κονγκ Τσόου Χανγκ-τουνγκ, του Καναδού Τζο Τέι, του Ουιγούρου-Καναδού Χουσεΐν Τζελίλ, του ακτιβιστή υπέρ της δημοκρατίας Γουάνγκ Μπινγκτζάνγκ, ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ που έχουν συλληφθεί από το καθεστώς στην Κίνα και έχουν οικογένειες στον Καναδά, του Θιβετιανού βουδιστή ηγέτη Παντσέν Λάμα, καθώς και μεγάλου αριθμού χριστιανών ποιμένων σε όλη την Κίνα.

Ακτιβιστές κρατούν πλακάτ με τη φωτογραφία του Κινέζου δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γουάνγκ Τσουαντζάνγκ, ο οποίος είναι υπό κράτηση, και της συζύγου του, Λι Γουεντζού, σε συγκέντρωση έξω από το Γραφείο Διασύνδεσης της Κίνας. Χονγκ Κονγκ, 26 Δεκεμβρίου 2018. (Anthony Wallace/AFP μέσω Getty Images)

Η Σιμόν Ανσέ (Simone Hanchet), διευθύντρια επικοινωνίας στο Raoul Wallenberg Centre for Human Rights, υποστήριξε ότι είναι κρίσιμο ο Κάρνεϋ να τοποθετήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο επίκεντρο της σχέσης Καναδά–Κίνας, καθώς επιδιώκει να αναθερμάνει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ανέφερε ότι η αδυναμία επίτευξης αυτού του στόχου στο παρελθόν είχε καταστροφικές συνέπειες για ορισμένους Καναδούς σε ατομικό επίπεδο.

Ο συνασπισμός σημείωσε επίσης ότι η Κίνα συνεχίζει να διαθέτει σημαντικούς πόρους σε επιχειρήσεις επιρροής και παρενόχλησης στον Καναδά, από τις οποίες πολλές στρέφονται και δρουν κατά ομάδων του ίδιου του συνασπισμού. Παρότι η Οττάβα έχει ακολουθήσει ποικίλες προσεγγίσεις στο παρελθόν για να θέσει το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Πεκίνο, αυτές έμοιαζαν αποσπασματικές και ασυντόνιστες. Οι αδυναμίες της στρατηγικής του Καναδά και τα λάθη που έγιναν όσον αφορά την προβολή αυτού του θέματος στις διμερείς σχέσεις δεν πρέπει να επαναληφθούν, τόνισε.

Στο ίδιο πλαίσιο παρεμβάσεων πριν από την επίσκεψη, η Human Rights Watch ανέφερε σε δελτίο Τύπου, στις 9 Ιανουαρίου, ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να θέσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κέντρο του ταξιδιού του.

Η Μάγια Ουάνγκ (Maya Wang), αναπληρώτρια διευθύντρια για την Ασία στη Human Rights Watch, υποστήριξε ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να αναγνωρίσει πως η εντεινόμενη καταστολή από το κινεζικό καθεστώς απειλεί όχι μόνο τα δικαιώματα των ανθρώπων στην Κίνα, αλλά και τα θεμελιώδη συμφέροντα και τις αξίες του Καναδά. Όπως σημείωσε, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να διασφαλίσει πως οι επαφές με την κινεζική κυβέρνηση για το εμπόριο και την ασφάλεια θα συνάδουν με τις αξίες του Καναδά, οι οποίες περιλαμβάνουν την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συμμετέχουν σε παρέλαση για τον τερματισμό της δίωξης κατά του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα. Ουάσιγκτον, 20 Ιουλίου 2017. (The Epoch Times)

Ο οργανισμός ανέφερε ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να θέσει ζητήματα όπως η σχέση μεταξύ καταναγκαστικής εργασίας και εξαγωγών, η δίωξη και η φυλάκιση υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και η στοχοποίηση επικριτών του καθεστώτος σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά.

Διακρατική καταστολή

Παράλληλα, η Ένωση Φάλουν Ντάφα του Καναδά κάλεσε τον Κάρνεϋ, εν όψει της επίσκεψης, να προτρέψει το Πεκίνο να απελευθερώσει δέκα (10) ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ που είναι συγγενείς Καναδών και κρατούνται στην Κίνα για λόγους συνείδησης, ενώ ζήτησε επίσης να τεθεί το ζήτημα της κινεζικής διακρατικής καταστολής σε καναδικό έδαφος, την οποία χαρακτήρισε επιθετική μορφή ξένης παρέμβασης.

Η Ένωση ανέφερε ότι από το 2024 οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν δει αύξηση των ψευδών απειλών για ένοπλες και βομβιστικές επιθέσεις, με περισσότερες από 160 απειλές να στοχοποιούν την κοινότητά τους παγκοσμίως. Όπως σημείωσε, τουλάχιστον 127 από αυτές τις απειλές στρέφονταν κατά του Shen Yun Performing Arts, μιας μη κερδοσκοπικής ομάδας κλασικού κινεζικού χορού με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία ιδρύθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ.

Ο εκπρόσωπος της Ένωσης, Τζόελ Τσίπκαρ (Joel Chipkar), ανέφερε σε ανακοίνωσή του, στις 11 Ιανουαρίου, ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ παραμένουν η μεγαλύτερη ομάδα κρατουμένων συνείδησης στην Κίνα και ότι, για πάνω από 26 χρόνια, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό για να δυσφημεί, να συλλαμβάνει, να βασανίζει και να φιμώνει εκατομμύρια ανθρώπους. Υπογράμμισε ότι η δίωξη παραμένει σοβαρή, συστηματική και αμείωτη, σημειώνοντας ότι μόνο το 2025 καταδικάστηκαν 750 ασκούμενοι σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, πολλοί από τους οποίους είναι ηλικιωμένοι.

Η Ένωση ζητά από τον Κάρνεϋ να υποστηρίξει την απελευθέρωση όλων των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ, συμπεριλαμβανομένων των δέκα συγγενών Καναδών που κρατούνται για λόγους συνείδησης στην Κίνα. Κατονομάστηκαν οι Λιτζόνγκ Χε, Λανγίνγκ Κονγκ, Λιτζουάν Γκάο, Γιουνχέ Τζανγκ, Μινγκγκουάνγκ Σιε, Σινγκτζούν Λι, Τζιανγκγί Σουν, Φουτζούν Ε, Λι Ζουό και Σουάνγκ Σουν.

Ο κάτοικος Τορόντο Λίτζι Χε μιλά σε συγκέντρωση του Φάλουν Ντάφα έξω από το κινεζικό προξενείο στο Τορόντο, στις 10 Δεκεμβρίου 2024, καλώντας το κινεζικό καθεστώς να απελευθερώσει τον αδελφό του, Λιτζόνγκ Χε, ο οποίος κρατείται από τον Ιανουάριο του 2023 επειδή ασκεί Φάλουν Γκονγκ. (NTD)

Ο Τσίπκαρ ανέφερε ότι οι οικογένειες υποφέρουν, καθώς οι άνθρωποί τους αντιμετωπίζουν συστηματικά βασανιστήρια, κακοποίηση, ακόμη και θάνατο μέσα στο κινεζικό σωφρονιστικό σύστημα, έχοντας καταδικαστεί σε ποινές έως και εννέα ετών έπειτα από δίκες-παρωδίες.

Ο Τσίπκαρ περιέγραψε το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, ως μία παραδοσιακή κινεζική άσκηση που συνδυάζει διαλογιστικές ασκήσεις και ηθικές διδασκαλίες που επικεντρώνονται στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. Ανέφερε ότι όταν άρχισε να διδάσκεται δημόσια στην Κίνα το 1992, εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα φθάνοντας, έως το 1999, τους 70 έως 100 εκατομμύρια οπαδούς, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του κινεζικού κράτους.

Παρά το γεγονός ότι σήμερα ασκείται σε περισσότερες από 100 χώρες, η Ένωση ανέφερε ότι οι ασκούμενοι αντιμετωπίζουν σκληρή και συστηματική καταστολή από το ΚΚΚ κοντά τρεις δεκαετίες πλέον, με αναφορές για αυθαίρετη φυλάκιση, βασανιστήρια, καταναγκαστική εργασία, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων.

Η Ένωση υποστήριξε ότι η δίωξη αυτή έχει περάσει τα σύνορα και εκδηλώνεται ως διακρατική καταστολή και σε καναδικό έδαφος. Σε έκθεση που υπέβαλε το 2024 στην Επιτροπή Διερεύνησης Ξένης Παρέμβασης του Καναδά, τεκμηρίωσε περισσότερα από 25 χρόνια διακρατικής καταστολής στον Καναδά, συμπεριλαμβανομένων παρενοχλήσεων, κυβερνοεπιθέσεων, παρακολούθησης, προπαγάνδας μίσους, βίας και παρεμβάσεων σε δημόσιες εκδηλώσεις.

Η ίδια έκθεση, σύμφωνα με την Ένωση, ανέφερε και τον αποκλεισμό ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ από τοπικές εκδηλώσεις, απόπειρες υποκλοπής ταυτότητας και εκφοβισμό συγγενών, καθώς και πιέσεις προς αιρετούς αξιωματούχους ώστε να αποσύρουν τη στήριξή τους από το Φάλουν Γκονγκ. Ο Τσίπκαρ υποστήριξε ότι αν ο πρωθυπουργός θέσει αυτά τα ζητήματα στους Κινέζους αξιωματούχους, θα δώσει ελπίδα στα θύματα, θα στηρίξει τις καναδικές οικογένειες που βάλλονται από τις τακτικές του Πεκίνου, και θα στείλει σαφές μήνυμα ότι ο Καναδάς δεν ανέχεται καταστολή στο έδαφός του.

Shen Yun

Σε επιστολή της 9ης Ιανουαρίου προς τον πρωθυπουργό, η Ένωση ανέφερε ακόμη την ανησυχία της ότι η διακρατική καταστολή έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια, στοχεύοντας τόσο τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ όσο και το Shen Yun Performing Arts, το οποίο περιέγραψε ως παγκοσμίως αναγνωρισμένη ομάδα κλασικού κινεζικού χορού που ιδρύθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ με στόχο την αναβίωση του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού πριν από τον κομμουνισμό, καθώς και την προβολή των θρησκευτικών διώξεων στην Κίνα.

Η Ένωση ανέφερε ότι το Shen Yun και η κοινότητα του Φάλουν Γκονγκ έχουν αντιμετωπίσει παρενόχληση, παραπληροφόρηση, παρακολούθηση, καθώς και απειλές για βομβιστικές ενέργειες και ένοπλες επιθέσεις στον Καναδά και σε άλλες δημοκρατικές χώρες, σημειώνοντας ότι τέτοιες ενέργειες συνιστούν σοβαρή εγκληματική δραστηριότητα. Οι απειλές έγιναν κατά θεάτρων που είχαν προγραμματίσει να φιλοξενήσουν παραστάσεις του Shen Yun κατά την παγκόσμια περιοδεία του για το 2025.

Ανέφερε ότι το 2025 σημειώθηκαν περιστατικά σε τέσσερα θέατρα στον Καναδά: στο Μισσισσάουγκα, στο Κίτσενερ, στο Μόντρεαλ και στο Βανκούβερ. Απειλητικά μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προειδοποιούσαν ότι θα υπάρξει βία αν οι παραστάσεις προχωρούσαν, σε μια προφανή προσπάθεια την ακύρωσή τους. Ορισμένα από τα μηνύματα προέρχονταν από την Κίνα, όπως διαπιστώθηκε, και υπήρχαν ενδείξεις εμπλοκής των κινεζικών Αρχών, σημείωσε.

Αυλαία του Shen Yun Performing Arts στο Living Arts Centre, στο Μισσισσάουγκα. Οντάριο, Καναδάς, 25 Μαρτίου 2022. (The Epoch Times)

Η Ένωση υποστήριξε ότι η κυβέρνηση του Καναδά έχει ευθύνη να θέσει αυτές τις ανησυχίες στην κινεζική ηγεσία, ώστε να προστατεύσει την ασφάλεια και την ευημερία των Καναδών και να υπερασπιστεί το θεμελιώδες δικαίωμα στην ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης όσων αναζήτησαν καταφύγιο και ελευθερία στον Καναδά.

Πέρα από τη βλάβη που προκαλείται στην κοινότητα του Φάλουν Γκονγκ και στο Shen Yun, σημείωσε, παρόμοιες ενέργειες συνιστούν άμεση απειλή για την κυριαρχία του Καναδά, τη δημόσια ασφάλεια και τις δημοκρατικές αξίες, αφού αυτά τα περιστατικά εντάσσονται σε μια συντονισμένη εκστρατεία διακρατικής καταστολής με στόχο τη φίμωση κάθε αντίλογου, τον εκφοβισμό των κοινοτήτων και την άσκηση επιρροής σε καναδικούς θεσμούς.

Της Olivia Gomm

Με τη συμβολή της Carolina Avendano

Η σύλληψη του Μαδούρο ανοίγει συζήτηση για τα όρια της αμερικανικής αποτροπής

Τετάρτη, 14 Ιαν, 2026Τρίτη, 13 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Ανάλυση ειδήσεων

Ο τρόπος σύλληψης του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στις 3 Ιανουαρίου από αμερικανικές δυνάμεις, που τον μετέφεραν στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει κατηγορίες περί διακίνησης ναρκωτικών, προκάλεσε κύμα συζητήσεων μεταξύ αναλυτών και χρηστών του διαδικτύου στην Ταϊβάν και την Κίνα σχετικά με το αν η Ουάσιγκτον καθιέρωσε ένα νέο προηγούμενο για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζει τους αυταρχικούς ηγέτες.

Μέσα σε λίγες ημέρες μετά από την παρέμβαση των ΗΠΑ, τα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύστηκαν από συγκρίσεις μεταξύ Βενεζουέλας και Κίνας, καθώς και οι δύο θεωρούνται αυταρχικά καθεστώτα.

Ο Τραμπ κινήθηκε γρήγορα για να ορίσει τα όρια της επιχείρησης. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The New York Times στις 8 Ιανουαρίου, απέρριψε τις συγκρίσεις μεταξύ Βενεζουέλας και άλλων γεωπολιτικών εστιών, όπως η Ταϊβάν. Ανέφερε ότι η Βενεζουέλα αποτελούσε «πραγματική απειλή» για την Αμερική, τονίζοντας ότι το καθεστώς Μαδούρο διευκόλυνε τη ροή εγκληματιών και τη διακίνηση ναρκωτικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος υπέδειξε επίσης ότι η Ταϊβάν δεν συνιστά παρόμοια απειλή για την Κίνα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Πεκίνο δεν έχει βάσιμο λόγο για στρατιωτική επέμβαση εναντίον της νήσου. Κάποιοι Ταϊβανοί αναλυτές είδαν τις δηλώσεις του ως καθησυχαστικές και προειδοποιητικές ταυτόχρονα, υποδηλώνοντας ότι το Πεκίνο δεν θα πρέπει να αναμένει ότι οι ΗΠΑ θα δίνουν αυτοσυγκράτηση την περίοδο διακυβέρνησης Τραμπ.

Αποτρεπτικό μήνυμα προς τους αυταρχικούς ηγέτες

Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επιτυχής σύλληψη του Μαδούρο είχε αποτρεπτική επίδραση στα αυταρχικά καθεστώτα, ιδίως στην Κίνα, εντείνοντας τις ανησυχίες για την προσωπική ασφάλεια ακόμα και στα υψηλότερα κλιμάκια της εξουσίας.

Ο Τζον Τζ. Τκάτσικ [John J. Tkacik], πρώην Αμερικανός διπλωμάτης που υπηρέτησε τόσο στην Ταϊπέι όσο και στο Πεκίνο και είναι διευθυντης του προγράμματος Future Asia Project στο αμερικανικό κέντρο σκέψης International Assessment and Strategy Center, έγραψε σε άρθρο άποψης που δημοσιεύθηκε στην ταϊβανέζικη εφημερίδα Liberty Times, στις 11 Ιανουαρίου, ότι η επιθετική προσέγγιση της Ουάσιγκτον έναντι του καθεστώτος Μαδούρο υπερβαίνει τις ανησυχίες για τη «ναρκοτρομοκρατία» και την παράνομη μετανάστευση.

Σύμφωνα με τον Τκάτσικ, ο πυρήνας του ζητήματος είναι η στενή ευθυγράμμιση του Μαδούρο με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ). Σημείωσε ότι τα προβλήματα διακίνησης ναρκωτικών στην Κολομβία και το Μεξικό είναι σοβαρότερα, ωστόσο δεν έχουν προκαλέσει αντίστοιχη αμερικανική δράση. Κάποιοι παρατηρητές εκτιμούν ότι το επιχείρημα αυτό έχει απήχηση στο Πεκίνο, όπου η επιχείρηση κατά του Μαδούρο παρακολουθείται στενά.

Προειδοποιήσεις τύπου Σουλεϊμανί

Ο Μπιλ Γκερτζ [Bill Gertz], βετεράνος ανταποκριτής εθνικής ασφάλειας της εφημερίδας The Washington Times, παρατήρησε στην πλατφόρμα X τον περασμένο μήνα ότι αν η Κίνα εξαπέλυε στρατιωτική επίθεση κατά της Ταϊβάν, θα μπορούσε να επαναληφθεί στο Πεκίνο ένα «πλήγμα τύπου Σουλεϊμανί» — αναφορά στη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ, το 2020 — το οποίο θα μπορούσε να έχει ως στόχο μέλη της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ ή και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ.

Ο Τόνι Χου [Tony Hu], πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, επεσήμανε πρόσφατα στο ταϊβανέζικο SET News ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν την τεχνική δυνατότητα να εκτελέσουν μια τέτοια επιχείρηση, και επικαλέστηκε τόσο το πλήγμα κατά του Σουλεϊμανί όσο και την επιδρομή κατά του Μαδούρο ως απόδειξη της επιχειρησιακής εμβέλειας των ΗΠΑ. Ο Χου ανέφερε ότι η δυνατότητα δεν αμφισβητείται και ότι το μόνο ερώτημα είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέλεγαν να το κάνουν.

Τοιχογραφία που απεικονίζει τον δολοφονημένο Ιρανό στρατηγό Κασέμ Σουλεϊμανί (α) δίπλα στον ηγέτη της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες (δ), στο Καράκας. Βενεζουέλα, 4 Ιανουαρίου 2023. (Federico Parra/AFP μέσω Getty Images)

Την ίδια οπτική είχε και ο Γιου Τσουνγκ-τσι [Yu Tsung-chi], πρώην πρόεδρος του National Defense University’s Political Warfare College της Ταϊβάν. Πρόσφατα δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι μια κινεζική στρατιωτική επίθεση κατά της Ταϊβάν θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφική αντίδραση από την κυβέρνηση Τραμπ. Ο Γιου ανέφερε ότι η επιχείρηση κατά του Μαδούρο δείχνει καθαρά πως οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν συντριπτική στρατιωτική υπεροχή και έχουν τη δυνατότητα να συλλάβουν αυταρχικούς ηγέτες, αν το κρίνουν αναγκαίο.

Οι κίνδυνοι της στρατηγικής εξουδετέρωσης της ηγεσίας

Ο Τσενγκ Τσιν-μο [Cheng Chin-mo], αναπληρωτής καθηγητής διπλωματίας στο Tamkang University στην Ταϊβάν, ανέφερε ότι η «εξουδετέρωση» της ηγεσίας σπάνια αποτελεί πρωτεύοντα στρατιωτικό στόχο, ιδίως όταν ενέχει κίνδυνο κλιμάκωσης ή ακόμη και πυρηνικής αντιπαράθεσης.

Ο Τσενγκ δήλωσε στην Epoch Times ότι είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια τέτοια επιχείρηση μεταξύ δύο μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων. Ανέφερε ότι ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες κινήθηκαν γρήγορα για να σταθεροποιήσουν τη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη του Μαδούρο — επιδιώκοντας συνεργασία με τους εναπομείναντες του παλαιού καθεστώτος ώστε να αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος — μια τέτοια αυτοσυγκράτηση θα ήταν πολύ δυσκολότερο να διασφαλιστεί αν η σύγκρουση αφορούσε την Κίνα.

Αντί για άμεσες επιθέσεις κατά της ηγεσίας στο Πεκίνο, ο Τσενγκ εκτίμησε ότι είναι πιθανότερο η Ουάσιγκτον να επιδιώξει μακροπρόθεσμο περιορισμό μέσω τεχνολογικής, οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πίεσης, με στόχο να αποδυναμώσει το καθεστώς ή να προκαλέσει εσωτερική κατάρρευση, κατά τρόπο ανάλογο με τη σταδιακή διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Στρατηγικά μηνύματα και πόλεμος πληροφοριών

Γιατί, λοιπόν, γίνεται λόγος για το ενδεχόμενο στοχοποίησης του Σι; Ο Χου, ο πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του Γκερτζ περί «πλήγματος τύπου Σουλεϊμανί» εναντίον Κινέζων αξιωματούχων είναι δύσκολο να είναι αυθόρμητες. Ανέφερε ότι κάποιος θέλει να περάσει αυτό το μήνυμα, περιγράφοντας τον Γκερτζ ως διαχρονικό αγωγό απόψεων του Πενταγώνου.

Η χρονική στιγμή συμπίπτει με την ανανεωμένη προσοχή στον Νόμο περί Εθνικής Αμυντικής Εξουσιοδότησης (National Defense Authorization Act) των ΗΠΑ για το οικονομικό έτος 2026, ο οποίος προβλέπει διεύρυνση του κοινού στρατιωτικού σχεδιασμού ΗΠΑ-Ταϊβάν, ιδίως σε μη επανδρωμένα συστήματα και επιχειρήσεις αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Ο Γιου ανέφερε ότι οι κινήσεις αυτές αντανακλούν μια ευρύτερη μετατόπιση της αμερικανικής στρατηγικής, από την αμυντική αποτροπή προς πιο απροκάλυπτα επιθετική σηματοδότηση, και παρέπεμψε στις πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις της Κίνας που περιελάμβαναν προσομοιώσεις αποκλεισμού και ασκήσεις πυραύλων γύρω από την Ταϊβάν. Ο Γιου ανέφερε ότι, στην περίπτωση του Πεκίνου, η υψηλότερη μορφή αποτροπής είναι εκείνη που στοχεύει απευθείας τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ.

Το Τζονγκνανχάι ‘εξαφανίζεται’

Προσθέτοντας στο μυστήριο, Κινέζοι χρήστες του διαδικτύου παρατήρησαν πρόσφατα ότι οι αναζητήσεις για το «Τζονγκνανχάι» σε αρκετές κινεζικές πλατφόρμες χαρτών δεν επέστρεφαν αποτελέσματα ή ανακατεύθυναν τους χρήστες σε άσχετες τοποθεσίες. Διαδικτυακοί σχολιαστές χλεύασαν την κίνηση ως ένδειξη επίσημου πανικού, αστειευόμενοι ότι το Πεκίνο έσβησε από τον χάρτη το ίδιο του το κέντρο εξουσίας.

Το Τζονγκνανχάι είναι ένα συγκρότημα στο Πεκίνο που λειτουργεί αφ’ ενός ως κατοικία αξιωματούχων του ΚΚΚ αφ’ ετέρου στεγάζει διάφορα γραφεία της ανώτατης ηγεσίας του Κόμματος.

Κάποιοι Κινέζοι χρήστες του διαδικτύου, παρά τη βαριά λογοκρισία, εξέφρασαν ανοιχτά την ελπίδα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν κάποια μέρα να συλλάβουν τον Σι. Σατιρικές αναρτήσεις που παρέπεμπαν σε δημοφιλή τραγούδια αφαιρέθηκαν από ορισμένες κινεζικές πλατφόρμες επειδή αστειεύονταν για μια ενδεχόμενη σύλληψη του Σι.

Ο Γιου απέρριψε την ιδέα ότι η απόκρυψη του Τζονγκνανχάι από τους διαδικτυακούς χάρτες μπορεί να εμποδίσει την αμερικανική συλλογή πληροφοριών. Ανέφερε ότι οι πολιτικοί δορυφόροι μπορούν να μπλοκαριστούν, αλλά όχι οι δορυφόροι αναγνώρισης, και πως ό,τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το γνωρίζουν ήδη.

Ο Τσενγκ έδωσε διαφορετική ερμηνεία, λέγοντας ότι η ανησυχία του ΚΚΚ δεν έχει να κάνει τόσο με ένα πραγματικό πλήγμα, αλλά μάλλον με τον φόβο απώλειας του ελέγχου της εξουσίας. Υποστήριξε ότι η δημόσια συζήτηση για την ευαλωτότητα της ηγεσίας υπονομεύει τον ψυχολογικό έλεγχο στον οποίο βασίζονται τα αυταρχικά συστήματα.

Όπως επεσήμανε, αυτή η αντίδραση εκθέτει την ευθραυστότητα μιας δικτατορίας.

Ορισμένοι από τους ειδικούς που αναφέρθηκαν παραπάνω υποστηρίζουν ότι είτε προορίζεται ως αποτροπή είτε ως ψυχολογικό σημάδι είτε ως εσωτερικό πολιτικό θέαμα, η σύλληψη του Μαδούρο στέλνει ένα σαφές μήνυμα σε όλο το Στενό της Ταϊβάν: η κυριαρχική ασυλία δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη.

Του Michael Zhuang

Με τη συμβολή του Fei Zhen

Η αστυνομία στο Ηνωμένο Βασίλειο εξετάζει εργαλεία ανάγνωσης της συμπεριφοράς

Δευτέρα, 12 Ιαν, 2026Δευτέρα, 12 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Οι βρετανικές αστυνομικές υπηρεσίες εξετάζουν μια νέα κατηγορία συστημάτων επιτήρησης, των λεγόμενων συμπερασματικών, τα οποία επιχειρούν να ερμηνεύουν τη συμπεριφορά, το στρες, ακόμη και ενδείξεις συναισθημάτων.

Στις 4 Δεκεμβρίου 2025, οι υπουργοί ξεκίνησαν δημόσια διαβούλευση για τη δημιουργία νομικού πλαισίου σχετικά με τις συμπερασματικές τεχνολογίες αναγνώρισης προσώπου, αναφέροντας ότι θα μπορούσαν να βοηθούν την Αστυνομία να συλλαμβάνει εγκληματίες, να αποτρέπει αυτοκτονίες και να εντοπίζει αγνοουμένους.

Προς το παρόν δεν υπάρχει ειδικός νόμος που να διέπει τη χρήση της αναγνώρισης προσώπου από την Αστυνομία στην Αγγλία και την Ουαλία. Οι αστυνομικές δυνάμεις βασίζονται, αντ’ αυτού, σε εξουσίες του εθιμικού δικαίου σε συνδυασμό με τη νομοθεσία για την προστασία δεδομένων και τα ανθρώπινα δικαιώματα, υποστηρίζοντας ότι η ανάπτυξη της τεχνολογίας πρέπει να εξυπηρετεί έναν θεμιτό σκοπό αστυνόμευσης και να είναι αναγκαία, αναλογική και δίκαιη.

Όσοι υποστηρίζουν την επέκταση επικαλούνται επιχειρησιακά αποτελέσματα. Η Μητροπολιτική Αστυνομία ανέφερε 962 συλλήψεις χάρη στη ζωντανή αναγνώριση προσώπου μεταξύ Σεπτεμβρίου 2024 και Σεπτεμβρίου 2025, αριθμοί που οι υπουργοί συχνά επικαλούνται ως δικαιολογία για ευρύτερη εφαρμογή.

Οι αστυνομικές υπηρεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο αναπτύσσουν ενεργά συστήματα που σαρώνουν ζωντανές ροές βίντεο σε δημόσιους χώρους και συγκρίνουν πρόσωπα με λίστες αναζήτησης καταζητούμενων ατόμων. Σύμφωνα με πρόσφατο ενημερωτικό δελτίο της κυβέρνησης, η αστυνομία χρησιμοποιεί πλέον τρεις μορφές αναγνώρισης προσώπου: την εκ των υστέρων αναγνώριση προσώπου, τη ζωντανή αναγνώριση προσώπου και την αναγνώριση προσώπου με πρωτοβουλία χειριστή.

Η εκ των υστέρων αναγνώριση προσώπου χρησιμοποιείται μετά από συμβάντα, στο πλαίσιο ποινικών ερευνών, αντλώντας εικόνες από κάμερες κλειστού κυκλώματος, κινητά τηλέφωνα, κάμερες σε οχήματα, κουδούνια με κάμερα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι εικόνες αυτές συγκρίνονται με φωτογραφίες κρατουμένων που τηρούνται στην Εθνική Βάση Δεδομένων της Αστυνομίας. Οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποιούν περισσότερες από 25.000 αναζητήσεις εικόνων προσώπου κάθε μήνα, ενώ ορισμένες λειτουργούν και τοπικά συστήματα εκ των υστέρων αναγνώρισης προσώπου.

Το Εθνικό Συμβούλιο Αρχηγών Αστυνομίας ανέφερε ότι 127 ύποπτοι, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε σοβαρές ταραχές σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο τον Αύγουστο 2024, ταυτοποιήθηκαν με εκ των υστέρων αναγνώριση προσώπου έπειτα από διαμαρτυρίες που πυροδοτήθηκαν από τη δολοφονία τριών κοριτσιών, τα οποία σκοτώθηκαν από επίθεση με μαχαίρι, σε κατασκήνωση με θέμα την Τέιλορ Σουίφτ, από τον Άξελ Μουγκάνουα Ρουντακούμπανα.

Η ζωντανή αναγνώριση προσώπου συγκρίνει σε πραγματικό χρόνο ζωντανό υλικό διερχόμενων πολιτών με λίστες αναζήτησης. Οι Αρχές ανέφεραν ότι χρήση αυτής της μεθόδου στο Λονδίνο μεταξύ Ιανουαρίου 2024 και Σεπτεμβρίου 2025 οδήγησε σε περισσότερες από 1.300 συλλήψεις για αδικήματα όπως βιασμός, ενδοοικογενειακή κακοποίηση, διακεκριμένη διάρρηξη, βαριά σωματική βλάβη, ληστεία, διακίνηση ναρκωτικών, κακοποίηση ζώων και αδικήματα κατά ανηλίκων. Η αστυνομία ανέφερε επίσης ότι η τεχνολογία βοήθησε να διασφαλιστεί η συμμόρφωση καταγεγραμμένων δραστών σεξουαλικών αδικημάτων, οδηγώντας σε περισσότερες από 100 συλλήψεις.

Έως τον Νοέμβριο 2025, δεκατρείς αστυνομικές δυνάμεις έχουν χρησιμοποιήσει ή χρησιμοποιούν τη ζωντανή αναγνώριση προσώπου, συμπεριλαμβανομένων της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, της Αστυνομίας της Νότιας Ουαλίας, της Αστυνομίας του ευρύτερου Μάντσεστερ, της Αστυνομίας του Δυτικού Γιόρκσιρ, καθώς και των δυνάμεων του Σάρρεϋ, του Σάσσεξ, του Έσσεξ, του Μπέντφορντσιρ, του Σάφφολκ, του Χάμσιρ και της Νήσου Ουάιτ, του Λέστερσιρ, του Νορθάμπτονσιρ και της Βόρειας Ουαλίας.

Η αναγνώριση προσώπου με πρωτοβουλία χειριστή επιτρέπει σε αστυνομικούς να φωτογραφίζουν, μέσω εφαρμογής σε κινητό, ένα άτομο ενδιαφέροντος ώστε να επιβεβαιώνουν την ταυτότητά του χωρίς να προχωρήσουν σε σύλληψη. Η Αστυνομία Νότιας Ουαλίας και η Αστυνομία Γκουέντ χρησιμοποιούν επί του παρόντος το σύστημα.

Επιτήρηση στις κοινωνίες

Η Έλενορ «Νελ» Ουώτσον (Eleanor ‘Nell’ Watson), κορυφαία ερευνήτρια και σύμβουλος σε ζητήματα δεοντολογίας και διαφάνειας της τεχνητής νοημοσύνης, έχει επικρίνει την ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτήρησης. Όπως ανέφερε στην εφημερίδα The Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, το Ηνωμένο Βασίλειο κατασκευάζει υποδομές για μια κοινωνία επιτήρησης, ενώ πείθει τον εαυτό του ότι απλώς συλλαμβάνει εγκληματίες.

Η Ουώτσον κατέχει τη θέση της εκτελεστικής συμβούλου σε φιλοσοφικά ζητήματα στην Apple, καθώς και της προέδρου του EURAIO, του Ευρωπαϊκού Γραφείου Υπεύθυνης Τεχνητής Νοημοσύνης. Παράλληλα, είναι ανώτερη επιστημονική σύμβουλος στο The Future Society και ανώτερη υπότροφος στο The Atlantic Council.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισε να αναπτύσσει εκτεταμένα συστήματα κλειστού κυκλώματος τη δεκαετία του 1990, μετά τις βομβιστικές επιθέσεις του IRA, δημιουργώντας τόσο φυσικές υποδομές όσο και θεσμική εξοικείωση με τη δημόσια επιτήρηση, κάτι που, όπως είπε, η ηπειρωτική Ευρώπη δεν ανέπτυξε ποτέ στον ίδιο βαθμό. Το Λονδίνο διαθέτει σήμερα περίπου 68 κάμερες κλειστού κυκλώματος ανά 1.000 κατοίκους, σε περίπου εξαπλάσια πυκνότητα από το Βερολίνο, και αυτό το δίκτυο κάνει την προσθήκη τεχνολογίας συμπερασματικών δυνατοτήτων να μοιάζει με σταδιακή αναβάθμιση και όχι με ουσιαστική αλλαγή.

Η Ουώτσον εξήγησε ότι η αναγνώριση προσώπου λειτουργεί εξάγοντας γεωμετρικές μετρήσεις από εικόνες προσώπου, όπως η απόσταση μεταξύ των ματιών, το σχήμα της γνάθου και η σχετική θέση χαρακτηριστικών σημείων του προσώπου, τις οποίες μετατρέπει σε μαθηματικές αναπαραστάσεις που αποκαλούνται «αποτυπώματα προσώπου» ή «ενσωματώσεις». Αυτές συγκρίνονται με βάσεις δεδομένων γνωστών ατόμων με τη χρήση αλγορίθμων ομοιότητας, ενώ τα σύγχρονα συστήματα αξιοποιούν βαθιά νευρωνικά δίκτυα που έχουν εκπαιδευτεί σε εκατομμύρια εικόνες προσώπων ώστε να βελτιώνεται η ακρίβεια.

Για τυπικούς σκοπούς ταυτοποίησης, δηλαδή για την αντιστοίχιση ενός προσώπου μέσω λίστας αναζήτησης γνωστών υπόπτων, η τεχνολογία έχει καταστεί αρκετά αξιόπιστη υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με τη Μητροπολιτική Αστυνομία να αναφέρει ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων περίπου 1 στα 1.000 για τις τρέχουσες αναπτύξεις ζωντανής αναγνώρισης προσώπου.

Κατά την Ουώτσον, αυτή η φαινομενική ακρίβεια αποκρύπτει σημαντικά προβλήματα, καθώς η ορθότητα των συμπερασμάτων μεταβάλλεται σημαντικά ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού, τη γωνία της κάμερας και, κρίσιμα, ανά δημογραφική ομάδα. Όπως πρόσθεσε, πολλές μελέτες έχουν τεκμηριώσει υψηλότερα ποσοστά σφάλματος για άτομα με πιο σκούρο χρώμα δέρματος και για γυναίκες.

Όπως σημείωσε, οι συμπερασματικές τεχνολογίες, δηλαδή τα συστήματα που επιχειρούν να ανιχνεύσουν συναισθήματα, στρες, εξαπάτηση ή «ύποπτη συμπεριφορά», στηρίζονται σε πολύ πιο ασταθή επιστημονικά θεμέλια. Η βασική παραδοχή που διέπει την αναγνώριση συναισθημάτων, εξήγησε, είναι ότι οι εσωτερικές συναισθηματικές καταστάσεις παράγουν αξιόπιστες, καθολικές εξωτερικές εκφράσεις, όμως αυτή η παραδοχή, σύμφωνα με την ίδια, είναι υπό αμφισβήτηση.

Η Ουώτσον παρέπεμψε σε μετα-ανάλυση ορόσημο του 2019, που δημοσιεύτηκε στο Psychological Science in the Public Interest και υπογράφηκε από πέντε ερευνητές, οι οποίοι ξεκίνησαν το έργο με διαφορετικές θεωρητικές δεσμεύσεις· η μελέτη κατέληξε ότι οι εκφράσεις του προσώπου δεν αποτελούν «δακτυλικά αποτυπώματα» ούτε «διαγνωστικές ενδείξεις που σηματοδοτούν αξιόπιστα και ειδικά συγκεκριμένες συναισθηματικές καταστάσεις ανεξαρτήτως πλαισίου, προσώπου και κουλτούρας». Με άλλα λόγια, ένα συνοφρύωμα δεν υποδηλώνει αξιόπιστα θυμό και ένα χαμόγελο δεν υποδηλώνει αξιόπιστα ευτυχία, καθώς οι συναισθηματικές εκφράσεις διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ πολιτισμών, πλαισίων και ατόμων.

Το Ηνωμένο Βασίλειο κατασκευάζει κάτι που θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε «υποδομή επιτήρησης με δημοκρατικά χαρακτηριστικά», επεσήμανε η Ουώτσον, οικοδομώντας δυνατότητες συγκρίσιμες με αυτές αυταρχικών συστημάτων, ενώ διατηρεί τις διαδικαστικές μορφές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Ο κίνδυνος είναι ότι οι υποδομές, όταν χτιστούν, διαμορφώνουν τις πολιτικές δυνατότητες που θα έχουν στη διάθεσή τους οι μελλοντικές κυβερνήσεις· ένα σύστημα ικανό για ολοκληρωμένη παρακολούθηση συμπεριφοράς δεν γίνεται λιγότερο ικανό επειδή βρίσκεται στην εξουσία μια φιλική κυβέρνηση.

Το υπουργείο Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου δεν απάντησε σε αίτημα της Epoch Times για σχόλιο.

Συμπερασματική επιτήρηση

Ο Δημήτριος Φλούδας, πρώην σύμβουλος πολιτικής και γεωπολιτικής για λήψεις αποφάσεων σε επίπεδο υπουργικού συμβουλίου, μεταξύ άλλων και στο βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών, ανέφερε ότι οι συμπερασματικές τεχνολογίες μπορεί να είναι μία σημαντική παρέμβαση, αντίστοιχη με την ανάγνωση των σκέψεων από αλγόριθμο.

Ανέφερε ότι μία πρώτη πιθανή πρόκληση στη χρήση της τεχνολογίας θα ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, μια δικαστική προσφυγή για έλεγχο νομιμότητας, με το επιχείρημα ότι η συμπερασματική επιτήρηση παραβιάζει το Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο εγγυάται το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, της κατοικίας και της αλληλογραφίας, και ενδεχομένως το Άρθρο 6, που εγγυάται το δικαίωμα σε δίκαιη και δημόσια ακροαματική διαδικασία εντός εύλογου χρόνου.

Ο Φλούδας ανέφερε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ότι, δεδομένου πως η Βρετανία διαθέτει ήδη πολύ πυκνό δίκτυο κλειστού κυκλώματος, η προσθήκη της συμπερασματικής επιτήρησης είναι απλώς το επόμενο λογικό βήμα στην παρακολούθηση των δημόσιων χώρων, και σημείωσε ότι αυτό συνδυάζεται με την πολιτική επιθυμία να είναι το Ηνωμένο Βασίλειο παγκόσμιος ηγέτης στην τεχνολογία ασφάλειας μετά το Brexit, που χαρακτηρίζεται από συνεχή αύξηση των ποσοστών εγκληματικότητας. Η αστυνομική δύναμη είναι τόσο βεβαρυμένη, ώστε αναγκάζεται να αγνοεί όλα τα μη σοβαρά αδικήματα εδώ και αρκετά χρόνια, επεσήμανε.

Η Νόρα Ντεμλάιτνερ (Nora Demleitner), διακεκριμένη Αμερικανίδα ακαδημαϊκός της ποινικής δικαιοσύνης, πρώην κοσμήτορας νομικής σχολής και εκλεγμένο μέλος μεγάλων νομικών δεξαμενών σκέψης, ανέφερε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται πιο μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της αστυνομικής επιτήρησης.

Ανέφερε ότι με τόσο μεγάλο όγκο διαθέσιμου υλικού, από την οπτική της επιβολής του νόμου έχει νόημα να επιδιώκεται η ένταξη περισσότερης τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου. Αναμένεται η κυβερνητική ώθηση ώστε να καταγράφονται περισσότερα πρόσωπα, για τη διεύρυνση των βάσεων δεδομένων και για τη βελτίωση της ποιότητας και του αριθμού των δημόσιων καμερών, κάτι που θα μετακινήσει το σύστημα προς μια ευρύτερη αρχιτεκτονική επιτήρησης, είπε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος.

Όπως εξήγησε, υπάρχει έντονη αλληλεπίδραση και ανταλλαγή πρακτικών στην αστυνόμευση μεταξύ ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου και θα πρέπει να αναμένεται ότι τα μοντέλα θα επηρεάσουν το ένα το άλλο, με το Ηνωμένο Βασίλειο να έχει εξελίξει περισσότερο το μοντέλο επιτήρησης.

Ο Κρίστοφερ Ζούκης, σύμβουλος ομοσπονδιακών φυλακών στις ΗΠΑ και υπέρμαχος της ποινικής δικαιοσύνης, ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν ομοσπονδιακή απαγόρευση στην αστυνομική χρήση της αναγνώρισης προσώπου, με τη χρήση να ρυθμίζεται σε επίπεδο Πολιτειών και πόλεων, επιτρέποντας την ανάπτυξη σε πραγματικό χρόνο σε ορισμένες δικαιοδοσίες, ενώ άλλες έχουν επιβάλει πλήρη απαγόρευση σε τοπικό επίπεδο.

Όπως ανέφερε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, η στροφή του Ηνωμένου Βασιλείου προς την ενισχυμένη αναγνώριση προσώπου και τη συμπερασματική επιτήρηση αποτελεί παράδειγμα ενός μοντέλου που επικεντρώνεται στην ασφάλεια των δημόσιων χώρων και στην ταχεία υιοθέτηση της τεχνολογίας. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όπου το συνταγματικό υπόβαθρο (η Δ΄ Τροπολογία) θέτει κριτήρια για τις έρευνες και τις κατασχέσεις και απαιτεί από τα δικαστήρια να εξετάζουν τα εύλογα όρια της ιδιωτικότητας, στο Ηνωμένο Βασίλειο το δίκαιο βασίζεται σε πολιτική εποπτείας και, επομένως, πιλοτικά προγράμματα και αναπτύξεις προχωρούν ταχύτερα.

Ο Ζούκης παρατήρησε ότι τα συμπερασματικά συστήματα είναι κάτι περισσότερο από ταυτοποίηση προσώπου. Αναλύουν τη γλώσσα του σώματος, ενδείξεις στρες και προφίλ συμπεριφοράς ώστε να εντοπίζουν ζητήματα όπως πιθανή εγκληματική δραστηριότητα ή ενδείξεις αυτοτραυματισμού. Τα συστήματα αυτά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από δεδομένα και ερμηνεία, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε παραγωγική χρήση τους πρέπει να περιλαμβάνει ανθρώπινο έλεγχο.

Η Ελίζαμπεθ Μέλτον (Elizabeth Melton), από την αμερικανική οργάνωση πολιτικών ελευθεριών Banish Big Brother, ανέφερε ότι ανησυχίες για επιτήρηση που επιχειρεί να διαβάσει συναισθήματα διατυπώνονται ήδη από το 2019μ και παρέπεμψε σε ισχυρισμούς της βρετανικής εταιρείας WeSee, η οποία έχει δηλώσει ότι το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης της μπορεί να ανιχνεύει ύποπτη συμπεριφορά διαβάζοντας ενδείξεις στο πρόσωπο που είναι ανεπαίσθητες στο μη εκπαιδευμένο μάτι, σύμφωνα με σχετική έρευνα του BBC.

Η Μέλτον ανέφερε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί να περπατά σε ένα αεροδρόμιο μετά από έναν οδυνηρό χωρισμό ή μετά τον θάνατο του σκύλου του, και η στενοχώρια του να εκλαμβάνεται ως επικίνδυνη. Εναλλακτικά, κάποιος θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτοκτονικός προκαλώντας παρέμβαση. Αυτή η προσέγγιση απειλεί να μας στερήσει την ελευθερία να εκφράζουμε τα συναισθήματα που μας κάνουν ανθρώπους.

Προειδοποίησε, επίσης, ότι τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να επηρεάσουν δυσανάλογα ανθρώπους που εκφράζουν τα συναισθήματά τους διαφορετικά, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με αυτισμό.

Ιστορικά, άνθρωποι που ζουν υπό αυταρχικά καθεστώτα έχουν μάθει να ρυθμίζουν αυστηρά τον τρόπο που μιλούν, που δρουν, ακόμη και που ντύνονται, ώστε να αποφεύγουν να τραβούν την προσοχή. Τόνισε ότι αυτό δεν είναι το είδος της ατμόσφαιρας που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει μια ελεύθερη και ανοιχτή κοινωνία.

Η νομοθεσία στην Ευρώπη

Στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κανονισμός της ΕΕ για την τεχνητή νοημοσύνη, που ισχύει από τον Αύγουστο 2024, θέτει αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση βιομετρικής και συμπεριφορικής τεχνητής νοημοσύνης από τις Αρχές επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων αυστηρών δοκιμών αναγκαιότητας και αναλογικότητας και της κατάταξης ως υψηλού κινδύνου για κάθε ανάπτυξη.

Στη Γαλλία, η χρήση αναγνώρισης προσώπου σε πραγματικό χρόνο σε δημόσιους χώρους είναι γενικά απαγορευμένη βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, αν και βρίσκεται σε εξέλιξη πολιτική συζήτηση για αλλαγή ή επικαιροποίηση της σχετικής νομοθεσίας.

Η Γερμανία διαθέτει ισχυρές συνταγματικές εγγυήσεις ιδιωτικότητας. Ωστόσο, η αστυνομία στη Γερμανία χρησιμοποιεί κάμερες υψηλής ευκρίνειας και ζωντανή αναγνώριση προσώπου για τη σύλληψη υπόπτων, γεγονός που εγείρει νομικά ερωτήματα στον απόηχο του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την τεχνητή νοημοσύνη.

Το σύστημα, που αναπτύσσεται από την αστυνομία στο ανατολικό γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας και στο Βερολίνο, μπορεί να επεξεργάζεται εικόνες προσώπων με χρονική καθυστέρηση λίγων δευτερολέπτων, όπως είχε δηλώσει πέρυσι στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με το γερμανικό μέσο Netzpolitik, το γραφείο του εισαγγελέα του Βερολίνου.

Στην Ισπανία, η αστυνομική χρήση αναγνώρισης προσώπου είναι σημαντικά περιορισμένη, καθώς κάθε έργο που περιλαμβάνει αυτή την τεχνολογία απαιτεί Εκτίμηση Αντικτύπου Προστασίας Δεδομένων, δηλαδή αξιολόγηση που εξετάζει πιθανούς κινδύνους για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των επηρεαζόμενων ατόμων.

Η Ιταλία συγκαταλέγεται στις χώρες της ΕΕ με τους πιο αυστηρούς περιορισμούς. Η ιταλική Αρχή Προστασίας Δεδομένων (Garante) έχει παρέμβει επανειλημμένα κατά αναπτύξεων αναγνώρισης προσώπου, μπλοκάροντας ή αναστέλλοντας ουσιαστικά τη χρήση σε πραγματικό χρόνο σε δημόσιους χώρους.

Του Owen Evans

Γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται περισσότερο σήμερα — Πώς ενισχύεται η ανθεκτικότητα

Δευτέρα, 12 Ιαν, 2026Σάββατο, 10 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Πριν από λίγους μήνες, ένα 13χρονο κορίτσι ήρθε στο ιατρείο μου με χρόνιους πόνους στο στομάχι, πονοκεφάλους, κακό ύπνο και συνεχή ανησυχία. Η μητέρα της είχε δοκιμάσει τα πάντα· είχε αποκλείσει τη γλουτένη, είχε προσαρμόσει το σχολικό διάβασμα, είχε προσθέσει συμπληρώματα, όμως τίποτα δεν φαινόταν να ηρεμεί την κόρη της.

Όταν τη ρώτησα πώς είναι μια συνηθισμένη μέρα, της η εικόνα ήταν οδυνηρά γνώριμη. Ξυπνούσε πριν από τις 6 το πρωί, έτρεχε στο σχολείο για οκτώ ώρες συνεχούς ακαδημαϊκής πίεσης, έπειτα πήγαινε κατευθείαν σε εξωσχολικές δραστηριότητες και στη συνέχεια έπεφτε με τα μούτρα στις εργασίες μέχρι τις 9 ή τις 10 το βράδυ. Καθόταν μπροστά σε οθόνες μέχρι την ώρα του ύπνου. Ουσιαστικά, δεν υπήρχε ποτέ πραγματική ανάπαυλα. Το νευρικό της σύστημα δεν είχε καμία ευκαιρία για «επαναφορά». Το σώμα της έστελνε σήματα, αλλά κανείς δεν είχε καταφέρει να τα αποκωδικοποιήσει.

Όταν εφαρμόσαμε ένα απλό σχέδιο υποστήριξης — που περιλάμβανε βελτίωση του ύπνου, μείωση του χρόνου στις οθόνες, προσθήκη σωματικής δραστηριότητας, ισορροπημένα γεύματα και εκμάθηση τεχνικών «γείωσης» — τα συμπτώματά της άρχισαν να υποχωρούν μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες. Ο πόνος στο στομάχι ελαττώθηκε, η διάθεσή της σταθεροποιήθηκε και ο ύπνος της, επιτέλους, έγινε βαθύς. Άρχισε να νιώθει ξανά άνθρωπος.

Τέτοιες σκηνές είναι συνηθισμένες στην παιδιατρική πρακτική. Το άγχος και η κατάθλιψη έχουν μετατραπεί σε καθοριστικά χαρακτηριστικά της παιδικής ηλικίας στη σύγχρονη Αμερική. Πριν από δέκα χρόνια, ήταν ασυνήθιστο ένας παιδίατρος να διαγνώσει κλινικό άγχος σε ένα παιδί. Σήμερα, αποτελεί μέρος της εβδομαδιαίας — και κάποιες φορές της καθημερινής — δουλειάς μου. Οι γονείς νιώθουν καταβεβλημένοι. Τα παιδιά νιώθουν καταβεβλημένα. Και οι αριθμοί αποτυπώνουν αυτό που οι οικογένειες ήδη γνωρίζουν.

Σχεδόν ένας στους τρεις εφήβους πληροί πλέον τα κριτήρια για αγχώδη διαταραχή. Οι διαγνώσεις κατάθλιψης στους εφήβους έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2010. Οι παιδιατρικές νοσηλείες για αυτοκτονικό ιδεασμό έχουν αυξηθεί δραματικά την τελευταία δεκαετία.

Πρέπει να αναρωτηθούμε πώς φτάσαμε ως εδώ και να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να βρουν τον δρόμο τους προς τη συναισθηματική ανθεκτικότητα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Αυτή η κρίση δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Είναι το αποτέλεσμα μιας κουλτούρας που είναι θεμελιωδώς ασύμβατη με την ανάπτυξη του παιδιού.

Οι βασικοί παράγοντες που βλέπω καθημερινά είναι οι εξής:

1. Χρόνιο στρες και υπερφορτωμένο πρόγραμμα

Τα παιδιά σήμερα ζουν σαν μικροί ενήλικες. Η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη, χωρίς να προβλέπεται χρόνος για ανάπαυση. Ο εγκέφαλός τους δεν σταματάει να δουλεύει.

Η έρευνα δείχνει ότι το χρόνιο στρες αναδιαμορφώνει τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, επηρεάζοντας τον ιππόκαμπο, την αμυγδαλή και τον προμετωπιαίο φλοιό — περιοχές που ρυθμίζουν τη μνήμη, τη διάθεση και την εκτελεστική λειτουργία.

2. Στέρηση ύπνου

Τα περισσότερα παιδιά και έφηβοι στερούνται ύπνο — όχι απλά λίγο, αλλά ώρες — και αυτή η χρόνια απώλεια ύπνου συνδέεται στενά με αστάθεια στη διάθεση, υψηλότερα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης, συμπεριφορικές δυσκολίες και μειωμένη συναισθηματική αυτορρύθμιση. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της στέρησης οφείλεται στον σύγχρονο τρόπο ζωής: χρήση οθονών αργά τη νύχτα, πολύ πρωινή έναρξη του σχολείου, περιβάλλον που δημιουργεί υπερδιέγερση, κοινωνική πίεση, έκθεση στο μπλε φως που διαταράσσει τη μελατονίνη, ακατάστατες συνήθειες, και ο γενικότερος ρυθμός της παιδικής ηλικίας σήμερα.

Όταν ο εγκέφαλος ενός παιδιού δεν αναπαύεται όσο χρειάζεται, το συναισθηματικό «σύστημα φρένων» του δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως θα έπρεπε. Τότε τα πάντα, από ξεσπάσματα έως ευερεθιστότητα και άγχος, γίνονται πολύ πιο έντονα.

3. Η αύξηση του χρόνου στις οθόνες

Ο ‘ελέφαντας στο δωμάτιο’. Η υπερβολική έκθεση σε οθόνες — ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε περιεχόμενο με γρήγορες εναλλαγές — υπερδιεγείρει το νευρικό σύστημα, διαταράσσει τα επίπεδα ντοπαμίνης και αυξάνει το άγχος, τη σύγκριση με τους άλλους και τα καταθλιπτικά συμπτώματα.

Ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι βιολογικό· η διαρκής «καινοτομία» του ψηφιακού περιεχομένου προκαλεί επαναλαμβανόμενες κορυφώσεις ντοπαμίνης, που κρατούν τον εγκέφαλο σε κατάσταση αναζήτησης, καθιστώντας την ηρεμία, τη συγκέντρωση και την ικανοποίηση ολοένα και πιο μακρινές. Το μπλε φως ‘λέει’ στον εγκέφαλο να παραμείνει σε εγρήγορση, καταστέλλοντας τη μελατονίνη και διατηρώντας το νευρικό σύστημα σε κατάσταση συνεχούς διέγερσης.

Επειδή οι οθόνες είναι διαδραστικές — κύλιση, «μου αρέσει», σχόλια, γρήγορες οπτικές αλλαγέ — ο εγκέφαλος μαθαίνει να προσδοκά διαρκώς περισσότερα ερεθίσματα, άρα δεν ηρεμεί ποτέ πραγματικά. Με τον καιρό, αυτός ο συνδυασμός προγραμματίζει τα παιδιά να είναι σε συνεχή επαγρύπνηση, ανίκανα να περιέλθουν σε κατάσταση ξεκούρασης, ηρεμίας και συναισθηματικής αυτορρύθμιση.

Μια μελέτη του 2023, που δημοσιεύτηκε στο JAMA Pediatrics, συνέδεσε την υψηλή χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης με δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο που σχετίζονται με τη συναισθηματική ευαισθησία.

4. Επεξεργασμένες τροφές και έλλειψη θρεπτικών συστατικών

Η αύξηση των υπερ-επεξεργασμένων τροφών, των τεχνητών χρωστικών, της υψηλής πρόσληψης ζάχαρης, των χαμηλών επιπέδων ωμέγα-3 και της εντερικής δυσβίωσης επηρεάζει άμεσα τη διάθεση και τη συμπεριφορά, επειδή η φλεγμονή στο έντερο ισοδυναμεί με φλεγμονή στον εγκέφαλο. Ο άξονας εντέρου-εγκεφάλου δεν είναι θεωρία· είναι μία από τις πιο καλά τεκμηριωμένες οδούς στην παιδιατρική νευροβιολογία.

Τα παιδιά σήμερα παρουσιάζουν επίσης συχνά ελλείψεις σε μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σίδηρο, ωμέγα-3 και βιταμίνες του συμπλέγματος Β —όλα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για σταθερή διάθεση, ήρεμη συμπεριφορά και υγιή παραγωγή νευροδιαβιβαστών. Όταν αυτά μειώνονται, ο εγκέφαλος γίνεται πιο ευάλωτος· αυξάνεται η ευερεθιστότητα, μειώνεται η συγκέντρωση, αποδυναμώνεται η συναισθηματική αυτορρύθμιση και εντείνεται το άγχος.

Διατροφικά μοτίβα που προκαλούν αιχμές στο σάκχαρο του αίματος δημιουργούν έναν κύκλο· οι απότομες διακυμάνσεις της γλυκόζης πυροδοτεί αυξήσεις κορτιζόλης, οι οποίες πυροδοτούν έκκριση αδρεναλίνης, οδηγώντας σε «χαοτική» συμπεριφορά και κατάρρευση.

Με άλλα λόγια, ένα απορρυθμισμένο έντερο οδηγεί σε ένα απορρυθμισμένο παιδί. Η διατροφή δεν είναι όλη ο μόνος λόγος, αλλά είναι ένας από τους πιο υποτιμημένους παράγοντες που οδηγούν σε συμπεριφορικά ζητήματα στα παιδιά σήμερα.

5. Η απώλεια του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους

Τα παιδιά σήμερα περνούν το 90% του χρόνου τους σε εσωτερικούς χώρους. Το ελεύθερο παιχνίδι —ο σημαντικότερος φυσικός ρυθμιστής του νευρικού συστήματος— έχει αντικατασταθεί από ακαδημαϊκές υποχρεώσεις, δομημένες δραστηριότητες και οθόνες.

Η μοναξιά, ακόμη και στα παιδιά, έχει εξελιχθεί σε παράγοντα κινδύνου για την ψυχική υγεία.

6. Η διαταραχή της πανδημίας

Τα κλειστά σχολεία, η κοινωνική απομόνωση και το χρόνιο οικογενειακό στρες δημιούργησαν μια πρωτοφανή ψυχολογική δοκιμασία —ειδικά για τους εφήβους. Η απαγόρευση κυκλοφορίας ήταν μόνο το γεγονός ότι «τα παιδιά δεν πήγαιναν σχολείο». Ήταν η αποδόμηση κάθε προστατευτικού παράγοντα που σταθεροποιεί τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δεδομένα από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH) και πολλαπλά παιδιατρικά νοσοκομεία έδειξαν τις υψηλότερες αυξήσεις που έχουν καταγραφεί ποτέ σε άγχος, κατάθλιψη, αυτοτραυματισμό και επισκέψεις στα επείγοντα για θέματα ψυχικής υγείας σε εφήβους. Γιατί; Η εφηβεία εξαρτάται από προβλέψιμη δομή, αλληλεπίδραση με συνομηλίκους, σωματική κίνηση, διερεύνηση ταυτότητας και πρόσωπο με πρόσωπο συναισθηματική ρύθμιση. Από τη μια στιγμή στην άλλη, όλα αυτά εξαφανίστηκαν.

Πολλοί έφηβοι ήταν:

Κοινωνικά απομονωμένοι κατά τη διάρκεια της πιο κοινωνικά καθοδηγούμενης περιόδου της ανθρώπινης ανάπτυξης
Σωματικά αδρανείς, κάτι που επιδεινώνει τις διαταραχές διάθεσης μειώνοντας τον εγκεφαλικό νευροτροφικό παράγοντα και τη δραστηριότητα της σεροτονίνης
Χρόνια συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, αντικαθιστώντας την πραγματική ανθρώπινη σύνδεση με την ψηφιακή διέγερση
Επιβαρυμένοι από το στρες των γονέων τους, τις οικονομικές πιέσεις, το πένθος και την αβεβαιότητα
Αντιμέτωποι με ένα «πάγωμα» της ταυτότητάς τους, καθώς σημαντικά ορόσημα, αθλητισμός, φιλίες και η πορεία προς την ανεξαρτησία έμπαιναν σε παύση

Για ορισμένα παιδιά, η μοναξιά ήταν μεγάλη. Η χρόνια μοναξιά πλέον αναγνωρίζεται ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου για άγχος, κατάθλιψη, κακό ύπνο, δυσλειτουργία εκτελεστικών λειτουργιών και ακόμη και για αλλοιωμένη ανοσολογική δραστηριότητα.

Οι έφηβοι δεν ξεπέρασαν στην προηγούμενη κατάσταση. Πολλοί εξακολουθούν να ζουν με τις συνέπειες της απαγόρευσης κυκλοφορίας και της πανδημίας — με νευρικά συστήματα κολλημένα στην επαγρύπνηση, κοινωνική αυτοπεποίθηση που υστερεί, ακαδημαϊκή υπερφόρτωση και συναισθηματική ευθραυστότητα. Όταν κατανοεί κανείς το βάθος της διαταραχής, η κρίση που βλέπουμε σήμερα αποκτά μια σπαρακτική λογική.

7 βήματα για την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας του παιδιού σας

Το άγχος στην παιδική ηλικία συχνά ανταποκρίνεται έντονα σε θεμελιώδεις παρεμβάσεις —αλλαγές που δεν απαιτούν συνταγές, αλλά απαιτούν δέσμευση και συνέπεια.

1. Προστατέψτε τον ύπνο

Τα σταθερά ωράρια ύπνου, η αποφυγή οθονών 60 έως 90 λεπτά πριν από τον ύπνο, ένα δροσερό, σκοτεινό υπνοδωμάτιο και χαλαρωτικές συνήθειες πριν τον ύπνο δημιουργούν το θεμέλιο για υγιή ύπνο.

Αυτή είναι η υπ’ αριθμόν 1 παρέμβαση με τη μεγαλύτερη απόδοση.

2. Μειώστε τη διέγερση

Ο περιορισμός περιεχομένου γρήγορου ρυθμού που προκαλεί κορυφώσεις ντοπαμίνης, η απομάκρυνση των τηλεφώνων από τα υπνοδωμάτια και η δημιουργία καθημερινών «διαλειμμάτων από την τεχνολογία» δίνουν στο νευρικό σύστημα των παιδιών χρόνο να επαναρρυθμιστεί.

Τα παιδιά χρειάζονται την πλήξη για να αναπτύξουν συναισθηματική ανθεκτικότητα.

3. Δώστε προτεραιότητα στη διατροφή

Μια ισορροπημένη, αντιφλεγμονώδης διατροφή υποστηρίζει τη διάθεση. Αυτό περιλαμβάνει υγιή λιπαρά όπως αβοκάντο, ξηρούς καρπούς και ελαιόλαδο, τροφές πλούσιες σε ωμέγα-3, γεύματα πλούσια σε πρωτεΐνη, τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, καθώς και περιορισμό χρωστικών, πρόσθετων και επεξεργασμένων ενδιάμεσων γευμάτων.

Απλές αλλαγές οδηγούν σε προβλέψιμες συναισθηματικές μετατοπίσεις.

4. Κινήστε το σώμα κάθε μέρα

Η κίνηση δεν είναι προαιρετική για τα παιδιά με άγχος. Η άσκηση αυξάνει φυσικά τη σεροτονίνη και άλλους νευροδιαβιβαστές, βελτιώνοντας τη διάθεση και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

5. Ενισχύστε την ικανότητα αυτορρύθμισης

Τα παιδιά χρειάζονται εργαλεία όπως βαθιές αναπνοές, τεχνικές «γείωσης», έκθεση στη φύση, γιόγκα και πρακτικές ενσυνειδητότητας.

6. Επαναφέρετε την κοινωνική σύνδεση και το ελεύθερο παιχνίδι

Τα παιδιά έχουν θεμελιώδη ανάγκη για αυθεντική σύνδεση και ελεύθερο χρόνο με συνομήλικους. Μέσω του παιχνιδιού, τα παιδιά ρυθμίζουν φυσικά τις ορμόνες του στρες και αναπτύσσουν βασικές κοινωνικο-συναισθηματικές δεξιότητες.

Οι ισχυρές φιλίες παρέχουν προστατευτικό «μαξιλάρι» απέναντι στις προκλήσεις της ψυχικής υγείας, ενώ ο χρόνος στη φύση βοηθά να αποκατασταθούν νευρικά συστήματα που έχουν καταπονηθεί από τη διαρκή διέγερση της σύγχρονης ζωής.

Αυτά δεν είναι πολυτέλειες —είναι βιολογικές αναγκαιότητες για υγιή ανάπτυξη.

7. Προχωρήστε σε στοχευμένες εξετάσεις όταν χρειάζεται

Αν τα συμπτώματα επιμένουν, στοχευμένες εξετάσεις μπορούν να εντοπίσουν ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, εντερική φλεγμονή, ευαισθησίες σε τροφές και ορμονική ανισορροπία.

Οι εξετάσεις μετατρέπουν τις εικασίες σε σαφήνεια.

Συμπέρασμα

Το άγχος και η κατάθλιψη δεν είναι απλώς προβλήματα του εγκεφάλου. Είναι καταστάσεις που αφορούν ολόκληρο το σώμα και ολόκληρο το περιβάλλον.

Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν σταθεροποιούμε το νευρικό σύστημα, μειώνουμε την υπερφόρτωση, βελτιώνουμε τον ύπνο και τη διατροφή, αποκαθιστούμε τη σύνδεση και το παιχνίδι και αντιμετωπίζουμε τις ρίζες του προβλήματος, όχι μόνο τα συμπτώματα.

Τα παιδιά δεν είναι «προβληματικά» —ανταποκρίνονται σε έναν κόσμο που έχει γίνει αναπτυξιακά εχθρικός.

Όταν δημιουργούμε ξανά συνθήκες που ανταποκρίνονται στις φυσικές ανάγκες των παιδιών, η επαναφορά της ισορροπίας γίνεται δυνατή

Του Joel Warsh

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Σε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές εκτιμάται το κόστος μιας κινεζικής εισβολής στην Ταϊβάν

Παρασκευή, 09 Ιαν, 2026Παρασκευή, 09 Ιαν, 2026 Από FRANK FANG

Το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς θα υφίστατο «τεράστιες» απώλειες σε μια αποτυχημένη σύγκρουση για την Ταϊβάν, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου περίπου 100.000 στελεχών, προειδοποίησε δεξαμενή σκέψης με έδρα την Ουάσιγκτον σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 5 Ιανουαρίου.

Η έκθεση του German Marshall Fund, με τίτλο «Αν η Κίνα επιτεθεί στην Ταϊβάν» («If China Attacks Taiwan»), εξετάζει τις συνέπειες για την Κίνα σε δύο σενάρια — μια «μικρή σύγκρουση» και έναν «μεγάλο πόλεμο» — που θα μπορούσαν να εκδηλωθούν κάποια στιγμή μεταξύ 2026 και 2030.

Το κινεζικό καθεστώς θεωρεί ότι η Ταϊβάν αποτελεί μέρος της επικράτειάς του και δεν έχει αποκηρύξει τη χρήση βίας για την κατάληψη της. Αμερικανοί αξιωματούχοι πιθανολογούν ότι η Κίνα θα μπορούσε να επιτεθεί στην Ταϊβάν έως το 2027.

Σύμφωνα με το σενάριο του μεγάλου πολέμου, η Κίνα θα εισέβαλλε στην Ταϊβάν με αμφίβιες δυνάμεις, συνοδευόμενες από αρχικά πυραυλικά πλήγματα κατά του στρατού της Ταϊβάν και των αμερικανικών δυνάμεων στην Ιαπωνία και στο Γκουάμ. Οι κινεζικές δυνάμεις εισβολής θα αποβιβάζονταν στην Ταϊβάν, αλλά θα δυσκολεύονταν να διατηρήσουν τις πολεμικές τους επιχειρήσεις, καθώς οι ταϊβανέζικες και οι αμερικανικές δυνάμεις θα πραγματοποιούσαν συνεχή πλήγματα σε κινεζικά πλοία και αεροσκάφη που θα επιχειρούσαν να μεταφέρουν προμήθειες και ενισχύσεις μέσω του Στενού της Ταϊβάν.

Ύστερα από «αρκετούς μήνες σφοδρών μαχών», ο κινεζικός στρατός θα υποχωρούσε από την Ταϊβάν, αλλά θα διατηρούσε τον έλεγχο των ταϊβανέζικων νησιών Κίνμεν και Μάτσου, τα οποία βρίσκονται ανοικτά της ακτής, ανέφεραν οι συντάκτες.

Εκτιμάται ότι η Κίνα θα είχε 100.000 απώλειες κατά τη διάρκεια της εισβολής. Παράλληλα, σύμφωνα με την έκθεση, η Ταϊβάν θα είχε ~50.000 στρατιωτικές απώλειες και ισάριθμους θανάτους αμάχων, οι Ηνωμένες Πολιτείες 5.000 στρατιωτικές απώλειες και 1.000 απώλειες αμάχων, ενώ η Ιαπωνία θα έχανε 1.000 στρατιωτικούς και 500 αμάχους.

Ο μηχανισμός προπαγάνδας του Πεκίνου θα προσπαθούσε να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ενός τέτοιου πολέμου ως «νίκη», πιθανότατα πλαισιώνοντάς το ως «μάθημα προς την Ταϊβάν», δεδομένης της δυνατότητας των κινεζικών δυνάμεων να καταλάβουν τα δύο ταϊβανέζικα νησιά, ανέφερε η έκθεση. Ωστόσο, ο μέγεθος της στρατιωτικής απώλειας θα ήταν «πολύ μεγάλο για να αποκρυφθεί» από το κοινό και θα έπληττε τη σχέση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ) με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΛΑΣ).

Οι συντάκτες σημείωσαν ότι το στρατιωτικό προσωπικό δεν θα πειθόταν πως το αποτέλεσμα ήταν κάτι άλλο πέρα από εθνική ταπείνωση, προσθέτοντας ότι οι αρχές του ΚΚΚ θα επιχειρούσαν να μεταθέσουν την ευθύνη προχωρώντας σε «εκκαθαρίσεις» διοικητών του ΛΑΣ που θα κρίνονταν «ανίκανοι» ή «μη πιστοί». Σύμφωνα με την έκθεση, το σενάριο καταλήγει με τη μετατόπιση της υποστήριξης του Στρατού προς έναν αντίπαλο πολιτικό ηγέτη ή ακόμη και με ένα πραξικόπημα με στόχο την αποκατάσταση της εθνικής υπερηφάνειας.

Οι οικονομικές συνέπειες θα ήταν «τεράστιες» και «καταστροφικές», αναφέρουν οι συντάκτες, καθώς ο μεγάλος πόλεμος θα οδηγούσε σε «σχεδόν πλήρες εμπάργκο» στο εμπόριο με την Κίνα.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι η απειλή για την παγκόσμια ζήτηση των κινεζικών εξαγωγών είναι πλέον πολύ πιο κρίσιμη για τη θεμελιώδη υγεία της οικονομίας της χώρας σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια, επειδή η εγχώρια ζήτηση έχει αποδυναμωθεί τόσο απότομα. Ως αιτία ανέφερε τα προβλήματα της κινεζικής αγοράς ακινήτων και το επακόλουθο τέλος της «άνευ προηγουμένου πιστωτικής και επενδυτικής φούσκας».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέβαλλαν κυρώσεις στην Κίνα, πιθανότατα στοχεύοντας την κινεζική κεντρική τράπεζα, και οι κινήσεις αυτές θα οδηγούσαν σε «αποδυνάμωση του κινεζικού γουάν έναντι του αμερικανικού δολαρίου». Αυτή η υποτίμηση θα έπληττε την ικανότητα του Πεκίνου να εισάγει ενέργεια και άλλες πρώτες ύλες.

Η έκθεση υποστηρίζει ακόμη ότι το Χονγκ Κονγκ πιθανότατα θα έπαυε να είναι παγκόσμιο χρηματοοικονομικό κέντρο μόλις επιβάλλονταν κυρώσεις και εμπάργκο στο κινεζικό εμπόριο, καθώς το Πεκίνο θα είχε κίνητρο να αποτρέψει τη φυγή κεφαλαίων μέσω της πόλης.

Όσον αφορά το διεθνές κύρος, οι συντάκτες ανέφεραν ότι το σενάριο του μεγάλου πολέμου θα μπορούσε να θέσει τις κινεζικές Αρχές σε «αμυντική» διπλωματική θέση, ενώ θα αποδεικνυόταν λανθασμένο το μακροχρόνιο αφήγημα του ΚΚΚ περί «αναπόφευκτης ανόδου».

Σύμφωνα με την έκθεση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους θα ανακαλούσαν πιθανότατα τους πρεσβευτές τους, θα απέλαυναν προσωπικό των κινεζικών πρεσβειών και θα αποχωρούσαν από συνέδρια και άλλους διαλόγους στην Κίνα και με Κινέζους συνομιλητές. Περαιτέρω, ορισμένες χώρες ίσως αποσύρονταν από έργα της Πρωτοβουλίας «Μία ζώνη, ένας δρόμος» ή θα υποβάθμιζαν τη συνεργασία τους με τους BRICS.

Οι BRICS — ακρωνύμιο για τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα και τη Νότια Αφρική — είναι ένα οικονομικό μπλοκ που περιλαμβάνει έντεκα (11) χώρες και αντιμετωπίζεται από το ΚΚΚ ως αντίβαρο σε μια διεθνή τάξη υπό δυτική ηγεσία.

Η Κίνα θα μπορούσε να εμπλακεί σε σύγκρουση με την Ταϊβάν λόγω λανθασμένων υπολογισμών. Η έκθεση αναφέρει ότι Κινέζοι αξιωματούχοι ενδέχεται να υπερεκτιμήσουν τις δυνατότητες του ΛΑΣ πριν από την έναρξη μιας σύγκρουσης.

Σύμφωνα με την έκθεση, δεδομένης της έκτασης και του μεγέθους των πρόσφατων εκκαθαρίσεων στον στρατό, που αποδίδονται στον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, θα ήταν κατανοητό αν οι δυνατότητες του ΛΑΣ έχουν υπονομευθεί. Ωστόσο, αναφέρεται ότι ανώτατοι αξιωματικοί μπορεί να μην είναι πρόθυμοι να απογοητεύσουν την πολιτική ηγεσία, επιτρέποντάς της να προχωρήσει με τη λανθασμένη προσδοκία ότι η νίκη σε μια σύγκρουση είναι σχεδόν βέβαιη.

Τον Οκτώβριο, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας καθαίρεσε εννέα ανώτατους στρατιωτικούς αξιωματούχους για φερόμενη διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας. Μεταξύ τους ήταν και ο Χε Γουεϊντόνγκ, ο οποίος υπήρξε κάποτε ο δεύτερος υψηλότερα ιστάμενος ένστολος αξιωματικός της Κίνας, ως αντιπρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής.

Η παθητική περιήγηση στο κινητό αργά τη νύχτα συνδέεται με αυξημένη ευαλωτότητα

Τετάρτη, 07 Ιαν, 2026Τρίτη, 06 Ιαν, 2026 Από EPOCH TIMES

Πρόσφατη έρευνα σε ενήλικες υψηλού κινδύνου για αυτοκτονία έδειξε ότι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι στα τηλέφωνά τους μετά τη δύση του ήλιου διαμορφώνει το πώς αισθάνονται την επόμενη ημέρα. Η αδιάλειπτη παρακολούθηση αρνητικών ειδήσεων αργά τη νύχτα αυξάνει τις πιθανότητες αυτοκτονίας, αλλά το να στείλει κανείς μήνυμα στις 3 τα ξημερώματα δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα, διαπίστωσε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open.

Η νυχτερινή συμπεριφορά στο κινητό «δεν είναι ομοιόμορφα επιβλαβής», δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times η Μπρουκ Άμμερμαν (Brooke Ammerman), καθηγήτρια ψυχολογίας στο University of Wisconsin, στο Μάντισον, και μία από τους συγγραφείς της μελέτης, διευκρινίζοντας ότι «αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί κανείς το τηλέφωνό του. […] Αναμέναμε πως η νυχτερινή χρήση θα ήταν προβληματική, [ωστόσο] το πιο ενδιαφέρον εύρημα ήταν η ενεργή ενασχόληση μέσα στη νύχτα, δηλαδή ότι συνδεόταν με χαμηλότερο κίνδυνο την επόμενη ημέρα [σε άτομα υψηλού κινδύνου]».

Περιήγηση έναντι ανταλλαγής μηνυμάτων

Για τέσσερις εβδομάδες, οι ερευνητές παρακολούθησαν 79 ενήλικες στο Σάουθ Μπεντ της Ιντιάνα — 54 γυναίκες και 25 άνδρες, με μέσο όρο ηλικίας τα 35 έτη — οι οποίοι όλοι είχαν αυτοκτονικές σκέψεις ή συμπεριφορές στο πρόσφατο παρελθόν τους.

Οι ερευνητές λάμβαναν στιγμιότυπα οθόνης της δραστηριότητας των τηλεφώνων τους κάθε λίγα δευτερόλεπτα και κατηγοριοποιούσαν τη χρήση της οθόνης ως παθητική ή ενεργή.

Ορισμένες δραστηριότητες απαιτούν ελάχιστη σκέψη ή κίνηση — όπως η περιήγηση σε ροές ειδήσεων ή η παρακολούθηση σύντομων βίντεο — ενώ άλλες απαιτούν μεγαλύτερη εμπλοκή, όπως η αποστολή μηνυμάτων, η πληκτρολόγηση και η διαδικτυακή αναζήτηση. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωναν καθημερινά ερωτηματολόγια σχετικά με τη διάθεσή τους και τυχόν σκέψεις αυτοκτονίας. Στη συνέχεια, η χρήση του τηλεφώνου και οι ημερήσιες βαθμολογίες διάθεσης αναλύθηκαν με μοντέλο μηχανικής μάθησης, το οποίο ανέδειξε μοτίβα που συνδέονται με αυτοκτονικές τάσεις.

Όπως ήταν αναμενόμενο, όσοι δεν χρησιμοποιούσαν το τηλέφωνό τους για επτά έως εννέα ώρες μέσα στη νύχτα — κάτι που συνήθως αντανακλά αδιάλειπτο ύπνο — ανέφεραν τις λιγότερες αυτοκτονικές σκέψεις. Ακολουθούσαν όσοι είχαν τέσσερις έως επτά ώρες χωρίς χρήση τηλεφώνου, παρουσιάζοντας υψηλότερο κίνδυνο, στοιχείο που υποδηλώνει ότι ο μειωμένος ή διαταραγμένος ύπνος αυξάνει την ευαλωτότητα. Η χρήση τηλεφώνου νωρίς το πρωί συσχετίστηκε με ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο, ωστόσο παρέμεινε λιγότερο επικίνδυνη από την περιήγηση αργά το βράδυ.

Μεταξύ των συμμετεχόντων που χρησιμοποιούσαν το τηλέφωνό τους τη νύχτα, η παθητική περιήγηση μεταξύ 23:00 και 01:00 συνδέθηκε με τον υψηλότερο κίνδυνο για την επόμενη ημέρα, ενώ η ενεργή χρήση μέσα στη νύχτα, μεταξύ 01:00 και 05:00 — όπως η πληκτρολόγηση ή η ανταλλαγή μηνυμάτων — συνδέθηκε με λιγότερες αυτοκτονικές σκέψεις σε σύγκριση με όσους χρησιμοποιούσαν παθητικά το τηλέφωνό τους την ίδια χρονική περίοδο.

Τα ευρήματα αυτά αντανακλούν συσχετίσεις και όχι αιτιότητα, ωστόσο προσφέρουν νέα στοιχεία για το πώς η νυχτερινή συμπεριφορά και η συναισθηματική ευαλωτότητα μπορεί να αλληλεπιδρούν.

Η ισχυρότερη «ασπίδα» απέναντι στις αυτοκτονικές σκέψεις

Ο σταθερός, αδιάλειπτος ύπνος αποτελεί μία από τις ισχυρότερες «ασπίδες» απέναντι στις διακυμάνσεις της διάθεσης. Ακόμη και ήπια απώλεια ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε ευερεθιστότητα, διαρκή ανακύκλωση σκέψεων ή αίσθημα απελπισίας.

Από πλευράς ύπνου, «κανένας από τους δύο [τύπους νυχτερινής χρήσης] δεν είναι καλός», δήλωσε ο Μάικλ Νάντορφ (Michael Nadorff), καθηγητής ψυχολογίας στο Mississippi State University, που μελετά τον ύπνο, την τεχνολογία και τον κίνδυνο αυτοκτονίας, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Όπως ανέφερε στην Epoch Times μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, «όταν δεν κοιμόμαστε αρκετά, υπάρχουν πολλές επιπτώσεις», μία από τις οποίες είναι η συναισθηματική απορρύθμιση. Όπως εξηγεί, η έλλειψη ύπνου αποδυναμώνει την ικανότητα του εγκεφάλου να ρυθμίζει τα συναισθήματα: οι άνθρωποι «γίνονται πιο ευαίσθητοι στον πόνο, λιγότερο οξυδερκείς γνωστικά, η διάθεσή τους επιδεινώνεται· σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής γίνεται πιο δύσκολη ή χειρότερη».

Αυτού του είδους η ευαλωτότητα μπορεί να είναι ιδιαίτερα έντονη σε άτομα επιρρεπή σε αυτοκτονικές σκέψεις. «Κατά μέσο όρο, για ανθρώπους με ιστορικό αυτοκτονικών σκέψεων, [το να μην κοιμούνται αρκετά] αυξάνει την πιθανότητα να σκεφτούν την αυτοκτονία», ανέφερε η Άμμερμαν.

Η Άμμερμαν εκτιμά ότι η συμπεριφορά στο κινητό λειτουργεί ως δείκτης των κινδύνων που συνεπάγεται ο διαταραγμένος ύπνος. Όπως εξήγησε, το να χρησιμοποιεί κανείς το τηλέφωνο «είτε πολύ αργά, είτε στη μέση της νύχτας, είτε νωρίς το πρωί διαταράσσει αυτό που θα θεωρούσαμε τυπικό κύκλο ύπνου».

Οι ώρες πριν από τον ύπνο συχνά ανοίγουν ένα «παράθυρο» νυχτερινής ευαλωτότητας, καθώς η κοινωνική επαφή μειώνεται με λιγότερα μηνύματα, και η απουσία αντιπερισπασμών αφήνει περισσότερο χώρο στις ανησυχίες να διογκωθούν. Η περιήγηση στο διαδίκτυο μπορεί να φέρει στην επιφάνεια αναστατωτικό ή συναισθηματικά φορτισμένο περιεχόμενο, καθιστώντας τους ανθρώπους πιο αντιδραστικούς ακριβώς τη στιγμή που προσπαθούν να χαλαρώσουν.

Τα τηλέφωνα προσθέτουν και ένα επιπλέον επίπεδο διαταραχής. Ο Νάντορφ τα χαρακτήρισε «εχθρό του ύπνου», επισημαίνοντας ότι προσφέρουν έναν εύκολο αντιπερισπασμό και εκπέμπουν μπλε φως που καταστέλλει τη μελατονίνη, την ορμόνη που βοηθά το σώμα να περάσει σε νυχτερινή λειτουργία, διαταράσσοντας έτσι «τους κιρκαδικούς μας ρυθμούς».

Η δραστηριότητα αντανακλά την ψυχική κατάσταση

Η παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα τηλέφωνά τους μπορεί να αποκαλύψει πολλά για τη διάθεσή τους. Η παθητική περιήγηση στο διαδίκτυο μπορεί να υποδηλώνει χαμηλή διάθεση ή απόσυρση, ενώ η πληκτρολόγηση και η ανταλλαγή μηνυμάτων συνήθως δείχνουν ότι κάποιος είναι ενεργός ή συνδέεται με άλλους.

Σύμφωνα με τον Νάντορφ, η παθητική περιήγηση μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε μεγαλύτερη μοναξιά, αλλά και σε κοινωνική σύγκριση. Ο ίδιος υποψιάζεται ότι η παθητική νυχτερινή χρήση του τηλεφώνου αφορά συχνά πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, τις οποίες προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει με αρνητικές συνέπειες για την ψυχική υγεία, όπως αυξημένο άγχος, κατάθλιψη, χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και κακό ύπνο. Η παθητική περιήγηση τη νύχτα θα μπορούσε να πυροδοτήσει επαναλαμβανόμενες ανησυχίες ή αρνητική αυτοκριτική — σκέψεις για παλαιότερες συγκρούσεις, εκκρεμότητες ή προσωπικές δυσκολίες — οι οποίες αναπόφευκτα διαταράσσουν τον ύπνο και επηρεάζουν το πώς αισθάνεται κάποιος την επόμενη ημέρα.

Η ενεργή χρήση, ωστόσο, μπορεί να σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Αν, όπως είπε ο Νάντορφ, «χρησιμοποιούν το πληκτρολόγιο», είναι πιο πιθανό «να επικοινωνούν με άλλους ή να κάνουν κάποια δραστηριότητα με συγκεκριμένο στόχο». Αυτό συνάδει με την ερμηνεία της μελέτης ότι η πληκτρολόγηση μέσα στη νύχτα μπορεί να αντανακλά τρόπους αντιμετώπισης. Είναι πιο πιθανό η ανταλλαγή μηνυμάτων με έναν φίλο, η απόσπαση της προσοχής από βασανιστικές σκέψεις ή το γράψιμο σε μια εφαρμογή να συμβάλουν κατά των αυτοκτονικών ιδεασμών και των αρνητικών σκέψεων εν γένει.

«Δεν μπορέσαμε να διερευνήσουμε τα κίνητρα σε αυτή τη μελέτη», ανέφερε η Άμμερμαν, ωστόσο «όταν υπάρχει πληκτρολόγιο, τουλάχιστον γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι αναζητούν κάτι. Είτε πρόκειται για κοινωνική υποστήριξη, είτε για ενασχόληση με μια εφαρμογή, είτε ακόμη και για κάτι όπως η καταγραφή σκέψεων, παράγουν κάτι — και αυτό πραγματικά υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να είναι μία στρατηγική διαχείρισης».

Παρόλα αυτά, ο Νάντορφ προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να θεωρείται η χρήση τηλεφώνου μέσα στη νύχτα ως συνολικά ωφέλιμη. Συνιστά «την αποφυγή συσκευών όπως το τηλέφωνο» και να μην χρησιμοποιείται αυτή η μελέτη ως δικαιολογία για την εκτέλεση εργασιών πληκτρολόγησης αντί για περιήγηση.

Τι μπορείτε να κάνετε

Με την αυτοκτονία να βρίσκεται σε επίπεδα-ρεκόρ — σχεδόν 50.000 Αμερικανοί αυτοκτόνησαν το 2022, ενώ οι άνδρες αυτοκτονούν με ρυθμό περίπου τετραπλάσιο από τις γυναίκες — η μελέτη ενισχύει μια διαχρονική συμβουλή· το να εξασφαλίζει κανείς επτά έως εννέα ώρες χωρίς τηλέφωνο τη νύχτα, δηλαδή ουσιαστικά αδιάλειπτο ύπνο, παραμένει το πιο ικανό προστατευτικό μέτρο.

Ο Νάντορφ προτείνει πρακτικά βήματα για να γίνει αυτό:

Περιορίστε τις συσκευές που εκπέμπουν μπλε φως: Ο Νάντορφ ανέφερε ότι, όταν κάποιος είναι ξύπνιος τη νύχτα, καλό είναι να ελαχιστοποιεί την έκθεσή του στο μπλε φως, επισημαίνοντας ότι τα κινητά και τα τάμπλετ είναι οι μεγαλύτεροι «ένοχοι».
Κάντε κάτι χαλαρωτικό μακριά από το κρεβάτι: Η ανάγνωση ενός βιβλίου ή η παρακολούθηση μιας εκπομπής χαμηλής διέγερσης μπορεί να βοηθήσει να χαλαρώσει κανείς. Σημείωσε επίσης ότι οι τηλεοράσεις εκπέμπουν λιγότερο μπλε φως, προσθέτοντας ότι είναι προτιμότερο να γίνονται τέτοιες δραστηριότητες εκτός υπνοδωματίου, ώστε το κρεβάτι να παραμένει συνδεδεμένο με τον ύπνο.
Επιστρέψτε στο κρεβάτι μόνο όταν νιώθετε υπνηλία: Αυτό ενισχύει τη σύνδεση που δημιουργεί ο εγκέφαλος ανάμεσα στο κρεβάτι και το να αποκοιμάται κανείς.
Μην χρησιμοποιείτε τη μελέτη ως δικαιολογία για να πληκτρολογείτε περισσότερο στις 3 τα ξημερώματα: Παρότι η έρευνα διαπίστωσε ότι η πληκτρολόγηση μερικές φορές συμπίπτει με χαμηλότερο κίνδυνο αυτοκτονίας την επόμενη ημέρα, ο Νάντορφ τόνισε ότι δεν πρόκειται για υγιή στρατηγική διαχείρισης.
Κάντε τις αλλαγές ως οικογένεια: Αν τα τηλέφωνα απομακρύνονται τη νύχτα, αυτό, όπως είπε, είναι προτιμότερο να γίνεται ως οικογένεια, με ένα κοινό σημείο φόρτισης για όλους. Πρόσθεσε ότι όλοι θα ωφελούνταν αν άφηναν τις συσκευές τους στην άκρη, ώστε να έχουν ένα πραγματικό διάλειμμα και να ξεκουράζονται.

Η συνέχεια της έρευνας

Η ομάδα της Άμμερμαν μελετά τρόπους για να βοηθήσει τους ανθρώπους να απομακρύνονται από δραστηριότητες στην οθόνη που τροφοδοτούν αρνητικές διαθέσεις. «Η ομάδα μας χρησιμοποιεί ακόμη και υπολογιστικά μοντέλα για να αναλύσει αν εικόνες και μηνύματα έχουν υψηλή ή χαμηλή συναισθηματική ένταση», είπε, αναφέροντας ότι ελπίζουν ότι αυτή η δουλειά μπορεί να καθοδηγήσει εργαλεία που θα εντοπίζουν ανησυχητικά νυχτερινά μοτίβα και θα προσφέρουν απλές, εξατομικευμένες παροτρύνσεις.

Ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για «συμπεριφορικές παροτρύνσεις»: αν, για παράδειγμα, «παρατηρηθεί ότι κάποιος νιώθει χειρότερα μετά από ένα διάστημα περιήγησης, η εφαρμογή θα μπορούσε να προτείνει: ‘Γιατί δεν επικοινωνείς με έναν φίλο ή δεν δοκιμάζεις μια δραστηριότητα που σε έχει βοηθήσει στο παρελθόν;’ Αυτό είναι «πολύ πιο χρήσιμο από το ‘απλώς σταμάτα να χρησιμοποιείς το τηλέφωνό σου’», κατέληξε.

Της Cara Michelle Miller