Το Μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου στη Σεβίλλη ανέθεσε στον διάσημο καλλιτέχνη Μπαρτολομέ Εστεμπάν Μουρίγιο να ζωγραφίσει 13 έργα τέχνης που αναδεικνύουν τους Φραγκισκανούς αγίους. Ανάμεσα στους πίνακες είναι η «Κουζίνα των Αγγέλων», ο οποίος λέει για μια επίσκεψη ουράνιων όντων για να βοηθήσουν έναν ταπεινό κοσμικό αδελφό στις δουλειές του. Ο Μουρίγιο υμνήθηκε ως αφηγητής και αυτός ο πίνακας αφηγείται μια θαυμάσια ιστορία.
Λίγα είναι γνωστά για τον άγιο Τζιλς, έναν από τους πρώτους οπαδούς του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, ο οποίος έζησε εκατοντάδες χρόνια πριν από την εποχή του Μουρίγιο. Η «Κουζίνα των Αγγέλων», γνωστό και ως «Η μετεώριση του αγίου Τζιλς», βασίζεται σε μια αφήγηση που γνώριζε ο καλλιτέχνης σχετικά με τον Φρανσίσκο Πέρες, έναν Φραγκισκανό αμύητο αδελφό στο μοναστήρι της Σεβίλλης. Ο Πέρες πέρασε τη ζωή του ως βοηθός κουζίνας στο μοναστήρι. Ένας απλός άνθρωπος, ο αμύητος αδελφός έλαβε το καθήκον να ετοιμάζει φαγητό στην κουζίνα των μοναχών. Την ημέρα αυτή, άρχισε να προσεύχεται και σύντομα τυλίχθηκε σε πνευματική έκσταση. Ολόκληρο το σώμα του ανέβαινε, ή ανυψωνόταν, όλο και πιο ψηλά καθώς προσευχόταν. Όταν ξύπνησε, οι δουλειές της κουζίνας του είχαν τελειώσει ως εκ θαύματος.
Η αφήγηση ανοίγεται στον θεατή στα αριστερά του πίνακα. Ο ηγούμενος του μοναστηριού έχει φέρει καλεσμένους για φαγητό. Ανοίγει την πόρτα της κουζίνας σε ένα θαυμαστό θέαμα. Λουσμένος στο φως και αιωρούμενος σε κατάσταση έκστασης είναι ο αδελφός Τζιλς. Προχωρώντας δεξιά, ένα αγγελικό ον που κρατά ένα δοχείο με νερό ή κρασί μιλάει με έναν άλλο άγγελο. Κατεβαίνοντας στο δάπεδο κοντά, παιδιά άγγελοι ασχολούνται με το πλύσιμο των δοχείων, κοντά σε έναν άλλο άγγελο που πολτοποιεί φαγητό ή μπαχαρικά. Στην άκρη δεξιά, ένας άγγελος στρώνει το τραπέζι για τους καλεσμένους του μοναστηριού. Ένα τραπέζι με φαγητά και πιάτα παρουσιάζουν μια υπέροχη νεκρή φύση.
Σε σιωπηλούς τόνους στο βάθος, ο Μουρίγιο τοποθετεί μια άλλη εικόνα του αδελφού Τζιλς κάτω από μια αψίδα που μιλάει με έναν άγγελο. Απεικονισμένος σαν σε έναν άλλο χωρόχρονο, ο Τζιλς λέει στον άγγελο ποιες ήταν οι δουλειές του για εκείνη την ημέρα ή ίσως εκφράζει έκπληξη για αυτό που βλέπει.
Ένα πνευματικό βασίλειο που έγινε πραγματικότητα
Ο πίνακας είναι της πραγματικής κουζίνας του μοναστηριού. Η σύνθεση παρουσιάζει μια θαυματουργή σκηνή ως πραγματική και απτή, από το φαγητό, τα μαγειρικά σκεύη, ακόμη και την εμφάνιση του σώματος των αγγέλων. Οι δύο άγγελοι στο κέντρο είναι μια μετάβαση μεταξύ του κόσμου που βλέπουμε και μιας ανώτερης πνευματικής διάστασης στην οποία έχει εισέλθει ο αδελφός Τζιλς κατά τη διάρκεια της ανύψωσής του. Οι θρησκευτικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η αιώρηση δεν είναι μια τεχνική ελέγχου του νου, αλλά ένα σημάδι αγιότητας. Χωρίς αγνό και ορθό πνεύμα, δεν μπορεί να συμβεί.
Στο κεντρικό προσκήνιο, μια πλίνθος, ή πλάκα συνήθως στη βάση μιας στήλης ή αγάλματος, ονομάζει τον Φρανσίσκο Πέρες, που ήταν μάγειρας του μοναστηριού και γνωστός για την ευσέβειά του, ως ο άγιο Τζιλς του θρύλου.
Είναι γνωστό ότι αυτός είναι ένας από τους λίγους πίνακες που υπέγραψε και χρονολόγησε ο καλλιτέχνης.
Η καριέρα του Μουρίγιο άκμασε κατά τη Χρυσή Εποχή της ισπανικής τέχνης του μπαρόκ. Γεννημένος στη Σεβίλλη και ορφανός σε νεαρή ηλικία, ζωγράφιζε για να βγάλει τα προς το ζην και σπούδασε κοντά στον διάσημο Ισπανό καλλιτέχνη Ντιέγκο Βελάσκεθ. Παρέμεινε ταπεινός και πνευματικά αφοσιωμένος σε όλη του τη ζωή και ευνοήθηκε από την ισπανική αριστοκρατία.
Για τον Μουρίγιο, η πνευματική διάσταση ήταν τόσο πραγματική όσο και ο απτός κόσμος. Ο ιστότοπος Electric Light Company έχει ονομάσει τον πίνακα, «μια ασυνήθιστη συγχώνευση του θαυματουργικά πνευματικού με το καθημερινό περιβάλλον της κουζίνας εργασίας». Ο Γάλλος κριτικός τέχνης Μισέλ Μπουτόρ χαρακτήρισε τον πίνακα ένα από τα «105 καθοριστικά αριστουργήματα της δυτικής τέχνης» που έχει ξεχωρίσει ο ίδιος.
Το παρόν αποτελεί το τρίτο μέρος μίας σειράς τεσσάρων άρθρων με θέμα τις επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει για να βρεθούν απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν τη συνείδηση, την ύπαρξη και αυτό που υπάρχει παραπέρα.
Στις 11 Οκτωβρίου 2002, στη Λαφαγιέτ της Λουιζιάνα, ο Μπρους Λάινινγκερ καθάριζε την αυλή του μετά τον τυφώνα Λίλι. Όταν στάθηκε μια στιγμή για να ξεκουραστεί, πήρε τον τετράχρονο γιο του, Τζέημς, στην αγκαλιά του και του είπε: «Είσαι πολύ καλός γιος».
Ο Τζέημς κοίταξε τον πατέρα του και απάντησε: «Γι’ αυτό σας διάλεξα. Ήξερα ότι θα ήσασταν καλοί γονείς.»
Μπορεί αυτό να ακούγεται σαν μία παιδική σκέψη, αλλά η συνέχεια της συζήτησης προβλημάτισε τον Μπρους.
«Πού μας βρήκες;», ρώτησε ο Μπρους. «Σε ένα μεγάλο ροζ ξενοδοχείο στη Χαβάη», απάντησε ο Τζέιμς.
«Τι κάναμε όταν μας διάλεξες;», ρώτησε ο Μπρους.
«Δειπνούσατε στην παραλία το βράδυ», δήλωσε ο Τζέιμς με σοβαρότητα.
Ο Μπρους και η σύζυγός του, η Αντρέα, έμειναν έκπληκτοι. Στα τέλη Μαΐου έως τις αρχές Ιουνίου του 1997, είχα γιορτάσει την πέμπτη επέτειο του γάμου τους στο ξενοδοχείο «Χαβάη Ρουαγιάλ», ένα ξενοδοχείο με ροζ πρόσοψη στη Χονολουλού, όπου είχαν πράγματι απολαύσει ένα δείπνο στην παραλία μια νύχτα.
Το ξενοδοχείο «Χαβάη Ρουαγιάλ», ένα παραθαλάσσιο πολυτελές ξενοδοχείο στη Χονολουλού, στο νησί Οάχου της Χαβάης. (Frank Schulenburg, CC BY-SA 4.0)
Εκείνο το ταξίδι δεν είχε συζητηθεί ποτέ μπροστά στον Τζέημς. Επιπλέον, είχε γίνει τέσσερις με πέντε εβδομάδες πριν η Αντρέα μείνει έγκυος. Δεν υπήρχε περίπτωση ο Τζέημς να γνώριζε αυτές τις προσωπικές λεπτομέρειες.
Οι συζητήσεις αυτές καταγράφηκαν στο «Η συνείδηση επιβιώνει του φυσικού θανάτου», ένα βραβευμένο άρθρο που υποβλήθηκε στο Ινστιτούτο Μπίγκελοου, το οποίο χρηματοδοτείται από την Αεροδιαστημική Μπίγκελοου και ανήκει στον Ρόμπερτ Μπίγκελοου.
Οι αναμνήσεις του Τζέημς δεν εξαντλούνται στην επιλογή των γονέων του. Είναι ένα από τα πολλά παιδιά με αναμνήσεις πέρα από αυτή τη ζωή. Ένα μεγάλο μέρος της έρευνας δείχνει ότι η συνείδηση μεταφέρει αναμνήσεις από ζωή σε ζωή.
Ένας πιλότος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Από τη γέννησή του, ο Τζέημς ένιωθε μια ασυνήθιστη έλξη για τα αεροπλάνα.
Στην ηλικία των δύο ετών, άρχισε να βλέπει εφιάλτες γύρω από ένα αεροπορικό δυστύχημα, όπου περιέγραφε τον εαυτό του ως Αμερικανό πιλότο, του οποίου το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από τους Ιάπωνες.
Ο Τζέημς παρείχε λεπτομέρειες όπως το όνομα του αεροπλανοφόρου, το όνομα του φίλου του που βρισκόταν μαζί του στο πλοίο, καθώς και την τοποθεσία και συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τη συντριβή. Οι λεπτομέρειες αντιστοιχούσαν στο θάνατο του πιλότου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Τζέημς ΜακΚρήντυ Χιούστον Τζούνιορ.
Επιπλέον, το παιδί γνώριζε συγκεκριμένες, ιστορικά ακριβείς λεπτομέρειες που ούτε οι γονείς του ούτε το ευρύ κοινό θα γνώριζαν. Σε ηλικία δύο ετών, αναγνώρισε το όνομα του πλοίου, το USS Natoma Bay, από το οποίο πέταξε το αεροπλάνο του Χιούστον, καθώς και έναν συνάδελφό του, τον πιλότο Τζακ Λάρσεν.
Η οικογένεια του Τζέημς Χιούστον επαλήθευσε τις δηλώσεις του μικρού Τζέημς σχετικά με την υποτιθέμενη προηγούμενη προσωπική του ζωή. Για παράδειγμα, γνώριζε το παρατσούκλι που είχε βγάλει ο Χιούστον στην αδελφή του και το οποίο χρησιμοποιούσε μόνον εκείνος.
Ο Δρ Τζιμ Τάκερ, ένας ψυχίατρος από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια που ανέφερε την υπόθεση σε μια δημοσίευση του 2016, κατέληξε στο συμπέρασμα: «Εκ πρώτης όψεως, η πιο προφανής εξήγηση για αυτή τη σύνδεση είναι ότι έζησε ως Τζέημς Χιούστον Τζούνιορ πριν γεννηθεί με την τωρινή του ταυτότητα. Τα γεγονότα της υπόθεσης δείχνουν ότι αυτή η εξήγηση απαιτεί σοβαρή εξέταση.»
Το φαινόμενο των αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές αντιστοιχεί στο φαινόμενο της μετενσάρκωσης στο οποίο αναφέρονται ορισμένες ασιατικές θρησκείες και φιλοσοφίες, σύμφωνα με το οποίο η συνείδηση γεννιέται σε ένα άλλο σώμα μετά τον σωματικό θάνατο.
Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η μετενσάρκωση προσέλκυσε το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων.
Ο Καρλ Σάγκαν, διακεκριμένος επιστήμονας και ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής για την Επιστημονική Διερεύνηση των Ισχυρισμών του Παραφυσικού, έγραψε στο βιβλίο του « Ο κόσμος που καταδιώκεται από δαίμονες» ότι «υπάρχουν τρεις ισχυρισμοί στον τομέα της ESP [παραψυχολογίας] που, κατά τη γνώμη μου, αξίζουν σοβαρή μελέτη», με τον τρίτο να είναι «ότι τα μικρά παιδιά μερικές φορές αναφέρουν λεπτομέρειες μιας προηγούμενης ζωής, οι οποίες αποδεικνύονται ακριβείς και τις οποίες δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν με κανέναν άλλο τρόπο εκτός από τη μετενσάρκωση».
2.500 περιπτώσεις: «Στοιχεία που δεν μπορούν να αγνοηθούν»
Η συζήτηση σχετικά με τη μνήμη της προηγούμενης ζωής έχει ξεπεράσει τα όρια της θρησκείας και έχει επεκταθεί στον επιστημονικό τομέα.
Ο Δρ Ίαν Στήβενσον (1918-2007), πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής και Νευρολογίας του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, ήταν ο πρώτος επαγγελματίας της ιατρικής που ερεύνησε σοβαρά τη μετενσάρκωση.
Σε έναν διαγωνισμό της Αμερικανικής Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών, η οποία μελετά τα παραφυσικά ψυχικά φαινόμενα, ο Στήβενσον επέλεξε να αναλύσει 44 άτομα με αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές. Η εργασία του κέρδισε την πρώτη θέση.
Κατά τη διεξαγωγή της έρευνάς του, του έκαναν εντύπωση οι ομοιότητες σε περιπτώσεις από διαφορετικές χώρες και πηγές και αισθάνθηκε υποχρεωμένος να ερευνήσει περαιτέρω. Τελικά, αφιέρωσε περισσότερα από 30 χρόνια στη συστηματική μελέτη του φαινομένου των αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές. Στο βιβλίο του «Μετενσάρκωση και Βιολογία» κατέγραψε σχολαστικά περισσότερες από 2.500 περιπτώσεις παιδιών από όλο τον κόσμο που ισχυρίζονταν ότι θυμούνταν προηγούμενες ζωές τους.
Μία από τις μελέτες του , που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Medical Hypotheses, αφορούσε 856 περιπτώσεις αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές, εκ των οποίων το 67% χαρακτηρίστηκαν ως «λυμένες». Σύμφωνα με τη μεθοδολογία του Στήβενσον, μια «λυμένη» περίπτωση σημαίνει ότι οι ερευνητές εντόπισαν ένα αποθανόν άτομο του οποίου οι λεπτομέρειες της ζωής και του θανάτου ταίριαζαν ακριβώς με τις αναμνήσεις που αφηγήθηκε το παιδί.
Σε μια μελέτη που διεξήχθη από τον Ίαν Στήβενσον του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, το 67% των 856 περιπτώσεων που ισχυρίζονταν ότι είχαν αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές ταυτοποιήθηκε. (Γράφημα: The Epoch Times)
Η έρευνα του Στήβενσον έγινε σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, η Τουρκία, ο Λίβανος, η Ταϊλάνδη, η Μιανμάρ και χώρες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής και της Ευρώπης.
Εστίασε τις μελέτες του σε παιδιά για δύο λόγους. Πρώτον, τα μικρά παιδιά ήταν λιγότερο πιθανό να κατασκευάσουν αναμνήσεις από την προηγούμενη ζωή με υψηλό επίπεδο επαληθεύσιμων λεπτομερειών. Δεύτερον, είχαν συνήθως περιορισμένη έκθεση σε εξωτερικές πηγές πληροφοριών, γεγονός που καθιστά απίθανο να είχαν αποκτήσει λεπτομερή γνώση για τους αποθανόντες με συνήθη μέσα.
Τα άρθρα του περιγράφουν κάθε βήμα της διαδικασίας του και καλούν τους αναγνώστες να εξετάσουν τις μεθόδους και τα αποτελέσματά του.
Ο Στήβενσον ήταν ένας εξέχων επιστήμονας, με περίπου 60 δημοσιεύσεις στην κυρίαρχη ιατρική κοινότητα. Οι ερευνητικές του μέθοδοι είναι ευρέως σεβαστές ως πρότυπο για τη μελέτη περιπτώσεων αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές. Η συνεισφορά του τού χάρισε τον τίτλο του «καθηγητή έδρας», μια διάκριση που απονέμεται σε ιδιαίτερα διακεκριμένους επιστήμονες.
«Έχει συλλέξει με επιμέλεια και χωρίς συναισθηματισμούς μια λεπτομερή σειρά περιπτώσεων», παρατήρησε ο Δρ Λέστερ Σ. Κινγκ για την έρευνα του Στήβενσον σε άρθρο του 1975 στο JAMA. «Μπορεί να μην πείθει τους σκεπτικιστές, αλλά [ο Στήβενσον] έχει καταγράψει μεγάλο όγκο δεδομένων που δεν μπορούν να αγνοηθούν.»
Η Δρ Έμιλι Κέλλυ, συνεργάτιδα του Στήβενσον επί σειρά ετών, έγραψε σε άρθρο της στην BMJ το 2007: «Πίστευε [ο Στήβενσον] ότι τα στοιχεία ήταν επαρκή για να επιτρέψουν σε ένα λογικό άτομο να πιστέψει στη μετενσάρκωση».
Ένα τέτοιο στοιχείο – που τράβηξε την προσοχή του Μαχάτμα Γκάντι – είναι η περίπτωση της Σάντι Ντέβι στην Ινδία.
Η υπόθεση που καθήλωσε τον Γκάντι
Η Σάντι Ντέβι ήταν ένα κορίτσι που ζούσε στο Δελχί από τη γέννησή της, το 1926. Όταν ήταν τριών ετών, άρχισε να θυμάται την προηγούμενη ζωή της ως γυναίκα με το όνομα Λούγκντι. Αρχικά, οι γονείς της απέρριψαν τις έντονες αναμνήσεις της ως παιδικές φαντασιώσεις.
Η Σάντι Ντέβι άρχισε να ανακαλεί τις αναμνήσεις της από την προηγούμενη ζωή της σε ηλικία τριών ετών. (John H. Manas, CC BY-SA 4.0)
Καθώς η Ντέβι μεγάλωνε, ζητούσε επίμονα να επισκεφθεί τον πρώην σύζυγό της, Κεντάρ Ναθ, στη Μαθούρα, 162 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που ζούσε. Νιώθοντας την περιέργειά τους εξημμένη, οι γονείς της εντόπισαν και έγραψαν στον Ναθ, ο οποίος τελικά επισκέφθηκε την Ντέβι. Προς έκπληξή του, το εννιάχρονο κορίτσι αναγνώρισε με ακρίβεια τον ίδιο και άλλους συγγενείς, αφηγούμενο λεπτομέρειες της ζωής τους που δεν θα μπορούσε να γνωρίζει.
Το δημοσίευμα των μέσων ενημέρωσης για την Ντέβι τράβηξε την προσοχή του Μαχάτμα Γκάντι. Όταν η Ντέβι ήταν 10 ετών, ο Γκάντι συγκρότησε μια «επιτροπή έρευνας» αποτελούμενη από 15 διακεκριμένα μέλη – μεταξύ των οποίων δικηγόροι, δημοσιογράφοι, πολιτικοί ηγέτες και μέλη του Κογκρέσου – για να διερευνήσει τους ισχυρισμούς της.
Η επιτροπή επιβεβαίωσε ότι η Ντέβι δεν είχε φύγει ποτέ από το Δελχί. Αργότερα τη συνόδευσαν στη Μαθούρα, όπου αναγνώρισε το σπίτι του Ναθ και το σπίτι του πεθερού της και περιέγραψε τη διαρρύθμισή του.
Επιπλέον, η Ντέβι έδειξε μια γωνιά του δωματίου και ισχυρίστηκε ότι είχε θάψει χρήματα εκεί. Όταν οι μάρτυρες έσκαψαν την περιοχή, ανακάλυψαν μια θήκη που προοριζόταν για την αποθήκευση τιμαλφών, αλλά ήταν άδεια. Η Ντέβι επέμεινε ότι είχε αφήσει χρήματα εκεί και τελικά ο Ναθ παραδέχθηκε ότι είχε βρει και είχε πάρει τα χρήματα μετά τον θάνατο της συζύγου του.
Ο Στήβενσον σημείωσε ότι τουλάχιστον 24 από τους ισχυρισμούς της επιβεβαιώθηκαν – μία καταλυτική απόδειξη ότι οι αναμνήσεις της δεν ήταν φαντασιώσεις.
Τελικά, η επιτροπή δημοσίευσε μια 26σέλιδη έκθεση το 1936, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Ντέβι ήταν όντως μετενσάρκωση της Λούγκντι. Η υπόθεση παρουσιάστηκε επίσης στο τεύχος της 12ης Δεκεμβρίου 1937 του American Weekly.
Γνώσεις και δεξιότητες
Σύμφωνα με τον Στήβενσον, οι αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές εμφανίζονται συνήθως μεταξύ των 2 και 4 ετών. Τα παιδιά αυτά αφηγούνται αυθόρμητα λεπτομέρειες από προηγούμενες ζωές, ακόμη και αν βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου συνέβησαν τα γεγονότα, δώδεκα ή περισσότερα χρόνια πριν. Αυτές οι λεπτομέρειες είναι συχνά κατά 90% ακριβείς.
Σύμφωνα με τον Ίαν Στήβενσον, οι λεπτομέρειες προηγούμενων ζωών που αφηγούνται τα παιδιά είναι κατά 90% ακριβείς. (Γράφημα: The Epoch Times)
Αυτό το σημάδι μετενσάρκωσης περιλαμβάνει «αναφορές σε πράγματα που δεν υπάρχει απολύτως κανένας τρόπος στον κόσμο αυτά τα παιδιά να γνωρίζουν σε αυτή την ηλικία», δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times η Κάρολ Μπόουμαν, θεραπεύτρια αναδρομής σε προηγούμενες ζωές, η οποία ερευνά το φαινόμενο των αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές σε αμερικανικές οικογένειες εδώ και 35 χρόνια.
Σύμφωνα με την Μπόουμαν, αυτά τα παιδιά συνήθως δεν έχουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Οι προηγούμενες ζωές τους συχνά αφορούν συνηθισμένες οικογένειες και όχι διάσημους ανθρώπους ή διασημότητες, οπότε δεν υπάρχει κίνητρο να πουν ψέματα.
Η Μπόουμαν περιέγραψε ένα τρίχρονο κορίτσι ονόματι Μέγκαν που μίλησε για την προηγούμενη ζωή της ως άντρας (Τζον) του οποίου η γυναίκα (Μαίρη) πέθανε από «ανάλωση» – όπως συνήθιζαν να αποκαλούν τη φυματίωση τη δεκαετία του 1800. Η Μέγκαν είπε επίσης ότι λόγω της ασθένειας της Μαίρης και της αδυναμίας της να γεννήσει παιδί, ήταν πολύ λυπημένη. Πώς θα μπορούσε αυτό το μικρό κορίτσι να μάθει ιατρικές γνώσεις σχετικά με την ασθένεια της και την υπογονιμότητα κατά τη διάρκεια της τρέχουσας μικρής ζωής της;
Τα παιδιά που θυμούνται προηγούμενες ζωές μπορεί συχνά να έχουν δεξιότητες που δεν έχουν διδαχθεί. Η Ντέβι μιλούσε με φυσικότητα την τοπική διάλεκτο της Μαθούρα, όπου είχε ζήσει στην προηγούμενη ζωή της, παρόλο που δεν είχε πάει ποτέ εκεί και δεν την είχε ακούσει ποτέ στη ζωή της.
Η Μπόουμαν ανέφερε και την περίπτωση ενός τετράχρονου αγοριού, του Τόμι, που είχε ράψει ένα κουμπί στο παντελόνι του με μεγάλη επιδεξιότητα. Όταν η μητέρα του τον ρώτησε πού έμαθε να ράβει τόσο καλά, της απάντησε: «Λοιπόν, το κάναμε συνέχεια στο πλοίο μου» και άρχισε να περιγράφει την προηγούμενη ζωή του ως ναυτικός.
«Μεταπηδούν σε έναν πολύ σοβαρό τρόπο έκφρασης, πολύ ουσιαστικό, σοβαρό, αμετακίνητα στην αλήθεια των όσων λένε», επισημαίνει η Μπόουμαν.
Μια συστηματική αναθεώρηση, που δημοσιεύθηκε το 2021, ανέλυσε 78 μελέτες παρατήρησης και διαπίστωσε ότι από τα παιδιά με μνήμες από προηγούμενες ζωές, το 23% είχε δεξιότητες που δεν είχε διδαχθεί. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι το 37% είχε εκ γενετής σημάδια ή ελαττώματα που αντιστοιχούσαν σε πληγές από προηγούμενες ζωές.
Τα εκ γενετής σημάδια είναι συνηθισμένα – πώς μπορεί λοιπόν ένα εκ γενετής σημάδι να συνδέει μια προηγούμενη ζωή με την τωρινή;
Εκ γενετής σημάδια και ελαττώματα
Σε μια μελέτη 895 παιδιών με αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές, το 35% είχε ασυνήθιστα εκ γενετής σημάδια ή εκ γενετής ελαττώματα, σύμφωνα με τον Στήβενσον.
Η έρευνα του Στήβενσον δείχνει ένα σημαντικό ποσοστό συνέπειας 88% μεταξύ πληγών και εκ γενετής σημαδιών με περιπτώσεις προηγούμενων ζωών, που υποστηρίζονται από εκθέσεις νεκροψίας ή άλλα επιβεβαιωτικά έγγραφα.
Για παράδειγμα, ένα αγόρι από την Τουρκία είχε γεννηθεί με παραμορφωμένο το δεξί του αυτί. Το αγόρι θυμόταν ότι είχε πυροβοληθεί στη δεξιά πλευρά του κρανίου του σε μια προηγούμενη ζωή. Ο Στήβενσον εντόπισε την προηγούμενη ζωή και επιβεβαίωσε την αιτία θανάτου εξετάζοντας τα αρχεία του νοσοκομείου.
Η Μπόουμαν έχει επίσης συλλέξει στοιχεία που σχετίζονται με τα εκ γενετής σημάδια και τις συμπεριφορές. Για παράδειγμα, το πρώτο παιδί της Κάθυ, (που επίσης ονομαζόταν) Τζέημς, πέθανε με τραγικό τρόπο από νευροβλάστωμα λίγο μετά τα δεύτερα γενέθλιά του. Ο μικρός Τζέημς είχε προβλήματα με το αριστερό του μάτι, το δεξί του αυτί και το αριστερό του πόδι, ενώ μια ενδοφλέβια ένεση άφησε μια ουλή στο λαιμό του.
Δώδεκα χρόνια μετά το θάνατο του μικρού Τζέημς, γεννήθηκε ο άλλος γιος της Κάθυ, ο Τσαντ. Ο Τσαντ άρχισε να παρουσιάζει εντυπωσιακές σωματικές ομοιότητες με τον Τζέημς. Ο Τσαντ παρουσίασε τύφλωση στο αριστερό του μάτι, είχε πρόβλημα με το δεξί του αυτί, αντιμετώπιζε αναπηρία στο αριστερό του πόδι και έφερε μια ουλή στο ίδιο ακριβώς σημείο του λαιμού του, όπως και ο Τζέημς.
Επιπλέον, ο Τσαντ είχε μια ήσυχη και νευρική συμπεριφορά παρόμοια με εκείνη του Τζέημς. Σε ηλικία τεσσάρων ετών, ο Τσαντ άρχισε να λέει ότι ζούσε σε ένα σπίτι με έπιπλα στο χρώμα της σοκολάτας και έπαιζε με συγκεκριμένα παιχνίδια, ισχυρισμοί που ταίριαζαν απόλυτα με κάθε λεπτομέρεια της ζωής του Τζέημς.
Οι εκθέσεις νεκροψίας και τα ιατρικά αρχεία επιβεβαιώνουν ότι ο τρόπος θανάτου στην προηγούμενη ζωή συνάδει με τα σημάδια γέννησης της επομένης, κάτι που είναι πέρα από σύμπτωση.
Εναλλακτικές ερμηνείες
Οι διαφορετικές ερμηνείες για τις αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές περιλαμβάνουν τη διαστρέβλωση της μνήμης, τη γονική επιρροή και την πολιτιστική ή κοινωνική διαμόρφωση. Ωστόσο, αυτές οι υποθέσεις έχουν αδυναμίες.
Μια μελέτη του 2007 πρότεινε ότι οι αναμνήσεις προηγούμενων ζωών φαίνεται να προκαλούνται από σύγχυση της μνήμης ή ψευδείς αναμνήσεις. Ωστόσο, η σύγχυση μνήμης δεν μπορεί να εξηγήσει την ακρίβεια και τις επαληθεύσιμες λεπτομέρειες που καταδεικνύονται σε πολλές καλά τεκμηριωμένες περιπτώσεις.
Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι η αρχική στάση των μητέρων απέναντι στις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής των παιδιών τους ποικίλλει. Συνολικά, το 51% των μητέρων ήταν ουδέτερες ή ανεκτικές απέναντι στις αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές, το 28% ήταν αποθαρρυντικές και το 21% ενθαρρυντικές.
Ορισμένοι αποδίδουν τα εκ γενετής σημάδια σε εντυπώσεις της μητέρας του παιδιού. Δηλώνουν ότι η επίγνωση των τραυμάτων ενός νεκρού προσώπου από μια έγκυο γυναίκα, θα μπορούσε να επηρεάσει το αναπτυσσόμενο έμβρυο, με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση φυσικών χαρακτηριστικών που αντιστοιχούν σε αυτά τα τραύματα.
Σύμφωνα με την έρευνα του Στήβενσον, οι μητέρες των παιδιών συνήθως δεν γνώριζαν για τις πληγές της προηγούμενης ζωής τους. Η υπόθεση δεν μπορούσε επίσης να εξηγήσει πώς οι σκέψεις της μητέρας θα μπορούσαν να τροποποιήσουν το σώμα του αγέννητου παιδιού της ή γιατί τα παιδιά θα είχαν αυτές τις αναμνήσεις.
Όσον αφορά την υπόθεση της πολιτισμικής ή κοινωνικής προσαρμογής, η συστηματική ανασκόπηση του 2021 διαπίστωσε ότι περιπτώσεις των αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές δεν προέρχονταν μόνο από ασιατικές χώρες όπου οι άνθρωποι πιστεύουν στη μετενσάρκωση, αλλά και από την Αμερική και την Ευρώπη, γεγονός που υποδηλώνει ένα διαπολιτισμικό φαινόμενο.
Περιπτώσεις αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές έχουν αναφερθεί σε χώρες σε όλο τον κόσμο, γεγονός που υποδηλώνει ένα διαπολιτισμικό φαινόμενο. (Γράφημα: The Epoch Times)
Άλλοι άνθρωποι εξηγούν τις αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές ως τυχαία γεγονότα – ότι ένα εκ γενετής σημάδι ή ελάττωμα εμφανίζεται τυχαία και το άτομο στη συνέχεια μαθαίνει για έναν αποθανόντα με παρόμοιο σημάδι. Η ομοιότητα τούς κάνει να αισθάνονται συνδεδεμένοι με αυτό το άτομο. Ωστόσο, δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία και αυτό φαίνεται απίθανο, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι οι περισσότερες περιπτώσεις των αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές συμβαίνουν σε νηπιακή ηλικία.
Οι σκεπτικιστές συχνά απορρίπτουν τα εκ γενετής σημάδια ή ελαττώματα ως ενδείξεις προηγούμενων ζωών ως απλή σύμπτωση.
Πόσες συμπτώσεις όμως πρέπει να τύχουν για να τεκμηριωθεί μια μεμονωμένη περίπτωση αναμνήσεων από προηγούμενες ζωές, όταν τα τεκμηριωμένα γεγονότα ευθυγραμμίζονται με τις αναμνήσεις που εκφράζονται; Όσο πιο λεπτομερείς και επαληθεύσιμοι είναι οι συσχετισμοί τόσο πιο δύσκολο γίνεται να απορρίψει κανείς τέτοιους ισχυρισμούς ως σύμπτωση.
Ο Δρ Έμπεν Αλεξάντερ είναι ένας διάσημος νευροχειρουργός που έχει μελετήσει τον εγκέφαλο για δεκαετίες και είχε και ο ίδιος μια επιθανάτια εμπειρία. Σε συνέντευξή του, είχε δηλώσει στην Epoch Times: «Θα έλεγα ότι η ανθρώπινη συνείδησή μας μπορεί να είναι αρκετά περιορισμένη λόγω των προκαταλήψεων και των υποθέσεών μας, όταν νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε τα πράγματα, αλλά δεν δίνουμε προσοχή σε όλα τα στοιχεία».
Η αναδρομή σε προηγούμενη ζωή ως θεραπεία ασθενειών
Όταν οι άνθρωποι έχουν μια τραυματική ανάμνηση σε προηγούμενο στάδιο της τρέχουσας ζωής τους, μπορεί να έχει επιπτώσεις στη σωματική ή ψυχική τους υγεία, συμβάλλοντας συχνά στο σύνδρομο μετατραυματικού στρες (PTSD). Οι ψυχολόγοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη θεραπεία συζήτησης για να βοηθήσουν τους ασθενείς να απελευθερώσουν τον τραυματισμό του σώματός τους και να θεραπευτούν ψυχικά και σωματικά. Τέτοιες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις συμπληρώνουν τη φαρμακολογική θεραπεία που συνταγογραφείται από ψυχίατρο.
Ομοίως, ορισμένοι επαγγελματίες υγείας έχουν διερευνήσει τη θεραπεία με αναδρομή σε προηγούμενες ζωές, ένα είδος υπνοθεραπείας, για τη θεραπεία ασθενειών. Όπως και η θεραπεία της PTSD, η θεραπεία αναδρομής προηγούμενων ζωών βασίζεται σε καθοδηγούμενο διάλογο υπό ύπνωση, με τον θεραπευτή να βοηθά τον ασθενή να εξερευνήσει αυτό που πιστεύει ότι είναι αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές.
Ενώ υπάρχει συνεχής συζήτηση γύρω από την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με αναδρομή σε προηγούμενες ζωές, υπάρχουν τεκμηριωμένοι ασθενείς που έχουν επωφεληθεί από αυτή τη θεραπεία.
Ο Δρ Τζέησον Λιου, ένας ολιστικός επαγγελματίας υγείας στην Καλιφόρνια με διδακτορικό στις νευροεπιστήμες, δήλωσε στους Epoch Times ότι υπήρξε μάρτυρας μίας ασθενούς με ινομυαλγία, η οποία επανήλθε σε υγιή κατάσταση μετά από θεραπεία με αναδρομή σε προηγούμενες ζωές.
Η Μέριλυν, μια 46χρονη γυναίκα, υπέφερε για χρόνια από συνεχή, εξουθενωτικό χρόνιο πόνο, με αποτέλεσμα μία απόπειρα αυτοκτονίας. Εκτός από την ινομυαλγία, πάλευε με συνυπάρχουσες καταστάσεις, όπως το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, το άγχος, την κατάθλιψη και την αϋπνία.
Αν και ο σύζυγός της ήταν γιατρός,οι συμβατικές θεραπείες δεν τη βοηθούσαν. Ο Λιου αποφάσισε να δοκιμάσει τη θεραπεία αναδρομής σε προηγούμενες ζωές.
Υπό ύπνωση με τη χρήση εγκεφαλικών κυμάτων Θήτα, η Μέριλυν εισήλθε σε μια ειρηνική κατάσταση ύπνωσης. Στην αυτήν την κατάσταση, απέκτησε πρόσβαση σε μία ανάμνηση σύμφωνα με την οποία ήταν στρατιώτης σε έναν πόλεμο και δεχόταν επίθεση. Μέσα από μια σειρά συνομιλιών με τον Λιου, κατάφερε να καταλάβει ότι οι έντονοι φόβοι που είχε βιώσει στην προηγούμενη ζωή της συνδέονταν με τους σωματικούς πόνους από τους οποίους υπέφερε στην παρούσα ζωή της.
Με την ευγενική καθοδήγηση του Δρος Λιου, η Μέριλυν κατάφερε να διαχωρίσει το συναισθηματικό τραύμα της προηγούμενης ζωής της από την τρέχουσα. Από τότε, αισθάνεται σημαντικά πιο γαλήνια και αισιόδοξη. Τα σωματικά και ψυχικά της συμπτώματα παρουσίασαν θεαματική βελτίωση που κατέληξε σε πλήρη ανάρρωση.
Ο γιος της Μπόουμαν είχε επίσης αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές. Ανέπτυξε χρόνιο έκζεμα και φοβία για τους δυνατούς θορύβους όταν ήταν πέντε ετών.
«Όταν τον ρωτήσαμε περί τίνος επρόκειτο, άρχισε να μας λέει, σε πρώτο πρόσωπο, ότι ήταν στρατιώτης και σκοτώθηκε σε ένα πεδίο μάχης πίσω από ένα κανόνι», δήλωσε η Μπόουμαν.
Αφού ο γιος της μίλησε για την ανάμνηση της προηγούμενης ζωής του, η σωματική του κατάσταση με το χρόνιο έκζεμα εξαφανίστηκε και η φοβία του για τους δυνατούς θορύβους εξαφανίστηκε.
«Υπάρχει κάποια [είδος] σωματικής μνήμης, που σχετίζεται με αυτές τις αναμνήσεις», ανέφερε η Μπόουμαν, υποδηλώνοντας ότι η προηγούμενη ζωή μπορεί να αποθηκεύεται στη συνείδηση και το σώμα μας.
Σαν ποτάμι που ρέει
Ένα ποτάμι μεταφέρει άμμο, θρεπτικά συστατικά και υδρόβια ζωή καθώς κυλά από τις κορυφές του βουνού στον προορισμό του. Παρομοίως, οι μελέτες που σχετίζονται με τις αναμνήσεις προηγούμενων ζωών υποδηλώνουν ότι η συνείδησή μας είναι σαν ένα ποτάμι, που μεταφέρει αναμνήσεις, εμπειρίες και την ουσία της ψυχής μας από τη μια ζωή στην άλλη, συνδέοντάς μας με το μωσαϊκό της ύπαρξης.
«Νομίζω ότι [αυτό] είναι συναρπαστικό επειδή, όπως [είπε] και ο Ίαν Στήβενσον, η τωρινή μας κατάσταση, η τωρινή μας προσωπικότητα, μπορεί να προέρχεται από εμπειρίες προηγούμενων ζωών», δήλωσε η Μπόουμαν στην Epoch Times.
«Η συνείδηση επιβιώνει του θανάτου», πρόσθεσε, «όπως και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, τα συναισθήματα και τα σωματικά χαρακτηριστικά. Αυτά μεταφέρονται σε ένα άλλο σώμα, σε μια άλλη ζωή, υπό διαφορετικές συνθήκες, αλλά όλα συνδέονται. Υπάρχει μια συνέχεια από τη μια ζωή στην άλλη.»
Μετά τον θάνατο του Στήβενσον, ο διάδοχός του, ο Δρ Τζιμ Τάκερ, καθηγητής ψυχιατρικής και νευροσυμπεριφορικών επιστημών Bonner-Lowry και διευθυντής του τμήματος αντιληπτικών μελετών στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, συνέχισε τις μελέτες του προκατόχου του γύρω από τις αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές.
Ο Δρ Μπράιαν Λ. Βάις και ο Δρ Μπρους Γκρέισον ασχολούνται επίσης με την έρευνα γύρω από τις αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές. Ο Βάις είναι διάσημος ψυχίατρος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κολούμπια και της Ιατρικής Σχολής του Γέιλ και ομότιμος πρόεδρος της ψυχιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Mount Sinai στο Μαϊάμι. Ο Γκρέισον είναι ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής και νευροσυμπεριφορικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια.
Η συσσώρευση στοιχείων στα τρία πρώτα άρθρα αυτής της σειράς υπαινίσσεται την πιθανότητα η συνείδηση να εκτείνεται πέρα από τη φυσική μας πραγματικότητα.
Όλοι τελικά πεθαίνουν. Ωστόσο, αν η συνείδησή μας είναι αιώνια και οι αναμνήσεις των εμπειριών της προηγούμενης ζωής μας επιμένουν, θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει σημαντική σημασία για την ευημερία μας σε αυτή τη ζωή και στο μέλλον.
Αν οι αναμνήσεις συνδέουν τις ζωές μας, τίθεται το ερώτημα πού βρίσκεται η συνείδησή μας μεταξύ δύο ζωών; Πού είναι η προέλευση και η τελική κατοικία της συνείδησής μας;
Στο επόμενο και τελευταίο άρθρο, θα διερευνήσουμε την πιθανή προέλευση της συνείδησης υπό το πρίσμα πολλαπλών γραμμών επιστημονικής έρευνας.
Η Έριν Γουέστ παρακολουθεί την κάθοδο ενός κινεζικού αεροσκάφους σε αεροδρόμιο στο τροπικό Mae Sot της Ταϊλάνδης.
Ήταν η πρώτη από τις 20 τέτοιες πτήσεις, που απομακρύνουν χιλιάδες Κινέζους υπηκόους από μια ζωή καταναγκαστικής εργασίας στα τεράστια κέντρα απάτης (που θυμίζουν φυλακές) βγάζοντάς τους από την Βιρμανία (επίσης γνωστή ως Μιανμάρ).
Αυτά τα κέντρα καταναγκαστικής εργασίας, και άλλα σαν αυτά στην Καμπότζη και το Λάος, είναι το κέντρο ενός παγκόσμιου ιστού εγκλήματος στον κυβερνοχώρο (Διαδίκτυο) που κλέβει πλέον τρισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Τα πρώτα θύματά του, ωστόσο, είναι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε κέντρα απάτης που απαγάγονται — περίπου 120.000 μόνο στη Βιρμανία, σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2023.
Η Γουέστ, πρώην εισαγγελέας της Καλιφόρνια που τώρα κάνει εκστρατεία κατά των εγκληματιών στον κυβερνοχώρο, είχε φτάσει στο Μάε Σοτ αμέσως μετά την καταστολή της Κίνας τον Φεβρουάριο, κατά την οποία βιρμανικές πολιτοφυλακές διέσωσαν σχεδόν 8.000 εργαζόμενους-σκλάβους από εγκαταστάσεις απάτης στην περιοχή Μιαγουάντι της Βιρμανίας, κοντά στα σύνορα Ταϊλάνδης-Βιρμανίας.
Παρά την πολυδιαφημισμένη καταστολή, η Γουέστ και άλλοι ειδικοί στο έγκλημα στον κυβερνοχώρο είπαν στην Epoch Times ότι είναι πεπεισμένοι ότι η Κίνα είναι στην πραγματικότητα συνένοχη σε αυτό που οι ειδικοί λένε ότι είναι μια παγκόσμια κρίση.
«Όταν ακούτε για μια ‘καταστολή’ ή μια ‘διάλυση’ των οργανώσεων απάτης, να είστε δύσπιστοι», έγραψε η Γουέστ σε μια ανάρτηση στο LinkedIn τον Μάρτιο. «Όταν μιλάμε για 8.000 από τους εκτιμώμενους 120.000 εργάτες-σκλάβους στη Μιανμάρ, αυτό που πραγματικά γίνεται είναι μείωση της δύναμης».
Ένα αποδεικτικό στοιχείο αυτού, είπε η Γουέστ στην Epoch Times, ήταν η ευκολία με την οποία η Κίνα κατάφερε να απομακρύνει περίπου 5.000 ανθρώπους από τα κέντρα καταναγκαστικής εργασίας στην Βιρμανία. Άλλες χώρες πάλεψαν με τη γραφειοκρατία για να μεταφέρουν τους πολίτες τους στα σπίτια τους.
Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες απελευθερωμένοι εργαζόμενοι σε κέντρα απάτης από μια σειρά άλλων χωρών εξακολουθούν να μαραζώνουν σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς στη Βιρμανία, αβέβαιοι για το πότε θα επιστρέψουν στο σπίτι και τρομοκρατημένοι ότι ίσως τους ξαναστείλουν στα κέντρα απάτης.
Κινέζοι εργαζόμενοι-θύματα σε κέντρα απάτης φτάνουν στο συνοριακό σημείο ελέγχου με την Ταϊλάνδη, στο Μιαγουάντι της Βιρμανίας, στις 20 Φεβ. 2025. Εκατοντάδες Κινέζοι εργαζόμενοι επέστρεψαν στα σπίτια τους αφού απελευθερώθηκαν από κέντρα διαδικτυακής απάτης. STR/AFP μέσω Getty Images
Η Γουέστ έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας κυνηγώντας εγκληματίες στον κυβερνοχώρο. Πρώην αναπληρώτρια εισαγγελέας στη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια, εντάχθηκε σε μια ελίτ ομάδα εργασίας για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο το 2016. Το 2024, συνταξιοδοτήθηκε και ίδρυσε την Operation Shamrock — έναν συνασπισμό ειδικών από τους τομείς επιβολής του νόμου, οικονομικών, κοινωνικών, και τεχνολογίας που καταπολεμούν το διεθνικό οργανωμένο έγκλημα.
Είπε ότι είναι πεπεισμένη ότι η δράση κατά των κέντρων απάτης ήταν μια «ψεύτικη καταστολή» που σχεδιάστηκε από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ).
Ο Μάθιου Χόγκαν, ντετέκτιβ με την αστυνομία του Κονέκτικατ και αξιωματικός στις Ειδικές Δυνάμεις Οικονομικών Εγκλημάτων της Μυστικής Υπηρεσίας, συμφωνεί με την εκτίμηση της Γουέστ. Είπε στην Epoch Times ότι δεν έχει καμία αμφιβολία ότι το ΚΚΚ βρίσκεται πίσω από τα κέντρα απάτης της Βιρμανίας.
«Είναι ένα διεθνικό μέτωπο οργανωμένου εγκλήματος, που χρηματοδοτείται από τους Κινέζους», είπε ο Χόγκαν. «Εάν εστιάσετε, όπως και με το πρόγραμμα Belt and Road, και με πράγματα που ξέρουμε ότι κάνουν με τα χρήματά τους και την τεχνολογία, ξέρουμε ότι συμμετέχουν σε αυτό».
Η απάτη: «Σφαγή γουρουνιών»
Η Γουέστ είπε στην Epoch Times ότι πέρασε τα τελευταία τρία χρόνια της 26χρονης καριέρας της ερευνώντας διαδικτυακές απάτες γνωστές ως «σφαγή γουρουνιών», οι οποίες περιλαμβάνουν την προσέλκυση ανθρώπων σε ψεύτικες επενδύσεις σε κρυπτονομίσματα.
Η στρατηγική απάτης έχει τελειοποιηθεί τα τελευταία χρόνια από τους κυβερνοεγκληματίες που διαχειρίζονται τα συγκροτήματα της νοτιοανατολικής Ασίας.
Όπως υποδηλώνει το όνομα, η σφαγή γουρουνιών είναι μια τεχνική κατά την οποία οι διαδικτυακοί απατεώνες «παχαίνουν» τα θύματά τους υπομονετικά για μια χρονική περίοδο και όταν έρθει η ώρα, τα ξεγελούν για μεγάλα χρηματικά ποσά.
Ο Χόγκαν περιγράφει μια τυπική απάτη σφαγής γουρουνιών, κατά την οποία το θύμα βλέπει σχόλια σε ένα προφίλ στο LinkedIn ή σε μια ανάρτηση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ή ίσως κάποια επικοινωνεί μαζί του μέσω του Instagram ή ακόμα και μέσω ενός φαινομενικά κατά λάθος κειμένου SMS.
Η φωτογραφία προφίλ του απατεώνα μπορεί να δείχνει μια νεαρή, ελκυστική Ασιάτισσα. Οι συνήθεις απατεώνες «δεν αποφεύγουν να πουν ότι είναι Κινέζοι», είπε ο Χόγκαν. «Είτε θα το αναφέρουν σε κάθε μήνυμα, [ή] κάποια στιγμή, ότι… είναι Ασιάτες ή Κινέζοι και εργάζονται στις ΗΠΑ για μια επιχείρηση».
Στην αρχή, η επαφή μπορεί να φαίνεται αθώα, με χαμηλών τόνων, φλύαρα ή ερωτικά σχόλια. Ο πλούτος υπονοείται, αν δεν αναφέρεται: ίσως μια φωτογραφία της νεαρής γυναίκας σε ένα σπορ αυτοκίνητο ή ένα σχόλιο ότι θέλει να αγοράσει ένα Rolex.
Ο απατεώνας χτίζει εμπιστοσύνη και υφαίνει έναν ρομαντικό ιστό με την πάροδο του χρόνου. «Συνήθως χρειάζονται μερικές εβδομάδες, αν όχι μήνες, για να ειπωθεί το θέμα της επένδυσης», είπε ο Χόγκαν.
Τελικά, ο απατεώνας «σφάζει το γουρούνι», πείθοντας το θύμα να επενδύσει σε ένα ψεύτικο επενδυτικό πρόγραμμα κρυπτονομισμάτων ή σε μια επενδυτική απάτη. Ο φαινομενικά πλούσιος τρόπος ζωής του απατεώνα φαίνεται να δίνει αξιοπιστία στις συμβουλές του. Και τώρα, ο απατεώνας γνωρίζει καλά το θύμα και μπορεί να προτείνει πόσα χρήματα να επενδύσει.
Τρία παραδείγματα μηνυμάτων που αποστέλλονται από απατεώνες ως μέρος της «σφαγής γουρουνιών». Παραχώρηση του ντετέκτιβ Μάθιου Χόγκαν/Connecticut State Police
Μόλις το θύμα — που λίγο φαντάζεται ότι η φίλη του είναι στην πραγματικότητα ένας άντρας που βρίσκεται σε ένα κέντρο βασανισμού στη Νοτιοανατολική Ασία — έχει δώσει τα χρήματά του, βρίσκει τον εαυτό του σαν φάντασμα. Ο πόνος ενός χωρισμού προστίθεται στην αμηχανία της οικονομικής απώλειας.
Ο Χόγκαν είπε ότι τα σενάρια που χρησιμοποιούν οι απατεώνες όταν καταδιώκουν τα θύματά τους είναι επιδέξια κατασκευασμένα. «Γνωρίζουμε βεβαίως» ότι οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου «χρησιμοποιούν τα παράνομα κεφάλαιά τους για να πληρώσουν [άτομα με] διδακτορικό για να βοηθήσουν στη συγγραφή των σεναρίων που χρησιμοποιούν για να εξαπατήσουν θύματα, επομένως υπάρχει πολλή εκπαίδευση και δεξιότητες πίσω από την στόχευση», είπε.
Το κόστος της απάτης σφαγής γουρουνιών και άλλων τακτικών παγκόσμιου διαδικτυακού εγκλήματος εκτιμάται να φτάσει τα $10,5 τρισ. φέτος, σύμφωνα με την Cybersecurity Ventures.
Το κόστος των απατών σφαγής γουρουνιών και άλλων παγκόσμιων εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο αναμένεται να ανέλθει στο εντυπωσιακό 10,5 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως φέτος, σύμφωνα με τον ερευνητή της κυβερνοοικονομίας της Cybersecurity Ventures.
Ο Χόγκαν είπε ότι το φαινόμενο ωθεί τα θύματα να επενδύσουν τις αποταμιεύσεις τους, να συνάψουν πιστωτικές γραμμές μετοχικού κεφαλαίου ή δεύτερα στεγαστικά δάνεια και ακόμη και να χάσουν τα σπίτια τους. Ρευστοποιούν ταμεία σύνταξης και λογαριασμούς ταμιευτηρίου φοιτητών.
«Είχαμε όλη τη γκάμα», είπε. «Είναι πραγματικά μια κρίση».
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αμηχανία και ο πόνος του να πέσεις θύμα μιας απάτης σφαγής γουρουνιών έχει οδηγήσει ακόμη και στην αυτοκτονία.
Οι απατεώνες: Τα πρώτα θύματα
Οι εργαζόμενοι στις τεράστιες κυψέλες του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο είναι τα πρώτα θύματα, πέφτοντας θύματα της εντυπωσιακής διαφήμισης που τους υπόσχεται προσοδοφόρες θέσεις εργασίας. Προέρχονται από μια μακρά λίστα χωρών.
Ο Χόγκαν είπε ότι οι πιθανοί εργαζόμενοι συχνά στρατολογούνται για τις τεχνολογικές τους δεξιότητες ή επειδή μιλούν τη γλώσσα των πιθανών θυμάτων — συνήθως Αγγλικά ή Κινέζικα.
Μπορούν να προσληφθούν μέσω άμεσης επαφής, μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ή μέσω διαφημίσεων.
Θύματα κέντρων απάτης επιβιβάζονται σε μια βάρκα για να περάσουν τον ποταμό στην Ταϊλάνδη στα σύνορα Βιρμανίας-Ταϊλάνδης, στο Μιαγουάντι της Βιρμανίας, στις 12 Φεβ. 2025. STR/AFP μέσω Getty Images
Όλα φαίνονται νόμιμα. Ενδέχεται να υπάρξουν πολλαπλές συνεντεύξεις και τελικά να δοθεί αεροπορικό εισιτήριο στον προσληφθέντα υπάλληλο.
«Όλα φαίνονται πολύ, πολύ νόμιμα», είπε η Γουέστ, «μέχρι να φτάσουν και να τους πάρουν τα διαβατήριά τους, να τους πάρουν τα τηλέφωνά τους και να τους αναγκάζουν να εξαπατούν για 16 ώρες την ημέρα».
Η Γουέστ είπε ότι οι περισσότεροι από τους εργαζόμενους στα κέντρα απάτης ξεγελιούνται από ελκυστικές διαφημίσεις που απεικονίζουν ειδυλλιακές θέσεις εργασίας.
«Είναι μια εξαιρετικά συστηματική επιχείρηση από την κορυφή μέχρι τα κάτω», είπε.
Η Έιμι Μίλερ, περιφερειακή διευθύντρια του Acts of Mercy International, μιας οργάνωσης αρωγής και ανάπτυξης, είπε στην Epoch Times: «Αυτή είναι μια νέα μορφή εμπορίας ανθρώπων. Είναι εμπορία ανθρώπων για εξαναγκαστική εγκληματικότητα».
(Πάνω) Ένα δωμάτιο στο οποίο οι άνθρωποι είναι δεμένοι με χειροπέδες και αναγκάζονται να εξαπατήσουν θύματα στο διαδίκτυο. (Κάτω) Ένα θύμα ενός κέντρου απάτης παρουσιάζει τραυματισμό στο χέρι ενώ περιμένει να περάσει τα σύνορα στην Ταϊλάνδη για να επαναπατριστεί, στο Μιαγουάντι της Βιρμανίας, στις 12 Φεβ. 2025. Γραφείο Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα/CC BY 2.0, STR/AFP μέσω Getty Images
Οι εργαζόμενοι στις οργανώσεις απάτης περνούν 12 ώρες έως 16 ώρες κάθε μέρα μπροστά σε υπολογιστές, προσεγγίζοντας θύματα σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας ψεύτικα προφίλ σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εάν δεν πετύχουν στόχους, μπορεί να ξυλοκοπηθούν ή να τιμωρηθούν σωματικά. Εάν αρνηθούν να συνεργαστούν, μπορεί να βασανιστούν. Μπορεί να είναι δεμένοι με χειροπέδες στα θρανία. Η επαφή με τον έξω κόσμο είναι κομμένη ή γίνεται στα κρυφά.
Εκατοντάδες πρώην εργαζόμενοι σε κέντρο απάτης —πολλοί από αυτούς από την Αφρική— εξακολουθούν να είναι παγιδευμένοι στη Βιρμανία, ελπίζοντας στον επαναπατρισμό. Οι συνθήκες διαβίωσης στους καταυλισμούς όπου κρατούνται αφού βγήκαν από τα εγκληματικά κέντρα, είναι θλιβερές, με λίγα τρόφιμα και ανθυγιεινές συνθήκες.
Σχεδόν 500 από αυτούς στεγάζονται σε ένα στρατόπεδο που διευθύνεται από την πολιτοφυλακή του έτσι λεγόμενου «Δημοκρατικού Καλοσυνάτου Στρατού της Βιρμανίας Karen» (DKBA).
Στις 13 Απριλίου, η Μίλερ είπε στην Epoch Times, ότι περίπου 270 από τους εργάτες πραγματοποίησαν μια «οργανωμένη διαμαρτυρία» σε μια προσπάθεια να φύγουν από τη Βιρμανία, αλλά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο στρατόπεδο αφού ένοπλα μέλη της DKBA απείλησαν να τους επιστρέψουν στα συγκροτήματα απάτης.
«Ελπίζουμε [η διαμαρτυρία] να ήταν επιτυχής για να μεταφερθούν στο στρατόπεδο [Συνοριακής Φρουράς (άλλη πολιτοφυλακή)], που θα τους βοηθήσει στη διαδικασία επαναπατρισμού,» είπε.
Εργαζόμενοι-θύματα σε κέντρο απάτης ξεκουράζονται κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης καταστολής από τη Δύναμη Συνοριοφυλακής Karen για παράνομη δραστηριότητα στο συνοριακό σημείο ελέγχου με την Ταϊλάνδη, στο Μιαγουάντι της Βιρμανίας, στις 23 Φεβ. 2025. STR/AFP μέσω Getty Images
Ακολουθώντας τα κέρδη στο Πεκίνο
Με μια βιομηχανία εγκλήματος στον κυβερνοχώρο που παράγει δισεκατομμύρια δολάρια, η Γουέστ είπε, «υπάρχουν πολλά χρήματα που δεν έχουν καταγραφεί». Αυτά τα χρήματα δείχνουν προς το Πεκίνο, είπε.
«Υπάρχουν μόνο τόσες McLaren και Lamborghini που μπορούν να αγοράσουν οι επικεφαλής του εγκλήματος· υπάρχουν μόνο τόσα όμορφα σπίτια στο Σίδνεϊ που μπορούν να αγοραστούν», είπε η Γουέστ.
Με «δεκάδες ή εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια» να αγνοούνται, είπε, «είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η Κίνα δεν θα επωφελούνταν από αυτό με κάποιο τρόπο».
Η Γουέστ είπε ότι αν οι Κινέζοι δεν εμπλέκονταν στο να κάνουν δυνατή την τεράστια επιχείρηση εμπορίας ανθρώπων, τότε ‘θα είχαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον να την σταματήσουν.΄
Τα οφέλη για το ΚΚΚ υπερβαίνουν το άμεσο οικονομικό όφελος, είπε η Γουέστ και περιλαμβάνουν πρόσβαση στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας ή πρόσβαση σε πολίτες της Ταϊβάν. «Υπάρχουν κάποια πολύ ορατά οφέλη για την Κίνα», είπε.
Τελικά, είπε η Γουέστ, όταν πρόκειται για κινεζική εμπλοκή, εάν οι Κινέζοι δεν συμμετείχαν στην ενεργοποίηση της τεράστιας επιχείρησης εμπορίας ανθρώπων με κάποιο τρόπο, θα «ενδιαφέρονταν περισσότερο να την κλείσουν». Ωστόσο, έχουν δείξει πολύ μικρό ενδιαφέρον για να το κάνουν, είπε.
«Είναι σχεδόν μια απόδειξη ελλείψει αποδείξεων κατά τα άλλα», είπε η Γουέστ. «Δεν έχει νόημα διαφορετικά».
«Το γεγονός ότι δεν σταματούν μια τεράστια παγκόσμια κρίση, με κάνει να αναρωτιέμαι, ‘γιατί όχι;’»
Ως περαιτέρω αποδεικτικό στοιχείο, επισημαίνει κάτι που της έγινε ξεκάθαρο καθώς έβλεπε κινεζικά αεροπλάνα να προσγειώνονται και να απομακρύνουν αποτελεσματικά χιλιάδες απελευθερωμένους εργαζόμενους-θύματα των κέντρων απάτης. Η Κίνα κοιτάζει από την άλλη πλευρά—μέχρι να γίνουν θύματα οι δικοί της υπήκοοι. Και τότε είναι γρήγορα σε θέση να παράγει αποτελέσματα.
Η πρόσφατη καταστολή είχε τις ρίζες της στην απαγωγή, στις αρχές Ιανουαρίου, μιας ανήλικης κινεζικής διασημότητας.
Ο Γουάνγκ Σινγκ, ένας Κινέζος ηθοποιός που είχε μικρούς ρόλους στην ταινία «Ip Man 3» και στην τηλεοπτική σειρά «The Tale of Rose», εξαφανίστηκε αφού εξαπατήθηκε να ταξιδέψει στην Ταϊλάνδη με το πρόσχημα ότι θα έκανε κάποια γυρίσματα.
Μια φωτογραφία τραβηγμένη από βίντεο του Γουάνγκ Σινγκ, ενός Κινέζου ηθοποιού που εξαπατήθηκε σε ένα κέντρο απάτης στη Βιρμανία. Στιγμιότυπο μέσω Epoch Times, setstarmedia/Public Domain
Αφού η φίλη του στράφηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να δημοσιοποιήσει την εξαφάνιση, οι αρχές ενεπλάκησαν και ο Γουάνγκ διασώθηκε από ένα κέντρο απάτης κοντά στα σύνορα στη Βιρμανία, όπου είχε ήδη εκπαιδευτεί στο πώς να διεξάγει κλήσεις απάτης.
Το περιστατικό έγινε μεγάλη είδηση στην Κίνα και τα προξενεία του Πεκίνου στην Ταϊλάνδη, τη Βιρμανία και την Καμπότζη άρχισαν να προειδοποιούν τους πολίτες τους.
Στις 9 Ιανουαρίου, η κρατική China Daily της Κίνας δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης που έλεγε: «Η Κίνα πρέπει επειγόντως να ενισχύσει τη συνεργασία με τους γείτονές της στη Νοτιοανατολική Ασία και να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της απάτης στις τηλεπικοινωνίες και των σχετικών εγκληματικών δικτύων της».
«[Ο πρέσβης της Κένυας] είχε ετοιμάσει ένα αεροπλάνο και ήταν έτοιμος να βγάλει τους ανθρώπους του έξω, και ήταν πολύ δύσκολο να το κάνει, και πολλή γραφειοκρατία, ενώ η Κίνα εμφανίστηκε, άρπαξε τους ανθρώπους της και τους έβγαλε έξω»
Έριν Γουέστ, πρώην Εισαγγελέας Καλιφόρνια
Στις αρχές Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης Πετονγκτάρν Σιναγουάτρα ταξίδεψε στο Πεκίνο για να συζητήσει το θέμα, είπε η Γουέστ, και «ξαφνικά, έγινε αυτή η υποτιθέμενη καταστολή στη Μιανμάρ».
Είπε ότι το περιστατικό δείχνει ότι «η Κίνα μπορεί να έχει μεγάλη επιρροή όταν θέλει».
Η Γουέστ είπε ότι η Κίνα έχει καταστήσει δημοσίως σαφές ότι «αν προσπαθείτε να φέρετε περισσότερους Κινέζους στο εργατικό δυναμικό της εμπορίας ανθρώπων ή εάν επιτίθεστε ευθέως σε Κινέζους πολίτες, θα εμπλακούμε—και μπορούμε να το δούμε αυτό μετά το ζήτημα με τον ηθοποιό [Γουάνγκ Σινγκ]».
«Μου φαίνεται ότι η Κίνα ενδιαφέρεται λιγότερο να ασκήσει δύναμη, γιατί σίγουρα θα μπορούσε», είπε η Γουέστ.
Είδε την αποφασιστική επιρροή του Πεκίνου στο Μάε Σοτ. «Ήταν πολύ γρήγορο. Οι Κινέζοι ήρθαν και κατά κάποιο τρόπο αγνόησαν την κυριαρχία της Ταϊλάνδης και μάζεψαν τους ανθρώπους τους και τους έβγαλαν έξω», είπε η Γουέστ.
«Σε κανένα άλλο έθνος δεν δόθηκε η ίδια ικανότητα να πάρει τους δικούς του πολίτες».
Μετά την αναχώρηση, είπε η Γουέστ, μίλησε με τον πρεσβευτή της Κένυας και είδε την απογοήτευσή του. «Είχε ένα αεροπλάνο και ήταν έτοιμος να βγάλει τους ανθρώπους του έξω, και ήταν απίστευτα δύσκολο και πολλή γραφειοκρατία για να το κάνει, ενώ η Κίνα εμφανίστηκε, άρπαξε τους ανθρώπους της, και τους μετέφερε έξω», είπε.
Εργαζόμενοι-θύματα στο κέντρο απάτης από την Κίνα παραδόθηκαν από τη Βιρμανία σε αεροπλάνο στο αεροδρόμιο στο Μάε Σοτ, Ταϊλάνδη, στις 20 Φεβ. 2025. Lillian Suwanrumpha/AFP μέσω Getty Images
Το περιστατικό υποδηλώνει ότι η κυβέρνηση της Βιρμανίας και οι συμμαχικές πολιτοφυλακές της «ελέγχονται από στην Κίνα», είπε.
Στους DKBA και BGF είχαν ξεκάθαρα πει ότι πρέπει να απελευθερώσουν «μερικούς ανθρώπους» ως σόου για τις κάμερες, είπε η Γουέστ.
Belt and Road
Η Γουέστ είπε ότι το κινεζικό οργανωμένο έγκλημα εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό σε ενώσεις διαδικτυακής απάτης στη Βιρμανία, την Καμπότζη και το Λάος και έχει παρουσία σε αρκετές αφρικανικές χώρες. Το πρόγραμμα Belt and Road (ζώνη και δρόμος) της Κίνας είναι ένας σημαντικός λόγος για το καθεστώς να κάνει τα στραβά μάτια στο έγκλημα στον κυβερνοχώρο σε αυτές τις χώρες.
Υπέδειξε την Καμπότζη ως παράδειγμα. Υπάρχει μια «μαζική άνοδος» στο έγκλημα στον κυβερνοχώρο στην Καμπότζη, είπε, και «δεν υπάρχει περίπτωση η Κίνα να μην το γνωρίζει αυτό», δεδομένων των δεσμών μεταξύ των δύο εθνών.
Ωστόσο, στο πλαίσιο του προγράμματος Belt and Road, η κυβέρνηση της Καμπότζης παρείχε στο Πεκίνο μια στρατηγικής σημασίας ναυτική βάση στο Ριάμ, οπότε η Κίνα κοιτάζει από την άλλη πλευρά, είπε η Γουέστ.
Επισήμανε «πολλές επικίνδυνες στάσεις και κινήσεις» μεταξύ Κίνας και Καμπότζης, με «ευεργεσίες που δίνονται αμφίδρομα».
Προσωπικό του ναυτικού της Καμπότζης κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας που οργανώθηκε από την κυβέρνηση στη ναυτική βάση Ριάμ στην Καμπότζη στις 26 Ιουλίου 2019. Tang Chhin Sothy/AFP μέσω Getty Images
Η Γουέστ είπε ότι το κινεζικό οργανωμένο έγκλημα έχει προχωρήσει πολύ από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν οι συμμορίες με έδρα το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο έβγαζαν τα περισσότερα χρήματα από εκβιασμούς στην κινεζική κοινότητα.
«Ειλικρινά, θα πρέπει να τους φοβόμαστε στο επίπεδο οποιουδήποτε κράτους που κάνει κακό», είπε. «Είναι τόσο μεγάλοι· είναι τόσο οργανωμένοι· είναι τόσο καλά χρηματοδοτούμενοι.»
«Το χρηματικό ποσό που μεταφέρεται από απλούς ανθρώπους που γνωρίζετε, στα χέρια εγκληματιών είναι σοκαριστικό».
Η Γουέστ είπε για μια κομβική φιγούρα στον κόσμο του κινεζικού οργανωμένου εγκλήματος: τον Γουάν Κουόκ-κόι, με το προσωνύμιο «Σπασμένο δόντι», τον ηγέτη της συμμορίας 14K, μιας από τις μεγαλύτερες κινεζικές οργανώσεις οργανωμένου εγκλήματος, με έδρα το Μακάο.
Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Γουάν έλαβε κυρώσεις από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ.
Σε μια δήλωση εκείνη την εποχή, το Υπουργείο Οικονομικών είπε ότι ο Γουάν ήταν μέλος του κοινοβουλίου του ΚΚΚ. Η συμμορία 14K είναι υπεύθυνη για διακίνηση ναρκωτικών, παράνομο τζόγο, εκβιασμό, εμπορία ανθρώπων και «μια σειρά από άλλες εγκληματικές δραστηριότητες», ανέφερε.
Σύμφωνα με την Γουέστ, η 14K και άλλες συμμορίες διέθεταν αρχικά καζίνο στην Καμπότζη. Τα καζίνο εξυπηρετούσαν Κινέζους πελάτες που απαγορεύεται να παίζουν τυχερά παιχνίδια στην Κίνα.
Ο Γουάν Κουόκ-κόι (Κ), οδηγείται με χειροπέδες σε ένα δικαστήριο του Μακάο όπου αντιμετώπισε κατηγορίες για συμμετοχή σε εγκληματικές δραστηριότητες, στις 12 Μαΐου 1998. Robyn Beck/AFP μέσω Getty Images
Ιδιαίτερα επικερδή καζίνο δημιουργήθηκαν σε μέρη όπως το Σιχάνουκβιλ της Καμπότζης, το οποίο μετατράπηκε από μια νυσταγμένη παραθαλάσσια πόλη σε μια Μέκκα για τυχερά παιχνίδια.
Η Γουέστ είπε: «Έχτισαν λοιπόν αυτές τις τεράστιες κατασκευές, και μετά χτύπησε ο COVID, και οι άνθρωποι δεν κινούνταν. Και έτσι συνειδητοποίησαν, ‘Έχουμε αυτούς τους μεγάλους πύργους που κάθονται εδώ άδειοι. Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτούς;’»
Είπε ότι τότε ήταν που οι συμμορίες στράφηκαν σε απάτες ρομαντικών μηνυμάτων και απάτες σφαγής γουρουνιών, που αρχικά στόχευαν Κινέζους.
Μετά την πανδημία του COVID-19, τα περισσότερα καζίνο άνοιξαν, αλλά οι συμμορίες μετέφεραν τις επιχειρήσεις διαδικτυακής απάτης σε ειδικά κατασκευασμένα κέντρα σε άλλα μέρη της Καμπότζης και στη Βιρμανία.
Η κινέζικη μαφία δελέαζε υποψήφιους εργαζόμενους να δουλέψουν σε μια φυλακή εμπορίας ανθρώπων, και να κλέβουν χρήματα από τον υπόλοιπο κόσμο.
Έριν Γουέστ, πρώην Εισαγγελέας Καλιφόρνια
Η Γουέστ είπε ότι στη συνέχεια έστρεψαν την προσοχή τους στη στόχευση ατόμων στις Ηνωμένες Πολιτείες και άρχισαν να φέρνουν Αφρικανούς εργαζόμενους «επειδή χρειάζονταν αγγλόφωνους».
Αυτή ήταν μια νέα εξέλιξη, διαφορετική από τα ινδικά τηλεφωνικά κέντρα ή τα νιγηριανά εργοστάσια σκλαβιάς. «Αυτή ήταν μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονταν οι επιχειρήσεις», είπε η Γουέστ.
«Η κινεζική μαφία προσέλκυε χωρίς να το θέλουν αιτούντες δουλειά να δουλέψουν σε μια φυλακή εμπορίας ανθρώπων, ουσιαστικά, και να κλέβουν από τον κόσμο χρήματα».
Ασφαλή καταφύγια για το έγκλημα
Η Μίνα Τσιάνγκ, ιδρύτρια της Humanity Research Consultancy που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπε στην Epoch Times ότι τόσο στην Καμπότζη όσο και στη Βιρμανία, η βιομηχανία της διαδικτυακής απάτης είναι τεράστια — μια «επιχειρηση βιομηχανικής κλίμακας».
Ενώ ορισμένες μεγάλες κινεζικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος εμπλέκονται στην κατασκευή των κτηρίων καταναγκαστικής εργασίας, είπε, μια ποικιλία από εγκληματικές ομάδες νοικιάζουν τους χώρους για να πραγματοποιήσουν διάφορες εξειδικευμένες απάτες. Αποτελούν ένα ασφαλές καταφύγιο για το έγκλημα.
Ένα νέο καζίνο βρίσκεται υπό κατασκευή κοντά στο Μονγκ Λα, στη Βιρμανία, στις 19 Απριλίου 2019. Μεγάλο μέρος της κατασκευής από το Belt and Road της Κίνας στην Βιρμανία έχει επανασχεδιαστεί από εγκληματικές ομάδες που συνειδητοποίησαν ότι η βιομηχανία απάτης είναι προσοδοφόρα, είπε η Τσιάνγκ. Ye Aung Thu/AFP μέσω Getty Images
Η Τσιάνγκ είπε ότι η Βιρμανία είχε πολύ περισσότερες κατασκευές λόγω του Belt and Road. Τώρα, μεγάλο μέρος αυτών των κτηρίων χρησιμοποιείται από εγκληματικές ομάδες που συνειδητοποίησαν ότι «στην πραγματικότητα η βιομηχανία απάτης είναι η πιο προσοδοφόρα».
«Με τον εμφύλιο πόλεμο στη [Βιρμανία] και τις παραμεθόριες πολιτοφυλακές εκεί, [είναι] πολύ βολικό να πάνε προς αυτή την κατεύθυνση», είπε.
Η Τσιάνγκ είπε ότι τα επίπεδα βαρβαρότητας που αντιμετωπίζουν οι εργάτες απάτης στα κέντρα καταναγκαστικής εργασίας ποικίλλουν. Κάποιοι «προσπαθούν να διατηρήσουν, τουλάχιστον στο επίπεδο της επιφάνειας, [ότι] είναι μια κανονική δουλειά και δεν σε κερδίζουν σε χτυπάνε σε τακτική βάση», είπε.
Καθώς τα συνδικάτα απάτης έχουν στρέψει την προσοχή τους μακριά από θύματα της Κίνας και της Ταϊβάν, «η απάντηση της κινεζικής κυβέρνησης επικεντρώθηκε κυρίως στην προστασία των πολιτών της από την απάτη», είπε.
«Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια κοινή αντίληψη μεταξύ των οργανώσεων απάτης τα τελευταία χρόνια — εάν θέλετε να συνεχίσετε να λειτουργείτε, απλώς αποφύγετε να στοχεύετε Κινέζους πολίτες.»
Εργαζόμενοι σε κέντρο απάτης φυλάσσονται από στρατεύματα της συνοριακής φρουράς Karen στο Μιαγουάντι της Βιρμανίας, στις 26 Φεβ. 2025. Stringer/Reuters
Η Γουέστ είπε ότι το κινεζικό οργανωμένο έγκλημα είναι κάπως ανεξερεύνητη περιοχή.
Είπε ότι αναγνώρισε την ανάγκη έρευνας που δεν είχε γίνει, όταν άρχισε την διερεύνηση απατών σφαγής γουρουνιών. «Έγινε προφανές σχετικά γρήγορα ότι υπήρχε ανάγκη για εμπειρογνωμοσύνη σε αυτόν τον τομέα, ότι χτυπιόμασταν από ένα είδος εγκλήματος που δεν είχαμε δει σε τέτοια κλίμακα και ένταση πριν», είπε η Γουέστ.
«Δεν υπήρχε σχέδιο για το πώς να γίνει αυτή η δουλειά … Είχαμε να κάνουμε με ανθρώπους που έχασαν όλα τα χρήματά τους, κάθε δεκάρα που είχαν».
Η Σελέστ ήταν μια νεαρή γυναίκα με αθλητική ζωή, δραστήρια και παρούσα σε έναν έντονο, συχνά αγχωτικό, επαγγελματικό ρυθμό. Στο τέλος της ημέρας κοιμόταν βαθιά, αλλά σπάνια ονειρευόταν.
Αν και αποτελεσματική στη δουλειά της, όσο αυξανόταν το στρες, άρχιζε να νιώθει συναισθηματικά μουδιασμένη. Καμιά φορά δυσκολευόταν να συνδεθεί με τους άλλους ή αισθανόταν πως η ζωή περνούσε δίπλα της, σαν σε κυλιόμενη ταινία – με την ίδια σε ρόλο αποστασιοποιημένου παρατηρητή. Μακάρι να μπορούσε τότε κάποιος να της μεταφέρει αυτό που γνωρίζουμε σήμερα.
Ο ύπνος δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσο κουρασμένοι νιώθουμε. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ρυθμίζει τις λειτουργίες του κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πέρα από τον «βαθύ ύπνο» και τα γνωστά πλέον οφέλη του, συμβαίνουν κι άλλα πράγματα εξίσου σημαντικά.
Ένας μικροσκοπικός αλλά καθοριστικός πυρήνας στον εγκέφαλο, ο υπομέλας τόπος (locus coeruleus), ο οποίος ρυθμίζει την απόκριση στο στρες, διαδραματίζει ρόλο-κλειδί στο πότε και αν θα μπούμε σε φάση ύπνου ραγδαίων κινήσεων των ματιών (Rapid Eye Movement-REM) — δηλαδή τη φάση των ονείρων. Ωστόσο, η σημασία του REM υπερβαίνει τις αλλόκοτες αφηγήσεις του ύπνου. Η ψυχική υγεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν τη φάση.
(Εικονογράφηση: The Epoch Times)
Αν όμως η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη στρες, ο υπομέλας τόπος μπορεί να διαταράξει τον φυσιολογικό ρυθμό του ύπνου, στερώντας μας πολύτιμο REM χρόνο.
Ο ύπνος ξεκινά πριν πέσουμε στο κρεβάτι
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο υπομέλας τόπος, ένας μικρός σχηματισμός στον εγκεφαλικό στέλεχο, παράγει νοραδρεναλίνη — μια ουσία παρόμοια με την αδρεναλίνη, αλλά λιγότερο έντονη. Η αδρεναλίνη κινητοποιεί το σώμα σε καταστάσεις κινδύνου, ενώ η νοραδρεναλίνη αυξάνει την εγρήγορση και την εστίαση σε καθημερινές προκλήσεις.
Αν και απαραίτητες για τη λειτουργία μας, η υπερπαραγωγή αυτών των ουσιών μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και δυσλειτουργία. Επιπλέον, ενεργοποιούν την κορτιζόλη, την «ορμόνη του στρες», επηρεάζοντας αρνητικά την αρτηριακή πίεση, το ανοσοποιητικό σύστημα, τη μικροχλωρίδα του εντέρου και τον κύκλο ύπνου/αφύπνισης για μέρες.
Η σχέση μεταξύ στρες και απόδοσης ακολουθεί μια παραβολική καμπύλη. Μέτριο στρες μπορεί να βελτιώσει την απόδοση, αλλά όταν είναι έντονο ή παρατεταμένο, υπερδιεγείρει τον υπομέλα τόπο, επηρεάζοντας τη μνήμη εργασίας και τον έλεγχο της προσοχής.
Έτσι, όταν φτάνει η ώρα του ύπνου, ο εγκέφαλος μπορεί να είναι εξαντλημένος αλλά όχι έτοιμος να κοιμηθεί. Είναι σαν να προσπαθείτε να στρίψετε απότομα με καράβι – οι αλλαγές είναι αργές, και ο εγκέφαλος μπορεί ακόμα να κινείται στη «λεωφόρο δράσης» αντί στον «δρόμο του ύπνου».
Ο «ελεγκτής κυκλοφορίας» του ύπνου
Ο υπομέλας τόπος καθοδηγεί το αυτόνομο νευρικό σύστημα και λειτουργεί σαν ελεγκτής κυκλοφορίας, καθορίζοντας την είσοδο στις διάφορες φάσεις του ύπνου. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο εγκέφαλος «καθαρίζει» και αποκαθιστά λειτουργίες, επεξεργάζεται μνήμες και συναισθήματα.
Οι δύο βασικές φάσεις ύπνου είναι ο NREM (μη ραγδαία κίνηση ματιών – βαθύς ύπνος) και ο REM (ύπνος με όνειρα). Η πρώτη βοηθά στην αποθήκευση πληροφοριών, η δεύτερη στη συναισθηματική επεξεργασία τους.
Στην NREM φάση, ο ιππόκαμπος — η περιοχή της μνήμης — μεταφέρει γεγονότα της ημέρας σε περιοχές μακροπρόθεσμης αποθήκευσης. Στην REM, συνεργάζεται με την αμυγδαλή (συναισθηματικό κέντρο) για να επεξεργαστεί το πώς νιώσαμε για αυτά τα γεγονότα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι πρόσφατη έρευνα διαπίστωσε ότι ο υπομέλας τόπος παίζει αποφασιστικό ρόλο για το πόσο ύπνο REM μπορεί να λάβετε, επειδή πρέπει να απενεργοποιηθεί για να καταστεί δυνατή η μετάβαση από τον ύπνο NREM στον ύπνο REM. Σε καταστάσεις έντονου στρες, όμως, παραμένει ενεργός, περιορίζοντας τον REM ύπνο. Έτσι, μπορεί να αναρρώνουμε σωματικά, αλλά να παραμένουμε συναισθηματικά και κοινωνικά εξαντλημένοι.
Ο ρόλος του REM στη συναισθηματική ευεξία
Ίσως αναρωτιέστε: «Και τι έγινε αν δεν βλέπω όνειρα; Δεν τα θυμάμαι ούτως ή άλλως». Όλοι βιώνουμε REM ύπνο, περίπου 90-120 λεπτά κάθε νύχτα, αλλά η ανάκληση των ονείρων διαφέρει από άτομο σε άτομο.
Παρόλα αυτά, η έλλειψη επαρκούς REM ύπνου μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις:
Μειωμένη επεξεργασία συναισθημάτων: Κατά την REM, το επίπεδο νοραδρεναλίνης πέφτει, επιτρέποντας στον εγκέφαλο να «δουλέψει» συναισθηματικά φορτισμένες εμπειρίες χωρίς υπερβολικές αντιδράσεις. Όταν αυτή η φάση διαταράσσεται, χάνουμε την ευκαιρία να ενσωματώσουμε τα συναισθήματα στη μνήμη μας, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνουμε παρόμοιες εμπειρίες χωρίς να τις επεξεργαζόμαστε ουσιαστικά.
Αυξημένη συναισθηματική αντίδραση και άγχος: Η φάση REM ενισχύει τη διασύνδεση μεταξύ λογικών και συναισθηματικών περιοχών του εγκεφάλου, βελτιώνοντας τη ρύθμιση των συναισθημάτων. Η απουσία αυτής της διαδικασίας μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο άγχος και δυσκολία στον έλεγχο των αντιδράσεων.
Κενά συναισθηματικής μνήμης: Η REM προσδίδει συναισθηματικό νόημα στις εμπειρίες. Χωρίς αυτήν, μπορεί να θυμόμαστε το τι συνέβη, αλλά όχι πώς νιώσαμε — ένα είδος αποσύνδεσης μεταξύ γεγονότων και συναισθημάτων. Σε ακραίες περιπτώσεις, όπως στη διαταραχή μετατραυματικού στρες (Post-Traumatic Stress Disorder – PTSD), αυτή η αποσύνδεση μπορεί να γίνει ιδιαίτερα έντονη.
Επιπλέον, η μειωμένη φάση REM μπορεί να δυσκολέψει την κατανόηση των συναισθημάτων των άλλων, καθώς η συναισθηματική μνήμη μάς βοηθά να ερμηνεύουμε εμπειρίες πέρα από τις δικές μας.
Η μακροχρόνια σύνδεση μεταξύ υπερδραστηριότητας του υπομέλανος τόπου, περιορισμένου REM και αυξημένης συναισθηματικής αντιδραστικότητας ενδέχεται να οδηγήσει σε φαύλο κύκλο.
Διαφορετικοί δρόμοι για έναν ήρεμο ύπνο
Κάποιοι μπορεί να πουν: «Τι να κάνουμε; Το άγχος είναι μέρος της ζωής». Και πράγματι, δεν μπορούμε πάντα να ελέγξουμε τι μας επιφυλάσσει η καθημερινότητα. Ωστόσο, μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα ανταποκριθούμε. Η λύση δεν είναι να αποφεύγουμε κάθε στρεσογόνο κατάσταση ούτε να μην αισθανόμαστε ποτέ άγχος, αλλά να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας να τις διαχειρίζεται πιο αποτελεσματικά.
Ακολουθούν μερικές προσεγγίσεις που μπορεί να βοηθήσουν, εάν εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο χρειάζεστε περισσότερο ύπνο REM:
Ενσυνειδητότητα και διαλογισμός
Ο διαλογισμός ενσυνειδητότητας φαίνεται να βοηθά σημαντικά την υπερδραστήρια λειτουργία του υπομέλανος τόπου, με ελάχιστες παρενέργειες. Ενισχύει την ικανότητα συναισθηματικής ρύθμισης ενδυναμώνοντας τις εκτελεστικές περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού και βοηθά τον οργανισμό να χρησιμοποιεί την νοραδρεναλίνη πιο αποδοτικά όταν χρειάζεται, και να τη μειώνει όταν δεν χρειάζεται.
Η λειτουργία του υπομέλανος τόπου και η αποκατάσταση των ορμονών του στρες βελτιώνονται σχετικά γρήγορα με τον διαλογισμό, και τα οφέλη του μπορεί να διαρκέσουν για ώρες ή ακόμα και ημέρες. Με τακτική εξάσκηση, ο εγκέφαλος αναδιοργανώνεται και λειτουργεί πιο αποδοτικά.
Γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT)
Τα συναισθήματα είναι περίπλοκα, και το πώς ερμηνεύουμε και ανταποκρινόμαστε σε ένα ερέθισμα καθορίζει αν θα νιώσουμε στρες ή ενθουσιασμό. Η CBT βοηθά στον εντοπισμό και την τροποποίηση μη βοηθητικών σκέψεων και συμπεριφορών, αντικαθιστώντας τις με πιο λειτουργικές.
Ένα παράδειγμα αρνητικής σκέψης είναι ένας μαθητής που αστοχεί στα πρώτα του σουτ στο μπάσκετ και καταλήγει να σκέφτεται ότι δεν είναι καλός, αποφεύγοντας σταδιακά το άθλημα. Ένα συχνό γνωστικό σφάλμα είναι η σκέψη «άσπρο ή μαύρο» —η αντίληψη ότι αν δεν τα καταφέρνουμε τέλεια, τότε αποτυγχάνουμε εντελώς. Η CBT θα ενθάρρυνε τον μαθητή να εξετάσει εναλλακτικά σενάρια και να δει τη βελτίωση ως σταδιακή διαδικασία.
Μερικές πρακτικές τεχνικές περιλαμβάνουν την παρακολούθηση του εσωτερικού διαλόγου. Για παράδειγμα, η σκέψη «Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, δεν αντέχω άλλο!» μπορεί να αναδιατυπωθεί ως «Τέλεια, προετοιμάζομαι για να ανταποκριθώ!». Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν «κάρτες αντιμετώπισης» για δύσκολες στιγμές, όπως: «Όταν μου μιλήσει με αυτό τον τόνο, θα κάνω ένα διάλειμμα 5 λεπτών και θα πάρω βαθιές ανάσες πριν απαντήσω».
Φαρμακευτικές παρεμβάσεις
Η νοραδρεναλίνη από τον υπομέλανα τόπο διασχίζει το σώμα ενεργοποιώντας υποδοχείς άλφα-2 που πυροδοτούν αποκρίσεις στρες σε διάφορους ιστούς. Ορισμένα φάρμακα, όπως η κλονιδίνη — που χρησιμοποιείται για την υπέρταση και τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής — μπλοκάρουν αυτούς τους υποδοχείς και ενδέχεται να περιορίσουν την επίδραση ενός υπερδραστήριου υπομέλανος τόπου.
Άλλα φάρμακα, όπως τα αντιισταμινικά, οι βενζοδιαζεπίνες ή η ζολπιδέμη (Ambien), δεν επηρεάζουν απευθείας τη νοραδρεναλίνη, αλλά ενδέχεται να προωθούν την κατάσταση «ξεκούρασης και χώνευσης» έναντι της «μάχης ή φυγής». Ωστόσο, αυτά προσφέρουν κυρίως βραχυπρόθεσμα κατασταλτικά οφέλη — και απαιτείται πάντα η συμβουλή γιατρού.
Επειδή τα φάρμακα αυτά δρουν στα συμπτώματα και όχι στη ρίζα του προβλήματος, ο οργανισμός μπορεί να παραμένει διχασμένος: ο υπομέλας τόπος εξακολουθεί να παράγει νοραδρεναλίνη, ενώ άλλες φαρμακολογικές εντολές προσπαθούν να τον κατευνάσουν. Το αποτέλεσμα είναι πως ο ύπνος REM ενδέχεται να παραμείνει διαταραγμένος.
Επιπλέον, φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ενέχουν τον κίνδυνο εξάρτησης ή ανοχής, με την αποτελεσματικότητά τους να φθίνει γρήγορα και τα συμπτώματα στέρησης να δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα. Δεν συνιστώνται για μακροχρόνια χρήση, καθώς μπορεί τελικά να επιδεινώσουν την ποιότητα του ύπνου.
Τα συμπληρώματα μελατονίνης βοηθούν στο να αποκοιμηθεί κανείς — μια καλή αρχή — αλλά δεν εγγυώνται περισσότερο ύπνο REM. Μάλιστα, σε υψηλές δόσεις, μπορεί να διαταράξουν τους κύκλους ύπνου, να προκαλέσουν υπνηλία το πρωί, πονοκεφάλους και έντονα όνειρα ή εφιάλτες, κατακερματίζοντας τον ύπνο.
Τέλος, η επαρκής λήψη μαγνησίου μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή λειτουργία του υπομέλανος τόπου, ενώ γενικά υποστηρίζει τη νευρωνική λειτουργία.
Συμπέρασμα
Ένας καλός ύπνος δεν εξαρτάται μόνο από το πόσες ώρες περνάμε στο κρεβάτι, αλλά από το αν το μυαλό μας έχει τις σωστές συνθήκες για να επαναρυθμιστεί και να ανανεωθεί. Ο υπομέλας τόπος, ο «θυροφύλακας» του ύπνου μας, ανταποκρίνεται στις εμπειρίες της ημέρας και επηρεάζει το πόσο βαθιά ξεκουραζόμαστε και πόσο συναισθηματικά ισορροπημένοι νιώθουμε την επόμενη. Με την κατάλληλη διαχείριση του στρες, την υιοθέτηση τεχνικών χαλάρωσης και την προσοχή στην «ψυχική διατροφή» που καταναλώνουμε, μπορούμε να ενισχύσουμε τους κύκλους REM — και κατ’ επέκταση να χτίσουμε μια πιο ανθεκτική, συναισθηματικά ικανοποιητική ζωή.
Σημείωμα του συγγραφέα:
Το στρες είναι ένα σύνθετο νευροβιολογικό φαινόμενο, με βαθιές επιπτώσεις σε όλα τα συστήματα του οργανισμού. Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την έκφρασή του και η αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων λύσεων διαφέρει από άτομο σε άτομο. Επομένως, αν σας ενδιαφέρουν τα εργαλεία που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο, μην τα θεωρήσετε ως ιατρική συμβουλή. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό με εξειδίκευση στον ύπνο, ώστε να βρείτε την κατάλληλη προσέγγιση για εσάς.
Ο Robert Backer, Ph.D., είναι ψυχολόγος, νευροεπιστήμονας, ακαδημαϊκός ερευνητής και σύμβουλος. Το έργο του έχει καλύψει πολλά ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, το Κολούμπια, το Γέιλ, το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το NIH. Το υπόβαθρό του περιλαμβάνει κλινική ψυχολογία και υγειονομική περίθαλψη, καθώς και κοινωνική, γνωστική και οργανωτική ψυχολογία. Του αρέσει η κλασική ανατολική και δυτική τέχνη, ο διαλογισμός και η εξερεύνηση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η Νότια Κορέα ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει αυτή την εβδομάδα εμπορικές διαβουλεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ουάσιγκτον, έπειτα από σχετικό αίτημα της αμερικανικής πλευράς, όπως γνωστοποίησε το υπουργείο Εμπορίου της χώρας στις 20 Απριλίου.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ο υπουργός Οικονομικών της Νότιας Κορέας, Τσόι Σανγκ-μοκ, και ο υπουργός Εμπορίου, Αν Ντεουκ-γκουν, πρόκειται να συναντηθούν με τον Αμερικανό εκπρόσωπο Εμπορίου, Τζέημισον Γκρηρ, και τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσσεντ, στο περιθώριο των εαρινών συνόδων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Η νοτιοκορεατική πλευρά ανέφερε ότι οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται έπειτα από πρόταση των ΗΠΑ, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι συνεννοήσεις για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος και της ατζέντας των συνομιλιών.
Η Σεούλ επιδιώκει την επανέναρξη διαπραγματεύσεων με την Ουάσιγκτον, μετά την ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για την επιβολή ανταποδοτικού δασμού 25% σε προϊόντα από τη Νότια Κορέα. Στη συνέχεια, ο δασμός μειώθηκε προσωρινά στο 10% για μία περίοδο 90 ημερών, ώστε να δοθεί χρόνος στους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ να επαναδιαπραγματευτούν τις συμφωνίες τους.
Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, ο Αν αναμένεται να αναχωρήσει από τη Σεούλ την Τετάρτη, χωρίς ωστόσο να δίνονται περισσότερες πληροφορίες για την ημερήσια διάταξη των επαφών.
Η εν λόγω συνάντηση καθιστά τη Νότια Κορέα μία από τις πρώτες χώρες που εισέρχονται σε επίσημη διαδικασία διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ μετά την επιβολή των νέων δασμών, οι οποίοι περιλαμβάνουν τόσο βασικούς όσο και ανταποδοτικούς φόρους, με ορισμένα επίπεδα – όπως στις κινεζικές εισαγωγές – να αγγίζουν ακόμη και το 145%.
Οι βιομηχανικοί δασμοί – μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και επιβάρυνση 25% στις εισαγωγές αυτοκινήτων, χάλυβα και αλουμινίου – επηρεάζουν επίσης τη νοτιοκορεατική οικονομία.
Η επίσκεψη του Αν στην Ουάσιγκτον έρχεται σε συνέχεια των επαφών που πραγματοποίησε η Ιαπωνία με τις ΗΠΑ την προηγούμενη εβδομάδα. Ο επικεφαλής των διαπραγματεύσεων της Ιαπωνίας, Ριοσέι Ακαζάβα, δήλωσε ότι οι συζητήσεις δεν οδήγησαν σε άμεση άρση των δασμών, ωστόσο οι δύο πλευρές σχεδιάζουν νέο γύρο συνομιλιών αργότερα μέσα στον μήνα.
Η οικονομία της Νότιας Κορέας θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτη σε ενδεχόμενες απώλειες από την αμερικανική εμπορική πολιτική, καθώς μεγάλο μέρος των εσόδων της προέρχεται από τις εξαγωγές, με την αμερικανική αγορά να αποτελεί βασικό προορισμό.
Βάσει στοιχείων του Observatory of Economic Complexity, οι κύριες εξαγωγές της Νότιας Κορέας περιλαμβάνουν ολοκληρωμένα κυκλώματα, αυτοκίνητα και ανταλλακτικά, εξευγενισμένα πετρελαιοειδή, καθώς και επιβατηγά και φορτηγά πλοία.
Τον φετινό Φεβρουάριο, οι εξαγωγές της χώρας κατέγραψαν ετήσια αύξηση, κυρίως λόγω της ενίσχυσης των αποστολών προς τις ΗΠΑ, τη Σιγκαπούρη και το Βιετνάμ, σύμφωνα με την ίδια έκθεση.
Στο διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου, οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 6,47%, ήτοι 3,17 δισ. δολάρια, ενώ οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 5,26%. Το 2023, η Νότια Κορέα κατατάχθηκε ως η 14η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο βάσει ΑΕΠ και η 5η σε συνολικές εξαγωγές.
Μια σελίδα της Ιστορίας γυρίζει στη Ρώμη καθώς ο Πάπας Φραγκίσκος, ο πρώτος λατινοαμερικανός προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα Δευτέρα, 21 Απριλίου, σε ηλικία 88 ετών.
Γεννημένος ως Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, υπηρέτησε ως Αρχιεπίσκοπος Μπουένος Άιρες πριν εκλεγεί Πάπας το 2013, γράφοντας το δικό του κεφάλαιο στη σύγχρονη εκκλησιαστική ιστορία. Λίγες μόλις ώρες προτού φύγει από τη ζωή, εμφανίστηκε από το μπαλκόνι του Αγίου Πέτρου τη Μεγάλη Κυριακή για να ευλογήσει τους χιλιάδες πιστούς που συνέρρευσαν στην πλατεία του Βατικανού – μια συγκινητική τελευταία δημόσια παρουσία.
Ο καρδινάλιος Κέβιν Φάρελ, που κατέχει το αξίωμα του «καμερλαγκού» στο Βατικανό, ανακοίνωσε: «Στις 7.35 σήμερα το πρωί, ο Επίσκοπος της Ρώμης, Φραγκίσκος, επέστρεψε στο Σπίτι του Πατέρα. Όλη του η ζωή υπηρέτησε τον Κύριο και την Εκκλησία. Μας δίδαξε να ζούμε το Ευαγγέλιο με πίστη, θάρρος και πανανθρώπινη αγάπη, κυρίως για τους φτωχούς και περιθωριοποιημένους». Ο ίδιος θα συντονίσει τις διαδικασίες κηδείας και τη σύγκλιση του κονκλάβιου που θα εκλέξει τον νέο Πάπα.
Η υγεία του Φραγκίσκου είχε κλονιστεί το τελευταίο διάστημα. Από νεαρή ηλικία είχε υποβληθεί σε αφαίρεση μέρους του πνεύμονά του, ενώ τον φετινό Φεβρουάριο εισήχθη σε νοσοκομείο με σοβαρή λοίμωξη που εξελίχθηκε σε διπλή πνευμονία, παραμένοντας για 38 ημέρες κλινήρης. Στο τέλος, η ευθραυστότητά του ήταν εμφανής.
Πριν Γίνει Πάπας
Ο Φραγκίσκος, γνωστός τότε ως Μπεργκόλιο, χειροτονήθηκε ιερέας στις 13 Δεκεμβρίου 1969 και αφιέρωσε πάνω από 50 χρόνια στη θρησκευτική ζωή. Χειροτονήθηκε βοηθός επίσκοπος του Μπουένος Άιρες το 1992 και αργότερα τοποθετήθηκε ως Αρχιεπίσκοπος στις 28 Φεβρουαρίου 1998. Ανυψώθηκε σε Καρδινάλιο το 2001 και συμμετείχε στο κονκλάβιο για την εκλογή του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ το 2005.
Η πορεία του προς την ιεροσύνη ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 1953, όταν ένα ξαφνικό κάλεσμα για εξομολόγηση πυροδότησε την επιθυμία του να γίνει ιερέας. «Μετά την εξομολόγηση, ένιωσα ότι κάτι είχε αλλάξει», είχε ανακαλέσει το 2013. «Δεν ήμουν ο ίδιος. Ένιωσα σαν να είχα ακούσει μια φωνή, ένα κάλεσμα: Ήμουν πεπεισμένος ότι έπρεπε να γίνω ιερέας».
Εισήλθε στο νεοφυτόριο των Ιησουιτών στις 11 Μαρτίου 1958, μετά από σκληρή μάχη με πνευμονία τον προηγούμενο χρόνο, κατά την οποία έχασε μέρος του δεξιού του πνεύμονα. Έδωσε τα παντοτινά του τάματα ως Ιησουίτης το 1973 και υπηρέτησε ως επαρχιακός ανώτερος της Επαρχίας Αργεντινής και Ουρουγουάης των Ιησουιτών από εκείνο το έτος έως το 1979.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αντιμετώπισε την απαγωγή δύο Ιησουιτών ιερέων, των Πατέρων Φέρεντς Γιαλίκς και Ορλάντο Γιόριο, από τη στρατιωτική χούντα κατά τη διάρκεια του «Βρώμικου Πολέμου» της Αργεντινής. «Στη γειτονιά όπου εργάζονταν, υπήρχε μια αντάρτικη ομάδα. Αλλά οι δύο Ιησουίτες δεν είχαν καμία σχέση με αυτούς: Ήταν ποιμένες, όχι πολιτικοί», δήλωσε το 2023. «Ήταν αθώοι όταν τους συνέλαβαν. Ο στρατός δεν βρήκε κάτι να τους κατηγορήσει, αλλά αναγκάστηκαν να μείνουν εννιά μήνες στη φυλακή, υπομένοντας απειλές και βασανιστήρια. Τελικά απελευθερώθηκαν, αλλά αυτά αφήνουν βαθιά τραύματα».
Ο Μπεργκόλιο στη συνέχεια υπηρέτησε ως πρύτανης και καθηγητής θεολογίας στο Colegio Maximo της Αργεντινής έως το 1985, και αργότερα μετέβη στη Γερμανία για να ολοκληρώσει τη διδακτορική του διατριβή.
Έπαιρνε έμπνευση από την ιστορία του Αγίου Ματθαίου, του τελώνη που κάλεσε ο Ιησούς να γίνει Απόστολος. Τόνιζε, «Η πρώτη προϋπόθεση για να σωθεί κανείς είναι να αισθανθεί ότι κινδυνεύει· η πρώτη προϋπόθεση για να θεραπευτεί είναι να αισθανθεί άρρωστος. Να νιώσει κάποιος αμαρτωλός είναι η πρώτη προϋπόθεση για να δεχτεί το ελεήμον βλέμμα».
Ο Μπεργκόλιο Γίνεται Φραγκίσκος
Το παπικό του αξίωμα ξεκίνησε στις 13 Μαρτίου 2013, φέρνοντας μαζί του αρκετές πρωτιές πέρα από το όνομά του. Ήταν ο πρώτος πάπας μέλος της Εταιρείας του Ιησού (Ιησουίτες), ο πρώτος από το δυτικό ημισφαίριο, και ο πρώτος που αφιέρωσε ολόκληρη εγκύκλιο στην πίστη και την κλιματική αλλαγή.
Την πρώτη του Μεγάλη Εβδομάδα, άλλαξε ένα τελετουργικό της Μεγάλης Πέμπτης, επιλέγοντας να πλύνει και να φιλήσει τα πόδια κρατουμένων αντί κληρικών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων Μουσουλμάνων, σηματοδοτώντας τη δέσμευσή του στην ταπεινότητα και το έλεος. Επίσης, τέλεσε γάμους ζευγαριών που συγκατοικούσαν εκτός γάμου, προσφέροντάς τους μια επιστροφή στη μυστηριακή ζωή που θεωρούσαν χαμένη.
Ανακήρυξε σχεδόν 1.000 Αγίους, συμπεριλαμβανομένων παλαιότερων ποντίφικων που προχώρησαν τη Β’ Βατικανή Σύνοδο, και του Αγίου Χουνιπέρο Σέρα, γνωστού για την ίδρυση των αποστολών στην Καλιφόρνια.
Συμμετείχε ενεργά στην πολιτική, επηρεάζοντας τον διάλογο για τη μετανάστευση, την κλιματική αλλαγή και τη διπλωματία, ενώ καταδίκαζε τόσο παλαιές όσο και νέες πολιτικές που περιορίζουν τη μετακίνηση και τη βοήθεια προς μετανάστες και πρόσφυγες.
Η παποσύνη του τερματίστηκε κατά το Ιωβηλαίο Έτος της Ελπίδας, το οποίο ήλπιζε ότι θα έφερνε τέλος στις παγκόσμιες συγκρούσεις και θα προωθούσε την ειρήνη.
Διαμάχες
Η θητεία του Φραγκίσκου σημαδεύτηκε από αντιπαραθέσεις, προερχόμενες εν μέρει από την άνοδό του μετά την παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄—την πρώτη σε διάστημα άνω των 600 ετών. Οι προοδευτικές του απόψεις, ιδιαίτερα σχετικά με τη συμπόνια προς περιθωριοποιημένες ομάδες, προξενούσαν ισχυρές αντιδράσεις από συντηρητικούς κύκλους, ειδικά στις ΗΠΑ.
Απαντώντας σε κατηγορίες περί μαρξισμού σχετικά με τις απόψεις του για την κοινωνική δικαιοσύνη, ο Φραγκίσκος είχε δηλώσει: «Αν δω το Ευαγγέλιο μόνο από κοινωνιολογική σκοπιά, ναι, είμαι κομμουνιστής, και το ίδιο και ο Ιησούς». Οι διάλογοί του τόνιζαν την ενσωμάτωση, προάγοντας τον σεβασμό προς άλλες θρησκείες και τις παραδόσεις τους.
Συνήψε συμφωνίες με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας για τον διορισμό επισκόπων, αντανακλώντας μία διάθεση προσέγγισης με κοσμικές δυνάμεις με τρόπους που θεωρήθηκαν αμφιλεγόμενοι από τους παραδοσιακούς. Ενέργησε και κατά της εσωτερικής διαφωνίας εντός της Εκκλησίας, απομακρύνοντας ορισμένους παραδοσιακούς επισκόπους και περιορίζοντας τη χρήση της Παραδοσιακής Λατινικής Λειτουργίας, γεγονός που κάποιοι θεώρησαν ως διάβρωση των παραδοσιακών καθολικών πρακτικών.
Παρά τις αντιπαραθέσεις, διατήρησε τον πυρήνα των καθολικών δογμάτων, υπογραμμίζοντας τη δέσμευση στη ιερότητα των Μυστηρίων και τον ορισμό του γάμου.
Ένα από τα τελευταία του μηνύματα καλούσε για προσήλωση στην εκπαίδευση, θεμελιωμένη στην πίστη που σέβεται την παράδοση, αλλά εξελίσσεται ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις.
Τι Ακολουθεί
Τις επόμενες ημέρες, ο Καρδινάλιος Καμεραλέγκος, επικεφαλής του παπικού προσωπικού, θα συγκεντρώσει πάνω από 100 Καρδινάλιους για να εκλέξουν νέο Πάπα σε απομονωμένο περιβάλλον, με την απαίτηση πλειοψηφίας δύο τρίτων για την επιλογή του επόμενου ηγέτη. Η διαδικασία ψηφοφορίας μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες, ενώ το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί με άσπρο καπνό, σηματοδοτώντας την εκλογή του νέου Πάπα.
ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ — Ο Ναουέλ Σοτέλο, γραμματέας Θρησκευμάτων και Πολιτισμού της Αργεντινής, δήλωσε ότι ένιωσε «συγκλονισμένος» βλέποντας τα 5.000 χρόνια κινεζικού πολιτισμού να ζωντανεύουν στην παράσταση του Shen Yun Performing Arts, στο Θέατρο Ópera στο Μπουένος Άιρες, στις 19 Απριλίου.
«Τα χρώματα, οι ιστορίες [είναι] πραγματικά απίστευτα», δήλωσε ο κος Σοτέλο.
«Είναι σαν μια επιστροφή στην ομορφιά, σε εκείνο το είδος τέχνης που σε μεταφέρει σε άλλο επίπεδο. Η τέχνη ως κάτι πνευματικό και ως μονοπάτι προς την πνευματικότητα. Και φυσικά, όταν βλέπεις τέτοια πράγματα, είναι αδύνατο να μη νιώσεις κάτι πνευματικό μέσα σου.»
Με έδρα τη Νέα Υόρκη, το Shen Yun είναι η κορυφαία παγκοσμίως ομάδα κινεζικού κλασικού χορού, με αποστολή την αναβίωση του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού που κάποτε είχε σχεδόν εξαφανιστεί — ή αλλιώς, «η Κίνα πριν τον κομμουνισμό».
Ο κος Σοτέλο χαρακτήρισε την αποστολή αυτή «ουσιώδη».
«Αν δεν ξέρεις από πού προέρχεσαι, θα χαθείς ή δεν θα ξέρεις πού πηγαίνεις. Νομίζω ότι οι παραδόσεις και οι ρίζες των δικών μας πολιτισμών — και όλων των πολιτισμών του κόσμου — αυτή η πολιτιστική ποικιλομορφία, είναι απαραίτητη για κάθε έθνος», ανέφερε.
Τόνισε ότι διέκρινε «αξίες ελευθερίας» μέσα στην παράσταση, οι οποίες τον άγγιξαν βαθιά.
«Και επίσης τον διαρκή αγώνα για την ελευθερία σε όλο τον κόσμο.»
Ο αξιωματούχος είπε ότι θέλει να προτείνει σε όλους να δουν το Shen Yun και να το βιώσουν από κοντά, διότι καμία κριτική δεν μπορεί να αποδώσει τι πραγματικά είναι.
«Απλώς πηγαίνετε να το δείτε. Το να πω πάρα πολλά μπορεί στην πραγματικότητα να αφαιρέσει λίγη από τη μαγεία, γιατί πρέπει να το δεις — πρέπει να είσαι εκεί. Το προτείνω 100%, γιατί είναι μια παράσταση που σε φέρνει κοντά στην ιστορία, στην παράδοση, στον Θεό, στο πνευματικό. Είναι απίστευτα ολοκληρωμένη. Οπότε, ειλικρινά ελπίζω πολλοί άνθρωποι να έχουν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν», δήλωσε ο κος Σοτέλο.
Η Epoch Times είναι υπερήφανος χορηγός του Shen Yun Performing Arts. Καλύπτουμε τις κριτικές του κοινού από την ίδρυσή του το 2006.
Ο πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε, πρότεινε στις 20 Απριλίου μία συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων με το σοσιαλιστικό καθεστώς της Βενεζουέλας, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαν να απελευθερωθούν πολιτικοί κρατούμενοι του Νικολάς Μαδούρο, σε αντάλλαγμα για την επιστροφή απελαθέντων Βενεζουελανών που βρίσκονται υπό κράτηση στο Ελ Σαλβαδόρ.
Συγκεκριμένα, ο Μπουκέλε ανέφερε μέσω ανάρτησης στην πλατφόρμα X ότι είναι διατεθειμένος να προχωρήσει στην «ανθρωπιστική συμφωνία» για την επαναπατρισμό και των 252 Βενεζουελανών που του παραδόθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον όρο να απελευθερωθεί ισάριθμος αριθμός πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται από τις βενεζουελανικές αρχές. Ο ίδιος σημείωσε πως η πρόταση αυτή απαντά σε προηγούμενες δηλώσεις του Μαδούρο, ο οποίος είχε κατηγορήσει τη συμφωνία ΗΠΑ–Ελ Σαλβαδόρ για απελάσεις ως μέσο πολιτικής καταστολής.
Ωστόσο, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας απέρριψε ήδη την πρόταση, ζητώντας εκ νέου την άμεση απελευθέρωση των 252 κρατουμένων χωρίς ανταλλάγματα.
Από τις αρχές της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, έχει συναφθεί συμφωνία απελάσεων που προβλέπει την κράτηση εκατοντάδων ατόμων στο Ελ Σαλβαδόρ με αντάλλαγμα χρηματοδότηση ύψους 6 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Πολλοί από τους απελαθέντες φέρονται να σχετίζονται με εγκληματικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων και η διαβόητη βενεζουελανική συμμορία Tren de Aragua. Αρκετοί έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα όπως δολοφονίες και βιασμούς στις ΗΠΑ ή αλλού.
Ο Μπουκέλε υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τους πολιτικούς κρατούμενους του Μαδούρο, τα άτομα που κρατούνται στο Ελ Σαλβαδόρ έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο στοχευμένων επιχειρήσεων κατά εγκληματικών δικτύων. Συμπλήρωσε δε ότι «δεν έχουμε πολιτικούς κρατουμένους», απορρίπτοντας την ορολογία που χρησιμοποίησε ο Μαδούρο.
Η πρότασή του αφορά κυρίως κρατούμενους που συνελήφθησαν λόγω της αντίθεσής τους στην αμφιλεγόμενη επανεκλογή του Μαδούρο το 2024 — μια διαδικασία που η Δύση σε μεγάλο βαθμό δεν αναγνωρίζει ως ελεύθερη και δίκαιη. Η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε καταγγείλει εκτεταμένη εκλογική νοθεία, ενώ ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Εδμούντο Γκονσάλες φέρεται να έλαβε τουλάχιστον το 65% των ψήφων, παρότι το καθεστώς ανακοίνωσε ότι ο Μαδούρο επικράτησε με 51% έναντι του 43% του Γκονσάλες.
Ο Μπουκέλε παρέθεσε ορισμένα ονόματα κρατουμένων που θα ήθελε να περιληφθούν στην ανταλλαγή, μεταξύ των οποίων ο γαμπρός του Γκονσάλες Ραφαέλ Τουντάρες, ο δημοσιογράφος Ρόλαντ Καρρένιο και η ακτιβίστρια και νομικός Ροθίο Σαν Μιγκέλ. Ζήτησε επίσης την απελευθέρωση της μητέρας της Μαρία Κορίνα Ματσάδο, Κορίνα Παρίσκα ντε Ματσάδο, η οποία – σύμφωνα με τον ίδιο – υφίσταται καθημερινές παρενοχλήσεις και αποκλεισμό από βασικές υπηρεσίες όπως το νερό και το ρεύμα.
Στην πρόταση περιλαμβάνονται και αντιπολιτευόμενοι που έχουν ζητήσει άσυλο στην πρεσβεία της Αργεντινής στο Καράκας, μετά από εντολή πολιορκίας του κτιρίου από τις αρχές της Βενεζουέλας. Μεταξύ αυτών είναι η διευθύντρια της εκστρατείας της Ματσάδο, Μαγκάλι Μέντα, και οι Πέδρο Ουρουτσούρτου, Ομάρ Γκονσάλες, Κλαούντια Μαθέρο και Ουμπέρτο Βιγιαλόμπος.
Τέλος, ο Μπουκέλε ζήτησε την ανταλλαγή περίπου 50 κρατουμένων διαφόρων εθνικοτήτων, μεταξύ των οποίων Αμερικανοί, Γερμανοί, Αργεντινοί, Ισραηλινοί, Ιταλοί, Ισπανοί, Ουκρανοί και άλλοι.
Απαντώντας, ο Γενικός Εισαγγελέας της Βενεζουέλας Ταρέκ Ουίλλιαμ Σάαμπ χαρακτήρισε τη δήλωση του Μπουκέλε «κυνική», ενώ αποκάλεσε το σωφρονιστικό κέντρο CECOT, όπου κρατούνται οι απελαθέντες, «κέντρο βασανιστηρίων, δημιουργημένο από το μακάβριο μυαλό του Μπουκέλε».
Ανησυχίες για ρωσική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή του Ειρηνικού διατυπώνουν αναλυτές άμυνας στην Αυστραλία, τονίζοντας ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν θα πρέπει να υποτιμούν σχετικές αναφορές.
Στα μέσα Απριλίου, το εξειδικευμένο περιοδικό άμυνας και πληροφοριών Janes δημοσίευσε ότι η Ρωσία φέρεται να ζήτησε από την Ινδονησία την άδεια να σταθμεύσει αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας στη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας Manuhua, περίπου 1.300 χιλιόμετρα βόρεια του Ντάργουιν της Αυστραλίας.
Η σχετική είδηση οδήγησε την κυβέρνηση των Εργατικών να ζητήσει διευκρινίσεις από την Τζακάρτα, εξαιτίας της γεωγραφικής εγγύτητας της βάσης στην αυστραλιανή επικράτεια.
Στις 15 Απριλίου, ο αντιπρόεδρος και υπουργός Άμυνας της Αυστραλίας, Ρίτσαρντ Μαρλς, δήλωσε ότι επικοινώνησε με τον Ινδονήσιο ομόλογό του, Σιαφρί Σιαμσοεντίν, ο οποίος αρνήθηκε την ύπαρξη της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Αυστραλό υπουργό, ο Σιαμσοεντίν φέρεται να του ξεκαθάρισε ότι τα δημοσιεύματα περί ρωσικών αεροσκαφών στην Ινδονησία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ωστόσο, ο Μαρλς δεν σχολίασε αν η Μόσχα είχε πράγματι απευθύνει σχετικό αίτημα.
Την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε ρωσική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή διατύπωσε και ο πρωθυπουργός Άντονυ Αλμπανέζε, ο οποίος υπενθύμισε ότι η Αυστραλία στηρίζει την Ουκρανία και θεωρεί τον Βλαντίμιρ Πούτιν αυταρχικό ηγέτη που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και την κυριαρχία μιας ανεξάρτητης χώρας. Ο ίδιος επεσήμανε ότι οι σχέσεις με την Ινδονησία βρίσκονται «στο καλύτερο δυνατό σημείο».
Από την πλευρά του, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Πήτερ Ντάττον — ο οποίος ανέδειξε το θέμα δημοσίως — δήλωσε επίσης ότι η ρωσική παρουσία δεν είναι επιθυμητή στην περιοχή, καλώντας την κυβέρνηση να δώσει περισσότερες εξηγήσεις.
Εστιάζουν σε λάθος μέρος
Ο Μάικλ Σούμπριτζ, ιδρυτής και διευθυντής του ανεξάρτητου κέντρου Strategic Analysis Australia, σχολίασε ότι η δημόσια συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο δημιουργίας ρωσικής βάσης στην Ινδονησία αποσπά την προσοχή από το ουσιαστικότερο ζήτημα — την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ Τζακάρτας και Μόσχας.
Όπως ανέφερε, οι κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις του υπουργού Άμυνας δεν απαντούν στις ευρύτερες εξελίξεις, επισημαίνοντας ότι η επικοινωνία με την Ινδονησία πραγματοποιήθηκε βιαστικά, αφού πρώτα είχε γίνει γνωστό το θέμα μέσω των μέσων ενημέρωσης.
Ο Σούμπριτζ υποστήριξε επίσης ότι οι πληροφορίες του Janes είναι αξιόπιστες και ότι, αν και είναι απίθανο η Ινδονησία να επιτρέψει την εγκατάσταση ρωσικής βάσης, είναι πολύ πιθανό να παραχωρήσει διευκολύνσεις σε ρωσικά αεροσκάφη, ιδίως εφόσον προκύπτει όφελος για την ίδια μέσα από κοινές ασκήσεις.
Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας Άντονυ Αλμπανέζε απευθύνεται σε δημοσιογράφους, στην Αδελαΐδα. Αυστραλία, 1η Απριλίου 2025. (AAP Image/Lukas Coch)
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι ο ινδονησιακός στρατός διαθέτει ήδη ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη τύπου Sukhoi και εκτίμησε ότι ο νέος πρόεδρος της χώρας, Πραμπόβο Σουμπιάντο, προσεγγίζει θετικά τέτοιου είδους συνεργασίες, λόγω και της στρατιωτικής του καριέρας.
Ο Σούμπριτζ υπογράμμισε πως δεν θα πρέπει να δίνεται τόση έμφαση στον όρο «βάση», φέρνοντας ως παράδειγμα την περιστροφική παρουσία 2.500 Αμερικανών πεζοναυτών στο Ντάργουιν, η οποία πραγματοποιείται χωρίς τη δημιουργία μόνιμης βάσης — όπως και η χρήση αυστραλιανών αεροπορικών υποδομών από αμερικανικά μαχητικά και βομβαρδιστικά.
Η συνεργασία Ινδονησίας–Ρωσίας ενισχύεται
Μετά την εκλογή του το 2024, ο πρόεδρος Πραμπόβο έχει κινηθεί ταχέως για την ενίσχυση της συνεργασίας της χώρας του με τη Ρωσία. Τον Ιούλιο του 2024, ως εκλεγμένος πρόεδρος ακόμη, επισκέφθηκε τη Μόσχα και συναντήθηκε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον οποίο χαρακτήρισε «μεγάλο φίλο» της Ινδονησίας. Δήλωσε μάλιστα ότι επιδιώκει διεύρυνση της συνεργασίας στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της εκπαίδευσης.
Λίγους μήνες νωρίτερα είχε πραγματοποιήσει αντίστοιχη επίσκεψη στην Κίνα, προκειμένου να επιβεβαιώσει τις «φιλικές σχέσεις» μεταξύ των δύο χωρών.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ανταλλάσσει χειραψία με τον πρόεδρο της Ινδονησίας Πραμπόβο Σουμπιάντο στη Μόσχα. Ρωσία, 31 Ιουλίου 2024. (Maxim Shemetov/POOL/AFP μέσω Getty Images)
Μετά την ανάληψη των καθηκόντων, τον Οκτώβριο του 2024, η Ινδονησία προχώρησε στην πρώτη κοινή ναυτική άσκηση με τη Ρωσία στη Θάλασσα της Ιάβας, ενώ τον Φεβρουάριο του 2025 ο επικεφαλής του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, στρατηγός Σεργκέι Σοϊγκού, επισκέφθηκε την Ινδονησία για συνομιλίες ασφαλείας με τον Πραμπόβο και τον Ινδονήσιο υπουργό Άμυνας.
Σύμφωνα με τον Σούμπριτζ, το μοτίβο είναι σαφές: ο νέος Ινδονήσιος πρόεδρος εργάζεται εντατικά για την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Ρωσία, ενώ ο Πούτιν φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά, παρά το βάρος του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο αναλυτής σημείωσε ακόμη ότι, παρότι ο Μαρλς είχε χαρακτηρίσει ιστορική τη συμφωνία ασφαλείας που υπέγραψε με τον Πραμπόβο τον Αύγουστο του 2024, στην πράξη η Ρωσία και η Ινδονησία έρχονται ολοένα και πιο κοντά — χωρίς η Τζακάρτα να θεωρεί ότι οφείλει να ενημερώσει ή να διαβουλευτεί με την Καμπέρα.
Κατά τον Σούμπριτζ, αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί εύλογη ανησυχία για την Αυστραλία, καθώς — όπως υποστηρίζουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση — «η Ρωσία δεν είναι ευπρόσδεκτη στη δική μας περιοχή, όμως φαίνεται πως είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη στην Ινδονησία».
Τέλος, υπενθύμισε ότι η Μόσχα και το Πεκίνο διατηρούν μια «χωρίς όρια» στρατηγική συνεργασία, που στηρίζει τις στρατιωτικές φιλοδοξίες και των δύο πλευρών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απόφαση της Ουκρανίας να επιβάλει κυρώσεις σε τρεις κινεζικές εταιρείες για παροχή όπλων στη Ρωσία — γεγονός που, όπως σημείωσε, εντάσσεται στο πλαίσιο της σκιώδους στήριξης που παρέχει το Πεκίνο στη Μόσχα μέσω εμπορίου και ανεφοδιασμού.
Η αντίδραση της Ρωσίας
Στη δημόσια συζήτηση παρενέβη και ο πρέσβης της Ρωσίας στην Ινδονησία, Σεργκέι Τολτσένοφ, μέσω επιστολής του προς τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας Jakarta Post. Αν και απέφυγε να επιβεβαιώσει αν η Μόσχα έχει ζητήσει τη φιλοξενία ρωσικών αεροσκαφών στην ινδονησιακή επικράτεια, υποστήριξε ότι όσα συμβαίνουν στη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας Manuhua «δεν έχουν καμία σχέση με την Αυστραλία».
Ο Τολτσένοφ φέρεται να διερωτήθηκε γιατί να ανησυχούν οι απλοί Αυστραλοί πολίτες για ζητήματα που λαμβάνουν χώρα 1.300 χιλιόμετρα μακριά, τονίζοντας ότι πρόκειται για διμερείς σχέσεις κυρίαρχων κρατών που δεν άπτονται της Αυστραλίας.
Στρατιώτης φυλάει σκοπιά κοντά σε μαχητικό αεροσκάφος σε αεροπορική βάση στο Blang Bintang της Ινδονησίας, στις 19 Μαΐου 2019. (Chaideer Mahyuddin/AFP μέσω Getty Images)
Ο πρέσβης άσκησε κριτική και στη στρατιωτική συνεργασία Αυστραλίας–ΗΠΑ, αφήνοντας αιχμές για την παρουσία «μεγάλων εξωπεριφερειακών δυνάμεων» στο αυστραλιανό έδαφος, οι οποίες —όπως ισχυρίστηκε— ενδέχεται να προκαλούν μεγαλύτερη αστάθεια στην περιοχή του Ειρηνικού. Ιδιαίτερα ανησυχητικά χαρακτήρισε τα σχέδια εγκατάστασης αμερικανικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς στην Αυστραλία, καθώς και την απόκτηση πυρηνοκίνητων υποβρυχίων από το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας στο πλαίσιο της τριμερούς συμμαχίας AUKUS.
Ο Τολτσένοφ πρόσθεσε ότι η στρατιωτική συνεργασία Ρωσίας–Ινδονησίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διμερούς σχέσης, επισημαίνοντας ότι αποσκοπεί στην ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας και των δύο χωρών, δεν στρέφεται κατά τρίτων και δεν συνιστά απειλή για την ασφάλεια της περιοχής Ασίας–Ειρηνικού. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα εθνικά συμφέροντα της Καμπέρα δεν μπορούν να επεκτείνονται στο έδαφος γειτονικών κυρίαρχων κρατών που ακολουθούν αυτόνομες και ενεργητικές πολιτικές.
Ομοιότητες με τη συμφωνία Κίνας–Νήσων Σολομώντα
Ωστόσο, ο Μάικλ Σούμπριτζ επανήλθε, εκφράζοντας έντονη ανησυχία και παραλληλίζοντας την υπόθεση Ρωσίας–Ινδονησίας με τη συμφωνία ασφαλείας μεταξύ Κίνας και Νήσων Σολομώντα, η οποία είχε αιφνιδιάσει την Αυστραλία το 2022.
Υπενθύμισε ότι και τότε η ύπαρξη της συμφωνίας είχε αποκαλυφθεί πρώτα από τα μέσα ενημέρωσης και όχι μέσω διπλωματικών διαύλων. Αρχικά, είχε επικρατήσει η συζήτηση για το αν η συμφωνία περιελάμβανε κινεζική στρατιωτική βάση — όμως, όπως είπε, αυτό αποδείχθηκε δευτερεύον.
Το ουσιώδες, σύμφωνα με τον Σούμπριτζ, ήταν πως η συμφωνία υπεγράφη τελικά, και η εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Νήσων Σολομώντα συνεχίζεται, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντικές στρατιωτικές επισκέψεις και κοινές επιχειρήσεις.
Με αυτή τη σύγκριση, ο Αυστραλός αναλυτής άφησε να εννοηθεί ότι και στην περίπτωση της Ινδονησίας, το ζήτημα δεν είναι αν θα υπάρξει άμεσα ρωσική βάση, αλλά το ότι έχει ήδη ξεκινήσει μια διαδικασία στενότερης συνεργασίας που μπορεί να οδηγήσει σε σταθερή ρωσική παρουσία στην περιοχή.
Με ένα κλίμα έντασης και αλληλοκατηγοριών κυμάνθηκε το σαββατοκύριακο του Ορθόδοξου Πάσχα στο μέτωπο της Ουκρανίας, καθώς Ρωσία και Ουκρανία επέρριψαν η μία στην άλλη ευθύνες για τη μη τήρηση της μονοήμερης πασχαλινής κατάπαυσης του πυρός που είχε προτείνει ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Και οι δύο πλευρές ισχυρίστηκαν ότι καταγράφηκαν εκατοντάδες επιθέσεις από την αντίπαλη πλευρά.
Ο Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος ξεκίνησε τη σύρραξη με την εισβολή χιλιάδων στρατιωτών στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, διέταξε στις 19 Απριλίου τις ρωσικές δυνάμεις να «παύσουν κάθε στρατιωτική δραστηριότητα» στη γραμμή του μετώπου από τις 6 το απόγευμα ώρα Μόσχας έως τα μεσάνυχτα της Κυριακής. «Καθοδηγούμενοι από ανθρωπιστικά κίνητρα, η ρωσική πλευρά ανακοινώνει πασχαλινή ανακωχή», δήλωσε ο Πούτιν σε συνάντησή του στο Κρεμλίνο με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Βαλερί Γκερασίμοφ.
Ωστόσο, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέρριψε αμέσως την πρωτοβουλία ως προσχηματική, επικαλούμενος νέες επιθέσεις από ρωσικής πλευράς. «Στις 17:15, εντοπίστηκαν ρωσικά επιθετικά drone στον ουκρανικό εναέριο χώρο», επεσήμανε, προσθέτοντας πως οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις και στις ρωσικές περιοχές Κουρσκ και Μπέλγκοροντ.
Στη συνέχεια, ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι η Ρωσία προσποιούταν την τήρηση της εκεχειρίας, ενώ στην πραγματικότητα εξαπέλυε εκατοντάδες πυρά πυροβολικού κατά τη διάρκεια του σαββατόβραδου, με τις επιθέσεις να συνεχίζονται και την Κυριακή. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανέφερε ότι πραγματοποιήθηκαν 26 επιθέσεις από τα μεσάνυχτα έως το μεσημέρι της Κυριακής, αμφισβητώντας ευθέως το αφήγημα της εκεχειρίας. «Ή ο Πούτιν δεν έχει πλήρη έλεγχο του στρατού του ή η κατάσταση αποδεικνύει πως στη Ρωσία δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση για τερματισμό του πολέμου – ενδιαφέρονται μόνο για την εικόνα [που βγάζουν] προς το εξωτερικό», έγραψε χαρακτηριστικά.
Την ίδια στιγμή, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας κατηγόρησε το Κίεβο για παραβίαση της εκεχειρίας πάνω από 1.000 φορές, ισχυριζόμενοι πως οι ουκρανικές δυνάμεις χτύπησαν ρωσικές θέσεις 444 φορές και εξαπέλυσαν πάνω από 900 επιθέσεις με drone, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών της Κριμαίας και των μεθοριακών περιοχών Μπρυάνσκ, Κουρσκ και Μπέλγκοροντ. «Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν νεκροί και τραυματίες μεταξύ πολιτών, ενώ έχουν προκληθεί ζημιές σε υποδομές», σημείωσε το υπουργείο.
Νωρίτερα την Κυριακή, ο ουκρανικός στρατός δήλωνε ότι υπήρξε πτώση της δραστηριότητας στη γραμμή του μετώπου. Την ίδια αίσθηση μετέφεραν και Ρώσοι στρατιωτικοί μπλόγκερ, οι οποίοι παρατήρησαν αισθητή υποχώρηση των επιχειρήσεων κατά μήκος του μετώπου.
Παράλληλα με τα παραπάνω, πληροφορίες αναφέρουν ότι η αμερικανική διοίκηση Τραμπ εργάζεται παρασκηνιακά για την επίτευξη μιας διαρκούς εκεχειρίας που θα οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου. Μάλιστα, την Παρασκευή, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο διεμήνυσαν πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποχωρήσουν από τις διαδικασίες ειρήνευσης αν δεν υπάρξει σύντομα απτή πρόοδος.
