ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΜΑΣ
Δευτέρα, 29 Ιούν, 2026
ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

Χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα στην κωπηλασία – Ο Ντούσκος συγκινεί με τις δηλώσεις του

Από

Ο Στέφανος Ντούσκος έγραψε χρυσή σελίδα στην ιστορία της ελληνικής κωπηλασίας κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας της Σαγκάης, στις 27 Σεπτεμβρίου 2025. Ο 28χρονος κωπηλάτης από τα Γιάννενα πραγματοποίησε μια εκπληκτική κούρσα στον τελικό του μονού σκιφ, τερματίζοντας με χρόνο 6:36:75 και αφήνοντας πίσω του τον παγκόσμιο πρωταθλητή Όλιβερ Ζάιντλερ από τη Γερμανία.

Ο Ντούσκος εκκίνησε τον αγώνα από την τρίτη θέση στα πρώτα 500 μέτρα, προχώρησε στη δεύτερη θέση στα 1.000 μέτρα και στη συνέχεια πέρασε πρώτος στα 1.500 μέτρα. Στα τελευταία 100 μέτρα, έκανε μια καθοριστική επίθεση που τον οδήγησε στη νίκη. Αυτό είναι το πρώτο παγκόσμιο χρυσό μετάλλιο του χρυσού Ολυμπιονίκη Στέφανου Ντούσκου, ο οποίος είχε τερματίσει έκτος το 2022 και τέταρτος το 2023 στα προηγούμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Αμέσως μετά την κατάκτησή του, ο Στέφανος Ντούσκος έκανε συγκινητικές δηλώσεις που αποτυπώνουν την αγάπη του για την πατρίδα και την ελληνική ψυχή:

«Αυτό είναι για την Ελλάδα, για όλους τους Έλληνες. Ελπίζω να τους έδωσα λίγη χαρά», είπε ο παγκόσμιος πρωταθλητής στις πρώτες του δηλώσεις, προσθέτοντας: «Το πίστευα […] Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Θεό που μου έδωσε τη δύναμη και σε όλους όσους είναι δίπλα μου και με στηρίζουν. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, ήθελα να κατακτήσω ένα παγκόσμιο μετάλλιο».

Για την κρίσιμη στιγμή της κούρσας είπε: «Τα τελευταία 100 μέτρα ήταν τόσο δύσκολα που έβαλα την ψυχή μου για να κατακτήσω το χρυσό».

Ο Ντούσκος έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα στους νέους αθλητές: «Ελπίζω να είμαι παράδειγμα για νέα παιδιά. Μπορεί να είμαστε μικροί σαν Ελλάδα και άλλοι να μοιάζουν τεράστιοι μπροστά μας, αλλά για μας μετρά η ελληνική ψυχή».

«Αξίζει ο κόπος για τέτοιες στιγμές, είναι κάτι μοναδικό, κάτι συγκλονιστικό.»

Το χρυσό μετάλλιο του Ντούσκου στη Σαγκάη αποτελεί το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας στο μονό σκιφ ανδρών σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας και το πρώτο χρυσό σε οποιαδήποτε κατηγορία σκάφους από το 2014. Ο Ντούσκος, που είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο το 2021, προσθέτει τώρα στο παλμαρέ του και το παγκόσμιο χρυσό, επιβεβαιώνοντας τη θέση του στην κορυφή της κωπηλασίας.

Η απέλαση του Πακιστανού ιμάμη από την Ιταλία και η αντιτρομοκρατική πολιτική της Μελόνι

Από

Στις 7 Οκτωβρίου 2024, επέτειο της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ, η ιταλική κυβέρνηση υπέγραψε διάταγμα απέλασης εναντίον του 54χρονου Πακιστανού ιμάμη Ζουλφικάρ Χαν (Zulfiqar Khan), ο οποίος διέμενε στην Ιταλία από το 1995 και ηγείτο της ισλαμικής κοινότητας στην Μπολόνια. Το περιστατικό αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα της σκληρής αντιτρομοκρατικής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι, αλλά και της ευρύτερης ιστορικής τάσης της Ιταλίας να χρησιμοποιεί τις διοικητικές απελάσεις ως εργαλείο εθνικής ασφάλειας.

Η περίπτωση του Ζουλφικάρ Χαν

Ο Χαν, γεννημένος το 1970 στο Ραουάλπιντι του Πακιστάν, είχε φτάσει στην Ιταλία το 1995 και κατείχε νόμιμη άδεια παραμονής. Ως ιμάμης της μουσουλμανικής κοινότητας «Ικράα» στην Μπολόνια, είχε γίνει αντικείμενο έντονης επιτήρησης από τις Αρχές από το φθινόπωρο του 2023, όπως αναφέρει το υπουργικό διάταγμα.

Σύμφωνα με το διάταγμα απέλασης που υπέγραψε ο υπουργός Εσωτερικών Ματτέο Πιαντεντόζι (Matteo Piantedosi), ο Χαν εκδήλωσε «αυξανόμενο ιδεολογικό φανατισμό» και «τάση προς ριζοσπαστικές θέσεις» χαρακτηριζόμενες από έντονα αντιδυτικά και αντισημιτικά αισθήματα, καθώς και ομοφοβική και αντιφεμινιστική ρητορική. Ειδικότερα, κατηγορήθηκε ότι εξέφρασε μια «φονταμενταλιστική οπτική της έννοιας του τζιχάντ», εξύμνησε το μαρτύριο των μουτζαχεντίν στη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης και διεκδίκησε υποστήριξη για τη Χαμάς.

Σε βίντεο που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταξύ Νοεμβρίου 2023 και Απριλίου 2024, ο Χαν κατηγόρησε Αμερικανούς, Γερμανούς, Γάλλους, Άγγλους και Ιταλούς ότι υποστηρίζουν τους «ακάθαρτους σιωνιστές» και επικαλέστηκε τον Αλλάχ να καταστρέψει τους δυτικούς καταπιεστές.

Η ιταλική πολιτική απελάσεων ως αντιτρομοκρατικό εργαλείο

Η περίπτωση του Χαν εντάσσεται σε μια ευρύτερη και συστηματική χρήση των διοικητικών απελάσεων από την Ιταλία ως μέσο πρόληψης της τρομοκρατίας. Από τον Ιανουάριο του 2015 έως το 2017, συνολικά 147 άτομα απελάθηκαν χωρίς προηγούμενη δίκη για λόγους ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον δώδεκα ιμάμηδων. Όλοι οι απελαθέντες συνδέονταν με την ισλαμιστική ιδεολογία, με την πλειονότητα να προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική και τα Βαλκάνια.

Η στρατηγική αυτή αντιπροσωπεύει μια ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα της Ιταλίας. Σύμφωνα με διάφορους ειδικούς ασφαλείας και τρομοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων των Λορέντσο Βιντίνο και Έντουαρντ Ν. Λούτβακ [Lorenzo Vidino & Edward N. Luttwak], η εκτεταμένη χρήση αυτού του εργαλείου, σε συνδυασμό με περιοριστικούς νόμους υπηκοότητας, μπορεί να εξηγήσει γιατί η χώρα έχει μέχρι σήμερα αποφύγει μεγάλες τρομοκρατικές επιθέσεις σε εθνικό έδαφος.

Νομικό πλαίσιο και διαδικασίες

Το ιταλικό σύστημα προβλέπει τρεις τύπους διοικητικών απελάσεων μη Ευρωπαίων πολιτών, σε αντίθεση με τις δικαστικές απελάσεις που διατάσσονται από ποινικό δικαστή.

Πρώτον, ο Ενιαίος Κώδικας για τη Μετανάστευση (Νομοθετικό Διάταγμα 286/1998) προβλέπει ότι ο υπουργός Εσωτερικών μπορεί να διατάξει την απέλαση αλλοδαπού «για λόγους δημόσιας τάξης ή κρατικής ασφάλειας».

Δεύτερον, ο αντιτρομοκρατικός νόμος του 2005 (Νόμος 155/2005), που θεσπίστηκε αμέσως μετά τις επιθέσεις στο Λονδίνο, παρέχει στον υπουργό Εσωτερικών ή κατά εξουσιοδότηση στον νομάρχη την εξουσία να διατάξει την απέλαση αλλοδαπού εναντίον του οποίου υπάρχουν «βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι η παραμονή του στην επικράτεια του κράτους μπορεί να διευκολύνει με οποιονδήποτε τρόπο τρομοκρατικές οργανώσεις ή δραστηριότητες».

Τέλος, ένας νέος αντιτρομοκρατικός νόμος του Απριλίου 2015 (Νόμος 43/2015), μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, επέκτεινε τις περιπτώσεις για διοικητική απέλαση αλλοδαπού για λόγους «κοινωνικής επικινδυνότητας».

Η πολιτική της κυβέρνησης Μελόνι

Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι έχει εντείνει τη χρήση των απελάσεων για λόγους ασφαλείας. Από τις 22 Οκτωβρίου 2022, όταν η τρέχουσα κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα, 164 άτομα έχουν απελαθεί για λόγους κρατικής ασφαλείας, θεωρούμενα ως ριζοσπάστες, εξτρεμιστές ή δυνητικοί τρομοκράτες. Από αυτούς, οι 94 απελάθηκαν μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, την ημερομηνία έναρξης της σύγκρουσης μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ.

Η απέλαση του Χαν συνάδει με τη γεικότερη στάση της ιταλικής κυβέρνησης απέναντι στον εξτρεμισμό μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Την ίδια ημέρα, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών επέβαλε κυρώσεις σε έναν άλλον ιμάμη που δρα στην Ιταλία, τον Παλαιστίνιο αρχιτέκτονα Μοχάμμεντ Χαννούν [Mohammad Hannoun] με έδρα τη Γένοβα, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως μέλος της Χαμάς που ασχολείται με τη συγκέντρωση χρημάτων για την παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση.

Η απέλαση του Χαν προκάλεσε αντιθετικές αντιδράσεις. Ο αντιπρωθυπουργός και αρχηγός της Λέγκας Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος είχε ζητήσει την απέλασή του τον Ιούνιο, χαιρέτισε την απόφαση γράφοντας: «Επιτέλους, τον στείλαμε σπίτι του». Αντίθετα, ο δικηγόρος υπεράσπισης του Χαν, Φραντσέσκα Μούδρου [Francesco Murru], καταδίκασε το μέτρο ως «επιστροφή σε αστυνομικό κράτος και δίωξη εικασμένων εγκλημάτων γνώμης».

Η υπόθεση αναδεικνύει την ένταση μεταξύ ασφάλειας και θεμελιωδών δικαιωμάτων. Ενώ η ελευθερία έκφρασης προστατεύεται, η ιταλική κυβέρνηση έχει αποσαφηνίσει ότι η ρητορική μίσους και η υποστήριξη της τρομοκρατίας δεν είναι ανεκτές. Η απόφαση του υπουργού Πιαντεντόζι να υπογράψει το διάταγμα απέλασης την επέτειο της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική και αξιοθαύμαστη.

Η στάση της Μελόνι απέναντι στη μετανάστευση περιλαμβάνει πολύπλευρη στρατηγική που συνδυάζει εθνικές πρωτοβουλίες με ευρύτερη συνεργασία της ΕΕ. Κεντρικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής είναι η συμφωνία Ιταλίας-Αλβανίας, μια ιστορική συμφωνία που υπογράφηκε τον Νοέμβριο του 2024, η οποία εξωτερικεύει τη διαχείριση της μετανάστευσης μεταφέροντας μετανάστες που αναχαιτίζονται καθ’ οδόν προς την Ιταλία σε κέντρα υποδοχής στην Αλβανία.

Πρόσφατα δεδομένα μετανάστευσης αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής. Το 2022, η Ιταλία κατέγραψε 105.131 παράνομες αφίξεις, αριθμός που αυξήθηκε στις 157.651 το 2023 λόγω επιδείνωσης των παγκόσμιων συνθηκών. Ως το 2024, οι αφίξεις μειώθηκαν δραματικά στις 66.317 – μια μείωση σχεδόν 60%, που αποδίδεται σε διμερείς συμφωνίες και αυστηρότερους ελέγχους συνόρων.

Ιστορικό πλαίσιο και συγκριτική ανάλυση

Η χρήση των απελάσεων ως αντιτρομοκρατικό εργαλείο στην Ιταλία δεν είναι νέα. Από το 2002 έως το 2017, η Ιταλία έχει απελάσει σταδιακά εκατοντάδες αλλοδαπούς για λόγους ασφαλείας. Ωστόσο, η ένταση αυτής της πολιτικής έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι το 2015 και την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).

Η αποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης από πλευρά αντιτρομοκρατίας έχει αναγνωριστεί από διεθνείς ειδικούς. Σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν αντιμετωπίσει άτομα που υποψιάζονται ότι υποστηρίζουν την τρομοκρατία επί χρόνια, η Ιταλία έχει καταφέρει να αποφύγει μεγάλες επιθέσεις σε εθνικό έδαφος. Για παράδειγμα, ο διαβόητος Βρετανός κήρυκας Άτζεμ Τσούνταρυ [Anjem Choudary], πακιστανικής καταγωγής, καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια και έξι μήνες φυλάκιση τον Σεπτέμβριο του 2016, μετά από δύο δεκαετίες ριζοσπαστικής δραστηριότητας στη χώρα. Είναι εύλογο να υποτεθεί ότι στην Ιταλία ένας εξτρεμιστής κήρυκας όπως ο Τσουντάρυ πιθανότατα δεν θα είχε αποκτήσει υπηκοότητα και θα είχε απελαθεί νωρίς.

Στην Ιταλία το μέτρο της απέλασης μπορεί να χρησιμοποιηθεί δυνητικά εναντίον μεγάλου αριθμού ατόμων. Στην πραγματικότητα, πολλοί εξτρεμιστές, συμπεριλαμβανομένων εγχώριων τζιχαντιστών που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη χώρα, μπορεί να μην έχουν υπηκοότητα, εξαιτίας αυστηρών νόμων πολιτογράφησης, και συνεπώς υπόκεινται σε απέλαση.

Ο νόμος υπηκοότητας στην Ιταλία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αρχή του jus sanguinis (απόκτηση μέσω γενεαλογίας). Οι μη Ιταλοί που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν υπηκοότητα αντιμετωπίζουν μια μακροχρόνια και σύνθετη διαδικασία, βασισμένη σε μια διαδικασία διακριτικής εκτίμησης. Τα παιδιά μεταναστών, συγκεκριμένα, πρέπει να υποβάλουν αίτηση για υπηκοότητα εντός ενός έτους μετά την ενηλικίωση (18 ετών) αποδεικνύοντας αδιάλειπτη και νόμιμη διαμονή στην Ιταλία από τη γέννηση.

Διαφημίσεις και στα έξυπνα ψυγεία: Το νέο μέτωπο του ψηφιακού μάρκετινγκ

Από

Οι διαφημίσεις εισβάλλουν πλέον και στην καρδιά του σπιτιού μας με τα έξυπνα ψυγεία να μετατρέπονται σε ψηφιακές πλατφόρμες προβολής εμπορικών μηνυμάτων. Από τον Σεπτέμβριο του 2025, η Samsung ξεκίνησε πιλοτικά την εμφάνιση διαφημίσεων στις οθόνες των Family Hub ψυγείων της, αναδεικνύοντας μια νέα τάση όπου η οικιακή συσκευή γίνεται μέσο αδιάλειπτης προβολής προσφορών και διαφημίσεων.

Καινοτομία ή εμπορική εκμετάλλευση;

Η κίνηση αυτή προβάλλεται ως «ενίσχυση της αξίας για τον χρήστη», προσφέροντας «επιμελημένο περιεχόμενο» σε συγκεκριμένα θέματα οθόνης (Weather, Color, Daily Board), ενώ διατηρεί απαλλαγμένα από διαφημίσεις τα Art Mode και Gallery. Στην πράξη όμως, ψυγεία αξίας έως $ 3.500 μετατρέπονται σε ψηφιακές διαφημιστικές πινακίδες, με τα μηνύματα να εμφανίζονται όταν η οθόνη παραμένει αδρανής.

Οι καταναλωτές αντέδρασαν έντονα. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί τόνισαν ότι έχουν πληρώσει ακριβά για μια έξυπνη συσκευή, όχι για να δέχονται διαφημίσεις στην κουζίνα τους. Η μόνη διέξοδος φαίνεται να είναι η απενεργοποίηση της σύνδεσης στο διαδίκτυο ή η χρήση θεμάτων οθόνης που δεν υποστηρίζουν διαφημίσεις.

Η Samsung δεν είναι η μόνη. Μεγάλες εταιρείες όπως η LG, η Bosch και η Amazon  εξερευνούν ήδη τρόπους εισαγωγής εμπορικών μηνυμάτων στις έξυπνες οικιακές συσκευές τους, από φούρνους μέχρι βοηθούς κουζίνας με τεχνητή νοημοσύνη, ενισχύοντας έτσι τα έσοδα τους μέσω διαφημίσεων.

Παρά τις δηλώσεις ότι προς το παρόν δεν συλλέγονται δεδομένα αλληλεπίδρασης με τις διαφημίσεις, η εμπιστοσύνη των χρηστών κλονίζεται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους αυστηρούς κανονισμούς για την προστασία προσωπικών δεδομένων, αναμένεται να ασκήσει πίεση στους κατασκευαστές για διαφάνεια και σεβασμό στην ιδιωτικότητα.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι ακόμα και οι πιο «αθώες» οικιακές συσκευές δεν μένουν ανεπηρέαστες από τη διαρκή αναζήτηση νέων διαφημιστικών χώρων. Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο τεχνολογικό, αλλά και κοινωνικό: πόσο βαθιά είμαστε διατεθειμένοι να επιτρέψουμε στις εταιρείες να διεισδύσουν στην ατομική μας καθημερινότητα;

Τουρκικά Hurjet στην Ισπανία: Μια στρατηγική συμφωνία με βαθιές οικονομικές ρίζες

Από

Η απόφαση της Ισπανίας να εγκρίνει τη χρηματοδότηση για την προμήθεια σαράντα πέντε εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hurjet από την Τουρκία αποτελεί κάτι περισσότερο από μια απλή αμυντική συμφωνία. Πρόκειται για μια κίνηση που αντικατοπτρίζει τις βαθιές οικονομικές διασυνδέσεις μεταξύ των δύο χωρών, με τις ισπανικές τράπεζες να κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην τουρκική οικονομία.

Τεχνικά χαρακτηριστικά του Hurjet

Το Hurjet της Turkish Aerospace Industries (TAI) είναι ένα μονοκινητήριο, υπερηχητικό εκπαιδευτικό και ελαφρύ επιθετικό αεροσκάφος που πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 25 Απριλίου 2023. Με μέγιστη ταχύτητα Mach 1.4 και κινητήρα General Electric F404-GE-104, το αεροσκάφος έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει παλαιότερα εκπαιδευτικά μοντέλα όπως τα T-38M και F-5.

Η επιλογή της Ισπανίας για το Hurjet δεν είναι τυχαία. Το αεροσκάφος έχει επιτύχει σημαντικές επιδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της επίτευξης ταχύτητας Mach 1.2 κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων. Με φορτίο 7.500 λιβρών και βελτιωμένα χαρακτηριστικά μάχης, το Hurjet αντιπροσωπεύει τη νέα γενιά τουρκικής αεροδιαστημικής τεχνολογίας, αποτέλεσμα των πολυετών επενδύσεων της Τουρκίας στην αμυντική της βιομηχανία.

Λεπτομέρειες της συμφωνίας

Η συμφωνία αξίας 3,68 δισεκατομμυρίων ευρώ προβλέπει την παραγωγή των αεροσκαφών στις εγκαταστάσεις της TAI, με τελική διαμόρφωση από την Airbus Defence and Space στην Ισπανία. Αυτό το μοντέλο συνεργασίας αποτελεί πρότυπο για μελλοντικές ισπανο-τουρκικές συνεργασίες στον τομέα της άμυνας.

Για την Ισπανία, η συμφωνία διασφαλίζει τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού στόλου της, αντικαθιστώντας τα παλαιά F-5M Freedom Fighter. Για την Τουρκία, αποτελεί την πρώτη επιβεβαιωμένη εξαγωγή Hurjet σε μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, επικυρώνοντας τις τουρκικές αεροδιαστημικές ικανότητες στη διεθνή αγορά.

Η βαθιά εμπλοκή των ισπανικών τραπεζών

Η τρέχουσα συμφωνία δεν μπορεί να κατανοηθεί χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν η εκτεταμένη παρουσία των ισπανικών τραπεζών στην Τουρκία. Η BBVA, δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισπανίας, κατέχει το 85,97% του τουρκικού Garanti Bank, έχοντας επενδύσει συνολικά πάνω από 7 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η εμπλοκή της BBVA στην Τουρκία ξεκίνησε το 2011 με την απόκτηση 25% του Garanti. Από τότε, η ισπανική τράπεζα αύξησε σταδιακά το μερίδιό της, φτάνοντας το σημερινό επίπεδο μετά από επιθετικές κινήσεις εξαγοράς το 2021-2022, εκμεταλλευόμενη την υποτίμηση της τουρκικής λίρας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, οι ισπανικές τράπεζες έχουν τη μεγαλύτερη έκθεση στην Τουρκία μεταξύ των δυτικών δανειστών, με περίπου 80 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια. Η BBVA μόνη της έχει σχεδόν το 8% των περιουσιακών της στοιχείων επενδυμένα στην Τουρκία.

Εμπορικές σχέσεις

Η βαθιά οικονομική διασύνδεση μεταξύ των δύο χωρών αντικατοπτρίζεται και στους εμπορικούς δείκτες. Ο εμπορικός όγκος μεταξύ Ισπανίας και Τουρκίας έφτασε τα 19,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2023, δεκαπλάσιος σχεδόν από τα 2 δισεκατομμύρια του 2002. Οι δύο κυβερνήσεις έχουν θέσει στόχο να φτάσουν τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ έως την επόμενη διμερή σύνοδο.

Επίσης, η Ισπανία αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος επενδυτής στην Τουρκία το 2022, με συνολικές επενδύσεις 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων από 740 ισπανικές εταιρείες. Αυτή η οικονομική αλληλεξάρτηση εξηγεί εν μέρει την ισπανική πρόθεση να στηρίξει την τουρκική αεροδιαστημική βιομηχανία.

Η τουρκική αμυντική βιομηχανία το 2024 πέτυχε εξαγωγές άνω των 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η TAI στοχεύει να παράγει 1.500 στρατιωτικά αεροσκάφη έως το 2034, με το Hurjet να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο.

Η επιτυχία της συμφωνίας θα εξαρτηθεί από την ικανότητα των δύο χωρών να διαχειριστούν τους γεωπολιτικούς κινδύνους. Οι ισπανικές τράπεζες έχουν ήδη αντιμετωπίσει σημαντικές απώλειες λόγω της αστάθειας της τουρκικής λίρας, ενώ οι μακροοικονομικοί κίνδυνοι παραμένουν υψηλοί.

Τι φέρνει η χρονιά 2025-26 στην ελληνική εκπαίδευση

Από

Νέοι διορισμοί, ανακαίνιση σχολικών μονάδων, ψηφιακά ενισχυτικά προγράμματα και η έναρξη λειτουργίας των Ωνάσειων Σχολείων αποτελούν τα βασικότερα νέα της δημόσιας εκπαίδευσης για φέτος.

Σε Αττική, Μακεδονία και Θράκη άνοιξαν τις πύλες τους τα δώδεκα πρώτα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία (Δημ.Ω.Σ.), τα οποία επιδιώκουν να συνδυάσουν τα στοιχεία των Πρότυπων Σχολείων με τον κοινωνικό χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης, με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Ωνάση, που προβλέπεται να διαθέσει συνολικά 160 εκατομμύρια ευρώ για την αναβάθμιση και λειτουργία των είκοσι δύο σχολείων που θα ενταχθούν σταδιακά στο δίκτυο έως το 2026.

Τα νέα σχολεία διαθέτουν εκσυγχρονισμένες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας, ενώ το ωρολόγιο πρόγραμμά τους θα είναι ενισχυμένο κατά δύο ώρες ημερησίως, περιλαμβάνοντας προγράμματα που εστιάζουν σε σύγχρονα γνωστικά πεδία όπως η πληροφορική, το STEM, οι τέχνες και οι ξένες γλώσσες. Είναι ανοιχτά και σε μαθητές από γειτονικά δημόσια σχολεία.

Η νέα σχολική χρονιά βλέπει και την ολοκλήρωση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου», με την έγκαιρη παράδοση 431 ανακαινισμένα σχολεία. Οι κατασκευαστικές παρεμβάσεις, που υλοποιήθηκαν με συνολικό προϋπολογισμό 100 εκατομμυρίων ευρώ, περιλαμβάνουν αναβάθμιση αθλητικών εγκαταστάσεων, χώρων υγιεινής και εσωτερικών χώρων. Το πρόγραμμα αναμένεται να επεκταθεί σε περισσότερες από 2.500 σχολικές μονάδες, με πρόσθετη δωρεά 30εκατομμυρίων ευρώ από τις συστημικές τράπεζες και συνολικό προϋπολογισμό τα 650 εκατομμύρια ευρώ.

Όσον αφορά το εκπαιδευτικό προσωπικό, η κυβέρνηση προχώρησε σε 9.816 νέους διορισμούς συνολικά. Από αυτούς, 8.223 είναι μόνιμοι εκπαιδευτικοί
(5.627 στη Γενική Εκπαίδευση και 3.196 στην Ειδική Αγωγή), ενώ προστέθηκαν 993 μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού. Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση πρόσληψης 18.566 αναπληρωτών εκπαιδευτικών και 6.225 μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ, εξασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία των σχολείων από την πρώτη ημέρα. Ιδιαίτερη αξία έχει η παρουσία 600 ψυχολόγων και 600 κοινωνικών λειτουργών σε 3.000 σχολεία για ψυχοκοινωνική υποστήριξη των μαθητών και των οικογενειών.

Η Ψηφιακή Βιβλιοθήκη αποτελεί άλλη μία εξέλιξη, με νέα σχολικά βιβλία για όλες τις τάξεις έως την Α’ Λυκείου να είναι διαθέσιμα ψηφιακά. Η πλατφόρμα
ebooks.edu.gr περιέχει όλα τα σχολικά βιβλία σε διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένων εμπλουτισμένων εκδόσεων με διαδραστικά μαθησιακά αντικείμενα.

Παράλληλα, συνεχίζεται το Πρόγραμμα Ψηφιακού Φροντιστηρίου, που προσφέρει online εκπαιδευτική υποστήριξη στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με 3.500 ώρες ζωντανών διαδικτυακών μαθημάτων την περασμένη χρονιά, παρέχοντας δωρεάν πρόσβαση σε ενισχυτική διδασκαλία. Φέτος εφαρμόζεται για πρώτη φορά νέο πρόγραμμα σπουδών σε Δημοτικό και Γυμνάσιο, με βασικές και προαιρετικές ενότητες που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε τάξης. Νέο στοιχείο αποτελεί η εισαγωγή του μαθήματος των Οικονομικών στη Γ’ Γυμνασίου, σε μια προσπάθεια σύνδεσης της εκπαίδευσης με τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες.

Έκθεση του Παρατηρητηρίου των ΗΕ αποκαλύπτει τη διείσδυση της Χαμάς στο εκπαιδευτικό σύστημα της UNRWA

Από

Ενδελεχής, πολυσέλιδη έρευνα του Παρατηρητηρίου των Ηνωμένων Εθνών (UN Watch) αποκαλύπτει πώς ηγετικά στελέχη της Χαμάς κατέλαβαν σταδιακά τον έλεγχο του εκπαιδευτικού συστήματος της UNRWA  στη Γάζα και τον Λίβανο, ενώ ο ΟΗΕ γνώριζε το πρόβλημα αλλά δεν ενήργησε αποτελεσματικά.

Η έκθεση, με τίτλο «Schools in the Grip of Terror: How UNRWA Allowed Hamas Chiefs to Control Its Education System» (Σχολεία στα χέρια του τρόμου: Πώς επέτρεψε η UNRWA σε ηγέτες της Χαμάς να πάρουν τον έλεγχο του εκπαιδευτικού της συστήματος), παρουσιάστηκε στη γερμανική Βουλή αυτόν τον Σεπτέμβριο, φέρνοντας στο φως ένα συστηματικό πρόβλημα που επηρεάζει την εκπαίδευση εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών.

Η ιστορική διάσταση του προβλήματος

Η UNRWA (Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή) ιδρύθηκε το 1949 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αρχικά με κύριο στόχο την παροχή άμεσης βοήθειας και προγραμμάτων ανάπτυξης για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που έχασαν τα σπίτια τους, με το εκπαιδευτικό κομμάτι να έχει  δευτερεύοντα ρόλο. Οι πρώτες τάξεις για παιδιά Παλαιστινίων προσφύγων δημιουργήθηκαν το 1948 από τους ίδιους τους πρόσφυγες – εκπαιδευτικούς που είχαν εγκαταλείψει την Παλαιστίνη, αλλά ήταν αποφασισμένοι να συνεχίσουν την εκπαίδευση των παιδιών.

Σταδιακά, η εκπαίδευση εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο πρόγραμμα της UNRWA τόσο σε προϋπολογισμό όσο και σε προσωπικό. Σήμερα, η UNRWA διαχειρίζεται 706 σχολεία με 20.000 εκπαιδευτικό προσωπικό, παρέχοντας εκπαίδευση σε περίπου 500.000 μαθητές σε πέντε περιοχές: Γάζα, Δυτική Όχθη, Ιορδανία, Λίβανο και Συρία. Στη Γάζα συγκεκριμένα, λειτουργούν 183 σχολεία της UNRWA που εκπαιδεύουν πάνω από 286.000 μαθητές.

Ένα κρίσιμο στοιχείο για την κατανόηση του προβλήματος είναι η δομή των εργατικών συνδικάτων της UNRWA. Αυτά τα συνδικάτα, που αντιπροσωπεύουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς, έχουν σταδιακά πολιτικοποιηθεί και, σύμφωνα με την έκθεση Colonna του 2024, «πολιτικές φατρίες έχουν χρησιμοποιήσει τα εργατικά συνδικάτα της UNRWA για να ασκήσουν πίεση στη διοίκηση της οργάνωσης και να επηρεάσουν αποφάσεις».

Διείσδυση και συνδικαλισμός

Σουχαΐλ αλ Χίντι: Η περίπτωση της Γάζας

Το πρώτο μεγάλο κεφάλαιο της έκθεσης εστιάζει στη φιγούρα του Σουχαΐλ αλ Χίντι, ενός ανθρώπου που κατάφερε να συνδυάσει τρεις ρόλους: του ηγέτη της Χαμάς, του διευθυντή σχολείου της UNRWA και του επικεφαλής του Συνδικάτου Εργαζομένων της UNRWA στη Γάζα από το 2006 έως το 2017. Ο αλ Χίντι επόπτευε 8.000 εκπαιδευτικούς και 220.000 μαθητές, ενώ παράλληλα διατηρούσε ενεργό ρόλο στην πολιτική ηγεσία της Χαμάς.

Ο αλ Χίντι εντάχθηκε στη Μουσουλμανική Αδελφότητα το 1981 και συμμετείχε στην φοιτητική πολιτική στη Ραμάλλα. Το 2011, η UNRWA τον απέπεμψε για τρεις μήνες χωρίς αποδοχές επειδή συμμετείχε σε εκδήλωση του συνδικάτου όπου παρευρέθηκαν ηγετικά στελέχη της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένου του Ισμαήλ Χανίγια. Η αντίδραση ήταν άμεση και οργανωμένη: το συνδικάτο των εκπαιδευτικών διοργάνωσε μαζικές διαδηλώσεις και έκλεισε όλες τις εγκαταστάσεις της UNRWA για δύο ώρες σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι μετά την αποπομπή του, ο αλ-Χίντι επανεξελέγη πρόεδρος του συνδικάτου το 2012, γεγονός που δείχνει την ευρεία υποστήριξη που είχε από τους εκπαιδευτικούς της UNRWA. Μετά την αποχώρησή του από τη UNRWA το 2017, ο αλ Χίντι έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς και πρόσφατα εθεάθη να συναντάται με ηγετικά στελέχη της Χαμάς και Ιρανούς υποστηρικτές στο Κατάρ.

Φατέχ Σαρίφ: Η περίπτωση του Λιβάνου

Το δεύτερο κεφάλαιο της έκθεσης εξετάζει την περίπτωση του Φατέχ Σαρίφ στον Λίβανο, ο οποίος υπηρετούσε ταυτόχρονα ως διευθυντής σχολείου της UNRWA, πρόεδρος του Συνδικάτου Εκπαιδευτικών της UNRWA Λιβάνου και ηγέτης της Χαμάς στον Λίβανο. Ο Σαρίφ ήταν υπεύθυνος για 39.000 μαθητές και 2.000 εκπαιδευτικούς σε 64 σχολεία.

Τον Μάρτιο 2024, η UNRWA τον απέπεμπψε προσωρινά για «παραβίαση των πρωτοκόλλων της οργάνωσης» αφού εκφράστηκε δημοσίως θετικά για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Η αποπομπή του προκάλεσε μαζικές διαδηλώσεις από εκπαιδευτικούς έξω από τα γραφεία της UNRWA στη Βηρυττό. Για πάνω από μια δεκαετία, ο Σαρίφ δημοσίευε ανοιχτά φωτογραφίες με ηγέτες τρομοκρατών, ωστόσο η UNRWA δεν έλαβε κανένα μέτρο.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2024, ο Σαρίφ σκοτώθηκε μαζί με τη γυναίκα και τα δύο παιδιά του σε ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα στον καταυλισμό προσφύγων αλ Μπας στην Τύρο. Η Χαμάς τον χαρακτήρισε ως ηγέτη της οργάνωσης στον Λίβανο.

Η έκθεση του Παρατηρητηρίου των Ηνωμένων Εθνών αποκαλύπτει ότι η Χαμάς κατάφερε να ελέγξει το εκπαιδευτικό σύστημα της UNRWA μέσω της κυριαρχίας της στα τοπικά συνδικάτα των εκπαιδευτικών. Αυτό επέτρεψε στη Χαμάς να ελέγχει τις φυσικές εγκαταστάσεις των σχολείων, τους εκπαιδευτικούς και το αναλυτικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένης της αποτροπής εφαρμογής αλλαγών για την απομάκρυνση ριζοσπαστικού περιεχομένου από το αναλυτικό πρόγραμμα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της επιρροής περιλαμβάνουν:

• 2011: Το συνδικάτο της Γάζας, υπό την ηγεσία του αλ Χίντι, απέρριψε κατηγορηματικά το σχέδιο της διοίκησης της UNRWA να εισαγάγει μαθήματα για το Ολοκαύτωμα στα σχολεία.

• Μάιος 2021: Ο Αμίρ αλ Μισχάλ, ως επικεφαλής του Συνδικάτου Εργαζομένων της UNRWA στη Γάζα, πέτυχε την επαναφορά 27 εργαζομένων που είχαν απολυθεί.

• Μάιος 2021: Όταν ο διευθυντής της UNRWA στη Γάζα, Ματίας Σμάλε, παραδέχτηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι τα ισραηλινά πλήγματα εναντίον της Χαμάς ήταν «πολύ ακριβή», ο αλ Μισχάλ διοργάνωσε μαζικές διαδηλώσεις που οδήγησαν στην αποπομπή του Σμάλε από τη Γάζα.

Η περίπτωση του Ματίας Σμάλε είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τη δύναμη που είχαν αποκτήσει οι τοπικοί ηγέτες της UNRWA. Σε λιγότερο από δέκα ημέρες, οι τοπικοί ηγέτες της UNRWA – ο Αμίρ αλ Μισχάλ και ο Σουχαΐλ αλ Χίντι – κατάφεραν να αποπέμψουν τον Σμάλε από τη Γάζα επειδή έκανε ένα σχόλιο που θεωρήθηκε φιλο-ισραηλινό. Αντίθετα, η UNRWA δεν μπόρεσε να απολύσει τον αλ Χίντι που εμφανιζόταν δημόσια με ηγέτες τρομοκρατών της Χαμάς για χρόνια.

Το ζήτημα της ουδετερότητας των σχολείων

Τον Ιανουάριο 2024, το Ισραήλ κατηγόρησε 12 εργαζομένους της UNRWA ότι συμμετείχαν στην επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Οι κατηγορίες αυτές προκάλεσαν άμεσες αντιδράσεις στη διεθνή κοινότητα, με συνολικά 16 χώρες-χορηγούς, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Καναδά, της Αυστραλίας και άλλων, να αναστέλλουν τη χρηματοδότηση της UNRWA, με το συνολικό ποσό να φτάνει τα 450 εκατομμύρια δολάρια.

Η UNRWA απέλυσε αμέσως τους κατηγορούμενους εργαζομένους και ζήτησε διεξοδική, αμερόληπτη έρευνα. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρρες, δήλωσε ότι ένιωσε «αποτροπιασμό από αυτή την είδηση» και διαβεβαίωσε ότι «οποιοσδήποτε εργαζόμενος του ΟΗΕ εμπλακεί σε πράξεις τρομοκρατίας θα λογοδοτήσει, συμπεριλαμβανομένης της ποινικής δίωξης».

Τον επόμενο μήνα, ο Γκουτέρρες διόρισε μια Ανεξάρτητη Ομάδα Επανεξέτασης υπό την ηγεσία της πρώην Γαλλίδας υπουργού Εξωτερικών Κατρίν Κολονά για να αξιολογήσει τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες που έχει η UNRWA για να εξασφαλίζει την ουδετερότητα. Η έκθεση των 54 σελίδων, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο 2024, διαπίστωσε ότι η UNRWA «έχει εγκαθιδρύσει έναν σημαντικό αριθμό μηχανισμών και διαδικασιών για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με την υποχρέωση τήρησης της αρχής της ουδετερότητας» και ότι «διαθέτει μια πιο ανεπτυγμένη προσέγγιση στην ουδετερότητα από άλλες παρόμοιες οντότητες του ΟΗΕ ή ΜΚΟ».

Ωστόσο, η έκθεση  Κολονά αναγνώριζε ρητά ότι τα εργατικά συνδικάτα της UNRWA είναι «πολιτικοποιημένα» και ότι «η πολιτικοποίηση των εργατικών συνδικάτων θεωρείται ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα ουδετερότητας και πρέπει να αντιμετωπιστεί». Παρά αυτή τη διαπίστωση, μέχρι τον Αύγουστο 2025, η UNRWA δεν είχε ολοκληρώσει την εφαρμογή καμίας από τις συστάσεις της έκθεσης Κολονά για την ουδετερότητα των εργατικών συνδικάτων.

Η εκπαίδευση ως μέσο ριζοσπαστικοποίησης

Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία που αναδεικνύει η έρευνα του Παρατηρητηρίου είναι η χρήση αντισημιτικού εκπαιδευτικού υλικού και υλικού που προάγει τη βία στα σχολεία της UNRWA. Η UNRWA δεν παράγει δικά της αναλυτικά προγράμματα, αλλά χρησιμοποιεί τα διδακτικά βιβλία της χώρας υποδοχής. Στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, αυτό σημαίνει ότι διδάσκεται το αναλυτικό πρόγραμμα της Παλαιστινιακής Αρχής.

Σύμφωνα με έκθεση του ινστιτούτου IMPACT-se του 2023, τα διδακτικά βιβλία της Παλαιστινιακής Αρχής που χρησιμοποιούνται στα σχολεία της UNRWA «παραμένουν ανοιχτά αντισημιτικά και συνεχίζουν να ενθαρρύνουν τη βία, το τζιχάντ και το μαρτύριο, ενώ η ειρήνη δεν διδάσκεται ως προτιμότερη ή καν δυνατή». Τα βιβλία περιέχουν «εκρηκτικό μίσος για τους Εβραίους και το Ισραήλ, κατηχώντας μαθητές από την ηλικία των έξι ετών να αφιερώσουν τη ζωή τους στο ‘μαρτύριο’ και στον πόλεμο γενεών».

Η έκθεση του IMPACT-se τεκμηριώνει συγκεκριμένα παραδείγματα από σχολεία της UNRWA στη Γάζα, όπως την προβολή της Νταλάλ αλ Μουγκράμπι ως ‘ηγετική μορφή’. του τζιχάντ. Η αλ Μουγκράμπι και οκτώ συνεργάτες της είχαν διαπράξει το Μακελειό του Παράκτιου Δρόμου το 1978, κατά το οποίο δολοφόνησαν 38 Ισραηλινούς, συμπεριλαμβανομένων 13 παιδιών.

Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

• Γραμματικές ασκήσεις με προτάσεις όπως «Θα κάνω τζιχάντ για να απελευθερώσω την πατρίδα»

• Αναγνωστικό κείμενο που περιγράφει επίθεση εναντίον Ισραηλινών επιβατών λεωφορείου ως «μπάρμπεκιου πάρτι»

• Διδακτικό υλικό θερινών μαθητικών κατασκηνώσεων που προωθεί την καταστροφή του Ισραήλ

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ψηφίσματα που πέρασε τον Ιανουάριο 2024 δήλωσε ότι η αντισημιτική ρητορική και η εξιδανίκευση της τρομοκρατίας στα παλαιστινιακά διδακτικά βιβλία που εκδίδει η UNRWA αποτέλεσε ουσιαστική αιτία για το μακελειό της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Η έκθεση του IMPACT-se παραθέτει τα ονόματα περισσότερων από εκατό αποφοίτων σχολείων της UNRWA που διέπραξαν τις επιθέσεις και αναγνωρίζονται από τη Χαμάς ως μάρτυρες. Ένα δίπλωμα της UNRWA βρέθηκε στο αυτοκίνητο ενός από τους τρομοκράτες.

Η αμερικανική στάση και οι μελλοντικές προοπτικές

Τον Φεβρουάριο 2025, η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι «η διοίκηση έχει τεκμηριώσει ότι η UNRWA είναι ανεπανόρθωτα συμβιβασμένη και τώρα επιδιώκει την πλήρη διάλυσή της μαζί με την επιστροφή του υπολοίπου της χρηματοδότησης που δεν έχει ακόμα δαπανηθεί». Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι «άλλοι οργανισμοί του ΟΗΕ και άλλοι πιο αποτελεσματικοί διεθνείς εταίροι είναι ικανοί να παρέμβουν για να παρέχουν βασικές γραμμές υποστήριξης».

Η κυβέρνηση Τραμπ επικαλείται το προεδρικό διάταγμα της 4ης Φεβρουαρίου που αναφέρει ότι «η UNRWA έχει μέλη ομάδων που έχουν καθοριστεί εδώ και καιρό από τον υπουργό Εξωτερικών ως ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις, ενώ εργαζόμενοι της UNRWA εμπλέκονται στην επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 εναντίον του Ισραήλ».

Πολιτικοί αναλυτές και δεξαμενές σκέψεις έχουν αρχίσει να προτείνουν εναλλακτικά συστήματα εκπαίδευσης. Το Alternate Gazan Education System (AGES) Fund (Ίδρυμα Εναλλακτικού Εκπαιδευτικού Συστήματος στη Γάζα – Ίδρυμα ΕΕΣΓ) προτείνει τη δημιουργία νέου εκπαιδευτικού συστήματος με διεθνείς εταίρους από χώρες που αναγνωρίζουν το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Ιαπωνίας, της Γαλλίας και της Ελβετίας.

Το ΕΕΣΓ αναγνωρίζει ότι «τα παιδιά της Γάζας όλων των ηλικιών κατηχούνται να μισούν τους Εβραίους γείτονές τους, με τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων έχουν χρηματοδοτήσει αυτή τη ριζοσπαστικοποίηση που λαμβάνει χώρα μέσω της UNRWA». Ο στόχος είναι η μετάβαση από το «διδάσκοντας το μίσος» στο «διδάσκοντας τη συνύπαρξη».

Η απάντηση της UNRWA 

Η UNRWA έχει απορρίψει την έκθεση του Παρατηρητρίου των ΗΕ ως «μέρος μιας εκστρατείας παραπληροφόρησης που αυτή η οργάνωση, η λεγόμενη Παρατηρητήριο του ΟΗΕ, έχει εξαπολύσει εναντίον της UNRWA για χρόνια τώρα». Η εκπρόσωπος της UNRWA, Ζυλιέτ Τουμά, ισχυρίστηκε ότι «η αναφορά τους είναι γεμάτη αβάσιμους ισχυρισμούς και στοχεύει σαφώς στην καταστροφή της οργάνωσης».

Ο γενικός επίτροπος της UNRWA, Φιλίπ Λατσαρίνι, υποστήριξε ότι το Ισραήλ αποκρύπτει πληροφορίες σχετικά με τις κατηγορίες για τη διείσδυση της Χαμάς στα σχολεία και ότι η UNRWA είχε ερευνήσει όλες τις κατηγορίες. Ωστόσο, όταν ρωτήθηκε για την περίπτωση του Φατέχ Σαρίφ, ο Λατσαρίνι παραδέχτηκε ότι «δεν είχε ακούσει τη λέξη ‘διοικητής’ πριν» και ότι «αυτό που είναι προφανές για εσάς σήμερα, δεν ήταν προφανές χθες».

Η πιο τραγική ειρωνεία είναι ότι ενώ ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ, Στεφάν Ντυζαρρίκ, είχε δηλώσει ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι που εμπλέκονται σε υπόγειες οργανώσεις προσπαθούν να μην γίνει γνωστή δημοσίως τη συμμετοχή τους», η έκθεση αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο: οι ηγέτες της Χαμάς κατείχαν κορυφαίες θέσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα της UNRWA παρά το γεγονός ότι επιδείκνυαν δημόσια και επανειλημμένα την υποστήριξη και τους δεσμούς τους με τη Χαμάς και την τρομοκρατία.

Κρατώντας τη σύνδεση με την Καλοσύνη

Από

Σχολιασμός

Στους διαδρόμους της σύγχρονης ιστορίας υπάρχει μια αντίφαση που μας κυνηγά: Ενώ η ανθρωπότητα έχει επιτύχει πρωτοφανή επίπεδα υλικής ευημερίας, ταυτόχρονα αντιμετωπίζει μια επιδημία μοναξιάς και αποξένωσης που αδειάζει τις ψυχές μας από αυτό που κάποτε ονομάζαμε ανθρωπιά. Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί απλώς κοινωνιολογική παρατήρηση, είναι μια επείγουσα προειδοποίηση για το μέλλον μας.

Η καλοσύνη, αυτή η θεμελιώδης ικανότητα για συμπόνια και φροντίδα, δεν είναι πολιτιστικό κατασκεύασμα αλλά εγγενές χαρακτηριστικό του είδους μας. Εξελικτικοί ανθρωπολόγοι επιβεβαιώνουν ότι η συμπόνια υπήρξε καταλυτική για την επιβίωσή μας, με τα πρώτα ίχνη φροντίδας προς τραυματισμένους και αδύναμους να χρονολογούνται τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο χρόνια πίσω. Όπως σημειώνει παλαιοανθρωπολόγος, «η ικανότητα για φροντίδα—για καλοσύνη, συμπόνια και περίθαλψη—είναι πολύ πιο μοναδική στο ανθρώπινο είδος από την τάση μας να επιτιθέμεθα».

Ωστόσο, οι δυτικού τύπου κοινωνίες έχουν δημιουργήσει παραδόξως συνθήκες που υπονομεύουν αυτήν την εγγενή καλοσύνη. Η υλική αφθονία, αντί να ελευθερώσει το ανθρώπινο πνεύμα, το έχει εγκλωβίσει σε έναν φαύλο κύκλο καταναλωτισμού και κοινωνικής αποσύνδεσης. Έρευνες δείχνουν ότι ο υλισμός συσχετίζεται άμεσα με χαμηλότερα επίπεδα ευημερίας, αυξημένα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης, και επιφανειακές κοινωνικές σχέσεις.

Αυτό το φαινόμενο θυμίζει ανατριχιαστικά το πείραμα “Σύμπαν 25” του Τζον Κάλχουν. Σε έναν κόσμο χωρίς στερήσεις -απεριόριστη τροφή, νερό, καταφύγιο και απουσία εξωτερικών απειλών- μια κοινότητα ποντικιών κατέρρευσε πλήρως. Η αφθονία, αντί να φέρει ευτυχία, οδήγησε στην κοινωνική διάλυση. Τα ποντίκια εγκατέλειψαν τη φροντίδα των απογόνων τους, έχασαν την ικανότητα για κοινωνικές σχέσεις, και τελικά εξαφανίστηκαν ως κοινότητα.

Τα “όμορφα ποντίκια”, όπως τα ονόμασε ο Κάλχουν—εκείνα που περνούσαν τη ζωή τους μόνο περιποιούμενα τον εαυτό τους, αρνούμενα να δημιουργήσουν σχέσεις ή να αναλάβουν κοινωνικές ευθύνες, παρουσιάζουν ανατριχιαστικές ομοιότητες με σύγχρονες τάσεις: την εμμονή με την εικόνα, τον ατομικισμό, και την αποφυγή δεσμεύσεων. Η αφθονία, χωρίς σκοπό και κοινωνική συνοχή, αποδείχθηκε καταστροφική.

Αλλά η ανθρώπινη ιστορία διδάσκει κάτι διαφορετικό. Εκτός από την εγγενή καλοσύνη, διαθέτουμε κάτι που τα ποντίκια του Κάλχουν στερήθηκαν: την ελπίδα. Και αυτή η ελπίδα, όπως αποδεικνύει το εξίσου διάσημο πείραμα του Κερτ Ρίχτερ, μπορεί να μεταμορφώσει ριζικά την ανθρώπινη αντοχή και δυναμική.

Στο πείραμα του Ρίχτερ, ποντίκια που κολυμπούσαν μέχρι εξάντλησης για μόλις 15 λεπτά, όταν “διασώθηκαν” και επανατοποθετήθηκαν στο νερό, κατάφεραν να κολυμπήσουν για 60-80 ώρες. Η διαφορά δεν ήταν φυσική—ήταν ψυχολογική. Τα ποντίκια είχαν μάθει ότι η διάσωση ήταν δυνατή. Η ελπίδα τούς έδωσε τη δύναμη να ξεπεράσουν τα φυσιολογικά τους όρια κατά 240 φορές.

Ιστορικά, η ελπίδα υπήρξε η δύναμη που ανέδειξε το δίκαιο σε περιόδους σκοταδιού. Το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί αρχετυπικό παράδειγμα. Όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τόνισε στην ομιλία του «Έχω ένα όνειρο» ότι «με την ελπίδα μας… θα μπορέσουμε να μεταμορφώσουμε τις ασυμφωνίες του έθνους μας σε μια όμορφη συμφωνία αδελφοσύνης», δεν έκανε απλώς ρητορική. Κατονόμαζε την ελπίδα ως το θεμέλιο της επιτυχίας του κινήματος. Το έπος του 1821… ολιγάριθμοι ήρωες συνέτριψαν μια αχανή δουλοκτητική αυτοκρατορία τριών ηπείρων.

Η ελπίδα δεν είναι παθητική αισιοδοξία. Είναι ενεργητική δύναμη που μετατρέπει την απελπισία σε αντίσταση. Όπως παρατηρούν ερευνητές κοινωνικών κινημάτων, «η ελπίδα δρα ως αντίβαρο στην καθημερινή αγωνία» και «επιτρέπει στα κινήματα να αντέξουν παρά τη φοβερή φύση των προκλήσεων», ενώ «όχι μόνο παρακινεί τη συμμετοχή αλλά παρέχει και συναισθηματική ανθεκτικότητα».

Η σημαντικότητα της ελπίδας αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, όταν η μοναξιά πλήττει το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, και η έλλειψη κοινωνικής σύνδεσης αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 29%. Στις ΗΠΑ, ο μέσος χρόνος που περνούν οι άνθρωποι μόνοι τους αυξήθηκε από 285 λεπτά ημερησίως το 2003 σε 333 λεπτά το 2020, ενώ ο χρόνος κοινωνικής επαφής με φίλους μειώθηκε από 60 σε 20 λεπτά ημερησίως.

Αυτή η αναγνώριση του ελλείμματος αποτελεί την αρχή της θεραπείας. Όπως τα ποντίκια του Ρίχτερ που βρήκαν απροσδόκητες δυνάμεις μέσω της ελπίδας, έτσι και εμείς μπορούμε να βρούμε τον δρόμο προς την επανασύνδεση με την καλοσύνη μας.

Η λύση δεν είναι η απόρριψη της τεχνολογικής προόδου ή της υλικής άνεσης, αλλά η συνειδητή καλλιέργεια της κοινωνικής σύνδεσης και της συλλογικής ελπίδας. Ερευνητές προτείνουν συγκεκριμένες στρατηγικές: προτεραιότητα στις εμπειρίες έναντι των υλικών αγαθών, καλλιέργεια της ευγνωμοσύνης, επένδυση στις προσωπικές σχέσεις, και δημιουργία χώρων για συλλογική δράση.

Η επανασύνδεση με την καλοσύνη απαιτεί ατομική και συλλογική προσπάθεια. Σε προσωπικό επίπεδο, μπορούμε να εξασκήσουμε τη συμπόνια ως πνευματική πρακτική, να αναπτύξουμε ουσιαστικές σχέσεις, και να αντισταθούμε στις καταναλωτικές παγίδες που υπονομεύουν την ψυχική μας υγεία. Σε συλλογικό επίπεδο, χρειαζόμαστε κοινωνικές δομές που προάγουν τη σύνδεση, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη. Και δεν εννοώ το “Μαζί τα φάγαμε” ως κοινή ευθύνη, γιατί όχι, δεν τα φάγαμε μαζί. Το έλλειμμα 900.000 παραγωγικών νέων σε μια δεκαετία, οι αυτοκτονίες και τόσα άλλα δεν συνέβησαν επειδή “τα φάγαμε μαζί”, όπως λέγεται στους κρατικοδίαιτους οπαδούς.

Τα διδάγματα από τα πειράματα με τα ποντίκια είναι ξεκάθαρα: η αφθονία χωρίς σκοπό οδηγεί σε κοινωνική κατάρρευση, αλλά η ελπίδα μπορεί να μεταμορφώσει ακόμη και τις πιο απελπιστικές καταστάσεις. Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή: μπορούμε να ακολουθήσουμε το μονοπάτι του “Σύμπαν 25” προς την κοινωνική αποσύνθεση, ή να επιλέξουμε την ελπίδα που μας συνδέει με την εγγενή μας καλοσύνη.

Η επιλογή είναι δική μας. Και από αυτήν την επιλογή—να κρατήσουμε τη σύνδεση με την καλοσύνη μας μέσω της ελπίδας—εξαρτάται όχι μόνο η ατομική μας ευημερία, αλλά το συλλογικό μέλλον μας. Όπως έδειξε το πείραμα του Ρίχτερ, η ελπίδα δεν είναι απλώς συναίσθημα—είναι δύναμη μεταμόρφωσης που μπορεί να κάνει θαύματα, αρκεί να τη διατηρήσουμε ζωντανή.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Η απροσδόκητη συμμαχία της Amazon με τη Walmart

Από

Σε μια κίνηση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κρίσιμη καμπή, η Walmart επέτρεψε επισήμως στους τρίτους εμπόρους της να χρησιμοποιούν τις logistics υπηρεσίες της Amazon για την εκπλήρωση παραγγελιών μέσω του Amazon Multi-Channel Fulfillment (MCF). Αυτή η στρατηγική αλλαγή ανατρέπει πολυετή πολιτική της Walmart, καθώς προηγουμένως οι έμποροι αντιμετώπιζαν ενδεχόμενη αναστολή τους για χρήση των υπηρεσιών της Amazon, ακόμα και όταν προσπαθούσαν να αποκρύψουν τα διακριτικά της Amazon.

Η συμφωνία, που εξαγγέλθηκε τον Σεπτέμβριο 2025, επιτρέπει στους πωλητές να χρησιμοποιούν τον ίδιο κατάλογο με τα κέντρα της Amazon για να εκπληρώνουν παραγγελίες από Walmart, Shopify, SHEIN και άλλες ανταγωνιστικές πλατφόρμες. Οι έμποροι που χρησιμοποιούν το MCF αναφέρουν κατά μέσο όρο 19% αύξηση στις πωλήσεις και βελτιωμένη διαχείριση αποθεμάτων.

Οι παραγγελίες πρέπει να παραδίδονται σε ουδέτερα πακέτα, χωρίς λογότυπα ή εμπορικά σήματα της Amazon. Όσον αφορά τις χρεώσεις, η Amazon έχει καταργήσει την επιβάρυνση 5% για χρήση εναλλακτικών μεταφορέων μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 2026, καθιστώντας την υπηρεσία οικονομικότερη.

Αυτή η κίνηση αντανακλά μια βαθύτερη μεταβολή στη στρατηγική σκέψη και των δύο εταιρειών. Όπως εξήγησε ο Πήτερ Λάρσεν, αντιπρόεδρος της Amazon Multichannel Commerce, «είναι δυνατό να ανταγωνιζόμαστε ως σημεία πώλησης αλλά να συνεργαζόμαστε στο επίπεδο των υπηρεσιών προς τους εμπόρους». Η Amazon στοχεύει να διευρύνει το πεδίο των δραστηριοτήτων της, προσθέτοντας τον εφοδιασμό της αλυσίδας παραγωγής στον τομέα των λιανικών πωλήσεων, παρόμοια με τη στρατηγική του AWS που ελέγχει την υποδομή ανεξάρτητα από τις εφαρμογές που τρέχουν πάνω της.

Από την πλευρά της Walmart, η κίνηση αποτελεί πραγματιστική προσέγγιση. Όπως τονίζει ο αναλυτής Νηλ Σώντερς, «γιατί η Walmart να επανεφεύρει τον τροχό όταν υπάρχει ήδη;». Η κατασκευή παγκόσμιων δικτύων είναι κοστοβόρα και χρονοβόρα, ενώ η αξιοποίηση της υποδομής της Amazon προσφέρει άμεσα οφέλη στους πωλητές που τη χρησιμοποιούν.

Η Amazon διαχειρίζεται ήδη πάνω από 5 δισεκατομμύρια προϊόντα μέσω του logistics δικτύου της το 2025, εξυπηρετώντας πάνω από 600.000 ανεξάρτητους πωλητές. Το MCF υποστηρίζει τώρα παραγγελίες από eBay, Etsy, Temu, TikTok Shop, Walmart, Shopify και σύντομα SHEIN, δημιουργώντας ένα ενοποιημένο οικοσύστημα παράδοσης.

Οι πωλητές που χρησιμοποιούν το FBA και MCF μαζί παρουσιάζουν 19% λιγότερη εξάντληση αποθεμάτων και 12% αυξημένο δείκτη ανακύκλωσης αποθέματος, αποδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα του μοντέλου κοινής χρήσης αποθεμάτων.

Οι παραδοσιακές γραμμές ανταγωνισμού θολώνουν, με τις εταιρείες να συνεργάζονται σε κάποιους τομείς ενώ ανταγωνίζονται έντονα σε άλλους. Η Amazon εδραιώνει τη θέση της ως πάροχος υποδομής, ενώ η Walmart εστιάζει στην ενίσχυση των δυνατοτήτων των εμπόρων της, δημιουργώντας μια αμοιβαία επωφελή κατάσταση, θετική και για τους καταναλωτές, αφού προσφέρει ταχύτερες και πιο αξιόπιστες παραδόσεις.

Μια εκθαμβωτική πορεία

Η Amazon έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα από τα πιο ισχυρά και διαφοροποιημένα επιχειρηματικά οικοσυστήματα του σύγχρονου κόσμου. Από τα 638 δισεκατομμύρια δολάρια συνολικών εσόδων, η εταιρεία έχει κατανείμει τη δύναμή της σε πολλαπλούς τομείς: ηλεκτρονικό εμπόριο (63,2% των εσόδων), υπηρεσίες cloud (16,9%), διαφήμιση (8,8%) και συνδρομές (7%).

Η στρατηγική υπεροχή της Amazon βασίζεται σε τρεις πυλώνες: την αριστεία στα logistics που επαναπροσδιορίζει τις προσδοκίες παράδοσης, την τεχνολογική καινοτομία που οδηγεί την cloud επανάσταση, και το πελατοκεντρικό μοντέλο που τροφοδοτεί την αφοσίωση μέσω του Prime.

Ενώ η ανταγωνιστική πίεση εντείνεται από εταιρείες όπως η Walmart στο λιανεμπόριο, η Microsoft στο cloud, και οι κινεζικές πλατφόρμες στις online αγορές, η Amazon συνεχίζει να προσαρμόζεται και να εξελίσσεται. Η μετάβασή της από τις λιανικές πωλήσεις σε πάροχο υποδομών και διαφημιστική πλατφόρμα αποδεικνύει την ικανότητα της να επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της στο ψηφιακό οικοσύστημα.

Η Amazon έχει μετεξελιχθεί από ένα απλό διαδικτυακό βιβλιοπωλείο σε μία από τις ισχυρότερες εταιρικές δυνάμεις του πλανήτη, με έσοδα που έφτασαν τα 638 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024. Η μετοχή της εταιρείας AMZN έχει παρουσιάσει αξιοσημείωτη απόδοση, με ετήσια αύξηση 44% το 2024, ξεπερνώντας κατά πολύ τον δείκτη S&P 500.

Το καθαρό κέρδος αυξήθηκε κατά 95% το 2024, φτάνοντας τα 59,2 δισεκατομμύρια δολάρια, από 30,4 δισεκατομμύρια το 2023.

Το λειτουργικό περιθώριο κέρδους βελτιώθηκε δραματικά από 2,38% το 2022 σε 10,75% το 2024, αντανακλώντας την αποτελεσματικότερη διαχείριση κόστους και τη μεγαλύτερη συνεισφορά των υψηλού περιθωρίου τομέων όπως το AWS και η διαφήμιση.

Τα λειτουργικά έσοδα αυξήθηκαν σε 68,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, με το AWS να συνεισφέρει 36,4 δισεκατομμύρια δολάρια και περιθώριο 37%. Ο τομέας της Βόρειας Αμερικής παρουσίασε λειτουργικά κέρδη 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αύξηση 68% ετησίως.

Η εντυπωσιακή της πορεία αντανακλά τη στρατηγική διαφοροποίηση της εταιρείας και την κυριαρχία της σε τομείς-κλειδιά του ψηφιακού οικοσυστήματος.

 

Η παράνομη μετανάστευση, η φτώχεια και τα διλήμματα της ελληνικής κοινωνίας

Από

Η Ελλάδα, διαχρονικά πέρασμα πολιτισμών και λαών, βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο ενός φαινομένου που θέτει σε δοκιμασία τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές της αξίες: την παράνομη μετανάστευση. Οι καταγραφές των τελευταίων ετών, αλλά και οι μαρτυρίες από το πεδίο – όπως αποτυπώνονται σε συνεντεύξεις κατοίκων στα νότια σύνορα – αναδεικνύουν ένα τοπίο γεμάτο αντιθέσεις, προκλήσεις και αλληγορικές διαδρομές που θυμίζουν το πέρασμα ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί, όμως πίσω από αυτούς κρύβονται παθογένειες, φτώχεια, κρίση αξιών, ακρότητες που απειλούν την κοινωνική συνοχή. Στο κέντρο του διλήμματος, η μάχη ανάμεσα στον ανθρωπισμό και την κοινωνική ασφάλεια, ανάμεσα στη διατήρηση του παραδοσιακού ήθους και της αποσταθεροποίησης.

Η κάθε μεταναστευτική ροή έχει ως αφετηρία της μια συγκλονιστική δέσμη ιστοριών φτώχειας, συγκρούσεων, υποσιτισμού. Ένας στους πέντε ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες περιοχές ζει με λιγότερο από 1,25 δολάριο την ημέρα, ενώ η φτώχεια δεν περιορίζεται μόνο στην έλλειψη εισοδήματος και τροφής, αλλά εκτείνεται και στην έλλειψη πρόσβασης σε εκπαίδευση, ιατρική φροντίδα και βασικές υποδομές. Δυσχέρειες και κίνδυνοι ωθούν εκατομμύρια να πάρουν επισφαλείς δρόμους που θα  οδηγήσουν δυνητικά σε μια καλύτερη ζωή. Τα παιδιά είναι τα πιο ευάλωτα. Παρόλα αυτά, παρατηρείται σταθερά ότι η συντριπτική πλειοψηφία που εισέρχεται στην Ελλάδα είναι νέοι άντρες.

Επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης στην Ελλάδα

Η παράνομη μετανάστευση έχει για την Ελλάδα πολύπλευρες επιπτώσεις. Από την οικονομία έως ζητήματα εθνικής συνοχής, το φαινόμενο επηρεάζει κάθε συνιστώσα της κοινωνίας. Οι αρμόδιοι συχνά επισημαίνουν ότι ο μεγάλος αριθμός αφίξεων δοκιμάζει τα όρια των υποδομών, της υγείας, της εκπαίδευσης και της ασφάλειας. Η ανεργία και η εγκληματικότητα αυξάνονται, οι μισθοί πιέζονται , ενώ παράλληλα η ‘γκετοποίηση’ και η δημιουργία καταυλισμών προκαλούν ποικίλα ζητήματα. Οι κοινωνικές συνέπειες είναι εξίσου σημαντικές: από την εκμετάλλευση των μεταναστών και τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, έως τη χρήση του μεταναστευτικού από πολιτικά και μιντιακά συμφέροντα π.χ. για αποπροσανατολισμό ή ενίσχυση πολιτικών ρητορικών. Η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί αυτές τις προκλήσεις διαθέτοντας περιορισμένους πόρους και γηρασμένο πληθυσμό.

Τα τελευταία χρόνια, τα νούμερα των αφίξεων καταγράφουν αυξομειώσεις. Ενδεικτικά, μόνο το 2019 καταγράφηκαν περισσότερες από 55.000 αφίξεις. Το μεγάλο αυτό κύμα, από την Ανατολή και την Αφρική κυρίως, δημιουργεί νέες προκλήσεις για τη χώρα και θέτει ολοένα και ψηλότερα τα όρια ανοχής της κοινωνίας, μιας κοινωνίας με βαρύ δημογραφικό πρόβλημα. Κάθε χρόνο, μια μεσαία πόλη εξαφανίζεται δημογραφικά, ενώ μια νέα ‘γεννιέται’ ως προϊόν της παράνομης μετανάστευσης. Από τα νησιά έως την ενδοχώρα, εμφανίζονται κέντρα φιλοξενίας το ένα μετά το άλλο, ενώ την ίδια στιγμή αντίστοιχου πληθυσμού χωριά ερημώνουν. Αυτού του είδους η αντικατάσταση, για την οποία δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, προκαλεί αρκετή ανησυχία σε μια μερίδα της κοινωνίας.

Κάθε πολιτική ή κοινωνική προσέγγιση απέναντι στη μεταναστευτική κρίση μοιάζει με πέρασμα ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, τα δύο μυθικά τέρατα που λειτουργούν ως αλληγορία των δύο άκρων. Από τη μια, η αδιαλλαξία και ο ακραίος αποκλεισμός που θέτουν τη χώρα στη δίνη της απομόνωσης· από την άλλη, η άκριτη επιείκεια που διαβρώνει την κοινωνική συνοχή, οδηγώντας στον εσωτερικό εκφυλισμό και την αισθητή απώλεια ταυτότητας. Η πραγματικότητα είναι ότι οι ακραίες φωνές – είτε μιλούν για «πλήρη απώθηση» είτε για «ολοκληρωτική αποδοχή» – συχνά καταλήγουν σε διχασμούς και επικίνδυνες γενικεύσεις . Κάθε επιλογή ενέχει ρίσκο, και κάθε κίνηση απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, με την κοινωνία να βρίσκεται σε οριακή ισορροπία.

Οι πολιτικές ηγεσίες και τα μέσα ενημέρωσης φέρουν μεγάλη ευθύνη, συχνά χρησιμοποιώντας το ζήτημα ως μοχλό πίεσης για εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων. Το τίμημα είναι η διάβρωση του δημοκρατικού διαλόγου και η πόλωση της κοινωνίας.

Μέσα σε αυτή τη δίνη, το ελληνικό υπόστρωμα ανθρωπιάς και οι παραδοσιακές αξίες – φιλοξενία, αλληλεγγύη, σεβασμός της αξιοπρέπειας – αναδεικνύονται ως τα πραγματικά αναχώματα απέναντι στις ακρότητες. Η ιστορία διδάσκει ότι ο ακραίος αποκλεισμός διαβρώνει το υπόβαθρο της κοινωνίας, ενώ η απώλεια μέτρου οδηγεί στην αποδυνάμωση των ίδιων των αξιών. Η ουσιαστική πρόκληση είναι να σταθούμε ανάμεσα στα δύο άκρα, να θωρακίσουμε την κοινωνική συνοχή χωρίς να απαρνηθούμε την ανθρωπιά, και να παλέψουμε για ένα αύριο που συνδυάζει πρόοδο, ασφάλεια, και δικαιοσύνη. Παρά τις δυσκολίες και τις διαφωνίες, η τελική ευθύνη του πολίτη είναι να κρατήσει ζωντανή τη φλόγα των παραδοσιακών καλών αξιών ώστε να μη χαθεί το ανθρώπινο πρόσωπο της κοινωνίας, ακόμη κι όταν οι αμείλικτοι αριθμοί επιμένουν να δίνουν την εικόνα μιας παγκόσμιας κρίσης.

Το πέρασμα της Ελλάδας ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη της σύγχρονης μεταναστευτικής πραγματικότητας αποτελεί μια διαρκή δοκιμασία συλλογικής ωριμότητας. Οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές προκλήσεις είναι ανυπέρβλητες όταν λείπουν το μέτρο και η ανθρωπιά. Η μονόπλευρη εστίαση στα άκρα μόνο νέους διχασμούς μπορεί να γεννήσει· η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στη διατήρηση του μέτρου και στην ανανέωση της πίστης στην κουλτούρα που διαμόρφωσε τη συλλογική ταυτότητα αυτής της χώρας.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Νίκη για τα δικαιώματα των ζώων: Η Κολομβία απαγορεύει ταυρομαχίες και κοκορομαχίες

Από

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2025, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Κολομβίας επικύρωσε οριστικά τον νόμο 2385 του 2024 που απαγορεύει την ταυρομαχία σε εθνικό επίπεδο, επεκτείνοντας ταυτόχρονα την απαγόρευση και σε άλλα αθλήματα που εμπλέκουν κακοποίηση ζώων, συμπεριλαμβανομένων των κοκκορομαχιών.

Η απόφαση αυτή αποτελεί μια σημαντική νίκη για τις φιλοζωικές  οργανώσεις παγκοσμίως, όπως τη World Animal Protection, η οποία είχε προωθήσει ενεργά το ζήτημα της κατάργησης των θεαμάτων που περιλαμβάνουν κακοποίηση ζώων.

Η νομοθετική διαδικασία ξεκίνησε τον Μάιο του 2024, όταν το Κογκρέσο της Κολομβίας ψήφισε τη λεγόμενη «Νο Μας Ολέ» (No Más Olé) νομοθεσία με 93 ψήφους υπέρ και 2 κατά. Τον Ιούλιο του 2024, ο πρόεδρος Γκουστάβο Πέτρο υπέγραψε το νομοσχέδιο σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στην αρένα της Μπογοτά, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούμε να λέμε στον κόσμο ότι το να σκοτώνουμε ζωντανά και αισθανόμενα όντα για διασκέδαση είναι πολιτισμός».

Το Συνταγματικό Δικαστήριο όχι μόνο επιβεβαίωσε την εγκυρότητα του νόμου, αλλά επέκτεινε την απαγόρευση σε όλες τις μορφές θεαμάτων που προκαλούν κακοποίηση στα ζώα. Συγκεκριμένα, η απόφαση καλύπτει:

  • Ταυρομαχίες όλων των τύπων (corridas de toros, rejoneo, novilladas, becerradas, tientas)
  • Corralejas – θεάματα όπου το κοινό συμμετέχει στην τιμωρία των ταύρων
  • Coleo – παραδοσιακό άθλημα όπου οι αναβάτες ρίχνουν τους ταύρους τραβώντας τους από την ουρά
  • Κοκκορομαχίες

Η απόφαση του δικαστηρίου βασίστηκε στην «αδιάσειστη αρχή ότι η κακοποίηση ζώων που είναι εγγενής σε αυτές τις δραστηριότητες παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ευημερίας των ζωντανών όντων».

Οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις

Η απόφαση επηρεάζει σημαντικό αριθμό οικογενειών που εξαρτώνται από αυτές τις δραστηριότητες. Σύμφωνα με την Κολομβιανή Ομοσπονδία Κοκκορομαχιών, περίπου 290.000 οικογένειες εξαρτώνται από την οργάνωση κοκκορομαχιών, ενώ εκτιμάται ότι υπάρχουν γύρω στο ένα εκατομμύριο οπαδοί.

Για να μετριαστεί η οικονομική επίπτωση, το δικαστήριο έχει καθορίσει περίοδο μετάβασης τριών ετών. Οι ταυρομαχίες θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, ενώ οι κοκκορομαχίες θα καταργηθούν οριστικά το 2028.

Με αυτή την απόφαση, η Κολομβία γίνεται πρότυπο για άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής όπου παραδοσιακά επιτρέπονται τέτοια θεάματα. Μόλις επτά χώρες παγκοσμίως συνεχίζουν να επιτρέπουν την ταυρομαχία: Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Μεξικό, Βενεζουέλα, Ισημερινός και Περού, αν και πολλές τοπικές κυβερνήσεις εντός αυτών των χωρών έχουν επιβάλει δικές τους απαγορεύσεις.

Η οργάνωση CAS International, μέλος του Διεθνούς Δικτύου κατά της Ταυρομαχίας που αριθμεί πάνω από 60 οργανώσεις παγκοσμίως, είχε στείλει πολλαπλές επιστολές στο Συνταγματικό Δικαστήριο υποστηρίζοντας την απαγόρευση.