Κυριακή, 10 Μαΐ, 2026

Διεθνές Συνέδριο «Ανατολική Μεσόγειος, Αιγαίο, Εύξεινος Πόντος: Νέες Προσεγγίσεις» στο Μουσείο Ακρόπολης

Το Μουσείο Ακρόπολης, σε συνεργασία με το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οργανώνει διεθνές συνέδριο με τίτλο Ανατολική Μεσόγειος, Αιγαίο, Εύξεινος Πόντος: Νέες Προσεγγίσεις, στις 7, 8 και 9 Νοεμβρίου 2025, στο Αμφιθέατρο «Δημήτριος Παντερμαλής» του Μουσείου Ακρόπολης.

Ήδη από την δεκαετία του 1990, το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου είχαν ξεκινήσει μία σειρά διοργάνωσης Συνεδρίων και Εκθέσεων σχετικών με τις συνδέσεις στην ανατολική και κεντρική Μεσόγειο στην αρχαιότητα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα διεθνή Συμπόσια:

  • «Interconnections in the Mediterranean 2500-500 BC» (Αθήνα, 1996),
  • «Eastern Mediterranean: Cyprus, Dodecanese, Crete 16th-6th cent. BC» (Ρέθυμνο, 1997)
  • «Sea Routes… Interconnections in the Mediterranean, 16th – 6th c. BC»(Ρέθυμνο, 2002)
  • «Cyprus and Aegean: Intercultural contacts from 3000 – 500 BC» (Πυθαγόρειο Σάμου, 2008)

καθώς και οι διεθνείς Εκθέσεις:

  • «Eastern Mediterranean. Cyprus-Dodecanese-Crete. 16th-6th cent. BC» (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, 1998)
  • «Πλόες. Από τη Σιδώνα στη Χουέλβα. Σχέσεις λαών της Μεσογείου 16ος-6ος αι. π.Χ.», (Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, 2003)
  • «Le Rotte di Omero», Museum of Cycladic Art (Musei Capitolini, Palazzo Cafarelli, Rome, 2001)

Στο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Ακρόπολης προστίθεται ο Εύξεινος Πόντος, με ακαδημαϊκούς και διακεκριμένους επιστήμονες διεθνούς κύρους να φωτίζουν νέες προσεγγίσεις της αρχαιότητας στη Μεσόγειο, το Αιγαίο και τον Εύξεινο Πόντο.

Η είσοδος στο συνέδριο είναι ανοιχτή για το κοινό.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην αγγλική γλώσσα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου

17:30-18:00 | Εισαγωγή

Καθηγητής Δρ Νικόλαος Χ. Σταμπολίδης, γενικός διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου

Μέρος Α΄: Κινήσεις στη Μεσόγειο – Κεντρική Μεσόγειος, Βόρεια Αφρική, Σικελία

Προεδρεύει ο Δρ Στέφανος Γκιματζίδης

09:30-10:00 | Ποιοι είναι οι ντόπιοι; Έλληνες άποικοι και οι διάφορες ομάδες αυτόχθονων πληθυσμών

Καθηγητής Irad Malkin, επισκέπτης καθηγητής Κλασικών Σπουδών (2017-2026), Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ομότιμος καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ

10:00-10:30 | Επανεξέταση των αρχαίων ελληνικών μεταναστεύσεων: Μια αρχαιολογική προσέγγιση των μυθικών μετακινήσεων

Καθηγήτρια Naoise MacSweeney, καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο της Βιέννης, Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας

10:30-11:00 | Διάλειμμα

11:00-11:30 | Ex Africa aliquid novi? Ανιχνεύοντας τις πολιτισμικές επαφές, από τον 19ο έως τον 21ο αιώνα

Δρ Alexandra Villing, επιμελήτρια των ελληνικών συλλογών, Τμήμα Ελλάδας και Ρώμης, Βρετανικό Μουσείο

11:30-12:00 | Αρχαϊκή Κυρήνη: Πολεοδομία και αρχιτεκτονική της αποικίας της Θήρας από την ίδρυσή της έως τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ.

Καθηγητής Oscar Mei, αναπληρωτής καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Urbino Carlo Bo

12:00-12:30 | Μέγαρα Υβλαία: επανεξέταση ενός μοντέλου υπό το πρίσμα των τελευταίων αρχαιολογικών ανασκαφών

Καθηγητής Jean-Christophe Sourisseau, καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Aix-Marseille, Διευθυντής του Ινστιτούτου Μεσογειακής Αρχαιολογίας ARKAIA (AMU), και Dr. Reine-Marie Bérard, ερευνητής του CNRS στο Κέντρο Camille Jullian

12:30-13:00 | Ο ρόλος των λατρειών στην ίδρυση των αποικιών στη Σικελία: μερικές περιπτωσιολογικές μελέτες από την αρχαϊκή εποχή

Δρ Paolo Daniele Scirpo, μεταδιδακτορικός ερευνητής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας

13:00-15:00 | Διάλειμμα

Μέρος Β΄: Ανατολική Μεσόγειος. Ο Λεβάντες και το Αιγαίο

Προεδρεύει η Δρ Alexandra Viling

15:00-15:30 | Η διάρθρωση των σχέσεων στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο κατά την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου

Δρ Στέφανος Γκιματζίδης, ανώτερος ερευνητής, Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών, Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο

15:30-16:00 | Κύπρος και Ανατολική Μεσόγειος (11ος-4ος αιώνας π.Χ.): Υλικές εκδηλώσεις οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής συνδεσιμότητας

Δρ Άννα Σατράκη, αρχαιολόγος, Τμήμα Αρχαιοτήτων, Κυπριακή Δημοκρατία

16:00-16:30 | Σχεδιασμός ή πρακτική; Τρέχουσα έρευνα για την αστική ανάπτυξη της Μιλήτου

Καθηγητής Christof Berns, καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αμβούργου, Ινστιτούτο Αρχαιολογίας και Πολιτιστικής Ιστορίας της Αρχαίας Μεσογείου

16:30-17:00 | Ιωνική Χώρα: Χρήση γης, χωρική οργάνωση και πολιτιστικές πρακτικές στην ύπαιθρο

Καθ. Elif Koparal, καθηγήτρια Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Mimar Sinan Güzel Sanatlar

17:00-17:30 | Σαμοθράκη: Η αρχαιολογία ενός νησιού από την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου έως το τέλος της Κλασικής Περίοδου

Δρ Δημήτρης Μάτσας, ομότιμος διευθυντής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης

17:30-18:00 | Η θέση της Τενέδου στο πλαίσιο της αρχαϊκής βορειοανατολικής Αιγαίου: Νέα δεδομένα από τη Νεκρόπολη

Καθηγητής Turan Takaoğlu, καθηγητής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο ÇanakkaleOnsekiz Mart

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου

Μέρος Γ΄: Θράκη και Μαύρη Θάλασσα

Προεδρεύει ο Δρ Δημήτρης Μάτσας

10:30-11:00 | Έβρος: η γεωαρχαιολογία ενός αρχαιοελληνικού αυτοκινητόδρομου στη Θράκη

Χρύσα Καραδήμα, προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης

11:00-11:30 | Θησαυροί μιας μικρής πόλης: οι τελευταίες ανακαλύψεις στην αρχαία Μυρμηκία

Δρ Alexander Butyagin, επικεφαλής της Αρχαιολογικής Επιτροπής του Μουσείου Ερμιτάζ

11:30-12:00 | Απολλωνία Ποντική: Ιόνιοι και Θράκες στην Αρχαϊκή Περίοδο

Καθ. Krastina Panayotova, αναπληρώτρια καθηγήτρια – Προϊσταμένη του Τμήματος Κλασικής Αρχαιολογίας, Εθνικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο με Μουσείο–Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών και Καθ. Margarit Damyanov, αναπληρωτής καθηγητής, Εθνικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο με Μουσείο–Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών

12:00-12:15 | Κλείσιμο

Δρ Στέφανος Γκιματζίδης

Οργανωτική Επιτροπή

Καθ. Δρ Νικόλαος Χ. Σταμπολίδης (Μουσείο Ακρόπολης, Πανεπιστήμιο Κρήτης)

Καθ. Εμμανουήλ Στεφανάκης (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)

Δρ Ελπίδα Κοσμίδου (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)

Κα Σοφία Σταυροπούλου (Μουσείο Ακρόπολης)

Αρχηγός ΓΕΕΘΑ: Η 28η Οκτωβρίου υπενθυμίζει το εθνικό χρέος όλων μας

Η 28η Οκτωβρίου είναι ημέρα εθνικής μνήμης και ανάδειξης του εθνικού χρέους όλων ημών, προκειμένου να διαφυλάξουμε την πορεία του γένους προς το μέλλον. Αυτό επισημαίνει στην ημερήσια διαταγή του για την εθνική επέτειο ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, στρατηγός Δημήτριος Χούπης.

Απευθυνόμενος στους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς, μαθητές παραγωγικών σχολών, στρατιώτες, ναύτες, σμηνίτες, εθνοφύλακες, εφέδρους και το πολιτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ τονίζει ότι η 28η Οκτωβρίου αποτελεί ζωντανή υπενθύμιση της κορυφαίας εκείνης στιγμής κατά την οποία το Έθνος, μέσα από τις αποφάσεις και τις θυσίες του, στάθηκε όρθιο απέναντι στην επεκτατική και αναθεωρητική επιβουλή του ολοκληρωτισμού και στην άνευ όρων υποταγή.

Πρόκειται, όπως σημειώνει, για ημέρα τιμής όχι μόνο του ένδοξου παρελθόντος, αλλά και της διαχρονικής αρετής της αξιοπρέπειας, της ευψυχίας και της ενσυνείδητης επιλογής των Ελλήνων να θεωρούν υπέρτατο αγαθό, πάνω από κάθε τίμημα, την κατάκτηση και τη διατήρηση της Ελευθερίας.

Ο στρατηγός Χούπης αναφέρει ότι το «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν υπήρξε μεμονωμένη πράξη πολιτικής βούλησης, αλλά συλλογική ανάληψη εθνικής ευθύνης, η οποία έκτοτε αποτελεί ανέσπερο και οικουμενικό φάρο υπερηφάνειας και τιμής. Υπογραμμίζει ότι οι Έλληνες της εποχής εκείνης υπερέβησαν τον φόβο με απαράμιλλο σθένος, αποδεικνύοντας πως η εθνική ενότητα και ομόνοια μετουσιώνονται σε αποφασιστικότητα, νίκη και φιλοπατρία.

Εξηγεί ότι επρόκειτο για έγκαιρη και μεθοδευμένη εθνική εγρήγορση, η οποία οδήγησε στη στρατηγική απόφαση που, αν και ελήφθη υπό αντίξοες συνθήκες και χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας, απέδειξε εκ του αποτελέσματος ότι το υψηλό φρόνημα, η αρχοντιά, η λεβεντιά και το φιλότιμο του ελληνικού λαού οδηγούν πάντοτε στη νίκη και τη δόξα του Έθνους.

Κατά τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, η απόφαση εκείνη υπήρξε πράξη εθνικής αυτογνωσίας και σύμβολο ηθικής ανθεκτικότητας και ομοψυχίας πολιτών, πολιτικής ηγεσίας και στρατεύματος, που ξεπέρασε τα στενά γεωγραφικά όρια της Ελλάδας.

Ο στρατηγός αναφέρεται και στην πνευματική διάσταση της ημέρας, υπογραμμίζοντας ότι το ελληνικό έθνος κατάφερε για ακόμη μία φορά να υπερβεί τη φθορά του χρόνου και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής, επιτυγχάνοντας, όπως έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης, «ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά». Τονίζει ότι εκείνη την ημέρα η μακραίωνη ελληνορθόδοξη πίστη και η ιστορία του ελληνισμού στήριξαν το οικοδόμημα του έθνους, ενώ η Αγία Σκέπη της Θεοτόκου υπήρξε πνευματική ασπίδα, πηγή εμψύχωσης, ενθάρρυνσης και ηθικού μεγαλείου για όσους πολέμησαν στην Ήπειρο, την Πίνδο και σε όλα τα πεδία των μαχών.

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ σημειώνει ότι η αδιάπτωτη αυταπάρνηση και η αφοσίωση στο καθήκον μετουσιώθηκαν τότε σε σωματική και ψυχική αντοχή και πατριωτικό σθένος για την κατάκτηση της ελευθερίας της πατρίδας και του γένους ολόκληρου. Το Έπος του ’40, τονίζει, επαναφέρει στη μνήμη τους ήρωες, επώνυμους και αφανείς, άνδρες και γυναίκες, που υπερασπίστηκαν με ανενδοίαστη φιλοπατρία την αξιοπρέπεια της ύπαρξης. Εκείνους που έδρασαν μακριά από τη δημοσιότητα, χωρίς επιδίωξη αναγνώρισης ή προβολής, αλλά με απόλυτη αφοσίωση στο καθήκον και τη σιωπηλή τιμή της ιστορικής μνήμης.

Ο στρατηγός Χούπης υπενθυμίζει τα λόγια του υποσμηναγού Μαρίνου Μητραλέξη, ο οποίος έγραφε στο ημερολόγιό του ότι «το σημαντικό ίσως δεν είναι να νικάς, αλλά να μη χάνεις την ψυχή σου, ούτε στον πόλεμο ούτε στη δόξα». Η κατάρριψη, με εμβολισμό, του εχθρικού βομβαρδιστικού στον ουρανό του 1940 δεν υπήρξε, όπως σημειώνει, απλώς επίδειξη τόλμης, αλλά μαρτυρία ψυχικής ελευθερίας και πράξη συνώνυμη του μέτρου και του ήθους της ελληνικής ψυχής. Αυτό το ήθος, προσθέτει, αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη του Έθνους: η ανιδιοτελής προσφορά της ίδιας της ζωής υπέρ πίστεως και πατρίδος δεν επιβάλλεται, αλλά αναβλύζει αυθόρμητα από τη γνήσια πατριωτική συνείδηση και την υπεροχή της σεμνότητας του «εμείς» έναντι της αλαζονείας του «εγώ».

Σύμφωνα με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, το Έπος του ’40 αποδεικνύει ότι τα κατορθώματα των Ελλήνων δεν οφείλονται στην υλική ή αριθμητική υπεροχή, αλλά στην ψυχική και ηθική δύναμη των αγωνιστών του Έθνους, η οποία πηγάζει από τον ακατάλυτο δεσμό της Ορθόδοξης πίστης με την ελληνική ψυχή. Υπενθυμίζει, δε, τα λόγια του ποιητή: «Η μεγαλοσύνη στα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα».

Απευθυνόμενος στις γυναίκες και στους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων, ο στρατηγός Χούπης τονίζει ότι «η γενιά του ’40 άφησε σε όλους εμάς βαρύτιμο κληροδότημα ευθύνης, που δεν εξαντλείται στη μνημόνευση του ενδόξου παρελθόντος ούτε περιορίζεται στη διαφύλαξη της ιστορικής μας μνήμης, αλλά συνιστά κέλευσμα εγρήγορσης και οδηγό καθοδήγησης». Καλεί όλους να εμπνευστούν από το παράδειγμα εκείνης της γενιάς, να το υπηρετήσουν με συνέπεια και σεβασμό και να το μεταλαμπαδεύσουν στους επόμενους, πλουσιότερο μέσα από το έργο και το ήθος τους.

Με αφορμή την επέτειο, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ καλεί τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να συνεχίσουν να επιτελούν το καθήκον τους προς την πατρίδα, θεραπεύοντας το αειθαλές αγαθό της εθνικής άμυνας με αφοσίωση, ευψυχία και επαγγελματισμό, τιμώντας την ιστορική παρακαταθήκη όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις. Υπογραμμίζει ότι η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι μόνο επαγγελματική υποχρέωση, αλλά πράξη τιμής και συνέχειας προς τους ηρωικούς προκατόχους και ευθύνης απέναντι στις μελλοντικές γενιές.

Ο στρατηγός Χούπης επισημαίνει ότι «στην παρούσα ιστορική συγκυρία, η πατρίδα εμπιστεύεται σε εμάς ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει: την Εδαφική Ακεραιότητα, την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία της».

Διαβεβαιώνει ότι, όπως τότε, έτσι και σήμερα, «αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου Εδάφους» και θα συνεχίσουν να το πράττουν αδιαλείπτως, με ακατάβλητο φρόνημα, αδιασάλευτη πίστη και αποστολική προσήλωση στο ιερό χρέος, «καθ’ ομοίωσιν εκείνων που απέδειξαν ότι η Ιστορία γράφεται όταν το καθήκον προς την Πατρίδα υπερβαίνει το ‘εγώ’ και διαφυλάττει το ‘εμείς’».

Αναφερόμενος στο μέλλον, εξηγεί ότι το όραμα της Ατζέντας 2030 του υπουργείου Εθνικής Άμυνας αποτελεί συνεκτικό σχέδιο μετεξέλιξης των Ενόπλων Δυνάμεων, που αντλεί έμπνευση από τον διαχρονικό αξιακό κώδικα του Έθνους και τον μετατρέπει σε δύναμη προόδου. Με βάση τα διδάγματα του παρελθόντος και με διορατικότητα απέναντι στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον ασφαλείας, οικοδομείται ένα νέο οικοσύστημα Ενόπλων Δυνάμεων, ευέλικτων, τεχνολογικά προηγμένων, καινοτόμων και ανθρωποκεντρικών, ικανών να αποτελέσουν όχι μόνο ισχυρή αποτρεπτική δύναμη, αλλά και θεσμικό πυλώνα σταθερότητας, ειρήνης και ευημερίας για τις επόμενες γενιές.

Κλείνοντας, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ τονίζει ότι όσο οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στέκουν προμαχώνες της κρατικής κυριαρχίας και θεματοφύλακες των αξιών και των ιδανικών του Έθνους, «η Ελλάς θα πορεύεται όρθια, ακέραια και ελεύθερη εις το διηνεκές».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οχυρό Λίσσε, ένα μνημείο ελευθερίας, δύναμης και διαχρονικής μνήμης

Στο Κάτω Νευροκόπι της Δράμας, εκεί όπου η ιστορία ανασαίνει μέσα από το βουνό, στέκει το οχυρό Λίσσε, ένα από τα πιο ηρωικά οχυρά της περίφημης «Γραμμής Μεταξά». Αγέρωχο, αυστηρό και συνάμα συγκινητικά ανθρώπινο, το Λίσσε αποτελεί σύμβολο αντίστασης, μνήμης και ελευθερίας.

Εδώ, στις 6 Απριλίου 1941, γράφτηκε ένα από τα πιο λαμπρά κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Οι στρατιώτες του οχυρού αντιστάθηκαν με απαράμιλλο θάρρος απέναντι στις γερμανικές δυνάμεις, υπερασπιζόμενοι κάθε μέτρο γης, κάθε πέτρα, κάθε στοά. Το οχυρό δεν κατελήφθη ποτέ στη μάχη· παραδόθηκε μόνο όταν η Θεσσαλονίκη είχε ήδη πέσει.

Το λευκό μάρμαρο και οι ασβεστωμένοι τοίχοι του μνημείου ακτινοβολούν κάτω από το φως του ήλιου, στο ύψωμα πάνω από την ομώνυμη τοπική κοινότητα Οχυρού του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου. Είναι δύσκολο ο επισκέπτης να μην κοντοσταθεί, καθώς από μακριά το μνημείο μοιάζει με κυκλαδίτικο εξωκκλήσι πάνω σε έναν πρασινισμένο λόφο.

Η αντίθεση των χρωμάτων είναι το πρώτο δυνατό συναίσθημα που γεννιέται καθώς ο επισκέπτης ανηφορίζει προς το οχυρό του Λίσσε. Ογδόντα τέσσερα χρόνια μετά, παραμένει ένα σημαντικό κέντρο ιστορικής μνήμης και αλήθειας, με καθηλωτική θέα σε όλο το οροπέδιο του Κάτω Νευροκοπίου. Στην πραγματικότητα, εκείνο που χαρακτηρίζει σήμερα τον χώρο αυτό —το πιο δυνατό του σημείο— είναι το ιδιαίτερο «πάντρεμα» που έχει επιτευχθεί ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, χάρη στη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας.

Η ιστορία ζωντανεύει με την τεχνολογία

Παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, μια επίσκεψη στο οχυρό Λίσσε αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Είναι τόπος όπου το «Όχι» του 1940 αντηχεί ξανά, μέσα από τις φωνές και τις σκιές εκείνων που δεν λύγισαν. Είναι ένα μάθημα ελευθερίας που δεν περιορίζεται σε μια επέτειο, αλλά συνεχίζει να εμπνέει, να συγκινεί, να ενώνει. Το «Όχι» του 1940 μετατράπηκε εδώ, στην εσχατιά της Ελλάδας, λίγους μήνες αργότερα, σε πράξη ανδρείας, σε θυσία, σε σιωπηλό όρκο ελευθερίας.

Η επίσκεψη στο Οχυρό Λίσσε σήμερα δεν είναι μια απλή περιήγηση. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας Εικονικής Πραγματικότητας (VR), ο επισκέπτης φορά την ειδική μάσκα και ταξιδεύει πίσω στον χρόνο. Βλέπει μπροστά του την κατασκευή των οχυρών, περπατά μέσα στα υπόγεια τούνελ και ακούει τις αφηγήσεις των γεγονότων όπως ακριβώς συνέβησαν.

(Αρχείο ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

Η ιστορία παύει να είναι απλή αφήγηση και γίνεται εμπειρία. Μέσα στις στοές, μια ολογραφική προβολή στρατιώτη του 1941 υποδέχεται τον επισκέπτη. «Μιλά» σαν να είναι εκεί, τώρα, περιγράφοντας τη ζωή, τις αγωνίες και τη δύναμη ψυχής όσων πολέμησαν. Η τεχνολογία εδώ δεν αντικαθιστά τη μνήμη — αντίθετα, τη φωτίζει με τρόπο που αγγίζει τον επισκέπτη βαθιά. Χάρη στον κ. Νίκο Πάχτα και τη δημιουργική ομάδα της Digital Innovations, η ολογραφική απεικόνιση του υπερασπιστή των οχυρών, ο οποίος σε μια ανάπαυλα της μάχης εξιστορεί ιδιαίτερα γλαφυρά τα γεγονότα, εντυπωσιάζει και συγκινεί μικρούς και μεγάλους.

Μια μεγάλη προσπάθεια αναγέννησης

Πίσω από αυτή τη νέα εποχή του Οχυρού βρίσκεται μια συντονισμένη προσπάθεια της διοίκησης του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου. Ο Ησαΐας Χατζηκωνσταντίνου, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και υπεύθυνος για την οργάνωση και λειτουργία του Οχυρού, μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με περηφάνια και ευθύνη για όσα έχουν επιτευχθεί.

«Τον τελευταίο χρόνο καταβάλλουμε μια συστηματική προσπάθεια να οργανώσουμε το Οχυρό Λίσσε σωστά, όπως του αξίζει. Δεν είναι μόνο ένας ιστορικός χώρος, αλλά ένα ζωντανό μνημείο που οφείλουμε να προστατεύσουμε, να αναδείξουμε και να μεταδώσουμε στις επόμενες γενιές», τονίζει ο κ. Χατζηκωνσταντίνου.

Παράλληλα, συνεχίζεται μια σημαντική πρωτοβουλία συλλογής και τεκμηρίωσης αρχειακού υλικού. «Ξεκινήσαμε», αναφέρει, «να συγκεντρώνουμε πολύτιμα τεκμήρια, φωτογραφίες, επιστολές, αντικείμενα και μαρτυρίες που σχετίζονται με τη μάχη και τους ανθρώπους του Οχυρού. Κάθε νέο στοιχείο που προστίθεται κάνει την αφήγηση πιο πλήρη και πιο ανθρώπινη. Καταφέραμε να συγκεντρώσουμε σπάνιο φωτογραφικό υλικό, το οποίο έχουμε ψηφιοποιήσει, και σύντομα ο επισκέπτης θα μπορεί να το δει σε μια συσκευή αφής. Πρόκειται για ένα φωτογραφικό άλμπουμ του Γερμανού Λοχία Αντόν Μπλάζιους (Anton Blasius), το οποίο περιέχει φωτογραφίες από τη στρατιωτική του ζωή (Γαλλία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ελλάδα), από την κατάταξή του στον γερμανικό στρατό μέχρι την επιστροφή του στη Γερμανία ως τραυματία από το ρωσικό μέτωπο. Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι από την επιχείρηση κατάληψης των οχυρών, στην οποία συμμετείχε ο ίδιος. Οι φωτογραφίες αυτές φέρουν ημερομηνία 6 Απριλίου 1941. Ογδόντα τέσσερα χρόνια μετά, στις 6 Απριλίου 2025, οι φωτογραφίες παραδόθηκαν εκεί όπου τραβήχτηκαν, στον σημερινό Δήμο Κάτω Νευροκοπίου».

(Αρχείο ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

«Επιπλέον», επισημαίνει ο δραστήριος πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, «σε συνεργασία με τις υπηρεσίες του Ελληνικού Στρατού, επιχειρούμε να παραλάβουμε τον οπλισμό του οχυρού και τις αυθεντικές στολές των αξιωματικών που συνέδεσαν το όνομά τους με τη λαμπρή ιστορία αυτού του χώρου».

Το αποτέλεσμα αυτής της συστηματικής δουλειάς και συλλογικής προσπάθειας είναι ήδη εμφανές. Η επισκεψιμότητα του οχυρού αυξήθηκε εντυπωσιακά, φτάνοντας από την αρχή του έτους τους 10.000 επισκέπτες, ανάμεσά τους και αρκετούς ξένους.

«Το Οχυρό Λίσσε έχει πλέον προσελκύσει επισκέπτες και από άλλες χώρες. Έρχονται για να γνωρίσουν από κοντά αυτό το κομμάτι της ελληνικής και ευρωπαϊκής ιστορίας. Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων να στέκονται με σεβασμό μπροστά σε αυτό το μνημείο», αναφέρει ο κ. Χατζηκωνσταντίνου.

Η μνήμη ως πυξίδα του μέλλοντος

Η εμπειρία στο Οχυρό Λίσσε δεν σταματά στη μνήμη. Στις αίθουσές του φιλοξενούνται αυθεντικά αντικείμενα του 1941: στολές, κράνη, προσωπικά είδη στρατιωτών, σπάνιες φωτογραφίες και τεκμήρια. Η συλλογή εμπλουτίζεται συνεχώς, ώστε κάθε φορά ο επισκέπτης να ανακαλύπτει κάτι νέο.

Το πρόθυμο και καταρτισμένο προσωπικό του οχυρού υποδέχεται τους επισκέπτες με γνώση και σεβασμό, προσφέροντας όχι απλώς μια ξενάγηση, αλλά μια ανθρώπινη εμπειρία φιλοξενίας. Εδώ, η ιστορία δεν είναι μακρινή· παραμένει ζωντανή και γίνεται οικεία μέσα από τα εκθέματα και τη σύγχρονη τεχνολογία.

Το Οχυρό Λίσσε έχει χαρακτηριστεί ως «ναυαρχίδα» της Γραμμής Μεταξά, όπου ο Ελληνικός Στρατός πολέμησε εναντίον των γερμανικών και βουλγαρικών μεραρχιών στις 6 και 7 Απριλίου 1941. Παρά τις σφοδρές επιθέσεις των εισβολέων, τα οχυρά της περιοχής δεν καταλήφθηκαν και παραδόθηκαν μόνο μετά τη Συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι έντεκα από τα συνολικά είκοσι ένα οχυρά της Γραμμής Μεταξά, από τον Στρυμόνα μέχρι την Κομοτηνή, βρίσκονται σήμερα στον Δήμο Κάτω Νευροκοπίου Δράμας.

(Αρχείο ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

Οι οχυρώσεις του Λίσσε αποτελούνται από τέσσερις ομάδες στοών («χελώνες») σε όλη την έκταση του λόφου, με υπόγειες στοές που ξεπερνούν τα 950 μέτρα συνολικά. Δύο από τα συμπλέγματα στοών επικοινωνούν με υπόγειες διαβάσεις, ενώ τα άλλα δύο αποτελούν αυτόνομες αμυντικές εγκαταστάσεις.

Το οχυρό διέθετε πολυβολεία, εγκαταστάσεις για διαμονή και αποθήκευση, δεξαμενές νερού, ηλεκτρογεννήτριες, οπλισμό και θέσεις για στρατιωτικά οχήματα. Η δύναμή του αποτελούνταν από 12 αξιωματικούς και 457 οπλίτες. Λόγω της απαραίτητης μυστικότητας και της ανάγκης για καμουφλάζ, οι εγκαταστάσεις είναι δυσδιάκριτες από την εξωτερική πλευρά και η πρόσβαση σε αρκετές από τις εισόδους είναι δύσκολη. Επισκέψιμη σήμερα είναι μόνο μία «χελώνη».

Του Β. Λωλίδη

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Λέσβος τιμά τον ήρωα του 1940 Γιώργο Κουβελίδη

Στην επέτειο των 85 χρόνων από το έπος του 1940, ο Δήμος Δυτικής Λέσβου, οι συγχωριανοί του στον Πολιχνίτο, οι Μικρασιάτες αλλά και οι Κρητικοί της Λέσβου θυμούνται έναν δικό τους «μικρό ήρωα».

Το 19χρονο προσφυγόπουλο από τη Σμύρνη, Γιώργο Κουβελίδη, που αντί της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οποία είχε εισαχθεί, στις 2 Οκτωβρίου 1940 – μόλις 26 ημέρες πριν από την έναρξη του πολέμου – παρουσιάστηκε στη Σχολή Ευελπίδων, «επειδή η πατρίδα κινδυνεύει». Ήταν ο πρώτος νεκρός, σχεδόν αμούστακο παιδί, στη Μάχη της Κρήτης, στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, πολεμώντας τα ναζιστικά στρατεύματα κατά την αποβίβασή τους στο νησί.

Σήμερα, Δευτέρα 27 Οκτωβρίου, στις 5 το απόγευμα, στην πλατεία του Ηρώου του Πολιχνίτου, στη διάρκεια εκδήλωσης τιμής για το έπος του 1940 και παρουσία σημερινών συναδέλφων του, αντιπροσωπίας της Σχολής Ευελπίδων, ο Γιώργος Κουβελίδης θα περάσει «αφηρωισμένος» στην αιωνιότητα. Θα πραγματοποιηθούν τα αποκαλυπτήρια του μνημειακού χώρου με την προτομή του, έργο που αποφάσισε ο Δήμος Δυτικής Λέσβου και υλοποιήθηκε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με επιστημονικά υπεύθυνο τον εικαστικό καθηγητή Χάρη Κοντοσφύρη. Η προτομή αποτελεί έργο του καθηγητή Χρήστου Τσώτσου.

Οι στίχοι του Κωνσταντίνου Καβάφη «…και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κι οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε» είναι σμιλεμένοι σε ντόπιο ηφαιστειογενή ιγνιμβρίτη και κυριαρχούν στον χώρο. «Η σύνθεση του γλυπτικού συνόλου, δίπλα στο μνημείο πεσόντων, και η ελαφρά προς δυσμάς στροφή του βάθρου οδηγούν το βλέμμα του ήρωα προς την ανηφόρα του Καρδώνα, την κατοικία Κουβελίδη και το πρατήριο καυσίμων του πατέρα του, αμέσως μετά το ξενοδοχείο. Το βάθρο, επίσης από ιγνιμβρίτη, σε συνδυασμό με τον τοπικό λευκό βράχο του Πολιχνίτου, δημιουργεί μια ισχυρή μνημονική παρουσία. Σκιές λιθίνες ιγνιμβρίτη απλώνονται προς το πίσω μέρος του βάθρου, προοπτικά αναρριχούμενες στο κράσπεδο του κήπου — καμπυλωτά ακανόνιστες, ως το ‘εκρέον αίμα’ που φέρει ανάγλυφα ο καβαφικός στίχος — προκειμένου να συνδεθούν με τον επανατοποθετημένο λευκό βράχο ιγνιμβρίτη του Πολιχνίτου. Το εξαιρετικό τεμάχιο λευκής κίσσηρης, μεγαλοπρεπές στην τυχαία τομή του, φέρει έναν διακριτικό σπειροειδή σχηματισμό πορφυρού ιζήματος, στην παλμικότητα της καρδιάς του ήρωα τη στιγμή του πυροβολισμού» αναφέρει για το έργο τέχνης ο εικαστικός που το επιμελήθηκε, καθηγητής Χάρης Κοντοσφύρης.

Όσον αφορά την προτομή του, ο κ. Κοντοσφύρης συμπληρώνει: «Η προτομή του Κουβελίδη, φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Χρήστο Τσώτσο, δεν είναι απλή αναθηματική γλυπτική. Κατασκευασμένη από ορείχαλκο, αναδεικνύει το βλέμμα του ήρωα πίσω από τα γυαλιά του: στο δεξί γυαλί αποτυπώνονται οι ορίζοντες των τελευταίων θαλασσών που είδε – το Κυθήρειο, το Αιγαίο, το Ιόνιο και το Κρητικό πέλαγος. Στο αριστερό, οι σπασμένες αμφίρροπες γραμμές σχηματίζουν έναν σταυρό, αναδεικνύοντας τη στιγμή και την πτώση του νεαρού ήρωα. Ο γλύπτης δεν εξωράισε το βλέμμα, αλλά συνέθεσε την κακοτοπιά του θανάτου σαν μια στιγμή που βιώνουμε ξανά και ξανά, παρακολουθώντας το γλυπτικό πορτρέτο. Οι γραμμικές υπογραμμίσεις και τα ίχνη από τα εργαλεία ζωντανεύουν τη μορφή του, δίνοντάς της σχεδόν ζωγραφική και σχεδιαστική διάσταση. Το μνημείο επιτρέπει στον θεατή να αντιληφθεί τον ήρωα ως ενήλικο, πλήρη ημερών, παρά τη νεαρή του ηλικία — ένα μοναδικό εύρημα για μνημείο νέου ήρωα».

Αναφερόμενος συνολικά στο έργο, ο κ. Κοντοσφύρης καταλήγει: «Η σύνθεση στον χώρο και το φως δίνει τη δυνατότητα η παρουσία του Κουβελίδη να γίνεται αισθητή από κάθε γωνιά. Το μνημείο δεν τιμά μόνο έναν νεαρό που έπεσε για την πατρίδα, αλλά ενσαρκώνει την ιδέα της αρετής, της γενναιότητας και της αυτοθυσίας. Η θυσία του Γεωργίου Κουβελίδη παραμένει ζωντανή και σήμερα, όχι ως αφηρημένο γεγονός, αλλά ως ενεργό μήνυμα ηθικής και ιστορικής μνήμης — μια διαρκής υπενθύμιση ότι η αρετή και η πίστη στο καθήκον έχουν αξία, ακόμα και απέναντι στην ήττα και στο σκοτάδι της εποχής».

Των αποκαλυπτηρίων θα ακολουθήσει, στην αίθουσα του Πολυκέντρου Πολιχνίτου, ομιλία του Συνταγματάρχη (ΠΖ) Παναγιώτη Νάκου, ιστορικού της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, με θέμα «Η Μάχη της Κρήτης και ο ήρωας Εύελπις Γιώργος Κουβελίδης».

Σε δήλωσή του για το έργο που παραδίδει σήμερα ο Δήμος Δυτικής Λέσβου, ο δήμαρχος Ταξιάρχης Βέρρος αναφέρει:

«Τιμάμε, με καθυστέρηση των τοπικών κοινωνιών ομολογουμένως, τον Εύελπη Γιώργο Κουβελίδη. Ένα προσφυγόπουλο στον Πολιχνίτο, από τα άγια χώματα της Ιωνικής Σμύρνης, που τον Σεπτέμβριο του 1940 διάλεξε τον δύσκολο δρόμο της Σχολής Ευελπίδων αντί για τον εύκολο, για την εποχή, δρόμο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Που έχυσε το αίμα του για αυτή την πατρίδα στα άγουρα ακόμα νιάτα του. “Ωραίος ως Έλληνας”, καταπώς λέει ο ποιητής.

Δεν εξοφλούμε όμως το χρέος τιμής του τόπου στον ήρωα. Το χρέος αυτό δεν εξοφλήθηκε ούτε με την ανακατασκευή του μνήματός του στο νεκροταφείο του Πολιχνίτου, φέτος τον Μάιο, όπου τοποθετήσαμε τα λείψανά του μαζί με εκείνα των γονιών του. Γιατί τόσα χρόνια, τόσοι και τόσοι, έλεγαν αλλά δεν έπρατταν.

Δεν εξοφλείται με την κατασκευή του μνημείου του στην πλατεία του Ηρώου και της προτομής του, τη δημιουργία των οποίων αναθέσαμε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και στους καθηγητές της Χρήστο Τσώτσο και Χάρη Κοντοσφύρη, οι οποίοι μας παραδίδουν ένα αληθινό έργο τέχνης.

Δεν θα εξοφληθεί όμως ούτε και με το επόμενο βήμα μας, αυτό της συντήρησης της οικίας Κουβελίδη —τελευταίας προσφοράς της προσφυγικής οικογένειας στον τόπο μας— ώστε να στεγαστεί εκεί, εκτεθειμένη μουσειολογικά και σύγχρονα, η λαογραφική συλλογή του Πολιχνίτου, μαζί με μια αίθουσα αφιερωμένη στην ιστορία του Γιώργου και των γονιών του, στην ιστορία των Μικρασιατών του Πολιχνίτου.

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου καταθέτει ένα δάφνινο στεφάνι μνήμης στον μνημειακό χώρο για τον δικό μας ‘μικρό ήρωα’ και τον παραδίδει στη νέα γενιά ως αφορμή έμπνευσης και πίστης στη συνέχεια ενός τόπου που γεννά ήρωες».

Για τον Γιώργο Κουβελίδη

Ο γεννημένος στη Σμύρνη πρόσφυγας στον Πολιχνίτο, Γιώργος Κουβελίδης, παιδί του Νικόλαου και της Ευανθίας από το Αξάρι της Μικρασίας, συνδύαζε μοναδικά τη ζωντάνια και τον ενθουσιασμό του νέου με μια βαθύτερη αίσθηση καθήκοντος και ηθικής που θα ταίριαζε σε κάποιον μεγαλύτερό του.

Από ένα απόσπασμα έκθεσής του στο σχολείο αποκαλύπτεται ένας έφηβος εραστής της ειρήνης, της δημιουργίας, της ανθρωπιάς και της συνειδητής υπακοής στους νόμους της πολιτείας. Η αγωνία και η απορία του ήταν ποια πρέπει να είναι η στάση του ανθρώπου μετά τον πόλεμο. Για τη στάση του ανθρώπου στον πόλεμο δεν είχε απορία.

Μαθαίνει ξένες γλώσσες, γράφεται σε φυσιολατρικό σύλλογο, συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις, γράφει θεατρικά έργα, μεταφράζει, γράφει πεζά και ποιήματα, μαθαίνει χορούς με άλλους συμμαθητές του, εκδίδει λογοτεχνικό περιοδικό, κάνει μαθήματα κιθάρας, αριστεύει στο σχολείο. Καθοριστικό ρόλο για όλες αυτές τις δραστηριότητες, πέρα από την οικογένειά του – που του μετέδωσε το κοσμοπολίτικο πνεύμα του Μικρασιάτη – έπαιξε το περιβάλλον μιας μεγάλης πόλης όπως η Μυτιλήνη, όπου βρέθηκε για να ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Γυμνάσιο, καθώς και οι δάσκαλοί του.

Ο Γιώργος Κουβελίδης κατατάχθηκε στη Σχολή Ευελπίδων στις 2 Οκτωβρίου 1940. Έτσι, την 28η Οκτωβρίου, κατά την έναρξη του πολέμου, ήταν μόλις 26 ημερών Εύελπις. Ως πρωτοετής της Σχολής δεν συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, αλλά εκπαιδευόταν έως και τη συνθηκολόγηση και την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα.

Σύμφωνα με τον Στρατηγό Γ. Π. Μπερδέκλη, «Η Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων θα υφίστατο την τύχη των άλλων εις Αθήνας στρατιωτικών μονάδων και καταστημάτων, παραδιδόμενη αμαχητί εις τον εχθρόν. Οι Ευέλπιδες, φλεγόμενοι υπό πατριωτικού ενθουσιασμού, δεν ηδυνήθησαν να πεισθώσι όπως καταθέσωσι τα όπλα και θεωρήσωσι την Ελλάδα υποκύπτουσα εις την εχθρικήν δύναμιν. Ο πατριωτισμός των οδήγησεν τούτους εις στάσιν. Κατήργησαν την διοίκησιν και τους αξιωματικούς, οι οποίοι συντάχθηκαν με την άποψη της παραδόσεως, και ανηγόρευσαν προσωρινόν Διοικητήν τον Λοχαγόν πολεμικής διαθεσιμότητας Δανίκαν Θεμιστοκλή, υπηρετούντα εις την Σχολήν τότε λόγω του πολέμου. Ο Λοχαγός ούτος μετά των κατώτερων αξιωματικών, οίτινες ετέθησαν επικεφαλής των στασιασάντων Λόχων και Διμοιριών Ευελπίδων, έφτασαν εις την Κρήτην (μαχόμενοι, πορευόμενοι και βομβαρδιζόμενοι καθ’ οδόν)…».

Μεταξύ των Ευελπίδων που μετακινήθηκαν στην Κρήτη ήταν και ο Γιώργος Κουβελίδης. Η μάχη για την κατάληψη της Κρήτης διήρκεσε περίπου 20 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης σκοτώθηκε ο Εύελπις Κουβελίδης.

Το στρατόπεδο του Πολιχνίτου φέρει το όνομά του: «Στρατόπεδο Γεωργίου Κουβελίδη». Το πατρογονικό του σπίτι δωρίθηκε στον τότε Δήμο Πολιχνίτου και στεγάζει τη λαογραφική συλλογή, η οποία πρόκειται σύντομα να επισκευαστεί από τον Δήμο Δυτικής Λέσβου.

Τον περασμένο Μάιο, με φροντίδα του Δήμου Δυτικής Λέσβου, πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των λειψάνων του ήρωα, τα οποία τοποθετήθηκαν μαζί με τα λείψανα των γονιών του σε νέο τάφο που κατασκευάστηκε σε περίοπτη θέση στο νεκροταφείο του Πολιχνίτου.

Του Στρατή Μπαλάσκα

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο Τόκυο ο Τραμπ, έπονται Ν. Κορέα, Κίνα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αναχώρησε σήμερα από το διεθνές αεροδρόμιο της Κουάλα Λουμπούρ, ολοκληρώνοντας την επίσκεψή του στη Μαλαισία και αναχωρώντας για την Ιαπωνία, δεύτερο σταθμό της περιοδείας του στην Ασία.

Στο Τόκυο, ο Τραμπ αναμένεται να έχει συνομιλίες με τη νέα πρωθυπουργό Σανάι Τακαΐτσι και να γίνει δεκτός από τον αυτοκράτορα Ναρουχίτο. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι στην ατζέντα περιλαμβάνονται η ασφάλεια στον Ινδο-Ειρηνικό, οι αλυσίδες εφοδιασμού υψηλής τεχνολογίας και οι έλεγχοι εξαγωγών σε κρίσιμους τομείς, όπως οι προηγμένοι ημιαγωγοί.

Μετά την Ιαπωνία, ο Αμερικανός πρόεδρος θα μεταβεί στη Νότια Κορέα για τη σύνοδο του APEC. Στο περιθώριο των εργασιών, αναμένεται κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, με στόχο την αποκλιμάκωση των εντάσεων και την πρόοδο προς μια εμπορική συμφωνία Ουάσιγκτον-Πεκίνου. Αμερικανοί αξιωματούχοι μιλούν για «πραγματιστικές» συζητήσεις σε θέματα δασμών, πρόσβασης στις αγορές και προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων.

Η περιοδεία πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξημένης γεωοικονομικής αβεβαιότητας, με τις αγορές να παρακολουθούν στενά ενδεχόμενα μηνύματα για σταθεροποίηση των εμπορικών σχέσεων. Αναλυτές εκτιμούν ότι τυχόν πρόοδος στις συνομιλίες Τραμπ-Σι θα μπορούσε να βελτιώσει το κλίμα για τις επενδύσεις στην περιοχή και να μειώσει τον κίνδυνο διαταραχών στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Οι ρυθμίσεις που «ξεκλειδώνουν» τα κλειστά σπίτια – Όλα τα κίνητρα για ιδιοκτήτες και τα οφέλη για ενοικιαστές

Μεγαλύτερο κίνητρο για να ανοίξουν και να διατεθούν προς ενοικίαση χιλιάδες κατοικίες που παραμένουν κλειστές επί χρόνια ή διατίθενται μόνο μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης έως τώρα, δίνουν στους ιδιοκτήτες ακινήτων οι νέες ρυθμίσεις που θέτει σε εφαρμογή η κυβέρνηση από τον Νοέμβριο.

Με βάση τους νέους όρους τους οποίους προβλέπει διάταξη στο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο εισάγει προς ψήφιση στη Βουλή το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, από τον επόμενο μήνα προβλέπεται να ισχύσουν οι εξής αλλαγές:

— ενισχύονται, παρατείνονται και επεκτείνονται τα κίνητρα για όσους ιδιοκτήτες ακινήτων ανοίξουν και εκμισθώσουν με μακροχρόνια σύμβαση, κατοικίες οι οποίες ήταν κενές ή είχαν μετατραπεί σε Airbnb

— παρέχεται στους ιδιοκτήτες πλήρης απαλλαγή από φόρο ενοικίων για 3 χρόνια

— διευρύνεται το πλήθος των ιδιοκτητών αλλά και το είδος των κατοικιών που επωφελούνται της φοροαπαλλαγής, ενώ αποκλείονταν μέχρι σήμερα

— ενισχύεται η προστασία του ιδιοκτήτη, ώστε να μη χάνει το όφελος όταν «σπάει» το συμβόλαιο ο ενοικιαστής.

 Αλλαγές με άμεση ισχύ

Ως ιδέα, το κίνητρο ισχύει ήδη από τον Δεκέμβριο του 2024: οι ιδιοκτήτες δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος για τρία ολόκληρα χρόνια, εάν ανοίξουν «κενά» σπίτια και τα διαθέσουν για μακροχρόνια μίσθωση. Αυτό σημαίνει ότι για ετήσιο μίσθωμα π.χ. 8.000 ευρώ το χρόνο, ο ιδιοκτήτης γλιτώνει 1.200 ευρώ φόρο (15% ετησίως) ή συνολικά 3.600 ευρώ στην τριετία.

Ωστόσο, ενώ το μέτρο θα έληγε τον ερχόμενο Δεκέμβριο, στην πράξη πολλοί δικαιούχοι της φοροαπαλλαγής δεν αξιοποίησαν το κίνητρο, επειδή «σκόνταφταν» στις εξαιρέσεις και στα «ψιλά γράμματα» του νόμου (άρθρο 72, παρ. 91 του ν.4172), τα οποία καθιστούσαν τον ιδιοκτήτη εν δυνάμει «όμηρο» της βούλησης και των ενεργειών του ενοικιαστή του (π.χ. πρόωρη αποχώρηση).

Ως αποτέλεσμα, σήμερα σε όλη τη χώρα υπολογίζεται ότι 700.000 έως 900.000 διαμερίσματα παραμένουν κενά, όπως επεσήμανε ο γενικός γραμματέας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής, Κωνσταντίνος Γλούμης-Ατσαλάκης, μιλώντας στο συνέδριο Prodexpo 2025.

Η νέα ρύθμιση, όμως, την οποία φέρνει προς ψήφιση το υπουργείο Οικονομικών, βελτιώνει και παρατείνει το μέτρο για ένα έτος, δηλαδή έως τις 31.12.2026.

Συγκεκριμένα, με τις νέες διατάξεις εισάγονται τρεις καίριες τροποποιήσεις που προβλέπεται να ισχύσουν άμεσα μέσα τον Νοέμβριο – μόλις δημοσιευθούν σε ΦΕΚ – αλλάζοντας άρδην τα δεδομένα στην αγορά ενοικίων, προκειμένου το μέτρο να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά σε όλη τη χώρα.

Τα καινούργια δεδομένα

Για να τύχει 36μηνης απαλλαγής από φόρο, ο ιδιοκτήτης επιτρέπεται να συνάψει νέα σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης έως 31 Δεκεμβρίου 2026. Το ακίνητο πρέπει να ήταν δηλωμένο ως «κενό» στο Ε2 της Εφορίας για τουλάχιστον 3 χρόνια πριν ή ως «τύπου Airbnb» στην πλατφόρμα βραχυχρόνιων μισθώσεων επί τουλάχιστον 1 χρόνο πριν.

Το μισθωτήριο πρέπει να αφορά σε ακίνητο που συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για φοροαπαλλαγή και να έχει ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης τριών ετών.

Θεσπίζεται ευελιξία ενοικίασης, ακόμα και μικρότερης της τριετίας, για ειδικές κατηγορίες μισθωτών/δημοσίων υπαλλήλων που μετακινούνται συχνά με μεταθέσεις. Αντί για αυστηρή τριετία, επιτρέπεται ελάχιστο όριο ενοικίασης έξι μηνών αν ο ενοικιαστής είναι ιατρός ή νοσηλευτής του δημοσίου, εκπαιδευτικός όλων των βαθμίδων ή ένστολος.

Έτσι, αντί για μία και μόνη μίσθωση τριετίας, η απαλλαγή θα χορηγείται και για διαδοχικές μισθώσεις μέσα στην τριετία (π.χ. ανά σχολική χρονιά για εκπαιδευτικούς) χωρίς ο ιδιοκτήτης να χάνει το κίνητρο. Αυτό λύνει ένα πάγιο πρόβλημα, ειδικά σε νησιά όπου οι ιδιοκτήτες αναγκάζονταν να στρέφονται μέχρι σήμερα αποκλειστικά σε βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb.

Επεκτείνεται η φοροαπαλλαγή και σε κατοικίες άνω των 120 τ.μ. (που ως τώρα αποκλείονταν συλλήβδην) εφόσον ενοικιάζονται σε τρίτεκνες ή πολύτεκνες οικογένειες. Προστίθενται 20 τ.μ. για κάθε επιπλέον παιδί μετά το δεύτερο. Έτσι, για παράδειγμα, διαμέρισμα 140 τ.μ. μπορεί να τύχει τριετούς απαλλαγής αν νοικιαστεί σε οικογένεια με τρία παιδιά, ενώ κατοικία 160 τ.μ. είναι επιλέξιμη για πολύτεκνους με τέσσερα τέκνα, 200 τ.μ. για οικογένεια με 6 παιδιά, κ.ο.κ. Αυτό λύνει τα χέρια σε ιδιοκτήτες με μεγαλύτερα σπίτια τα οποία μέχρι τώρα ήταν εκτός του μέτρου και παρέμεναν κλειστά.

Τυχόν πρόωρη αποχώρηση του μισθωτή δεν μηδενίζει πια το όφελος για τα ενοίκια που έχει ήδη εισπράξει ο ιδιοκτήτης. Επιπλέον, δίνεται προθεσμία τριών μηνών στον ιδιοκτήτη για να βρει νέο ενοικιαστή, ώστε να συνεχιστεί το ευεργέτημα της φοροαπαλλαγής και για το υπόλοιπο της τριετίας.

Μέχρι σήμερα, αν ο ενοικιαστής έφευγε νωρίτερα (από επιλογή του ή για λόγους ανωτέρας βίας) τότε αυτομάτως ο ιδιοκτήτης έχανε ή επέστρεφε στο δημόσιο το φορολογικό όφελος που είχε. Ο κίνδυνος αυτός απέτρεπε πολλούς από το να μπουν στο σύστημα.

Πλέον ο ιδιοκτήτης δεν κινδυνεύει να επιστρέψει λεφτά στο δημόσιο ενώ, με την αυξημένη ζήτηση για στέγαση που καταγράφεται σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα δυσκολευτεί να βρει τον επόμενο μέσα σε τρεις μήνες για να παρατείνει το ευεργέτημα.

Ωστόσο, διευκρινίζεται ότι αυτή η ευκαιρία αναζήτησης επόμενου ενοικιαστή σε περίπτωση πρόωρης αποχώρησης του ενοικιαστή, χορηγείται άπαξ μέσα στην τριετία. Αν και άλλος ενοικιαστής μετά εγκαταλείψει πρόωρα το σπίτι, ο ιδιοκτήτης δεν χάνει την φοροαπαλλαγή για όσα ενοίκια εισέπραξε, αλλά δεν μπορεί να την επεκτείνει εκ νέου και σε επόμενα ενοίκια, μέχρι της συμπλήρωσης της τριετίας.

Ποιοι ιδιοκτήτες κερδίζουν περισσότερα

Οι ιδιοκτήτες που θα εκμισθώσουν κατοικία η οποία παρέμενε κενή τουλάχιστον τα προηγούμενα τρία χρόνια, απαλλάσσονται για 36 συνεχόμενους μήνες από το φόρο εισοδήματος επί των ενοικίων.

Το «δώρο» αυτό από την Εφορία μεταφράζεται σε χιλιάδες ευρώ καθαρό κέρδος. Για έναν ιδιοκτήτη που εισπράττει 1.000 ευρώ τον μήνα από ένα ή περισσότερα ακίνητα τα οποία κρατά κλειστά μέχρι σήμερα, το συνολικό φορολογικό όφελος στην τριετία μπορεί να φτάσει τις 5.400 ευρώ, αν φορολογείτο για αυτά με 15%.

Ωστόσο, αν εισπράττει κάποιος και άλλα ενοίκια από περισσότερα ακίνητα, τα οφέλη είναι πολλαπλάσια, επειδή όλα τα εισοδήματα αυτά αθροίζονται και επιβαρύνονται με φόρο 35% ή 45%, και όχι μόνο με 15%. Συνεπώς, ο μηδενικός φόρος καθιστά για πρώτη φορά ελκυστική τη μακροχρόνια μίσθωση, ιδίως για ιδιοκτήτες με πολλά ακίνητα.

Για να πληρούνται οι όροι, το ακίνητο θα πρέπει να είχε δηλωθεί ως «κενό» στο Ε2 τρία συνεχόμενα έτη πριν τη μίσθωση: δηλαδή για ενοικίαση που θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 2025, χρειάζεται να δηλωνόταν ότι ήταν κενό κατά τα έτη 2022, 2023 και 2024.

Εναλλακτικά, για ακίνητα που ήταν σε βραχυχρόνια μίσθωση, αρκεί να είχαν δηλωθεί στο σχετικό μητρώο για τουλάχιστον ένα χρόνο πριν αλλάξουν χρήση σε μακροχρόνια.

Πρακτικά, ο φόρος για τα ενοίκια των κατοικιών αυτών μηδενίζεται. Για τα ενοίκια από τα ακίνητα αυτά, ο ιδιοκτήτης δεν θα πληρώσει φόρο ξανά, παρά μόνον το 2029 (για ενοίκια των ετών 2025-2027 αν προλάβει να βρει ενοικιαστή από εφέτος) ή το 2030 αν δώσει σπίτι προς ενοικίαση από το 2026 έως και το 2028.

Παράλληλα όμως – και για όσα άλλα ακίνητα τυχόν διαθέτουν οι ιδιοκτήτες προς μίσθωση αλλά δεν εμπίπτουν σε αυτό το καθεστώς της μη φορολόγησης – από το 2026 ο φόρος που πληρώνουν μειώνεται κατά 10 μονάδες, από 35% σε 25%, για εισόδημα από ενοίκια ύψους 12.000-24.000 ευρώ.

Πώς ωφελούνται οι ενοικιαστές

Οι ενοικιαστές κερδίζουν πρόσβαση σε περισσότερα διαμερίσματα στην αγορά, καθώς εκτιμάται ότι χιλιάδες κλειστές κατοικίες θα διατεθούν για μακροχρόνια μίσθωση. Η φοροαπαλλαγή καθιστά πιο συμφέρουσα πλέον τη μακροχρόνια ενοικίαση για τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι θα μπορούν να προσφέρουν και πιο ανταγωνιστικά μισθώματα λόγω της απαλλαγής τους από το φορολογικό βάρος. Ειδικά οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, που μέχρι σήμερα δυσκολεύονταν να βρουν μεγάλες κατοικίες, θα έχουν περισσότερες επιλογές με πιο προσιτές τιμές, αφού τα σπίτια άνω των 120 τ.μ. δεν αποκλείονται και μπαίνουν πλέον δυναμικά στο «παιχνίδι» των κινήτρων.

Παράλληλα, επωφελούνται ειδικές κατηγορίες επαγγελματιών που μετακινούνται συχνά. Γιατροί, εκπαιδευτικοί, στρατιωτικοί, αστυνομικοί και νοσηλευτές που υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές ή νησιά θα βρίσκουν ευκολότερα κατοικία, καθώς οι ιδιοκτήτες έχουν κίνητρο να τους φιλοξενήσουν ακόμα και για έξι μήνες – ενώ πριν τις αλλαγές αυτές έχαναν πλήρως την φοροαπαλλαγή, αφού δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν τριετή διαμονή του ενοικιαστή τους στην εκμισθούμενη κατοικία.

Επιπλέον, υπό όρους που καλύπτουν το 80% των περιπτώσεων, στους ενοικιαστές αυτούς θα καταβάλλεται επιπλέον στις 30 Νοεμβρίου κάθε έτους και «ένα ενοίκιο δώρο», σε μόνιμη βάση, ως επιστροφή ενοικίου.

Τα ψιλά γράμματα και οι κίνδυνοι

Από τις διατάξεις ανακύπτουν και ορισμένοι σημαντικοί περιορισμοί, τους οποίους πρέπει να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες. Αν ο ενοικιαστής αποχωρήσει και δεν βρεθεί νέος εντός τριών μηνών, η απαλλαγή παύει να ισχύει για ενοίκια που θα εισπράττει από τότε και μετά. Ο ιδιοκτήτης δεν θα επιστρέψει μεν τους φόρους που γλίτωσε για το χρονικό διάστημα που το σπίτι ήταν ενοικιασμένο, αλλά χάνει το δικαίωμα απαλλαγής για τους υπόλοιπους μήνες της τριετίας. Έτσι, όπως επισημαίνει η ΠΟΜΙΔΑ, εμμέσως ο ιδιοκτήτης καθίσταται «όμηρος» του δεύτερου μισθωτή, αντί του πρώτου.

Η επιλεξιμότητα του ακινήτου απαιτεί επίσης μεγάλη προσοχή. Για να «κλειδώσει» η απαλλαγή, το ακίνητο πρέπει να ήταν δηλωμένο ως κενό στο Ε2 για τρία συνεχόμενα φορολογικά έτη πριν από τη σύναψη της σύμβασης. Ένα διαμέρισμα που ήταν κενό μόνο το 2023, 2024 και 2025 (και όχι το 2022) δεν δικαιούται την απαλλαγή αν μισθωθεί τον Νοέμβριο του 2025. Θα την αποκτήσει, αν η μίσθωση γίνει από την 1η Ιανουαρίου 2026. Επιπλέον όλα τα συμβόλαια πρέπει να συναφθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, οπότε το «παράθυρο» εφαρμογής δεν είναι απεριόριστο.

Από την άλλη, όπως κατέδειξε η δημόσια διαβούλευση των σχετικών διατάξεων, «γκρίζα ζώνη» για τους ιδιοκτήτες θεωρείται και το τι θα συμβεί:

α) αν αλλάξει ο ιδιοκτήτης του ακινήτου (π.χ. σε περίπτωση κληρονομιάς ή μεταβίβασης ποσοστού από έναν συνιδιοκτήτη σε άλλον) εντός της τριετίας.

β) αν κάποιος είχε μεν «κλειστό» σπίτι τα έτη 2022, 2023 και 2024 (βάσει του Ε2 το οποίο έχει υποβάλει) αλλά το ενοικίασε εφέτος πριν την ψήφιση του νόμου – π.χ. από το καλοκαίρι ήδη.

Απαντήσεις σε τέτοια ζητήματα αναμένεται να δώσει η ερμηνευτική εγκύκλιος που θα εκδοθεί μετά την ψήφιση του νόμου.

Ο πιο κρίσιμος περιορισμός, όμως, αφορά την απαγόρευση βραχυχρόνιας μίσθωσης του σπιτιού. Αν το ακίνητο διατεθεί έστω και πρόσκαιρα για Airbnb εντός της τριετίας, το ευεργέτημα χάνεται πλήρως και μπορεί να υπάρξουν αναδρομικές φορολογήσεις και πρόστιμα.

Για παράδειγμα, απαγορεύεται ιδιοκτήτης σε νησί να νοικιάσει σε εκπαιδευτικό για το σχολικό έτος αλλά, όταν το καλοκαίρι μείνει κενό, να το διαθέσει και με μισθώσεις τύπου Airbnb. Αυτή η κίνηση θα του κοστίσει όλη την απαλλαγή – και αναδρομικά ενδεχομένως, με βάση όσα θα ορίζει η σχετική ερμηνευτική εγκύκλιος.

Πώς αλλάζουν οι συμφωνίες

Σε κάθε περίπτωση, ιδιοκτήτες και ενοικιαστές θα πρέπει να είναι ενήμεροι για να σταθμίσουν τα νέα δεδομένα.

Ο ιδιοκτήτης που θα ανοίξει ένα κλειστό σπίτι των 85 τ.μ. για μακροχρόνια μίσθωση το 2026 (εφόσον ήταν δηλωμένο ως κενό τα έτη 2023, 2024 και 2025) θα εισπράττει για 36 μήνες ολόκληρο το ενοίκιο χωρίς να πληρώνει φόρο. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προσφέρει χαμηλότερο μίσθωμα, καθώς δεν χάνει το 15%-45% του εισοδήματός του σε φόρους, όπως συμβαίνει σήμερα.

Σε ένα άλλο σενάριο, ιδιοκτήτρια με διαμέρισμα 150 τ.μ. που το κρατούσε κλειστό επειδή θεωρούσε επικίνδυνη και ασύμφορη τη μακροχρόνια ενοικίαση, τώρα μπορεί να το νοικιάσει σε πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα παιδιά, ξέροντας όμως πλέον ότι, ακόμα και αν π.χ. μετά από δύο χρόνια οι ενοικιαστές φύγουν, δεν κινδυνεύει να χάσει το όφελος για τα χρήματα που ήδη έλαβε, ενώ θα έχει και ακόμα τρεις μήνες περιθώριο να βρει νέους ενοικιαστές για να διατηρήσει τη φοροαπαλλαγή μέχρι να συμπληρωθούν 36 μήνες από την αρχική ενοικίαση. Αυτή η ασφάλεια δημιουργεί τις συνθήκες για πιο εύκολη διαπραγμάτευση μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή.

Παράλληλα, τρίτεκνοι και πολύτεκνοι θα αποτελούν πλέον ελκυστική επιλογή για ιδιοκτήτες μεγαλύτερων ακινήτων που μέχρι χθες παρέμεναν κλειστά. Ένα σπίτι 140 τ.μ., που έμενε ανεκμετάλλευτο επειδή ο ιδιοκτήτης δεν ήθελε να πληρώνει υψηλούς φόρους, τώρα μπορεί να το νοικιάσει σε τρίτεκνη οικογένεια και να απολαύσει πλήρη φοροαπαλλαγή. Η λογική είναι αμοιβαία επωφελής: η οικογένεια βρίσκει ευκολότερα μεγάλο σπίτι, ενώ ο ιδιοκτήτης εισπράττει εισόδημα χωρίς φόρους.

Για ειδικές κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων (γιατρούς, εκπαιδευτικούς, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, νοσηλευτές) η ευελιξία σύμβασης των έξι μηνών αλλάζει επίσης τα δεδομένα.

Στα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές, όπου οι μεταθέσεις είναι συχνές, οι ιδιοκτήτες κατέφευγαν στο Airbnb επειδή δεν μπορούσαν να «δέσουν» τους ενοικιαστές για τρία χρόνια. Πλέον θα μπορούν όμως να ενοικιάσουν π.χ. σε καθηγητή για μία σχολική χρονιά (οκτώ μήνες), να τον αντικαταστήσουν με γιατρό ή ένστολο λιμενικό για τους καλοκαιρινούς και τους επόμενους μήνες, ώστε να συνεχίσουν να απολαμβάνουν την απαλλαγή για όλη την τριετία. Αυτό λύνει τα χέρια τόσο των εργαζομένων που χρειάζονται προσωρινή στέγη όσο και των ιδιοκτητών που θέλουν να αξιοποιήσουν το ακίνητό τους.

Μαχητικό αεροσκάφος και ελικόπτερο των ΗΠΑ κατέπεσαν στην Νότια Σινική Θάλασσα

Ένα ελικόπτερο και ένα μαχητικό αεροσκάφος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατέπεσαν στη Νότια Σινική Θάλασσα, σε δυο διαφορετικά ατυχήματα την Κυριακή, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο αμερικανικός στόλος του Ειρηνικού.

Αρχικά, ένα ελικόπτερο MH-60R Sea Hawk, που εκτελούσε «επιχείρηση ρουτίνας» από το αεροπλανοφόρο Nimitz, έπεσε στη Νότια Σινική Θάλασσα. Οι τρεις επιβαίνοντες διασώθηκαν, σύμφωνα με την ενημέρωση.

Περίπου μισή ώρα αργότερα, ένα μαχητικό αεροσκάφος F/A-18F Super Hornet, το οποίο είχε επίσης απονηωθεί από το USS Nimitz, κατέπεσε στην ίδια θαλάσσια περιοχή. Τα δύο μέλη του πληρώματος πρόλαβαν να εγκαταλείψουν εγκαίρως το αεροσκάφος και αργότερα διασώθηκαν, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

«Όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι ασφαλείς και σε σταθερή κατάσταση», αναφέρει η ανακοίνωση του αμερικανικού στόλου στον Ειρηνικό, συμπληρώνοντας ότι τα αίτια των δύο ατυχημάτων διερευνώνται.

Η απώλεια ενός μαχητικού αεροσκάφους και ενός ελικοπτέρου στη Νότια Σινική Θάλασσα σημειώθηκε την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε περιοδεία στην Ασία, την πρώτη μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.

Τα ατυχήματα αυτά δεν είναι τα πρώτα που σημειώνονται φέτος· έχουν ήδη καταγραφεί οι πτώσεις δύο μαχητικών F/A-18 Super Hornet, που είχαν απονηωθεί από το αεροπλανοφόρο Harry S. Truman στην Ερυθρά Θάλασσα. Τα δύο αεροσκάφη έπεσαν με διαφορά οκτώ ημερών: το ένα κατά τη διαδικασία προσνήωσης και το άλλο κατά τη διάρκεια ελιγμού για τη μετακίνησή του στο κατάστρωμα.

Έκλεισαν δύο αεροδρόμια της Μόσχας εξαιτίας ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών

Η ρωσική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε το βράδυ της Κυριακής δεκάδες ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drone) που κατευθύνονταν προς τη Μόσχα, ενώ για λόγους ασφαλείας έκλεισαν δύο από τα τέσσερα αεροδρόμια της ρωσικής πρωτεύουσας, όπως ανακοίνωσαν οι αρχές.

Μέσα σε διάστημα έξι ωρών, η αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε 34 εχθρικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ανέφερε ο δήμαρχος της ρωσικής πρωτεύουσας Σεργκέι Σομπιάνιν σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Telegram.

Λίγο τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος) έκλεισαν για περίπου 2,5 ώρες τα αεροδρόμια Ντομοντέντοβο και Ζουκόφσκι, όπως ανακοίνωσε η ρωσική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας (Rosaviatsiya) επικαλούμενη λόγους ασφαλείας.

Νοτιότερα, στην περιφέρεια Τούλα, καταρρίφθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας 24 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως ενημέρωσε ο περιφερειάρχης Ντμίτρι Μιλιάεφ μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα Telegram.

Δεν υπήρξαν αναφορές για ζημιές κατά την επιδρομή των ουκρανικών drone. Οι ρωσικές αρχές δεν αποκαλύπτουν την πλήρη κλίμακα των ζημιών εξαιτίας ουκρανικών επιθέσεων στη χώρα, εκτός εάν αφορούν πλήγματα σε μη στρατιωτικούς στόχους.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση από ουκρανικής πλευράς. Το Κίεβο έχει δηλώσει ότι οι επιθέσεις του αποσκοπούν στην καταστροφή υποδομών που θεωρούνται ζωτικής σημασίας για τη διεξαγωγή των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία.

«Η χώρα της καρδιάς μου. Ο Φώτης Κόντογλου στο Άγιον Όρος»: Η νέα έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας

Μπορεί μια επίσκεψη σε έναν τόπο να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου; Για τον Φώτη Κόντογλου, η πρώτη επαφή με το Άγιον Όρος την περίοδο 1922-1923 υπήρξε ένα καθοριστικό σημείο στην πορεία του, καλλιτεχνικά, πνευματικά και υπαρξιακά. Αυτόν ακριβώς τον δεσμό, τη «σχέση καρδιάς» του μεγάλου δημιουργού με την Αθωνική Πολιτεία, φωτίζει η νέα έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας με τίτλο «Η χώρα της καρδιάς μου. Ο Φώτης Κόντογλου στο Άγιον Όρος», που φιλοξενείται στον εκθεσιακό της χώρο στη Θεσσαλονίκη και εγκαινιάζεται επίσημα σήμερα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Αν. Τασούλα.

Τεκμήρια της παρουσίας του στην Αθωνική Πολιτεία, σχέδια με μελάνι σε χαρτί, τέμπερες, αγιογραφίες, επιστολές, εκδοτικό έργο, προσωπικά αντικείμενα και κυρίως αναμνήσεις καρδιάς, καταγράφονται στην έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό αφήγημα για τη σχέση του Κόντογλου με τον Άθω.

«Όλοι όσοι έχουμε ασχοληθεί με τον Κόντογλου γνωρίζουμε πόσο καθοριστική υπήρξε αυτή η εμπειρία για τον ίδιο», δηλώνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας, Αναστάσιος Ντούρος. «Πήγε νεαρός, χωρίς να ξέρει τι θα συναντήσει, και βρέθηκε μπροστά στη ζωντανή βυζαντινή τέχνη. Ο ίδιος το περιγράφει σχεδόν συγκλονισμένος: ‘Δεν περίμενα να βρω τέτοια ομορφιά μέσα στις εκκλησίες του Αγίου Όρους’», προσθέτει.

Αν και έχουν γίνει πολλές εκθέσεις για τον Κόντογλου, για το έργο και τους μαθητές του, είναι η πρώτη φορά που η εστίαση στρέφεται αποκλειστικά στη σχέση του με το Άγιον Όρος, στη γόνιμη συνάντηση που άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την τέχνη και το κάλλος, επηρεάζοντας τη δημιουργία του μέχρι το τέλος της ζωής του, πριν από ακριβώς εξήντα χρόνια.

Από το Παρίσι στην Αθωνική Πολιτεία

Όταν έφτασε στον Άθω, ο Κόντογλου είχε ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Παρίσι και είχε διαμορφώσει μια πολυσχιδή προσωπικότητα: ζωγράφος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, αγιογράφος, ένας αληθινός άνθρωπος των τεχνών. Το Άγιον Όρος, όμως, ανέτρεψε ό,τι ήξερε έως τότε. Εκεί ανακάλυψε τη δύναμη και τη ρυθμική σοφία της βυζαντινής ζωγραφικής, την αυστηρή πνευματικότητα και το βαθύ ήθος των αγιορειτών μοναχών.

Αυτή η ανακάλυψη, «μια έκρηξη», όπως λέει ο κος Ντούρος, έγινε το θεμέλιο της προσωπικής του αναγέννησης. «Καταλαβαίνει τι είναι το Άγιον Όρος, τι είναι η τέχνη που βρίσκεται κρυμμένη εκεί, καταλαβαίνει πολύ καλά τη ζωή των μοναχών. Γράφει κείμενα γύρω από αυτήν, κι όλο αυτό τον επηρεάζει τόσο βαθιά ώστε τον ακολουθεί έως το τέλος», επισημαίνει ο διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας.

Από τότε ο Κόντογλου υιοθετεί τη βυζαντινή τέχνη, την οποία – όπως ο ίδιος έλεγε – δεν αντιγράφει, αλλά διερμηνεύει. «Το 1923 έκανε μια έκθεση με έργα από το Άγιον Όρος στη Μυτιλήνη και την επόμενη χρονιά την παρουσίασε στην Αθήνα. Κυκλοφόρησε μάλιστα ένα λεύκωμα εν είδει φακέλου, με τίτλο Η τέχνη του Άθω, που περιελάμβανε σχέδια από τοιχογραφίες και φορητές εικόνες που αντέγραψε εκεί», εξηγεί ο κος Ντούρος.

Αυτά τα σχέδια, δανεισμένα σήμερα από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους – στην οποία τα είχε δωρίσει με την υπογραφή του – αντιπαραβάλλονται στην έκθεση δίπλα στα αυθεντικά έργα των αγιορειτών αγιογράφων. «Έτσι, ο θεατής μπορεί να συγκρίνει το πρωτότυπο και τη διερμηνεία του Κόντογλου και να δει πόσο διαφορετικά δούλεψε. Δεν έκανε μια στυγνή αντιγραφή, έκανε κάτι ζωντανό, κάτι βαθύτατα προσωπικό», σημειώνει χαρακτηριστικά ο διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας.

Σπάνια τεκμήρια και άγνωστες ιστορίες

Η έκθεση συγκεντρώνει πολύτιμα τεκμήρια ζωής και μνήμης, όπως επιστολές του καλλιτέχνη με τον μοναχό Ισίδωρο στα Καυσοκαλύβια, αποσπάσματα από τα βιβλία του, αλλά και έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό.

Ανάμεσά τους, η συγκλονιστική εικόνα του Αγίου Νεκταρίου (1963), πιθανότατα η πρώτη που φιλοτεχνήθηκε μετά την αγιοκατάταξή του, έργο που έγινε πρότυπο για τους μεταγενέστερους αγιογράφους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η ελαιογραφία-πορτρέτο του μοναχού Ζαχαρία. «Ο Ζαχαρίας ζωγράφιζε με τη ναζαρινή τεχνοτροπία και αμφισβητούσε τον Κόντογλου. Εκείνος, για να τον πείσει ότι μπορεί να δουλέψει και με ‘δυτικό’ τρόπο, τού έκανε το πορτρέτο του σε ελαιογραφία. Το αποτέλεσμα τον συγκλόνισε, και σύντομα ο ίδιος ο Ζαχαρίας στράφηκε στη βυζαντινή παράδοση», αποκαλύπτει ο κος Ντούρος.

Η συμβολή του Κόντογλου υπήρξε ανυπολόγιστη. Σε μια εποχή όπου ακόμη και στο Άγιον Όρος επικρατούσε η ρωσο-ναζαρινή τεχνοτροπία, εκείνος στάθηκε πρωτοπόρος της επιστροφής στη γνήσια βυζαντινή ζωγραφική. Με τα έργα του, τα κείμενα και τους μαθητές του – από τον Γιάννη Τσαρούχη έως τον Ράλλη Κοψίδη – καθιέρωσε εκ νέου τη βυζαντινή τέχνη ως ζώσα πνοή της Ορθοδοξίας.

Η έκθεση παρουσιάζει ακόμη, σε φυσικό μέγεθος, την τοιχογραφία από το σπίτι του, όπου ο Κόντογλου ζωγράφισε τον εαυτό του και την οικογένειά του πλαισιωμένους από τις μορφές που τον ενέπνευσαν: τους αγιορείτες ζωγράφους Πανσέληνο, Θεοφάνη τον Κρητικό και Φράγκο Κατελάνο. «Στο ίδιο του το σπίτι, εκεί που ήταν απολύτως ελεύθερος να επιλέξει τι θα απεικονίσει, τοποθέτησε δίπλα του τους αγιορείτες δασκάλους του. Αυτό δείχνει πόσο βαθιά τους είχε ενσωματώσει μέσα του», τονίζει ο Αναστάσιος Ντούρος.

Η «Χώρα της καρδιάς μου» δεν είναι μια συνηθισμένη αναδρομική έκθεση. Είναι ένα πνευματικό ταξίδι στην καρδιά ενός δημιουργού που είδε στο Άγιον Όρος όχι μόνο μια πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης, αλλά και έναν δρόμο ζωής. «Θέλουμε ο επισκέπτης να καταλάβει ότι μια μόνο επίσκεψη, όταν η ψυχή είναι ανοιχτή, μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Ο Κόντογλου πήγε στο Άγιον Όρος και βγήκε από εκεί άλλος άνθρωπος. Από τότε, η βυζαντινή τέχνη έγινε ο τρόπος του να βλέπει τον κόσμο», τονίζει ο κος Ντούρος.

Η έκθεση, που πραγματοποιείται με τη συνεργασία της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους, της Ιεράς Μονής Γρηγορίου, της Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων, της Εθνικής Πινακοθήκης, του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, της Βιβλιοθήκης της Βουλής και πολλών ακόμη φορέων, είναι ένα αφιέρωμα στον άνθρωπο που αναγέννησε τη βυζαντινή ζωγραφική και στην πνευματική γη που τον μύησε στην τέχνη της αιωνιότητας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Διάρκεια έκθεσης: 23 Οκτωβρίου 2025 έως 21 Μαρτίου 2026

Επισκέψεις κοινού

Δευτέρα, Τετάρτη: 09:00–16:00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 09:00–20:00
Σάββατο: 09.00–15:00
Τελευταία είσοδος: 30΄πριν το κλείσιμο της έκθεσης
Κυριακή: κλειστά

Οργανωμένες ομάδες, εκπαιδευτικές επισκέψεις σχολείων κατόπιν ενημέρωσης στο τηλέφωνο 2310263308

Είσοδος ελεύθερη

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ
Εγνατία 109, 546 35 Θεσσαλονίκη
Τ. +302310263308 & 2310250648
agioritikiestia.gr | info@agioritikiestia.gr

Της Βαρβάρας Καζαντζίδου

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ιαπωνία: Η πρωθυπουργός Τακαΐτσι είχε μια «καλή και ειλικρινή» συζήτηση με τον Ντόναλντ Τραμπ

Η νέα πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι δήλωσε σήμερα ότι είχε μια «καλή και ειλικρινή» συζήτηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ξεκινά από αύριο Κυριακή περιοδεία στην Ασία.

Σε συνεργασία με τον Τραμπ «είμαι αποφασισμένη να ανεβάσουμε τη συμμαχία μεταξύ της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ σε ακόμη ψηλότερες κορυφές» ανέφερε σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα Χ.

Η Τακαΐτσι χαρακτήρισε τον Αμερικανό πρόεδρο «πολύ ζωντανό και αστείο άνθρωπο».

Σε αυτήν την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία της με τον Τραμπ, παραμονή της επίσκεψής του στην Ιαπωνία, η Σανάε Τακαΐτσι διευκρίνισε ότι έθεσε ως βασική προτεραιότητα της κυβέρνησής της την ενίσχυση των δεσμών των δύο χωρών «σε διπλωματικό επίπεδο και στον τομέα της ασφάλειας».

Ο Τραμπ θέλει η Ιαπωνία, όπως και οι άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ, να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της και η Τακαΐτσι ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι κατά το επόμενο οικονομικό έτος ο αμυντικός προϋπολογισμός θα ανέλθει στο 2% του ΑΕΠ ενώ αυτό προβλεπόταν να γίνει σε δύο χρόνια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ