Ετικέτα: NEWSFEED - Σελίδα 2

Οι διπλωματικές κινήσεις του Ιράν προς τη Ρωσία και το παρασκήνιο της κινεζικής επιρροής

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026 Από ALEX WU

Ανάλυση ειδήσεων

Καθώς οι διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός με τις Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν σε αδιέξοδο, ο υπουργός Εξωτερικών και ο υφυπουργός Άμυνας του ιρανικού καθεστώτος επισκέφθηκαν τη Ρωσία αναζητώντας βοήθεια.

Αναλυτές δήλωσαν στην εφημερίδα The Epoch Times ότι το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας βρίσκεται στον πυρήνα του λεγόμενου «άξονα του κακού», στον οποίο περιλαμβάνονται η Κίνα, το Ιράν, η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα, και δρα στο παρασκήνιο· ο πόλεμος στο Ιράν ανέδειξε τις αδυναμίες του Πεκίνου στην προβολή σκληρής ισχύος.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης στη Μόσχα, στις 27 Απριλίου, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν επαίνεσε τον ιρανικό λαό για τον αγώνα του να διατηρήσει την ανεξαρτησία του στον πόλεμο κατά των ΗΠΑ και του Ισραήλ και ανέφερε προς τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί ότι η Ρωσία θα πράξει ό,τι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τεχεράνης και όλων των λαών της περιοχής, προκειμένου να επιτευχθεί ειρήνη το συντομότερο δυνατό.

Εν τω μεταξύ, ο υφυπουργός Άμυνας του ιρανικού καθεστώτος Ρεζά Ταλαεΐ-Νικ είχε συνομιλίες στις 27 Απριλίου στο Κιργιστάν με τον Ρώσο υπουργό Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ. Σύμφωνα με τον Μπελούσοφ, ο πόλεμος στο Ιράν θα πρέπει να επιλυθεί αποκλειστικά μέσω της διπλωματικής οδού, ενώ Μόσχα και Τεχεράνη θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν η μία την άλλη. Οι δύο χώρες υπέγραψαν πέρυσι συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας διάρκειας 20 ετών.

Ο Ταλαεΐ-Νικ επισκέφθηκε επίσης τη Λευκορωσία, στενό σύμμαχο της Ρωσίας, όπου συζήτησε την κατάσταση στη Μέση Ανατολή με τον υπουργό Άμυνας της χώρας Βίκτορ Χρένιν. Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων BelTA της Λευκορωσίας μετέδωσε ότι οι δύο αξιωματούχοι συμφώνησαν πως ο μόνος τρόπος επίλυσης της σύγκρουσης είναι η επιστροφή σε πολιτικοδιπλωματική διαδικασία και η εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Λευκορωσίας, η συνάντηση επιβεβαίωσε το αμοιβαίο ενδιαφέρον Μινσκ και Τεχεράνης για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας τους.

Η κίνηση του ιρανικού καθεστώτος καταδεικνύει ότι βρίσκεται υπό έντονη πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και χρειάζεται μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ, καθώς και ευρύτερους διπλωματικούς πόρους σε διάφορα μέτωπα, ανέφερε στην Epoch Times η Χσιε Πέι-Σιουέ (Hsieh Pei-Shiue), αναπληρώτρια ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Έρευνας Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν, εξηγώντας ότι για τον λόγο αυτό κρίθηκε απαραίτητη η επίσκεψη σε Ρωσία και Λευκορωσία.

Πρόσθεσε ότι, αν και το κινεζικό καθεστώς παρέχει οικονομική, υλική και διπλωματική στήριξη στο Ιράν, αποφεύγει να προσφέρει σαφείς και ουσιαστικές στρατιωτικές εγγυήσεις ασφαλείας, προκειμένου να μην έρθει σε άμεση σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή ιρανικού πετρελαίου υπό κυρώσεις και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ. Η στρατηγική του κινεζικού καθεστώτος είναι να κινείται στο παρασκήνιο και όχι στην πρώτη γραμμή, σημείωσε η ίδια.

Το ΚΚΚ στο παρασκήνιο

Το βασικό γεωπολιτικό τοπίο σήμερα χαρακτηρίζεται από ένα σύγχρονο μπλοκ κρατών-παραβατών, με επίκεντρο το αυταρχικό καθεστώς του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ), το οποίο περιλαμβάνει τη Ρωσία, τη Βόρεια Κορέα, το Ιράν, καθώς και το Πακιστάν, και έχει διαμορφώσει μια ιδιαίτερα στενή και σιωπηρά συντονισμένη συμμαχία, ανέφερε στην Epoch Times ο Κινέζος νομικός και πολιτικός συγγραφέας Γιουάν Χονγκμπίνγκ (Yuan Hongbing), που έχει αυτοεξοριστεί στην Αυστραλία.

Στο πλαίσιο αυτού του μπλοκ, κάθε χώρα διαδραματίζει διαφορετικό ρόλο προσθέτοντας ότι το ΚΚΚ λειτουργεί ως ένας «παράγοντας με διπλό ρόλο», εμφανιζόμενο προς τα έξω ως υπέρμαχος της ειρήνης, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διαμόρφωση του Διεθνούς Δικαίου και της παγκόσμιας τάξης.

Ο Γιουάν, επικαλούμενος δύο υψηλόβαθμες πηγές εντός του συστήματος του κόμματος, ανέφερε ότι οι στρατηγικές διαπραγμάτευσης που εφαρμόζει σήμερα το Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σε μεγάλο βαθμό σχεδιαστεί και παρασχεθεί από το ΚΚΚ. Κατά συνέπεια, τόσο η πρόσφατη επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα όσο και οι συνομιλίες του με τον Πούτιν συνιστούν στην ουσία αντιπαράθεση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του «άξονα του κακού» που έχει επίκεντρο το κινεζικό καθεστώς.

Αποκάλυψε επίσης ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από άτομα εντός του κινεζικού συστήματος, ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι έχει καλέσει τη Βόρεια Κορέα και συγκεκριμένα τον Κιμ Γιονγκ Ουν να εντείνει τις εκτοξεύσεις πυραύλων κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, με στόχο την απόσπαση της προσοχής των ΗΠΑ και την άσκηση αποτροπής έναντι της συμμαχίας ΗΠΑ–Νότιας Κορέας.

Σύμφωνα με τον Γιουάν, η πρόσφατη επίσκεψη Ιρανών αξιωματούχων στη Ρωσία ισοδυναμεί ουσιαστικά με επίσκεψη στην Κίνα, καθώς το κινεζικό καθεστώς αποστέλλει συνεχώς μεγάλες ποσότητες πολιτικού και στρατιωτικού υλικού στο Ιράν μέσω σιδηροδρομικών και οδικών δικτύων, αλλά και θαλάσσιων διαδρομών μέσω Ρωσίας.

Σημείωσε ότι το Πακιστάν, το οποίο λειτουργεί ως διαμεσολαβητής στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν, υποστηρίζεται πλήρως στο παρασκήνιο από το ΚΚΚ.

Αν και η Ρωσία και το κινεζικό καθεστώς μοιράζονται τον στόχο υπονόμευσης της παγκόσμιας ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή δεν ταυτίζονται πλήρως, επεσήμανε η Χσιε, εξηγώντας ότι η Κίνα χρειάζεται μια σταθερή περιοχή για τη διασφάλιση των ενεργειακών της αλυσίδων, ενώ η Ρωσία μάλλον ωφελείται από την αστάθεια και την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, καθώς και από τη μετατόπιση της αμερικανικής προσοχής από την Ανατολική Ευρώπη προς τη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Ρωσία παρείχε στο Ιράν πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Μετά την ακύρωση του ταξιδιού του Αμερικανού απεσταλμένου στο Πακιστάν για ειρηνευτικές συνομιλίες, το ιρανικό καθεστώς φαίνεται να στερείται διαπραγματευτικών επιλογών, αναφέρει η Χσιε. Η επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα αποσκοπεί στο να μεταφέρει ο Πούτιν στον Τραμπ την πρόθεση του Ιράν να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις και ενδεχομένως να ζητήσει ρόλο της Ρωσίας ως εγγυήτριας δύναμης σε μελλοντικές συνομιλίες.

Την ίδια στιγμή, το μοντέλο προβολής ισχύος του ΚΚΚ στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη παρουσιάζει εγγενείς περιορισμούς, οι οποίοι αναδείχθηκαν από τον πόλεμο, καθώς, παρά τη σημαντική οικονομική επιρροή του, η ικανότητά του να παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας παραμένει περιορισμένη.

Ανάπτυξη στρατευμάτων

Παρά τις επαφές του Ιρανού υφυπουργού Άμυνας με ομολόγους του από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η πιθανότητα ανάπτυξης στρατευμάτων για υποστήριξη του Ιράν είναι εξαιρετικά μικρή.

Σύμφωνα με τη Χσιε, το Ιράν δεν επιδιώκει άμεση στρατιωτική βοήθεια, όπως ανάπτυξη δυνάμεων ή εγκατάσταση ξένων στρατευμάτων στο έδαφός του, αλλά κυρίως διπλωματική ή επιχειρησιακή υποστήριξη. Εξήγησε ότι η Ρωσία και η Λευκορωσία γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να εμπλακούν άμεσα, καθώς μια τέτοια κίνηση θα συνιστούσε σαφή στρατιωτική παρέμβαση.

Ο Γιουάν ανέφερε ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα αποστολής στρατευμάτων υπό τις παρούσες συνθήκες, υποστηρίζοντας ότι ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε το ΚΚΚ θεωρούν ότι έχει φτάσει η στιγμή για άμεση στρατιωτική αναμέτρηση.

Ανέφερε ότι στρατιωτικό προσωπικό της Κίνας βρίσκεται ήδη στο Ιράν υπό την κάλυψη πολιτών και ότι σημαντικό μέρος των στρατιωτικών εκπαιδευτών στις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις προέρχεται από τον κινεζικό στρατό. Πρόσθεσε ότι ο σχεδιασμός του δικτύου υπόγειων σηράγγων του Ιράν, καθώς και κρίσιμα τεχνολογικά εξαρτήματα για πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, έχουν παρασχεθεί από την Κίνα, όπως και τα συστήματα δορυφορικού εντοπισμού.

Την ίδια περίοδο, δυνάμεις της Ινδίας και του Ιράν συμμετέχουν σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον Γιουάν, πρόκειται ουσιαστικά για κοινή στρατιωτική δραστηριότητα των δυνάμεων του «άξονα του κακού», με στόχο τη διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Πρόσθεσε ότι η Ινδία, θεωρώντας απειλή για την ίδια τη σύσφιξη των σχέσεων ΗΠΑ–Πακιστάν, επιδιώκει μέσω της συμμετοχής της να στείλει μήνυμα προς την Ουάσιγκτον να μην προσεγγίσει υπερβολικά το Ισλαμαμπάντ.

Προοπτική του πολέμου στο Ιράν

Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν με στόχο τη διάλυση του πυρηνικού του προγράμματος, την καταστροφή των στρατιωτικών του δυνατοτήτων και την αλλαγή καθεστώτος, ανέφερε ο Γιουάν.

Τόνισε ότι η επίτευξη αυτού του στόχου μόνο μέσω ναυτικού και οικονομικού αποκλεισμού είναι ουσιαστικά αδύνατη, καθώς το Ιράν υποστηρίζεται από τον «άξονα του κακού», με το ΚΚΚ να συνεχίζει να διοχετεύει στρατιωτικό και πολιτικό υλικό.

Σύμφωνα με τον Γιουάν, υπάρχουν δύο πιθανά σενάρια για την επίτευξη των στόχων των ΗΠΑ: είτε μια ισχυρή στρατιωτική επίθεση με στόχο την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος είτε ένας συνδυασμός στρατιωτικών ενεργειών και οικονομικών κυρώσεων που θα ενισχύσει τις εσωτερικές αντιδράσεις και θα οδηγήσει σε εξέγερση.

Σε ό,τι αφορά τον αντίκτυπο στην αγορά πετρελαίου, η Χσιε ανέφερε ότι εάν δεν αντιμετωπιστούν οι βασικές αιτίες της σύγκρουσης, οι παγκόσμιες ενεργειακές αλυσίδες θα δεχθούν πιέσεις, ενδεχομένως προκαλώντας βραχυπρόθεσμες κρίσεις.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η σημερινή κατάσταση διαφέρει σημαντικά από τις πετρελαϊκές κρίσεις του παρελθόντος, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό ενεργειακή αυτονομία, ενώ παράγοντες όπως ο έλεγχος των εξαγωγών πετρελαίου της Βενεζουέλας και η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ έχουν μειώσει περαιτέρω την εξάρτηση από τη Μέση Ανατολή.

Με τη συμβολή του Luo Ya και πληροφορίες από το Reuters

Αύξηση πληθωρισμού και διατήρηση επιτοκίων στην Ευρωζώνη

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026 Από EPOCH TIMES

Ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη αυξήθηκε σε εκτιμώμενο ποσοστό 3% τον Απρίλιο, κυρίως λόγω της ανόδου των τιμών ενέργειας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύθηκαν στις 30 Απριλίου. Το ποσοστό αυτό καταγράφει άνοδο από 2,6% τον Μάρτιο και 1,9% τον Φεβρουάριο, υπερβαίνοντας τον στόχο του 2% που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Η ενέργεια κατέγραψε τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό αύξησης, φθάνοντας το 10,9% τον Απρίλιο, από 5,1% τον προηγούμενο μήνα. Ακολούθησαν οι υπηρεσίες με 3% (από 3,2%), τα τρόφιμα, τα αλκοολούχα ποτά και ο καπνός με 2,5% (από 2,4%) και τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά με 0,8% (από 0,5%).

Η Ευρωζώνη, η οποία περιλαμβάνει 21 από τα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χρησιμοποιούν το ευρώ, επηρεάζεται ιδιαίτερα λόγω της εξάρτησής της από εισαγωγές ενέργειας. Οι διαταραχές στις μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω των Στενών του Ορμούζ — μιας κρίσιμης θαλάσσιας οδού από την οποία γίνεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου — εντείνουν την πίεση.

Στις 29 Απριλίου, ο Γερμανός καγκελάριος Φρήντριχ Μερτς ανέφερε ότι η Γερμανία και η Ευρώπη συνολικά υφίστανται τις συνέπειες από το κλείσιμο των Στενών, σημειώνοντας ότι αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στον ενεργειακό εφοδιασμό και σημαντική επίδραση στην οικονομική επίδοση. Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομίας της Γερμανίας μείωσε στο μισό τις προβλέψεις ανάπτυξης για το 2026, με την υπουργό Οικονομίας και Ενέργειας Κατερίνα Ράιχε να επισημαίνει ότι η ανάκαμψη θα επιβραδυνθεί λόγω εξωτερικών γεωπολιτικών σοκ.

Οι στρατηγικές θαλάσσιες οδοί παραμένουν ουσιαστικά κλειστές από τις αρχές Μαρτίου, μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι τιμές του πετρελαίου έφτασαν σε υψηλό τετραετίας (στα 126,41 δολάρια το βαρέλι) πριν υποχωρήσουν, εν μέσω ανησυχιών για περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης και διαταραχές στις ροές από τη Μέση Ανατολή.

Σε αυτό το περιβάλλον, η ΕΚΤ διατήρησε αμετάβλητα τα βασικά επιτόκια στις 30 Απριλίου. Το επιτόκιο καταθέσεων παρέμεινε στο 2%, το επιτόκιο των κύριων πράξεων αναχρηματοδότησης στο 2,15% και το επιτόκιο της διευκόλυνσης οριακής χρηματοδότησης στο 2,4%.

Η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ ανέφερε ότι οι επιπτώσεις του πολέμου με το Ιράν στον μεσοπρόθεσμο πληθωρισμό και την οικονομική δραστηριότητα εξαρτώνται από την ένταση και τη διάρκεια του ενεργειακού σοκ. Τόνισε ότι όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος και παραμένουν υψηλές οι τιμές ενέργειας, τόσο ισχυρότερος θα είναι ο αντίκτυπος στον συνολικό πληθωρισμό και την οικονομία. Υπογράμμισε ότι η ΕΚΤ παραμένει προσηλωμένη στην επιστροφή του πληθωρισμού στον στόχο του 2% και είναι έτοιμη να προσαρμόσει όλα τα διαθέσιμα εργαλεία της, στο πλαίσιο της εντολής της, ώστε να διασφαλιστεί η διατηρήσιμη σταθεροποίηση των τιμών.

Ανάλογες κινήσεις σημειώθηκαν και από άλλες κεντρικές τράπεζες. Η Τράπεζα της Αγγλίας διατήρησε το βασικό επιτόκιο στο 3,75%, προβλέποντας περαιτέρω πληθωριστικές πιέσεις λόγω ενέργειας, ενώ η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ κράτησε το εύρος επιτοκίων στο 3,5–3,75%. Η Τράπεζα της Ιαπωνίας διατήρησε το βραχυπρόθεσμο επιτόκιό της στο 0,75%.

Προοπτικές ανάπτυξης

Την ίδια ώρα, τα οικονομικά στοιχεία δείχνουν επιβράδυνση της δραστηριότητας. Σύμφωνα με τη Eurostat, το εποχικά προσαρμοσμένο ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,1% το πρώτο τρίμηνο του 2026, τόσο στην Ευρωζώνη όσο και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από 0,2% το προηγούμενο τρίμηνο. Σε ετήσια βάση, η αύξηση διαμορφώθηκε στο 0,8% στη ζώνη του ευρώ και στο 1,0% στην ΕΕ, από 1,3% και 1,4% αντίστοιχα το προηγούμενο τρίμηνο.

Έρευνες υποδεικνύουν επιβράδυνση της ανάπτυξης και μείωση της εμπιστοσύνης μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών από την έναρξη της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Το αυξημένο ενεργειακό κόστος αναμένεται να επιβαρύνει τα εισοδήματα των νοικοκυριών και τις επενδύσεις των επιχειρήσεων, ενώ οι πιέσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες επανεμφανίζονται, με μεγαλύτερους χρόνους παράδοσης και αυξημένο κόστος εισροών.

Παρά τις πιέσεις αυτές, η αγορά εργασίας παραμένει σχετικά ανθεκτική, με την ανεργία στη ζώνη του ευρώ να διαμορφώνεται στο 6,2% τον Μάρτιο, αν και η ζήτηση για εργασία εμφανίζει σημάδια επιβράδυνσης.

Οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες έχουν γίνει αυστηρότερες, με αύξηση του κόστους δανεισμού και αυστηρότερα πιστοδοτικά κριτήρια. Το κόστος έκδοσης χρέους μέσω αγορών αυξήθηκε στο 3,9% τον Μάρτιο από 3,5% τον Φεβρουάριο. Εν τω μεταξύ, η ζήτηση για δάνεια από επιχειρήσεις έχει υποχωρήσει, ιδιαίτερα για επενδυτικούς σκοπούς, ενώ και η αύξηση των στεγαστικών δανείων έχει επιβραδυνθεί.

Η ΕΚΤ επισημαίνει ότι οι εξελίξεις αυτές αντανακλούν μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα τόσο από τις τράπεζες όσο και από τους δανειολήπτες, εν μέσω αυξημένης αβεβαιότητας. Όπως σημείωσε η Λαγκάρντ, η κεντρική τράπεζα θα παρακολουθεί στενά την εξέλιξη των τιμών ενέργειας και τον αντίκτυπό τους στη διαμόρφωση τιμών και μισθών, στις προσδοκίες για τον πληθωρισμό και στη συνολική πορεία της οικονομίας.

Των Victoria Friedman και Evgenia Filimianova

Αγιάν Χίρσι Άλι: Η διάδοση των ισλαμιστικών κινημάτων στην Ευρώπη ως απειλή για τους θεσμούς

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΠΑΝΟΥ

Με φόντο τις νέες εντάσεις στη Μέση Ανατολή και την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση κατά του ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν, η Αγιάν Χίρσι Άλι [Ayaan Hirsi Ali] προβλέπει ότι σε περίπτωση που υποστούν ήττα στην περιοχή τους, είναι πολύ πιθανόν οι ηγέτες των ισλαμιστικών κινημάτων να αναζητήσουν ασφαλές καταφύγιο στη Δύση, και δη στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν οι βάσεις και οι υποδομές για να φιλοξενηθούν και να βρουν ευήκοα ώτα.

Το φαινόμενο της διείσδυσης του Ισλάμ στη Δύση απασχολεί την Άλι εδώ και χρόνια· περιγράφει τη διαδικασία ως μακρά και σταδιακή, και την εξετάζει τόσο από την πλευρά των ευρωπαϊκών πολιτικών όσο και από τη μεριά της ισλαμικής ατζέντας, αξιοποιώντας το πλεονέκτημά της να έχει έρθει σε στενή επαφή με όλες τις δεσπόζουσες ιδεολογίες της εποχής μας ήδη από μικρή ηλικία: Ισλάμ, Χριστιανισμό, αθεΐα, κομμουνισμό, φιλελευθερισμό, ισλαμικά και αριστερά κινήματα…

Αυτό που ξεχωρίζει την Άλι — η οποία σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Leiden, στην Ολλανδία —από τους περισσότερους μελετητές είναι ότι στη δική της περίπτωση το βίωμα προηγήθηκε της θεωρίας, δημιουργώντας τη βάση για μια βαθιά και εκ των έσω γνώση. Η ίδια περιγράφει τη ζωή της ως ταραγμένη και γεμάτη ανατροπές — και πράγματι έτσι ήταν.

Εδώ και χρόνια, είναι γνωστή για τη δριμεία κριτική που ασκεί στο Ισλάμ και τις παραδόσεις του, ακόμη και στα ιερά κείμενα του Κορανίου και στη ζωή του Μωάμεθ, έχοντας η ίδια βιώσει μερικές από τις πιο σκληρές πλευρές του. Ένα μέρος της παιδικής της ηλικίας το πέρασε στη Σαουδική Αραβία, ενώ στην εφηβεία της στην Κένυα ήρθε σε επαφή με την προπαγάνδα των ισλαμιστικών κινημάτων, που στρατολογούσαν νέους για την προώθηση του οράματος της αναβίωσης του χαλιφάτου και της καταστροφής της Δύσης.

Το κάλεσμα σε τζιχάντ, ιερό πόλεμο, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ισλαμισμού, ισχυρίζεται η Άλι. Αν και στη θρησκεία του Ισλάμ μπορεί να ερμηνευτεί κυρίως ως εσωτερικός αγώνας κατά των πειρασμών, σύμφωνα με μελετητές, η πολιτική διάσταση του μωαμεθανισμού εστιάζει στην κυριολεκτική του έννοια, θεωρώντας κάθε ‘άπιστο’ — δηλαδή, κάθε μη μουσουλμάνο — ως εχθρό, ο οποίος πρέπει είτε να εξισλαμιστεί είτε να εξοντωθεί. Ο θάνατος ενός απίστου, δηλαδή μη μουσουλμάνου, δεν θεωρείται αμαρτία αλλά διδάσκεται ως καθήκον, εξηγεί, προσθέτοντας ότι οι παραινέσεις για καλοσύνη και συγχώρεση στα ιερά μουσουλμανικά κείμενα αφορούν τους μουσουλμάνους και όχι τους ‘απίστους’, ακόμα και στο μετριοπαθές Ισλάμ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, η εξάπλωση του Ισλάμ και η κατάκτηση του μη μουσουλμανικού κόσμου βρίσκεται στο Κοράνι, στη βιογραφία του Προφήτη, στα χαντίθ — τα λόγια του Προφήτη.

Ο αγώνας των τζιχαντιστών έχει δύο μορφές, αναφέρει: τον ένοπλο αγώνα, που περιλαμβάνει τρομοκρατικά χτυπήματα κατά μεγαλύτερων ή μικρότερων στόχων, και τη διείσδυση, η οποία συνίσταται σε εξάπλωση των ισλαμιστών στις δυτικές κοινωνίες, αντίσταση στην αφομοίωση, και διάβρωση των δυτικών κοινοτήτων εκ των έσω. Όπως σημειώνει σε ομιλία της, οι θρησκευτικοί ηγέτες δίνουν μεγάλη έμφαση στους ηθικούς κινδύνους της αφομοίωσης, στις εκκλήσεις τους προς τους μουσουλμάνους που ζουν σε ευρωπαϊκές πόλεις.

Σε συνδυασμό με τη σημαντική αύξηση του πληθυσμού των ισλαμικών κοινοτήτων στη Δύση σε σχέση με τον πληθυσμό των χριστιανών, η μη αφομοίωσή τους και η σταθερή αντίσταση στις ευρωπαϊκές αξίες έχει αρχίσει να έχει εμφανή αντίκτυπο στη Δύση, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Οι κοινωνίες αλλάζουν, η πολιτική επηρεάζεται, τα ήθη ομοίως. Οι ισλαμιστές, έχοντας διαμορφώσει μία «ανίερη συμμαχία» — όπως τη χαρακτηρίζει η Άλι — με την αριστερά, καθοδηγούν τις μουσουλμανικές κοινότητες να δίνουν την ψήφο τους στα εργατικά κόμματα, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα υποστήριξη μέσω των πολιτικών υπέρ της πολυπολιτισμικότητας, κατά της ‘ισλαμοφοβίας’ και του ρατσισμού, κατά του καταδικαστέου προτύπου του ‘λευκού αποικιοκράτη καταπιεστή’. Οι αρχικές αδιόρατες μεταβολές διογκώθηκαν με την πάροδο του χρόνου, κυρίως μετά το 2000, δημιουργώντας τα φαινόμενα που βλέπουμε σήμερα περισσότερο στην Ευρώπη, αλλά και στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, σε επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό, αξιακό.

Ως μέρος της επιρροής τους αναφέρει και την αποδυνάμωση της διδασκαλίας για το Ολοκαύτωμα στα ολλανδικά σχολεία. Αυτό, όπως υπογραμμίζει η Άλι, είχε ως αποτέλεσμα την ελλιπή μόρφωση των νεότερων γενεών και τελικά τη δυσκολία τους να αναγνωρίζουν τον αντισημιτισμό για αυτό που είναι. Τα σύγχρονα κινήματα για την «απελευθέρωση της Παλαιστίνης» συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με τα προαναφερθέντα φαινόμενα.

Για το Ισλάμ, αναφέρει, το Ισραήλ είναι ο «μικρός Σατανάς», ενώ η Αμερική ο «μεγάλος». Η εξάλειψη των Εβραίων αποτελεί έναν από τους στόχους των ισλαμιστών, σημειώνει δε ότι αυτός ο στόχος δεν συνδέεται με την ύπαρξη ή όχι ενός παλαιστινιακού κράτους. Μεγάλο μέρος της ισλαμιστικής ρητορείας είναι αφιερωμένο στην καλλιέργεια αντισημιτικών αισθημάτων μεταξύ των πιστών του Ισλάμ, ρητορεία που διαδίδεται μέσω των χώρων λατρείας (τζαμιών), των μουσουλμανικών σχολείων, έντυπου υλικού, κλπ. Μέσω αυτής της ρητορείας, υποστηρίζει, και σε συνδυασμό με τις αριστερές αφηγήσεις και την έλλειψη ιστορικών γνώσεων, οι Εβραίοι δαιμονοποιούνται εκ νέου στη Δύση, με αποτέλεσμα την επικράτηση μιας στρεβλής αντίληψης για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Για την Άλι, κρίσιμο είναι και το γεγονός ότι οι Δυτικοί υποτιμούν τη θρησκευτική διάσταση του ζητήματος.

Η νέα άνοδος του αντισημιτισμού, η αποδοχή της ισλαμιστικής ρητορικής, η ανοχή σε πράξεις και αντιλήψεις που στην πραγματικότητα αντιβαίνουν τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρώπη και οι άλλες δυτικές κοινωνίες, έγιναν δυνατά — κατά την Άλι — χάρη στην υπονόμευση των θεμελιωδών ευρωπαϊκών αξιών, στην ανάπτυξη ενός ενοχικού συνδρόμου και στην έλλειψη γνώσεων.

Κατονομάζοντας αυτά τα κενά, η Άλι μιλά για την απαξίωση και γελοιοποίηση του Χριστιανισμού, που κατήντησε ένα «δεισιδαιμονικό αξεσουάρ» (sic) για μια γραφική μερίδα του πληθυσμού· για το ενοχικό σύνδρομο που ανέπτυξε η Δύση για τις κατακτήσεις της, την αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο και την ευμάρεια που απολάμβανε για χρόνια εις βάρος άλλων λαών, η οποία συμπυκνώθηκε στη δαιμονοποίηση του ‘λευκού (αρσενικού) αποικιοκράτη/καταπιεστή’, συμπαρασύροντας και κάθε θετικό στοιχείο που συνδεόταν με εκείνη την εποχή· για την άγνοια της εβραϊκής ιστορίας — που ξεκίνησε από τα εδάφη όπου ιδρύθηκε το σύγχρονο Ισραήλ — αλλά και της αληθινής φύσης του Ισλάμ.

Όπως εξηγεί, οι δυτικές κοινωνίες αδυνατούν να κατανοήσουν το Ισλάμ, αφ΄ενός γιατί το βλέπουν υπό το πρίσμα του πολιτισμικού σχετικισμού, σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι πολιτισμοί είναι καλοί, απλώς διαφορετικοί, αφ’ ετέρου γιατί το αντιλαμβάνονται σαν μια παραλλαγή του Χριστιανισμού — ως ακόμη μία μονοθεϊστική θρησκεία, που καλλιεργεί μία προσωπική σχέση με τον Θεό. Ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ των δύο θρησκειών είναι θεμελιώδεις και δεν μπορούν να καλυφθούν, σημειώνει, με κυριότερη τη θέση που παίρνει η κάθε μία σε σχέση με τα εγκόσμια. Για τους χριστιανούς, η διάκριση μεταξύ της Πολιτείας και του θείου νόμου είναι σαφής, και ενυπάρχει στη διδασκαλία του Χριστού: «Απόδοτε του Καίσαρος Καίσαρι, και τα του Θεού τω Θεώ». Στις χριστιανικές κοινωνίες, δηλαδή, οι υποθέσεις μεταξύ των ανθρώπων ρυθμίζονται από την κοσμική εξουσία, και αυτό είναι σύμφωνο με τη θεία τάξη των πραγμάτων. Στον αντίποδα, οι μουσουλμάνοι δεν αναγνωρίζουν άλλον νόμο από τον θεϊκό, κατά συνέπεια ούτε το δικαίωμα του ανθρώπου να νομοθετεί, και οι κοινωνίες τους μπορούν να είναι μόνο θεοκρατικές.

Ερωτηθείσα για το αν το Ισλάμ είναι συμβατό με τη δημοκρατία, απαντά χωρίς δισταγμό αρνητικά, αναφέροντας ότι η υποταγή στους ανθρώπινους νόμους είναι αντι-ισλαμική. Ως πυλώνες του Ισλάμ αναφέρει τον φόβο (Θεού, αλλά και ανθρώπων), την απόλυτη υποταγή και υπακοή (στον Θεό και τους θρησκευτικούς ηγέτες), την απουσία ερωτήσεων και αμφισβήτησης.

Συγκρίνοντας τις βασικές διδασκαλίες των δύο θρησκειών, υπενθυμίζει ότι ο Χριστιανισμός διδάσκει την αγάπη για τον πλησίον και τη συνεργασία· «Ο Χριστός ζήτησε από τους μαθητές Του να μην ασκήσουν ποτέ βία στο όνομά Του ούτε να εξαναγκάσουν κανέναν να πιστέψει», σημειώνει. Ωστόσο, λέει ότι το Ισλάμ διδάσκει ότι είναι μια θεάρεστη πράξη η εξολόθρευση ενός απίστου, αν αυτός δεν συμφωνήσει να εξισλαμιστεί.

Στο φαινόμενο της ισλαμοποίησης των ευρωπαϊκών κοινωνιών αντιτάσσει την αφομοίωση των μεταναστών: «Οι δυτικές χώρες πρέπει να απαιτήσουν από τους μουσουλμάνους που έρχονται να ζήσουν σε αυτές να αναγνωρίσουν τους νόμους και τις αρχές τους […] Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους», τονίζει. «Οι δομές που διαδίδουν ιδέες που αντίκεινται στις δυτικές αξίες πρέπει να καταργηθούν και η Σαρία (σ.σ. ο ισλαμικός θρησκευτικός νόμος) να απαγορευτεί [στις δυτικές χώρες]». Απαντώντας σε μια πιθανή ένσταση περί ατομικών ελευθεριών και ελευθερίας συνείδησης, τονίζει ότι αυτό δεν αφορά την προσωπική πίστη αλλά την οργανωμένη, και οτιδήποτε υποσκάπτει τα θεμέλια των δυτικών κοινωνιών, υποστηρίζοντας ότι μια μεγάλη μερίδα μουσουλμάνων λειτουργεί καθοδηγούμενη από τους θρησκευτικούς ηγέτες. «Για τη Δύση, είναι θέμα αυτοσυντήρησης».

Οι απόψεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Η στρατηγική τοποθέτηση των ΗΑΕ στην Ανατολική Μεσόγειο και η θέση της Ελλάδας

Πέμπτη, 30 Απρ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

Tα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξελίσσονται σε βασικό, στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στην ευρύτερη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν υποκαθιστούν τις ΗΠΑ, την ΕΕ ή τη Γαλλία ως πυλώνες της ελληνικής στρατηγικής ούτε αντικαθιστούν τη σημασία της Σαουδικής Αραβίας στον αραβικό κόσμο. Όμως, συνδυάζουν κάτι που σήμερα λίγοι περιφερειακοί παίκτες διαθέτουν ταυτόχρονα: μεγάλη επενδυτική ισχύ, ευελιξία στη γεωοικονομική δράση, έντονο αποτύπωμα σε λιμάνια και logistics, λειτουργικές αμυντικές σχέσεις με την Αθήνα, και στενή διασύνδεση με αμερικανικά και ισραηλινά δίκτυα ισχύος. Αυτή η συνάρθρωση συμφερόντων καθιστά τα ΗΑΕ ιδιαίτερα χρήσιμα για την Ελλάδα σε ενέργεια, υποδομές, αλυσίδες εφοδιασμού και περιφερειακή ασφάλεια.

Η στροφή αυτή δεν είναι συγκυριακή. Η οικονομία των ΗΑΕ μετατοπίζεται συστηματικά πέρα από το πετρέλαιο: το μη πετρελαϊκό ΑΕΠ αντιστοιχούσε στο 74,6% του πραγματικού ΑΕΠ στο εννεάμηνο του 2024 και το σχετικό μερίδιο των πετρελαϊκών δραστηριοτήτων στο α΄ τρίμηνο του 2025 υποχώρησε στο 22,7%, με εμπόριο, μεταποίηση, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και κατασκευές να οδηγούν την ανάπτυξη. Παράλληλα, οι επενδυτικοί βραχίονες του Άμπου Ντάμπι διαθέτουν τεράστια οικονομική ισχύ: η Mubadala ανακοίνωσε το 2024 υπό διαχείριση κεφάλαια AED 1,212 τρισ., η Lunate δηλώνει AUM 115 δισ. δολ., ενώ το 2026 τα περιουσιακά στοιχεία της ADQ ενσωματώθηκαν κάτω από τη νέα ομπρέλα της L’IMAD.

Για την Ελλάδα, το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο το μέγεθος του εμιρατινού κεφαλαίου, αλλά η κατεύθυνσή του: τα ΗΑΕ επενδύουν σε διαδρόμους, λιμάνια, ενέργεια και υποδομές που εφάπτονται της ελληνικής γεωοικονομικής θέσης. Ο ΙΜΕC, ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου, το νέο σιδηροδρομικό έργο Άκαμπα–ορυχεία–λιμένας στην Ιορδανία, οι κινήσεις σε Αίγυπτο, Κύπρο, Ιορδανία, Σομαλιλάνδη και η πρόσφατη ενεργειακή κινητικότητα προς την Αλβανία συνθέτουν ένα πλέγμα στο οποίο η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως θαλάσσιος, ενεργειακός, χρηματοδοτικός και κανονιστικός κόμβος προς την ΕΕ.

Ωστόσο, η ευκαιρία συνοδεύεται από ουσιώδεις κινδύνους. Πρώτον, η εμβάθυνση της ελληνο-εμιρατινής σχέσης εντάσσεται σε περιβάλλον αυξημένου ανταγωνισμού ΗΑΕ–Σαουδικής Αραβίας και, σε μικρότερο αλλά υπαρκτό βαθμό, ΗΑΕ–Κατάρ. Δεύτερον, η νέα στρατηγική αυτονομία του Άμπου Ντάμπι ενισχύει μεν τη χρησιμότητά του για την Αθήνα, αλλά αυξάνει και την πιθανότητα απότομων αναπροσαρμογών. Τρίτον, η ανακοίνωση αποχώρησης των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ/ΟΠΕΚ+ στις 28 Απριλίου αποτελεί ένδειξη μεγαλύτερης ανεξαρτησίας από το σαουδαραβικό πλαίσιο, αλλά και σημάδι υψηλότερης μεταβλητότητας στη μελλοντική τους ενεργειακή στρατηγική.

Σε όρους πολιτικής, η Ελλάδα έχει συμφέρον να αντιμετωπίσει τα ΗΑΕ ως εταίρο υψηλής αξίας σε τρεις άξονες: άμυνα και ασφάλεια, ενέργεια και διασυνδεσιμότητα, και στοχευμένες επενδύσεις σε logistics/τεχνολογία. Αλλά πρέπει να το κάνει με τρόπο που να μην την «κλειδώσει» αποκλειστικά στο εμιρατινό στρατόπεδο απέναντι σε Σαουδική Αραβία ή Κατάρ. Η σωστή στρατηγική είναι η πολυευθυγράμμιση: στενή συνεργασία με τα ΗΑΕ, χωρίς απώλεια πρόσβασης στο Ριάντ και την Ντόχα. Η πρόσφατη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τόσο με τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα όσο και με τον εμίρη του Κατάρ μέσα στον Απρίλιο του 2026 δείχνει ότι η Αθήνα ήδη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

Η στρατηγική μετατόπιση των ΗΑΕ

Το σημαντικότερο δομικό στοιχείο της εμιρατινής πολιτικής είναι ότι τα ΗΑΕ δεν επενδύουν πλέον απλώς τα πετρελαϊκά τους πλεονάσματα· επενδύουν την ίδια τη μετάβασή τους προς ένα καθεστώς εμπορίου, χρηματοοικονομικών, logistics, τεχνολογίας, βιομηχανίας και ενέργειας πολλαπλών καυσίμων. Τα επίσημα στοιχεία των ΗΑΕ δείχνουν ότι η βαρύτητα του μη πετρελαϊκού τομέα είναι πλέον κυρίαρχη, ενώ το ΔΝΤ εκτιμά ότι η ανάπτυξη του 2025 και 2026 θα στηριχθεί από τη διαφοροποίηση, τις εξαγωγές και τις επενδύσεις σε υποδομές, ακόμη και αν η παραγωγή υδρογονανθράκων παραμένει σημαντική.

Η μετατόπιση αυτή συνοδεύεται από πολύ μεγάλη διαθεσιμότητα κεφαλαίων. Η Mubadala ανακοίνωσε για το 2024 υπό διαχείριση κεφάλαια AED 1,212 τρισ., η Lunate δηλώνει 115 δισ. δολάρια AUM, ενώ η αναδιάρθρωση του Ιανουαρίου 2026 ενοποίησε την ADQ κάτω από την L’IMAD, δημιουργώντας μια νέα και ακόμη πιο ευέλικτη πλατφόρμα κρατικού επενδυτικού συντονισμού στο Άμπου Ντάμπι. Αυτό σημαίνει ότι τα ΗΑΕ διαθέτουν όχι μόνο ρευστότητα, αλλά και θεσμικούς μηχανισμούς για να αναπτύσσουν πολιτική επιρροή μέσω επενδύσεων σε κρίσιμες υποδομές.

Η ανακοίνωση εξόδου των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ/ΟΠΕΚ+ στις 28 Απριλίου πρέπει να διαβαστεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Εφόσον η αποχώρηση τεθεί πλήρως σε ισχύ από την 1η Μαΐου, όπως μετέδωσαν το Reuters και το AP, πρόκειται για σαφή ένδειξη ότι το Άμπου Ντάμπι θέλει μεγαλύτερη ελευθερία παραγωγής, στρατηγικής τιμολόγησης και συνολικής τοποθέτησης στη διεθνή αγορά ενέργειας. Η συγκυρία είναι ρευστή, καθώς ο ιστότοπος του ΟΠΕΚ δεν είχε ακόμη ενσωματώσει πλήρως την εξέλιξη όταν συντάχθηκε η παρούσα αναφορά, στοιχείο που υπογραμμίζει τον πρόσφατο χαρακτήρα της απόφασης.

Για την Ελλάδα, αυτή η εξέλιξη έχει διττή σημασία. Από τη μία, αυξάνει την αυτονομία των ΗΑΕ από τη σαουδαραβική ενεργειακή πειθαρχία και καθιστά το εμιρατινό κράτος πιο πρόθυμο να επενδύσει σε ευρύτερα γεωοικονομικά χαρτοφυλάκια. Από την άλλη, υποδηλώνει ότι η Αθήνα δεν πρέπει να υποθέτει ότι οι εμιρατινές επιλογές θα είναι πάντα ευθυγραμμισμένες με την ευρωπαϊκή ανάγκη σταθερότητας τιμών ή με τις προτεραιότητες του Ριάντ. Πρόκειται για μια ευκαιρία συνεργασίας με έναν πιο ανεξάρτητο παίκτη, αλλά και για μια υπενθύμιση ότι η νέα στρατηγική των ΗΑΕ είναι πρωτίστως εμιρατοκεντρική.

Παράλληλα, τα ΗΑΕ παραμένουν κεντρικός εταίρος των ΗΠΑ. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ περιγράφει τα ΗΑΕ ως «ζωτικής σημασίας εταίρο», ενώ επίσημα αμερικανικά κείμενα του 2025 και 2026 τα χαρακτηρίζουν «εξέχοντα εταίρο στην άμυνα». Η στρατηγική αυτή σύνδεση με την Ουάσιγκτον περιλαμβάνει άμυνα, εξοπλισμούς, τεχνολογία και πλέον και συνεργασία σε AI και υποδομές. Για την Ελλάδα, αυτό αυξάνει την αξία των ΗΑΕ ως εταίρου που μπορεί να λειτουργήσει και ως γέφυρα προς αμερικανικές πρωτοβουλίες, ειδικά σε ενέργεια και αμυντική βιομηχανία.

Διάδρομοι, λιμάνια και ενεργειακές ροές

Το πιο χειροπιαστό πεδίο όπου αναδεικνύεται ο ρόλος των ΗΑΕ είναι η γεωοικονομία των διαδρόμων. Ο IMEC, που ανακοινώθηκε στη συνάντηση των G20 το 2023 από ΗΠΑ, Ινδία, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, ΕΕ, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία, δεν είναι ένα μεμονωμένο έργο. Είναι ένα πλαίσιο σύνδεσης θαλάσσιων μεταφορών, σιδηροδρόμων, ενέργειας και ψηφιακών υποδομών. Για την Ελλάδα, η σημασία του έγκειται στο ότι η Ανατολική Μεσόγειος επανεισάγεται στον παγκόσμιο χάρτη συνδεσιμότητας ως τερματικός ευρωπαϊκός βραχίονας, και τα ΗΑΕ είναι από τους πλέον δραστήριους χρηματοδοτικούς και λειτουργικούς κόμβους του εγχειρήματος.

Η Ιορδανία είναι το πρώτο σημείο όπου το εμιρατινό σχέδιο παίρνει απτή υλική μορφή στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις 15 Απριλίου, Ιορδανία και ΗΑΕ υπέγραψαν τη συμφωνία για τον σιδηρόδρομο της Άκαμπα, έργο 2,3 δισ. δολαρίων, μήκους περίπου 360 χλμ., με προβλεπόμενη μεταφορική ικανότητα περίπου 16 εκατ. τόνων ετησίως. Η Petra και η WAM το παρουσιάζουν ως πρώτο στάδιο του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου της Ιορδανίας και μέρος ευρύτερου πλαισίου 5,5 δισ. δολ. που συμφωνήθηκε στα τέλη του 2023. Το έργο ενισχύει την Άκαμπα ως πύλη logistics για τη μεταφορά φωσφορικών και ποτάσας από την ενδοχώρα στο λιμάνι, ενώ δυνητικά επεκτείνει μελλοντικά τη συνδεσιμότητα προς Συρία, Μεσόγειο, Τουρκία και αραβικές αγορές.

Η περίπτωση της Ιορδανίας είναι κρίσιμη για την Ελλάδα για δύο λόγους. Πρώτον, η Ελλάδα έχει ήδη ενεργό πολιτικό κανάλι με την Ιορδανία μέσω του τριμερούς σχήματος Ελλάδας–Κύπρου–Ιορδανίας και των διμερών επαφών του 2024 και του 2026. Δεύτερον, εάν η Άκαμπα ενισχυθεί ως νότιος κόμβος, η Ελλάδα μπορεί να τοποθετηθεί ως ευρωπαϊκός βόρειος κόμβος στους θαλάσσιους και ενεργειακούς κλάδους ενός ευρύτερου άξονα Ανατολικής Μεσογείου–Βαλκανίων.

Ως προς το φυσικό αέριο, οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ανοιχτά τον Κάθετο Διάδρομο Ελλάδας–Βουλγαρίας–Ρουμανίας–Μολδαβίας–Ουκρανίας. Το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να διευκολύνουν την παροχή LNG σε ελληνικούς τερματικούς σταθμούς ώστε να τροφοδοτηθεί αυτή η διαδρομή, ενώ τον Φεβρουάριο του 2026 φιλοξένησε σχετική συνάντηση υψηλού επιπέδου. Στο ίδιο πλαίσιο, η Atlantic See LNG Trade, κοινό σχήμα του ελληνικού Aktor με τη ΔΕΠΑ Εμπορίας, υπέγραψε συμφωνίες αμερικανικού LNG με ορίζοντα 20ετίας, ενώ η Aktor δημοσιοποίησε στις 28 Απριλίου 2026 νέα εικοσαετή συμφωνία της θυγατρικής Aktor LNG USA με την κρατική αλβανική Albgaz. Η αλληλουχία αυτή δείχνει ότι η αμερικανική ενεργειακή στρατηγική στη ΝΑ Ευρώπη και τα Βαλκάνια περνά όλο και περισσότερο από δίκτυα στα οποία Ελλάδα και περιφερειακοί εταίροι λειτουργούν ως ενδιάμεσοι κόμβοι.

Η χρονική σύμπτωση είναι αξιοσημείωτη. Η συνάντηση Μητσοτάκη–Ράμα έγινε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 2026, ενώ η ανακοίνωση της συμφωνίας Aktor–Albgaz ακολούθησε στις 28 Απριλίου. H ελληνο-αλβανική εξομάλυνση και η αμερικανική προώθηση του LNG δημιουργούν χώρο για ταχύτερη περιφερειακή ενεργειακή ολοκλήρωση.

Στο θαλάσσιο σκέλος, τα ΗΑΕ διαθέτουν το ισχυρότερο εξωστρεφές αποτύπωμα στην περιοχή. Η DP World λειτουργεί περισσότερα από εξήντα λιμάνια και τερματικά διεθνώς, με το Τζεμπέλ Αλί να παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους κόμβους εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως και να συνδέεται άμεσα με περισσότερα από 150 λιμάνια. Η εταιρεία έχει ενισχύσει κρίσιμους κόμβους στην Αίγυπτο και άνοιξε νέα στρατηγική θαλάσσια σύνδεση Τζεμπέλ Αλί–Μπερμπέρα, προσφέροντας εναλλακτική διαδρομή προς Σομαλιλάνδη και Αιθιοπία. Επιπλέον, η DP World έχει παρουσία και στην Κύπρο.

Παράλληλα, η AD Ports Group διευρύνει ταχύτατα το αποτύπωμά της. Η WAM ανέφερε ότι το 2026 το διεθνές χαρτοφυλάκιο της AD Ports έφθασε τα 36 λιμάνια/τερματικούς μετά την προσθήκη του λιμένα πολλαπλών χρήσεων της Άκαμπα. Στην Αίγυπτο, η AD Ports προωθεί κέντρο διανομής 1,1 τ.χλμ. στην Αλεξάνδρεια, λειτουργεί ή αναπτύσσει επενδυτικά αγαθά σε Σαφάγκα και Πορτ Σάιντ, και έχει ενισχύσει τη θέση της και σε τερματικούς λιμένες της Μεσογείου όπως η Αλεξάνδρεια και η Ντεχκέιλα. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι το εμιρατινό σύστημα λιμένων και logistics «αγκαλιάζει» πλέον τον άξονα Ερυθρά Θάλασσα–Σουέζ–Ανατολική Μεσόγειος–Λεβάντε.

Ανταγωνισμός με Σαουδική Αραβία και Κατάρ

Η σχέση ΗΑΕ–Σαουδικής Αραβίας δεν είναι πλέον απλώς συνεργατική. Ευρωπαϊκές και αμερικανικές αναλύσεις καταγράφουν από το 2025 και ιδίως το 2026 αυξανόμενη απόκλιση στα μέτωπα της Υεμένης, του Σουδάν, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κέρατος της Αφρικής. Το ECFR μιλά ευθέως για αγώνα ισχύος στη ζώνη Ερυθράς–Χορν, ενώ άλλο κείμενο του ECFR περιγράφει τη ρήξη ως μετάβαση της σχέσης από εταιρική σε ανταγωνιστική. Αυτό δεν σημαίνει αναπόφευκτη σύγκρουση, αλλά σημαίνει ότι το Άμπου Ντάμπι και το Ριάντ ανταγωνίζονται για το ποιος θα καθορίζει τους όρους συνδεσιμότητας, επιρροής και ασφάλειας στις νότιες πύλες της Ανατολικής Μεσογείου.

Στη Σομαλιλάνδη και ευρύτερα στο κέρας , η εμιρατινή παρουσία είναι διαχρονικά πιο επιχειρησιακή. Η DP World έχει αναπτύξει το Berbera ως εναλλακτική διαδρομή προς την Αιθιοπία, ενώ το ECFR επισημαίνει ότι η σομαλική κυβέρνηση αποδίδει κρίσιμο ρόλο στο εμιρατινό αποτύπωμα πίσω από κινήσεις στην περιοχή. Άλλες αναλύσεις δείχνουν ότι το Άμπου Ντάμπι χρησιμοποιεί πιο ευέλικτη στρατηγική προκεχωρημένων σταθμών και λιμενικών/στρατιωτικών συνεργασιών, ενώ το Ριάντ κινείται περισσότερο μέσα από κρατικές πρωτοβουλίες και ευρύτερες εξισορροπήσεις. Για την Ελλάδα, το συμπέρασμα είναι ότι τα ΗΑΕ είναι πιο δραστήριος παίκτης σε σημεία που επηρεάζουν τις θαλάσσιες ροές προς το Σουέζ και την Ανατολική Μεσόγειο.

Με το Κατάρ, το τοπίο είναι διαφορετικό. Η ανοιχτή ρήξη του 2017 έχει λήξει, αλλά η αντιπαλότητα δεν εξαφανίστηκε· μετακινήθηκε σε πιο εκλεπτυσμένα πεδία: αερομεταφορές, επιρροή μέσων ενημέρωσης, χρηματοοικονομικά κέντρα, κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου, ενεργειακή διπλωματία και διαμεσολάβηση. Το Carnegie καταγράφει ότι Σαουδική Αραβία, Κατάρ και ΗΑΕ κινούνται πλέον ως ανταγωνιστικοί πόλοι διαφοροποίησης εντός GCC, ενώ οι FT/ECFR επισημαίνουν τη χρήση κρατικών επενδυτικών ταμείων ως εργαλεία προσέλκυσης κεφαλαίων και ταλέντου. Για την Αθήνα, αυτό σημαίνει ότι η στενή σχέση με τα ΗΑΕ δεν πρέπει να αποκόψει την πρόσβαση στην Ντόχα, ειδικά όταν η Ελλάδα επιδιώκει πολυμερή θέση στον Κόλπο. Η πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη με τον εμίρη του Κατάρ, στις 29 Απριλίου 2026, επιβεβαιώνει αυτό το ισοζύγιο.

Σε επίπεδο ασφάλειας, οι ελληνο-εμιρατινές σχέσεις είναι πιο ώριμες από ό,τι συνήθως αναγνωρίζεται. Η Αθήνα και το Άμπου Ντάμπι θεσμοποίησαν το 2020 την αμυντική και εξωτερικοπολιτική τους συνεργασία, ενώ τον Απρίλιο του 2025 υπεγράφη νέο πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας. Η Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας καταγράφει σταθερή συμμετοχή της εμιρατινής αεροπορίας στον «Ηνίοχο», ενώ η ελληνική ηγεσία άμυνας διατηρεί ενεργή παρουσία σε αμυντικά φόρουμ στο Άμπου Ντάμπι. Πρόκειται για ουσιαστικό δίκτυο διαλειτουργικότητας και εμπιστοσύνης, που σπανίζει στις σχέσεις Ελλάδας με αραβικά κράτη.

Αυτό το δίκτυο διασταυρώνεται με το σχήμα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Το τριμερές σχήμα ανανεώθηκε πολιτικά στην Ιερουσαλήμ τον Δεκέμβριο του 2025 και η αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ βαθαίνει, όπως δείχνουν οι συμφωνίες για ρουκετικά συστήματα και αντι-drone συνεργασία. Η σημασία των Συμφωνιών του Αβραάμ είναι ότι η σχέση ΗΑΕ–Ισραήλ επιτρέπει στο Άμπου Ντάμπι να κινείται στο ίδιο επιχειρησιακό περιβάλλον με ένα δίκτυο όπου η Ελλάδα ήδη συμμετέχει. Δεν υπάρχει επίσημο τετραμερές Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ–ΗΑΕ, αλλά υπάρχει ντε φάκτο γεωστρατηγική συμβατότητα σε αρκετά ζητήματα.

Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα

Για την Ελλάδα, τα οφέλη από μια αναβαθμισμένη σχέση με τα ΗΑΕ είναι τέσσερα.

Πρώτον, επενδυτικό βάθος. Η ελληνική κυβέρνηση δήλωσε τον Φεβρουάριο του 2025 ότι ο στόχος άμεσων επενδύσεων ύψους 4 δισ. ευρώ από τα ΗΑΕ που είχε τεθεί το 2022 έχει ήδη υπερκαλυφθεί. Αυτό συνιστά απτό προηγούμενο πολιτικής εμπιστοσύνης, που δεν υπάρχει στον ίδιο βαθμό με άλλους παίκτες του Κόλπου.

Δεύτερον, ενεργειακή και logistics αναβάθμιση της Ελλάδας. Αν ο Κάθετος Διάδρομος αποκτήσει μόνιμο όγκο ροών και αν το δίκτυο ΗΑΕ–Ιορδανίας–Αιγύπτου–Βαλκανίων συνεχίσουν να πυκνώνουν, η Ελλάδα μπορεί να ενισχυθεί όχι μόνο ως σημείο εισόδου LNG, αλλά και ως ευρωπαϊκός κόμβος κανόνων, αποθήκευσης, εμπορίας, ασφάλισης, χρηματοδότησης και διασύνδεσης θαλάσσιων–σιδηροδρομικών αλυσίδων. Αυτό είναι γεωοικονομική υπεραξία, που ξεπερνά τον τομέα των μεταφορών.

Τρίτον, αμυντική εξισορρόπηση. Η ελληνο-εμιρατινή σχέση προσθέτει αραβικό βάθος στην ελληνική αποτροπή, ειδικά όταν συνδέεται με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Κύπρο και το Ισραήλ. Η αξία της δεν είναι ότι δημιουργεί μια «συμμαχία εναντίον κάποιου», αλλά ότι διευρύνει το πλέγμα κρατών που έχουν συμφέρον στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου και στην αποτροπή κρίσεων που θα διέκοπταν τη ροή του εμπορίου, της ενέργειας και της ναυσιπλοΐας.

Τέταρτον, διπλωματική μόχλευση στον αραβικό κόσμο. Η Αθήνα έχει κάθε συμφέρον να οικοδομήσει με τα ΗΑΕ μία σχέση που να της δίνει πρόσβαση σε κόμβους όπως η Ιορδανία, η Αίγυπτος και, έμμεσα, τα Βαλκάνια μέσω της ενεργειακής διασυνδεσιμότητας. Η πρόσφατη κινητικότητα γύρω από Άκαμπα, Αλεξάνδρεια, Σαφάγκα και Αλβανία δείχνει ότι η περιοχή πηγαίνει προς δικτυωμένη συνδεσιμότητα. Η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται μέσα σε αυτά τα δίκτυα, αρκεί να κινηθεί έγκαιρα.

Οι κίνδυνοι είναι επίσης σαφείς.

Ο πρώτος είναι ο κίνδυνος υπερεξάρτησης από ένα μόνο εταίρο στον Περσικό κόλπο. Αν η Αθήνα δώσει την εντύπωση ότι στοιχίζεται πλήρως με το Άμπου Ντάμπι, μπορεί να χάσει περιθώρια με το Ριάντ ή τη Ντόχα. Η συνάντηση Μητσοτάκη με τον εμίρη του Κατάρ δείχνει ότι αυτό έχει γίνει αντιληπτό από την ελληνική διπλωματία.

Ο δεύτερος είναι ο γεωπολιτικός κίνδυνος της περιφερειακής ανάφλεξης. Η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποιεί ότι η παρατεταμένη αστάθεια μπορεί να πλήξει το εμπόριο, τον τουρισμό, τις αερομεταφορές και τα logistics των ΗΑΕ, ενώ το Chatham House υπογραμμίζει το κόστος του πολέμου με το Ιράν για τους εξαγωγείς του Κόλπου. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε στρατηγική συνέργεια με τα ΗΑΕ πρέπει να περιλαμβάνει ισχυρούς μηχανισμούς διαχείρισης κινδύνων και σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης για ναυσιπλοΐα, ασφάλεια υποδομών και ασφαλιστικό κόστος.

Βραχυπρόθεσμα, η Ελλάδα πρέπει να θεσμοποιήσει έναν μόνιμο ελληνο-εμιρατινό διάλογο για λιμάνια, logistics, ενέργεια και αμυντική βιομηχανία, με συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα. Στόχος να συνδεθούν σε μία ατζέντα Αλεξανδρούπολη, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Ρεβυθούσα, FSRU και υποδομές τεχνητής νοημοσύνης και δεδομένων.

Μεσοπρόθεσμα, η Αθήνα πρέπει να ζητήσει συγκεκριμένα εμιρατινή συγχρηματοδότηση για έργα σε βιομηχανική εφοδιαστική, λιμενικές υπηρεσίες, αποθήκευση ενέργειας, πράσινα καύσιμα και logistics διπλής χρήσης. Το προηγούμενο του στόχου των 4 δισ. ευρώ δείχνει ότι υπάρχουν οι βάσεις.

Μακροπρόθεσμα, η Ελλάδα πρέπει να εντάξει τα ΗΑΕ σε μία πολυεπίπεδη στρατηγική που θα περιλαμβάνει ταυτόχρονα Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Ιορδανία, Αίγυπτο, Κύπρο, Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ. Το ζητούμενο δεν είναι μια διμερής «ειδική σχέση» με αποκλεισμούς, αλλά η μετατροπή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκή πύλη πολλαπλών διαδρόμων.

Είναι φυσιολογικό να δουλεύουν 4 εκατομμύρια και 6 να είναι εκτός;

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Μάρτιο του 2026 δείχνουν εποχικά διορθωμένη ανεργία 9,0%, με 4.412.383 απασχολούμενους, 436.057 ανέργους και 2.876.809 άτομα εκτός εργατικού δυναμικού στο σχετικό μηνιαίο δελτίο. Σε ετήσια βάση, η εικόνα είναι καλύτερη από τον Μάρτιο του 2025, αλλά σε μηνιαία βάση υπήρξε μικρή επιδείνωση σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2026.

Εξετάζοντας τα πράγματα σε πιο ευρεία κλίμακα, η αγορά εργασίας έχει διανύσει τεράστια απόσταση από την περίοδο της κρίσης. Στο γράφημα της ίδιας της ΕΛΣΤΑΤ, η ανεργία για τον Μάρτιο είχε φτάσει το 27,6% το 2013, ενώ τώρα βρίσκεται στο 9,0%. Άρα το σημερινό πρόβλημα δεν είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη στο σημείο κατάρρευσης της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά ότι παραμένει πάνω από τα ευρωπαϊκά επίπεδα παρά τη μεγάλη βελτίωση.

Αν προστεθούν απασχολούμενοι και άνεργοι, το εργατικό δυναμικό του Μαρτίου διαμορφώνεται περίπου στα 4,85 εκατομμύρια άτομα. Αυτό είναι το σωστό πεδίο αναφοράς για την ανεργία, γιατί ο δείκτης ανεργίας δεν είναι «άνεργοι προς συνολικό πληθυσμό», αλλά «άνεργοι προς εργατικό δυναμικό». Η ίδια η ΕΛΣΤΑΤ ορίζει ότι οι οικονομικά ενεργοί είναι όσοι είτε εργάζονται είτε αναζητούν ενεργά εργασία, και ότι η ανεργία υπολογίζεται ως ποσοστό επί αυτού του συνόλου.

Τι μετρά και τι δεν μετρά το «4 εκατ. εργάζονται»

Η φράση «τέσσερα εκατομμύρια δουλεύουν και έξι κάθονται» δεν είναι στατιστικά ακριβής. Με όρους αγοράς εργασίας, οι μη απασχολούμενοι που καταγράφει η ίδια η ΕΛΣΤΑΤ στο μηνιαίο δελτίο δεν είναι έξι εκατομμύρια, αλλά περίπου 3,31 εκατομμύρια: 436 χιλιάδες άνεργοι και 2,88 εκατομμύρια εκτός εργατικού δυναμικού. Το «σχεδόν έξι εκατομμύρια» προκύπτει μόνο αν αφαιρεθούν οι 4,41 εκατομμύρια απασχολούμενοι από τον συνολικό πληθυσμό της χώρας, που η τελευταία ετήσια εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας τον τοποθετεί στα 10.405.134 άτομα.

Αυτό όμως βάζει στο ίδιο καλάθι εντελώς διαφορετικές κατηγορίες: παιδιά, πολύ ηλικιωμένους, φοιτητές, συνταξιούχους και γενικά ανθρώπους που δεν ανήκουν στην αγορά εργασίας. Η ίδια η μεθοδολογία της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού εξηγεί ότι ο βασικός στόχος είναι να χωρίσει τον πληθυσμό εργασιακής ηλικίας σε τρεις ομάδες — απασχολούμενους, ανέργους και εκτός εργατικού δυναμικού — και ότι ο δείκτης ανεργίας αναφέρεται στο εργατικό δυναμικό, όχι στο σύνολο των κατοίκων.

Αν παρ’ όλα αυτά γίνει η αδρή διαίρεση «απασχολούμενοι προς συνολικό πληθυσμό», οι εργαζόμενοι αντιστοιχούν περίπου στο 42,4% του συνολικού πληθυσμού. Αυτός ο λόγος είναι χρήσιμος μόνο ως πολύ γενική ένδειξη μεγέθους, όχι ως σωστός δείκτης αγοράς εργασίας. Για συγκρίσεις μεταξύ χωρών, ο κατάλληλος δείκτης είναι η απασχόληση στον πληθυσμό εργασιακής ηλικίας και η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό.

Η Ελλάδα σε σύγκριση με την Ευρώπη

Στην πιο πρόσφατη πλήρως συγκρίσιμη πανευρωπαϊκή μηνιαία εικόνα της Eurostat, για τον Φεβρουάριο του 2026, η ανεργία ήταν 5,9% στην ΕΕ και 6,2% στην ευρωζώνη. Η Ελλάδα βρισκόταν στο 8,5% τον Φεβρουάριο και στο 9,0% τον Μάρτιο με βάση την ΕΛΣΤΑΤ. Η Ισπανία ήταν υψηλότερα στο 9,8%, αλλά η Γαλλία χαμηλότερα στο 7,8%, η Πορτογαλία στο 5,8%, η Ιταλία στο 5,3% και η Γερμανία στο 4,0%. Άρα η Ελλάδα έχει μεν απομακρυνθεί από τις ακραίες τιμές του παρελθόντος, αλλά παραμένει στη ζώνη των χωρών με σχετικά υψηλή ανεργία στην ΕΕ.

Το ίδιο φαίνεται και στον σωστότερο δείκτη, δηλαδή στην απασχόληση των ηλικιών 20-64. Το 2025, η Ελλάδα είχε ετήσιο ποσοστό απασχόλησης 71%, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 76,1%. Ειδικά στις γυναίκες, η υστέρηση είναι εντονότερη: η γυναικεία απασχόληση στην Ελλάδα ήταν 62,3%, ενώ η διαφορά ανδρών-γυναικών στην απασχόληση έφτανε τις 17,4 ποσοστιαίες μονάδες, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 9,6 μονάδες. Με άλλα λόγια, το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η ανεργία, αλλά και το ότι μικρότερο τμήμα του πληθυσμού εργασιακής ηλικίας βρίσκεται πράγματι σε δουλειά.

Ένα πολύ χρήσιμο αντιπαράδειγμα είναι η Ιταλία. Τον Φεβρουάριο του 2026, η Ιταλία εμφάνιζε χαμηλότερη ανεργία από την Ελλάδα, μόλις 5,3%, αλλά το ετήσιο ποσοστό απασχόλησής της το 2025 ήταν 67,6%, δηλαδή χαμηλότερο ακόμη και από το ελληνικό 71,0%. Αυτό δείχνει γιατί το «χαμηλή ανεργία» δεν ταυτίζεται πάντα με το «περισσότεροι δουλεύουν»: μπορεί να σημαίνει και ότι λιγότεροι καταγράφονται ως ενεργά διαθέσιμοι για εργασία. Το σωστό δίπολο δεν είναι μόνο ανεργία ή όχι, αλλά ανεργία μαζί με συμμετοχή και απασχόληση.

ΑΕΠ, χρέος και δημογραφία αλλάζουν εντελώς την ανάγνωση

Το ελληνικό πρόβλημα βαραίνει επειδή συνδυάζεται με χαμηλότερο κατά κεφαλήν προϊόν και πολύ βαρύτερο δημόσιο χρέος από το μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Ευρώπης. Το 2024 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης ήταν περίπου 44,3 χιλ. δολάρια για την Ελλάδα, έναντι 51,7 χιλ. στην Πορτογαλία, 58,0 χιλ. στην Ισπανία, 62,0 χιλ. στην Ιταλία, 62,6 χιλ. στη Γαλλία και 73,6 χιλ. στη Γερμανία. Σε ευρωπαϊκούς όρους, η Eurostat εκτιμά ότι το 2025 η Ελλάδα και η Βουλγαρία βρίσκονταν στο 68% του μέσου κατά κεφαλήν ΑΕΠ της ΕΕ σε όρους PPS, δηλαδή στο χαμηλότερο επίπεδο της Ένωσης.

Στο δημόσιο χρέος, η θέση της Ελλάδας είναι ακόμη πιο βαριά. Στο τέλος του 2025 η Ελλάδα είχε λόγο χρέους προς ΑΕΠ 146,1%, τον υψηλότερο στην ΕΕ. Η Ιταλία βρισκόταν στο 137,1%, η Γαλλία στο 115,6%, η Ισπανία στο 100,7%, η Πορτογαλία στο 89,7% και η Γερμανία στο 63,5%. Άρα η συζήτηση για το πόσοι εργάζονται δεν γίνεται σε ουδέτερο έδαφος: στην Ελλάδα, κάθε αδυναμία της αγοράς εργασίας πέφτει πάνω σε μια οικονομία με χαμηλότερο εισόδημα ανά κάτοικο και με το υψηλότερο δημόσιο βάρος χρέους στην ΕΕ.

Επιπλέον, η Ελλάδα έχει έντονο δημογραφικό βάρος. Η Eurostat κατατάσσει τη χώρα στις πιο γηρασμένες της ΕΕ, με διάμεση ηλικία 46,9 έτη το 2024, ενώ το ποσοστό των ατόμων 65+ είναι από τα υψηλότερα στην Ένωση. Σε επίπεδο ΕΕ, μόλις το 63,6% του πληθυσμού είναι ηλικίας 15-64 το 2025 και το 22,0% είναι ήδη 65+. Αυτό σημαίνει ότι η απλή σύγκριση εργαζομένων με τον συνολικό πληθυσμό είναι εξαρχής παραπλανητική, και ακόμη περισσότερο σε μια χώρα που γερνά τόσο γρήγορα όσο η Ελλάδα.

Το βαθύτερο πρόβλημα δεν είναι πόσοι δουλεύουν, αλλά πόσο παράγουν

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η Ελλάδα χρειάζεται να κινητοποιήσει μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού εργασιακής ηλικίας, μέσα από καλύτερη επαγγελματική κατάρτιση, αναγνώριση δεξιοτήτων και ενίσχυση των δομών φροντίδας παιδιών, ενώ ταυτόχρονα τονίζει ότι το επίπεδο παραγωγικότητας και επενδύσεων παραμένει χαμηλό. Στην ίδια κατεύθυνση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι, παρά την ισχυρή ανάπτυξη μετά το 2021, η ελληνική παραγωγικότητα δεν συγκλίνει ακόμη με την υπόλοιπη ΕΕ και ότι το ελληνικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ παραμένει το δεύτερο χαμηλότερο στην Ένωση σε όρους αγοραστικής δύναμης.

Αυτό είναι το σημείο που αλλάζει την ουσία της συζήτησης. Μια χώρα μπορεί να έχει σχετικά μικρό ποσοστό εργαζομένων στον συνολικό πληθυσμό και παρ’ όλα αυτά να αντέχει, αν έχει πολύ υψηλή παραγωγικότητα, υψηλή γυναικεία συμμετοχή, χαμηλή ανεργία και βιώσιμο δημοσιονομικό βάρος. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αυτό το πακέτο. Έχει βελτιωθεί πάρα πολύ στην ανεργία σε σχέση με την εποχή της κρίσης, αλλά συνεχίζει να έχει χαμηλότερη απασχόληση από την ΕΕ, χαμηλότερο κατά κεφαλήν προϊόν και πολύ υψηλότερο χρέος.

Καθηγητής Νομικής: Διακυβεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν εταιρείες τεχνολογίας συμβάλλουν στην καταστολή

Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

Το Just Security, μια γνωστή διαδικτυακή πλατφόρμα και φόρουμ ανάλυσης για θέματα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοσίευσε στις 14 Απριλίου άρθρο με τίτλο «Τα πραγματικά διακυβεύματα της Cisco: Ψηφιακή υποβοήθηση και συνέργεια», το οποίο αναλύει σε βάθος το εάν η Cisco μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τη δημιουργία του συστήματος επιτήρησης στην Κίνα που συνέβαλε στη δίωξη των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ.

Το άρθρο επικεντρώνεται σε μια υπόθεση κατά της Cisco Systems, η οποία θα εξεταζόταν από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ στις 28 Απριλίου. Η αγωγή κατατέθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, οι οποίοι κατηγορούν τη Cisco ότι συνέδραμε και υποβοήθησε βασανιστήρια, αναπτύσσοντας και συντηρώντας το κινεζικό σύστημα επιτήρησης «Χρυσή Ασπίδα», γνωρίζοντας ότι χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση και τη σύλληψή τους. Την ορισμένη ημέρα, το δικαστήριο δεν εξέδωσε οριστική απόφαση, αλλά ακούστηκαν τα επιχειρήματα και εξετάστηκαν τα νομικά ζητήματα.

Η αγωγή κατατέθηκε βάσει του νόμου περί αδικημάτων κατά αλλοδαπών (Alien Tort Statute – ATS), ο οποίος επιτρέπει σε μη Αμερικανούς πολίτες να προσφεύγουν σε ομοσπονδιακά δικαστήρια των ΗΠΑ για παραβιάσεις του «δικαίου των εθνών», το οποίο περιλαμβάνει εγκλήματα όπως τα βασανιστήρια. Το βασικό ερώτημα που θα εξετάσει το Ανώτατο Δικαστήριο είναι κατά πόσο μια αμερικανική εταιρεία μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη βάσει του ATS για συνέργεια σε βασανιστήρια και άλλες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Η αποτροπή των εταιρειών τεχνολογίας από το να διευκολύνουν ενεργά τέτοιες μορφές καταστολής θα είναι καθοριστική για το μέλλον των ανθρώπινων ελευθεριών, όχι μόνο στο εξωτερικό αλλά και στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε ο Χάρολντ Χονγκτζού Κοχ [Harold Hongju Koh], συγγραφέας του άρθρου, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Yale.

Το άρθρο επισημαίνει ακόμη ότι η υφιστάμενη νομολογία καθιστά την υπόθεση της Cisco χαρακτηριστική περίπτωση για την επιβεβαίωση της απόφασης του Εφετείου του 9ου Περιφερειακού Δικαστηρίου των ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία οι ισχυρισμοί των εναγόντων ήταν επαρκείς ώστε να απορριφθεί το αίτημα της Cisco για παύση της υπόθεσης και να συνεχιστεί η εκδίκαση. Αν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίσει διαφορετικά, γράφει ο Κοχ, αυτό θα «παρείχε ασυλία σε αμερικανικές εταιρείες που συμβάλλουν ενεργά σε μαζική κυβερνητική επιτήρηση που οδηγεί σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Σχετικά με το Just Security

Το JustSecurity.org ιδρύθηκε από τον Ράιαν Γκούντμαν [Ryan Goodman], πρώην νομικό σύμβουλο του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, ο οποίος φιλοξενείται στο Reiss Center on Law and Security της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU). Η πλατφόρμα καλεί καθηγητές νομικής, πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους και ειδικούς στα ανθρώπινα δικαιώματα να μοιράζονται εις βάθος νομικές αναλύσεις για σημαντικά και αμφιλεγόμενα ζητήματα.

Του Zheng Yan, ανταποκριτή του Minghui

Πηγή: Minghui.org

ΕΕ: Επιδοτήσεις έως 70% του επιπλέον κόστους καυσίμων για βασικούς κλάδους

Πέμπτη, 30 Απρ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από GUY BIRCHALL

Οι επιχειρήσεις που πλήττονται από την εκτίναξη των τιμών των καυσίμων, η οποία προκλήθηκε από τον πόλεμο στο Ιράν, θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για επιδοτήσεις, ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση στις 29 Απριλίου.

Οι εταιρείες στους τομείς της γεωργίας, της αλιείας και των μεταφορών μπορούν να αποζημιωθούν έως και για το 70% του επιπλέον κόστους τους λόγω των αυξήσεων στις τιμές των καυσίμων και των λιπασμάτων. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία λειτουργεί ως ρυθμιστής ανταγωνισμού των 27 χωρών, οι επιχειρήσεις μπορούν να λάβουν έως και 50.000 ευρώ, βάσει κανόνων που θα ισχύουν έως τις 31 Δεκεμβρίου.

Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν έχει επηρεάσει επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, η ΕΕ εισήγαγε το Προσωρινό Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για τη Μέση Ανατολή (Middle East Temporary State Aid Framework – METSAF), το οποίο περιέγραψε ως ένα στοχευμένο και προσωρινό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κρίσης σε ορισμένους από τους πλέον εκτεθειμένους τομείς της οικονομίας, όπως η γεωργία, η αλιεία, οι μεταφορές και οι ενεργοβόρες βιομηχανίες.

Η επίτροπος Ανταγωνισμού της ΕΕ, Τερέζα Ριμπέρα, δήλωσε ότι η επίτευξη μιας «καθαρής οικονομίας» θα λειτουργήσει ως ασπίδα για την Ένωση απέναντι στις μελλοντικές ενεργειακές κρίσεις.

Σε ανακοίνωσή της, στις 29 Απριλίου, σημείωσε ότι η ενεργειακή μετάβαση παραμένει η πιο αποτελεσματική στρατηγική για την αυτονομία, την ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα της Ευρώπης, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι πρόσφατες αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας απαιτούν άμεση αντίδραση. Πρόσθεσε ότι το METSAF επιτρέπει την εφαρμογή εύκολων λύσεων που θα στηρίξουν τη συνεχή ανάπτυξη βασικών τομέων της ΕΕ, όπως η γεωργία, η αλιεία και οι μεταφορές, μετριάζοντας τις επιπτώσεις της κρίσης.

Οι ενεργοβόρες επιχειρήσεις που είναι ήδη επιλέξιμες για ενισχύσεις βάσει άλλου καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων θα μπορούν πλέον να αποζημιώνονται έως και για το 70% του λογαριασμού ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με τα σχέδια.

Η ανακοίνωση έγινε μετά τη συνάντηση των ηγετών της ΕΕ στην Κύπρο στις 23 και 24 Απριλίου, στο πλαίσιο συνόδου κορυφής για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης.

Μετά τη συνάντηση αυτή, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Ένωσης θα πρέπει να είναι η μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικοί κραδασμοί.

Σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X, στις 24 Απριλίου, ανέφερε ότι από την έναρξη της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο λογαριασμός για εισαγωγές ορυκτών καυσίμων αυξήθηκε κατά 25 δισ. ευρώ, χωρίς να έχει αυξηθεί η ποσότητα ενέργειας. Τόνισε ότι είναι αναγκαίο να μειωθεί η υπερβολική εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, να ενισχυθεί η καθαρή ενέργεια, όπως οι ανανεώσιμες πηγές και η πυρηνική ενέργεια, και να προχωρήσει η ηλεκτροδότηση της Ευρώπης, επισημαίνοντας ότι αυτό αποτελεί το κλειδί για την ασφάλεια και τη σταθερότητα.

Πριν από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, η Ευρώπη αντιμετώπιζε ήδη αυξημένο ενεργειακό κόστος, καθώς είχε διακόψει τη χρήση ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου για να στηρίξει την Ουκρανία στον πόλεμο κατά της Μόσχας. Ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ήπειρος είναι η διαθεσιμότητα καυσίμων αεροσκαφών· η ολλανδική κυβέρνηση εκτίμησε στις 20 Απριλίου ότι η ΕΕ θα μπορούσε να προμηθεύει αρκετή κηροζίνη ώστε να καλύψει τις ανάγκες της οικονομίας της για περίπου πέντε μήνες.

Η κρίση αυτή σημαίνει ότι τα μικρότερα αεροδρόμια της Ευρώπης αντιμετωπίζουν μια «υπαρξιακή απειλή», όπως ανέφερε στις 28 Απριλίου το Airports Council International (ACI) Europe.

Το ευρωπαϊκό σκέλος του παγκόσμιου φορέα εκπροσώπησης των αεροδρομίων διατύπωσε την προειδοποίηση κατά τη διάρκεια της ετήσιας διάσκεψής του, η οποία πραγματοποιήθηκε στο αεροδρόμιο του Τορίνο, στην Ιταλία.

Ο γενικός διευθυντής του ACI Europe, Ολιβιέ Γιανκόβετς, δήλωσε ότι με τα σημερινά επίπεδα τιμών των καυσίμων αεροσκαφών και την προοπτική μιας νέας κρίσης στο κόστος ζωής, είναι πιθανό πολλά περιφερειακά αεροδρόμια ανά την ήπειρο να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα έντονη διαταραχή στην προσφορά και στη ζήτηση.

Όπως σημείωσε, η κατάσταση συνιστά μια πραγματική υπαρξιακή απειλή για τα αεροδρόμια αυτά.

Η ένωση κάλεσε την ΕΕ και τα κράτη-μέλη να υιοθετήσουν σειρά μέτρων προκειμένου να βοηθήσουν τα μικρότερα αεροδρόμια της ηπείρου να ανταπεξέλθουν.

Τραμπ: Συνεχίζεται ο αποκλεισμός του Ιράν μέχρι την επίτευξη συμφωνίας για τα πυρηνικά

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από JACOB BURG

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν θα διατηρηθεί έως ότου το καθεστώς αποδεχθεί τις απαιτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών για τον τερματισμό του πυρηνικού του προγράμματος.

Σε συνέντευξή του στο Axios, στις 29 Απριλίου, ο Τραμπ ανέφερε ότι απορρίπτει την πρόταση της Τεχεράνης, η οποία περιλαμβάνει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ εφόσον οι ΗΠΑ άρουν τον αποκλεισμό, καθώς και την αναβολή των συζητήσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Όπως σχολίασε, ο αποκλεισμός είναι κατά κάποιον τρόπο πιο αποτελεσματικός από τους βομβαρδισμούς αφού προκαλεί ασφυξία στο Ιράν. Ανέφερε ότι η πίεση θα ενταθεί περαιτέρω και ότι δεν θα επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Το Ιράν υποστηρίζει ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα αφορά την παραγωγή ενέργειας για ειρηνική, πολιτική χρήση, ωστόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επιμένουν ότι η Τεχεράνη επιδιώκει την ανάπτυξη πυρηνικής κεφαλής.

Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι το Ιράν επιθυμεί να τερματίσει τον αποκλεισμό μέσω μιας συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ιρανική πλευρά επιδιώκει διευθέτηση και δεν επιθυμεί τη συνέχιση του αποκλεισμού, αλλά ο ίδιος δεν προτίθεται να υποχωρήσει εάν δεν διευθετηθεί το ζήτημα των πυρηνικών.

Την Τετάρτη, το Ιράν προειδοποίησε ότι θα προχωρήσει σε «πρωτοφανή στρατιωτική δράση» κατά του αμερικανικού αποκλεισμού, εάν αυτός δεν αρθεί. Ο ναύαρχος της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, Μπραντ Κούπερ, δήλωσε το απόγευμα της ίδιας ημέρας ότι οι αμερικανικές δυνάμεις πέτυχαν να ανακόψουν επιτυχώς το 42ο πλοίο που επιχειρούσε να διασπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό.

Σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν 41 δεξαμενόπλοια με 69 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου που το ιρανικό καθεστώς δεν μπορεί να πουλήσει, εκτιμώντας ότι πρόκειται για ποσό άνω των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το οποίο η ηγεσία του Ιράν δεν μπορεί να αποκομίσει οικονομικό όφελος. ΕΠεσήμανε ότι ο αποκλεισμός είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός και ότι οι αμερικανικές δυνάμεις φροντίζουν για την απόλυτη εφαρμογή του.

Οι τιμές του πετρελαίου άρχισαν να αυξάνονται εκ νέου, μετά την αρχική πτώση που σημειώθηκε όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός στις 8 Απριλίου. Το αμερικανικό αργό West Texas Intermediate αυξήθηκε σχεδόν κατά 7% την Τετάρτη, ξεπερνώντας τα 106 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το Brent κατέγραψε άνοδο άνω του 9% μέχρι αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου έχουν κοστίσει περίπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια, χρήματα που προέρχονται από τη φορολογία, όπως ανέφερε στο Κογκρέσο την Τετάρτη ανώτερος αξιωματούχος λογιστικού ελέγχου του Πενταγώνου. Ο υπηρεσιακός ελεγκτής του Πενταγώνου, Τζουλς Χερστ, διευκρίνισε ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόστους αφορά τα πυρομαχικά, ενώ έχουν συνυπολογιστεί και δαπάνες για επιχειρήσεις, συντήρηση και αντικατάσταση εξοπλισμού.

Το Πεντάγωνο έχει ήδη ζητήσει από το Κογκρέσο 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές και αμυντικές δαπάνες στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027, ποσό που αντιστοιχεί σε αύξηση 42% σε σύγκριση με το οικονομικό έτος 2026, όταν οι δαπάνες ανήλθαν περίπου στο 1,03 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Τραμπ δήλωσε σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, την Τετάρτη, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταστρέψει περίπου το 80% των ιρανικών πυραύλων και των εργοστασίων παραγωγής τους, προειδοποιώντας ότι θα εξουδετερώσουν και τους υπόλοιπους πολύ γρήγορα εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο Πούτιν προσφέρθηκε να βοηθήσει στο ζήτημα του Ιράν και ανέφερε ότι θα ήθελε να εμπλακεί στη διαδικασία εμπλουτισμού, εφόσον αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην επίτευξη συμφωνίας. Ο Τραμπ απάντησε ότι θα προτιμούσε η ρωσική πλευρά να συμβάλει στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, τονίζοντας ότι αυτό θα ήταν πιο σημαντικό.

Ο Αμερικανός πρόεδρος σημείωσε ότι ο Πούτιν δεν επιθυμεί να αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα.

Με τη συμβολή του Ryan Morgan

Η εκστρατεία εκφοβισμού του Shen Yun από το Πεκίνο

Πέμπτη, 30 Απρ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Λίγο πριν από την έναρξη της πρεμιέρας του Shen Yun στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης στις 26 Μαρτίου 2025, ο δημοσιογράφος Στηβ Λανς παρατήρησε άτομα έξω από τον χώρο να κρατούν πινακίδες με αποσπάσματα από δημοσιεύματα που στηλίτευαν την εταιρεία κλασικού κινεζικού χορού.

Εκείνη την περίοδο, παρήγαγε το ντοκιμαντέρ «Unbroken: The Untold Story of Shen Yun», το οποίο ακολουθεί καλλιτέχνες της ομάδας και τις οικογένειές τους καθώς αντιμετωπίζουν αυξανόμενες εκστρατείες δυσφήμησης, απειλές και παρεμβάσεις που συνδέονται με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ).

Ο Λανς μίλησε στην εφημερίδα The Epoch Times ενώ βρισκόταν στο Τορόντο για την καναδική πρεμιέρα της ταινίας στο Hotel X στις 22 Απριλίου του τρέχοντος έτους, παρουσιάζοντας τα ευρήματά του και τις ανησυχίες του για την πρόσφατη ακύρωση των παραστάσεων λόγω ψευδούς απειλής για βόμβα.

Ανακαλώντας τη σκηνή έξω από το Lincoln Center, ανέφερε ότι οι διαδηλωτές δεν μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί βρίσκονταν εκεί, δίνοντας ασαφείς απαντήσεις, ενώ ένας εξ αυτών δήλωσε ότι εργάζεται ως σύμβουλος. Όπως σημείωσε, η ομάδα αποτελούνταν από ετερόκλητα άτομα, χωρίς εμφανή σύνδεση με το θέμα που προωθούσαν.

Ένας άνδρας παραδέχθηκε ότι πληρώθηκε για να διαδηλώσει και ότι θα λάμβανε 20 δολάρια αφού ολοκλήρωνε τη διανομή του υλικού κατά του Shen Yun. Ο Λανς παρατήρησε επίσης έναν άνδρα ασιατικής καταγωγής, απομονωμένο από την ομάδα, ο οποίος φαινόταν να καθοδηγεί τους διαδηλωτές και να τους προμηθεύει με φυλλάδια. Σύμφωνα με την έρευνα, οι διαδηλωτές συνδέονταν με άτομο που είχε δεσμούς με το ΚΚΚ.

Εξετάζοντας τις επαναλαμβανόμενες απειλές για βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες — όλες φάρσες — ο Λανς κατέληξε ότι το μοτίβο ‘δείχνει’ το ΚΚΚ. Το γεγονός ότι αυτές οι ενέργειες είχαν ως συνέπεια την ακύρωση έξι παραστάσεων στο Τορόντο τον ανησυχεί βαθιά.

Το Shen Yun ιδρύθηκε το 2006 στη Νέα Υόρκη. Με την πάροδο των ετών, εξελίχθηκε σε οκτώ περιοδεύοντες θιάσους με παγκόσμια παρουσία, που δίνουν εκατοντάδες παραστάσεις σε σχεδόν 200 πόλεις κάθε χρόνο. Οι ακυρώσεις στο Τορόντο αποτελούν την πρώτη γνωστή περίπτωση ακύρωσης λόγω φάρσας.

Ο Λανς εκτίμησε ότι τα περιστατικά εντάσσονται στην ευρύτερη εκστρατεία διεθνικής καταστολής του ΚΚΚ, που περιλαμβάνει από φθορές σε λεωφορεία μέχρι απειλές και δυσφημιστικά δημοσιεύματα, καθώς και εργαλειοποίηση του νομικού συστήματος. Όπως κατέγραψαν αρχές παγκοσμίως, έχει αποδειχθεί πως πολλά απειλητικά μηνύματα προέρχονται από την Κίνα, όπως το 2025 όταν η Ταϊβάν συνέδεσε σχετικές απειλές με περιοχή της Σιαν.

Το Shen Yun Performing Arts ιδρύθηκε από Κινέζους καλλιτέχνες που είναι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ, μιας πνευματικής άσκησηας βασισμένης στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. Το 1999, το ΚΚΚ ξεκίνησε εκστρατεία δίωξης εναντίον της ομάδας, η οποία συνεχίζεται έως σήμερα. Αποστολή του Shen Yun είναι η αναβίωση του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού, ενώ παράλληλα αναδεικνύει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η βιολονίστρια Ρέιτσελ Τσεν (α) και η χορεύτρια Λίλιαν Πάρκερ (δ), μέλη του Shen Yun, στην καναδική πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Unbroken: The Untold Story of Shen Yun», στο Hotel X Toronto. Καναδάς, 22 Απριλίου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)

Σύμφωνα με πληροφορίες που είχε δημοσιεύσει η Epoch Times, ο Σι Τζινπίνγκ φέρεται να έδωσε το 2022 εντολή για εντατικοποίηση των επιθέσεων κατά του Φάλουν Γκονγκ στο εξωτερικό μέσω παραπληροφόρησης και νομικών ενεργειών. Στο πλαίσιο αυτό, δύο άτομα καταδικάστηκαν το 2024 για απόπειρα δωροδοκίας υπαλλήλου των φορολογικών αρχών των ΗΠΑ με στόχο το Shen Yun, ενώ είχαν προβεί και σε παρακολούθηση καλλιτεχνών.

Παρά τις πιέσεις, ο Λανς υπογράμμισε την ανθεκτικότητα και την απουσία πικρίας στους καλλιτέχνες, σημειώνοντας ότι καθοδηγούνται από έναν σκοπό που υπερβαίνει το προσωπικό συμφέρον.

Ευγενής στόχος

Το «Unbroken», που κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου, ακολουθεί τον Λήβαϊ Μπράουντι και τους γιους του, Τζέσσι και Λούκας, κορυφαίους χορευτές του Shen Yun, ενώ αντιμετωπίζουν απειλές και επιθέσεις. Ο Λούκας Μπράουντι, σύμφωνα με τον Λανς, δεν εκλαμβάνει προσωπικά τις απειλές και επιδιώκει να δείξει την πραγματική φύση του Shen Yun.

Οι χορευτές του Shen Yun, οι αδελφοί Λούκας (α) και Τζέσσι Μπράουντι (α) στην καναδική πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Unbroken: The Untold Story of Shen Yun» στο Hotel X Toronto. Καναδάς, 22 Απριλίου 2026. (Ευγενική παραχώρηση του Alex Gurevich)

Οι καλλιτέχνες έχουν υψηλότατου επιπέδου εκπαίδευση στον κλασικό κινεζικό χορό, και διδάσκονται ιδιαίτερα απαιτητικές τεχνικές. Ο Λανς, αντλώντας από την εμπειρία του στον αθλητισμό, σημείωσε ότι η διατήρηση τόσο υψηλού επιπέδου υπό τέτοια πίεση είναι εξαιρετικά δύσκολη, παρομοιάζοντας την κατάσταση με αθλητή που καλείται να αγωνιστεί ενώ αντιμετωπίζει διαρκείς διακοπές λόγω απειλών.

Τονίζει ότι οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε επίπεδο αντίστοιχο των Ολυμπιακών Αγώνων και ότι ξεχωρίζει ο τρόπος με τον οποίον διαχειρίζονται το στρες. Επεσήμανε ότι περισσότεροι από ενενήντα καλλιτέχνες ή συγγενείς τους έχουν υποστεί δίωξη στην Κίνα, και χαρακτήρισε την αποστολή τους βαθιά προσωπική και ευγενή.

Ακυρώσεις παραστάσεων στο Τορόντο

Ο Λανς χαρακτήρισε ιδιαίτερα ανησυχητική την ακύρωση έξι παραστάσεων στο Τορόντο μετά από ψευδείς απειλές που εστάλησαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Παρά το γεγονός ότι η αστυνομία επιβεβαίωσε πως δεν υπήρχε πραγματικός κίνδυνος και παρά τα αιτήματα του τοπικού διοργανωτή να συνεχιστούν οι παραστάσεις, το θέατρο προχώρησε στην ακύρωση.

Στη συνέχεια, αποκαλύφθηκε ότι ο αποστολέας των μηνυμάτων παραδέχθηκε την ψευδή φύση των απειλών και ισχυρίστηκε διασυνδέσεις με το ΚΚΚ. Παρόμοια περιστατικά σημειώθηκαν και στην Ταϊβάν, όπου οι αρχές εντόπισαν την προέλευση των απειλών στην ηπειρωτική Κίνα, κοντά σε εγκατάσταση της Huawei.

Το Shen Yun Performing Arts παρουσίασε τη δεύτερη παράστασή του στο Τορόντο για τη σεζόν του 2026 στο Four Seasons Centre for the Performing Arts, το βράδυ της 28ης Μαρτίου 2026, σε κατάμεστο θέατρο. (May Huang/The Epoch Times)

Ο Λανς εκτίμησε ότι πρόκειται για ενέργειες κρατικού παράγοντα και όχι για εγχώρια τρομοκρατία, υπογραμμίζοντας ότι οι δημοκρατικές κοινωνίες θα πρέπει να αναγνωρίζουν τη φύση τέτοιων απειλών. Πρόσθεσε ότι η ακύρωση των παραστάσεων ενθαρρύνει περαιτέρω τέτοιες πρακτικές, παρομοιάζοντας την κατάσταση με την καταβολή λύτρων που οδηγεί σε επανάληψη των ενεργειών.

Αντίσταση στον φόβο

Παρόμοιες απειλές έχουν σημειωθεί και σε άλλες πόλεις, όπου όμως οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας. Σύμφωνα με τον διοργανωτή, περισσότερες από 150 τέτοιες απειλές έχουν καταγραφεί τα τελευταία δύο χρόνια, χωρίς να εμποδίζονται οι παραστάσεις.

Στο Βανκούβερ και τη Μισσισσάουγκα, οι παραστάσεις συνεχίστηκαν κανονικά μετά από επιβεβαίωση των αρχών ότι δεν υπήρχε κίνδυνος, ενώ οι έρευνες συνέδεσαν τις απειλές με κινεζικό αριθμό τηλεφώνου.

Ο Λανς σημείωσε ότι οι απειλές αποσκοπούν στη δημιουργία φόβου και στην αλλαγή της καθημερινότητας των πολιτών, τονίζοντας ότι οι δημοκρατικές κοινωνίες οφείλουν να αντιστέκονται σε τέτοιες τακτικές. Εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι το «Unbroken» θα βοηθήσει το κοινό να κατανοήσει καλύτερα την κατάσταση.

Καταλήγοντας, προειδοποίησε ότι αν το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας παραμείνει ανεξέλεγκτο, είναι πιθανό περισσότεροι πολίτες να επηρεαστούν, και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι ακυρώσεις στο Τορόντο θα αφυπνίσουν τον κόσμο.

Της Olivia Gomm

Με τη συμβολή της Eva Fu

Ανοιχτό το ενδεχόμενο εκεχειρίας στην Ουκρανία μετά από συνομιλία Τραμπ–Πούτιν

Παρασκευή, 01 Μαΐ, 2026Πέμπτη, 30 Απρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στις 30 Απριλίου ότι συζήτησε με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν το ενδεχόμενο εκεχειρίας στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια πρόσφατης τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαν οι δύο ηγέτες.

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου έγιναν σε δημοσιογράφους που βρίσκονταν στον Λευκό Οίκο για την υποδοχή των αστροναυτών της αποστολής Artemis II. Νωρίτερα, το Κρεμλίνο είχε αναφέρει ότι οι δύο ηγέτες συζήτησαν μια προσωρινή ανακωχή με αφορμή την επέτειο της 9ης Μαΐου, που σηματοδοτεί το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Ο Τραμπ αποτίμησε θετικά την τηλεφωνική συνομιλία, η οποία διήρκεσε περισσότερο από μιάμιση ώρα και επικεντρώθηκε κυρίως στην Ουκρανία, με μία σύντομη αναφορά στο Ιράν. Όπως ανέφερε, από την πλευρά του πρότεινε μια περιορισμένης έκτασης εκεχειρία και εκτιμά ότι ο Ρώσος πρόεδρος θα προχωρήσει σε σχετική ανακοίνωση. Ακόμη και αυτό θα ήταν σημαντικό, καθώς χάνουν τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι, σχολίασε, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση παράλογη.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουκρανία έχει πλέον ηττηθεί στρατιωτικά, με τα πλοία της να έχουν βυθιστεί, τα αεροπλάνα της να έχουν καταρριφθεί και περίπου το 82% των πυραύλων της και τα περισσότερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της να έχουν εξαντληθεί.

Οι πρόσφατες διπλωματικές επαφές μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ουκρανία επικεντρώνονται σε σταδιακά μέτρα μείωσης των εχθροπραξιών, με στόχο την επίτευξη μιας ευρύτερης συμφωνίας. Τόσο ο Λευκός Οίκος όσο και το Κρεμλίνο χαρακτήρισαν την τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία φιλική και ουσιαστική. Ο σύμβουλος του Πούτιν, Γιούρι Ουσακόφ, δήλωσε ότι ο Τραμπ αντέδρασε θετικά στην ιδέα μιας προσωρινής εκεχειρίας που συνδέεται με τις εκδηλώσεις για την Ημέρα της Νίκης στη Ρωσία στις 9 Μαΐου, ενώ ο Τραμπ δήλωσε πως επιθυμεί τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία πριν δεχθεί οποιαδήποτε ρωσική βοήθεια στο ζήτημα του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα επικρίνει τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι για την άρνησή του να προχωρήσει σε συμφωνία με τη Ρωσία. Αντίθετα, εκφράζεται θετικά για τη σχέση του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, επισημαίνοντας ότι συνομιλούν τακτικά. Η τελευταία γνωστή τηλεφωνική επικοινωνία τους είχε πραγματοποιηθεί στις 9 Μαρτίου.

Πριν από έναν χρόνο, τον Μάρτιο του 2025, ο Βλαντίμιρ Πούτιν συμφώνησε, μετά από συνομιλία με τον Ντόναλντ Τραμπ, σε περιορισμένη εκεχειρία για ενεργειακές και υποδομικές εγκαταστάσεις, με στόχο μια ευρύτερη συμφωνία. Τον Μάιο, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα επικοινωνούσε την ίδια ημέρα με Πούτιν και Ζελένσκι, ελπίζοντας σε εκεχειρία και τερματισμό του πολέμου. Τον Αύγουστο, μετέβη στην Αλάσκα για σύνοδο με τον Πούτιν.

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν έως τον Δεκέμβριο του 2025, οπότε το Κρεμλίνο ανέφερε ότι οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ουκρανίας για ένα ειρηνευτικό σχέδιο προχωρούσαν εποικοδομητικά, παρά ορισμένες ευρωπαϊκές τροποποιήσεις στις προτάσεις.

Της Kimberly Hayek

Με πληροφορίες από το Reuters