Δευτέρα, 22 Απρ, 2024

Οι τελευταίες «Σκιές στο πεντάγραμμο»

Ο Απρίλιος είναι ο τελευταίος μήνας κατά τον οποίο έχουμε την ευκαιρία να δούμε την παράσταση «Σκιές στο πεντάγραμμο» από τον θίασο σκιών του Ηλία Καρελλά. Συμπληρωματικά, γίνονται και δύο εργαστήρια σχετικά με την παράσταση: το πρώτο μας προσκαλεί να γίνουμε «μάστορες του Καραγκιόζη» και να κατασκευάσουμε τη φιγούρα του αγαπημένου μας ήρωα όπως τη φανταζόμαστε, ενώ στο δεύτερο τα παιδιά ξεναγούνται στα μυστικά των οργάνων της ελληνικής παράδοσης και της Ανατολής.

Ο καταξιωμένος σκιοπαίκτης και οι συνεργάτες του ετοίμασαν και παρουσίασαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τον χειμώνα που μας πέρασε, μια διαφορετική παράσταση, στην οποία ο Καραγκιόζης ζει μια μουσική περιπέτεια! Για να βγει σώος και να γλιτώσει μια όμορφη, μαγεμένη υψίφωνο πρέπει να κάνει μια βουτιά μέσα στην ιστορία της μουσικής, διαπερνώντας είδη όπως η κλασική μουσική, άγνωστα δημοτικά, το ρεμπέτικο, το μπαρόκ, η όπερα, αλλά και τραγούδια της ξενιτιάς ακόμα… Και όλα αυτά ερμηνευμένα από μία ορχήστρα παραδοσιακών οργάνων, με το σαντούρι και την υπέροχη φωνή της Αρετής Κετιμέ, με λάφτα, σάζι, αλλά και σαξόφωνο, κιθάρα και ακορντεόν.

Σκιές στο Πεντάγραμμο": Η παράσταση για παιδιά που ενώνει... - Athinorama.gr
Στιγμιότυπο από την παράσταση «Σκιές στο πεντάγραμμο».

 

Παρακολουθώντας τις προσπάθειες του Καραγκιόζη, οι μικροί του φίλοι και οι συνοδοί τους θα ανακαλύψουν πώς μια άρια μετατρέπεται σε αμανέ στο μουσικό σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής, όπου οι πιο απροσδόκητοι συνδυασμοί μπορούν να συμβούν – αρκεί να έχεις την τόλμη να τους φανταστείς! Οι «Σκιές στο πεντάγραμμο» μας δείχνουν έμπρακτα ότι η μουσική ενώνει, με το χιούμορ και την έλλειψη προκαταλήψεων να δρουν ως ισχυρές συγκολλητικές ουσίες.

Το χιούμορ του Καραγκιόζη του Ηλία Καρελλά κρατά την παράσταση στο ύψος των περιστάσεων: πνευματώδες και παιγνιώδες πάντα, αρνείται να ξεπέσει στην χυδαιότητα και τον άσκοπο θόρυβο, προσφέροντας χίλιες δυο αφορμές στα παιδιά να ανακαλύψουν και να γελάσουν με τα τερτίπια της γλώσσας μας.

Καθώς η παράσταση είναι πολυεπίπεδη, περιλαμβάνει και μία ξενάγηση στην ιστορία του θεάτρου σκιών, όπως αυτό ξεκίνησε στις χώρες της Ανατολής μέχρι να έρθει και στη χώρα μας με τον Καραγκιόζη. Η γνωριμία αυτή ξεκινά πριν αρχίσει η παράσταση, αφού για να φτάσουμε στη σκηνή, πρέπει να περάσουμε από έναν μαγικό κόσμο, γεμάτο φώτα και σκιές, όπου μας περιμένουν και μας υποδέχονται φιγούρες από διάφορες εποχές και σημεία του κόσμου: μια πλούσια συλλογή που προσφέρεται στο κοινό των «Σκιών» και διευκολύνει τη μεταφορά του στον τόπο όπου οι νόμοι του θεάτρου αντικαθιστούν αυτούς της καθημερινότητας.

Οι τελευταίες παραστάσεις των «Σκιών στο πεντάγραμμο» είναι στις 13, 20 και 27 Απριλίου, ημέρα Σάββατο, στις 18:00.

Το εργαστήριο κατασκευής Καραγκιόζη θα λάβει χώρα το Σάββατο 20 Απριλίου, στις 16:00-17:00, λίγο πριν από την παράσταση.

Η γνωριμία με τα μουσικά όργανα της Ανατολής και της ελληνικής παράδοσης θα λάβει χώρα το Σάββατο 27 Απριλίου, στις 16:00-17:00.

Τόπος: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Σκιές στο πεντάγραμμο»: Ο Καραγκιόζης και ο θρίαμβος της μουσικής - read more
Ο Ηλίας Καρελλάς με μερικές από τις φιγούρες της συλλογής του.

 

Συντελεστές

Ερμηνεία θεάτρου σκιών: Ηλίας Καρελλάς

Σκιοπαίκτης β΄: Νικόλας Τζιβελέκης

Τραγούδι, σαντούρι: Αρετή Κετιμέ

Λυρικό τραγούδι, σαξόφωνο: Αγγελική-Ζωή Καραγκούνη

Ακορντεόν, φωνή: Χαρά Τσαλπαρά

Κιθάρα, λάφτα, σάζι, φωνή: Θεοδώρα Αθανασίου

Συμπαραγωγή

Θίασος Ηλία Καρελλά, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

 

 

 

Μία εκδρομή στο παιδικό βιβλίο, χέρι-χέρι με τη Σοφία Μαντουβάλου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου στις 2 Απριλίου, η Σοφία Μαντουβάλου, πεζογράφος αλλά και παιζωγράφος, είχε την καλοσύνη να παραχωρήσει στους Epoch Times μία συνέντευξη και να μιλήσει για τη δική της ιδιαίτερη σχέση με αυτό το αχανές, πλούσιο, γεμάτο εικόνες και χρώματα σύμπαν, για αυτά που την εμπνέουν και την παρακινούν και για όσα θέλει να προσφέρει γράφοντας βιβλία για παιδιά.

Πρόκειται για μία μακρά και γόνιμη σχέση, που ξεκίνησε το 1994 με το βιβλίο «Ντορεμιφασολλασι», που έγραψε για να μιλήσει στον γιο της για τη μουσική. Από τότε συνέχισε να του μιλά, όπως και σε χιλιάδες άλλα παιδιά, για ένα σωρό άλλα θέματα, ξεπερνώντας τους 90 τίτλους και αποσπώντας πολλές διακρίσεις, με αποκορύφωμα την υποψηφιότητά της για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν το 2014, το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ) το 2014 για το «Φουστάνι με τις πεταλούδες» και το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου το 2019 για το βιβλίο της «Το αγόρι που διάβαζε στις κότες».

Τα βιβλία της Σοφίας χαρακτηρίζονται από το παιχνίδι, το χιούμορ, τη φαντασία (δύο πολύ καλοί της φίλοι, όπως λέει και η ίδια), την ανατρεπτικότητα, την προσφορά και την αγάπη, μεταξύ άλλων. Είναι μικροί φωτεινοί πυρήνες γεμάτοι ζωηρές ιδέες, που στέλνει η συγγραφέας στα παιδιά για να τα προσκαλέσει σε μία «εκδρομή στη ζωή, χέρι-χέρι με τη φαντασία».

Το μεγαλείο των Τεχνών...: Συμβουλευτική ημερίδα με αφορμή τα βιβλία της Σοφίας Μαντουβάλου στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ Μεταίχμιο

Με σπουδές στην Εξελικτική Ψυχολογία, την Εκπαιδευτική Τεχνολογία και τη Σκηνοθεσία, δημιουργεί σύγχρονα παραμύθια με βάθος και πολλά επίπεδα, πάντα στη γλώσσα που μπορούν να καταλάβουν και να απολαύσουν τα παιδιά.

Με σεβασμό στα παιδιά, τους προσφέρει πλήθος πολύχρωμων, χαρούμενων κόσμων και ιδεών για να τα βοηθήσει να αναπτύξουν τη δική τους σκέψη και προσωπικότητα και να γίνουν ώριμα και δημιουργικά μέλη ενός καλύτερου κόσμου.

Με αγάπη για όλους, δεν σταματά ποτέ να συνομιλεί με τη φιλενάδα της τη Φαντασία.

Σοφία Μαντούβαλου και Αχιλλέας Κυριακίδης, βραβεύονται για το παιδικό βιβλίο και τη μετάφραση | Ρεπορτάζ και ειδήσεις για την Οικονομία, τις Επιχειρήσεις, το Χρηματιστήριο, την Πολιτική

Η Σοφία Μαντουβάλου είναι πολυτάλαντος άνθρωπος και η δημιουργικότητά της δεν εξαντλείται στη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Έχει γράψει αρκετά σενάρια με εκπαιδευτικό περιεχόμενο και δεν έχει πάψει να επισκέπτεται σχολεία για να διασκεδάζει μαζί με τα παιδιά. Ωστόσο εδώ θα μιλήσουμε για τα παραμύθια, αρχίζοντας… από την αρχή:

ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σας τράβηξε στη συγγραφή παιδικών βιβλίων;

Σ.Μ.: Βασικά, ξεκίνησα να γράφω για παιδιά γιατί μέσα μου είμαι ένα μεγάλο παιδί: «Από έξω γριούλα κι από μέσα εγγονούλα». Οτιδήποτε θα έκανα στη ζωή μου θα έχει πάντα σχέση με τα παιδιά. Σπούδασα Ψυχολογία του Παιδιού, σπούδασα Παιδαγωγικά, σπούδασα Σκηνοθεσία κι έγραφα σενάρια για την εκπαίδευση – πάλι για παιδιά – δηλαδή, νομίζω ότι ο προσανατολισμός μου ήταν η διαμόρφωση του μυαλού και της ψυχής των παιδιών.

Δεν το σκέφτηκα επί τούτου, αλλά φαίνεται ότι εκεί με οδηγούσε. Η ψυχή μου, τα ενδιαφέροντά μου, τα όνειρά μου… Ναι, πιστεύω ότι εκείνο που ονειρευόμουνα πάντα ήταν ένας καλύτερος κόσμος. Ήθελα να πηγαίνω τα παιδιά μια εκδρομή στη ζωή χέρι-χέρι με τη φαντασία, και μέσα από αυτή την εκδρομή – γιατί κάθε βιβλίο μου κρύβει ένα μικρό μου όνειρο για έναν καλύτερο κόσμο και πιστεύω ότι αυτό είναι αλήθεια για όλους τους συγγραφείς – πιστεύω ότι τα παιδιά μπορούν να διαμορφώσουν τη σκέψη τους και το συναίσθημά τους, τον εαυτό τους και τη δράση τους σε αυτόν τον κόσμο. Να αποκτήσουν ατομική ευθύνη, συλλογική ευθύνη, κάπως έτσι τα σκέφτομαι στην πορεία…

Ήρωες ζώα, πουλιά και έντομα - THEATHINAI

ΕΡ.: Οπότε έχετε πάντα στον νου σας το τι μπορείτε να προσφέρετε στα παιδιά.

Σ.Μ.: Α, κοίταξε, η προσφορά είναι ένα χαρακτηριστικό έτσι κι αλλιώς δικό μου. Δηλαδή, νομίζω ότι ο κάθε άνθρωπος σε αυτή τη ζωή αξίζει να ζει αν προσφέρει – ανάλογα με το όνειρό του, με τη δυνατότητά του, με την προσωπικότητά του, σε όλους τους χώρους. Γενικά πιστεύω στην αγάπη – η αγάπη είναι πράξη. Είναι πράξη προς τον εαυτό μας, να γίνουμε όσο καλύτεροι μπορούμε, είναι πράξη προς τους άλλους, είναι πράξη ατομική και συλλογική, επομένως εκεί είναι όλο. Πιστεύω ότι όλα τα βιβλία για παιδιά ουσιαστικά για την αγάπη γράφουν, με άλλο τρόπο το κάθε ένα.

Ένας καλύτερος κόσμος για να γίνει, πρέπει να υπάρχει ενσυναίσθηση. Πρέπει να σέβεσαι τον άλλον. Όταν σέβεσαι τον άλλον, σημαίνει ότι σέβεσαι και τον εαυτό σου. Όταν σκέπτεσαι τον άλλον, μπορείς και να του προσφέρεις. Είναι μία αλυσίδα όλα αυτά τα πράγματα.

ΕΡ.: Ναι, πραγματικά. Συμφωνώ.

Σ.Μ.: Δεν είναι; Δεν ξέρω αν όλοι όσοι γράφουν σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο. Δεν θα σου πω ότι για μένα δεν είναι ένα παιχνίδι το γράψιμο. Υπάρχει η τέχνη της λογοτεχνίας, που για μένα είναι ένα παιχνίδι εξαιρετικό με τις έννοιες και τις λέξεις, δύσκολα θέματα που μου αρέσει να τα κατεβάζω στο επίπεδο του παιδιού και μέσα από έναν μύθο να πω την αλήθεια, γιατί μέσα από το ψέμα λες την αλήθεια. Μέσα από το ψέμα καλλιεργείς την αγάπη για τη ζωή και αγάπη για τη ζωή σημαίνει κάνω πράγματα, ώστε όλα γύρω μας να γίνονται καλύτερα.

Σοφία Μαντουβάλου - Όλα τα Βιβλία | Skroutz.gr    Σοφία Μαντουβάλου - Όλα τα Βιβλία | Skroutz.gr

ΕΡ.: Νομίζω ότι το ψέμα στα παιδικά βιβλία είναι ένα πολύ επιφανειακό ψέμα.

Σ.Μ.: Δεν είναι ψέμα. Είναι αλληγορία, είναι η φανταστική γλώσσα των παιδιών μέσα από την οποία ανακαλύπτουν την αλήθεια. Για τα παιδιά, παραδείγματος χάριν, ο ανιμισμός είναι κάτι το πολύ φυσιολογικό, το να μιλάει ένας σκύλος ή ένα ποντίκι είναι κάτι που το δέχονται πολύ εύκολα. Για αυτά είναι ένας εύκολος τρόπος να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις. Στο βάθος υπάρχει πάντα η αλήθεια και είναι αυτό άλλωστε που κάνει ένα βιβλίο περισσότερο επιτυχημένο ή όχι, διαχρονικό ή όχι.

ΕΡ.: Δηλαδή η φαντασία μάς οδηγεί στην πραγματικότητα.

Σ.Μ.: Η φαντασία είναι η πραγματικότητα! Για εμένα έτσι ήταν τα πράγματα από μικρή: η φαντασία είναι πραγματικότητα. Παίρνω ένα κομματάκι από την πραγματικότητα, το ντύνω με όνειρο και φαντασία και φτιάχνω μια άλλη πραγματικότητα. Όταν η φαντασία συνεργάζεται με τη λογική αλλά και το παράλογο μαζί, μπορούμε να διευρύνουμε την πραγματικότητα και να φτάσουμε στα όριά της: την υπερπραγματικότητα.

Αν δεν ονειρευτείς μια άλλη πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει .Η πραγματικότητα είναι πρώτα φαντασία. Η φαντασία, η δύναμη της σκέψης να ανοίγει πολλά καινούργια μονοπάτια από και προς την πραγματικότητα. Η φαντασία σού δίνει την ευκαιρία να σκεφτείς τι άνθρωπος θέλεις να είσαι. Να επαναπροσδιορίσεις τις αξίες σου. Να εργαστείς προς την επιθυμητή πραγματικότητα. Να σπάσεις τα στερεότυπα. Να τα βάλεις με το κακό και να κερδίσει το καλό…

Σοφία Μαντουβάλου: συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου    ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ - 9789601666709 - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ - ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ ΣΟΦΙΑ    Βιβλία από Σοφία Μαντουβάλου | Protoporia.gr

ΕΡ.: Το καλό και γενικότερα οι αξίες που χρειαζόμαστε ως άνθρωποι αποτελούν για εσάς σημαντικό μέρος ενός βιβλίου – ιδίως ενός παιδικού βιβλίου;

Σ.Μ.: Εκείνο που έχει σημασία είναι οι αξίες να περνάνε στα παιδιά. Να περνάνε οι αξίες του καλού, της τρυφερότητας, της αγάπης, της ενσυναίσθησης, της ομάδας… Αυτά είναι. Που θα έπρεπε να περνάνε στο σχολείο. Κάνουν τις προσπάθειές τους οι δάσκαλοι, τις κάνουν και οι γονείς.

Η κατάκτηση της ανάγνωσης είναι το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της γνώσης. «Μορφώνω» σημαίνει δίνω μορφή, «μορφώνομαι» παίρνω μορφή. Η γνώση δίνει μορφή στη σκέψη και στα συναισθήματα των παιδιών, ώστε να πάρουν μορφή τα ίδια. Να αντιληφθούν ποια είναι και τι μπορούν να κάνουν και έτσι να αμφισβητήσουν και να ανατρέψουν τα στερεότυπα. Για να διεκδικήσουν και να κερδίσουν τις μάχες τους προς την ελευθερία, την ισότητα και τη δικαιοσύνη χρειάζεται να επιδείξουν συμπεριφορές που μόνο μέσα από την εκπαίδευση μπορούν να κατακτηθούν.

ΕΡ.: Κατ’ επέκταση, θα πιστεύετε και στην κοινωνική ευθύνη ενός συγγραφέα – ή, γενικότερα, καλλιτέχνη;

Σ.Μ.: Για μένα η συγγραφή δεν θα είχε νόημα αν δεν ήταν πολιτική πράξη. Ως συγγραφέας, δε θα μπορούσα παρά να έχω διεισδυτική ματιά πάνω σε ό,τι διαδραματίζεται στην κοινωνία και προσωπική θέση για τα πράγματα. Ως συγγραφέας που γράφει για παιδιά θα ήθελα με το έργο μου να ενεργοποιήσω τη σκέψη και το συναίσθημά τους με τρόπο απελευθερωτικό από την ακινησία της στερεότυπης σκέψης, που θα τα βοηθάει να αισθάνονται, να εκφράζονται και να δρουν με ατομική και συλλογική ευθύνη για έναν καλύτερο κόσμο.

Τα κείμενα μου έχουν πάντα ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης. Ακόμα κι όταν δεν πεζογραφώ αλλά παίζω-γράφω για πιο μικρά παιδιά, σπάω το στερεότυπο. Στοιχεία με πολιτικοποιημένες «αταξίες», συνοδεία χιούμορ, υπάρχουν ακόμα και στις πιο απλές ιστορίες μου. Μια πολιτικοποιημένη ματιά θα έπρεπε να είναι η πλέον αναμενόμενη από τη λογοτεχνία. Με κείμενα-μαρμελάδα, που αναπτύσσουν κοινωνικά θέματα επιδερμικά, δε διαμορφώνεται η προσωπικότητα του ανήλικου αναγνώστη. Τα παιδιά πρέπει να κατανοήσουν γιατί ο ήρωας κάνει κάτι και γιατί το υποστηρίζει και αντιλαμβάνονται και αντέχουν τα πάντα αν τους δοθούν με κατάλληλο τρόπο. Δεν είναι εξωγήινοι, ζουν μέσα σε μια οικογένεια, σε ένα κοινωνικό σύνολο, σε ένα σχολείο, βιώνουν βία, αδικία, ανισότητα. Χρειάζονται συναισθηματική και νοητική στήριξη, για να μάθουν γιατί γίνεται κάτι και γιατί πρέπει να το υποστηρίξουν ή να το απορρίψουν. Η πολιτικοποιημένη ματιά σε ένα βιβλίο χτίζει στην ψυχή και στο μυαλό των παιδιών μία στέρεη βάση, όπου οι πράξεις αντιστοιχούν σε ιδέες.

Ευτυχώς, στην πορεία της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας υπήρξαν και υπάρχουν σημαντικοί συγγραφείς με πολιτικοποιημένη ματιά. Εγώ μεγάλωσα με τα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα και της Άλκης Ζέη. Τα σημερινά παιδιά έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε παλιούς και νεότερους σημαντικούς συγγραφείς που δε μασάνε τα λόγια τους.

Parga Bookstore - Φαφάγος, ο φαφούτης μυρμηγκοφάγος            Βιβλια - ΙΣΤΩΡ

ΕΡ.: Ποιο θα λέγατε ότι είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, από αυτά που έχετε γράψει;

Σ.Μ.: Τα αγαπώ όλα, αλλά το κάθε ένα έχει ένα χαρακτηριστικό για το οποίο το λατρεύω επίσης. Το πρώτο μου βιβλίο μπορώ να μην το αγαπώ, που μ’ έκανε συγγραφέα; Όχι, βέβαια. Ή η «Κότα που έγινε αυγό», που από τότε άρχισα να γράφω χωρίς να σκέφτομαι πώς θα είναι η εικόνα; Γιατί μέχρι τότε ψιλοζωγράφιζα την εικόνα και μετά έγραφα τα λόγια. Γιατί στο «Σκέφτομαι και γράφω» ήμουνα πάτος. Με εικόνες έβλεπα τη ζωή. Τώρα, πώς δεν έγινα ζωγράφος…

 

Με αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις της στη Μαρία Παναγιώτου (Φιλελεύθερος, 20/3/2019) και στην Πελιώ Παπαδιά (Ταλκ, 22/7/2020)

 

 

«Eternal Spring»: Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ-animation στο ertflix

Τον Μάρτιο του 2002, ασκούμενοι του διωκόμενου πνευματικού κινήματος Φάλουν Γκονγκ παρενέβησαν στο σήμα ενός κρατικού τηλεοπτικού σταθμού στην Τσάνγκτσουν της Κίνας. Στόχος τους ήταν να ανταπαντήσουν με ένα δικό τους βίντεο στο αφήγημα της κυβέρνησης, που διέδιδε μέσω των κρατικά ελεγχόμενων μέσων ενημέρωσης συκοφαντικές και ψευδείς πληροφορίες για την άσκηση, θεωρώντας την απειλή για την κοινωνική και πολιτική σταθερότητα.

Η αστυνομία σάρωσε την πόλη αναζητώντας τους σαμποτέρ. Πολλοί οπαδοί του Φάλουν Γκονγκ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κίνα. Ο διεθνούς φήμης εικονογράφος και κομίστας Ντασιόνγκ (Daxiong), ήταν ένας από αυτούς.

Eternal Spring (長春)

Το ντοκιμαντέρ «Παντοτινή Άνοιξη» (Eternal Spring: The Heist of China’s Airwaves) του Καναδού σκηνοθέτη Τζέησον Λόφτους αποτυπώνει τα γεγονότα, συνδυάζοντας τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια (βασισμένα στα εξαιρετικά σχέδια του Ντασιόνγκ) με σύγχρονες συνεντεύξεις από αυτόπτες μάρτυρες, μέλη της ομάδας που οργάνωσε και διεκπεραίωσε την παρεμβολή στα ραδιοκύματα, ζωντανεύοντας μια ανεπανάληπτη ιστορία αντίστασης, ανατριχιαστικές μαρτυρίες καταδίωξης και ένα αναζωογονητικό αφήγημα για την αποφασιστικότητα της διεκδίκησης της πολιτικής και θρησκευτικής ελευθερίας, με οποιοδήποτε τίμημα.

Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει ότι τα περισσότερα μέλη της ομάδας συνελήφθησαν από την κινεζική αστυνομία, ακόμα και μήνες μετά από την παρεμβολή, και καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση, όπου υπέστησαν τόσο βίαιη μεταχείριση, ώστε πολλοί είτε πέθαναν κατά τη διάρκεια της φυλάκισής τους είτε λίγο μετά την αποφυλάκισή τους. Τα λίγα άτομα που κατάφεραν να διαφύγουν, κατέφυγαν στη Νέα Υόρκη ή στην Κορέα, όπου και συναντήθηκαν και συζήτησαν με τον Ντασιόνγκ, ο οποίος είχε επίσης διαφύγει από την Τσάνγκτσουν αμέσως μετά την κίνηση της κατάληψης, παρόλο που δεν συμμετείχε σε αυτήν, προβλέποντας τις μαζικές συλλήψεις που θα ακολουθούσαν.

Αν και ο Ντασιόνγκ δεν συμμετείχε στην καθεαυτό κατάληψη, αμφισβητώντας εκείνη την εποχή την ορθότητα μιας τέτοιας κίνησης, υπηρέτησε αργότερα με την τέχνη του τη διάδοση εκείνης της αποφασιστικής αντίδρασης των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ στις συκοφαντίες και τα ψεύδη της κινεζικής κυβέρνησης με τον καλύτερο τρόπο, συμβάλλοντας τα μάλα στη δημιουργία της εξαιρετικής αυτής παρουσίασης των γεγονότων. Η «Παντοτινή Άνοιξη» μεταξύ άλλων μάς προσφέρει την ευχαρίστηση να τον δούμε να σκιτσάρει επί τόπου, με μια γραμμή βέβαιη, ρέουσα και ακριβή, ζωντανεύοντας τους χαρακτήρες και τα μέρη της ιστορίας.

Όσον αφορά τον τίτλο της ταινίας, ας σημειώσουμε το παιχνίδι του σκηνοθέτη με τους κινεζικούς χαρακτήρες:長春, οι οποίοι αφ΄ενός σημαίνουν ξεχωριστά «μακρύς» (長) και «άνοιξη» (春), αλλά αν διαβαστούν μαζί σημαίνουν Τσάνγκτσουν, το όνομα της πόλης όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα. Πρόκειται για μία πόλη στα βορειοανατολικά της Κίνας, με κρύο χειμώνα και πολλά χιόνια – αλλά είναι και η γενέτειρα του δασκάλου του Φάλουν Γκονγκ, Λι Χονγκτζί, και το μέρος όπου πρωτοξεκίνησε να διδάσκεται – όπου άνθισε – η απαγορευμένη πλέον άσκηση. Μπορούμε να εικάσουμε ότι ο ηρωισμός και η αυτοθυσία των εκεί ασκουμένων διατηρεί την «άνοιξη» ζωντανή εκεί, παρά το κρύο των βίαιων, άδικων διώξεων και την παγωμένη ερημιά που αυτές φέρνουν στις καρδιές.

Το ντοκιμαντέρ έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 15 Μαρτίου 2022 στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε δύο βραβεία: το Βραβείο Κοινού Fischer για διεθνή ταινία και το Βραβείο Ανθρωπίνων Αξιών της Βουλής των Ελλήνων.

Απέσπασε επίσης το Βραβείο SIMA 2023 καλύτερης σκηνοθεσίας, το Βραβείο Κριτικών του Βανκούβερ 2023, ενώ ήταν η επίσημη υποψηφιότητα του Καναδά στην κατηγορία «Καλύτερη διεθνή ταινία μεγάλου μήκους» για τα βραβεία Όσκαρ του 2023. Εκτός αυτών, έχει λάβει πληθώρα βραβείων σε άλλα παγκόσμια φεστιβάλ κινηματογράφου και ντοκιμαντέρ, το 2022 και 2023.

Αυτές τις ημέρες, μέχρι την 25η Μαρτίου, προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους στο ertflix στον σύνδεσμο: https://www.ertflix.gr/en/vod/vod.354869-pantotine-anoixe

Διάρκεια: 82′

Eternal Spring (2022) - IMDb

«Σε Αναζήτηση του Φωτός, της Ομορφιάς και της Αγνότητας»

Πώς μας καθορίζει η σχέση μας με την Ομορφιά; Πόσο καταλυτικά επιδρά στον χαρακτήρα μας το Φως; Πόσο απαραίτητη είναι στη ζωή μας η Αγνότητα;

Αναζητώντας ανώτερες αξίες, που μπορούν να εξυψώσουν την ανθρώπινη ζωή και μοίρα, η ζωγράφος Μάρλεν Καρλετίδου εξερευνά τις δυνατότητες του χρωστήρα της να υλοποιεί και να μεταφέρει στο κοινό όσα η ίδια ανακαλύπτει στο εσωτερικό της ταξίδι προς τον αληθινό εαυτό.

Η Μάρλεν Καρλετίδου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1961. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στο εργαστήριο του Παναγιώτη Τέτση. Μετά το πέρας των σπουδών της επέστρεψε στην Κύπρο, όπου έζησε τα περισσότερα χρόνια στη γενέτειρά της. Πρόσφατα, μετακόμισε στην Πάφο, όπου ανακαλύπτει νέες εικόνες, πιο συμβατές με τη γαλήνη που κατακτά σταδιακά η ψυχή της.

Η φύση, όπως γράφει και η ίδια στο σημείωμά της για την έκθεση που θα παρουσιάσει τον Απρίλιο στην Πάφο, διαδραματίζει μείζονα ρόλο στη ζωή και την τέχνη της πλέον, ως πηγή ομορφιάς που «εξελίσσει το πνεύμα και τελειοποιεί τις αισθήσεις».

Η διαδικασία της συνεχούς ανέλιξης, βελτίωσης και τελειοποίησης αποτελεί για εκείνη τρόπο ζωής, όχι μόνο στον τομέα της τέχνης αλλά σε όλα τα πεδία, με έμφαση στην καλλιέργεια του εσωτερικού εαυτού, του νου και της καρδιάς. Το φως που γεννιέται εντός της μέσα από αυτήν τη διαδικασία δεν μπορεί παρά να ανακλάται στο έργο της, που είναι φωτεινό, γλυκό και τρυφερό, με την αθωότητα ενός παιδιού που ακόμα πιστεύει στο Καλό.

Αριάδνη 2023-24 Λάδι σε καμβά 40Χ80 εκ..jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Αριάδνη», 2023-24. Λάδι σε καμβά, 40×80 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

Στο πνευματικό της ταξίδι έχει ως οδηγούς τις τρεις αρχές Αλήθεια, Καλοσύνη και Ανεκτικότητα, καθώς και τις διδασκαλίες της πνευματικής άσκησης Φάλουν Ντάφα. Ως άσκηση που απευθύνεται και στο σώμα και στο πνεύμα με στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να ανακαλύψουν τον αρχικό, αληθινό τους εαυτό, το Φάλουν Ντάφα έχει συμβάλλει με αποφασιστικό τρόπο στο πώς αντιλαμβάνεται η καλλιτέχνις τη ζωή. Η ανάγκη της να μοιραστεί τους θησαυρούς που έχει ανακαλύψει είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των 20 έργων που αποτελούν τη επικείμενη έκθεσή της με τίτλο «Σε Αναζήτηση του Φωτός, της Ομορφιάς και της Αγνότητας».

Η ίδια γράφει για αυτήν τη δουλειά της:

«Σε Αναζήτηση του Φωτός, της Ομορφιάς και της Αγνότητας» είναι ο τίτλος της νέας σειράς 20 ζωγραφικών έργων που δημιουργήθηκαν τις χρονιές 2020 – 2024.

Ο Κήπος, ο Τόπος, το Παιδί και η Φύση αποτελούν τις ενότητες που αλληλοσυµπληρώνουν η µια την άλλη σε µια αρµονική συνύπαρξη των όλων.

Το φως δηµιουργεί τον χώρο, µέσα από µια οµαλή τονική διαβάθµιση που αλλάζει ατµοσφαιρικά, καθορίζοντας τα άπειρα όρια της γης, της θάλασσας και του ουρανού. Απαλές αποχρώσεις, µε µεταξένια υφή, χτίζουν αρµονικά το περιβάλλον της σύνθεσης. Η οπτική πραγµατικότητα εκφράζεται µε τη µεταφορά των ιδεών και των οπτικών εµπειριών σε µια εικαστική εικόνα.

Μια εικόνα παραστατική που αποκαλύπτει την πολυτιµότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, συνήθως στην αγνή της παιδική ηλικία. Οι ανθρώπινες µορφές συγχωνεύονται και συνυπάρχουν στην ηρεµία της φύσης. Πώς επιτυγχάνεται αυτή η συνύπαρξη;

Σε υλικό επίπεδο, µέσα από το φως που διαχέεται οριοθετώντας τα επίπεδα και την τρίτη διάσταση στη σύνθεση του έργου. Τις λεπτές, αέρινες και διαφανείς αποχρώσεις που δηµιουργούν το βάθος. Την πιο λεπτοµερή τρισδιάστατη, ζωγραφική επεξεργασία των πρωταγωνιστικών στοιχείων του έργου, µε φωτεινές, χρωµατικές αποχρώσεις που τα φέρνουν σε πρώτο πλάνο.

img130895.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Kρόκος χαρτμανιάν», 2020. Λάδι σε καμβά, 67×100 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

Σε πνευματικό επίπεδο, το φως εµπνέει την αλήθεια. Η οµορφιά προσδίδει µια ανώτερη ευγένεια στον άνθρωπο και στην κοινωνία. Η αγνότητα σαν αρετή εξυψώνει την ανθρώπινη ύπαρξη και εξαγνίζει τον νου. Ο Αλφόνς Μούχα (Alphonse Mucha, 1860-1939, Τσέχος καλλιτέχνης) σε ένα εισαγωγικό απόσπασμα διάλεξής του έγραψε:

“Ο στόχος της τέχνης είναι να δοξάσει την οµορφιά. Και τι είναι η οµορφιά; Η οµορφιά είναι η προβολή των ηθικών αρµονιών σε υλικά και φυσικά επίπεδα. Στο ηθικό επίπεδο, η οµορφιά απευθύνεται στην εξέλιξη του πνεύµατος, ενώ στο υλικό επίπεδο απευθύνεται στην τελειοποίηση των αισθήσεων, µέσω των οποίων φτάνει στην ψυχή.”

Από το 2012, το εικαστικό µου έργο αρχίζει σαν ένα πνευµατικό ταξίδι, εξασκώντας τις ασκήσεις διαλογισµού του Φάλουν Ντάφα, ενός παραδοσιακού κινεζικού τρόπου για την αυτοβελτίωση σώµατος και νου, και την αφοµοίωση µε τις συµπαντικές αξίες της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας. Τα τελευταία χρόνια, η ανθρωπότητα ζει πρωτόγνωρες εµπειρίες, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ασφάλεια υποτιµούνται. Αυτό καθόρισε τον επαναπροσδιορισµό ενός νέου, πιο απλού και ουσιαστικού τρόπου ζωής για πολλούς ανθρώπους. Δική µου επιλογή, η επιστροφή στη φύση, µέσα από ένα εσωτερικό ταξίδι στον πραγµατικό, αληθινό εαυτό, όπου το φως φωτίζει τις καρδιές και οµορφαίνει τον κόσµο γύρω µας.

Θα ήθελα να κλείσω µε µια αναφορά ενός φιλοσόφου της Δυναστείας Σονγκ:

«Απολαύστε και κατανοήστε το σύµπαν µέσα από τη σιωπηλή παρατήρηση όλων των πραγµάτων κάτω από τον ήλιο.»

_DSC1097.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Ερωδιός Ι», 2020-23. Λάδι σε καμβά, 40×100 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

_DSC1093.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Ερωδιός ΙΙ», 2023. Λάδι σε καμβά, 40×100 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

Η έκθεση της κας Καρλετίδου θα παρουσιαστεί από τις 6 έως τις 26 Απριλίου στην BLUE IRIS Art Gallery, στην Πάφο.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Μάρλεν Καρλετίδου αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 1985.

Έχει λάβει δύο βραβεύσεις, την πρώτη στην 18η Μπιενάλε της Αλέξάνδρειας το 1994 και τη δεύτερη (έπαινο και χρυσό μετάλλιο για τη συμμετοχή και τη συνεισφορά της) στη διοργάνωση Olympic Fine Arts Exhibition 2012, στο Λονδίνο, με τίτλο Creative Cities.

Έχει πραγματοποιήσει 19 ατομικές εκθέσεις, τις περισσότερες στη Λευκωσία της Κύπρου, αλλά και στην Πάφο, τη Λεμεσό και τη Γερμανία, με πιο πρόσφατη αυτή του 2019 με τίτλο Summer Breeze – μικροί πίνακες, στον χώρο τέχνης Garage Art Space, στη Λευκωσία.

Έχει επίσης συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων ανά τον κόσμο, από την Ιταλία, τον Λίβανο, το Λονδίνο, τη Λιθουανία, και φυσικά την Κύπρο, μέχρι το Άμπου Ντάμπι και τις Ηνωμένες Πολιτείες (Νέα Υόρκη, Καλιφόρνια, Νέα Ορλεάνη).

_DSC1128.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Παπαρούνα», 2023. Λάδι σε καμβά, 20×50 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

_DSC1099.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Πρωινή πτήση», 2020-23. Λάδι σε καμβά, 40×100 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

 

_DSC1132.jpg
Μάρλεν Καρλετίδου, «Βασιλικό περιστέρι», 2023. Λάδι σε καμβά, 30×30 εκ. (ευγενική παραχώρηση της Μάρλεν Καρλετίδου)

Η γυναικεία περιοδικότητα

Όταν τα ζητήματα θεωρητικοποιούνται σε βαθμό που χάνεται η επαφή με την πραγματικότητα, είναι καλό να επιστρέφουμε στα απλά, βασικά πράγματα, για να γειωνόμαστε και να ξαναβρίσκουμε τις σταθερές μας.

Για τις γυναίκες έχουν γραφτεί πολλά, πάρα πολλά, από τις απαρχές της ανθρωπότητας σχεδόν. Η μαγική τους δύναμη να εμφανίζουν μωρά είχε συγκλονίσει τον προϊστορικό άνθρωπο, μέχρι να καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Αλλά κι όταν ακόμα καταλάβαμε, μήπως αυτό μείωσε τη μαγεία της δημιουργίας μιας νέας ζωής;

Η πατριαρχία διαδέχτηκε τη μητριαρχία, όπως διδαχθήκαμε από την οπτική μιας εσαεί ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των δύο φύλων. Είναι όμως ο ανταγωνισμός η μοναδική σχέση που μπορεί να υπάρξει μεταξύ ανδρών και γυναικών;

Το ζήτημα της τεκνοποιίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, φαίνεται παίζει καθοριστικό στον τρόπο οργάνωσης των ζωών των ανθρώπων και των κοινωνιών. Είναι μία πραγματικότητα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν, αλλά ούτε θέλουν να αποφύγουν, αφού τα παιδιά  είναι ευλογία και ο βιολογικός προορισμός του ανθρώπου.

Για τη δημιουργία των παιδιών χρειάζονται και τα δύο φύλα εξίσου – αυτό το γνωρίζουμε πια καλά! Ωστόσο, η ανθρώπινη φυσιολογία ορίζει το γυναικείο σώμα ως τον χώρο όπου θα λάβει χώρα η δημιουργία. Δεν είμαστε σαν τα ψάρια ή τα πουλιά, που τεκνοποιούν εξωσωματικά. Αυτό και μόνο δημιουργεί μια  ξεχωριστή πραγματικότητα για το γυναικείο σώμα, μια διαφορετική συνθήκη για τη γυναικεία ζωή.

Προς Θεού, δεν ισχυριζόμαστε ότι η ζωή μιας γυναίκας εξαντλείται στη μητρότητα ή περιορίζεται σε αυτήν ή οτιδήποτε άλλο παρεμφερές. Αλλά, για πολλές γυναίκες η μητρότητα είναι ένα μείζων κομμάτι της ύπαρξής τους.

Το σημείο αυτό καταπολεμήθηκε συστηματικά τον περασμένο αιώνα και συνεχίζει να υπονομεύεται. Η έφεση των γυναικών στη μητρότητα και τα όσα η μητρότητα προσφέρει στις γυναίκες υποτιμήθηκαν και υποβαθμίστηκαν ως δεσμά και εμπόδια στην αυτοπραγμάτωση των γυναικών. Το ίδιο και οι φροντίδες προς το σπίτι και την οικογένεια. “Ταπεινωτικές” χαρακτηρίστηκαν από ορισμένες φεμινίστριες, που πίστεψαν τι; Ότι η φροντίδα για τον εαυτό είναι ανώτερη από τη φροντίδα για τους άλλους;

Θα μπορούσαμε να δούμε το κίνημα του φεμινισμού ως μια γιγάντια αντίδραση στους πολυετείς περιορισμούς που είχαν υποστεί οι γυναίκες, ανά τους αιώνες και τις κοινωνίες, στη βία και την υποτίμηση. Οφείλουμε, εν τούτοις, να αναρωτηθούμε κατά πόσο ο φεμινισμός υπηρέτησε πράγματι τα συμφέροντα και τις ανάγκες των γυναικών, τα οποία συνυφασμένα καθώς είναι με τη γυναικεία φύση, αναγκαστικά διαφοροποιούνται – σε ένα βαθμό – από τα αντίστοιχα των ανδρών.

Εξετάζοντας την εξέλιξη του κινήματος, βλέπουμε ότι αυτό που προωθήθηκε τελικά δεν ήταν ακριβώς η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, αλλά η εξομοίωση των γυναικών με τους άνδρες. Αυτό που ίσως ξεκίνησε με τις αγνότερες προθέσεις απέτυχε να αναδείξει τις ιδιαιτερότητες του γυναικείου φύλου ως εξίσου καλές και απαραίτητες και συμπληρωματικές με αυτές του ανδρικού και ουσιαστικά τις μείωσε περαιτέρω, προτάσσοντας το ανδρικό πρότυπο ως καθολικό πρότυπο. Ισότητα για τις γυναίκες κατέληξε να σημαίνει μίμηση του ανδρικού τρόπου – ζωής, σκέψης, συμπεριφοράς κλπ.

Χρόνια μετά, ίσως πρέπει να αναθεωρηθούν όλα αυτά και οι γυναίκες να μπορέσουν να κοιτάξουν τους εαυτούς τους και τους άνδρες χωρίς να νιώθουν ότι πρέπει να αποδείξουν ή να κερδίσουν κάτι. Εγκαταλείποντας το ανταγωνιστικό πρότυπο, μπορούμε να ανακαλύψουμε ότι οι μεν χρειάζονται τις δε και το αντίστροφο. Σε μία σχέση μέσα, σε μία οικογένεια, το ζητούμενο είναι το κάθε μέρος να συνεισφέρει τις δυνάμεις του για την ευημερία όλων. Σε μία οικογένεια, τελικά, όλοι υποτάσσονται στις ανάγκες της οικογένειας.

Οι δυτικές κοινωνίες των τελευταίων αιώνων φαίνεται πως έχουν μια δυσκολία να διαχειριστούν τα ζητήματα της διαφορετικότητας. Ειδικά σήμερα, που η διαφορετικότητα είναι στο προσκήνιο ως αίτημα και ως δικαίωμα, παρατηρούμε πως αυτό που ουσιαστικά γίνεται είναι μία προσπάθεια εξάλειψης κάθε διαφορετικότητας.

Οι διαφορές θεωρούνται προβληματικές – οι διαχωρισμοί επίσης. Στο επίπεδο των φύλων, αυτό παρατηρείται έντονα. Οι γυναίκες και οι άντρες έχουν χάσει τους ρόλους τους σε κάθε επίπεδο και φαίνεται να ματαιοπονούν σε προσπάθειες αυτοεκπλήρωσης άνευ ερείσματος.

Κάποτε ως γυναίκα οριζόταν ο άνθρωπος θηλυκού φύλου κάθε ηλικίας. Τώρα, η θηλυκότητα γίνεται ζήτημα άποψης. Η ανεδαφικότητα μιας τέτοιας προσέγγισης είναι προφανής, όπως και η απόλυτη παράβλεψη κάθε είδους αντικειμενικότητας.

Καλώς ή κακώς, πριν ή πέραν των συναισθημάτων, των επιθυμιών και της αντίληψής μας, η οποία μπορεί να υφίσταται πάσης φύσεως στρεβλώσεις, υπάρχει μια πραγματικότητα κοινή στους περισσότερους ανθρώπους, παρόλο που μπορεί να είναι προϊόν των περιορισμών της ανθρώπινης φύσης. Παρόλα αυτά, είναι ο κοινός μας παρονομαστής και πάνω σε αυτήν οι άνθρωποι οργανώνουν τις ζωές τους και επικοινωνούν. Η άρνηση της κοινής λογικής ίσως είναι πρόσφορη όταν εμπλέκονται μεταφυσικά ζητήματα, αλλά αποβαίνει καταστροφική όταν ασχολούμαστε με τα καθ’ ημάς.

Ας δούμε, λοιπόν, τα πράγματα με απλό τρόπο και ας αναγνωρίσουμε ότι μια γυναίκα γεννιέται, δεν γίνεται. Το είδος του αναπαραγωγικού συστήματος που φέρει το κάθε άτομο κατά τη γέννησή του, το κατατάσσει και στο αντίστοιχο φύλο.

Οι αέναοι κύκλοι

Το αναπαραγωγικό σύστημα των γυναικών είναι ένα αρκετά πολύπλοκο σύστημα πολλών τμημάτων, που επηρεάζει με τις ορμονικές διακυμάνσεις που επιφέρουν οι επαναλαμβανόμενοι κύκλοι της εμμήνου ρύσεως τη ζωή των γυναικών σε πολλά επίπεδα.

Οι εμμηνορροϊκοί κύκλοι είναι μέρος της γυναικείας καθημερινότητας. Ιδίως όταν οι ημέρες της περιόδου συνοδεύονται από έντονους πόνους. Αλλά ακόμα κι όταν έρχονται και φεύγουν ανώδυνα, οι αλλαγές στα επίπεδα και η συνεπακόλουθη αναστάτωση που προκαλείται στον οργανισμό είναι αρκετές για να αποδιοργανωθεί η ρουτίνα μίας γυναίκας.

Ο εμμηνορροϊκός κύκλος μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις φάσεις: εμμηνορρυσία, ωοθυλακιορρηξία, ωχρινική περίοδος και προεμμηνορρυσία. Η συγκέντρωση των οιστρογόνων και της προγεστερόνης αλλάζει σε κάθε φάση.

Κατά τη φάση της εμμήνου ρύσεως (της περιόδου), τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδά τους. Καθώς όμως ξεκινά η φάση της ωοθυλακιορρηξίας, τα οιστρογόνα αρχίζουν να αυξάνονται. Στην ωχρινική φάση, η οποία ακολουθεί αμέσως μετά, οι συγκεντρώσεις προγεστερόνης αρχίζουν επίσης να αυξάνονται. Και οι δύο ορμόνες φτάνουν στο αποκορύφωμά τους κοντά στο τέλος της ωχρινικής φάσης, πριν πέσουν δραματικά κατά τη διάρκεια της προεμμηνορροϊκής φάσης (από την 25η έως την 28η ημέρα ενός μέσου κύκλου).

An infographic showing the way hormones change throughout the menstrual cycle.
Hormone concentrations change in each phase on your cycle. Dan Gordon, Author provided

 

Καθώς τα επίπεδα ενέργειας του σώματος επηρεάζονται επίσης, υπάρχει μία σύγχρονη τάση, να ρυθμίζεται το είδος άσκησης και η διατροφή μίας γυναίκας ανάλογα με τις φάσεις του εμμηνορροϊκού της κύκλου. Παραδείγματος χάριν, η ωχρινική φάση μπορεί να είναι η ιδανική στιγμή για προπόνηση δύναμης λόγω της αύξησης τόσο των οιστρογόνων όσο και της προγεστερόνης. Έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν αξιοσημείωτες αυξήσεις στη δύναμη και την αντοχή κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης.

Αλλά όταν η προγεστερόνη και τα οιστρογόνα βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδά τους κατά τη διάρκεια της περιόδου (φάση της εμμήνου ρύσεως), είναι πιθανό να δείτε λιγότερες αλλαγές όσον αφορά την οικοδόμηση των μυών. Υπάρχει, επίσης, μεγαλύτερη πιθανότητα να νιώθετε κόπωση λόγω των χαμηλών επιπέδων ορμονών, παράλληλα με την απώλεια αίματος της περιόδου. Αυτή μπορεί να είναι μια καλή στιγμή για να σκεφτείτε να προσαρμόσετε την προπόνησή σας, να επικεντρωθείτε σε ασκήσεις χαμηλότερης έντασης.

Εμμηνόπαυση

Εξίσου σημαντική στη ζωή μίας γυναίκας είναι και η διακοπή των εμμηνορροϊκών κύκλων. Πρόκειται για μία μακρά διαδικασία, η οποία ποικίλει από γυναίκα σε γυναίκα, τόσο όσον αφορά την ηλικία έναρξης όσο και τη διάρκεια και τα συμπτώματα που την ακολουθούν.

Επισήμως, η εμμηνόπαυση (ή αλλιώς κλιμακτήριος) αρχίζει μόλις το σώμα μιας γυναίκας σταματήσει να έχει εμμηνορροϊκούς κύκλους. Μια γυναίκα θεωρείται ότι έχει εισέλθει στην εμμηνόπαυση όταν το σώμα της δεν έχει εμμηνόρροια για 12 μήνες, εφόσον δεν μπορούν να εντοπιστούν ιατρικές παθήσεις ή χειρουργικές επεμβάσεις ως αιτία για την απουσία εμμηνορροϊκών κύκλων. Οι περισσότερες γυναίκες εισέρχονται στην εμμηνόπαυση μετά από τα 50, αν και η εμμηνόπαυση μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και μετά τα 40 ή, πιο σπάνια, τα 30 σε μια γυναίκα.

Η εμμηνόπαυση, όταν αρχίζει φυσικά, είναι ένα φυσιολογικό και υγιές μέρος της διαδικασίας γήρανσης. Η έμμηνος ρύση μιας γυναίκας επανέρχεται σε συνεχείς κύκλους από τότε που εκείνη μπήκε στην εφηβεία. Καθώς γερνάει, το σώμα αρχίζει φυσικά να επιβραδύνει τον αναπαραγωγικό του κύκλο, έως ότου οι ωοθήκες σταματήσουν πλήρως να απελευθερώνουν ωάρια, φέρνοντας τον επαναλαμβανόμενο κύκλο σε πλήρη διακοπή.

Τα οιστρογόνα είναι μία ορμόνη απαραίτητη για τον φυσικό αναπαραγωγικό κύκλο μιας γυναίκας. Καθώς μια γυναίκα μεγαλώνει, ιδιαίτερα όταν περνά τα 40, οι ωοθήκες της θα επιβραδύνουν την παραγωγή οιστρογόνων. Τα χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων θα προκαλέσουν αλλαγές στην έμμηνο ρύση, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν για κάθε γυναίκα. Για πολλές, υπάρχει μια περίοδος ακανόνιστων εμμηνορροϊκών κύκλων πριν οι κύκλοι σταματήσουν πλήρως.

Ενώ η εμμηνόπαυση είναι μια απολύτως φυσιολογική βιολογική διαδικασία, είναι πιθανό να έχει συμπτώματα και παρενέργειες που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν τόσο σε σωματικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο.

Υπάρχουν τέσσερα επιμέρους στάδια στην εμμηνόπαυση: η προεμμηνόπαυση, η περιεμμηνόπαυση, η εμμηνόπαυση και η μεταεμμηνόπαυση.  Καθώς το σώμα μιας γυναίκας προσαρμόζεται στα κυμαινόμενα επίπεδα των οιστρογόνων και άλλων ορμονών, είναι πιθανό να βιώσει μια ποικιλία σωματικών αλλαγών κατά τη διάρκεια αυτών των σταδίων.

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είναι:

  • Νυχτερινές εφιδρώσεις
  • Ακανόνιστες περίοδοι (αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ακανόνιστο πρόγραμμα, πιο έντονη ή πιο ελαφριά ροή και μικρότερους ή μεγαλύτερους κύκλους)
  • Κρύος ιδρώτας
  • Εξάψεις
  • Κολπική ξηρότητα
  • Αϋπνία ή γενική δυσκολία στον ύπνο
  • Ευαισθησία στο στήθος
  • Πιο έντονα συμπτώματα
  • Κυκλοθυμία
  • Επείγουσα ή συχνή ούρηση
  • Αλλαγές στη λίμπιντο
  • Πονοκέφαλοι
  • Αύξηση βάρους
  • Νοητική ύφεση

Αν και ορισμένες γυναίκες καταφεύγουν στην ορμονοθεραπεία και τα συνταγογραφούμενα φάρμακα για να καταπραΰνουν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, είναι πιο λειτουργική μια ολόπλευρη φροντίδα για την επίτευξη της ευεξίας.

Αλλαγές στον τρόπο ζωής, ιδίως σε τομείς όπως η διατροφή και η άσκηση, καθώς και η χρήση βοτάνων και συμπληρωμάτων, αποτελούν πιο φυσικούς τρόπους διαχείρισης των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Συχνά οι γυναίκες που συνεργάζονται με έναν πάροχο λειτουργικής ιατρικής δημιουργούν ένα σχέδιο μοναδικό για τη φυσιολογία της κάθε μίας, ώστε να μπορέσει να περάσει την εμμηνόπαυση με ευκολία και ενδυνάμωση.

Με πληροφορίες από τους Epoch Times.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο αποτελούν απόψεις της γράφουσας και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις των Epoch Times.

Shen Yun: Η ευρωπαϊκή περιοδεία του 2024

Ο λαμπερός θίασος παραστατικών τεχνών Σεν Γιουν (Shen Yun Performing Arts), που αντλεί το ρεπερτόριό του από την αρχαία κινεζική παράδοση, αναβιώνοντας τον κλασικό κινεζικό χορό σε συνδυασμό με μουσική που παντρεύει αρμονικά την κλασική δυτική μουσική με παραδοσιακά κινεζικά όργανα όπως το έρχου, αλλά και με δυτικές τεχνικές όπως το μπελ κάντο, έχει ήδη ξεκινήσει τη φετινή του περιοδεία στην Ευρώπη.

Αν και δεν περιλαμβάνεται κάποια ελληνική πόλη στους σταθμούς του στην ήπειρο, το υψηλότατο καλλιτεχνικό επίπεδο του θιάσου, καθώς και η μοναδικότητα της εμπειρίας που προσφέρουν οι παραστάσεις του, οι οποίες πέρα από το στοιχείο του εντυπωσιασμού, χαρίζουν στους θεατές μια βαθιά εσωτερική και πνευματική  εμπειρία, αφήνοντάς τους – κατά γενική ομολογία – με μια αίσθηση έντονης ψυχικής ανάτασης, αποτελούν ισχυρά κίνητρα για να σκεφτούμε ένα ταξίδι σε μία από τις πόλεις τις οποίες πρόκειται να επισκεφθεί.

Η ευρωπαϊκή περιοδεία του Σεν Γιουν για το 2024 ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2023 και θα διαρκέσει μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου. Σε αυτήν θα συμμετέχουν δύο ομάδες του θιάσου, όπως είναι φανερό από κάποιες ημερομηνίες που αλληλοεπικαλύπτονται. Στο Σεν Γιουν, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, δραστηριοποιούνται παράλληλα αρκετές ομάδες, καθώς με τις περιοδείες τους πρέπει να καλύψουν 5 ηπείρους: Ασία, Βόρεια Αμερική, Λατινική Αμερική, Ευρώπη, Ωκεανία. Κάθε χρόνο, η παράσταση που παρουσιάζεται αλλάζει, κάτι που σημαίνει νέες χορογραφίες, νέα κοστούμια και νέα μουσικά κομμάτια, τα οποία γράφονται ειδικά για τις παραστάσεις του Σεν Γιουν και παίζονται ζωντανά από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σεν Γιουν.

The internationally renowned Shen Yun returns to Chrysler Hall Jan 7th-8th bringing 5,000 years of ancient Chinese culture and dance | Community | militarynews.com

Κάθε παράσταση διαρκεί δύο ώρες περίπου, με διάλειμμα, και αποτελείται από 17-18 χορευτικά σκετς, τα οποία αφηγούνται είτε παραδοσιακές κινεζικές ιστορίες είτε ιστορίες από την κινεζική/βουδιστική μυθολογία είτε ιστορίες από τη σύγχρονη Κίνα. Ενδιάμεσα, παρεμβάλλονται δύο συνήθως τραγούδια με την τεχνική του μπελ κάντο, ενώ υπάρχουν και δύο αφηγητές, οι οποίοι προλογίζουν κάθε ιστορία βοηθώντας τους θεατές να την κατανοήσουν ευκολότερα. Το πνευματικό εναλλάσσεται με το χιουμοριστικό, το δραματικό και το συγκινητικό, κρατώντας το ενδιαφέρον των θεατών ζωντανό συνεχώς.

Οι αφηγητές μιλούν σε δύο γλώσσες (κινέζικα και την τοπική γλώσσα). , κάτι που θα πρέπει να λάβετε υπόψη, αν όντως αποφασίσετε να ταξιδέψετε για απολαύσετε αυτήν τη μοναδική παράσταση.

Ημερομηνίες και σταθμοί

Συνοπτικά, οι θίασοι θα βρίσκονται τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο σε Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ από τον Φεβρουάριο θα περιλαμβάνονται και παραστάσεις σε Γαλλία, Γερμανία και Αυστρία (για δύο μόνο παραστάσεις) στο πρόγραμμα της περιοδείας. Τον Μάρτιο, θα συνεχιστούν οι παραστάσεις σε Γαλλία και Γερμανία και παράλληλα οι θίασοι θα ταξιδέψουν και σε άλλες χώρες της κεντρικής Ευρώπης, όπως η Τσεχία, το Βέλγιο και η Ελβετία, αλλά και βόρεια σε Πολωνία και Σουηδία και νότια στην Ισπανία. Τον Απρίλιο, οι θίασοι θα βρίσκονται κυρίως σε Γερμανία και Γαλλία, με σύντομους σταθμούς σε Σουηδία, Δανία και Ελβετία, ενώ τον Μάιο, τέλος, η περιοδεία θα περιοριστεί στις Γερμανία και Γαλλία, με μια τριήμερη επιστροφή στην Αυστρία, όπου θα δοθούν και οι τελευταίες παραστάσεις.

Για περισσότερες λεπτομέρειες και για να κλείσετε εισιτήρια, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του θιάσου.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

3-5 Ιανουαρίου: Κάλιαρι, Ιταλία

4-6 Ιανουαρίου: Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο

9-14 Ιανουαρίου: Τορίνο, Ιταλία

11-14 Ιανουαρίου: Γουόκινγκ, Ηνωμένο Βασίλειο

16-21 Ιανουαρίου: Μιλάνο, Ιταλία

17-18 Ιανουαρίου: Μίλτον Κινς, Ηνωμένο Βασίλειο

20-23 Ιανουαρίου: Νορθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο

23-25 Ιανουαρίου: Πάρμα, Ιταλία

26-31 Ιανουαρίου: Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

29-31 Ιανουαρίου: Ούντινε, Ιταλία

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

1-4 Φεβρουαρίου: Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

4-6 Φεβρουαρίου: Μπορντώ, Γαλλία

7-8 Φεβρουαρίου: Λαντάντνο, Ουαλία, Ηνωμένο Βασίλειο

10 Φεβρουαρίου: Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο

10-11 Φεβρουαρίου: Σάλτσμπουργκ, Αυστρία

13-15 Φεβρουαρίου: Γλασκώβη, Σκωτία, Ηνωμένο Βασίλειο

13-18 Φεβρουαρίου: Νάντη, Γαλλία

14-18 Φεβρουαρίου: Λούντβιχσμπουργκ, Γερμανία

20-25 Φεβρουαρίου: Σάλφορντ, Ηνωμένο Βασίλειο

22-25 Φεβρουαρίου: Τουρ, Γαλλία

22-25 Φεβρουαρίου: Μύλχαϊμ (αν ντερ Ρουρ), Γερμανία

27-29 Φεβρουαρίου: Παρίσι, Γαλλία

28-29 Φεβρουαρίου: Φρανκφούρτη, Γερμανία

ΜΑΡΤΙΟΣ

1-2 Μαρτίου: Παρίσι, Γαλλία

1-2 Μαρτίου: Φρανκφούρτη, Γερμανία

1-4 Μαρτίου: Πράγα, Τσεχία

4-31 Μαρτίου: Αιξ-αν-Προβάνς, Γαλλία

5-6 Μαρτίου: Οστάνδη, Βέλγιο

6 Μαρτίου: Πράγα, Τσεχία

8-9 Μαρτίου: Λούμπλιν, Πολωνία

8-10 Μαρτίου: Λειψία, Γερμανία

9-17 Μαρτίου: Σαν Λορένθο ντε Ελ Εσκοριάλ, Ισπανία

11-12 Μαρτίου: Τόρουν, Πολωνία

13-14 Μαρτίου: Λογρόνιο, Ισπανία

14-16 Μαρτίου: Λοτζ, Πολωνία

18-19 Μαρτίου: Γκντύνια, Πολωνία

19-21 Μαρτίου: Σεβίλλη, Ισπανία

22-24 Μαρτίου: Βασιλεία, Ελβετία

23-24 Μαρτίου: Μπιλμπάο, Ισπανία

27-29 Μαρτίου: Τουλόν, Γαλλία

27-30 Μαρτίου: Στοκχόλμη, Σουηδία

31 Μαρτίου: Λίντσοπινγκ, Σουηδία

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

1 Απριλίου: Λίντσοπινγκ, Σουηδία

1-2 Απριλίου: Ρενς, Γαλλία

1-14 Απριλίου: Αιξ-αν-Προβάνς, Γαλλία

4-5 Απριλίου: Όντενσε, Δανία

4-7 Απριλίου: Παρίσι, Γαλλία

8-9 Απριλίου: Ώρχους, Δανία

11-14 Απριλίου: Λωζάννη, Ελβετία

16-21 Απριλίου: Λυών, Γαλλία

17-21 Απριλίου: Βερολίνο, Γερμανία

23-24 Απριλίου: Ντούισμπουργκ, Γερμανία

23-28 Απριλίου: Μονπελλιέ, Γαλλία

26-28 Απριλίου: Φύσσεν, Γερμανία

30 Απριλίου: Βρέμη, Γερμανία

ΜΑΪΟΣ

1-2 Μαΐου: Βρέμη, Γερμανία

2-5 Μαΐου: Παρίσι, Γαλλία

6 Μαΐου: Λεβερκούζεν, Γερμανία

8-10 Μαΐου: Αμνεβίγ, Γαλλία

9-11 Μαΐου: Γκρατς, Αυστρία

Η «ψυχρή σελήνη» του χειμερινού ηλιοστασίου

Το χειμερινό ηλιοστάσιο (21-23 Δεκεμβρίου) ήταν από τα αρχαία χρόνια μια μεγάλη και σημαντική γιορτή, όχι μόνο για τον ελληνιστικό κόσμο, αλλά σε πολλές παραδόσεις ανά την υφήλιο, από την κελτική μέχρι την κινεζική. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, αφού πρόκειται για μια σημαντικότατη ημερομηνία, που σηματοδοτεί την αρχή του χειμώνα και ταυτόχρονα το μεγάλωμα της ημέρας.

Ως χειμερινό ηλιοστάσιο, σύμφωνα με την αστρονομία, ορίζεται η στιγμή του έτους κατά την οποία ο ήλιος έχει τη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση από τη γη, νοτίως του ισημερινού. Εκείνη η ημέρα είναι η μικρότερη του έτους για το Βόρειο ημισφαίριο και η μεγαλύτερη για το Νότιο και ορίζεται ως η έναρξη του χειμώνα ή του καλοκαιριού, αντιστοίχως.

Συνεκδοχικά, συμβολίζει τη νέα αρχή, που επιτελείται με τη θριαμβευτική αύξηση της παραμονής του ήλιου στον ουρανό. Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, ο ήλιος είχε την ανώτερη θέση στον πάνθεον της μυθολογίας τους και τιμούνταν την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου, το οποίο, σύμφωνα με το παλαιό – Ιουλιανό – ημερολόγιο του Ιουλίου Καίσαρα, που θεσπίστηκε το 44 π.Χ., ήταν στις 25 Δεκεμβρίου. Στη Ρώμη του 3ου αιώνα μ.Χ. είχαν καθιερωθεί τα Βρουμάλια, ως εξέλιξη των Σατουρναλίων, τα οποία εορτάζονταν τον Δεκέμβριο. Από τον 6ο αιώνα κι έπειτα, οι Χριστιανοί αντικατέστησαν τη λατρεία του ηλιακού θεού Μίθρα με τη γέννηση του Ιησού Χριστού, «ήλιου της δικαιοσύνης» και «φωτός της γνώσεως», ενώ τον 8ο αιώνα η λατρεία του Μίθρα καταργήθηκε ως ειδωλολατρική από τη Σύνοδο της Ρώμης.

Ήδη από τον Πλάτωνα, το φως ταυτίζεται με την «Ύψιστη Ιδέα του Αγαθού».

* * * * *

Η μικρότερη ημέρα του έτους είναι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη νύχτα και ο ουρανός είναι στη διάθεση της σελήνης. Η πανσέληνος του Δεκεμβρίου αποκαλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες «ψυχρή σελήνη» και θα φωτίσει φέτος την επόμενη των Χριστουγέννων νύχτα. Μόνο μια φορά στα 19 χρόνια τυχαίνει να βλέπουμε την πανσέληνο του Δεκεμβρίου τη νύχτα των Χριστουγέννων. Η τελευταία φορά που αυτό συνέβη ήταν το 2015, ενώ η επόμενη αναμένεται το 2034.

Η καταγωγή της ονομασίας «ψυχρή σελήνη», σύμφωνα με το Farmer’s Almanac, φαίνεται να ανάγεται στους Ινδιάνους Μοχώκ.

 (Illustration - Bruce Bennett/Getty Images)
(Εικόνα: Bruce Bennett/Getty Images)

 

Άλλες φυλές Ινδιάνων τής είχαν δώσει παρεμφερή ονόματα: οι Κρη την αποκαλούσαν «Σελήνη της παγωνιάς που ξεσπάει στα δέντρα» και «Σελήνη της πάχνης», οι Χάιντα και οι Τσερόκη «Σελήνη του χιονιού» και οι Δυτικοί Αμπενάκι «Σελήνη που φέρνει τον χειμώνα». Οι Μοϊκανοί την ονόμαζαν «Σελήνη της μεγάλης νύχτας», καθώς είναι κοντά στη μεγαλύτερη νύχτα του έτους – το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Στην Ευρώπη, τα γερμανικά και σκανδιναβικά φύλα την ονόμαζαν «Σελήνη του Γιουλ», προς τιμήν των παγανιστικών εορτασμών (Yuletide) που συνδέονταν με το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Η εγγύτητά της στο χειμερινό ηλιοστάσιο έχει και τη συνέπεια η «ψυχρή σελήνη» να υψώνεται περισσότερο από τις άλλες πανσελήνους στον ουρανό. Πώς όμως συμβαίνει αυτό;

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που συνδέεται με την κλίση του άξονα περιστροφής της γης, κλίση που ευθύνεται και για την ύπαρξη των διαφορετικών εποχών του έτους στον πλανήτη μας, αλλάζοντας τον χρόνο και την απόσταση έκθεσης κάθε σημείου της γης στον ήλιο. Και όπως ο ήλιος υψώνεται στο χαμηλότερο δυνατό σημείο κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, αντίστροφα η σελήνη υψώνεται στο μέγιστο.

Καθώς η φετινή «ψυχρή σελήνη» θα απέχει λίγες μόλις ημέρες από το χειμερινό ηλιοστάσιο και μόλις μία από την 25η Δεκεμβρίου, μπορούμε να περιμένουμε ότι θα έχουμε μια ολόφωτη και εντυπωσιακή νύχτα Χριστουγέννων!

Της Αλίας Ζάε

με πληροφορίες από το άρθρο του Michael Wing “Full ‘Cold Moon’ Will Rise to the Top of the Sky Around Christmas—Here’s What You Need to Know” και από τα Επιλογές και Huffington Post

 

 

 

Μικρά έργα τέχνης από έναν γαλήνιο νου

Η τέχνη του κοσμήματος είναι μια αρχαία τέχνη, που απαντά στο σύνολο των πολιτισμών της υφηλίου είτε αυτοί χαρακτηρίζονται πρωτόγονοι είτε εξελιγμένοι. Αφορά επίσης όλες τις κοινωνικές τάξεις και βαλάντια, αφού τα υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ενός κοσμήματος κυμαίνονται από τα πιο ευτελή έως τα πιο πολύτιμα και δυσεύρετα.

Η αξία ενός κοσμήματος δεν μετριέται μόνο ανάλογα με την αξία του υλικού από το οποίο έχει κατασκευαστεί, παρόλο που και αυτό παίζει έναν κρίσιμο και διόλου αμελητέο ρόλο. Καθοριστικός για ένα κόσμημα είναι και ο σχεδιασμός και η επεξεργασία των πολύτιμων (ή όχι) υλικών του. Το πιο θαυμαστό διαμάντι θα υποτιμηθεί εάν κοπεί ή δεθεί άσχημα. Καθοριστικά λοιπόν είναι το καλλιτεχνικό αισθητήριο του δημιουργού, οι γνώσεις του και η επιδεξιότητα του.

Ακόμα πιο καίρια, όμως, για την κατασκευή ενός κοσμήματος, είτε πρόκειται για ένα απλό κόσμημα που έχει φτιάξει κάποιος μόνος του για ένα αγαπημένο πρόσωπο με απλά υλικά είτε για ένα βαρύτιμο βασιλικό διάδημα, είναι το πνεύμα του σχεδιαστή. Αυτό που κρύβει στο βάθος της ψυχής του και το οποίο ακούσια αποτυπώνεται και στο έργο του και του δίνει πνοή.

Η Ναταλία Μπασδέκη, δημιουργός κοσμημάτων, πιστεύει ότι «η τέχνη του κοσμήματος εκθέτει τον εσωτερικό εαυτό του καλλιτέχνη προς τα έξω». Για την ίδια, λοιπόν, προτεραιότητα στη δουλειά της είναι αυτός ο εσωτερικός κόσμος, η ποιότητα του οποίου καθορίζει και την ποιότητα και την αξία των έργων της.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Μεγαλύτερη βαρύτητα δίνει στην αγνότητα, την αγνότητα του νου και της καρδιάς πρωτίστως, και δουλεύει συνειδητά για να απαλλάξει τον εαυτό της από κάθε μικροπρέπεια. Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα αγαπημένα της θέματα είναι το λουλούδι του λωτού, το οποίο στη βουδιστική παράδοση είναι σύμβολο αγνότητας και το ιερό κάθισμα του Βούδα.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Η φύση είναι γενικότερα πηγή έμπνευσης για τη Ναταλία. Τα σχήματα των λουλουδιών, των καρπών, τα μικροσκοπικά κι όμως περίτεχνα μοτίβα των φύλλων, όλα δανείζουν τις μορφές τους στην καλλιτέχνιδα, η οποία μετουσιώνει την ομορφιά τους σε προϊόν ανθρώπινης τέχνης, με σεβασμό πάντα στην αρχική τους φύση.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Η παράδοση είναι εξίσου σημαντική για την τέχνη της. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός όπως και ο αρχαίος κινεζικός, για παράδειγμα, έχουν αμφότεροι στοιχεία που προάγουν την αρετή και την εσωτερική γαλήνη ως ουσιώδη χαρακτηριστικά μιας ανθρώπινης ύπαρξης και αυτό είναι κάτι που η Ναταλία προσπαθεί να μεταφέρει με τα έργα της. Τα θετικά μηνύματα και η πίστη στην ομορφιά – την αληθινή ομορφιά, που βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο – είναι επίσης βασικά για εκείνην και κάτι που επιζητά να δώσει στους ανθρώπους.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Όπως και σε κάθε άλλη τέχνη, έτσι και στο κόσμημα το ταλέντο και η ευαισθησία πρέπει να συνδυαστούν με τη σκληρή δουλειά προκειμένου να δώσουν καρπούς. Το κόσμημα είναι ένας «μικροσκοπικός κόσμος» που απαιτεί λεπτολόγο και επίπονη εργασία, ώστε να αναδειχθεί η ομορφιά του.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Απαραίτητα χαρακτηριστικά του τεχνίτη πρέπει να είναι η υπομονή, η σχολαστικότητα και η αυτοπειθαρχία, αλλά και η μεγάλη αγάπη για την εργασία του, προκειμένου να υποτάξει τις δυνάμεις του στον σκοπό της δημιουργίας ενός περίτεχνου αντικειμένου όπως το κόσμημα.

(ευγενική παραχώρηση της Ναταλίας Μπασδέκη)

 

Αρωγός της Ναταλίας σε αυτή την προσπάθεια είναι η άσκηση καλλιέργειας στην οποία έχει αφιερωθεί για την κατάκτηση της αγνότητας και της εσωτερικής γαλήνης και η οποία ονομάζεται Φάλουν Ντάφα ή Φάλουν Γκονγκ. Η βαθιά ενδοσκόπηση και η εστίαση στο καλό και στις αρχές της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας που πρεσβεύει η άσκηση βοηθούν την καλλιτέχνιδα να διατηρεί το πνεύμα της φωτεινό και θετικό. Ανακαλύπτοντας το καλό μέσα της, μπορεί στη συνέχεια να πλάσει τον χρυσό και το ασήμι σε μορφές που το αντανακλούν, χαρίζοντας στον κόσμο την εσωτερική ομορφιά της.

Η Ναταλία Μπασδέκη σπούδασε Καλές Τέχνες και Διακόσμηση στην Σχολή Καλών Τεχνών Βακαλό/Derby στην Αθήνα και Αργυροχρυσοχοΐα στο Central Saint Martins στο Λονδίνο. Από το 2007, δημιουργεί και εκθέτει τα κοσμήματα της σε ομαδικές εκθέσεις, γκαλερί και καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Φθινοπωρινό Φεστιβάλ: «Το φεγγάρι λάμπει πάνω από τα πράσινα βουνά»

Στα μέσα του φθινοπώρου, η πανσέληνος ανατέλλει πάνω από ένα ομιχλώδες τοπίο. Κάτω από τα καταπράσινα βουνά, κοπέλες χορεύουν με ανέμελη κομψότητα, με τις βεντάλιες τους να ρίχνουν τις σκιές τους υπό το φως του φεγγαριού. Μετακινούμενος μεταξύ ακινησίας και κίνησης, ο χορός αυτός αντλεί έμπνευση από την ταοϊστική ιδέα ότι «όλα τα πράγματα προέρχονται από ένα και συνυπάρχουν σε μια συνεχή κατάσταση ροής».

Moonlight Over the Green Mountains

Οι σπουδαστές του Κολλεγίου Fei Tian χορογράφησαν, εκτέλεσαν και μοιράζονται μαζί μας το κομμάτι «Το φεγγάρι λάμπει πάνω από τα πράσινα βουνά» για τον εορτασμό του Φθινοπωρινού Φεστιβάλ, το οποίο κατέχει εξέχουσα θέση στην κινεζική παράδοση και είναι αφιερωμένο στη λατρεία του φεγγαριού και της Τσανγκ’ε, της θεάς του φεγγαριού.

To Κολλέγιο Fei Tian είναι μια μη κερδοσκοπική εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, προσφέροντας και μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών, από το 2011. Αν και επικεντρώνεται στην κλασική κινεζική παράδοση, με τέχνες όπως ο παραδοσιακός κινεζικός χορός όπου πρωτοστατεί, η καλλιγραφία και η μουσική με παραδοσιακά όργανα όπως το έρχου, περιλαμβάνει και σπουδές στη ζωγραφική, την κλασική μουσική, τη σκηνογραφία και το design, καθώς και σε πιο πρακτικές κατευθύνσεις όπως η βιοϊατρική και η πληροφορική.

Η σχολή είναι θεμελιωμένη σε ισχυρές αξίες όπως η αριστεία (η φιλοδοξία για την υψηλότερη ποιότητα στις ακαδημαϊκές επιδόσεις), η ακεραιότητα (ακολουθούνται τα υψηλότερα ηθικά πρότυπα) και η προσφορά στην κοινότητα, με στόχο να έχει «θετικό αντίκτυπο στον κόσμο, παράγοντας μορφωμένα άτομα με ισχυρό ηθικό χαρακτήρα που θα χρησιμοποιούν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους για το γενικότερο καλό, την οικονομία και τα σύγχρονα ζητήματα».

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το Κολλέγιο Fei Tian είναι η φυσική συνέχεια της Ακαδημίας Τεχνών Fei Tian (Fei Tian Academy of the Arts), η οποία δραστηριοποιείται στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, περιλαμβάνοντας εκτός από τα καλλιτεχνικά μαθήματα και τα μαθήματα ενός συνηθισμένου σχολείου, και η οποία υφίσταται από το 2007 ως εξέλιξη της Ακαδημίας Χορού Fei Tian, που είχε ιδρυθεί το 2006 στη Νέα Υόρκη από ασκούμενους του Φάλουν Ντάφα με στόχο τη διατήρηση, προώθηση και ανάπτυξη των παραδοσιακών κινεζικών τεχνών μέσω διδασκαλίας και παραστάσεων.

Από την Ακαδημία Τεχνών και το Κολλέγιο Fei Tian προέρχονται πολλοί από τους χορευτές, χορογράφους και μουσικoύς του Θιάσου Παραστατικών Shen Yun (Shen Yun Performing Arts).

Η ονομασία Fei Tian (Φέι Τιεν) σημαίνει στην κινεζική γλώσσα «ουράνια όντα που πετούν και φέρνουν καλοσύνη στον κόσμο μέσω του τραγουδιού και του χορού τους».

Για να παρακολουθήσετε το κομμάτι «Το φεγγάρι λάμπει πάνω από τα πράσινα βουνά», πατήστε εδώ.

 

 

«Απελευθερώστε τους γονείς μου»: Ο Ντινγκ Λεμπίν στο κινεζικό προξενείο στην Αθήνα

Ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί μπροστά από το προξενείο της Κίνας στην Αθήνα από τον Ντινγκ Λεμπίν και άλλους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, με την αρωγή της Ελληνικής Ένωσης Φάλουν Ντάφα και την άδεια της Ελληνικής Αστυνομίας, στο πλαίσιο της προσπάθειας του κου Λεμπίν να επιτύχει την απελευθέρωση του φυλακισμένου από το κινεζικό καθεστώς πατέρα του και τον γενικότερο τερματισμό της 24ετούς δίωξης της διαλογιστικής άσκησης Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα.

Ο κος Λεμπίν επισκέφθηκε για δεύτερη φορά φέτος τη χώρα μας, με τον στόχο να γνωστοποιήσει και στο ελληνικό κοινό και πολιτικούς την καταχρηστική σύλληψη των γονέων του στην Κίνα λόγω των πεποιθήσεών τους και να επιτύχει να λάβει και την ελληνική συνδρομή στην παγκόσμια προσπάθεια που κάνει για την απελευθέρωσή τους.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Γερμανίας, της Τσεχίας, της Σλοβακίας, του Βελγίου, της Ιαπωνίας, ο διεθνής Τύπος και πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Εταιρεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έχουν ήδη επικοινωνήσει με αξιωματούχους του κινεζικού καθεστώτος ζητώντας την απελευθέρωση του ζεύγους, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση της μητέρα του, Μα Ρουιμέι.

Ωστόσο, ο πατέρας του, ο Ντινγκ Γιουάντε, ο οποίος συνελήφθη επίσημα στις 20 Ιουλίου 2023, παραμένει υπό κράτηση στο περιφερειακό αστυνομικό τμήμα Ντονγκάνγκ, στην πόλη Ριζάο της επαρχίας Σάντονγκ. Διατρέχει «κίνδυνο βασανιστηρίων και μακροχρόνιας φυλάκισης», σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα.

Μια ειρηνική διαμαρτυρία

Η εκδήλωση που έλαβε χώρα σήμερα μπροστά από το κινεζικό προξενείο μεταξύ 10:30 και 12:00, με την παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας, συνίστατο στη συνάθροιση των ασκουμένων στο μικρό πάρκο που βρίσκεται απέναντι από το προξενείο.

Οι συμμετέχοντες, περίπου 20-30 άτομα από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κρατούσαν πανό που ζητούσαν την απελευθέρωση των γονέων του κου Λεμπίν, τον τερματισμό της δίωξης του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα και την αποχώρηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας από την εξουσία.

Έγιναν τρεις ομιλίες, ακολούθησε η ομαδική επίδειξη ασκήσεων του Φάλουν Γκονγκ και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μια τελική ομιλία του κου Λεμπίν στην κινεζική γλώσσα.

Όσον αφορά τις ομιλίες, η πρώτη έγινε από τον κο Γιώργο Τζόκα εκ μέρους της Ελληνικής Ένωσης Φάλουν Ντάφα, τον κο Λεμπίν και την κα Έφη Γκανά εκ μέρους των DAFOH – της οργάνωσης Γιατροί Κατά των Εξαναγκαστικών Αφαιρέσεων Οργάνων (Doctors Against Forced Organ Harvesting).

O κος Τζόκας αναφέρθηκε, πρώτα στα ελληνικά και κατόπιν στα αγγλικά,  στη δίωξη του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα, εξηγώντας τις αιτίες της και περιγράφοντας τι είναι το Φάλουν Γκονγκ (ή αλλιώς Φάλουν Ντάφα) και τις αρχές που το διέπουν: Αλήθεια-Καλοσύνη-Ανεκτικότητα.

Ο Ντινγκ Λεμπίν (αριστερά), μαζί με άλλους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, μιλά έξω από το κινεζικό προξενείο στην Αθήνα, στις 5 Οκτωβρίου 2023. (The Epoch Times)

 

Ύστερα, το μικρόφωνο πήρε ο κος Λεμπίν, ο οποίος μίλησε στα αγγλικά για τη σύλληψη των γονέων του, τονίζοντας την παράνομη φύση της, καθώς δεν υπήρχαν νομικά ερείσματα, και απαριθμώντας τα αδικήματα που διαπράχθηκαν από τους Κινέζους αξιωματούχους, τους οποίους ανέφερε ονομαστικά, μαζί με τους αριθμούς τηλεφώνου τους. Ο κος Λεμπίν ενέταξε τη σύλληψη των γονέων του στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης δίωξης του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα, που διεξάγεται αδιαλείπτως από το 1999 με εκστρατείες συκοφαντικής δυσφήμησης στα μέσα ενημέρωσης, συλλήψεις των ασκουμένων, βασανιστήρια, πλύση εγκεφάλου, κράτηση σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, με αποκορύφωμα τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων από χειρουργούς του κράτους κατ’ εντολήν της κυβέρνησης, για να τα χρησιμοποιηθούν σε μεταμοσχεύσεις που γίνονται στα κρατικά νοσοκομεία της χώρας, αποφέροντας εκατομμύρια γουάν στο κινεζικό σύστημα υγείας.

Το τελευταίο αυτό ζήτημα παρουσίασε αναλυτικά η κα Γκανά, εκπρόσωπος των DAFOH στην Ελλάδα, η οποία μίλησε για τις έρευνες που έχουν γίνει από ανεξάρτητους φορείς και ερευνητές για να τεκμηριώσουν την πρακτική της εξαναγκαστικής συλλογής οργάνων στην Κίνα, για τις μαρτυρίες Κινέζων γιατρών που είχαν οι ίδιοι συμμετάσχει σε τέτοιες επεμβάσεις στο παρελθόν, αλλά μίλησαν αργότερα δημοσίως για αυτά τα ιατρικά εγκλήματα, καθώς και για τις προσπάθειες των DAFOH να ληφθούν νομοθετικά μέτρα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ που να καταπολεμούν την ειδεχθή αυτή κερδοσκοπία πάνω στις ανθρώπινες ζωές, που έχει στοχοποιήσει απόλυτα ειρηνικούς και αγαθούς ανθρώπους, με μόνο κριτήριο την πίστη τους.

Image preview
Η Έφη Γκανά, εκπρόσωπος των DAFOH στην Ελλάδα, μιλά για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα, στη συγκέντρωση των  ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ έξω από το κινεζικό προξενείο στην Αθήνα, στις 5 Οκτωβρίου 2023. (The Epoch Times)

 

Η κα Γκανά, όπως και ο κος Λεμπίν πρωτύτερα, χαρακτήρισε τη στόχευση των ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ και τη συστηματική δίωξη και καταστροφή τους ως «ψυχρή γενοκτονία», παραλληλίζοντάς την με το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. «Αν δεχτούμε», είπε μεταφέροντας τα λόγια του εκτελεστικού συμβούλου των DAFOH Δρος Τόρστεν Τρέυ, «το επιχείρημα του ΚΚΚ ότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ “παρεμβαίνουν στις εσωτερικές της υποθέσεις” όταν πιέζουν για τον τερματισμό της δίωξης του Φάλουν Γκονγκ, είναι σαν να δεχόμαστε ότι το Ολοκαύτωμα ήταν εσωτερική υπόθεση της ναζιστικής Γερμανίας.»

Η κινεζική αντίδραση 

Από το προξενείο παρακολούθησε το μεγαλύτερο μέρος της εκδήλωσης ένα άτομο εμφανώς και ένα δεύτερο κατά διαστήματα,  φωτογραφίζοντας τους συμμετέχοντες και βιντεοσκοπώντας τους, ιδίως κατά τη διάρκεια των ομιλιών. Πέραν τούτου, δεν υπήρξε κάποια αντίδραση και η συγκέντρωση διεξήχθη και ολοκληρώθηκε απολύτως ειρηνικά.

Η Ελληνική Αστυνομία παρέμεινε στον χώρο μέχρις ότου αποχώρησαν όλοι οι ασκούμενοι.