Πέμπτη, 16 Σεπ, 2021

Κινέζος πρώην οικονομικός μεγιστάνας εκτελέστηκε

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

Από τον Φρανκ Γιουέ

 

Ο Λάι Σιαομίν, πρώην πρόεδρος της China Huarong Asset Management Co., της μεγαλύτερης εταιρείας της χώρας αυτού του είδους [διαχείρισης πλούτου], εκτελέστηκε από ένα δικαστήριο στην πόλη Τιεντζίν στις 29 Ιανουαρίου. Η εταιρεία είχε ιδρυθεί στο Πεκίνο στις 8 Νοεμβρίου 1999. Από τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Λάι ήταν στην θέση του επικεφαλής του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος της εταιρείας.

Ο Λάι τέθηκε αρχικά υπό έρευνα από την ομάδα ελέγχου διαφθοράς της Κίνας τον Απρίλιο του 2018.

Στις 5 Ιανουαρίου 2021, καταδικάστηκε σε θάνατο χωρίς αναστολή από το μέσο δικαστήριο της Τιεντζίν, με κατηγορίες δωροδοκίας, κατάχρησης χρήματος, και διγαμίας.

Το δικαστήριο επεσήμανε ότι η περισσότερη από την καταδικαστέα δραστηριότητα έλαβε χώρα μέτα το 18ο συνέδριο του Κόμματος στο τέλος του 2012, όταν ο Σι πήρε την θέση του επικεφαλής. Ο Σι θα εκκινούσε σύντομα μια μεγάλης κλίμακας εκστρατεία κατά της διαφθοράς που έχει καθαιρέσει πολλούς από τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Ο Λάι καταδικάστηκε εν μέσω αναδιοργάνωσης των οικονομικών υπηρεσιών της κεντρικής κυβέρνησης, υπόδειξη ότι οι αρχές θα στόχευαν την διαφθορά στον οικονομικό τομέα.

Ο Λάι έκανε ένσταση στο Ανώτατο Δικαστήριο Τιεντζίν. Αλλά στις 21 Ιανουαρίου, το ανώτατο δικαστήριο αποφάσισε ότι η απόφαση της πρώτης δίκης θα πρέπει να διατηρηθεί.

Ο πρόεδρος της China Huarong Asset Management Co Λάι Σιαομίν ακούει ερωτήσεις από δημοσιογράφους στην εισαγωγή της εταιρείας στο χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ, Χονγκ Κονγκ, Κίνα, 30 Οκτωβρίου 2015. (Bobby Yip/Reuters)

 

Το υψηλότερο δικαστήριο της Κίνας, με όνομα Ανώτατο Δικαστήριο, επανεξέτασε την υπόθεσή του και επιβεβαίωσε την θανατική ποινή για αυτόν. Η δήλωση επανεξέτασης του δικαστηρίου εξήγησε ότι ο Λάι εκμεταλλεύτηκε τις θέσεις του για να λάβει παράνομα οφέλη από αυτούς που τον δωροδοκούσαν. Κατηγορήθηκε ότι πήρε περιουσιακά στοιχεία συνόλου 1,788 δισεκατομμυρίων γιουέν (περίπου $276,72 εκατομμύρια), ότι καταχράστηκε κρατικά χρήματα συνόλου 25,13 εκατομμυρίων γιουέν (περίπου $3,9 εκατομμύρια), και ότι διέπραξε διγαμία.

Μετά την δικαστική απόφαση, το μέσο δικαστήριο Τιεντζίν εκτέλεσε την ποινή το πρωί της 29ης Ιανουαρίου.

Πριν την εκτέλεσή του, του δόθηκε ευκαιρία να δει κοντινούς συγγενείς για τελευταία φορά.

Το κρατικό δίκτυο CCTV περιέγραψε την διαφθορά του Λάι σε ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στις 13 Ιανουαρίου.

Είπε ότι ένα από τα σπίτια του χρησίμευε ως αποθήκη παράνομων μετρητών που είχε πάρει από ανθρώπους ως δωροδοκία. Στην κάμερα φάνηκαν ένας αριθμός χρηματοκιβωτίων, που περιείχαν περίπου 200 εκατομμύρια γιουέν σε μετρητά (περίπου $31 εκατομμύρια).

Ο Λάι είχε μια συνήθεια: δεχόταν δωροδοκία μόνο σε μετρητά, θέλοντας να ξεφύγει πιθανή έρευνα. Κάθε φορά που λάβαινε παράνομα μετρητά, τα μετέφερε με το αυτοκίνητό του ο ίδιος σε αυτήν την «αποθήκη».

Χρησιμοποιούσε ένα κωδικό όνομα για αυτό το σπίτι, «το σούπερμαρκετ», που ήταν γνωστό μόνο στις κοντινές επαφές του.

Χρησιμοποίησε επίσης τα χρήματά του για να αγοράσει σπίτια, πολυτελή αυτοκίνητα, ρολόγια, χρυσό, και πίνακες ζωγραφικής.

Στο ντοκιμαντέρ, ένας αξιωματούχος από την κινεζική ομάδα κατά της διαφθοράς είπε: «Έχει αρκετά πολυτελή αυτοκίνητα για τον εαυτό του, που αξίζουν ένα εκατομμύριο γιουέν (περίπου $160.000) το καθένα, όπως μια Μπέντλεϋ, Μπεντς, και Άλφαρντ, όλα κάτω στο υπόγειο γκαράζ.»

Άτομα με εσωτερική γνώση είπαν ότι ο Λάι είχε τοποθετήσει γιους και κόρες υψηλόβαθμων αξιωματούχων του ΚΚΚ σε θέσεις στην εταιρεία του, βασιζόμενος σε νεποτισμό για να κερδίσει πολιτική δύναμη για τον ίδιο, σύμφωνα με άρθρα κινεζικών μέσων.

 

Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την αλήθεια, μοιραστείτε αυτό το άρθρο με φίλους σας.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

 

Διάγραμμα: Η πρώτη εβδομάδα του Μπάιντεν στο προεδρικό αξίωμα (20 Ιαν. – 26 Ιαν.)

Το διάγραμμα σε μία σελίδα.

Υπογραφή εκτελεστικών δράσεων σχετικά με τον ιό του ΚΚΚ

JOE RAEDLE/GETTY IMAGES

 

Κατά τις δύο πρώτες μέρες στο αξίωμα, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν υπέγραψε μια σειρά εκτελεστικών εντολών. Μια εντολή δημιούργησε μια υπηρεσία εντός της Επιτροπής Εθνικής Ασφαλείας που είναι επικεντρωμένη στην ασφάλεια παγκόσμιας υγείας και την βιοασφάλεια. Μια ακόμα όρισε την δημιουργία μιας μικρής επιτροπής ελέγχου του ιού του ΚΚΚ με καθήκον να αυξήσει τον αριθμό ελέγχων πανεθνικά. Ο Μπάιντεν υπέγραψε επίσης μια εκτελεστική εντολή που καλεί για επιβολή αυστηρότερων προτύπων εργασιακής ασφαλείας για τους «κρίσιμους» εργαζόμενους. Μια άλλη εντολή οδηγεί στην δημιουργία μιας ειδικής 0μάδας «δικαιοσύνης» για την COVΙD, στην οποία ο Μπάιντεν ανέθεσε την αντιμετώπιση του «δισταγμού εμβολιασμού» και την μάχη με την παραπληροφόρηση.

Η άδεια του αγωγού Keystone XL ανακαλείται

ANDREW BURTON/GETTY IMAGES

 

Η κατασκευή του αγωγού Keystone XL σταματήθηκε αφότου ο Μπάιντεν ανακάλεσε την άδεια του κατασκευαστικού έργου. Ο πρόεδρος του Keystone XL, Ρίτσαρντ Πράιορ, είπε ότι περισσότερες από 1.000 θέσεις εργασίας θα εξαλειφθούν στις επόμενες εβδομάδες. Η κίνηση του Μπάιντεν επιδοκιμάστηκε από περιβαλλοντικές ομάδες.

Συμμετοχή και πάλι στην κλιματική συμφωνία Παρισιού

JIM WATSON/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε στις 20 Ιανουαρίου μια εκτελεστική εντολή που ορίζει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συμμετάσχουν και πάλι στην Συμφωνία του Παρισιού του 2015. Η συμμετοχή στην παγκόσμια συμφωνία όπως υφίσταται τώρα θα επιφέρει δραματικά μεγάλη οικονομική ζημία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μικρό πραγματικό περιβαλλοντικό όφελος, σύμφωνα με ειδικούς των θεμάτων οικονομίας.

$4 δισεκατομμύρια υποσχέθηκαν στην Κεντρική Αμερική: Πρόεδρος Μεξικού

JOHAN ORDONEZ/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Σύμφωνα με τον Μεξικανό πρόεδρο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραντόρ, ο Μπάιντεν είπε πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στείλουν $4 δισεκατομμύρια για ανάπτυξη στην Γουατεμάλα, Ονδούρα, και Ελ Σαλβαδόρ για να περιοριστεί η μετανάστευση από την Κεντρική Αμερική προς το Μεξικό.

Η «απομάκρυνση ορισμένων μη πολιτών» σταματά για 100 μέρες

CHIP SOMODEVILLA/GETTY IMAGES

 

Το υπουργείο Εγχώριας Ασφαλείας ανακοίνωσε ότι θα «σταματήσει τις απομακρύνσεις ορισμένων μη πολιτών που έλαβαν εντολή απέλασης, για να εξασφαλιστεί ότι έχουμε ένα δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα ελέγχου μετανάστευσης που εστιάζεται στην προστασία της εθνικής ασφαλείας, της συνοριακής ασφαλείας, και της δημοσίας ασφαλείας.»

Το κυβερνητικό μέτρο «Παραμονής στο Μεξικό» αναστέλλεται

CHARLOTTE CUTHBERTSON/THE EPOCH TIMES

 

Το υπουργείο Εγχώριας Ασφαλείας είπε ότι θα «σταματήσει να εισάγει άτομα στο πρόγραμμα» υπό το Πρωτόκολο Προστασίας Μεταναστών, επίσης γνωστό ως πρόγραμμα «Παραμονής στο Μεξικό». Το πρόγραμμα, που εκκινήθηκε το Ιανουάριο 2019, απαιτεί ότι οι αιτούντες άσυλο περιμένουν στο Μεξικό ενώ οι υποθέσεις ασύλου τους εξετάζονται. Πριν από την εφαρμογή του, δεκάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάστες αφήνονταν να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τους έλεγαν να περιμένουν έως ότου έρθει η σειρά των υποθέσεών τους. Οι περισσότεροι δεν εμφανίζονταν στο δικαστήριο.

Ο χαρακτηρισμός των Χούθι ως τρομοκράτες επανεξετάζεται

KHALED ABDULLAH/REUTERS

 

Η διοίκηση Μπάιντεν επανεξετάζει τον χαρακτηρισμό των Χούθι ως τρομοκρατικής ομάδας, που έγινε αργά στην θητεία του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. «Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει αρχίσει μια επανεξέταση των τρομοκρατικών χαρακτηρισμών των Ανσαραλλάχ», είπε εκπρόσωπος τύπου σε μέσα ενημέρωσης. «Δεν θα συζητήσουμε δημοσίως ούτε θα σχολιάσουμε τις εσωτερικές συζητήσεις σχετικά με αυτήν την επανεξέταση.»

Μπάιντεν: Η πορεία της πανδημίας τους ερχόμενους μήνες δεν μπορεί να αλλαχτεί

ALEX WONG/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν είπε στις 22 Ιαν. σε ομιλία στον Λευκό Οίκο ότι «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να αλλάξουμε την πορεία της πανδημίας τους επόμενους μήνες.»

Κωδικοποίηση του Ομοσπονδιακού νόμου εκτρώσεων

KAREN BLEIER/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι η διοίκηση Μπάιντεν θα κάνει νόμο την υπόθεση Ρο έναντι Γουέιντ, που θα επιτρέψει να γίνονται νόμιμες εκτρώσεις ακόμα και αν το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέψει την απόφαση του 1973. «Η Διοίκηση Μπάιντεν-Χάρρις είναι αποφασισμένη να κωδικοποιήσει την Ρο έναντι Γουέιντ και να τοποθετήσει δικαστές που σέβονται βασικές προηγούμενες αποφάσεις όπως ο Ρο», αναφέρει η δήλωση.

Νέες ενοικιάσεις εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου σταματώνται για 60 μέρες

DAVID MCNEW/GETTY IMAGES

 

Η διοίκηση Μπάιντεν όρισε μια παύση 60 ημερών που αφαιρεί την ικανότητα των υπηρεσιών του υπουργείου Εσωτερικών να εκδίδουν άδειες άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμβάσεις ή υπό μορφή μικρού διαστήματος ενοικίασης, σε κρατική γη και ύδατα. Αξιωματούχοι στο Νέο Μεξικό εξέφρασαν ανησυχία για την παύση, λέγοντας πως η βιομηχανία συνδέεται με τις δαπάνες για την εκπαίδευση και άλλα προγράμματα του κράτους.

Ταξίδι από Ευρώπη, Βραζιλία, Νότια Αφρική απαγορεύτηκε λόγω πανδημίας

DAVID MCNEW/GETTY IMAGES

 

Η διοίκηση Μπάιντεν είπε στις 25 Ιανουαρίου ότι θα επιβάλλει και πάλι ταξιδιωτικούς περιορισμούς σε Ευρωπαϊκά έθνη ενώ επίσης απαγορεύει το ταξίδι από την Βραζιλία και την Νότια Αφρική λόγω ανησυχιών για τον ιό του ΚΚΚ. Η εκπρόσωπος τύπου του Λευκού Οίκου, Τζεν Σάκι, είπε: «Βλέπουμε ταχύτερα μεταδιδόμενα νέα στελέχη να εμφανίζονται ανά τον κόσμο.»

Υιοθέτηση «μεγάλης κλίμακας ατζέντας ισότητας»

DAVID MCNEW/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε στις 20 Ιανουαρίου μια εκτελεστική εντολή λέγοντας ότι είναι «η στρατηγική της διοίκησής μου ότι η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση θα πρέπει να προσπαθήσει για μια συτηματική προσέγγιση προώθησης ισότητας για όλους, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων χρώματος και άλλων που ιστορικά είχαν υπάρξει αδικημένοι, περιθωριοποιημένοι, και επηρεασμένοι αρνητικά από επίμονη φτώχεια και ανισότητα.» Μεταξύ άλλων, η εντολή ορίζει ότι οι επικεφαλής των ομοσπονδιακών υπηρεσιών θα πρέπει να «μελετήσουν μεθόδους για την αξιολόγηση του εάν τα μέτρα της υπηρεσίας και οι δράσεις της δημιουργούν ή επιδεινώνουν εμπόδια για πλήρη και ίση συμμετοχή από όλους τους δικαιούχους.»

Η κατασκευή του συνοριακού τείχους σταματήθηκε

SANDY HUFFAKER/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν, με εκτελεκστική εντολή, τερμάτισε μια εκτελεστική εντολή της 15ης Φεβρουαρίου 2019 από τον Τραμπ, η οποία ανακοίνωνε εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης σχετικά με τα νότια σύνορα. Η νέα εντολή επίσης αφαιρεί όλη την χρηματοδότηση για την κατασκευή ενός συνοριακού τείχους και σταματά για άγνωστο διάστημα όλα τα κατασκευαστικά έργα στην περιοχή. Ο Μπάιντεν έδωσε επίσης εντολή για μια «αξιολόγηση της νομιμότητας της χρηματοδότησης και των μεθόδων σύναψης συμβολαίων.»

Η αναβολή επιβολής απέλασης για Λιβεριανούς επανεισάγεται

CHRIS HONDROS/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μνημόνιο για να επανεισάγει την κατάσταση προσωρινής προστασίας και νομιμοποίησης εργασίας για Λιβεριανούς που τους είχε δοθεί άσυλο στην Αμερική πριν το 2007.

Το DACA «διατηρείται και ενισχύεται»

SAMIRA BOUAOU/THE EPOCH TIMES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μνημόνιο που οδηγεί τα υπουργεία Εγχώριας Ασφαλείας και Δικαιοσύνης να διατηρήσουν και να ενισχύσουν το πρόγραμμα «Αναβολή Δράσης για Αφίξεις Παίδων» (DACA). Το πρόγραμμα της περιόδου Ομπάμα προστατεύει κάποιους παράνομους μετανάστες από απέλαση και τους βοηθά με τα έγγραφα που μπορούν να τους κάνουν ικανούς να έχουν εργασία και να εκτελούν κοινωνικές λειτουργίες. Η διοίκηση Τραμπ προσπάθησε να τερματίσει το πρόγραμμα αλλά σταματήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Μάσκες για εγχώρια μετακίνηση, τεστ για διεθνείς επισκέπτες απαιτούνται

SAMIRA BOUAOU/THE EPOCH TIMES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μια εκτελεστική εντολή που απαιτεί την χρήση μάσκας σε αεροδρόμια, εμπορικά αεροσκάφη, τρένα, πλοία, λεωφορεία, και άλλες μορφές μετακίνησης. Η εντολή απαιτεί επίσης οι επισκέπτες χωρών της αλλοδαπής να «έχουν απόδειξη ενός προσφάτου τεστ COVID-19 πριν την είσοδο» όπως και να «απομονώνονται οι ίδιοι σε καραντίνα μετά την είσοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες.»

Προώθηση κατώτατου μισθού $15 για ομοσπονδιακούς υπαλλήλους

CHERISS MAY/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μια εκτελεστική εντολή που απαιτεί ο διευθυντής της Υπηρεσίας Διοίκησης Προσωπικού να παραδώσει μια έκθεση «με προτάσεις για προώθηση ενός κατώτατου μισθού $15/ώρα για τους ομοσπονδιακούς υπαλλήλους.»

Η απαγόρευση για στράτευση τρανστζέντερ αίρεται

CHUNG SUNG-JUN/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν στις 25 Ιανουαρίου ανέτρεψε μια εκτελεστική εντολή του Τραμπ που απαγόρευε την στράτευση τρανστζέντερ. Ο Τραμπ είχε ανακοινώσει την απαγόρευση σε μια σειρά αναρτήσεων στο Τουίτερ το 2017 που ανέτρεψαν προηγούμενα μέτρα της διοίκησης Ομπάμα περί στρατιωτικής υπηρεσίας τρανστζέντερ, αναφέροντας το κόστος που επιφέρει.

Η υπηρεσία Πληροφοριών θα πρέπει να αξιολογήσει τον «εγχώριο εξτρεμισμό»

JOE RAEDLE/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν έδωσε στην εισερχόμενη διευθύντρια της εθνικής υπηρεσίας Πληροφοριών το καθήκον να αξιολογήσει τον εγχώριο βίαιο εξτρεμισμό. Η διευθύντρια Αβρίλ Χαίινς θα δουλέψει με το FBI και το υπουργείο Εγχώριας Ασφαλείας για μια αξιολόγηση που θα αναλυθεί από άλλα τμήματα της κυβέρνησης και, αν θεωρηθεί απαραίτητο, από μη κυβερνητικές οργανώσεις, σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο.

Η υπηρεσία Απογραφών απαιτείται να περιλάβει παράνομους μετανάστες στην καταμέτρηση

JUSTIN SULLIVAN/GETTY IMAGES

 

Στην πρώτη του μέρα στο αξίωμα, ο Μπάιντεν εξέδωσε εκτελεστική εντολή που ορίζει ότι η υπηρεσία Απογραφών πρέπει να περιλάβει παράνομους μετανάστες στην απογραφή της. Ο Τραμπ προσπάθησε να μην περιλαμβάνονται μετανάστες. Η απογραφή είναι η βάση για τον καθορισμό του αριθμού των Αμερικανών βουλευτών ανά πολιτεία. Πολιτείες με μεγαλύτερο πληθυσμό έχουν περισσότερους. Η μη καταμέτρηση των παράνομων μεταναστών δημιούργησε ανησυχίες ότι αρκετές πολιτείες θα χάσουν θέσεις, όπως η Καλιφόρνια.

Υπογραφή εκτελεστική εντολής για «κλιματική κρίση»

PETER KNEFFEL/DPA AFP VIA GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εντολή που δηλώνει πως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση «πρέπει να προωθήσει κλιματική δικαιοσύνη». Η εντολή οδηγεί όλες τις ομοσπονδιακές επιτροπές να αξιολογήσουν ομοσπονδιακούς κανονισμούς και άλλες δράσεις που έλαβε η διοίκηση Τραμπ που θεωρούν «να βρίσκονται σε αντίθεση προς αυτούς τους σημαντικούς εθνικούς στόχους, και να αρχίσουν άμεσα δουλειά για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.»

Οι αναστολές σε εξώσεις και κατασχέσεις επεκτείνονται

JOHN MOORE/GETTY IMAGES

 

Σε απάντηση σε αίτημα του Μπάιντεν, το υπουργείο Γεωργίας επέκτεινε την αναστολή εξώσεων και κατασχέσεων έως τις 31 Μαρτίου 2021. Ο παρών υπουργός εκπαίδευσης, με αίτημα του Μπάιντεν, σταμάτησε προσωρινά τις πληρωμές και συλλογές των ομοσπονδιακών φοιτητικών δανείων και διατήρησε το επιτόκιο ως μηδενικό.

Υπογράφηκε εκτελεστική εντολή κατά της «διάκρισης φύλου»

CHIP SOMODEVILLA/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστική εντολή που δηλώνει ότι «όλα τα άτομα θα πρέπει να λαμβάνουν ίση μεταχείριση υπό τον νόμο, ασχέτως της ταυτότητας φύλου τους ή της σεξουαλικής κατάστασης.» Επίσης έδωσε εντολή σε κάθε επικεφαλής ομοσπονδιακής υπηρεσίας να «σκεφτεί αν χρειάζεται αλλαγή, αναστολή, ή κατάργηση υπηρεσιακών αποφάσεων, ή διακήρυξη νέων υπηρεσιακών αποφάσεων, όπως χρειάζεται για πλήρη εφαρμογή κανόνων που απαγορεύουν την διάκριση φύλου.»

Υπογράφηκε νομοσχέδιο «εκμοντερνισμού» ελεγκτικής διαδικασίας

ALEX WONG/GETTY IMAGES

Ο Μπάιντεν υπέγραψε νομοσχέδιο προς κατάθεση στο δικαστικό σύστημα, που δηλώνει πως προσπαθεί να βελτιώσει και να εκμοντερνίσει την επανεξέταση των κρατικών ελέγχων και παρεμβάσεων στην οικονομία και αλλού. Τα κριτήρια δηλώνουν πως η επανεξέταση θα πρέπει να προωθεί, μεταξύ άλλων, «κοινωνικά επιδόματα, φυλετική δικαιοσύνη, περιβαλλοντική προστασία.» Λέει πως η επανεξέταση των ελεγκτικών και ρυθμιστικών διαδικασιών θα πρέπει να υπηρετεί ως «εργαλείο για να προωθηθούν παρεμβάσεις που προωθούν αυτές τις αξίες.»

Υπογράφηκε εκτελεστική εντολή που κάνει πιο αυστηρούς τους κανόνες αγοράς κρατικών προμηθειών

BILL PUGLIANO/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστική εντολή που προσπαθεί να αυξήσει τις αγορές προϊόντων που κατασκευάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, βασικά μέσω του να κάνει πιο αυστηρούς τους κανονισμούς σχετικά με ομοσπονδιακές προμήθειες και δίνοντας στην κυβέρνηση μεγαλύτερο ρόλο στην υποστήριξη αμερικανικών εταιρειών. Η εντολή επίσης αυξάνει την προτιμώμενη τιμή για εγχώρια αγαθά στις αγορές της κυβέρνησης.

Δόθηκε εντολή για πάγωμα νέων κανονισμών

MARK WILSON/GETTY IMAGES

 

Ο επικεφαλής προσωπικού του Λευκού Οίκου, Ρον Κλάιν, διέταξε πάγωμα ομοσπονδιακών κανονισμών στην πρώτη του δράση στο αξίωμα στις 20 Ιανουαρίου, βάζοντας φρένο σε κάθε νέο ή εν αναμονή κανονισμό έως ότου μπορέσουν να επανεξεταστούν από εντεταλμένους του Μπάιντεν. Η ομάδα μετάβασης του Μπάιντεν είπε ότι το μέτρο ήταν ένας τρόπος να σταματήσουν κάθε κανονισμό τελευταίας στιγμής που έγινε βιαστικά από την διοίκηση Τραμπ.

Ακυρώνεται η αντιτρομοκρατική απαγόρευση ταξιδιών

MARK WILSON/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν ακύρωσε την ταξιδιωτική απαγόρευση του Τραμπ σε έθνη με άτομα που αποτελούν τρομοκρατική απειλή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε μια προκήρυξη με τίτλο «Τερματισμός της διάκρισης στις απαγορεύσεις εισόδου στις Ηνωμένες Πολιτείες», ο Μπάιντεν ακύρωσε μια σειρά εκτελεστικών διαταγμάτων και προκηρύξεων που υπέγραψε ο Τραμπ μεταξύ 2017 και 2020.

Μάσκες επιβάλονται σε ομοσπονδιακά κτήρια, και ομοσπονδιακή γη

STEFANI REYNOLDS/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστική εντολή στην πρώτη του μέρα στο αξίωμα, που απαιτεί ότι όλοι θα φορούν μάσκα σε ομοσπονδιακά κτήρια και σε ομοσπονδιακή γη. Επικεφαλής υπηρεσιών θα πρέπει αμέσως να απαιτήσουν συμμόρφωση, δηλώνει η εντολή. Ώρες αργότερα, ο Μπάιντεν πήγε χωρίς μάσκα στο Μνημείο Λίνκολν στην Ουάσινγκτον. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζεν Σάκι είπε ότι αυτό έγινε επειδή «[ο Μπάιντεν] γιόρταζε.»

Αναστέλεται εκτελεστική εντολή του Τραμπ για μείωση τιμών ινσουλίνης, επινεφρίνης

JEAN-FRANCOIS MONIER/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Η Υπηρεσία Υγείας και Ανθρώπων του Μπάιντεν ανέστειλε τον κανονισμό της προηγούμενης κυβέρνησης Τραμπ που επέτρεπε σε κοινοτικά κέντρα υγείας να δίνουν όλες τα αποθέματα ινσουλίνης και επινεφρίνης σε ασθενείς. Η κίνηση, σύμφωνα με τον επικεφαλής Λευκού Οίκου Ρον Κλάιν, είναι μέρος της προσπάθειας προσεκτικού ελέγχου των μέτρων υγείας του Τραμπ και άλλων εκτελεστικών εντολών.

Η εντολή περί μετανάστευσης του Τραμπ ακυρώνεται

BRYAN COX/U.S. IMMIGRATION AND CUSTOMS ENFORCEMENT VIA GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μια εκτελεστική εντολή για να ανατρέψει την εντολή περί αστυνόμευσης μετανάστευσης του Τραμπ και «να επαναρυθμίσει τα μέτρα και τρόπους δράσης» ώστε να συμμορφωθούν με τις «αξίες και προτεραιότητες» της διοίκησης Μπάιντεν. Μέρος της νέας εντολής είναι η ακύρωση της Εκτελεστική Εντολής 13768 του Τραμπ, που υπογράφηκε το 2017, η οποία σταματά την παροχή ομοσπονδιακής χρηματοδότησης στις έτσι αποκαλούμενες «πόλεις καταφύγιου» που δεν συνεργάζονται με τις ομοσπονδιακές αρχές μετανάστευσης.

Ακυρώνονται εκτελεστικές εντολές του Τραμπ περί μείωσης γραφειοκρατίας

SAUL LOEB/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε μια εκτελεστική εντολή ακύρωσης μιας σειράς εκτελεστικών εντολών περί μείωσης γραφειοκρατίας. Σε δύο εκτελεστικές εντολές στις 20 Ιανουαρίου, ο Μπάιντεν είπε όχι σε περίπου δέκα εντολές του Τραμπ που σχετίζονταν με μεταρρύθμιση γραφειοκρατίας, όπως μία για «Μείωση Γραφειοκρατίας και Έλεγχο Γραφειοκρατικού Κόστους» και μία για «Επιτάχυνση Περιβαλλοντικών Ελέγχων και Αδειοδοτήσεων για Κατασκευαστικά Έργα Υψηλής Προτεραιότητας.»

Δημιουργία θέσης Συντονιστή Λευκού Οίκου για την COVID-19

CHIP SOMODEVILLA/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστική εντολή που δημιουργεί θέση συντονιστή Λευκού Οίκου για την αντίδραση στον ιό του ΚΚΚ. Η θέση θα δοθεί στον πρώην αξιωματούχο της διοίκησης Ομπάμα και πρόεδρο της μετάβασης, Τζεφ Ζάιντς. Στην διοίκηση Τραμπ, ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς είχε αυτόν τον ρόλο. «Ο συντονιστής αντίδρασης στην COVID-19 θα πρέπει να αναφέρει άμεσα στον πρόεδρο», αναφέρει η εντολή.

Υπογράφηκε εκτελεστική ενολή περί «ισότητας»

ALEX WONG/GETTY IMAGES

 

Ο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστική εντολή σύμφωνα με την οποία η ομοσπονδιακή κυβέρνηση «θα προσπαθήσει για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην προώθηση ισότητας για όλους.» Η εντολή δίνει στην Υπηρεσία Διοίκησης και Προϋπολογισμού το καθήκον να βρει τρόπους «να βοηθήσει υπηρεσίες στην αξιολόγηση του επιπέδου ισότητας σχετικά με φυλή, εθνικότητα, θρησκεία, εισόδημα, γεωγραφία, ταυτότητα φύλου, σεξουαλική προτίμηση, και αναπηρία.»

Καταργείται το «μέτρο Μέξικο Σίτυ»

JASPER JACOBS/AFP VIA GETTY IMAGES

 

Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα καταργήσει ένα μέτρο της διοίκησης Τραμπ που απαγορεύει την παροχή χρημάτων φορολογουμένων σε μη κυβερνητικές οργανώσεις της αλλοδαπής που εκτελούν ή προωθούν ενεργά εκτρώσεις, είπε ο γιατρός Άνθονυ Φαούτσι, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος του Μπάιντεν, στις 21 Ιανουαρίου. «Ο πρόεδρος Μπάιντεν θα καταργήσει το Μέτρο Μέξικο Σίτυ τις ερχόμενες μέρες.»

Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέυ παραμένει

CHARLOTTE CUTHBERTSON/THE EPOCH TIMES

 

Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε στις 21 Ιανουαρίου ότι ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα διατηρήσει τον διευθυντή του FBI Κρίστοφερ Ρέυ στην διοίκησή του. «Ο πρόεδρος Μπάιντεν προτίθεται να διατηρήσει τον διευθυντή του FBI Ρέυ στον ρόλο του και έχει εμπιστοσύνη στην δουλειά που κάνει», είπε η εκπρόσωπος τύπου του Λευκού Οίκου Τζεν Σάκι στο Τουίτερ.

 

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν προετοιμάζεται να υπογράψει μια σειρά εντολών στο Οβάλ Γραφείο, 20 Ιανουαρίου 2021. (JIM WATSON/AFP VIA GETTY IMAGES)

 

 

Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την αλήθεια, μοιραστείτε αυτό το άρθρο με φίλους σας.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

Βουλευτής Μάρτζορι Γκριν: «Ναι υπάρχει ένας εσωτερικός εχθρός»

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

Η βουλευτής Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν είπε το Σάββατο ότι η Αμερική αντιμετωπίζει «έναν εσωτερικό εχθρό».

Πιο ειδικά, αναφέρθηκε στις σοσιαλιστικές πολιτικές «America Last» – προφανώς αναφερόμενη στο αντίθετο της αμερικανικής ατζέντας του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, σε μια σειρά αναρτήσεων στο Twitter.

«Ναι υπάρχει εσωτερικός εχθρός», έγραψε. «Και αυτός ο εχθρός είναι μια δηλητηριώδης σήψη των σοσιαλιστικών πολιτικών και προδοτών του «America Last» οι οποίοι είναι επιδεικτικοί υποκριτές που πιστεύουν ότι ανήκουν στην ανέγγιχτη ελίτ».

Χρησιμοποιώντας τον όρο «εσωτερικός εχθρός», η Γκριν φάνηκε να απαντάει στις πρόσφατες παρατηρήσεις που έκανε η Πρόεδρος της Βουλής Νάνσυ Πελόζι.

Η Πελόζι είπε σε δημοσιογράφους ότι η Βουλή χρειάζεται περισσότερα χρήματα για την ασφάλεια λόγω ενός εσωτερικού εχθρού στη Βουλή.

«Το έχω πει από την αρχή, ότι πιθανότατα θα χρειαστούμε ένα συμπλήρωμα για περισσότερη ασφάλεια για τους βουλευτές όταν ο εχθρός βρίσκεται μέσα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, μια απειλή για την οποία ανησυχούν οι βουλευτές, πέρα από αυτό που συμβαίνει έξω», δήλωσε η Πέλοζι κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου.

Αργότερα εξήγησε ότι αναφερόταν σε βουλευτές που θέλουν να φέρουν όπλα στην αίθουσα της Ολομέλειας.

«Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μέλη του Κογκρέσου που θέλουν να φέρουν όπλα στην αίθουσα και έχουν απειλήσει με βία άλλα μέλη του Κογκρέσου», εξήγησε.

Το γραφείο της Πελόζι δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχόλια από την Epoch Times.

Οι αρχές ενίσχυσαν τα μέτρα ασφαλείας στο Καπιτώλιο αφού ορισμένοι διαδηλωτές και ταραχοποιοί εισέβαλαν στο κτίριο στις 6 Ιανουαρίου. Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν ανιχνευτές μετάλλων κοντά στην είσοδο των αιθουσών της Ολομέλειας και της Γερουσίας, τους επίμαχους φράχτες γύρω από το Καπιτώλιο και τη συνεχιζόμενη παρουσία στρατευμάτων της Εθνικής Φρουράς.

Επιτρέπεται στους νομοθέτες να μεταφέρουν πυροβόλα όπλα στο συγκρότημα του Καπιτωλίου, με τις κατάλληλες άδειες, αλλά δεν επιτρέπεται να το κάνουν στον όροφο της Βουλής ή της Γερουσίας.

Τουλάχιστον ένας βουλευτής ενεργοποίησε έναν ανιχνευτή μετάλλων κοντά στην είσοδο της αίθουσας της Ολομέλειας με ένα πυροβόλο όπλο μετά την εγκατάστασή του.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο βουλευτής Άντι Χάρις φέρεται να ενεργοποίησε έναν πρόσφατα εγκατεστημένο ανιχνευτή μετάλλων ενώ προσπαθούσε να εισέλθει στην αίθουσα της Ολομέλειας και βρέθηκε να μεταφέρει ένα κρυφό όπλο, ανέφερε το ABC News.

Ακολουθήστε την Allen στο Twitter: @AllenZM

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

Υποστηρικτές του Τραμπ σταμάτησαν απόπειρες παραβίασης του Καπιτωλίου από «Αντίφα»

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

 

Παρακολουθήστε εδώ το σχετικό βίντεο.

Υπήρξαν πολλές διαφορετικές απόψεις για το ποιος ακριβώς εισήλθε παράνομα στο κτήριο του Αμερικανικού Καπιτωλίου στις 6 Ιανουαρίου. Τα περισσότερα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ τους επισύναψαν την ταμπέλα «υποστηρικτές του Τραμπ». Ωστόσο, πλάνα από διάφορα βίντεο φαίνεται να δείχνουν μια διαφορετική εικόνα.

 

Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την αλήθεια, μοιραστείτε αυτό το άρθρο με φίλους σας.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ: Η κομμουνιστική οικονομική παγίδα (Μέρος Α΄)

Η Epoch Times εκδίδει ανά κεφάλαιο μια μετάφραση από τα Κινεζικά ενός νέου βιβλίου, «Πως το φάντασμα του κομμουνισμού ελέγχει τον κόσμο μας», από την συγγραφική ομάδα των «Εννέα Σχολίων στο Κομμουνιστικό Κόμμα».

Πίνακας περιεχομένων

Εισαγωγή

1. Κρατική ιδιοκτησία και προσχεδιασμένη οικονομία: Συστήματα δουλείας

α. Κρατική ιδιοκτησία: Ένας ζυγός ολοκληρωτισμού

β. Προσχεδιασμένη οικονομία: Καταδικασμένη να αποτύχει

2. Δυτικές χώρες: Άσκηση κομμουνισμού με άλλο όνομα

α. Υψηλοί φόροι και επιδόματα

β. Επιθετικός οικονομικός παρεμβατισμός στις Δυτικές χώρες

γ. Πως η σοσιαλιστική οικονομία οδηγεί σε κομμουνιστικό απολυταρχισμό

Παραπομπές

 

*  *  *

Εισαγωγή

Η επιρροή του κομμουνισμού είναι παρούσα σε κάθε τομέα του παρόντος οικονομικού συστήματός μας. Με την τάση της συνεχώς επεκτεινόμενης κυβέρνησης να είναι το σύνηθες, ουσιαστικά κάθε χώρα στον πλανήτη απομακρύνεται από τις κλασικές αρχές της ελεύθερης αγοράς και διολισθαίνει προς μια κομμουνιστική ή σοσιαλιστική οικονομία.

Βλέποντας τις χώρες που έχουν εγκαταλείψει τον κομμουνισμό ή το σοσιαλιστικό οικονομικό μοντέλο μετά την πτώση του σοβιετικού μπλοκ, κάποιος θα σκεφτόταν ότι το κομμουνιστικό φάντασμα δεν έχει πετύχει τους στόχους του. Αλλά η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή. Οι μέθοδοι του φαντάσματος δεν ακολουθούν μια σταθερή μέθοδο. Χάριν ενός μεγαλύτερου στόχου, μπορεί να παρατήσει ορισμένες μορφές ενώ υιοθετεί άλλες ώστε να ταιριάξει στην ιστορική ή κοινωνική κατάσταση. Αυτό δεν είναι πουθενά πιο αληθινό από ότι στην οικονομική σφαίρα.

Πάνω από 150 χρόνια πριν, ο Καρλ Μαρξ προώθησε την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και την άνοδο της κρατικής ιδιοκτησίας στο βιβλίο του Das Kapital. Απολυταρχικές κομμουνιστικές χώρες προσπάθησαν να επιτύχουν αυτόν τον στόχο άμεσα, χρησιμοποιώντας τρομοκρατία, βία, και μαζική δολοφονία. Αλλά καθώς ο ανοιχτός κομμουνισμός έχασε την υποστήριξή του, οι αριστεροί σε δημοκρατικές χώρες δημιούργησαν μη βίαιες μορφές. Τα πολυάριθμα παρακλάδια του σοσιαλισμού και κομμουνισμού που δημιούργησαν και εισήγαγαν ανά τα χρόνια δεν είναι εύκολο να ταξινομηθούν.

Επιπλέον της περικοπής βασικών δικαιωμάτων στην ιδιωτική ιδιοκτησία και επιχειρηματικότητα, τα κομμουνιστικά οικονομικά κυβερνητικά μέτρα προωθούν διαφθορά και συμβάλλουν στην διάβρωση του παραδοσιακού πολιτισμού. Για να διατηρήσουν την ευημερία τους, τρόπο ζωής, και ηθικά θεμέλια, τα έθνη του κόσμου πρέπει να αφυπνιστούν και να καταλάβουν ότι υπάρχει κομμουνιστική υπονόμευση στον οικονομικό χώρο, και να πάρουν μέτρα εναντίον της.

1. Κρατική ιδιοκτησία και προσχεδιασμένη οικονομία: Συστήματα δουλείας

Το θείον δημιούργησε τον άνθρωπο, του πρόσφερε σοφία και δύναμη, και όρισε ότι στην ζωή του θα κερδίζει τα αποτελέσματα της εργασίας του – και έτσι να μπορεί να έχει αρκετά ώστε να εξασφαλίζει την ζωή του. Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας δηλώνει: «Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες να είναι αυταπόδεικτες, ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι, ότι έχουν προικιστεί από τον Δημιουργό τους με συγκεκριμένα αναφαίρετα Δικαιώματα, ότι μεταξύ αυτών είναι η Ζωή, η Ελευθερία, και η αναζήτηση της Ευτυχίας.» [1] Φυσικά, αυτά τα δικαιώματα περιλαμβάνουν την εξουσία να κατέχουμε και να διαμοιράζουμε ιδιοκτησία και περιουσία.

Σε αντίθεση, οι Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς δήλωσαν στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο: «Η θεωρία των Κομμουνιστών μπορεί να ειπωθεί περιληπτικά σε μία μόνο πρόταση: Κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.» [2] Αυτή είναι μια επίκληση της κρατικής ιδιοκτησίας, η οποία, υπό μια προσχεδιασμένη οικονομία, είναι υποχρεωτική. Σε κομμουνιστικές προσχεδιασμένες οικονομίες, τα μέσα παραγωγής ελέγχονται άμεσα από το κράτος. Η ουσία αυτού του συστήματος παραβιάζει τις αρχές του ουρανού, είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση, και, τελικά, είναι μια μορφή δουλείας.

α. Κρατική ιδιοκτησία: Ένας ζυγός ολοκληρωτισμού

Ο αντικομμουνιστής πρωτοπόρος Φρεντ Σβαρτς είπε το ακόλουθο αστείο στο βιβλίο του «Μπορείς να εμπιστεύεσαι για τους κομμουνιστές … ότι θα είναι κομμουνιστές», για έναν ερευνητή που επισκέφθηκε πρώτα ένα σοβιετικό εργοστάσιο αυτοκινήτων και έπειτα ένα αμερικανικό:

«Σε ποιον ανήκει αυτό το εργοστάσιο;»

«Σε εμάς», απάντησαν.

«Σε ποιον ανήκει η γη στην οποία χτίστηκε;»

«Σε εμάς.»

«Σε ποιον ανήκουν τα προϊόντα του εργοστασίου μόλις είναι έτοιμα;»

«Σε εμάς.»

Έξω στην γωνία ενός μεγάλου πάρκου βρίσκονταν τρεις παλιές σακαράκες. Ο επισκέπτης ρώτησε:

«Σε ποιον ανήκουν αυτά τα αυτοκίνητα εκεί έξω;»

Απάντησαν: «Σε εμάς, αλλά το ένα χρησιμοποιείται από τον διευθυντή του εργοστασίου, το άλλο χρησιμοποιείται από τον πολιτικό κομισάριο, και το τρίτο χρησιμοποιείται από την μυστική αστυνομία.»

Ο ίδιος ερευνητής πήγε σε ένα εργοστάσιο στην Αμερική, και είπε στους εργάτες: «Σε ποιον ανήκει αυτό το εργοστάσιο;»

«Στον Χένρυ Φορντ», απάντησαν.

«Σε ποιον ανήκει η γη στην οποία χτίστηκε;»

«Στον Χένρυ Φορντ.»

«Σε ποιον ανήκουν τα προϊόντα του εργοστασίου μόλις είναι έτοιμα;»

«Στον Χένρυ Φορντ.» Έξω από το εργοστάσιο ήταν ένα τεράστιο πάρκο γεμάτο με κάθε είδους σύγχρονα αμερικανικά αυτοκίνητα. Είπε: «Σε ποιον ανήκουν όλα αυτά τα αυτοκίνητα εκεί έξω;»

Απάντησαν: «Ω, σε εμάς.» [3]

Η ιστορία αυτή αναπαριστά ζωντανά τις επιπτώσεις και διαφορές μεταξύ συστημάτων ιδιωτικής και κρατικής ιδιοκτησίας. Υπό το σύστημα της κρατικής ιδιοκτησίας, πόροι και κέρδη από την εργασία κρατικοποιούνται. Δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί που κινητοποιούν τον προσωπικό ενθουσιασμό, φιλοδοξία, και επινοητικότητα, μαζί με την αίσθηση της ευθύνης που έρχεται με τα δικαιώματα προσωπικής ιδιοκτησίας. Στις λέξεις μόνο, κρατική ιδιοκτησία σημαίνει ότι ο πλούτος μιας χώρας μοιράζεται σε όλους τους πολίτες, αλλά στην πράξη, σημαίνει ότι η προνομιούχος τάξη μονοπωλεί τους πόρους και κοιτάζει πρώτα τον εαυτό της.

Ο ύστατος παράγοντας της οικονομικής ανάπτυξης είναι οι άνθρωποι. Η κρατική ιδιοκτησία πνίγει την ζωτικότητα και κίνητρο που έχουν οι άνθρωποι για να είναι παραγωγικοί. Υπονομεύει το ηθικό, προωθεί αναποτελεσματικότητα και κακές επιδόσεις, και δημιουργεί υπερπροσφορά ή τεράστιες ελλείψεις. Από τις σοβιετικές συλλογικές αγροτικές καλλιέργειες (κολλεκτίβες) μέχρι τις λαϊκές κομμούνες στην Κίνα, και την αποτυχημένη κολλεκτιβοποίηση στην Καμπότζη και Βόρεια Κορέα, το σύστημα κρατικής ιδιοκτησίας φέρνει λιμό οπουδήποτε πηγαίνει. Για παράδειγμα, η με ανθρώπινη αιτία πείνα στην Κίνα σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους μεταξύ 1959 και 1961.

Το κακό και το καλό, και τα δύο, ενυπάρχουν στον άνθρωπο. Η ιδιωτική ιδιοκτησία επιτρέπει στον άνθρωπο να αναπτύξει ακεραιότητα και ενθαρρύνει την εργατικότητα και την λιτότητα. Η συλλογική ιδιοκτησία όμως ενθαρρύνει το κακό στην ανθρώπινη φύση, προωθώντας ζήλια και οκνηρότητα.

Ο Αυστριακός οικονομολόγος και φιλόσοφος Φρίντριχ Χάγιεκ έγραψε ότι η ανάπτυξη ενός πολιτισμού στηρίζεται στις κοινωνικές παραδόσεις που θέτουν την ιδιωτική ιδιοκτησία στο κέντρο. Τέτοιες παραδόσεις γέννησαν το σύγχρονο εμπορικό σύστημα και την επακόλουθη οικονομική ανάπτυξη. Αυτή είναι μια φυσική, αυτοδημιουργούμενη τάξη που δεν χρειάζεται μια κυβέρνηση για να λειτουργεί. Παρ’ όλα αυτά τα κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κινήματα προσπαθούν να επαναδιαμορφώσουν τον κόσμο σύμφωνα με τις επιθυμίες τους – αυτό που ο Χάγιεκ αποκάλεσε την «θανάσιμη απάτη» τους. [4]

Αν η ιδιωτική ιδιοκτησία και η ελευθερία είναι αδιαχώριστες, τότε η ίδια αρχή εφαρμόζεται και στην κρατική ιδιοκτησία, συνυφασμένη καθώς είναι με δικτατορία και καταστολή. Το σύστημα της κρατικής ιδιοκτησίας δημεύει τους πόρους, αλλοιώνει την οικονομική παραγωγικότητα, και μετατρέπει τους ανθρώπους σε υπηρέτες και σκλάβους της χώρας. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να υπακούν τις εντολές του κεντρικού κόμματος, και οποιαδήποτε ιδέα ή φωνή δεν συμφωνεί με το καθεστώς μπορεί να φιμωθεί. Οι άνθρωποι είναι τότε τελείως αδύναμοι ενώπιον της κρατικής παρέμβασης.

Συνεπώς, η εξάλειψη της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και η καθιέρωση κρατικής ιδιοκτησίας αναπόφευκτα οδηγούν σε απολυταρχικά αποτελέσματα. Ο κολλεκτιβισμός είναι ένας ζυγός που τοποθετείται στους λαιμούς των ανθρώπων από ένα απολυταρχικό κράτος. Η ελευθερία κλέβεται – περιλαμβανομένης της ελευθερίας να είσαι δίκαιος – και ο καθένας αναγκάζεται να ακολουθεί το ηθικό πρόσταγμα του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Αν η εξουσία ιδιωτικοποιηθεί και ο πλούτος κρατικοποιηθεί, καταστροφή επέρχεται στην ανθρωπότητα.

β. Προσχεδιασμένη οικονομία: Καταδικασμένη να αποτύχει

Υπό μια προσχεδιασμένη οικονομία, η παραγωγή ολόκληρης της κοινωνίας, η κατανομή των πόρων, και η διανομή των προϊόντων βασίζονται σε ένα σχέδιο που καθιερώθηκε από το κράτος. Αυτό είναι τελείως διαφορετικό από την οικονομία προσφοράς και ζήτησης σε μια ελεύθερη αγορά.

Η προσχεδιασμένη οικονομία έχει εγγενή και προφανή ελαττώματα. Πρώτον, απαιτεί την συλλογή μιας τεράστιας ποσότητας δεδομένων για να γίνουν λογικές ρυθμίσεις για την παραγωγή. Για οποιαδήποτε χώρα, ειδικά μια μοντέρνα κοινωνία με μεγάλο πληθυσμό, το ποσό των απαιτούμενων πληροφοριών είναι αφάνταστα μεγάλο και αδύνατον να υποστεί επεξεργασία. Για παράδειγμα, η υπηρεσία καθορισμού τιμών στην πρώην Σοβιετική Ένωση έπρεπε να θέσει τιμές για εικοσιτέσσερα εκατομμύρια διαφορετικά είδη αγαθών. [5]

Η πολυπλοκότητα και μεταβλητότητα της κοινωνίας και των ανθρώπων δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω μιας ενιαίας προσχεδιασμένης οικονομίας. Ακόμα και με την χρήση μοντέρνας επιστήμης μεγάλων δεδομένων και τεχνητής νοημοσύνης, οι ανθρώπινες σκέψεις δεν είναι δυνατόν να εισαχθούν ως μεταβλητές, και έτσι το σύστημα δεν θα είναι ποτέ πλήρες.

Ο οικονομολόγος Λούντβιγκ φον Μίσες εξέτασε την σχέση μεταξύ σοσιαλισμού και αγοράς στο άρθρο του «Οικονομικός υπολογισμός στην σοσιαλιστική κοινοπολιτεία». [6] Σημειώνει πως χωρίς μια πραγματική αγορά, μια σοσιαλιστική κοινωνία δεν είναι ικανή να κάνει λογικούς οικονομικούς υπολογισμούς. Συνεπώς, η κατανομή των πόρων δεν μπορεί να γίνει σωστά, και η προσχεδιασμένη οικονομία αποτυγχάνει.

Επιπροσθέτως, ο οικονομικός προσχεδιασμός απαιτεί επιβολή κρατικού ελέγχου επί των πόρων. Αυτό τελικά απαιτεί απόλυτη εξουσία, ποσοστώσεις, και διαταγές. Όταν οι απαιτήσεις του πραγματικού κόσμου δεν συμβαδίζουν με τον κρατικό σχεδιασμό, η κρατική δύναμη καταπατά τις φυσικές τάσεις της οικονομίας, προκαλώντας έτσι την μαζική λανθασμένη κατανομή κεφαλαίου και όλα τα επακόλουθα προβλήματα. Η προσχεδιασμένη οικονομία χρησιμοποιεί την περιορισμένη δύναμη και «σοφία» της κυβέρνησης σε μια καταδικασμένη προσπάθεια να παίξει τον Θεό.

Επιπλέον, μια οικονομία ελέγχου είναι πρώτα απ’ όλα δεσμευμένη στην πολιτική, και όχι στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Ο οικονομικός σχεδιασμός και η απολυταρχική πολιτική είναι αδιαχώριστα. Επειδή τα εθνικά σχέδια είναι αναπόφευκτα ατελή, όταν προκύπτουν προβλήματα, τα σχέδια θα έχουν αντίσταση εντός και εκτός κυβέρνησης. Αυτοί στην εξουσία τότε νιώθουν ότι η δύναμή τους κινδυνεύει και θα αντιδράσουν χτυπώντας με πολιτική πίεση και εκκαθαρίσεις. Ο Μάο Τσετούνγκ, για παράδειγμα, αγνόησε τους νόμους της οικονομίας και εξανάγκασε να γίνει το Μεγάλο Άλμα Εμπρός, με αποτέλεσμα τριετή λιμό που προκάλεσε δεκάδες εκατομμύρια θανάτους. Αυτό οδήγησε σε σοβαρές αντιθέσεις προς τον ηγετικό του ρόλο στο Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο ήταν ένα βασικό αίτιο για το ότι εξαπέλυσε αργότερα την Πολιτιστική Επανάσταση.

Τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της προσχεδιασμένης οικονομίας και της συλλογικής ιδιοκτησίας έχουν εκτεθεί πλήρως στις τρέχουσες συνθήκες των κινεζικών κρατικών εταιρειών (ΚΕ). Τα πρόσφατα χρόνια, μεγάλος αριθμός κινεζικών ΚΕ έχουν σταματήσει ή μειώσει την παραγωγή, έχουν υποφέρει ελλείματα κάθε χρόνο, ή έχουν πτωχεύσει. Στηρίζονται σε κυβερνητικά επιδόματα και σε παροχή τραπεζικών δανείων για να διατηρούν την λειτουργία τους. Έχουν βασικά γίνει παράσιτα στην εθνική οικονομία, και πολλές είναι γνωστές ως «επιχειρήσεις ζόμπι». [7] Μεταξύ των 150.000 κρατικών εταιρειών στην Κίνα, με εξαίρεση κρατικών μονοπωλείων στους κερδοφόρους τομείς του πετρελαίου και τηλεπικοινωνιών, άλλες ΚΕ αναφέρουν ελάχιστα κέρδη και υποφέρουν σοβαρά ελλείματα. Στο τέλος του 2015, η συνολική τους περιουσία ήταν το 176 τοις εκατό του ΑΕΠ, ο οφειλές τους ήταν το 127 τοις εκατό, και τα κέρδη τους ήταν μόνο το 3,4 τοις εκατό. [8] Κάποιοι οικονομολόγοι πιστεύουν ότι αυτές οι εταιρείες ζόμπι έχουν βασικά κάνει πειρατεία στην οικονομία της Κίνας, η οποία για πολλά χρόνια εξαρτάται από φθηνές κατασκευές που γίνονται δυνατές λόγω της ακραίας εκμετάλλευσης των χαμηλόμισθων εργατών και μιας πλήρους αδιαφορίας για το περιβάλλον.

Εν τω μεταξύ, ο οικονομικός σχεδιασμός στερεί από τους ανθρώπους την ελευθερία τους και αναγκάζει το κράτος να τους φροντίζει. Όλες οι πτυχές της ανθρώπινης ζωής έρχονται υπό τον έλεγχο του κράτους, το οποίο κλειδώνει τους ανθρώπους σε μια αόρατη φυλακή, προσπαθεί να καταργήσει την ελεύθερη βούληση, και αλλάζει τις παραμέτρους της ανθρώπινης ζωής που καθιερώθηκαν από το θείον. Η ουσία του πρότζεκτ είναι να μετατρέψει τους ανθρώπους σε σκλάβους και μηχανές. Αυτή είναι ακόμα μία εκδήλωση της κομμουνιστικής επανάστασης κατά του θεϊκού και φυσικού νόμου.

2. Δυτικές χώρες: Άσκηση κομμουνισμού με άλλο όνομα

Για τα άτομα, η «κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας» του μαρξισμού περιέχει την «κατάργηση της μπουρζουά ατομικότητας, μπουρζουά ανεξαρτησίας, και μπουρζουά ελευθερίας.» Για την κοινωνία, σημαίνει ότι «το προλεταριάτο θα χρησιμοποιήσει την πολιτική υπεροχή του για να πάρει δια της βίας, σταδιακά, όλο το κεφάλαιο από τους μπουρζουά, να συγκεντρώσει όλα τα όργανα παραγωγής στα χέρια του Κράτους, δηλαδή, του προλεταριάτου οργανωμένου ως άρχουσα τάξη.» [9]

Πολλά οικονομικά μέτρα ή δομές μπορεί να μην φαίνονται σοσιαλιστικά στην επιφάνεια, παίζουν όμως τον ρόλο του περιορισμού, αποδυνάμωσης, ή στέρησης των ανθρώπων από το δικαίωμα στην ιδιωτική ιδιοκτησία. Άλλα αποδυναμώνουν τους μηχανισμούς της ελεύθερης επιχειρηματικότητας, επεκτείνουν την κυβερνητική δύναμη, και οδηγούν την κοινωνία προς τον σοσιαλισμό. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν υψηλή φορολόγηση, μεγάλα επιδόματα, και επιθετικό κρατικό παρεμβατισμό.

α. Υψηλοί φόροι και επιδόματα

Η υψηλή φορολογία είναι ένας κρυφός τρόπος για την σταδιακή κατάργηση του συστήματος της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Το τελικό αποτέλεσμα της υψηλής φορολόγησης είναι το ίδιο όπως και της κρατικής ιδιοκτησίας και του «εγκαλιταριανισμού» που επιβάλλεται από κομμουνιστικά καθεστώτα, με μόνη διαφορά ότι η δήμευση γίνεται μετά και όχι πριν την παραγωγή.

Στην Δύση, η παραγωγή ελέγχεται ιδιωτικά, αλλά τα έσοδα μετατρέπονται σε κρατική περιουσία μέσω φόρων και προγραμμάτων αναδιανομής. Αυτή η αρπαγή πλούτου επιτυγχάνεται νόμιμα μέσω δημοκρατίας και νομοθεσίας αντί μέσω δολοφονίας και βίας.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της κομμουνιστικής ή σοσιαλιστικής οικονομίας που υπάρχει στις δυτικές χώρες είναι τα μεγάλα κοινωνικά επιδόματα, που χρησιμοποιούνται για να διαβρώσουν σταδιακά την ηθική σοφία και ελευθερία. Ενώ κάποιο ποσό κυβερνητικής βοήθειας έχει νόημα – όπως σε κοινωνική ασφάλεια για θύματα θεομηνιών ή ατυχημάτων – είναι εύκολο τα επιδόματα να γίνουν ένα βολικό μέσο εξαπάτησης. Οι θετικές πτυχές τους γίνονται η δικαιολογία για αύξηση φόρων και κυβερνητικού ελέγχου. Από αυτήν την άποψη, τα μεγάλα επιδόματα έχουν ήδη επιτύχει τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες στους ανθρώπους, την κοινωνία, και τις ηθικές αξίες όπως και οι ανοιχτά κομμουνιστικές οικονομίες, χωρίς την ανάγκη βίαιης επανάστασης.

Τα κοινωνικά επιδόματα σε ανεπτυγμένες δυτικές χώρες καταναλώνουν ένα μεγάλο ποσό εσόδων, που έρχεται από φόρους που παίρνονται από τον ιδιωτικό πλούτο. Όλα τα κοινωνικά επιδόματα πρέπει τελικά να πληρωθούν από τους ανθρώπους, μέσω φόρων ή εθνικού χρέους. Δεν υπάρχει άλλη μέθοδος για διατήρηση αυτού του επιπέδου κυβερνητικής παροχής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότερα από τα μισά φορολογικά έσοδα ξοδεύονται σε κοινωνική ασφάλιση και ιατρική περίθαλψη. Πάνω από 80 τοις εκατό αυτών των χρημάτων έρχεται από φορολόγηση προσωπικών εισοδημάτων και φόρων κοινωνικής ασφάλισης. 11 τοις εκατό είναι από φόρους εταιρειών. [10] Αυτό το είδος μαζικής κυβερνητικής δαπάνης άρχισε μόνο τον προηγούμενο αιώνα.

Το 1895, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ δήλωσε πως οι φόροι εισοδήματος είναι αντισυνταγματικοί. Η απόφαση ίσχυε έως την επικύρωση της 16ης Τροπολογίας το 1913. Δεδομένα από δεκαπέντε χώρες το έτος 1900 δείχνουν ότι μόνο επτά επέβαλαν φόρο εισοδήματος, με την Ιταλία επικεφαλής με ποσοστό 10 τοις εκατό. Οι Αυστραλία, Ιαπωνία, και Νέα Ζηλανδία είχαν φόρους εισοδήματος περίπου 5 τοις εκατό.

Το 2016, σύμφωνα με δεδομένα από τριανταπέντε οικονομίες αγοράς που δημοσιεύθηκαν από τον Οργανισμό για Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (OECD), εικοσιεπτά χώρες είχαν φόρο εισοδήματος υψηλότερο από 30 τοις εκατό. Οι δύο χώρες με το υψηλότερο ποσοστό φορολόγησης εισοδήματος, στο 54 και 49,4 τοις εκατό, είναι αμφότερες στην Ευρώπη. [11] Μαζί με αυτό, το φαγητό ή οι αγορές στην Ευρώπη συνήθως έχουν πάνω από 20 τοις εκατό φόρο αγορών. Εταιρικοί και άλλοι φόροι προσθέτουν επιπλέον στο συνολικό φορολογικό φορτίο.

Η υψηλή φορολογία βαραίνει όχι μόνο τους πλούσιους, αλλά επίσης αυτούς στην βάση της φορολογικής κλίμακας. Ενώ οι πλούσιοι συχνά έχουν άλλες νομικές οδούς προστασίας από την φορολόγηση, τα επιδόματα των φτωχών εξαφανίζονται καθώς το εισόδημά τους αυξάνεται πάνω από ένα ορισμένο όριο. Μετά την φορολόγηση, αυτό το εισόδημα είναι συχνά μικρότερο από αυτά που λάμβαναν ως επιδόματα. Οι άνθρωποι ουσιαστικά τιμωρούνται αν δουλεύουν περισσότερο και έτσι έχουν κίνητρο να μένουν στα επιδόματα.

Επεκτεινόμενα επιδόματα

Στην μοντέρνα κοινωνία, τα τεράστια συστήματα επιδομάτων έχουν επεκταθεί για να καλύπτουν ανεργία, ιατρική περίθαλψη, συντάξεις, τραυματισμούς εργασίας, νοικοκυριό, εκπαίδευση, ανατροφή παιδιών, και περισσότερα, πολύ πέρα από τις παραδοσιακές έννοιες βοήθειας αυτών με άμεση ανάγκη.

Μια έρευνα από το Heritage Foundation δείχνει ότι το 2013, πάνω από εκατό εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ή περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού, λάμβαναν επιδόματα (εξαιρώντας την κοινωνική ασφάλιση και ιατρική περίθαλψη) αξίας κατά μέσο όρο $9.000 ανά αποδέκτη. [12] Σύμφωνα με δεδομένα της υπηρεσίας απογραφών από εκείνο το έτος, 14,8 του πληθυσμού ήταν ταξινομημένο ως ζώντες κάτω από το όριο της φτώχειας – βασικά το ίδιο ποσοστό που υπήρχε το 1967, λίγα χρόνια αφότου ο πρόεδρος Λύντον Μπ. Τζόνσον ανακήρυξε «χωρίς προϋποθέσεις πόλεμο στην φτώχεια στην Αμερική.» Αυτό υποδεικνύει ότι η μεγάλη επέκταση των επιδομάτων – όπως έγινε υπό την διοίκηση Τζόνσον – δεν πέτυχε τον στόχο της μείωσης του ποσοστού των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Έως το 2014, στα πενήντα χρόνια από την εκκίνηση του Πολέμου κατά της Φτώχειας του Τζόνσον, οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πλήρωσαν $2,2 τρισεκατομμύρια για επιδόματα. Παρ’ όλα αυτά, όπως δείχνουν στατιστικά από την υπηρεσία απογραφών, το ποσοστό φτώχειας έχει παραμείνει σταθερό τα τελευταία σαράντα χρόνια. [13]

Επιπλέον, η φτώχεια υπολογίζεται από το εισόδημα και δεν επηρεάζεται από τις διάφορες ενισχύσεις που δίνονται σε αποδέκτες επιδομάτων, όπως κουπόνια φαγητού, επιδόματα κατοικίας, και εκπαιδευτικά επιδόματα. Πάνω από έναν αιώνα πριν, ο Γάλλος στοχαστής Αλεξί ντε Τοκβίλ (Alexis de Tocqueville) είπε ότι χρησιμοποιώντας μόνο το όριο φτώχειας για να κατανεμηθεί βοήθεια, θα είναι αδύνατον να γνωρίζουμε αν αυτοί που δικαιούνται την βοήθεια υποφέρουν πραγματικά από περιστάσεις εκτός του ελέγχου τους ή αν η δυστυχία τους προέρχεται από τους ίδιους. [14]

Η σκόπιμη κατηγοριοποίηση μεγάλων αριθμών ανθρώπων στην κατηγορία «φτώχειας» δίνει μια άνετη δικαιολογία για την επέκταση του συστήματος επιδομάτων. Τα πρότυπα διαβίωσης σε φτώχεια σήμερα είναι μακράν ανώτερα από αυτά την δεκαετία του 1960. Σύμφωνα με κυβερνητική έρευνα του 1999, 96 τοις εκατό των γονέων σε φτωχές οικογένειες είπαν πως τα παιδιά τους δεν πείνασαν ποτέ λόγω ανικανότητας αγοράς τροφίμων. Σχεδόν 50 τοις εκατό των φτωχών νοικοκυριών ζούσαν σε μονοκατοικίες, και 40 τοις εκατό ζούσαν σε σπίτια πόλης. Μόνο 9 τοις εκατό ζούσαν σε λυόμενα σπίτια. Ογδόντα τοις εκατό είχαν κλιματισμό και τα δύο πέμπτα είχαν μεγάλες τηλεοράσεις υγρών κρυστάλλων. Τρία τέταρτα των φτωχών νοικοκυριών κατείχαν αυτοκίνητα. [15]

Ακόμα, τα επιδόματα που δίνονται από την αμερικανική κυβέρνηση είναι κάτω από τον μέσο όρο σε σύγκριση με αυτά άλλων μελών του OECD. Οι περισσότεροι άνθρωποι στις Σκανδιναβικές χώρες και άλλες δυτικές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν πολύ μεγαλύτερα επιδόματα από ότι οι Αμερικανοί. Στην Δανία, για παράδειγμα, ακόμα και οι πλουσιότεροι πολίτες έχουν κοινωνική ασφάλιση «από την κούνια στον τάφο» που περιλαμβάνει δωρεάν ιατρική περίθαλψη, πανεπιστημιακή εκπαίδευση, και άλλα παχυλά επιδόματα. Οι Σουηδοί δικαιούνται 480 μέρες γονικής άδειας όταν ένα παιδί γεννιέται ή υιοθετείται. Οι Έλληνες, πριν την οικονομική κατάρρευση της χώρας τους, είχαν ετησίως έναν μισθό ισοδύναμο με μισθό δεκατεσσάρων μηνών και σύνταξη στην ηλικία των 57. Η χώρα ξόδευε το 17,5 τοις εκατό του ΑΕΠ της σε πληρωμές συντάξεων.

Η επέκταση των επιδομάτων από τον παραδοσιακό ρόλο τους της έκτακτης βοήθειας σε οικονομική στήριξη πολύ μεγάλης διάρκειας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού είναι, στην πραγματικότητα, μέρος του στόχου επιβολής μια κομμουνιστικής οικονομίας.

Κοινωνικά επιδόματα, διαφθορά, και ταξική αντιπαλότητα

Από μια οικονομική άποψη, η ουσία των επιδομάτων είναι να παίρνει χρήματα από κάποιους ανθρώπους και να μεταφέρει την αξία τους σε άλλους. Όμως, η κυβέρνηση είναι η υπεύθυνη για την διανομή του πλούτου, συνήθως χωρίς να απαιτείται κάτι από τον αποδέκτη – και έτσι χάνεται η έμφαση από την σοφία ότι κάποιος θα πρέπει να εργαστεί για να κερδίσει. Η απώλεια αυτής της ηθικής αρχής είναι ιδιαιτέρως εμφανής στην Βόρεια Ευρώπη.

Ο Σουηδός λόγιος Νίμα Σαναντάτζι εξέθεσε αυτήν την κατάσταση χρησιμοποιώντας δεδομένα από την Έρευνα Παγκόσμιας Αξίας. Στις αρχές της δεκαετίας 1980, 82 τοις εκατό των Σουηδών συμφωνούσαν με την δήλωση ότι «είναι λάθος να λαμβάνεις κυβερνητικά επιδόματα που δεν αξίζεις.» Στην έρευνα των ετών 2010-2014, μόνο 55 τοις εκατό των Σουηδών συμφώνησε με αυτήν την δήλωση. [16]

Υπό ένα σύστημα παχυλών επιδομάτων, αυτοί που εργάζονται σκληρά παίρνουν μικρότερες απολαβές, και αυτοί που είναι λιγότερο εργατικοί ανταμοίβονται με επιδόματα. Συν τω χρόνω, αυτό χαλάει ήπια τις ηθικές παραδόσεις, καθώς αυτοί που μεγάλωσαν με κυβερνητικά επιδόματα χάνουν την εργατικότητα, ανεξαρτησία, υπευθυνότητα, και επιμέλεια των προγόνων τους. Θεωρούν το σύστημα δεδομένο και τα επιδόματα ως ένα ανθρώπινο δικαίωμα. Έχουν σχηματίσει μια συνήθεια εξάρτησης από την κυβέρνηση και ακόμα και να την κρατούν ως όμηρο για συνεχή βοήθεια. Έτσι, οι κοινωνικές αξίες αλλάζουν σχεδόν αμετακλήτως.

Το επεκτεινόμενο σύστημα επιδομάτων χαλά επίσης τον ρόλο των παραδοσιακών φιλανθρωπιών, αφαιρώντας από τους δωρητές την ευκαιρία να κάνουν καλές πράξεις και από τους αποδέκτες την ευκαιρία να νιώσουν ευγνωμοσύνη. Στην παραδοσιακή κοινωνία, η φιλανθρωπία δινόταν αν κάποιος το επέλεγε, είτε δίνοντας βοήθεια άμεσα στους λιγότερο τυχερούς ή δωρίζοντας σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς όπως εκκλησίες. Οι χορηγοί και αποδέκτες ήταν γνωστοί, και ήταν προνόμιο να μπορείς να λάβεις βοήθεια, όχι δικαίωμα. Οι αποδέκτες ένιωθαν ευγνωμοσύνη για την καλοσύνη των χορηγών και θα κινητοποιούνταν να χρησιμοποιήσουν την φιλανθρωπία για να συμπληρώσει τις προσπάθειές τους να βελτιώσουν την κατάστασή τους. Αυτοί που λάμβαναν βοήθεια και άλλαζαν τις ζωές τους θα επέστρεφαν την χάρη συνήθως όταν άλλοι αντιμετώπιζαν τις ίδιες προκλήσεις που κάποτε είχαν και αυτοί.

Ο Τοκβίλ σημειώνει πως η φιλανθρωπία συνδυάζει τις αρετές της γενναιοδωρίας και ευγνωμοσύνης, που αλληλεπιδρούν για να βελτιώσουν την κοινωνία και να ασκήσουν μια θετική ηθική επιρροή. Εν τω μεταξύ, η σχέση μεταξύ χορηγών και αποδεκτών λειτουργούσε για να μειώσει την αντιπαλότητα και ανταγωνισμό μεταξύ πλουσίων και φτωχών, καθώς η φιλανθρωπική συμπεριφορά συνέδεε μέλη διαφορετικών οικονομικών τάξεων. [17]

Το υπερτροφικό σύστημα των σύγχρονων επιδομάτων διακόπτει την σχέση χορηγών και αποδεκτών επειδή μετατρέπει σε γραφειοκρατία την διαδικασία φιλανθρωπικής στήριξης. Οι «χορηγοί» σήμερα είναι φορολογούμενοι που εξαναγκάζονται να αφήσουν τον πλούτο τους, αντί να τον μοιράζονται εθελοντικά. Εν τω μεταξύ, οι αποδέκτες επιδομάτων δεν έχουν σύνδεση με τους ευεργέτες τους και δεν νιώθουν ευγνωμοσύνη για την θυσία τους.

Ο Τοκβίλ πίστευε πως τα κοινωνικά επιδόματα επιδεινώνουν την αντιπαλότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Με μέρος του πλούτου τους να υπόκειται σε εξαναγκαστική κατάσχεση, οι πλούσιοι θα καταλήξουν να θυμώνουν με τους αποδέκτες επιδομάτων. Ο Τοκβίλ είπε πως οι φτωχοί, επίσης, θα νιώθουν άσχημα αν θεωρούν ότι η οικονομική τους στήριξη είναι δεδομένη: «Μία τάξη βλέπει ακόμα τον κόσμο με φόβο και μίσος ενώ η άλλη σκέφτεται για την κακοτυχία της με απόγνωση και ζήλια.» [18]

Τα υπερτροφικά επιδόματα γίνονται επίσης ένας τρόπος για το κομμουνιστικό φάντασμα ώστε να επιδεινώσει την ζήλια και την πολιτική αντιπαλότητα. Αυτό παρατηρήθηκε στην Ελληνική οικονομική κρίση: Μεταξύ της ανώτερης τάξης, η φοροδιαφυγή έγινε «εθνικό σπορ», σύμφωνα με δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων που αναφέρει το Economist. [19] Με μειωμένα φορολογικά έσοδα, η Ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να μειώσει τα κοινωνικά επιδόματα, αλλά αντιμετώπισε ισχυρή αντίσταση. Έτσι για να μην χάσει την εύνοια των ψηφοφόρων της, η κυβέρνηση στηρίχθηκε στην δημιουργία νέων δανείων για να ισορροπήσει τα μειούμενα φορολογικά έσοδα, ενώ την ίδια στιγμή διατηρούσε το ίδιο επίπεδο επιδομάτων που υπήρχε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η Ελλάδα τελικά αύξησε τους φόρους σε μεσαία και υψηλά εισοδήματα, σε αγρότες, και επιχειρήσεις.

Το 2009, μια εμπειρική έρευνα από τους Μάρτιν Χάλλα, Μάριο Λάκνερ, και Φρίντριχ Γκ. Σνάιντερ έδειξε πως τα κοινωνικά επιδόματα αφαιρούν το κίνητρο για σκληρή δουλειά μακροπρόθεσμα. Οι τρεις οικονομολόγοι κατέληξαν ότι η δυναμική του συστήματος επιδομάτων είναι ζημιογόνος για την υγεία της οικονομικής βάσης ενός έθνους. [20]

Πολιτισμός φτώχειας

Τα επιδόματα θα πρέπει να είναι ένα έκτακτο μέσο για την βοήθεια αυτών που έχουν πραγματική ανάγκη, και να δίνονται σε περιπτώσεις όπως οι σχετικές με επαγγελματικά ατυχήματα, επιδημίες, φυσικές καταστροφές, και ούτω καθεξής. Δεν θα πρέπει να γίνονται μια δεδομένη μορφή διαβίωσης, καθώς είναι ανίκανα να επιλύσουν το πρόβλημα της φτώχειας.

Η επέκταση των κριτηρίων που ορίζουν ποιος δικαιούται επιδόματα δημιουργεί και ενισχύει μια αρνητική ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει την κατάχρηση αυτών των επιδομάτων. Για παράδειγμα, ο όρος «αναπηρία» συνεχώς αποκτά διαφορετικούς ορισμούς για να επεκτείνει το φάσμα δικαιούχων. Το αποτέλεσμα είναι οικονομική κατάχρηση, που προκαλεί ζημία στην κοινωνική ηθική.

Το 2012, η New York Times δημοσίευσε ένα άρθρο άποψης με τίτλο «Κερδοφορία μέσω αγράμματων παιδιών», το οποίο συζητούσε την επίδραση των μέτρων επιδομάτων σε οικογένειες χαμηλού εισοδήματος που ζούσαν στην περιοχή των Απαλαχίων Ορέων στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το άρθρο περιγράφει πως οι φτωχές οικογένειες σταμάτησαν να στέλνουν τα παιδιά τους σε τάξεις σχολικής εκπαίδευσης ώστε να δικαιούνται κρατική βοήθεια. «Μαμάδες και μπαμπάδες φοβούνται ότι αν τα παιδιά τους μάθουν να διαβάζουν, θα είναι λιγότερο πιθανό να δικαιούνται μια μηνιαία επιταγή που δίνεται για μαθησιακή ανικανότητα», αναφέρει το άρθρο. «Πολλοί άνθρωποι σε λυόμενα σπίτια στο βουνό είναι φτωχοί και σε απόγνωση, και μια μηνιαία επιταγή των $698 ανά τέκνο από το πρόγραμμα Συμπληρωματικής Ασφάλισης Εισοδήματος τους βοηθάει για πολύ καιρό – και αυτές οι επιταγές συνεχίζονται έως το παιδί να γίνει 18.» [21]

Το πρόγραμμα είχε αρχίσει περίπου σαράντα χρόνια πριν με στόχο την βοήθεια σε οικογένειες που είχαν παιδιά με βαριά σωματική ή νοητική αναπηρία, και έτσι οι γονείς δυσκολεύονταν να εργαστούν – περίπου ένα τοις εκατό των φτωχών παιδιών. Έως το 2012, περισσότερο από το 55 τοις εκατό των παιδιών ανήκαν στην κατηγορία των νοητικά προβληματικών, αλλά δεν είχαν μια καθορισμένη διάγνωση. Ανά τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν τώρα συνολικά 1,2 εκατομμύρια «νοητικώς προβληματικά» παιδιά για τα οποία οι φορολογούμενοι παρέχουν $9 δισεκατομμύρια ετησίως. [22]

Εδώ, τα επιδόματα και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης τροφοδοτούν το ένα το άλλο σε μια περιδίνηση προς τα κάτω. Ενώ αυτοί που προωθούν και σχεδιάζουν τα μέτρα επιδομάτων μπορεί να το κάνουν με καλές προθέσεις, τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων είναι συχνά επιζήμια, τόσο σε άτομα όσο και στην κοινωνία ως σύνολο.

Η κατάχρηση επιδομάτων δεν κρατά δέσμια μόνο τα δημόσια οικονομικά. Επηρεάζει επίσης και το μέλλον των παιδιών που μεγαλώνουν μέσα σε αυτό το σύστημα. Έρευνα που εκπονήθηκε το 2009 βρήκε πως δύο τρίτα των ανθρώπων που λαμβάνουν επιδόματα ως παιδιά συνεχίζουν να λαμβάνουν επιδόματα στην ενήλικη ζωή. [23]

Σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο Γουίλιαμ Α. Νίσκανεν, το σύστημα επιδομάτων έχει δημιουργήσει έναν πολιτισμό φτώχειας, που με την σειρά του τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο εξάρτησης από κυβερνητική βοήθεια, παιδιών που γεννιούνται εκτός γάμου, ανεργίας, και εκτρώσεων.

Ο Νίσκανεν ανέλυσε κρατικά δεδομένα του 1992 και έδωσε εκτιμήσεις για τα πιθανά αποτελέσματα μιας αύξησης βοήθειας σε οικογένειες με ανήλικα τέκνα της τάξης του 1 τοις εκατό του μέσου προσωπικού εισοδήματος. Βρήκε πως ο αριθμός αποδεκτών θα αυξανόταν περίπου 3 τοις εκατό. Ο αριθμός αυτών σε φτώχεια θα αυξανόταν περίπου 0,8 τοις εκατό. Γεννήσεις από ανύπαντρες μητέρες θα αυξάνονταν περίπου 2,1 τοις εκατό, και η ανεργία θα αυξανόταν περίπου 0,5 τοις εκατό. Οι εκτρώσεις και το βίαιο έγκλημα θα αυξάνονταν και τα δύο περίπου 1 τοις εκατό το καθένα. [24] Τα ευρήματα του Νισκάνεν υποδηλώνουν ότι ένα μεγάλο σύστημα επιδομάτων καλλιεργεί εξάρτηση από το σύστημα και αποθαρρύνει την προσωπική υπευθυνότητα.

Η αποσύνθεση των οικογενειών είναι ένα βασικό συστατικό στην κουλτούρα της φτώχειας. Σε έρευνα για την φτώχεια των μαύρων σε περασμένες ιστορικές περιόδους αλλά και στην σύγχρονη, ο οικονομολόγος Γουόλτερ Ι. Γουίλιαμς βρήκε ότι στην Νέα Υόρκη του 1925, 85 τοις εκατό των μαύρων οικογενειών είχαν δύο γονείς. Το 2015, οι μονογονεϊκές μαύρες οικογένειες ήταν σχεδόν το 75 τοις εκατό [στον πληθυσμό των φτωχών μαύρων οικογενειών]. Το σύστημα επιδομάτων δίνει κίνητρα για αυτό το φαινόμενο, καθώς παρέχει σημαντικά περισσότερα επιδόματα σε ανύπαντρες μητέρες απ΄ ότι σε όσες παντρεύονται. Μένοντας επίτηδες εκτός γάμου, ένας γονέας μπορεί να λάβει περισσότερα κυβερνητικά επιδόματα, όπως επίδομα πληρωμών, επίδομα στέγασης, κουπόνια τροφίμων, και ιατρική περίθαλψη. Τα επιδόματα ήταν βασικός παράγοντας στην προώθηση μονογονεϊκών οικογενειών, που έχει αποδειχθεί ότι παράγουν περισσότερη φτώχεια. Εν αντιθέσει, ο Γουίλιαμς βρήκε ότι το ποσοστό φτώχειας στον πληθυσμό των μαύρων παντρεμένων οικογενειών έχει παραμείνει στα μονά ψηφία από το 1994. [25]

Η χρήση της στρατηγικής επιδομάτων από την αριστερά για να κερδίσει ψήφους

Ενώ τα επιδόματα επεκτείνονται χωρίς όρια τις τελευταίες λίγες δεκαετίες, το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχώς αυξάνεται επίσης. Ο μέσος μισθός, λαμβάνοντας υπόψιν τον πληθωρισμό, αυξάνεται με ταχύτητα σαλιγκαριού, ενώ ο πλούτος ρέει προς τους πλουσιότερους, με αποτέλεσμα μια μεγαλύτερη τάξη εργαζομένων φτωχών. Η αριστερά χρησιμοποιεί αυτά τα προβλήματα ως όπλα ώστε να πιέσει για μεγαλύτερη κυβέρνηση, υψηλότερη φορολόγηση, και περισσότερα επιδόματα για καταπολέμηση της φτώχειας, επιδεινώνοντας τα προβλήματα ακόμα περισσότερο.

Οι αριστεροί πολιτικοί χρησιμοποιούν πολλά εκλογικά συνθήματα για να πείσουν τους ψηφοφόρους για τον ευγενή σκοπό τους, παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως κατέχοντες την ηθική ανωτερότητα, παρά το ότι εξαντλούν τα χρήματα των φορολογουμένων για να χρηματοδοτήσουν τα προγράμματά τους. Οι μέθοδός τους είναι να υφαρπάξουν τον πλούτο της ανώτερης και μεσαίας τάξης και να τον διανείμουν στους φτωχούς. Αυτό το σύστημα εξαναγκαστικής φιλανθρωπίας αποκρύπτει την σχέση μεταξύ χορηγών (φορολογουμένων) και αποδεκτών. Οι πολιτικοί παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως τον καλοσυνάτο χορηγό χρημάτων και λαμβάνουν την ευγνωμοσύνη των αποδεκτών υπό μορφή ψήφων, ενώ λένε στους αποδέκτες ότι πρέπει να θυμώνουν με τους «πλουσίους» – τους πραγματικούς χορηγούς των χρημάτων.

β. Επιθετικός οικονομικός παρεμβατισμός στις Δυτικές χώρες

Σε Δυτικές χώρες, το κράτος, το οποίο παραδοσιακά μόνο ψήφιζε και επέβλεπε την επιβολή νόμων, έχει γίνει πλέον ένας ηγετικός συμμετέχων στην οικονομική αρένα. Όπως ένας διαιτητής που αρχίζει να συμμετέχει σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, το κράτος έχει γίνει υπεύθυνο για τον έλεγχο και ρύθμιση του κεφαλαίου σε αυτό που κάποτε ήταν μια κυρίως αυτοελεγχόμενη οικονομία.

Επί του παρόντος, οι κυβερνήσεις του ελευθέρου κόσμου ασκούν ήδη παρεμβατισμό στα εθνικά οικονομικά συστήματά τους. Ένας οδηγός αυτής της τάσης προήλθε από την Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930. Μετά την κρίση, η Δυτική κοινωνία επηρεάστηκε βαθιά από την οικονομική θεωρία που είχε αναπτύξει ο Βρετανός οικονομολόγος Τζον Μέυναρντ Κέυνς. Η κεϋνσιανή οικονομική σκέψη προωθεί ενεργό κρατικό παρεμβατισμό και ρύθμιση της οικονομίας μέσω παροχής κεφαλαίων. Στο γνωστό βιβλίο του, «Η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, Τόκων και Χρημάτων», ο Κέυνς αντιτίθεται στην αυτορύθμιση της ελεύθερης αγοράς και αντ’ αυτής προτιμά μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες και παρεμβάσεις όπως δάνεια προς επιχειρήσεις [πακέτα «διάσωσης»], για την σταθεροποίηση της αγοράς.

Σε μια υγιή κοινωνία, ο ρόλος της κυβέρνησης είναι περιορισμένος. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα πρέπει το κράτος να παρεμβαίνει στην οικονομία, όπως κατά την διάρκεια φυσικών καταστροφών ή άλλων κρίσεων. Αλλά σήμερα, η κεϋνσιανή θεωρία έχει ριζώσει ανά τον κόσμο. Κυβερνήσεις βασικά όλων των χωρών ανταγωνίζονται για το ποια θα έχει μεγαλύτερο έλεγχο της οικονομίας της χώρας της.

Όταν οι κυβερνήσεις διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην οικονομία, κάθε δράση δημιουργεί μια μαζική επίδραση στις αγορές. Νέα μέτρα και νόμοι μπορούν να βοηθήσουν ή να καταστρέψουν ολόκληρες βιομηχανίες, αναγκάζοντας πολλές επιχειρήσεις και επενδυτές να είναι υπερβολικά εξαρτημένοι από τις αποφάσεις της κυβέρνησης.

Ο ενεργός οικονομικός έλεγχος συνδυασμένος με μέτρα υψηλών επιδομάτων έχει προκαλέσει σε πολλές κυβερνήσεις να αποκτήσουν τεράστιο χρέος. Σύμφωνα με δεδομένα του OECD, περισσότερα από το ένα τρίτο των κρατών μελών του έχουν κυβερνητικά χρέη υψηλότερα του 100 τοις εκατό του ΑΕΠ. Το χρέος μιας χώρας έχει υπερβεί το 237 τοις εκατό της οικονομικής παραγωγής της. [26] Αυτό δημιουργεί έναν μεγάλο κίνδυνο για το κοινωνικό και οικονομικό μέλλον πολλών χωρών.

Ο διακεκριμένος με Νόμπελ οικονομολόγος Ρόναλντ Κόους εκπόνησε πολλές έρευνες για την επίδραση του κρατικού παρεμβατισμού. Στο έργο του, ο Κόους βρήκε πως τα παρεμβατικά μέτρα σχεδόν πάντα παράγουν αρνητικά αποτελέσματα. Η πιο πιθανή εξήγηση, είπε, είναι ότι «η κυβέρνηση λειτουργεί σήμερα σε τόσο τεράστια κλίμακα που έχει φτάσει το στάδιο αυτού που οι οικονομολόγοι ονομάζουν φθίνουσες αποδόσεις. Οτιδήποτε επιπλέον κάνει, ζημιώνει τα πράγματα.» [27]

Οι συνέπειες και πραγματικότητα του παρεμβατισμού

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο μεγάλες συνέπειες του εκτεταμένου κρατικού παρεμβατισμού. Πρώτον, η δύναμη της πολιτείας επεκτείνεται ως προς τον ρόλο και κλίμακά της. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι αναπτύσσουν αυξανόμενη ύβρη σχετικά με την ικανότητά τους να παρεμβαίνουν στην οικονομία και να κάνουν το κράτος να παίζει τον ρόλο του σωτήρα. Αφότου χειριστεί μια κρίση, η κυβέρνηση τείνει να διατηρεί τις μεγαλύτερες εξουσίες και λειτουργίες της.

Δεύτερον, ο παρεμβατισμός δημιουργεί περισσότερη εξάρτηση από την κυβέρνηση. Όταν ο πληθυσμός αντιμετωπίζει προκλήσεις, ή όταν η ελεύθερη αγορά δεν μπορεί να παρέχει τα επιθυμητά οφέλη, οι άνθρωποι θα πιέσουν για περισσότερο κυβερνητικό παρεμβατισμό για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους.

Καθώς η δύναμη του κράτους μεγαλώνει, η ιδιωτική επιχειρηματικότητα αποδυναμώνεται και η ελεύθερη αγορά έχει λιγότερο χώρο για να λειτουργήσει. Άνθρωποι που έχουν ωφεληθεί και έχουν γίνει εξαρτώμενοι των πολιτικών θα απαιτούν όλο και περισσότερο η κυβέρνηση να παίρνει την ευθύνη για την κατανομή πλούτου, και να ψηφίζει νόμους που να το επιβάλλουν αυτό.

Στην Δύση, υπάρχει ένα ισχυρό πολιτικό ρεύμα που μετατοπίζει την κοινωνία προς την αριστερά. Αυτό περιλαμβάνει ακολούθους της αρχικής αριστεράς, όπως σοσιαλιστές και κομμουνιστές, καθώς και αυτούς που δεν συσχετίζονταν παλιότερα με την αριστερά αλλά που τους έχει αρπάξει. Αυτό δίνει περισσότερη αυτοπεποίθηση σε αριστερούς πολιτικούς να πάρουν μεγαλύτερα μέτρα παρεμβατισμού στην οικονομία και παρέμβασης στην λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Αυτή η διάβρωση της φυσιολογικής οικονομικής δραστηριότητας φαίνεται να προκαλείται από διάφορα κοινωνικά κινήματα, αλλά στην πραγματικότητα, είναι το φάντασμα του κομμουνισμού που κινεί τα νήματα.

Οι δυτικές κυβερνήσεις ασκούν την εξουσία τους υπό την σημαία της ισότητας και άλλων πολιτικών δικαιολογιών για να αυξήσουν τον παρεμβατισμό, ενώ επιβάλλουν νόμους για να δίνουν στον εαυτό τους περισσότερη μόνιμη δύναμη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η συμπεριφορά αφαιρεί από τις οικονομίες αγοράς τους βασικούς κριτές τους – την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων.

Το κράτος ουσιαστικά επεκτείνει την εξουσία του επί της ελεύθερης αγοράς για να την μετατρέψει σε μια οικονομία ελέγχου. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες είναι ότι όλες οι πτυχές της οικονομίας και της διαβίωσης του λαού έρχονται υπό τον έλεγχο του κράτους. Οικονομικά μέσα θα χρησιμοποιηθούν για να παγιωθεί η πολιτική εξουσία, σκλαβώνοντας την κοινωνία και τους πολίτες της.

γ. Πως η σοσιαλιστική οικονομία οδηγεί σε κομμουνιστικό απολυταρχισμό

Υψηλοί φόροι, υψηλά επιδόματα, και μεγάλος κρατικός παρεμβατισμός είναι εκδηλώσεις σοσιαλισμού εντός των Δυτικών οικονομικών συστημάτων. Όπως είναι τα πράγματα, η μόνη διαφορά μεταξύ των προσχεδιασμένων οικονομιών των κομμουνιστικών χωρών και του βαρέος κρατικού παρεμβατισμού στην Δύση είναι ο νόμος και κάποιες βασικές πτυχές του συστήματος προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα από απόλυτο κρατικό έλεγχο.

Ο Χάγιεκ, οικονομολόγος και φιλόσοφος, προειδοποίησε κατά του κρατικά ελεγχόμενου προσχεδιασμού και κατανομής πλούτου, λέγοντας ότι αναπόφευκτα θα χαλάσει την αγορά και θα οδηγήσει στην άνοδο του απολυταρχισμού, ασχέτως του εάν το σύστημα ήταν δημοκρατικό ή όχι. Ο Χάγιεκ πίστευε πως αν και ο σοσιαλισμός που ασκείται στην Ευρώπη και Βόρεια Αμερική ήταν διαφορετικός από την κρατική ιδιοκτησία και τις προσχεδιασμένες οικονομίες, θα έφτανε παρ’ όλα αυτά στο ίδιο αποτέλεσμα – οι άνθρωποι θα έχαναν και πάλι την ελευθερία τους και τα μέσα διαβίωησης, απλώς με έναν πιο αργό και έμμεσο τρόπο. [28]

Όπως συζητήθηκε νωρίτερα σε αυτό το βιβλίο, ο Μαρξ, Ένγκελς, και Λένιν θεωρούσαν τον κομμουνισμό ως τον τελικό στόχο, με τον σοσιαλισμό ως το απαραίτητο βήμα στο ταξίδι. Ο προορισμός ενός τραίνου δεν θα επηρεαστεί από την στάση του σε έναν σταθμό στην διαδρομή – στην πραγματικότητα, μπορεί να πάρει περισσότερους επιβάτες. Παρομοίως, το φάντασμα του κομμουνισμού είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από την κίνηση μιας χώρας προς τον σοσιαλισμό. Μόλις η ανθρωπότητα εγκαταλείψει την παράδοση, είτε στην οικονομική σφαίρα είτε σε άλλες περιοχές, και αποδεχθεί την κομμουνιστική ιδεολογία, ο ρυθμός αυτής της ανάπτυξης δεν έχει σημασία.

Ο προορισμός στο τέλος αυτού του μονοπατιού δεν είναι παράδεισος επί γης, αλλά η καταστροφή της ανθρωπότητας. Το φάντασμα δεν ενδιαφέρεται για το αν επιτευχθεί κάποιος «παράδεισος» – αυτή η υπόσχεση είναι απλώς το δόλωμα για να δελεάσει ανθρώπους προς την καταστροφή τους.

Διαβάστε ολόκληρη την σειρά εδώ: Πώς το φάντασμα του κομμουνισμού ελέγχει τον κόσμο μας

 

Παραπομπές

 

1. Thomas Jefferson et al., “United States Declaration of Independence,” July 4, 1776, National Archives, accessed April 20, 2020, https://www.archives.gov/founding-docs/declaration-transcript.

2. Karl Marx and Frederick Engels, “Manifesto of the Communist Party,” in Marx & Engels Selected Works, vol.1, trans. Samuel Moore, ed. Andy Blunden (Moscow: Progress Publishers, 1969), Marxists Internet Archive, accessed April 20, 2020, https://www.marxists.org/archive/marx/works/1848/communist-manifesto/ch04.htm.

3. Fred Schwarz, You Can Trust the Communists … to Be Communists (New Jersey: Prentice-Hall, 1960), 26–27.

4. Friedrich A. Hayek, The Fatal Conceit: The Errors of Socialism, W.W. Bartley III, ed. (Chicago: University of Chicago Press, 1991).

5. Thomas Sowell, Intellectuals and Society, Revised and Expanded Edition (New York: Basic Books, 2012), chap. 2.

6. Ludwig von Mises. “Economic Calculation in the Socialist Commonwealth,” Mises Institute, accessed April 20, 2020, https://mises.org/library/economic-calculation-socialist-commonwealth.

7. Shi Shan, “Quagmire in the Reform of China’s State-Owned Enterprises,” Radio Free Asia, September 22, 2015 [石山, 中国国企改革的困境, 普通话主页] https://www.rfa.org/mandarin/yataibaodao/jingmao/xql-09222015103826.html. [In Chinese]

8. Linette Lopez, “Zombie Companies Are Holding China’s Economy Hostage,” Business Insider, May 24, 2016, https://www.businessinsider.com/chinas-economy-is-being-held-hostage-2016-5.

9. Marx and Engels, “Manifesto.”

10. Max Galka, “The History of US Government Spending, Revenue, and Debt (1790–2015),” Metrocosm, February 16, 2016, http://metrocosm.com/history-of-us-taxes/.

11. Organization for Economic Cooperation and Development, “OECD Tax Rates on Labour Income Continued Decreasing Slowly in 2016,” November 4, 2017, http://www.oecd.org/newsroom/oecd-tax-rates-on-labour-income-continued-decreasing-slowly-in-2016.htm.

12. Rachel Sheffield and Robert Rector, “The War on Poverty After 50 Years,” The Heritage Foundation, September 15, 2014, https://www.heritage.org/poverty-and-inequality/report/the-war-poverty-after-50-years.

13. Robert Rector, “The War on Poverty: 50 Years of Failure,” The Heritage Foundation, September 23, 2014, https://www.heritage.org/marriage-and-family/commentary/the-war-poverty-50-years-failure.

14. Alexis de Tocqueville, Memoir on Pauperism, trans. Seymour Drescher (London: Civitas, 1997).

15. Sheffield and Rector, “The War on Poverty.”

16. Nima Sanandaji, Scandinavian Unexceptionalism: Culture, Markets, and the Failure of Third-Way Socialism (London: Institute for Economic Affairs, 2015), Kindle edition, 75.

17. Tocqueville, Memoir.

18. Ibid, 31.

19. “A National Sport No More,” The Economist, November 3, 2012, https://www.economist.com/europe/2012/11/03/a-national-sport-no-more.

20. Martin Halla, Mario Lackner, and Friedrich G. Schneider, “An Empirical Analysis of the Dynamics of the Welfare State: The Case of Benefit Morale,” Kyklos 63, no.1 (2010), 55–74, Wiley Online Library, accessed April 20, 2020, https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1467-6435.2010.00460.x.

21. Nicholas Kristof, “Profiting From a Child’s Illiteracy,” The New York Times, December 7, 2012, https://www.nytimes.com/2012/12/09/opinion/sunday/kristof-profiting-from-a-childs-illiteracy.html.

22. Ibid.

23. Kristof, “Profiting From.”

24. William A. Niskanen, “Welfare and the Culture of Poverty,” The Cato Journal 16, no.1 (1996), https://www.cato.org/sites/cato.org/files/serials/files/cato-journal/1996/5/cj16n1-1.pdf.

25. Walter E. Williams, “The True Black Tragedy: Illegitimacy Rate of Nearly 75%,” cnsnews.com, May 19, 2015, https://www.cnsnews.com/commentary/walter-e-williams/true-black-tragedy.

26. Organization for Economic Cooperation and Development, “General Government Debt (Indicator),” 2019, accessed April 27, 2020, https://data.oecd.org/gga/general-government-debt.htm.

27. Ronald Coase, as quoted in Thomas W. Hazlett, “Looking for Results: An Interview With Ronald Coase,” Reason, January 1997, https://reason.com/archives/1997/01/01/looking-for-results.

28. Friedrich A. Hayek, The Road to Serfdom (Chicago: University Of Chicago Press, 1944).

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

China Insider: Ειδικοί καλούν για αναστολή της επενδυτικής συμφωνίας ΕΕ-Κίνας

Παρακολουθήστε εδώ.

Μετά από επτά χρόνια διαπραγματεύσεων, το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση έφτασαν σε ένα Ολοκληρωμένο Σύμφωνο Επενδύσεων ΕΕ-Κίνας το 2020. Αν και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) έχει δώσει υποσχέσεις στην ΕΕ όπως πρόσβαση στην αγορά και τερματισμό της αναγκαστικής μεταφοράς τεχνολογίας από εταιρείες της αλλοδαπής που λειτουργούν στην Κίνα, πολλοί αμφισβητούν και επικρίνουν αυτήν την συμφωνία.

 

Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την αλήθεια, μοιραστείτε αυτό το άρθρο με φίλους σας.

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

Η ιστορία του Τζανγκ Κουνλούν: από τα βασανιστήρια των κινέζικων φυλακών στην κορυφή του καλλιτεχνικού στερεώματος

Της Masha Savitz

Μετάφραση: Αλία Ζάε

Ο καθηγητής Τζανγκ Κουνλούν είναι ένα από τους καλύτερους γλύπτες της Κίνας. Βραβευμένος πολλάκις, ο Τζανγκ ήταν κάποτε διευθυντής του Ινστιτούτου Γλυπτικής του Ινστιτούτου Τέχνης της Σάντονγκ, αλλά και του Ερευνητικού Ινστιτούτου Γλυπτικής του ίδιου ιδρύματος. Έχει επίσης δημιουργήσει μερικά από τα μεγαλύτερα μνημεία της Κίνας.

Παρόλα αυτά, στο απόγειο της καριέρας του, ο γνωστός καλλιτέχνης έπεσε θύμα της δίωξης του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα. Η αναγνώριση και ο σεβασμός που κάποτε δεχόταν από τους Κινέζους αξιωματούχους έληξε απότομα όταν υπερασπίστηκε την ελευθερία των πεποιθήσεών του. Ο Τζανγκ φυλακίστηκε τέσσερεις φορές, ξυλοκοπήθηκε και βασανίστηκε επειδή έκανε την προαναφερθείσα ειρηνική διαλογιστική άσκηση. Έτσι απλά, ο άλλοτε αναγνωρισμένος καλλιτέχνης μετατράπηκε σε «εγκληματία».

Ο Τζανγκ τώρα ζει στις ΗΠΑ, όπου δημιουργεί υπέροχα έργα και επιμελείται την ομαδική έκθεση «Η τέχνη του Τζεν Ζαν Ρεν», που περιοδεύει σε όλο τον κόσμο. Η έκθεση, την οποία εγκαινίασε το 2004, έχει επισκεφθεί περισσότερες από 50 χώρες και έχει παρουσιαστεί περισσότερες από 1.000 φορές παγκοσμίως, από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Παρίσι, από το Τορόντο μέχρι το Μιλάνο. Στόχος της έκθεσης είναι να αποκαλύψει στον κόσμο μια από τραγικότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – τη δίωξη του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα – επιβεβαιώνοντας παράλληλα τη δύναμη της ομορφιάς στην τέχνη.

Τζανγκ Κουνλούν, άγαλμα Μποντισάτβα, 2008, σε μέγεθος ¾ του φυσικού. Τεχνητή πέτρα και γρανίτης. (ευγενική παραχώρηση του Kacey Cox από το «Sacred Art»)

 


Τζανγκ Κουνλούν, άγαλμα Μποντισάτβα, 2008, σε μέγεθος ¾ του φυσικού (μέρος της παραπάνω σύνθεσης). Τεχνητή πέτρα και γρανίτης. (ευγενική παραχώρηση του Kacey Cox από το «Sacred Art»)

 

Μια έμπνευση

Η γλύπτρια και εκπαιδεύτρια στη New Masters Academy Τζοάννα Σβάιγκερ μας είπε στο τηλέφωνο ότι είχε το προνόμιο να δουλέψει μαζί με τον Τζανγκ κατά τη διάρκεια μιας σύντομης μαθητείας κοντά του στο εργαστήριό του το 2003 στη Νέα Υόρκη.

«Η συνάντηση με τον καθηγητή Τζανγκ ήταν ένα μεγάλο ορόσημο στο καλλιτεχνικό μου ταξίδι. Εντυπωσιάστηκα από την επιδεξιότητα και τη στωικότητά του πάνω στη δουλειά. Μεγαλύτερη όμως εντύπωση μου έκαναν η ανιδιοτέλεια και η ανάλαφρη καρδιά που είχε παρά τα όσα πέρασε στις φυλακές της Κίνας.»

Το πνεύμα του δεν είχε καμφθεί, το αντίθετο μάλλον. Η αποστολή του είναι ξεκάθαρη: δεν προσπαθεί να αναδείξει τον εαυτό του μέσω της τέχνης του, αλλά να αποτίσει φόρο τιμής στην ομορφιά και την αλήθεια όσο καλύτερα μπορεί. Δούλεψε πολλά έργα την ίδια ημέρα, όλα με την ίδια υψηλού επιπέδου επιδεξιότητα – αλλά σε ένα από αυτά αφιέρωσε ιδιαίτερη προσοχή: σε ένα άγαλμα του Βούδα σε φυσικό μέγεθος.»

Τζανγκ Κουνλούν, «Βούδας», 2002. (ευγενική παραχώρηση του Kacey Cox από το «Sacred Art»)

 

Η ιστορία του Τζανγκ Κουνλούν

Ο κινηματογραφιστής Κέισι Κοξ, με έδρα το Τορόντο, τα τελευταία επτά χρόνια ακολουθά την έκθεση «Η τέχνη του Τζεν Σαν Ρεν» στην παγκόσμια περιοδεία της για το ντοκιμαντέρ του «Sacred Art», που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα.

Στο ντοκιμαντέρ περιλαμβάνεται και μια εκτενής συνέντευξη του Τζανγκ στον Κοξ, όπου ο πρώτος μοιράζεται τις προσωπικές εμπειρίες του από τις κινέζικες φυλακές και μιλά για την αποστολή της τέχνης του, όπως την είχε αναφέρει και στο διαδικτυακό περιοδικό Canvas της New Masters Academy.

«Ήμουν διευθυντής του τμήματος Γλυπτικής στο Καλλιτεχνικό Κολλέγιο της Σάντονγκ», λέει ο Τζανγκ. «Το 1985, κατασκεύασα ένα άγαλμα της Δυναστείας Τανγκ ύψους 15 μέτρων. Ήταν το ψηλότερο άγαλμα στην Κίνα εκείνη την εποχή. Βρισκόμουν στο απόγειο της καριέρας μου, κι όμως δεν ένιωθα ικανοποιημένος. Όσα χρήματα κι αν έχεις, όσο διάσημος κι αν είσαι…αυτά διαρκούν μονάχα μερικές δεκαετίες. Έλειπε το νόημα από τη ζωή μου.»

Η κατασκευή του «Τανγκ Σάιερ» του Τζανγκ Κουνλούν το 1986. (ευγενική παραχώρηση του Τζανγκ Κουνλούν).

 

Ψάχνοντας για το νόημα στη ζωή και την τέχνη, ο Τζανγκ μετακόμισε το 1989 στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου δίδαξε στο υψηλού κύρους McGill University.

Αλλά ήταν το 1996, όταν επέστρεψε στην Κίνα για να φροντίσει την πεθερά του και έμαθε για το Φάλουν Γκονγκ, που ένιωσε ότι έγινε ένας καινούριος άνθρωπος.

«Γυρνώντας στην Κίνα, σχεδόν κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο, μπόρεσα να δω ότι το Φάλουν Γκονγκ διαδιδόταν πολύ γρήγορα. Σε κάθε πάρκο, σε κάθε γειτονιά, άνθρωποι εξασκούσαν ειρηνικά τις διαλογιστικές ασκήσεις του…Ήταν υπέροχα.»

Το 1999 άρχισε η συκοφαντική εκστρατεία του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) κατά του Φάλουν Γκονγκ. Εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους. Πολλοί φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, ακόμα και σκοτώθηκαν. Ο Τζανγκ εξηγεί:

«Το ΚΚΚ χρησιμοποίησε όλα τα μέσα [για να επιτεθεί στο Φάλουν Γκονγκ]: τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, ακόμα και το στρατό και την αστυνομία. Όλη η χώρα βρέθηκε σε καθεστώς τρόμου. Ήταν ένα τεράστιο ανθρωποκυνηγητό. Εκείνη την περίοδο, ήθελα να φτιάξω ένα άγαλμα του Βούδα ύψους 75 μέτρων. Αλλά επειδή ασκούσα Φάλουν Γκονγκ είχα μπει στη μαύρη λίστα και κινδύνευα. [Όπως πολλοί άλλοι] και εγώ τέθηκα υπό κράτηση.»

Ο Τζανγκ αποφάσισε να γράψει μια επιστολή στην κινέζικη κυβέρνηση όπου εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους πίστευε ότι το Φάλουν Γκονγκ ήταν κάτι ωφέλιμο για την κοινωνία. Τον Ιούλιο του 2000, φυλακίστηκε. Στο κέντρο κράτησης, τον βασάνισαν με ηλεκτροφόρα γκλομπ.

«Μπορούσες να μυρίσεις το καμένο δέρμα», θυμάται. Τα χέρια και τα πόδια του έπαθαν σοβαρά εγκαύματα. Το αριστερό του πόδι τραυματίστηκε τόσο άσχημα, ώστε δυσκολευόταν να περπατήσει για τρεις μήνες.

Τζανγκ Κουνλούν, αναπαράσταση του ιδίου, 2002, σε ένα από τα βασανιστήρια που υπέφερε στην Κίνα. (ευγενική παραχώρηση του Kacey Cox από το «Sacred Art»)

 

«Ο σκοπός τους ήταν να μην μας επιτρέψουν να έχουμε ούτε ένα λεπτό ελεύθερης σκέψης», αποκαλύπτει ο Τζανγκ.

«Μια ομάδα [φρουρών] με βιντεοσκοπούσε 24 ώρες την ημέρα. Ύστερα από ατελείωτες ώρες πλύσης εγκεφάλου, εξαπάτησης, καταναγκασμών και ψυχολογικών επιθέσεων, σχεδόν κατέρρευσα. Αυτού του είδους τα ψυχολογικά βασανιστήρια ήταν πολύ χειρότερα από τα σωματικά. Με μετέφεραν στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της Γουανκούν. Προετοιμάστηκα για το ενδεχόμενο να πεθάνω εκεί, μιας και πρόκειται για στρατόπεδο διαβόητο για την άγρια, μέχρι θανάτου, δίωξη των ασκουμένων. Δεν περίμενα να επιβιώσω. Για μεγάλη μου έκπληξη, χρησιμοποίησαν μια εντελώς διαφορετική τακτική. Ένας βοηθός διοικητικού επιτρόπου είπε: ‘Έχουμε έναν δάσκαλο τέχνης εδώ. Μπορείς να μας διδάξεις ζωγραφική;’ Απάντησα πως δεν ενδιαφέρομαι. Με ανάγκασε να μείνω, έφερε πινέλα, μελάνι και χαρτί και μου είπε να ζωγραφίσω. Έκανα δυο πινελιές. Το κατέγραψε. Ύστερα το αναμετέδωσαν στο κοινό, εξαπατώντας τον κόσμο. Αυτό είναι που με πείραξε περισσότερο από όλα. Η απόγνωση που ένιωσα συνεχίζεται μέχρι σήμερα.»

Οι κομμουνιστές αξιωματούχοι χρησιμοποιήσαν αυτήν τη βιντεοσκόπηση για να υποστηρίξουν ότι ο Τζανγκ είχε αποκηρύξει το Φάλουν Γκονγκ και ότι είχε αρχίσει να συνεργάζεται με τις αρχές. Το ψευδές βίντεο παρουσιάστηκε και στους Καναδούς αξιωματούχους που πίεζαν την κινέζικη κυβέρνηση για την απελευθέρωση του Τζανγκ.

Με τη βοήθεια της Διεθνούς Αμνηστίας και της κυβέρνησης του Καναδά, ο Τζανγκ αφέθηκε ελεύθερος στις 10 Ιανουαρίου 2001 και επέστρεψε στον Καναδά. Εκεί, η απόφασή του να υπερασπιστεί την ελευθερία των πεποιθήσεων και της πίστης στην Κίνα έγινε δυνατότερη από ποτέ.

«[Σήμερα,] ένας μεγάλος αριθμός ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ βρίσκεται στις κινέζικες φυλακές. Όφειλα να μιλήσω εκ μέρους τους για να σταματήσει η δίωξη. Δεν μπορούσα να ησυχάσω, μόνο και μόνο επειδή εγώ ήμουν ασφαλής. Πώς όμως θα το έκανα αυτό; Η τέχνη είναι το επάγγελμά μου. Μπορούσα να το κάνω μέσω της τέχνης. Σκεφτόμουν αν θα έπρεπε να ξεκινήσω μια έκθεση τέχνης. Δεν μπορούσα να έχω συμμετοχές από τους ασκούμενους της Κίνας, καθώς διώκονταν, απευθύνθηκα λοιπόν μόνο στους ασκούμενους του εξωτερικού. Έκανα τηλεφωνήματα και έστειλα e-mail.»

«Άρχισα να τους ψάχνω παντού. Εκείνη την περίοδο, καταφέραμε να συγκεντρωθούμε 15 καλλιτέχνες που μοιραζόμασταν την ίδια αποστολή. Αρχικά, δεν ξέραμε τι ακριβώς να κάνουμε. Έχοντας εμπειρία στη ζωγραφική, πολλές φορές ανέλαβα τη σύνθεση και οι άλλοι το χρώμα.»

«Η πρώτη μας έκθεση ήταν το 2004, στην Ουάσιγκτον, την πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Ο στόχος μου ήταν να τραβήξω την προσοχή των κυβερνήσεων ανά τον κόσμο πάνω στο ζήτημα της δίωξης, να τις ευαισθητοποιήσω και να ζητήσω να αποδοθεί δικαιοσύνη. Κάποια μέλη του Κογκρέσου που επισκέφθηκαν την έκθεση σχεδόν δάκρυσαν. Είπαν ότι θα έπρεπε περισσότεροι άνθρωποι να δουν αυτούς τους πίνακες. Αυτό μας ενέπνευσε και μας ενθάρρυνε να ξεκινήσουμε την παγκόσμια περιοδεία.»

Η «Διεθνής έκθεση Τζεν Σαν Ρεν» του 2016 στην γκαλερί Black Diamond, στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας. (En.Minghui.org)

 

Παράλληλα με τη δημιουργία και την έκθεση έργων που απεικονίζουν τη δίωξη του Φάλουν Γκονγκ και τα θύματά της, ο Τζανγκ κατασκευάζει και το άγαλμα του Βούδα.

Όπως θυμάται η Τζοάννα Σβάιγκερ, «Ένιωσα δέος μπροστά στο μεγάλο αυτό αριστοτεχνικό άγαλμα που είδα στο εργαστήριό του. Η αναπαράσταση του Βούδα, σε μέγεθος μεγαλύτερο από το φυσικό, απεικόνιζε ένα ον πέρα από τον δικό μας κόσμο. Η αγνή συμπόνια που εξέπεμπε μού έφερε δάκρυα στα μάτια.»

Ο Βίκτωρ Φρανκλ, Αυστριακός επιζών του Ολοκαυτώματος και νευρολόγος, έγραψε ότι «για να δώσεις φως πρέπει να υπομείνεις το κάψιμο». Οι δοκιμασίες του Τζανγκ και η αφοσίωσή του διαμόρφωσαν έναν καλλιτέχνη του οποίου το φως είναι για όλους μας μια ακτίνα πίστης, αντοχής, δικαιοσύνης και ομορφιάς.

Από τα εγκαίνια της «Διεθνούς έκθεσης Τζεν Σαν Ρεν» το 2015 στην Αίθουσα Τέχνης Aria, στη Φλωρεντία της Ιταλίας. (ευγενική παραχώρηση του Kacey Cox από το «Sacred Art»)

 

Για να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ «Sacred Art», επισκεφθείτε το SacredArtFilm.com

Η Μάσα Σάβιτζ είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας του «Fish Eyes for Pearls» («Μάτια ψαριών για μαργαριτάρια»), ζωγράφος και κινηματογραφίστρια, που έγραψε και σκηνοθέτησε το πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ «Red Reign» («Κόκκινη βασιλεία»).

Το παρόν άρθρο, ελαφρά παραλλαγμένο, αναδημοσιεύεται με την άδεια του Canvas: The Online Magazine for Artists από την New Masters Academy.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

 

 

 

 

 

 

Η HSBC «βοηθά στην καταστολή της δημοκρατίας» λένε Βρετανοί βουλευτές

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

ΛΟΝΔΙΝΟ — Η τράπεζα HSBC «βοηθά και επιδεινώνει μια από τις μεγαλύτερες διώξεις της δημοκρατίας στον κόσμο», δήλωσε ο Βρετανός βουλευτής Κρις Μπράιαντ στον διευθύνοντα σύμβουλο της τράπεζας Νολ Κουίν την Τρίτη σε ακρόαση σχετικά με την απόφαση της τράπεζας να παγώσει τραπεζικούς λογαριασμούς φιλοδημοκρατών του Χονγκ Κονγκ.

Οι κλήση του διευθύνοντος συμβούλου ενώπιον της διακομματικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων πραγματοποιήθηκε μετά την επίκριση της HSBC από τον Τεντ Χουί, πρώην βουλευτή του Χονγκ Κογνκ. Ο Χουί επέκρινε την τράπεζα λόγω της φραγής των τοπικών τραπεζικών λογαριασμών του.

Η τράπεζα συμμορφώνεται με τις νομικές της υποχρεώσεις και «δεν είναι σε θέση να κρίνει τα κίνητρα» της αστυνομίας του Χονγκ Κονγκ, δήλωσε ο Κουίν στους βουλευτές που τον ρώτησαν για το πάγωμα τραπεζικών λογαριασμών του Χούι και άλλων πολιτικών υπέρ της δημοκρατίας στην ασιατική πόλη.

«Δεν μπορώ να διαλέξω ποιους νόμους θα ακολουθήσουμε», δήλωσε ο Κουίν, προσθέτοντας ότι η τράπεζα θα πρέπει να συμμορφωθεί με τα αιτήματα της αστυνομίας σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου.

Όταν πιέστηκε από νομοθέτες για το εάν η HSBC θα αρνιόταν ποτέ κάποια αιτήματα της αστυνομίας για ηθικούς λόγους, ο Κουίν είπε ότι δεν το εξέταζε αυτό για το Χονγκ Κονγκ.

«Εάν ρωτάτε, είμαι πρόθυμος να φύγω από το Χονγκ Κονγκ; Η απάντηση είναι όχι. Είμαστε πολύ δεμένοι μέσω της ιστορίας και κληρονομιάς μας.»

 

Ένας αστυνομικός ΜΑΤ (Δ) συλλαμβάνει έναν άντρα (Κ) κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας από περιφερειακούς συμβούλους σε εμπορικό κέντρο στο Yuen Long στο Χονγκ Κονγκ,19 Ιουλίου 2020. (Isaac Lawrence / AFP μέσω Getty Images)

 

Ένας αστυνομικός σηκώνει το πιστόλι πιπεριού καθώς συλλαμβάνει έναν άντρα κατά την διάρκεια πορείας εναντίον του νόμου «εθνικής ασφάλειας» στο Χονγκ Κονγκ, την 1η Ιουλίου 2020. (Tyrone Siu / Reuters)

 

Ο Κουίν είχε γράψει στον Χουί, σε μια σπάνια κίνηση από ένα αφεντικό τράπεζας προς μεμονωμένο πελάτη, για να υποστηρίξει ότι η τράπεζα δεν είχε άλλη επιλογή και συμμορφώνεται με αίτημα της αστυνομίας.

Η πίεση από τους Βρετανούς βουλευτές έβαλε την HSBC και πάλι μέσα στην πολιτική μάχη μεταξύ της υπέρ του Πεκίνου και της υπέρ της δημοκρατίας ομάδας του Χονγκ Κονγκ, καθώς και των ευρύτερων εντάσεων μεταξύ της Κίνας και της Δύσης για το μέλλον της πόλης.

Ιδρυθείσα στο Χονγκ Κονγκ αλλά με βρετανική έδρα, η HSBC έχει ιστορικά προσπαθήσει να παραμείνει πολιτικά ουδέτερη.

Πρόσφατα όμως έχει δείξει υποστήριξη προς το Πεκίνο, ιδιαίτερα τον τελευταίο Ιούνιο όταν ο ανώτερος διευθυντής της στην Ασία υπέγραψε μια έκκληση που στήριζε την επιβολή του νόμου «εθνικής ασφαλείας» στο Χονγκ Κονγκ από την Κίνα.

Η αστυνομία του Χονγκ Κονγκ, όπως στα περισσότερα μέρη του κόσμου, είναι ικανή εδώ και καιρό να αιτείται και να μαθαίνει πληροφορίες πελατών από τράπεζες και να αιτείται το πάγωμα λογαριασμών ως μέρος ποινικών ερευνών.

Οι αρχές ελέγχουν επίσης τα οικονομικά έγγραφα φιλοδημοκρατικών ακτιβιστών καθώς διώκουν την αντιπολίτευση, ανέφερε το Reuters νωρίτερα την Τρίτη.

Δικηγόροι της HSBC πιστεύουν ότι ένας ανεξάρτητος νόμος εθνικών πληροφοριών που ψηφίστηκε το 2017, που απαιτεί από τις εταιρείες να βοηθούν τις κρατικές επιχειρήσεις υπηρεσιών πληροφοριών της Κίνας, «δεν έχει διεθνή εμβέλεια», είπε ο διευθυντής συμμόρφωσης σε διεθνείς κανονισμούς, Κόλιν Μπελ.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι η τράπεζα δεν θα στείλει πληροφορίες για μεμονωμένους βρετανικούς λογαριασμούς στην Κίνα, είπε σε απάντηση σε ερωτήσεις των βουλευτών.

 

Από τους Lawrence White και Iain Withers

 

Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την αλήθεια, μοιραστείτε αυτό το άρθρο με φίλους σας.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

 

Επιστήμονες βρήκαν ένα απολιθωμένο δέντρο ηλικίας 20 εκατ. ετών στο νησί της Λέσβου

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

ΛΕΣΒΟΣ – Έλληνες επιστήμονες στο ηφαιστειογενές νησί της Λέσβου βρήκαν ένα σπάνιο απολιθωμένο δέντρο του οποίου τα κλαδιά και οι ρίζες παραμένουν ανέπαφα μετά από 20 εκατομμύρια χρόνια.

Το δέντρο βρέθηκε κατά τη διάρκεια οδικών έργων κοντά στο αρχαίο απολιθωμένο δάσος ηλικίας εκατομμύριων ετών στο νησί της Ανατολικής Μεσογείου και μεταφέρθηκε από την τοποθεσία χρησιμοποιώντας έναν ειδικό νάρθηκα και μεταλλική πλατφόρμα.

Είναι η πρώτη φορά που ένα δέντρο βρέθηκε σε τόσο καλή κατάσταση με κλαδιά και ρίζες από την έναρξη των ανασκαφών το 1995, δήλωσε ο καθηγητής Νίκος Ζούρος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου.

ΛΕΖΑΝΤΑ / Απολιθωμένο δέντρο στο Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους στο νησί της Λέσβου, στις 21 Ιανουαρίου 2021. (Ηλίας Μάρκου / Reuters)

 

«Είναι ένα μοναδικό εύρημα», είπε. «[Βρέθηκε] σε άριστη κατάσταση και από τη μελέτη του απολιθωμένου ξύλου θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε τον τύπο του φυτού από το οποίο προέρχεται».

Το απολιθωμένο δάσος της Λέσβου, μια  15.000 στρεμμάτων έκταση, προστατευόμενη από την UNESCO, είναι το αποτέλεσμα μιας ηφαιστειακής έκρηξης πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια, που έπνιξε με λάβα το τότε υποτροπικό δασικό οικοσύστημα του νησιού.

Το απολιθωμένο δέντρο, μήκους περίπου 19 μέτρων, διατηρήθηκε από ένα παχύ στρώμα ηφαιστειακής τέφρας μετά την πτώση του. Ένας μεγάλος αριθμός φύλλων οπωροφόρων δένδρων βρέθηκαν στο ίδιο σημείο, μαζί με οστά ζώων από τη γενική περιοχή.

«Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών αποκαλύφθηκαν τα διάφορα δάση που υπήρχαν πριν από 17 έως 20 εκατομμύρια χρόνια στη Λέσβο και μπορούμε να ανακατασκευάσουμε το οικοσύστημα που υπήρχε εκείνη την περίοδο», δήλωσε ο Ζούρος.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

Από τον Ηλία Μάρκου

Η Ιταλία λέει στο TikTok να αποκλείσει χρήστες μετά τον θάνατο νεαρού κοριτσιού

Εγγραφή στο Newsletter της Epoch Times

ΡΩΜΗ – Ο ιταλικός φορέας Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα διέταξε την εφαρμογή βίντεο TikTok να μπλοκάρει τους λογαριασμούς όσων η ηλικία δεν μπορούσε να επαληθεύτει, μετά τον θάνατο ενός 10χρονου κοριτσιού, που χρησιμοποιούσε την κινεζική εφαρμογή.

Σε δήλωση, η ρυθμιστική αρχή δήλωσε ότι παρόλο που το TikTok είχε δεσμευτεί να απαγορεύσει την εγγραφή για παιδιά ηλικίας κάτω των 13 ετών, ο κανόνας αυτός ωστόσο ήταν εύκολο να παρακαμφθεί.

Ως αποτέλεσμα, ανέφερε ότι το TikTok έπρεπε να αποκλείσει μη επαληθευμένους λογαριασμούς χρηστών μέχρι τουλάχιστον τις 15 Φεβρουαρίου εν αναμονή περαιτέρω πληροφοριών.

Εκπρόσωπος του TikTok στην Ιταλία δήλωσε ότι η εταιρεία αναλύει την ανακοίνωση που έλαβε από την Αρχή.

«Το απόρρητο και η ασφάλεια είναι άμεσες προτεραιότητες για το TikTok και εργαζόμαστε συνεχώς για να ενισχύσουμε τις πολιτικές μας, τις διαδικασίες μας και τις τεχνολογίες μας για την προστασία της κοινότητάς μας και ειδικότερα των νεότερων χρηστών», δήλωσε σε ένα σχόλιο μέσω email.

Ιδιοκτησία της κινεζικής ByteDance, το TikTok αυξάνεται ραγδαία η δημοτικότητά του σε όλο τον κόσμο, ιδίως μεταξύ των εφήβων.

Η απόφαση ελήφθη όταν ένα κορίτσι πέθανε από ασφυξία στο Παλέρμο της Σικελίας, σε μια υπόθεση που συγκλόνισε την Ιταλία.

Οι γονείς της δήλωσαν ότι συμμετείχε σε μια λεγόμενη πρόκληση «μπλακ άουτ» στο TikTok, βάζοντας μια ζώνη στο λαιμό της και κρατώντας την αναπνοή της ενώ ηχογραφούσε στο τηλέφωνό της.

«Η TikTok ήταν όλος ο κόσμος της. Και το YouTube. Έτσι ξόδευε το χρόνο της», ανέφερε ο πατέρας του κοριτσιού Άντζελο Σισομέρο στην εφημερίδα Corriere della Sera του Σαββάτου.

Έρευνα

Οι εισαγγελείς έχουν ξεκινήσει έρευνα για πιθανή υποκίνηση αυτοκτονίας και ψάχνουν να δουν αν κάποιος κάλεσε το κορίτσι να συμμετάσχει στην πρόκληση.

«Ο φορέας αποφάσισε να παρέμβει, αναγνωρίζοντάς το ως ένα ζήτημα έκτακτης ανάγκης μετά την τρομερή υπόθεση του 10χρονου κοριτσιού από το Παλέρμο», δήλωσε η Αρχή.

Ανέφερε ότι απαγορεύτηκε στο TikTok να «επεξεργάζεται περαιτέρω δεδομένα χρηστών για τα οποία δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα ηλικίας και, κατά συνέπεια, συμμόρφωση με τις διατάξεις που σχετίζονται με την ηλικιακή απαίτηση».

Ένας αξιωματούχος είπε ότι αυτό σήμαινε ότι οι χρήστες μη επαληθευμένων λογαριασμών δεν θα μπορούν πλέον να ανεβάζουν βίντεο ή να αλληλεπιδρούν με άλλα άτομα στην πλατφόρμα.

Ο ελεγκτικός φορέας είπε ότι είχε εκφράσει ανησυχίες σχετικά με το TikTok τον Δεκέμβριο για αυτό που ονόμασε μια σειρά παραβιάσεων, συμπεριλαμβανομένων ισχυρισμών ότι η εταιρεία απέτυχε να προστατεύσει τους ανηλίκους.

Πρόσθεσε ότι είχε ενημερώσει τις αρχές της Ιρλανδίας για την απόφασή της, διότι το TikTok είχε ανακοινώσει ότι θα έτρεχε τις ευρωπαϊκές του επιχειρήσεις εκτός Δουβλίνου.

Από τον Crispian Balmer

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece