Δευτέρα, 15 Ιούν, 2026

«Γράμματα καλά»: Επιγραφικό συμπόσιο προς τιμήν του Merle Langdon

Στις 5 και 6 Ιουνίου, το Επιγραφικό Μουσείο διοργανώνει Επιγραφικό Συμπόσιο με τίτλο «Γράμματα καλά» προς τιμήν του καθηγητή Μερλ Κ. Λάνγκντον [Merle K. Langdon], με τη συμμετοχή του ιδίου.

Ο καθηγητής Λάνγκντον, φιλόλογος, αρχαιολόγος και επιγραφολόγος, έχει διεξάγει εκτεταμένη έρευνα στις αρχαιοελληνικές επιγραφές, με έμφαση στην Αττική και δη στην περιοχή του Υμηττού. Το πιο γνωστό βιβλίο του είναι το «Ένα ιερό του Δία στον Υμηττό» [«A Sanctuary of Zeus on Mount Hymettos», 2012], μια σημαντική συμβολή στην κατανόηση του αλφαβητισμού και της θρησκείας στην αρχαϊκή Αττική, καθώς περιέχει μελέτες χαραγμάτων σε αγγεία από τον 10ο έως τον 6ο αιώνα π.Χ. Όπως αναφέρεται, πρόκειται για ορισμένα από τα αρχαιότερα δείγματα γραφής που έχουν ανακαλυφθεί στην Αττική και δείχνουν ότι η γραφή ήταν πολύ πιο διαδεδομένη στην Αττική εκείνη την εποχή από ό,τι πίστευαν οι ερευνητές παλαιότερα.

Τη δεκαετία του 1990, ο καθηγητής Λάνγκντον εντόπισε και κατέγραψε περισσότερα από 2.000 χαράγματα σε βράχους στη νότια Αττική, τόσο λέξεις όσο και εικόνες, σύμφωνα με τα οποία φαινόταν ότι ακόμη και αγρότες και βοσκοί ήξεραν να διαβάζουν και να γράφουν τον 6ο αι. π.Χ. στην Αττική.

Το Συμπόσιο θα βιντεοσκοπηθεί και θα προβληθεί στο κανάλι του YouTube προσεχώς.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή 5 Ιουνίου

Πρωινή συνεδρία

9:30–10:00 | Εἰσαγωγικά
10:00–10:25 | M. K. Langdon, “New” Rock Engravings from Barako Hill, Vari
10:30–10:50 | J. K. Papadopoulos, Merle Langdon with a Cadre of Epigraphers at a Symposium, July 1975
10:50–11:10 | Marta Fogagnolo, The Amendment of the Decree on the Colony of Brea (IG I3 46)
11:15–11:35 | N. Παπαζαρκάδας, Ἐνεπίγραφο θραῦσμα κεραμίδος
11:40–12:10 | Διάλειμμα
12:10–12:30 | K. Takeuchi, The Decree of Antiochis in honor of Euthydemos (SEG III 117)
12:35–12:55 | Σ. Κουλοχέρης, M. K. Langdon, Poletai Records. The Athenian Agora XIX. Σημειώσεις
13:00–13:20 | F. Santini, Sacred Credit at Athens:IG II² 1492B Revisited
13:25–13:45 | S. G. Byrne, Four Archons in Athens after Sulla

Απογευματινή συνεδρία

16:30–16:50 | Ἑλένη Π. Ζαββοῦ, Ἐκ τοῦ Ἐπιγραφικοῦ Μουσείου
16:55–17:15 | Δ. Σούρλας, Επανεύρεση της Αττικής επιγραφής IG II2 2315
17:20–17:40 | Γεωργία E. Μαλούχου, Ἐπανεξέταση Ἀττικῆς ἀναθηματικῆς ἐπιγραφῆς
17:45–18:15 | Διάλειμμα
18:15–18:35 | Bούλα Ν. Μπαρδάνη, Ἐπιτύμβια ἐξ Ἀθηνῶν
18:40–19:00 | Ν. Πετρόχειλος, Ακρόπολη· γράμματα ἀρχαῖα από την κρύπτη
19:05–19:25 | K. Clinton, Registration of Eleusinian Mystai: I.Eleusis 19C (= IG I3 6)
19:30–19:50 | J. S. Traill, Novus prospectus in defixiones Atticas

Σάββατο 6 Ιουνίου

10:00–10;20 | Ἄ. Π. Ματθαίου, Μία ἀκόμη ἐπανευρεθεῖσα Ἀττικὴ ἐπιγραφή
10:25–10:45 | Ανδρονίκη K. Μακρή, Το ιερό της Αφροδίτης των Κιτιέων
10:50–11:10 | A. Mπούφαλης–Aνθή Ντόβα, Quarriers’ Graffiti? Μὲ αφορμή αρχαίο λατομείο στον Υμηττό
11:15–11:35 | Γ. Πάλλης, Μεταβυζαντινὲς Ἀττικὲς ἐπιγραφές
11:40–12:00 | R. K. Pitt, Project Fourmontiana: dealing with the remains of epigraphic manuscripts
12:05–12:35 | Διάλειμμα
12:35–12:55 | Giulia Nafissi, Three cultic inscriptions from Arkesine (IG XII 7, 75, 78, 87)
13:00–13:20 | Γεωργία Παπαδοπούλου, Ἐπιγραφικὰ χαράγματα τῶν Κυκλάδων ἐπὶ βράχων
13:25–13:45 | Νίκη Oικονοµάκη–Βασιλική Ζωγραφάκη–Χρύσα Σοφιανού, ῎Εγραφέ με χαράγματα σε βράχους στον Κάβο Σίδερο (Ανατ. Κρήτη)
13:50–14:10 | Ἀθ. Ἀλ. Θέμος, Ἐρωτικὰ χαράγματα ἐπὶ βράχων

* * * * *

Επιγραφικό Μουσείο

Τοσίτσα 1, Αθήνα

Τηλ.: 210 82 32 950, 210 88 47 577

Ε-mail: ema@culture.gr

Ευρωπαϊκή Επιτροπή: «Οι εμπορικές σχέσεις με την Κίνα δεν είναι βιώσιμες»

Αντανακλώντας την ανησυχία των Βρυξελλών για τον βιομηχανικό ανταγωνισμό και την οικονομική ασφάλεια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την Παρασκευή 29 Μαΐου ότι η υφιστάμενη σχέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Κίνα στους τομείς του εμπορίου και των επενδύσεων δεν είναι πλέον βιώσιμη.

Η εκτίμηση αυτή διατυπώθηκε έπειτα από συζήτηση των επιτρόπων, εν όψει της συνόδου κορυφής της Ομάδας των Επτά (G7) και της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 18 και 19 Ιουνίου. Αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η συζήτηση θα συμβάλει στη διαμόρφωση της μελλοντικής πολιτικής της Ένωσης, αν και δεν αναμένονται σημαντικές νέες πρωτοβουλίες πριν από το τρίτο τρίμηνο του έτους.

Σύμφωνα με τη δήλωση της Επιτροπής, δεν συζητείται η διακοπή κάθε οικονομικής σχέσης, αλλά η εισαγωγή μέτρων που θα περιορίζουν τους κινδύνους που απορρέουν από την οικονομική εξάρτηση:

«Η Κίνα είναι σημαντικός εταίρος, και η συνεργασία και ο διάλογος, θα συνεχιστούν. Την ίδια στιγμή, όμως, [αναγνωρίζουμε ότι] η σημερινή κατάσταση στις εμπορικές και επενδυτικές σχέσεις δεν είναι βιώσιμη. Τα οικονομικά ζητήματα συνδέονται όλο και πιο στενά με ζητήματα ασφάλειας, ως εκ τούτου και δύο πεδία θα απαιτήσουν μια πιο αποφασιστική και συνεκτική αντιμετώπιση», αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση.

Η εμπορική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκείται κεντρικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για λογαριασμό και των 27 κρατών-μελών. Τους τελευταίους μήνες, οι Βρυξέλλες εξετάζουν τρόπους να προστατευθούν στρατηγικοί βιομηχανικοί κλάδοι από την αύξηση των κινεζικών εισαγωγών, ιδίως στους τομείς των χημικών προϊόντων, των μετάλλων και των τεχνολογιών καθαρής ενέργειας.

Ο επίτροπος Βιομηχανίας, Στεφάν Σεζουρνέ, έχει ταχθεί υπέρ της ευρύτερης αξιοποίησης των υφιστάμενων μέσων για την προστασία του εμπορίου, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής δασμών και ποσοστώσεων στις εισαγωγές, σε βιομηχανικούς κλάδους όπου οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις παραγωγής αντιμετωπίζουν διαρκείς πιέσεις.

Η συζήτηση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση που παρατηρείται στις δυτικές οικονομίες, πολλές από τις οποίες επιδιώκουν να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τις κινεζικές αλυσίδες εφοδιασμού, έπειτα από δεκαετίες παραγωγής σε τρίτες χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη επιβάλει δασμούς σε ορισμένα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα, υποστηρίζοντας ότι οι εκτεταμένες κρατικές επιδοτήσεις πλήττουν και στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, καθώς μειώνουν τεχνητά το κόστος παραγωγής. Παρά τα μέτρα αυτά, οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες συνέχισαν να διευρύνουν το μερίδιό τους στην ευρωπαϊκή αγορά, ιδιαίτερα στην κατηγορία των υβριδικών οχημάτων. Οι Βρυξέλλες έχουν επίσης στηρίξει πρωτοβουλίες όπως οι πολιτικές «Αγοράζουμε ευρωπαϊκά προϊόντα» και το πρόγραμμα RESourceEU, με στόχο την ενίσχυση των αλυσίδων εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών πρώτων υλών εντός της Ευρώπης, αλλά και μέσω συνεργασίας με χώρες όπως η Αυστραλία, η Βραζιλία και κράτη της Κεντρικής Ασίας.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας έχει απορρίψει τις κατηγορίες περί αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και έχει προειδοποιήσει ότι το Πεκίνο θα αντιδράσει δυναμικά σε οιουσδήποτε πρόσθετους περιορισμούς.

Η ένταση μεταξύ Βρυξελλών και Πεκίνου έχει κλιμακωθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς το εμπορικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Κίνας διευρύνεται. Το 2025, η Ένωση κατέγραψε έλλειμμα στο εμπόριο αγαθών με την Κίνα ύψους περίπου 360 δισεκατομμυρίων ευρώ, γεγονός που ενίσχυσε τις ανησυχίες των Ευρωπαίων υπευθύνων χάραξης πολιτικής σχετικά με την υπερβάλλουσα βιομηχανική παραγωγική ικανότητα της Κίνας και την ανισορροπία στον ανταγωνισμό.

Η πρόσφατη αυτή συζήτηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να περιορίσει τις στρατηγικές της ευπάθειες, χωρίς ωστόσο να διακόψει πλήρως τους εμπορικούς δεσμούς με την Κίνα. Στα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί περιλαμβάνονται ο Κανονισμός για τις Ξένες Επιδοτήσεις, καθώς και η επανεξέταση των αλυσίδων εφοδιασμού με επίκεντρο κρίσιμους τομείς της οικονομίας.

Στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να υπάρχουν διαφωνίες ως προς το εύρος που θα πρέπει να έχουν τα μέτρα εμπορικής προστασίας. Η Γαλλία τάσσεται υπέρ μιας πιο δυναμικής αντίδρασης απέναντι στις κινεζικές επιδοτήσεις και στρεβλώσεις της αγοράς, ενώ η Γερμανία διατηρεί πιο επιφυλακτική στάση λόγω των εκτεταμένων επιχειρηματικών συμφερόντων που διατηρούν οι εξαγωγικές της επιχειρήσεις στην κινεζική αγορά.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτήρισε τη συνεδρίαση της Παρασκευής ως μια συνολική αξιολόγηση τόσο των κινδύνων όσο και των ευκαιριών που διαμορφώνουν τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κίνας. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο διάλογος με το Πεκίνο θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από τυχόν μελλοντικά αμυντικά μέτρα στον εμπορικό τομέα.

Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται να δώσουν περαιτέρω κατευθύνσεις κατά τη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου.

Του James Xu

Συλλήψεις και εξαφανίσεις στο Πεκίνο

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο τον Μάιο του 2026, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο σημαντικών διπλωματικών συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας, συνοδεύτηκε από ένα κύμα καταγγελιών για καταστολή ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις κινεζικές αρχές.

Σύμφωνα με μαρτυρίες που δημοσιεύθηκαν από την εφημερίδα The Epoch Times, δεκάδες πολίτες που επιχείρησαν να αξιοποιήσουν τη διεθνή δημοσιότητα της επίσκεψης για να προσελκύσουν την προσοχή στην κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα βρέθηκαν αντιμέτωποι με συλλήψεις, κρατήσεις, ανακρίσεις, και σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαφανίσεις.

Το κίνημα των αιτούντων στην Κίνα

Στην Κίνα, οι λεγόμενοι «αιτούντες» αποτελούν μια ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία πολιτών οι οποίοι προσφεύγουν στις κρατικές αρχές για να ζητήσουν αποκατάσταση αδικιών που θεωρούν ότι υπέστησαν από τοπικούς αξιωματούχους ή κρατικούς φορείς. Το σύστημα αυτό γνωστό ως «xinfang», επιτρέπει θεωρητικά στους πολίτες να απευθύνονται στις ανώτερες αρχές όταν οι τοπικές κυβερνήσεις δεν ανταποκρίνονται στις καταγγελίες τους. Ωστόσο, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επανειλημμένα καταγγείλει ότι πολλοί αιτούντες υφίστανται διώξεις, παρακολουθήσεις, αυθαίρετες κρατήσεις και εκφοβισμό.

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου θεωρήθηκε από αρκετούς ως μια σπάνια ευκαιρία να ακουστεί η φωνή  τους σε διεθνές επίπεδο.

Το πρωί της 14ης Μαΐου 2026, τρεις γνωστοί ακτιβιστές και αιτούντες ανθρωπίνων δικαιωμάτων — οι Τιαν Γε, Γουάνγκ Γκουοπίνγκ και Ντονγκ Κουιχόνγκ — πραγματοποίησαν μια συμβολική διαμαρτυρία στον ιστορικό Ναό του Ουρανού στο Πεκίνο.

Οι τρεις άνδρες άνοιξαν πανό με μηνύματα που καλωσόριζαν τον Ντόναλντ Τραμπ και ταυτόχρονα ζητούσαν από τον Αμερικανό πρόεδρο να δώσει προσοχή στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λαμβάνουν χώρα στην Κίνα.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, αρκετοί ακόμη ακτιβιστές επρόκειτο να συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία. Ωστόσο, αποχώρησαν λίγο πριν από την εκδήλωση, φοβούμενοι πιθανές διώξεις από τις αρχές ασφαλείας.

Ο Τιαν Γε δήλωσε πριν χαθούν τα ίχνη του ότι στόχος της κινητοποίησης ήταν να προσελκύσει το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας  για τους πολιτικούς κρατούμενους συνείδησης στην Κίνα. Παράλληλα εξέφρασε την ελπίδα ότι μια πιο στενή σχέση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας θα μπορούσε να συμβάλει στη μεγαλύτερη εξοικείωση των Κινέζων πολιτών με τις δημοκρατικές αξίες και τις ατομικές ελευθερίες.

Εξαφανίσεις μετά τη διαμαρτυρία

Μετά την κινητοποίηση, και οι τρεις ακτιβιστές φέρεται να εξαφανίστηκαν από τη δημόσια σφαίρα. Συνεργάτες και γνωστοί τους δήλωσαν ότι δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν μαζί τους, ενώ οι τηλεφωνικές κλήσεις προς τους ίδιους παρέμειναν αναπάντητες.

Οι αναφορές αυτές έχουν προκαλέσει ανησυχία μεταξύ οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς η πρακτική των προσωρινών ή παρατεταμένων εξαφανίσεων έχει καταγραφεί επανειλημμένα από διεθνείς παρατηρητές ως μέσον πολιτικής καταστολής στην Κίνα.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι η μαρτυρία του Τζιανγκ Τζιουέν, ενός βετεράνου αιτούντος από την επαρχία Λιαονίνγκ. Σύμφωνα με τον ίδιο, περισσότερα από εκατό άτομα συνελήφθησαν το πρωί της επίσκεψης του Τραμπ και μεταφέρθηκαν σε κέντρο προσωρινής κράτησης του Αστυνομικού Τμήματος της οδού Φουγιού, κοντά στο συγκρότημα Τζονγκνανχάι, το πολιτικό κέντρο εξουσίας της Κίνας.

Ο Τζιανγκ περιέγραψε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης μέσα στο κέντρο κράτησης. Παρά την κράτησή τους, πολλοί συγκεντρωμένοι φώναζαν συνθήματα υπέρ του Αμερικανού προέδρου και ζητούσαν διεθνή προσοχή για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα τους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, αρκετοί αιτούντες είχαν διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρεθούν στο Πεκίνο, γνωρίζοντας ότι κινδύνευαν να συλληφθούν. Ο ίδιος υποστήριξε ότι πολλοί θεωρούσαν τον Τραμπ ως συμβολικό εκπρόσωπο του ελεύθερου κόσμου και ήθελαν να εκφράσουν τις ανησυχίες τους σχετικά με την κατάσταση των πολιτικών ελευθεριών στην Κίνα.

Η τεχνολογία επιτήρησης ως εργαλείο ελέγχου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ισχυρισμοί του Τζιανγκ σχετικά με τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας παρακολούθησης από τις κινεζικές αρχές.

Όπως ανέφερε, προσπάθησε να εισέλθει στο Πεκίνο αποφεύγοντας τη χρήση κινητού τηλεφώνου και επίσημων εγγράφων ταυτοποίησης. Παρ’ όλα αυτά, υποστηρίζει ότι εντοπίστηκε μέσω συστημάτων αναγνώρισης προσώπου. Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει τις ανησυχίες που έχουν εκφράσει διεθνείς οργανισμοί σχετικά με την εκτεταμένη χρήση συστημάτων ψηφιακής επιτήρησης στη Κίνα, όπου εκατομμύρια κάμερες παρακολούθησης συνδυάζονται με λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης για την ταυτοποίηση πολιτών σε πραγματικό χρόνο.

Προληπτική καταστολή στη Σαγκάη

Η κινητοποίηση των αρχών δεν περιορίστηκε στο Πεκίνο. Λίγες ημέρες πριν από την άφιξη του Αμερικανού προέδρου, ομάδα ακτιβιστών στη Σαγκάη ανήρτησε πανό καλώντας την αμερικανική αντιπροσωπεία να ασκήσει πίεση στην κινεζική κυβέρνηση σχετικά με τη μεταχείριση πολιτικών κρατουμένων και κρατουμένων συνείδησης.

Η αντίδραση των τοπικών αρχών υπήρξε άμεση. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν για ανάκριση, καταγράφηκαν επίσημες καταθέσεις και αρκετοί τέθηκαν υπό παρακολούθηση.

Μετά το περιστατικό, αναφέρθηκε επίσης η εξαφάνιση του ακτιβιστή Λιου Ντονγκμπάο. Συνάδελφοί του δήλωσαν ότι δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν μαζί του επί ημέρες, γεγονός που ενίσχυσε τους φόβους για πιθανή μυστική κράτησή του.

Η διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις σινοαμερικανικές σχέσεις

Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα θέματα στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Πεκίνου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επανειλημμένα εκφράσει ανησυχίες για ζητήματα όπως η ελευθερία της έκφρασης, η θρησκευτική ελευθερία, η μεταχείριση των μειονοτήτων, οι πολιτικοί κρατούμενοι και οι περιορισμοί στη δράση ακτιβιστών και δημοσιογράφων. Η κινεζική κυβέρνηση απορρίπτει συνήθως αυτές τις επικρίσεις ως παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις και υποστηρίζει ότι η σταθερότητα και η κοινωνική τάξη αποτελούν προτεραιότητες για την ανάπτυξη της χώρας.

Η επίσκεψη Τραμπ ανέδειξε για ακόμη μία φορά το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών όσον αφορά την αντίληψη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Οι καταγγελίες για συλλήψεις, εξαφανίσεις και παρενοχλήσεις ακτιβιστών κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στο Πεκίνο προσφέρουν μια σπάνια εικόνα των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν όσοι επιχειρούν να εκφράσουν δημόσια διαφωνία στην Κίνα.

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις στις σινοαμερικανικές σχέσεις, οι μαρτυρίες αυτές υπογραμμίζουν ότι το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον ευαίσθητα και αμφιλεγόμενα πεδία της κινεζικής πολιτικής πραγματικότητας.

Η τύχη αρκετών εκ των ακτιβιστών που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις  παραμένει ασαφής, ενώ οι διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων συνεχίζουν να ζητούν διαφάνεια, λογοδοσία και προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών των πολιτών.

Η νέα γενιά της Κίνας σπουδάζει Μάο και Σι για να βρει δουλειά

Στην Κίνα του Σι Τζινπίνγκ, η επαγγελματική επιτυχία φαίνεται να περνά ολοένα και περισσότερο μέσα από την ιδεολογική ευθυγράμμιση με ο Κομμουνιστικό Κόμμα. Καθώς η κινεζική οικονομία επιβραδύνεται και η ανεργία των νέων παραμένει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, κορυφαία πανεπιστήμια της χώρας εισάγουν νέα προγράμματα σπουδών αφιερωμένα στην «οικοδόμηση του κόμματος», στη μαρξιστική θεωρία και κυρίως στη «Σκέψη του Σι Τζινπίνγκ».

Πίσω από αυτή την ακαδημαϊκή εξέλιξη δεν κρύβεται μόνο μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη μεταμόρφωση της κινεζικής κοινωνίας: τη σταδιακή συγχώνευση επαγγελματικής ανέλιξης, κρατικής εξουσίας και πολιτικής πίστης.

Η αγορά εργασίας ωθεί τους νέους προς το κόμμα

Η Κίνα αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση νεανικής ανεργίας των τελευταίων δεκαετιών. Το 2023, το επίσημο ποσοστό ανεργίας για τις ηλικίες 16-24 ξεπέρασε το 21%, προτού οι κινεζικές αρχές σταματήσουν προσωρινά τη δημοσίευση των σχετικών στοιχείων, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις και αμφισβήτηση για την πραγματική έκταση του προβλήματος.

Παρότι το Πεκίνο αργότερα επανέφερε έναν τροποποιημένο δείκτη, η εικόνα παραμένει ανησυχητική. Εκατομμύρια απόφοιτοι πανεπιστημίων — πάνω από 11 εκατομμύρια ετησίως — δυσκολεύονται να βρουν σταθερή εργασία, ενώ οι άλλοτε ελκυστικοί τομείς της τεχνολογίας, της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των ακινήτων έχουν πληγεί από κρατικές παρεμβάσεις, ρυθμιστικές εκστρατείες και οικονομική επιβράδυνση.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κομματική ένταξη και η ιδεολογική κατάρτιση μετατρέπονται σε ασφαλές επαγγελματικό διαβατήριο. Το κράτος προσφέρει πιο ασφαλή καριέρα σε όσους είναι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένοι με το ΚΚΚ. Πανεπιστήμια όπως το Peking University και το Renmin University έχουν ήδη δημιουργήσει εξειδικευμένα προγράμματα που εστιάζουν στη θεωρία του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, από τον Μάο Τσε Τουνγκ έως τη «Σκέψη του Σι Τζινπίνγκ για τον σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά στη νέα εποχή».

Τα μαθήματα αυτά παρουσιάζονται ως εργαλείο επαγγελματικής αποκατάστασης. Οι φοιτητές εκπαιδεύονται όχι μόνο στην πολιτική θεωρία αλλά και στην πρακτική λειτουργία των κομματικών μηχανισμών: κομματική πειθαρχία, εσωτερική οργάνωση, πολιτική προπαγάνδα και «ιδεολογική καθοδήγηση».

Ο Σι Τζινπίνγκ και η επιστροφή της ιδεολογίας

Η άνοδος αυτών των σπουδών συνδέεται άμεσα με τη στρατηγική του Σι Τζινπίνγκ να επαναφέρει το Κομμουνιστικό Κόμμα στο κέντρο κάθε πτυχής της κινεζική ζωής.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν η οικονομική ανάπτυξη και η σχετική κοινωνική χαλάρωση είχαν μειώσει τη δημόσια παρουσία της ιδεολογίας, ο Σι  επιχειρεί μια σαφή επαναπολιτικοποίηση της κοινωνίας. Το κόμμα δεν παρουσιάζεται πλέον απλώς ως διοικητικός μηχανισμός αλλά ως απόλυτος φορέας ηθικής, κοινωνικής και εθνικής νομιμοποίησης.

Αναλυτές σημειώνουν ότι η στρατηγική αυτή δεν αφορά μόνο την πολιτική σταθερότητα. Αποτελεί επίσης απάντηση στην αυξανόμενη κοινωνική αβεβαιότητα και στον φόβο του Πεκίνου απέναντι σε μια απογοητευμένη μορφωμένη νεολαία.

Ο ερευνητής Ρίτσαρντ ΜακΓκρέγκορ, συγγραφέας του βιβλίου «Το Κόμμα: Ο μυστικός κόσμος της κομμουνιστικής ηγεσίας της Κίνας» [«The Party: The Secret World of China’s Communist Rulers», 2012],  επισημαίνει ότι ο Σι επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία του κόμματος στην κυβέρνηση, στις κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις, αλλά και μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η ιδεολογική εκπαίδευση θεωρείται πλέον βασικό εργαλείο κοινωνικού ελέγχου και πολιτικής συνοχής.

Για πολλούς νέους Κινέζους, η ένταξη στο κόμμα δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ιδεολογικής πίστης αλλά ψυχρού επαγγελματικού υπολογισμού. Η κομματική ταυτότητα προσφέρει πρόσβαση σε κρατικές θέσεις εργασίας, καλύτερες πιθανότητες πρόσληψης σε μεγάλες επιχειρήσεις και αυξημένες δυνατότητες κοινωνικής ανέλιξης. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, η πλειονότητα των νέων υποψήφιων μελών του ΚΚΚ είναι πλέον πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, ενώ οι εργοδότες συχνά θεωρούν την κομματική συμμετοχή ως ένδειξη «πολιτικής αξιοπιστίας».

Σε αγγελίες κρατικών επιχειρήσεων εμφανίζονται απαιτήσεις όπως «ορθή πολιτική σκέψη», «υψηλό επίπεδο κομματικής συνείδησης» και «θεωρητική κατάρτιση στη Σκέψη του Σι Τζινπίνγκ». Η εξέλιξη αυτή θυμίζει σε αρκετούς αναλυτές παλαιότερες περιόδους της κινεζικής ιστορίας, όταν η πολιτική ορθοδοξία αποτελούσε προϋπόθεση κοινωνικής προόδου.

Ωστόσο, το σημερινό σύστημα διαφέρει σε ένα κρίσιμο σημείο. Η ιδεολογική συμμόρφωση λειτουργεί μέσα σε μια υβριδική οικονομία κρατικού καπιταλισμού, όπου η αγορά συνεχίζει να υπάρχει, αλλά υπό την αυστηρή επιτήρηση του κόμματος.

«Θετική ενέργεια», αυτοκριτική και γραφειοκρατία

Παρά την επίσημη ρητορική περί «εθνικής αναζωογόνησης», η καθημερινότητα των εργαζομένων σε κομματικούς ρόλους συχνά περιγράφεται ως εξαντλητική και γραφειοκρατική. Υπάλληλοι κρατικών οργανισμών μιλούν για συνεχείς πολιτικές συνεδριάσεις, αναφορές αυτοκριτικής, ιδεολογικά σεμινάρια και εκστρατείες «θετικής ενέργειας». Στα κινεζικά κοινωνικά δίκτυα κυκλοφορούν ήδη έτοιμα πρότυπα για κομματικές εκθέσεις και κείμενα αυτοκριτικής, τα οποία πωλούνται διαδικτυακά για λίγα γουάν.

Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει μια αντίφαση. Ενώ το καθεστώς επιδιώκει να δημιουργήσει μια νέα γενιά ιδεολογικά αφοσιωμένων στελεχών, πολλοί νέοι αντιμετωπίζουν τη διαδικασία ως διοικητική αναγκαιότητα και όχι ως πραγματική πολιτική στράτευση.

Το πρόβλημα για το Πεκίνο δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και υπαρξιακό. Η γενιά που μεγάλωσε μέσα στην εκρηκτική ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας πίστεψε ότι η μόρφωση θα οδηγούσε αυτόματα σε κοινωνική άνοδο. Σήμερα, πολλοί νέοι αισθάνονται ότι αυτή η υπόσχεση έχει καταρρεύσει.

Φαινόμενα όπως το «lying flat» — η συνειδητή απόσυρση από τον εξαντλητικό ανταγωνισμό — ή το «involution», δηλαδή η αίσθηση ότι η υπερπροσπάθεια δεν οδηγεί πλέον σε ανταμοιβή, εξαπλώνονται στην κινεζική κοινωνία. Ο Σι Τζινπίνγκ έχει επανειλημμένα καλέσει τους νέους να αποδέχονται τις δυσκολίες ως αναγκαίο στοιχείο εθνικής αναγέννησης. Όμως για πολλούς νέους αποφοίτους, η επιστροφή στην ιδεολογία μοιάζει λιγότερο με εθνικό όραμα και περισσότερο με μονόδρομο επιβίωσης.

Η στροφή προς τις σπουδές κομματικής οικοδόμησης φανερώνει μια βαθύτερη αλλαγή στο κινεζικό μοντέλο εξουσίας. Για δεκαετίες, η νομιμοποίηση του ΚΚΚ βασιζόταν κυρίως στην οικονομική ανάπτυξη και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Σήμερα, καθώς η ανάπτυξη επιβραδύνεται και η κοινωνική κινητικότητα περιορίζεται, το καθεστώς φαίνεται να επενδύει περισσότερο στην ιδεολογική πειθαρχία και στην πολιτική αφοσίωση.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα του Σι προς τους νέους Κινέζους είναι πλέον σαφές. Στην εποχή του Σι Τζινπίνγκ, η καριέρα δεν εξαρτάται μόνο από τις δεξιότητες και τις σπουδές, αλλά και από το πόσο κοντά βρίσκεται κανείς στο κόμμα.

Διαμαρτυρίες από υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά της επίσκεψης του Γουάνγκ Γι στην Οττάβα

ΟΤΤΑΒΑ — Υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινότητες της διασποράς πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις στο Parliament Hill επί δύο ημέρες αυτή την εβδομάδα, διαμαρτυρόμενοι για την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι στον Καναδά και ζητώντας τον τερματισμό των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα.

Ο Γουάνγκ έφτασε στην Οττάβα στις 28 Μαΐου και συναντήθηκε με την υπουργό Εξωτερικών του Καναδά Ανίτα Ανάντ και τον πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϋ στις 29 Μαΐου.

Μέλη διαφόρων ομάδων που υφίστανται διώξεις στην Κίνα — μεταξύ των οποίων ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ, Ουιγούροι, Θιβετιανοί και κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ — διαμαρτυρήθηκαν στην Οττάβα κατά των διώξεων που ασκεί το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας εναντίον πολιτών και θρησκευτικών ή εθνοτικών ομάδων, καθώς και κατά της διεθνικής καταστολής που ασκεί στον Καναδά, ενώ ο Γουάνγκ είχε συνάντηση με Καναδούς αξιωματούχους. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν και μέλη της Καναδικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος της Κίνας.

Ο Γουάνγκ συναντήθηκε με την Ανάντ στα γραφεία του Global Affairs Canada το πρωί της 29ης Μαΐου, ενώ ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ κρατούσαν πανό απέναντι από το κτίριο ζητώντας να σταματήσουν οι διώξεις στην Κίνα. Παράλληλα, διαμαρτυρήθηκαν στο Parliament Hill από το πρωί έως αργά το απόγευμα, κρατώντας πανό με συνθήματα όπως «Σταματήστε τον κινεζικό εκφοβισμό στον Καναδά», «Σταματήστε τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα» και «Σταματήστε τη διεθνική καταστολή του Φάλουν Γκονγκ από το ΚΚΚ».

Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ διαμαρτύρονται στην Οττάβα, την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι συναντάται με την υπουργό Εξωτερικών του Καναδά Ανίτα Ανάντ και τον πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϋ. Καναδάς, 29 Μαΐου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)

 

Μετά τη συνάντηση του Γουάνγκ με τον Κάρνεϋ, ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ φώναξαν συνθήματα ζητώντας να τερματιστεί η δίωξη της άσκησης, καθώς η αυτοκινητοπομπή του Κινέζου υπουργού περνούσε από το σημείο.

Το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, είναι μια παραδοσιακή κινεζική πνευματική άσκηση που συνδυάζει διαλογιστικές ασκήσεις και ηθικές διδασκαλίες βασισμένες στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. Η άσκηση διώκεται στην Κίνα από το 1999, όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) θεώρησε ότι η μεγάλη δημοτικότητά της αποτελούσε απειλή για την εξουσία του και δεσμεύτηκε να την εξαλείψει. Η δίωξη συνεχίζεται έως σήμερα, με αναφορές για βασανιστήρια, καταναγκαστική εργασία, ιδεολογική κατήχηση, παρακολούθηση, θανάτους υπό κράτηση και εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων από ζωντανούς ανθρώπους.

Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ διαμαρτύρονται απέναντι από τα κεντρικά γραφεία του Global Affairs Canada στην Οττάβα, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι συναντάται με την υπουργό Εξωτερικών του Καναδά Ανίτα Ανάντ. Καναδάς, 29 Μαΐου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)

 

Παρεμβάσεις του Πεκίνου 

Η Ρουθ Κόλλινς, ασκούμενη του Φάλουν Γκονγκ από το Μόντρεαλ, βρέθηκε στην Οττάβα για να συμμετάσχει στη συγκέντρωση στο Parliament Hill στις 29 Μαΐου. Μιλώντας στο NTD, αδελφό μέσο της εφημερίδας The Epoch Times, ανέφερε ότι η διαμαρτυρία για την επίσκεψη του Γουάνγκ ήταν πολύ σημαντική, υπό το πρίσμα της πρόσφατης διακοπής παράστασης του Shen Yun στο Τορόντο, η οποία συνδέθηκε με το ΚΚΚ, καθώς και άλλων προσπαθειών του Πεκίνου να ασκήσει πιέσεις σε καναδικά θέατρα ώστε να μην πραγματοποιηθούν παραστάσεις της καλλιτεχνικής ομάδας.

Το Shen Yun είναι εταιρεία κλασικού κινεζικού χορού και μουσικής με έδρα τη Νέα Υόρκη, η οποία ιδρύθηκε το 2006 από κορυφαίους Κινέζους καλλιτέχνες με αποστολή την αναβίωση της παραδοσιακής κινεζικής κουλτούρας, η οποία έχει σχεδόν καταστραφεί έπειτα από δεκαετίες κομμουνιστικής διακυβέρνησης. Η εταιρεία πραγματοποιεί παγκόσμιες περιοδείες με το σύνθημα «Η Κίνα πριν από τον κομμουνισμό» και πολλοί από τους καλλιτέχνες της είναι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ.

Ο διοργανωτής των παραστάσεων του Shen Yun στον Καναδά, η Ένωση Φάλουν Ντάφα Καναδά, αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια το συγκρότημα αντιμετωπίζει μια κλιμακούμενη παγκόσμια εκστρατεία παρεμπόδισης των παραστάσεών του μέσω διπλωματικών πιέσεων, αβάσιμων αγωγών και περίπου 150 ψευδών απειλών για βόμβα σε διάφορα θέατρα ανά τον κόσμο.

Η Ρουθ Κόλλινς, ασκούμενη του Φάλουν Γκονγκ από το Μόντρεαλ, συμμετέχει σε συγκέντρωση κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι στον Καναδά, στο Parliament Hill. Οττάβα, 29 Μαΐου 2026. (NTD)

 

Η Κόλλινς δήλωσε ότι ήταν σημαντικό να βρίσκονται εκεί, ώστε να σταλεί το μήνυμα στους Κινέζους αξιωματούχους ότι οι διαδηλωτές δεν αποδέχονται παρεμβάσεις του Πεκίνου στον Καναδά. Είπε ότι η άσκηση του Φάλουν Γκονγκ έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ζει, μιλά στους άλλους και αντιμετωπίζει την καθημερινότητα. Εξήγησε ότι οι αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας αποτελούν το βασικό σημείο αναφοράς στη ζωή της και ότι μέσω αυτών κρίνει αν οι πράξεις της είναι σωστές ή λανθασμένες. Όταν κάτι δεν συνάδει με αυτές τις αρχές, θεωρεί ότι πρέπει να βελτιώσει τον εαυτό της και να αλλάξει.

Η δίωξη των Ουιγούρων στην Κίνα

Το Πρόγραμμα για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων των Ουιγούρων [Uyghur Rights Advocacy Project – URAP] ανέφερε σε ανακοίνωσή του στις 28 Μαΐου ότι πραγματοποιήθηκε εκείνη την ημέρα μια «επιτυχημένη διαδήλωση αλληλεγγύης» στο Parliament Hill, η οποία έφερε κοντά Ουιγούρους, κατοίκους του Χονγκ Κονγκ, Θιβετιανούς και άλλους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αίτημα την προώθηση της λογοδοσίας και των δημοκρατικών αξιών στην εξωτερική πολιτική του Καναδά.

Οι ομάδες κάλεσαν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα και να απορρίψει οποιαδήποτε διπλωματική προσέγγιση αγνοεί τη λογοδοσία.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του URAP, Μεχμέτ Τοχτί, ανέφερε στην ανακοίνωση ότι δεν μπορεί να υπάρξει εξομάλυνση των σχέσεων με το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας όσο οι Ουιγούροι παραμένουν φυλακισμένοι, οικογένειες εξακολουθούν να είναι χωρισμένες και επιζώντες της καταστολής συνεχίζουν να αναζητούν δικαιοσύνη. Τόνισε δε ότι η οικονομική συνεργασία δεν πρέπει ποτέ να γίνεται εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Μεχμέτ Τοχτί, εκτελεστικός διευθυντής του Uyghur Rights Advocacy Project, σε φωτογραφία από την Οττάβα, στις 11 Ιουλίου 2023. (The Canadian Press/Sean Kilpatrick)

 

Η οργάνωση κάλεσε τον Κάρνεϋ και την Ανάντ να θέσουν δημόσια στον Γουάνγκ ζητήματα όπως η μαζική κράτηση και παρακολούθηση των Ουιγούρων στην Κίνα, η συνεχιζόμενη καταναγκαστική εργασία και οι καταχρήσεις στις αλυσίδες εφοδιασμού, καθώς και η διεθνική καταστολή που στοχοποιεί Ουιγούρους και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον Καναδά.

Η καναδική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει ότι στην Κίνα χρησιμοποιείται καταναγκαστική εργασία. Το Global Affairs Canada ανέφερε σε ανακοίνωση του 2021 ότι τα στοιχεία υποδηλώνουν πως η καταναγκαστική εργασία Ουιγούρων και άλλων εθνοτικών μειονοτήτων λαμβάνει χώρα όχι μόνο στη Σιντζιάνγκ αλλά σε ολόκληρη την Κίνα.

Επιπλέον, τον Δεκέμβριο του 2024 ο Καναδάς επέβαλε κυρώσεις σε οκτώ πρώην ή εν ενεργεία ανώτερους Κινέζους αξιωματούχους για τη συμμετοχή τους στις διώξεις ασκουμένων του Φάλουν Ντάφα, Ουιγούρων και Θιβετιανών. Στην ανακοίνωσή του, το Global Affairs Canada σημείωσε ότι οι ομάδες αυτές υφίστανται διάφορες μορφές καταστολής από το καθεστώς του Πεκίνου, μεταξύ των οποίων αυθαίρετες κρατήσεις, καταναγκαστική εργασία και περιορισμοί στο δικαίωμα της θρησκευτικής ή άλλης πίστης.

Σε ανάρτησή του στο X στις 24 Μαΐου, ο Τοχτί χαρακτήρισε τον Γουάνγκ Γι έναν από τους βασικούς αρχιτέκτονες, εκτελεστές και υπερασπιστές σοβαρών θηριωδιών που διαπράττει το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας, συμπεριλαμβανομένων της συνεχιζόμενης γενοκτονίας, της πολιτιστικής εξάλειψης και της διεθνικής καταστολής που στοχοποιεί Ουιγούρους, Θιβετιανούς και κατοίκους του Χονγκ Κονγκ. Πρόσθεσε ότι η επίσκεψή του δεν πρέπει να περάσει χωρίς ισχυρές διαμαρτυρίες.

Ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Ο Καναδικός Συνασπισμός για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Κίνα, με επιστολή του στις 28 Μαΐου, κάλεσε επίσης την Ανάντ να θέσει στον Γουάνγκ τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ξένων παρεμβάσεων. Μεταξύ αρκετών υποθέσεων κρατουμένων, ο συνασπισμός ζήτησε να τεθεί η περίπτωση του εκδότη του Χονγκ Κονγκ Τζίμμυ Λάι, ο οποίος καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης τον Φεβρουάριο, καθώς και εκείνη του Καναδού ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων ουιγουρικής καταγωγής Χουσεΐν Τζελίλ, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη το 2006 και επί 20 χρόνια δεν του έχει επιτραπεί προξενική πρόσβαση.

Μέλη της Καναδικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος της Κίνας διαμαρτύρονται στην Οττάβα, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι συναντάται με την υπουργό Εξωτερικών του Καναδά Ανίτα Ανάντ και τον πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϊ, στις 29 Μαΐου 2026. (NTD)

 

Ο συνασπισμός ανέφερε ότι ζητά να διασφαλιστεί πως η κυβέρνηση του Καναδά θα απαιτήσει από την Κίνα να δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω περιπτώσεις «διπλωματίας ομήρων» και εξωεδαφικού εκφοβισμού, καθώς και να άρει όλες τις τιμωρητικές κυρώσεις που έχει επιβάλει σε Καναδούς, εφόσον πρόκειται να προχωρήσει μια «στρατηγική εταιρική σχέση» μεταξύ των δύο χωρών.

Ο συνασπισμός εξέφρασε επίσης ανησυχία για το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της Βασιλικής Καναδικής Έφιππης Αστυνομίας (RCMP) και του κινεζικού υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας, ζητώντας πλήρη διαφάνεια και κοινοβουλευτικό έλεγχο πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω συνεργασία.

Στον συνασπισμό συμμετέχουν οργανώσεις όπως οι Canada-Hong Kong Link, Canada Tibet Committee, Falun Dafa Association of Canada, Raoul Wallenberg Centre for Human Rights, Uyghur Rights Advocacy Project και Toronto Association for Democracy in China.

Συνάντηση με Ανάντ και Κάρνεϋ

Η Ανάντ προέβη σε δημόσιες δηλώσεις πριν από τη συνάντησή της με τον Γουάνγκ, αναφέροντας ότι ο Κάρνεϋ και ο ηγέτης της Κίνας Σι Τζινπίνγκ έχουν διαμορφώσει ένα «φιλόδοξο όραμα» για μια «επαναπροσδιορισμένη σχέση» μεταξύ Καναδά και Κίνας, αλλά ότι κάθε χώρα οφείλει να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα και προτεραιότητες ώστε να διασφαλίσει την ασφάλεια και την προστασία των πολιτών της.

Η Ανάντ δήλωσε επίσης ότι ο Καναδάς επιδιώκει να αυξήσει τις εξαγωγές του προς την Κίνα κατά 50% έως το 2030, κάτι που, όπως είπε, θα γίνει με παράλληλη προστασία των οικονομικών συμφερόντων, της εθνικής ασφάλειας και των αξιών της χώρας.

Η υπουργός Εξωτερικών του Καναδά Ανίτα Ανάντ (δεξιά) συναντά τον υπουργό Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι στο Global Affairs Canada στην Οττάβα, στις 29 Μαΐου 2026. (The Canadian Press/Spencer Colby)

 

Ο Γουάνγκ ανέφερε στις εναρκτήριες δηλώσεις του ότι οι επαφές μεταξύ Οττάβας και Πεκίνου έχουν αυξηθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες, γεγονός που, όπως σημείωσε, δείχνει ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούν τη βελτίωση των σχέσεων. Πρόσθεσε ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν γνωρίσει διακυμάνσεις, οι οποίες παρείχαν σημαντικά διδάγματα. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι ο Κάρνεϋ έχει προσκληθεί να συμμετάσχει στη σύνοδο της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κίνα τον Νοέμβριο.

Ο Κάρνεϋ συναντήθηκε με τον Γουάνγκ στο γραφείο του απέναντι από το Parliament Hill στις 29 Μαΐου. Ωστόσο, ελήφθησαν μέτρα που περιόρισαν τη δημοσιογραφική κάλυψη της συνάντησης. Αρχικά επιτράπηκε μόνο σε επίσημους φωτογράφους να καταγράψουν τη χειραψία των δύο ανδρών, όμως ύστερα από αντιδράσεις της Parliamentary Press Gallery, επιτράπηκε στα μέσα ενημέρωσης να εισέλθουν για λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα στο γραφείο του πρωθυπουργού ώστε να καταγράψουν τη χειραψία. Ούτε ο Κάρνεϋ ούτε ο Γουάνγκ προχώρησαν σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους και δεν είχε προγραμματιστεί συνέντευξη Τύπου για εκείνη την ημέρα.

Κατά την προηγούμενη επίσκεψή του στον Καναδά, το 2016, ο Γουάνγκ είχε επικρίνει Καναδό δημοσιογράφο που είχε θέσει ερώτημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον τότε υπουργό Εξωτερικών Στεφάν Ντιόν.

Η επίσκεψη του Γουάνγκ πραγματοποιήθηκε μετά την επίσκεψη του Κάρνεϋ στην Κίνα τον Ιανουάριο, καθώς η κυβέρνησή του επιδιώκει στενότερες σχέσεις με το Πεκίνο. Κατά την προεκλογική εκστρατεία των εκλογών του 2025, ο Κάρνεϋ είχε χαρακτηρίσει την Κίνα τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια του Καναδά. Ωστόσο, κατά τη φετινή επίσκεψή του στην Κίνα, ανέφερε ότι οι σχέσεις Οττάβας και Πεκίνου έχουν εισέλθει σε «μια νέα εποχή» και ότι οι δύο χώρες βρίσκονται σε «στρατηγική εταιρική σχέση».

Της Olivia Gomm

Με τη συμβολή του Noé Chartier

Στρατιωτική ενίσχυση των ΗΠΑ στην Καραϊβική πιέζει περαιτέρω την Κούβα

Μια δύναμη περίπου 1.300 Αμερικανών πεζοναυτών και ναυτών άρχισε να επιχειρεί στην Καραϊβική Θάλασσα, ενισχύοντας την ήδη διευρυμένη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή. Η ανάπτυξη αυτή επεκτείνει τις υφιστάμενες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και πραγματοποιείται σε περίοδο αυξανόμενης διπλωματικής πίεσης της Ουάσιγκτον προς την Κούβα.

Σε ανακοίνωσή του στις 29 Μαΐου, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι ο σχηματισμός περίπου 1.300 στρατιωτικών, γνωστός ως Littoral Combat Force-24, «ανέλαβε επισήμως την αποστολή ως η κύρια τακτική δύναμη άμεσης ετοιμότητας στην περιοχή ευθύνης της Νότιας Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών».

Το Σώμα Πεζοναυτών περιέγραψε το Littoral Combat Force-24 ως τμήμα της 24ης Εκστρατευτικής Μονάδας Πεζοναυτών. Οι στρατιωτικοί αυτοί θα ενωθούν με στοιχεία της 22ης Εκστρατευτικής Μονάδας Πεζοναυτών και το αεροπλανοφόρο USS Nimitz, τα οποία επιχειρούν ήδη στην περιοχή.

Σύμφωνα με το Σώμα Πεζοναυτών, το Littoral Combat Force-24 (LCF-24) θα λειτουργήσει ως δύναμη αντιμετώπισης κρίσεων στο πλαίσιο της ευρύτερης Δύναμης Αεροπορίας-Εδάφους Πεζοναυτών που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή. Η υπηρεσία ανέφερε ότι ο σχηματισμός των 1.300 στρατιωτικών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιχειρήσεις θαλάσσιας παρεμπόδισης, ενώ η συνολική δύναμη διαθέτει δυνατότητες για ευρύ φάσμα αποστολών ταχείας αντίδρασης, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης πρεσβειών και της διάσωσης πληρωμάτων αεροσκαφών που έχουν καταπέσει.

Ο αντιστράτηγος του Σώματος Πεζοναυτών Κάλβερτ Λ. Γουόρθ, διοικητής της II Marine Expeditionary Force, δήλωσε ότι το LCF-24 παρέχει τον συνδυασμό επιχειρησιακής ακρίβειας και διαλειτουργικότητας που απαιτείται. Όπως σημείωσε, η δύναμη δεν αποτελεί μόνο μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, αλλά διευρύνει τις επιχειρησιακές επιλογές του περιφερειακού διοικητή, ενώ παράλληλα ενισχύει τις δυνατότητες των εταίρων και συμβάλλει στη διατήρηση του επιχειρησιακού πλεονεκτήματος σε όλους τους τομείς δράσης.

Το Σώμα Πεζοναυτών ανέφερε ακόμη ότι «η παρουσία του LCF-24 λειτουργεί ως ισχυρός αποτρεπτικός παράγοντας απέναντι σε εχθρικά κράτη και άλλους κακόβουλους δρώντες και ενισχύει την ασφάλεια της αμερικανικής επικράτειας».

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν αυξημένη παρουσία στην περιοχή από το περασμένο καλοκαίρι. Η στρατιωτική αυτή ενίσχυση προηγήθηκε μίας εκστρατείας φονικών πληγμάτων και επιχειρήσεων νηοψίας με στόχο υπόπτους για διακίνηση ναρκωτικών, η οποία διατηρείται.

Τον Ιανουάριο, αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή πραγματοποίησαν επίσης επιχείρηση για τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, με σκοπό τη μεταφορά τους στις Ηνωμένες Πολιτείες ώστε να αντιμετωπίσουν ποινικές διώξεις που σχετίζονται με διακίνηση ναρκωτικών και κατηγορίες περί τρομοκρατίας. Ο Μαδούρο και η σύζυγός του αρνούνται όλες τις κατηγορίες.

Μετά την επιχείρηση κατά του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αύξησε την πίεση προς την Αβάνα, μεταξύ άλλων υπογράφοντας εκτελεστικό διάταγμα που επιτρέπει την επιβολή δασμών σε χώρες οι οποίες επιχειρούν να προμηθεύσουν την Κούβα με πετρέλαιο. Πιο πρόσφατα, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε πολλαπλούς γύρους οικονομικών κυρώσεων σε Κουβανούς αξιωματούχους και οργανισμούς.

Τον Μάιο, το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ανακοίνωσε την απαγγελία ποινικών κατηγοριών κατά του πρώην ηγέτη της Κούβας Ραούλ Κάστρο και άλλων αξιωματούχων για την κατάρριψη, το 1996, δύο αεροσκαφών της οργάνωσης Κουβανών εξόριστων Brothers to the Rescue.

Συνάντηση Πούτιν με τους ηγέτες της ASEAN στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου

Η υπουργός Εξωτερικών των Φιλιππινών Τερέζα Λαζάρο δήλωσε στις 29 Μαΐου ότι συζήτησε με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ τη σύνοδο κορυφής του επόμενου μήνα μεταξύ των ηγετών της Ένωσης Κρατών Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) και του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

Σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X, η Λαζάρο ανέφερε ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Λαβρόφ σχετικά με τις προετοιμασίες της επετειακής συνόδου κορυφής που θα σηματοδοτήσει τα τριάντα πέντε χρόνια σχέσεων Ρωσίας–ASEAN και θα πραγματοποιηθεί στο Καζάν στις 17 και 18 Ιουνίου.

Πρόκειται για την πρώτη διά ζώσης συνάντηση του Πούτιν με τους ηγέτες της ASEAN ως ομάδας από το 2018, όταν είχε συμμετάσχει σε σύνοδο Ρωσίας–ASEAN στη Σιγκαπούρη. Στα μέλη της ASEAN περιλαμβάνονται η Ινδονησία, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, η Καμπότζη, το Λάος, η Μαλαισία, η Μιανμάρ, η Σιγκαπούρη, το Ανατολικό Τιμόρ, το Μπρουνέι και οι Φιλιππίνες. Κάθε χρόνο, ένα κράτος-μέλος αναλαμβάνει εκ περιτροπής την προεδρία της ASEAN. Το 2026, τον ρόλο αυτό θα αναλάβουν οι Φιλιππίνες.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι η τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Λαβρόφ και της Λαζάρο πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, εν όψει της ανάληψης της προεδρίας της ASEAN από τη Μανίλα το 2026, οι δύο πλευρές συζήτησαν επίσης τις προοπτικές διεύρυνσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης της Ρωσίας με την ASEAN.

Ο Λαβρόφ και η Λαζάρο επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για ενίσχυση του εποικοδομητικού διαλόγου και της πρακτικής συνεργασίας μεταξύ Μόσχας και Φιλιππιών, καθώς στις 2 Ιουνίου συμπληρώνονται πενήντα χρόνια διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Όλα τα κράτη-μέλη της ASEAN, με εξαίρεση το Βιετνάμ και το Λάος που απείχαν, ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στις 2 Μαρτίου 2022, το οποίο καταδίκαζε τη ρωσική εισβολή της στην Ουκρανία. Η ASEAN έχει διατηρήσει τις σχέσεις της με τη Μόσχα ως «εταίρο διαλόγου» και πραγματοποιεί ετήσιες συναντήσεις υψηλού επιπέδου με ανώτερους αξιωματούχους της ρωσικής κυβέρνησης.

Πέρυσι, η Μαλαισία είχε την προεδρία της ASEAN και προσκάλεσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στη σύνοδο κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Κουάλα Λουμπούρ.

Στις 26 Οκτωβρίου 2025, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συμμετείχε στην τελετή υπογραφής διευρυμένης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της Ταϊλάνδης και της Καμπότζης, έπειτα από συνοριακές συγκρούσεις που είχαν σημειωθεί τον Ιούλιο στο πλαίσιο μιας μακροχρόνιας διαμάχης για την κυριότητα αρχαίων ναών.

Ο πρόεδρος Τραμπ ενεπλάκη στις διαπραγματεύσεις, απειλώντας ότι θα αναστείλει εμπορικές συμφωνίες με την Ταϊλάνδη και την Καμπότζη, εκτός εάν οι δύο χώρες κατέληγαν σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

Ενώ πολλά μέλη της ASEAN διατηρούν μακροχρόνιους πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλα, όπως το Βιετνάμ, το Λάος και η Καμπότζη, έχουν στενές σχέσεις με τη Ρωσία ή/και την Κίνα.

Η Ινδονησία, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ και οι Φιλιππίνες είτε έχουν εισαγάγει ρωσικό αργό πετρέλαιο είτε έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να το πράξουν, αφού οι τιμές των καυσίμων εκτινάχθηκαν μετά τις επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, γεγονός που οδήγησε σε διακοπή μεγάλου μέρους της διακίνησης πετρελαίου

Από τη σύνοδο κορυφής στο Καζάν αναμένεται να απουσιάζει ο Μιν Αούνγκ Χλάινγκ, ηγέτης της Βιρμανίας — γνωστής και ως Μιανμάρ — καθώς η ASEAN έχει αποκλείσει τους ηγέτες της χώρας από τις συνόδους της μετά το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου 2021. Ωστόσο, επιτρέπεται η συμμετοχή διπλωματών χαμηλότερου επιπέδου.

Του Chris Summers

Με πληροφορίες από Reuters και Associated Press

Νετανιάχου: Εντολή στον ισραηλινό στρατό να επεκτείνει τον έλεγχο στη Γάζα

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έδωσε εντολή στον ισραηλινό στρατό να καταλάβει περισσότερα εδάφη στη Λωρίδα της Γάζας και δεσμεύτηκε ότι θα αντιμετωπιστούν τα εναπομείναντα στοιχεία της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, η οποία δέχεται πιέσεις από όλες τις πλευρές, όπως είπε.

Το Ισραήλ ελέγχει σήμερα περίπου το 64% της Γάζας, όπου ζουν 2,4 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, έπειτα από τη στρατιωτική επιχείρηση που ακολούθησε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν 1.200 Ισραηλινοί.

Μιλώντας στις 28 Μαΐου σε συνέδριο σε οικισμό της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι σχεδιάζει να αυξήσει τον ισραηλινό έλεγχο στο 70% της περιοχής, ενώ δεν αποκλείεται να προχωρήσει ακόμη περισσότερο. Το Ισραήλ βρισκόταν στο 50%, στη συνέχεια πέρασε στο 60% και η οδηγία που έχει δώσει είναι να προχωρήσει, βήμα προς βήμα, αρχικά μέχρι το 70%, το οποίο χαρακτήρισε ως τον πρώτο στόχο.

Στις 27 Μαΐου, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι σκότωσε τον Μοχάμαντ Οντέχ, τον νέο στρατιωτικό επικεφαλής της Χαμάς, σε αεροπορική επιδρομή στη Γάζα. Ο Οντέχ είχε αναλάβει τη θέση μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Ιζ Αλ Ντιν Αλ Χαντάντ, ο οποίος σκοτώθηκε από το Ισραήλ στις 15 Μαΐου.

Βάσει της εκεχειρίας που επιτεύχθηκε τον περασμένο Οκτώβριο με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) επρόκειτο να αποσυρθούν έως την αποκαλούμενη Κίτρινη Γραμμή, η οποία καθόριζε την έκταση του ελέγχου τους.

Κίτρινη Γραμμή, Πορτοκαλί Γραμμή

Η Κίτρινη Γραμμή έθετε το 53% της Γάζας υπό τον έλεγχο των IDF, ενώ η Χαμάς διατηρούσε ουσιαστικά τον έλεγχο του υπόλοιπου τμήματος. Τον Μάρτιο, οι IDF δημοσίευσαν χάρτη που έδειχνε ότι έλεγχαν το 64% της Γάζας, έως τη λεγόμενη Πορτοκαλί Γραμμή.

Ο Νετανιάχου έχει περιγράψει τα εδάφη που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των IDF στη Γάζα, στον νότιο Λίβανο και στο όρος Ερμών της Συρίας ως ζώνες ασφαλείας, οι οποίες μπορούν να προστατεύσουν το Ισραήλ από τρομοκρατικές επιθέσεις όπως εκείνη του 2023, όταν τρομοκράτες της Χαμάς πέρασαν τα σύνορα προς το Ισραήλ με μηχανοκίνητα αλεξίπτωτα και οχήματα.

Η πρώτη φάση της εκεχειρίας προέβλεπε την απελευθέρωση όλων των ομήρων και την παράδοση των σωμάτων όσων είχαν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της ομηρίας, με αντάλλαγμα Παλαιστίνιους κρατουμένους που βρίσκονταν σε ισραηλινές φυλακές. Οι τελευταίοι ζωντανοί όμηροι επέστρεψαν στην πατρίδα τους τον Οκτώβριο του 2025, ενώ η τελευταία σορός, του αστυνομικού Ραν Γκβίλι, παραδόθηκε στο Ισραήλ τον Ιανουάριο.

Στη συνέχεια, επρόκειτο να διεξαχθούν περαιτέρω συνομιλίες για την επίλυση των λοιπών ζητημάτων προς διευθέτηση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς. Παρ’ όλα αυτά, τους τελευταίους μήνες έχουν σημειωθεί νέες ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, αν και η εκεχειρία παραμένει τυπικά σε ισχύ.

Το υπουργείο Υγείας της Γάζας, το οποίο διοικείται από τη Χαμάς, ανακοίνωσε στις 26 Μαΐου ότι από την έναρξη της εκεχειρίας, στις 11 Οκτωβρίου 2025, έχουν σκοτωθεί 906 άνθρωποι και έχουν τραυματιστεί 2.747. Σύμφωνα με το υπουργείο, ο συνολικός απολογισμός των νεκρών στη Γάζα από τις 7 Οκτωβρίου 2023 ανέρχεται σε 72.803, ενώ οι τραυματίες φτάνουν τους 172.855.

Στις 27 Μαΐου, σχολιάζοντας τη δολοφονία του Οντέχ, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ισραέλ Κατζ, έγραψε στην πλατφόρμα X ότι το Ισραήλ έχει δεσμευτεί να εξαλείψει όλους όσους ηγήθηκαν της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου και ότι η δέσμευση αυτή θα τηρηθεί. Όλοι τους έχουν καταδικαστεί σε θάνατο, όπου κι αν βρίσκονται, υπογράμμισε.

Σχέδιο για τη Γάζα

Ο Κατζ ανέφερε ότι το Ισραήλ έχει επιπλέον δεσμευτεί πως η Χαμάς δεν θα κυβερνά τη Γάζα ούτε πολιτικά ούτε στρατιωτικά και ότι και αυτό θα εφαρμοστεί. Παράλληλα, ανέφερε ότι θα υλοποιηθεί και το σχέδιο «εθελοντικής μετανάστευσης» από τη Γάζα, «στον κατάλληλο χρόνο και με τον κατάλληλο τρόπο».

Τον Ιανουάριο, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη σύσταση ενός Συμβουλίου Ειρήνης, ενός μηχανισμού που σχεδιάστηκε για να επιβλέπει την ασφάλεια, τη διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση της Γάζας μετά την εκεχειρία.

Το Συμβούλιο Ειρήνης πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση τον Φεβρουάριο, αλλά έκτοτε δεν έχει συνεδριάσει ξανά. Οι Financial Times ανέφεραν αυτή την εβδομάδα ότι, παρά τις δεσμεύσεις παγκόσμιων ηγετών για χρηματοδότηση ύψους 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση της Γάζας, δεν έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα κανένα ποσό στο ταμείο του Συμβουλίου.

Τον Φεβρουάριο του 2025, ο πρόεδρος Τραμπ είχε προτείνει την αναμόρφωση της Γάζας ώστε να μετατραπεί σε «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής». Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια για τη Γάζα, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι εκεί θα μπορούν να ζουν Άραβες, αλλά και Εβραίοι και άλλοι κάτοικοι της Μέσης Ανατολής, τονίζοντας ότι το σχέδιο αυτό αφορά όλους.

Η Αίγυπτος και η Ιορδανία έχουν κατά το παρελθόν αντιταχθεί στην υποδοχή περισσότερων Παλαιστινίων Αράβων προσφύγων, στο πλαίσιο προτάσεων που προβλέπουν την πλήρη εκκένωση της Γάζας με στόχο τη διασφάλιση της ειρήνης στην περιοχή.

Του Chris Summers

Με πληροφορίες από το Reuters

Τραμπ: Κοντά η τελική απόφαση για συμφωνία με το Ιράν

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δημοσιοποίησε στις 29 Μαΐου τους νέους όρους μιας πιθανής συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, δηλώνοντας ότι το καθεστώς πρέπει να ανοίξει άμεσα τα Στενά του Ορμούζ χωρίς τέλη διέλευσης. Ανέφερε επίσης ότι αργότερα μέσα στην ημέρα θα λάβει την τελική του απόφαση, έπειτα από συνάντηση με ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησής του.

Πέρα από την πάγια απαίτηση να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα, ο Τραμπ έγραψε σε ανάρτησή του στο Truth Social ότι τα Στενά πρέπει να ανοίξουν και προς τις δύο κατευθύνσεις και ότι η Τεχεράνη οφείλει να ολοκληρώσει άμεσα την απομάκρυνση ή εξουδετέρωση των ναρκών που έχουν απομείνει. Στην ίδια ανάρτηση άφησε να εννοηθεί ότι θα συναντηθεί με άλλους αξιωματούχους στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου, προκειμένου να ληφθεί η τελική απόφαση για τη συμφωνία.

Αργότερα, αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι η συνάντηση ολοκληρώθηκε έπειτα από περίπου δύο ώρες. Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, προϋποθέσεις του προέδρου για τη συμφωνία είναι να προάγει τα συμφέροντα της Αμερικής  και να σέβεται τις αδιαπραγμάτευτες θέσεις της, όπως αυτή για τα πυρηνικά.

Αναφορικά με τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών, ο Τραμπ σημείωσε στο Truth Social ότι θα αρθεί. Αν και δεν διευκρίνισε αν αυτό θα συμβεί μόνο εφόσον η Τεχεράνη αποδεχθεί και τους υπόλοιπους όρους που προτείνονται, ανέφερε ότι τα πλοία που έχουν παγιδευτεί στα Στενά μπορούν να αρχίσουν τη διαδικασία επιστροφής στην πατρίδα τους.

Κατά τη διάρκεια του ναυτικού αποκλεισμού που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες από τα μέσα Απριλίου, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακατεύθυναν 115 πλοία προς και από το Ιράν, σύμφωνα με ενημέρωση της 29ης Μαΐου από τη Διοίκηση Κεντρικής Περιοχής των ΗΠΑ (U.S. Central Command).

Από την πλευρά του, το Ιράν έχει παρέμβει στον διάπλου των Στενών του Ορμούζ, παρεμποδίζοντας την ελεύθερη και ασφαλή διέλευση από τον πορθμό. Με το ένα πέμπτον του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου να εξυπηρετείται μέσω του συγκεκριμένου περάσματος, ο αντίκτυπος της κίνησης στη διεθνή αγορά πετρελαίου ήταν κρίσιμος, καθώς οι τιμές πετρελαίου σημείωσαν απότομη άνοδο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι τιμές των καυσίμων ξεπέρασαν κατά μέσο όρο τα 4 δολάρια ανά γαλόνι (0,91 ευρώ/λίτρο) τον τελευταίο μήνα, σύμφωνα με στοιχεία κλαδικού οργανισμού της αυτοκινητοβιομηχανίας, ενώ στην Ευρώπη οι τιμές των καυσίμων έχουν φτάσει μέχρι και τα 2,30–2,45 ευρώ ανά λίτρο σε ορισμένες χώρες, σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Ένωσης Οδικών Μεταφορών (IRU).

Ο Τραμπ δήλωσε ότι οποιοδήποτε εμπλουτισμένο ουράνιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή πυρηνικού όπλου θα εντοπιστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συντονισμό με το ιρανικό καθεστώς και τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency – IAEA), τον οργανισμό ατομικής ενέργειας του ΟΗΕ. Το υλικό αυτό, το οποίο ο ίδιος έχει περιγράψει ως πυρηνική σκόνη, αναμένεται να καταστραφεί στο πλαίσιο της συμφωνίας.

Όπως έχει επισημάνει πολλάκις, το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης αποτέλεσε βασικό λόγο για τις στρατιωτικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του ιρανικού στρατού και της ανώτατης ηγεσίας της χώρας, οι οποίες ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου. Τον Απρίλιο ανακοίνωσε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία έθεσε (προσωρινό) τέλος στις συγκρούσεις, ενώ την Πέμπτη 28 Μαΐου παρατάθηκε για εξήντα ημέρες.

Αμερικανοί, Ευρωπαίοι και Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι το Ιράν επιδιώκει να εμπλουτίσει ουράνιο σε επίπεδα κατάλληλα για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, ενώ η Τεχεράνη επιμένει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς. Το περασμένο σαββατοκύριακο, ο πρόεδρος του Ιράν επανέλαβε ότι η χώρα δεν επιδιώκει την παραγωγή πυρηνικού όπλου.

Ο Τραμπ φάνηκε επίσης να αναφέρεται σε δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποδεσμεύσουν δισεκατομμύρια δολάρια σε παγωμένα κεφάλαια. Στην ανάρτησή του έγραψε ότι δεν θα ανταλλαγούν χρήματα μέχρι νεωτέρας, προσθέτοντας ότι έχουν συμφωνηθεί ζητήματα ήσσονος σημασίας και ότι επρόκειτο να μεταβεί στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων για να λάβει την τελική απόφαση.

Ιρανοί αξιωματούχοι δεν είχαν σχολιάσει δημοσίως την ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social, ούτε μέσω των κρατικών μέσων ενημέρωσης ούτε μέσω επίσημων λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Περίπου δύο ώρες πριν από την ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, μέλος της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας που βρίσκεται σε επικοινωνία με την κυβέρνηση Τραμπ, έγραψε στην πλατφόρμα X ότι «καμία ενέργεια δεν θα γίνει πριν ενεργήσει η άλλη πλευρά».

Ο Γκαλιμπάφ έγραψε ότι οι παραχωρήσεις δεν εξασφαλίζονται μέσω του διαλόγου αλλά μέσω πυραύλων και ότι σκοπός των διαπραγματεύσεων είναι απλώς να καταστεί αυτό σαφές στην άλλη πλευρά. Όπως παρατήρησε, ο νικητής οποιασδήποτε συμφωνίας είναι εκείνος που, από την επόμενη κιόλας ημέρα, είναι καλύτερα προετοιμασμένος για πόλεμο.

Η βιομηχανία της Ινδίας: O νέος μεγάλος παίκτης της παγκόσμιας παραγωγής

Η Ινδία δεν είναι ακόμη «η νέα Κίνα». Είναι κάτι διαφορετικό: μια τεράστια αγορά, με νεανικό πληθυσμό, βαθιά τεχνολογική δεξαμενή, βιομηχανική παράδοση σε φάρμακα, χάλυβα, υφάσματα και αυτοκίνητα, και ταυτόχρονα μια χώρα που προσπαθεί να μπει πιο ψηλά στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Ινδία παρέμεινε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία στο FY26 (σ.σ. FY=οικονομικό έτος), με ανάπτυξη 7,6%, ενώ για το FY27 προβλέπεται 6,6% υπό διεθνείς πιέσεις. 

Το κρίσιμο σημείο είναι η μεταποίηση. Η ινδική κυβέρνηση θέλει να ανεβάσει τη συμμετοχή της μεταποίησης στο 25% του ΑΕΠ έως το 2035, να δημιουργήσει 143 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και να φτάσει τις εξαγωγές εμπορευμάτων στο 1,2 τρισ. δολάρια, μέσα από το National Manufacturing Mission, το Made in India και τα σχήματα Production Linked Incentives. Το στοίχημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς να παράγει φθηνότερα. Είναι να παράγει σε κλίμακα, με τεχνογνωσία, με εξαγωγικό προσανατολισμό και με μεγαλύτερη αυτάρκεια σε κρίσιμες αλυσίδες.

Τα φυσικά και στρατηγικά προβαδίσματα της Ινδίας

Το πρώτο πλεονέκτημα είναι η ίδια η εσωτερική αγορά. Η Ινδία έχει μια από τις μεγαλύτερες καταναλωτικές βάσεις στον κόσμο, με νεανικό δημογραφικό προφίλ και αυξανόμενη μεσαία τάξη. Αυτό σημαίνει ότι πολλές βιομηχανίες μπορούν να μεγαλώσουν πρώτα μέσα στην Ινδία και έπειτα να βγουν στις εξαγωγές. Αυτό το μοντέλο ήδη φαίνεται στα αυτοκίνητα, στα φάρμακα, στα ηλεκτρονικά και στα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Το δεύτερο πλεονέκτημα είναι οι πρώτες ύλες. Η Ινδία έχει μεγάλα αποθέματα σιδηρομεταλλεύματος σε περιοχές όπως Odisha, Jharkhand και Chhattisgarh, κάτι που στηρίζει την ανταγωνιστικότητα της χαλυβουργίας. Διαθέτει επίσης ασβεστόλιθο για τσιμέντο, βαμβάκι, μαλλί, μετάξι και γιούτα (σ.σ. η γιούτα –jute– παράγεται από φυτά του γένους Corchorus και οι κύριες χώρες παραγωγής της είναι η Ινδία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές)  για κλωστοϋφαντουργία, καθώς και τεράστια αγροτική βάση για τρόφιμα και ποτά.

Το τρίτο πλεονέκτημα είναι η γεωγραφία. Η Ινδία βρίσκεται πάνω στον Ινδικό Ωκεανό, μεταξύ Μέσης Ανατολής, Αφρικής και Νοτιοανατολικής Ασίας. Αν λύσει τα προβλήματα εφοδιαστικών αλυσίδων, λιμένων και σιδηροδρομικών διασυνδέσεων, μπορεί να γίνει βιομηχανικός κόμβος ανάμεσα στη Δύση και την Ασία. Το National Logistics Policy και το PM GatiShakti εντάσσονται ακριβώς σε αυτή τη λογική: λιγότερο κόστος, πιο γρήγορη μεταφορά, καλύτερη σύνδεση βιομηχανικών ζωνών, λιμανιών και αγορών. 

Το τέταρτο πλεονέκτημα είναι το ανθρώπινο κεφάλαιο. Η Ινδία έχει μεγάλη δεξαμενή μηχανικών, προγραμματιστών, φαρμακοποιών και τεχνικών. Στα ηλεκτρονικά, για παράδειγμα, δεν προσφέρει μόνο συναρμολόγηση, αλλά και σχεδιασμό μικροτσίπ, ενσωματωμένου λογισμικού και R&D. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί η επόμενη βιομηχανία δεν θα είναι μόνο εργοστάσιο· θα είναι εργοστάσιο μαζί με λογισμικό, αυτοματισμό, τεχνητή νοημοσύνη και δεδομένα.

Οι δέκα μεγάλοι βιομηχανικοί κλάδοι

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Η Ινδία είναι ήδη ισχυρός παραγωγός αυτοκινήτων, δικύκλων, τρακτέρ, λεωφορείων και φορτηγών. Οι εξαγωγές αυτοκινήτων αυξήθηκαν 19% στο FY25, ξεπερνώντας τα 5,3 εκατομμύρια οχήματα. Μεγάλοι παίκτες είναι οι Tata Motors, Mahindra & Mahindra, Maruti Suzuki, Hyundai India, Bajaj Auto, Hero MotoCorp και TVS. Η στρατηγική του κλάδου κινείται προς ηλεκτρικά οχήματα, compact SUV, εξαγωγές και τοπικοποίηση εξαρτημάτων. Η Mahindra, για παράδειγμα, προωθεί ηλεκτρικά SUV όπως τα BE 6 και XEV 9e, με μεγάλη εμπορική ανταπόκριση κατά την έναρξη κρατήσεων.

ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Η Ινδία είναι η «φαρμακαποθήκη του κόσμου». Η φαρμακοβιομηχανία της είναι τρίτη παγκοσμίως σε όγκο και ενδέκατη σε αξία, με πάνω από 3.000 εταιρείες και 10.500 μονάδες παραγωγής. Η εγχώρια αγορά εκτιμάται στα 60 δισ. δολάρια και προβλέπεται να φτάσει τα 130 δισ. έως το 2030. Μεγάλοι παίκτες: Sun Pharma, Dr. Reddy’s, Cipla, Lupin, Aurobindo Pharma, Biocon. Η στρατηγική τους είναι να περάσουν από απλά γενόσημα σε σύνθετα γενόσημα, βιοομοειδή, εμβόλια, APIs και έρευνα/παραγωγή κατά παραγγελία.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΗΜΙΑΓΩΓΟΙ

Η Ινδία είναι ήδη ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής κινητών τηλεφώνων στον κόσμο, σύμφωνα με το IBEF, και στοχεύει παραγωγή ηλεκτρονικών 500 δισ. δολαρίων έως το 2030. Στον κλάδο κινούνται οι Tata Electronics, Foxconn, Dixon Technologies, Samsung, LG, Wistron/Apple supply chain και νέες μονάδες ημιαγωγών. Η συνεργασία ASML–Tata Electronics για το εργοστάσιο μικροτσίπ στην Ντολέρα του Γκουτζαράτ δείχνει ότι η Ινδία θέλει να περάσει από τη συναρμολόγηση σε πραγματικό οικοσύστημα ημιαγωγών. 

ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΑ

 Η Ινδία είναι έκτη μεγαλύτερη παραγωγός χημικών παγκοσμίως και τρίτη στην Ασία. Εκτιμάται ότι η αγορά χημικών και πετροχημικών μπορεί να φτάσει τα ~300 δισ. δολάρια, ενώ η ζήτηση προβλέπεται να αυξηθεί σημαντικά λόγω κατανάλωσης, συσκευασίας, αγροχημικών, υφασμάτων και φαρμάκων. Κυρίαρχος παίκτης είναι η Reliance Industries, μαζί με Indian Oil, Tata Chemicals, UPL, SRF, Aarti Industries και Deepak Nitrite.

ΧΑΛΥΒΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑ

Η Ινδία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός αργού χάλυβα στον κόσμο. Στο FY25 παρήγαγε 151,14 εκατ. τόνους αργού χάλυβα και είχε παραγωγική ικανότητα 200,33 εκατ. τόνων, με στόχο τα 300 εκατ. έως το FY30. Μεγάλοι παίκτες: Tata Steel, JSW Steel, Steel Authority of India, Jindal Steel & Power, ArcelorMittal Nippon Steel India. Η JSW Steel δηλώνει στρατηγικό στόχο τα 50 MTPA στην Ινδία έως το FY2030-31, με επεκτάσεις, παράγωγα προϊόντα (κατάντη) και πράσινο χάλυβα. Η Tata Steel στοχεύει σε καθαρές μηδενικές εκπομπές για τον όμιλο έως το 2045 και μεγαλύτερη χρήση ανακύκλωσης και ηλεκτρικών κλιβάνων. 

ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΚΑΙ ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ

Η Ινδία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός τσιμέντου στον κόσμο, με πάνω από 8% της παγκόσμιας εγκατεστημένης δυναμικότητας. Το 98% της παραγωγικής δυναμικότητας βρίσκεται στον ιδιωτικό τομέα και οι είκοσι μεγαλύτερες εταιρείες παράγουν περίπου το 70% του συνόλου. Μεγάλοι παίκτες: UltraTech Cement, Shree Cement, Ambuja Cements, ACC, Dalmia Bharat. Η ζήτηση τροφοδοτείται από κατοικίες, υποδομές, δρόμους, εφοδιαστικές αλυσίδες και αστικοποίηση.

ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΝΔΥΣΗ

Αυτός είναι ο πιο παραδοσιακός βιομηχανικός κλάδος της Ινδίας και ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες. Οι εξαγωγές υφασμάτων και ένδυσης στο FY25 ανήλθαν σε 36,61 δισ. δολάρια, με έτοιμα ενδύματα, βαμβακερά και τεχνητές ίνες ως βασικούς πυλώνες.  Η Ινδία έχει φυσική υπεροχή σε βαμβάκι, μετάξι, γιούτα και χειροτεχνική παράδοση, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη κλίμακα, τεχνικά υφάσματα και ταχύτερη συμμόρφωση με ESG πρότυπα.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Η Ινδία είναι αγροτική υπερδύναμη και αυτό δημιουργεί τεράστια βιομηχανική ευκαιρία. Η αγορά της επεξεργασίας τροφίμων έφτασε τα 354,5 δισ. δολάρια το 2024 και αναμένεται να φτάσει τα 535 δισ. έως το τέλος του FY26. Η χώρα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός γάλακτος και μπαχαρικών και ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς φρούτων, λαχανικών, πουλερικών και κρέατος.  Μεγάλοι παίκτες: ITC, Amul, Nestlé India, Britannia, Parle, Haldiram’s, Godrej Agrovet.

ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΑΠΕ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Η Ινδία έχει πλέον εγκατεστημένη ισχύ 283,46 GW από μη ορυκτές πηγές ως τις 31 Μαρτίου 2026 και στοχεύει 500 GW έως το 2030. Επίσης, η Ινδία κατατάσσεται τρίτη παγκοσμίως στην εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ, σύμφωνα με στοιχεία IRENA 2026 που παραθέτει η ινδική κυβέρνηση. Παίκτες: Adani Green Energy, Tata Power, ReNew, NTPC Green, Reliance New Energy, Waaree, Suzlon. Η μάχη εδώ δεν είναι μόνο παραγωγή ρεύματος, αλλά και βιομηχανία φωτοβολταϊκών, μπαταριών, ανεμογεννητριών, ηλεκτρολυτών και πράσινου υδρογόνου.

ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΑΕΡΟΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ

Η Ινδία θέλει να μειώσει την εξάρτηση από εισαγωγές όπλων και να γίνει εξαγωγέας. Οι αμυντικές εξαγωγές έφτασαν ιστορικό υψηλό 23.622 crore ρουπίες στο FY2024-25, αυξημένες 12,04% σε σχέση με το FY2023-24. Μεγάλοι παίκτες: Hindustan Aeronautics, Bharat Electronics, Bharat Dynamics, Larsen & Toubro, Tata Advanced Systems, Adani Defence, Mazagon Dock, Cochin Shipyard. Η στρατηγική  «Atmanirbhar Bharat»: εγχώρια παραγωγή, συμπαραγωγές, drones, ραντάρ, πυραυλικά συστήματα, ναυπηγεία και ηλεκτρονικά άμυνας.

Οι μεγάλοι όμιλοι και η στρατηγική τους

Η Reliance Industries κινείται από το πετρέλαιο και τα πετροχημικά προς καθαρή ενέργεια, μπαταρίες, φωτοβολταϊκά και υδρογόνο. Στο Τζαμναγκάρ αναπτύσσει το Dhirubhai Ambani Green Energy Giga Complex, με υπερ-εργοστάσια ηλιακών συστημάτων και μπαταριών, προηγμένη μπαταρία 30 GWh και μονάδα ηλεκτρολύσεων πολυ-GW. 

Ο Tata Group είναι ίσως ο πιο στρατηγικά τοποθετημένος όμιλος: Tata Steel, Tata Motors, Tata Power, Tata Electronics, Tata Advanced Systems. Μπαίνει ταυτόχρονα σε ηλεκτρικά οχήματα, μπαταρίες, αμυντικά, ημιαγωγούς και ηλεκτρονικά υψηλής αξίας. Η συνεργασία με ASML και PSMC για το Dholera fab δείχνει φιλοδοξία για βαθύτερη τεχνολογική κυριαρχία. 

Ο Adani Group λειτουργεί ως βιομηχανικός επιταχυντής υποδομών: λιμάνια, διαχείριση εφοδιασμού, ενέργεια, αεροδρόμια, τσιμέντο, ΑΠΕ. Ο όμιλος ανακοίνωσε επενδυτικό πλάνο 15–20 δισ. δολαρίων ετησίως για πέντε χρόνια, με έμφαση σε υποδομές, ενέργεια και πράσινη μετάβαση. 

Η Larsen & Toubro είναι ο ‘βαρύς’ μηχανικός βραχίονας της Ινδίας: EPC, αμυντική βιομηχανία, ναυπηγικά, υποδομές, πράσινη ενέργεια. Η θυγατρική L&T Energy GreenTech θα κατασκευάσει το μεγαλύτερο πράσινο υδρογονικό εργοστάσιο της Ινδίας στο διυλιστήριο Panipat της Indian Oil, με παραγωγή 10.000 τόνων πράσινου υδρογόνου ετησίως για 25 χρόνια. 

Τα όρια του ινδικού θαύματος

Η Ινδία έχει ισχυρή δυναμική, αλλά όχι χωρίς αδυναμίες. Οι αλυσίδες εφοδιασμού παραμένουν ακριβότερες και πιο αργές από τα κινεζικά. Η αγορά εργασίας είναι μεγάλη, αλλά η επαγγελματική κατάρτιση δεν είναι παντού στο ίδιο επίπεδο. Η γη, οι αδειοδοτήσεις, οι πολιτειακές διαφορές, το ηλεκτρικό δίκτυο και η εξάρτηση από εισαγόμενα εξαρτήματα, ειδικά σε ηλεκτρονικά και ημιαγωγούς, είναι πραγματικά εμπόδια. Επιπλέον, η βαριά βιομηχανία — χάλυβας, τσιμέντο, πετροχημικά — θα αντιμετωπίσει πίεση για μείωση εκπομπών, ιδίως αν οι εξαγωγικές αγορές επιβάλουν φόρους στα σύνορα για τις εκπομπές άνθρακα.

Όμως το βασικό συμπέρασμα είναι καθαρό: η Ινδία δεν προσπαθεί απλώς να μπει στη βιομηχανία. Προσπαθεί να ξαναγράψει τη θέση της στον παγκόσμιο καταμερισμό παραγωγής. Εκεί όπου παλαιότερα είχε ισχυρή θέση στα φάρμακα, στα υφάσματα και στο software, τώρα επιδιώκει να αποκτήσει βαρύτητα σε αυτοκίνητα, ηλεκτρονικά, καθαρή ενέργεια, άμυνα, εφοδιαστικές αλυσίδες και ημιαγωγούς. Αν πετύχει, την επόμενη δεκαετία δεν θα ακούγεται μόνο το σύνθημα «Made in China». Θα ακούγεται όλο και πιο συχνά και το «Made in India».