Κυριακή, 05 Δεκ, 2021

Ο ρόλος του μαξιλαριού στην αρχαιότητα

Της Tatiana Denninq

Μετάφραση: Αλία Ζάε

«Είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό με τα όνειρα. Και η μικρή ζωή μας στρογγυλεύει με έναν ύπνο» – Ουΐλιαμ Σαίξπηρ, «Η τρικυμία»

Ένας καλός νυχτερινός ύπνος είναι απαραίτητος για τη νοητική και φυσική μας ευεξία και βοηθά στην αναζωογόνηση και του μυαλού και του σώματος.

Η υγιεινή του ύπνου, όπως η τακτική ώρα κατάκλισης και το κατάλληλο περιβάλλον, συμβάλλει πολύ στο να μας προσφέρει ο ύπνος πραγματική ξεκούραση. Ένα δροσερό, σκοτεινό, ήσυχο δωμάτιο, ένα άνετο κρεβάτι και ένα καλό μαξιλάρι είναι παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα όπως και την ποσότητα του ύπνου μας.

Αν και το μαξιλάρι είναι για τον σύγχρονο άνθρωπο ένα απλό, κοινότοπο αντικείμενο – ο συνήθης νυχτερινός μας σύντροφος – δεν είχε πάντα την απαλότητα που έχει στις μέρες μας. Στην πραγματικότητα, αυτό που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι τις παλαιότερες εποχές για μαξιλάρι, θα προκαλούσε σε εμάς μεγάλη απορία.

Το πρώτο μαξιλάρι

Πιστεύεται ότι οι ρίζες του μαξιλαριού βρίσκονται στην αρχαία Μεσοποταμία (το σημερινό Ιράκ), περίπου 7.000 χρόνια π.Χ., κάτι που κάνει το μαξιλάρι σχεδόν 9.000 ετών (χωρίς να υπολογίσουμε αρχαίους πολιτισμούς που μπορεί να έχουν ξεχαστεί).

Εκείνη την εποχή, το μαξιλάρι ήταν πέτρινο και δεν προοριζόταν να προσφέρει άνεση ή υποστήριξη, αλλά εξυπηρετούσε πιο πρακτικούς σκοπούς. Κυρίως κρατούσε το κεφάλι σε απόσταση από το έδαφος ώστε τα διάφορα έντομα να μην μπορούν να σκαρφαλώσουν σε αυτό και να μπουν στα μαλλιά, το στόμα, τα αυτιά και τη μύτη του κοιμισμένου.

Με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι σκέφτηκαν ότι το μαξιλάρι θα μπορούσε να προσφέρει και υποστήριξη στο κεφάλι. Η πέτρα θεωρήθηκε κατάλληλο υλικό για αυτό τον σκοπό κι έτσι τα μαξιλάρια παρέμειναν πέτρινα. Ένα επιπλέον προσόν της πέτρας ήταν ότι ήταν απρόσβλητη από τα έντομα, σε αντίθεση με άλλα, μαλακότερα υλικά. Αλλά η σκαλισμένη πέτρα ήταν ακριβή, δηλαδή μόνο οι πλούσιοι μπορούσαν να έχουν αυτή την ειδική κατασκευή. Επομένως, το μαξιλάρι ήταν ένα σύμβολο πλούτου στην αρχαιότητα.

Αρχαία Κίνα

Πιθανότατα γνωρίζουμε περισσότερα για τη χρήση των μαξιλαριών στην αρχαία Κίνα παρά σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς.

Το σκληρό μαξιλάρι ήταν δημοφιλές στην αρχαία Κίνα. Αν και οι άνθρωποι εκείνης της εποχής είχαν τις γνώσεις και την ικανότητα να κατασκευάζουν μαλακά μαξιλάρια, δεν το προτιμούσαν, γιατί πιστευόταν ότι ένα μαλακό μαξιλάρι έκλεβε από το σώμα την ενέργεια και τη ζωτικότητά του.

Οι Κινέζοι στην αρχαιότητα θεωρούσαν ότι το σωστό μαξιλάρι, όπως και τα σωστά έπιπλα, θα έπρεπε να συμβάλλουν στη βελτίωση του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Ενώ οι σύγχρονοι άνθρωποι επιζητούν την άνεση, οι αρχαίοι Κινέζοι εκτιμούσαν περισσότερο τη βελτίωση του ήθους παρά τη διευκόλυνση της ζωής. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που τα αρχαία κινέζικα μαξιλάρια και έπιπλα κατασκευάζονταν από σκληρά υλικά.

Το σκληρό μαξιλάρι είχε πολλά ακόμα οφέλη για τον άνθρωπο, σύμφωνα με τους αρχαίους Κινέζους. Εκτός από υποστήριξη στο κεφάλι και τον λαιμό, βοηθούσε και στη διατήρηση των περίπλοκων κομμώσεων κατά τη διάρκεια του ύπνου, αύξανε την κυκλοφορία του αίματος και βελτίωνε τις πνευματικές ικανότητες. Σύμφωνα με τον γνωστό οίκο δημοπρασιών Christie’s, το αρχαίο κινέζικο μαξιλάρι βοηθούσε αυτόν που κοιμόταν να παραμένει δροσερός κατά τον ύπνο: «Ο ποιητής Τζανγκ Λέι της Βόρειας Δυναστείας Σονγκ έγραψε: ‘Το μαξιλάρι που έφτιαξε ο Γκονγκ είναι σκληρό και μπλε / ένας παλιός μου φίλος μου το έδωσε για τη ζέστη / δροσίζει το δωμάτιο σαν αεράκι / κρατάει το κεφάλι μου δροσερό ενώ κοιμάμαι’».

Τα μαξιλάρια στην αρχαία Κίνα φτιάχνονταν από διάφορα υλικά, όπως η πορσελάνη, ο νεφρίτης, ο πηλός, το μπαμπού, το ξύλο και ο μπρούντζος. Λεγόταν ότι το υλικό του μαξιλαριού επηρέαζε την υγεία των ανθρώπων, έτσι έπρεπε να είναι προσεκτικοί στην επιλογή τους.

Το πιο δημοφιλές υλικό ήταν ο πηλός. Σύμφωνα με τον οίκο Christie’s, ο πηλός έφτασε στο ζενίθ της δημοτικότητάς του κατά τις Δυναστείες Τανγκ (618-907 μ.Χ) και Σονγκ (960-1279 μ.Χ.), προτού αντικατασταθεί από τα δυτικού τύπου γεμιστά μαξιλάρια. Αυτά τα τελευταία συχνά είχαν περίτεχνες διακοσμήσεις και, όπως και στη Μεσοποταμία, προορίζονταν για τους πλούσιους και θεωρούνταν σύμβολα κύρους και πλούτου. Οι πεταλούδες, τα λουλούδια και τα παιδιά που παίζουν ήταν μερικά από τα πιο συνηθισμένα θέματα που χρησιμοποιούνταν για τη διακόσμηση των μαξιλαριών, ενώ συχνά αναγράφονταν και αποφθέγματα από τον Βουδισμό, τον Ταοϊσμό ή τον Κομφουκιανισμό για τη βελτίωση του ήθους.

Επίσης, τα σκληρά μαξιλάρια, σε αντίθεση με τα μαλακά, πιστευόταν ότι έδιωχναν τα κακά πνεύματα. Τα ζώα που είχαν την ικανότητα να κρατούν μακριά τα κακά πνεύματα ήταν το λιοντάρι, η τίγρη και ο κινέζικος Δράκος.

«Τα λιοντάρια θεωρούνταν ιδιαίτερα ευοίωνα πλάσματα, που είχαν την απαραίτητη αγριάδα, δύναμη και πνευματική ενέργεια να διώχνουν τα κακά πνεύματα», λέει ο οίκος Christie’s. Έτσι, πολλά μαξιλάρια είτε φτιάχνονταν στο σχήμα κάποιου από αυτά τα ζώα είτε είχαν ζωγραφισμένη την εικόνα του.

Αν και τα σκληρά μαξιλάρια προτιμούνταν, υπήρχαν μαξιλάρια και από άλλα υλικά για ιδιαίτερες περιστάσεις. Ένας τύπος ήταν το θεραπευτικό μαξιλάρι. Σύμφωνα με την Taiwan Today, αυτό το μαξιλάρι φτιαχνόταν από διάφορα θεραπευτικά βότανα τυλιγμένα σε μεταξωτό ύφασμα. Χρησιμοποιούταν για τη βελτίωση της ακοής, για την όξυνση της όρασης, για να ξαναγίνουν μαύρα τα γκρίζα μαλλιά, για να ξαναβγούν τα χαμένα δόντια και για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών.

Επειδή βρισκόταν τόσο κοντά στο κεφάλι, οι άνθρωποι πίστευαν ότι το μαξιλάρι ενίσχυε και καθοδηγούσε τα όνειρα. Στην αρχαία Κίνα, τα όνειρα είχαν ιδιαίτερη σημασία και θεωρούνταν συνήθως προφητικά.

Σύμφωνα με το μουσείο Victoria & Albert στο Λονδίνο, «δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ύλης και πνεύματος στην κοινή κινέζικη σκέψη. Τα φαντάσματα, τα πνεύματα και τα οράματα που εμφανίζονταν στα όνειρα ήταν μέρος του υλικού κόσμου και θεωρούνταν εναλλάξιμα με την καθημερινή ζωή. Συνεπώς το μαξιλάρι ήταν ένα αντικείμενο σπουδαίας σημασίας, ένας διαμεσολαβητής ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση.»

Σήμερα, αυτά τα πανέμορφα μαξιλάρια αγοράζονται από συλλέκτες, σε τιμές δεκάδων χιλιάδων δολαρίων.

Αρχαία Αίγυπτος

Αν και οι γνώσεις μας γύρω από τα μαξιλάρια και τα στηρίγματα κεφαλής των αρχαίων Αιγυπτίων είναι πιο περιορισμένες, ξέρουμε ωστόσο ότι και για αυτούς η χρήση τους ξεπερνούσε τους απλά πρακτικούς σκοπούς. Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουμε γύρω από αυτό το θέμα προέρχονται από τα στηρίγματα που βρέθηκαν σε αρχαίους τάφους.

Στην αρχαία Αίγυπτο, θεωρούσαν το κεφάλι το κέντρο του πνεύματος και της ζωής, και ως εκ τούτου, το πιο ιερό μέρος του σώματος. Σκοπός του μαξιλαριού ήταν τόσο η στήριξη όσο και η προστασία του κεφαλιού στη ζωή αλλά και στον θάνατο.

Όπως και στη Μεσοποταμία, τα μαξιλάρια ήταν κατά κανόνα φτιαγμένα από πέτρα, αλλά μερικές φορές μπορεί να χρησιμοποιούνταν και κομμάτια ξύλου, πηλού ή ελεφαντόδοντου για αυτό τον σκοπό. Ήταν στενότερα από τα κινέζικα, που στήριζαν και το κεφάλι και τον λαιμό, και στήριζαν κυρίως το κεφάλι – εξ ου και η ονομασία τους «στηρίγματα κεφαλής».

Η αρχαία Αιγυπτιακή κοινωνία έβριθε από θρησκευτικές και μαγικές δοξασίες, και τα μαξιλάρια, όπως και άλλα αντικείμενα, διακοσμούνταν με εικόνες που πρόσφεραν και προστασία εκτός από αισθητική. Μια αρκετά συνηθισμένη εικόνα, σύμφωνα με το Mουσείο Glencairn στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, ήταν αυτή του Μπες, «θεότητας που προστάτευε το σπίτι, τις μητέρες και τα παιδιά, και τους κοιμισμένους».

Ένας κοιμισμένος θεωρούνταν ιδιαίτερα τρωτός στα πνεύματα και η επιβλητική φιγούρα του Μπες προσέφερε ικανή προστασία από τα κακά της νύχτας.

Η μετά θάνατον ζωή είχε εξέχουσα σημασία για τους Αιγύπτιους. Ο Τουταγχαμών, ο βασιλιάς-αγόρι, θάφτηκε μαζί με οκτώ στηρίγματα κεφαλής. Τα νεκρώσιμα κείμενα περιείχαν εκατοντάδες ξόρκια για να οδηγείταί ο νεκρός στη μεταθανάτια ζωή με ασφάλεια.

«Κάποια από αυτά τα ξόρκια αναφέρονται ξεκάθαρα στο στήριγμα κεφαλής και το συγκρίνουν με τον ήλιο που ανατέλλει από τον ορίζοντα. Το Κείμενο Κάσας 232 λέει: ‘Ξόρκι για το στήριγμα κεφαλής. Είθε να υψωθεί το κεφάλι σου, είθε το μέτωπό σου να ζήσει, είθε να μιλήσεις ο ίδιος για το σώμα σου, είθε να γίνεις θεός, είθε να είσαι παντοτινά ένας θεός», λέει το Mουσείο Glencairn.

Αν και οι πεποιθήσεις γενικά έχουν αλλάξει, σε κάποια μέρη της Αφρικής χρησιμοποιούν ακόμα αρχαιοπρεπή στηρίγματα κεφαλής στην καθημερινότητά τους.

Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη

Ακόμα λιγότερα είναι γνωστά για τα μαξιλάρια της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι στράφηκαν τελικά στην πολυτέλεια, την άνεση και την καλοπέραση, εγκαταλείποντας την άποψη ότι το σκληρό μαξιλάρι είχε οποιαδήποτε ωφέλεια για την φυσική ή πνευματική υγεία. Επιδιώκοντας την άνεση, δημιούργησαν τον πρόγονο του σημερινού μαλακού μαξιλαριού.

Τα περισσότερα μαξιλάρια εκείνων των κοινωνιών, που χρησιμοποιούσε ο απλός κόσμος, ήταν φτιαγμένα από βαμβάκι, άχυρα ή καλάμια, ενώ τα μαξιλάρια με φτερά και πούπουλα ήταν για την ανώτερη τάξη. Το μαξιλάρι τότε θεωρούνταν σύμβολο χλιδής και οι άνθρωποι εκείνης της περιόδου συχνά απεικονίζονται σε πλούσια συμπόσια ξαπλωμένοι σε τέσσερα ή πέντε πολυτελή μαξιλάρια.

Σύμφωνα με τη διατριβή του Τζέισον Λιν για το Πανεπιστήμιο UC-Santa Barbara σχετικά με τις νυχτερινές συνήθειες στην αρχαία Ρώμη, «η πολυτέλεια είχε αποχαυνώσει αυτούς τους ανθρώπους τόσο πολύ, που επέτρεπαν στους φρουρούς τους να κοιμούνται, και μάλιστα άνετα, ακόμα και σε επείγουσες καταστάσεις.»

Αυτή η στάση δεν ίσχυε για τους Σπαρτιάτες, που ζούσαν λιτά και αυστηρά, χωρίς να επιζητούν τις ανέσεις. Ο Λιν ρωτά «Πώς μπορεί να κοιμάται κάποιος υπό τόσο άβολες συνθήκες;» και απαντά ότι «με αυτό τον τρόπο οι Σπαρτιάτες καλλιεργούσαν την πειθαρχία και την αντοχή που οδηγούσαν το στρατό τους στη νίκη». Στη συνέχεια προσθέτει, παραθέτοντας τον Ουΐλιαμ Άροουσμιθ, ότι «η πολυτέλεια στερεί από τον άντρα τον αντρισμό του».

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, στην Ευρώπη, το μαλακό μαξιλάρι έπαψε να χρησιμοποιείται ευρέως και παρέμεινε μόνο ως σύμβολο κοινωνικής τάξης. Οι άντρες το έβλεπαν ως σημάδι αδυναμίας, και κάποια στιγμή, μόνο ο βασιλιάς και οι έγκυες επιτρεπόταν να έχουν ένα μαξιλάρι τη νύχτα.

Μέχρι τον 16ο αιώνα, το μαξιλάρι ήταν και πάλι αγαπητό, αλλά εξαιτίας των συχνών προσβολών από μύκητες, έντομα και παράσιτα, ήταν δύσκολη η φροντίδα του, καθώς το περιεχόμενό του έπρεπε να αλλάζεται τακτικά ώστε να διατηρείται καθαρό. Αργότερα, τα μαξιλάρια χρησιμοποιήθηκαν για να γονατίζουν οι πιστοί στην εκκλησία, ή για να ακουμπούν τα ιερά κείμενα. Σε μερικά μέρη, αυτό γίνεται ακόμα.

Σύγχρονη εποχή

Μετά από τη Βιομηχανική Επανάσταση, ο τρόπος ζωής άρχισε να αλλάζει στα περισσότερα μέρη του κόσμου.

Με την πρόοδο της τεχνολογίας, εξελίχθηκε και η ιστορία του μαξιλαριού. Η μαζική βιομηχανική παραγωγή και η αύξηση της παραγωγής του βαμβακιού έκανε το μαξιλάρι προσιτό στον απλό λαό. Τώρα, ο μέσος άνθρωπος μπορούσε να το αγοράσει και σταδιακά το μαξιλάρι έγινε μέρος της οικοσκευής των περισσότερων νοικοκυριών.

Η υλική ευμάρεια που έφερε η Βιομηχανική Επανάσταση οδήγησε την κοινωνία να ακολουθήσει το παράδειγμα των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων και να αποζητά την άνεση όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα τον θρίαμβο του μαλακού μαξιλαριού.

Στην εποχή μας, τα μαξιλάρια έχουν κάθε είδους σχήμα, μέγεθος, υλικό και επίπεδο μαλακότητας. Οι διάφοροι τύποι γέμισης μοιάζουν ατελείωτοι: τζελ, αφρός μνήμης, πούπουλα, φτερά, εναλλακτικά πούπουλα, βαμβάκι, μαλλί, εσωτερικά ελατήρια, λάτεξ, καπόκ, φαγόπυρο, ή νερό! Μπορούν ακόμα να κατασκευαστούν σύμφωνα με τις προσωπικές ανάγκες και προτιμήσεις του κάθε αγοραστή.

Μπορεί τα σύγχρονα μαξιλάρια να κάνουν τις νύχτες μας πιο άνετες και ευχάριστες, αλλά ίσως και η αρχαία πρακτική να μην ήταν τόσο λαθεμένη. Χωρίς να υποστηρίζω ότι πρέπει να ξαναρχίσουμε να χρησιμοποιούμε πέτρινα ή πήλινα μαξιλάρια (αν και μπορεί κάποιος να φτιάξει ένα δικό του, αν θέλει), η έλλειψη άνεσης ενίοτε δεν είναι κάτι κακό.

Σύμφωνα με την αρχαία κινέζικη σοφία, η επιδίωξη της άνεσης σπάνια είναι ο καλύτερος δρόμος. Οι δυσκολίες μας κάνουν πιο δυνατούς και ανθεκτικούς. Και αν, όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις δοκιμασίες και τα βάσανα που φέρνει η ζωή, κοιτάζουμε μέσα μας για να ανακαλύψουμε τι μπορεί να μας διδάξουν, τότε θα μπορέσουμε και να βελτιωθούμε χάρη σε αυτές.

Έτσι, ακόμα κι ένα μαξιλάρι έχει κάτι να μας μάθει.

 

Κανείς δεν σταμάτησε τον Τζον Ντάραμ και δεν φαίνεται να το βάζει κάτω

Σχολιασμός

Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πόσο προβληματικό θα ήταν για έναν πρόεδρο ή έναν υπουργό Δικαιοσύνης να πιαστεί επ’ αυτοφώρω να παρεμβαίνει σε ένα γραφείο ειδικού συμβούλου που ερευνά τις ευρέως διαδεδομένες εικασίες ότι ομοσπονδιακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου και εξουσίες εποπτείας στόχευσαν την πολιτική εκστρατεία ενός υποψηφίου προέδρου κατά τη διάρκεια προεδρικών εκλογών.

Το γεγονός είναι – και φαίνεται ότι πολλοί το έχουν ξεχάσει σε αυτό το σημείο και πρέπει να το υπενθυμίσουμε – ο Γενικός Επιθεωρητής του Υπουργείου Δικαιοσύνης Μάικλ Χόροβιτς εξέδωσε μια καταδικαστική έκθεση τον Δεκέμβριο του 2019 (pdf) που έδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ένα ομοσπονδιακό ένταλμα παρακολούθησης σε βάρος ενός πρώην συμβούλου της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ εκδόθηκε μέσω εσκεμμένης απάτης που διαπράχθηκε εναντίον του Εξωτερικού Ινστιτούτου Επιτήρησης (FISC) από την ομάδα του FBI, Crossfire Hurricane, και τους πολιτικούς πράκτορες που χρησιμοποιούσαν ως πληροφοριοδότες.

Πέραν αυτού, στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι αυτοί οι πολιτικοί πράκτορες που εργάζονταν ως πληροφοριοδότες του FBI, στην πραγματικότητα ήταν αμειβόμενοι υπάλληλοι της αντίπαλης εκστρατείας στις εκλογές του 2016 – αυτή της υποψήφιας προέδρου Χίλαρι Κλίντον.

Τώρα, αν αυτό μοιάζει με κάτι που δεν θα έπρεπε ποτέ να επιτραπεί να συμβεί – μια εκστρατεία που τροφοδοτεί το FBI με ψεύτικες καταγγελίες εναντίον της άλλης, για να αναγκάσει μια ομοσπονδιακή υπηρεσία να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες που κατέχει της επιτήρησης και επιβολής του νόμου για να στοχεύσει και να βλάψει πολιτικά τον υποψήφιο αντίπαλό της, λίγο πριν τις προεδρικές εκλογές στην Αμερική – θα είχατε απόλυτο δίκιο.

Ας υποθέσουμε ότι δεν είχαμε μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση όπου θα μπορούσαν ακόμη και να επιχειρηθούν τέτοιου είδους πράγματα, πόσο μάλλον να τα διαπράξουν με επιτυχία. Οι αμειβόμενοι πράκτορες δεν θα έπρεπε να έχουν καταφέρει να γίνουν βασικοί πληροφοριοδότες του FBI σε μια έρευνα που στοχεύει την εκστρατεία Τραμπ. Πριν τα στοιχεία δουν το φως της δημοσιότητας, πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονταν με σιγουριά ότι αυτό που συνέβη στο σκάνδαλο Spygate ήταν κάτι το αδύνατο.

Κι όμως συνέβη.

Κάθε προσεκτικά τοποθετημένη δικλίδα ασφαλείας, ομοσπονδιακός κανονισμός και πολιτική που θα έπρεπε να είχαν αποτρέψει την εμφάνιση αυτού του σκανδάλου, κατά κάποιο τρόπο παρακάμφθηκε ή ανατράπηκε.

Το καθήκον του εισαγγελέα Τζον Ντάραμ ήταν να μπει και να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε ολόκληρο αυτό το φιάσκο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, για να καθοριστεί ποιος έκανε τι και ποιος θα έπρεπε να λογοδοτήσει για οποιαδήποτε εγκληματική συμπεριφορά.

Διαρροές αρχίζουν να ξεπηδούν από μάρτυρες

Πρόσφατα, πολλαπλές διαρροές που υποδεικνύουν ότι τόσο οι έρευνες για τον Χάντερ Μπάιντεν όσο και του Spygate είναι ενεργές, εμφανίστηκαν στα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης.

Τον Απρίλιο ανώνυμες πηγές πήγαν στους The New York Times για να αποκαλύψουν πώς το Brookings Institution, το think tank με έδρα την Ουάσινγκτον, κλήθηκε να παραδώσει έγγραφα στο γραφείο του ειδικού συμβούλου Ντάραμ σχετικά με τον Ίγκορ Νταντσένκο.

Αν θυμάστε, ο πολιτικός πράκτορας της Κλίντον, Κρίστοφερ Στιλ, είχε αναφέρει στο FBI τον Νταντσένκο ως την κύρια πηγή του για τις φανταστικές φήμες περί συμπαιγνίας Τραμπ-Ρωσίας που εμφανίστηκαν στον πλέον διαβόητο «Φάκελο Steele». Όταν ανακρίθηκε από το FBI σχετικά με αυτό, αφού είχε ήδη εκδοθεί ένταλμα παρακολούθησης από το Δικαστήριο FISA βάσει των ψευδών ισχυρισμών του φακέλου, ο Νταντσένκο αρνήθηκε αυστηρά στην ανάκρισή του από πράκτορες ότι ήταν η πηγή του Στιλ. (Παρά την άρνηση του Νταντσένκο ότι είναι η πηγή, το ένταλμα παρακολούθησης ανανεώθηκε στη συνέχεια δύο ακόμη φορές.)

Αυτό που κατέστησε σαφές αυτή η διαρροή είναι ότι ο Ντάραμ ερευνά σε βάθος πώς ακριβώς οι μη επαληθευμένοι και ψεύτικοι ισχυρισμοί στον φάκελο Steele χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση εντάλματος παρακολούθησης για να στοχεύσουν τον πρώην σύμβουλο της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, Κάρτερ Πέιτζ.

Ένα από τα βασικά πράγματα για τον Ντάραμ θα είναι να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση: Εάν ο Νταντσένκο δεν ήταν η πηγή των ψευδών ισχυρισμών του φακέλου που κατέληξαν να αποτελέσουν τη βάση για ένα δόλιο ένταλμα παρακολούθησης σε βάρος ενός Αμερικανού πολίτη, τότε ποιος ήταν;

Στη συνέχεια, μέσα στις τελευταίες δύο εβδομάδες, εμφανίστηκαν τρεις διαρροές σε άλλα μέσα ενημέρωσης. Οι ιστορίες της Wall Street Journal, της Washington Post και της Washington Examiner αποδεικνύουν ότι όχι μόνο η έρευνα του Ντάραμ πάνω στο Spygate συνεχίζεται, αλλά ότι έχει αρχίσει επίσης να δημιουργεί αντιδράσεις μεταξύ των στόχων της.

Φαίνεται ότι οι άνθρωποι που κλήθηκαν να προσέλθουν υπό όρκο στο ομοσπονδιακό σώμα ενόρκων του Ντάραμ άρχισαν να παραπονιούνται έντονα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας Μέρικ Γκάρλαντ έπρεπε να κάνει κάτι σύντομα για να θέσει υπό έλεγχο αυτόν τον Ντάραμ.

Το μόνο που παίρνουμε από τη σιωπή είναι η σιωπή. Δεν αποδεικνύεται κάτι

Είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι ο Τζο Μπάιντεν ή ο Γκάρλαντ κινήθηκαν άμεσα για να κλείσουν τις υποθέσεις του φορητού υπολογιστή του Χάντερ και του Spygate. Το πιο δύσκολο είναι να το επαληθεύσετε.

Επειδή και οι δύο αυτές έρευνες, από την έναρξή τους, εξελίχθηκαν υπό πλήρη σιωπή ασυρμάτου, αυτό επέτρεψε στους ανθρώπους να «διαβάσουν» τη σιωπή με τρόπο που πάντα κατέληγε να επιβεβαιώνει τις δικές τους προκαταλήψεις. Η σιωπή θεωρήθηκε ότι «τίποτα δεν συμβαίνει».

Επειδή με τον ειδικό σύμβουλο Μιούλερ υπήρξαν συχνά διαρροές -πολλές από τις οποίες ήταν ψεύτικες- θεωρήθηκε ότι υπήρχε πολύ έντονη δραστηριότητα που αποδεικνύει την υποτιθέμενη συμπαιγνία Τραμπ-Ρωσίας. Μόνο στο τέλος της έρευνας Μιούλερ, όταν έπρεπε να ανακοινώσει τα πραγματικά του ευρήματα αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Όσον αφορά την πραγματική συμπαιγνία, απολύτως τίποτα δεν συνέβαινε για σχεδόν δύο χρόνια παρ’ όλες τις ιστορίες που είχαν εμφανιστεί στον Τύπο.

Έχουμε μια διαμετρικά αντίθετη κατάσταση τώρα στις έρευνες των Χάντερ Μπάιντεν και Spygate.

Μετά από χρόνια εκκωφαντικής σιωπής, αρχίζουμε να έχουμε διαρροές που σχετίζονται με τις έρευνες των Μπάιντεν και Spygate, και αρχίζουν να εμφανίζονται με αυξανόμενη συχνότητα μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Τζο Μπάιντεν και του Γκάρλαντ.

Ενώ ήταν εύκολο να υποθέσουμε ότι και οι δύο έρευνες είχαν τελειώσει όταν επικρατούσε σιωπή, καθίσταται δυσκολότερο να διατηρηθεί αυτό το αφήγημα ενόψει των πρόσφατων διαρροών που αναδύονται.

Και είναι ολοένα και πιο σαφές ότι πρόκειται για έναν ‘καυτό’ γύρο πρόσφατων νέων δραστηριοτήτων από ομοσπονδιακά σώματα ενόρκων που είναι υπεύθυνα για τις έρευνες Μπάιντεν και Spygate και προκαλούν αυτές τις ανώνυμες διαρροές.

Ποιος είναι υπεύθυνος για αυτές τις ξαφνικές διαρροές;

Οι πληροφοριοδότες δεν είναι ποτέ στην πραγματικότητα αυτοί που θέλουν τα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης να φανταστούμε. Όταν αυτοί οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί δημοσιεύουν μια ιστορία για μια ομοσπονδιακή ποινική έρευνα που προέρχεται από ανώνυμη πηγή, προσπαθούν να δώσουν την εντύπωση ότι ο πληροφοριοδότης ασχολείται εκ των έσω με την έρευνα. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει συχνά.

Και όσον αφορά την έρευνα του Ντάραμ, βρίσκεται στα ίχνη των πληροφοριοδοτών του Spygate από τον Απρίλιο του 2017. Μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια σιωπής, οι άνθρωποι μέσα στο γραφείο του ξαφνικά φτάνουν να διαρρεύσουν στα μέσα ενημέρωσης; Αμφιβάλλω γι ‘αυτό.

Μου φαίνεται ότι τα άτομα που λαμβάνουν εντάλματα έρευνας για έγγραφα και κλητεύονται ως μάρτυρες από το ομοσπονδιακό σώμα ενόρκων του Ντάραμ είναι αυτοί που πηγαίνουν σε αυτά τα ειδησεογραφικά πρακτορεία προκειμένου να διαρρεύσουν ανώνυμα στον Τύπο.

Όπως και με τη διαρροή στην ιστορία του Ινστιτούτου Μπρούκινγκ από τον Απρίλιο, οι πιο πρόσφατοι πληροφοριοδότες προσπαθούν επίσης να βρουν μια αμυντική περιστροφή των γεγονότων και να διαμορφώσουν ένα αφήγημα στον Τύπο ενός γραφείου ειδικού συμβούλου που βρίσκεται εκτός ελέγχου και ασχολείται με ένα κομματικό κυνήγι μαγισσών.

Η ιστορία του Washington Examiner που σημειώθηκε παραπάνω καθιστά σαφές ότι κάποιοι ελπίζουν πραγματικά ότι ο Γενικός Εισαγγελέας Γκάρλαντ θα ενεργήσει σύντομα για να σταματήσει τον Ντάραμ.

Αυτό θέτει το ερώτημα που πρέπει όλοι να κάνουν +τώρα: Εάν επρόκειτο να καλέσει τον Ντάραμ και να τον σταματήσει ή να περιορίσει την έρευνά του, γιατί δεν το έκανε ο Γκάρλαντ μήνες πριν;

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις των The Epoch Times.

Ο Τσιτσιπάς κέρδισε τον πρωταθλητή Άντι Μάρεϊ στο US Open

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς άντεξε μια σκληρή δοκιμασία από τον πρωταθλητή του US Open 2012 Άντι Μάρεϊ (Andy Murray), αφού πήρε τη νίκη με 3-1 σετ (6-3, 6-4, 6-7 (4), 6-0) μετά από σχεδόν πέντε ώρες.

Ο Τσιτσιπάς κατάφερε ένα ιστορικό επίτευγμα και σκαρφάλωσε πρόσφατα στην 3η θέση της παγκόσμιας κατάταξης μετά την ήττα του Ράφα Ναδάλ από τον Λόιντ Χάρις στην Ουάσινγκτον. Πρόκειται για ένα νέο career high του κορυφαίου έλληνα τενίστα, ο οποίος βρίσκεται μεν κάτω από τους Μεντβέντεφ (Νο 2) και Νόβακ Τζόκοβιτς (No 1), ωστόσο βρίσκεται ψηλά στη φετινή βαθμολογία, με το ενδεχόμενο να ανέβει κι άλλη θέση να φαίνεται πολύ πιθανό.

 

Γιατί η COVID-19 είναι τόσο επικίνδυνη για μερικούς;

Από την Jennifer Margulis

Μπορούν τα αντισώματα που παράγουμε για την καταπολέμηση της μόλυνσης από την COVID-19 να προκαλέσουν σοβαρή ασθένεια;

Μια νέα μελέτη από επιστήμονες από την Χανγκτσόου της Κίνας, η οποία δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους φαίνεται να δείχνει ακριβώς αυτό.

Τα δεδομένα των ερευνητών υποδηλώνουν ότι τουλάχιστον δύο αντισώματα που στοχεύουν την πρωτεΐνη-ακίδα η οποία επιτρέπει στον ιό COVID-19 να εισέλθει στα ανθρώπινα κύτταρα είναι «παθογόνα»- το οποίο σημαίνει ότι αυτά τα αντισώματα δημιουργούν ασθένεια από μόνα τους.

Είναι δύσκολο να σκεφτούμε τα αντισώματα – έναν από τους καλύτερους μαχητές του ανοσοποιητικού – ως «παθογόνα», αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει στις αυτοάνοσες ασθένειες. Τα αντισώματα που αναπτύσσει το σώμα ως απάντηση σε ξένους εισβολείς προσκολλώνται στους ιστούς του σώματος, προκαλώντας μερικές φορές βλάβη στον οργανισμό.

Στις αρχές του 2020, Ιάπωνες ερευνητές ανακάλυψαν ότι πολλοί θάνατοι από την COVID-19 προκλήθηκαν από μέρος της ανοσολογικής αντίδρασης του σώματος. Σε ένα άρθρο που αξιολογήθηκε από ομότιμους που δημοσιεύθηκε στο Inflammation and Regeneration, οι επιστήμονες υποστήριξαν ότι μια «κυτταροκίνη καταιγίδα» κατέκλυσε το σώμα και προκάλεσε υψηλά ποσοστά θνησιμότητας από τον ιό.

Αυτή η νέα κινεζική μελέτη δείχνει ότι ένα ακόμη συστατικό του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί επίσης να αποτελέσει κίνδυνο.

Το γεγονός ότι τα αντισώματα που στοχεύουν την ακίδα πρωτεΐνης του COVID-19 είναι επιβλαβή είναι αρκετά ανησυχητικό, αλλά είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό να γνωρίζουμε ότι αυτά τα ίδια αντισώματα είναι πιθανό να προκληθούν από εμβόλια COVID-19 καθώς και τον ιό.

Και τα τρία εμβόλια που εγκρίθηκαν για επείγουσα χρήση από το CDC διεγείρουν την παραγωγή αντισωμάτων κατά της πρωτεΐνης αιχμής – τα εμβόλια mRNA της Moderna και Pfizer καθώς και το εμβόλιο της Johnson και Johnson.

Αντισώματα πρωτεϊνικής ακίδας προσβάλλουν τους ιστούς του σώματος

Οι Κινέζοι ερευνητές υποψιάστηκαν ότι ορισμένα αντισώματα που προκαλούνται από έναν παθογόνο ιό θα μπορούσαν να προσβάλουν τους ιστούς του σώματος. Για να ελέγξουν την υπόθεση, εντόπισαν επτά διαφορετικά αντισώματα COVID-19. Στη συνέχεια ανέλυσαν πόσο καλά το καθένα από αυτά τα αντισώματα συνδέεται με ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα, τόσο υγιή όσο και κατεστραμμένα. Τα αντισώματα που συνδέονται με τα κύτταρα των ιστών σας μπορεί να προκαλέσουν αυτοάνοση βλάβη.

Όπως ανέμεναν οι ερευνητές, δύο από τα αντισώματα συνδέονται έντονα με κατεστραμμένα πνευμονικά κύτταρα – και ένα από αυτά δεσμεύονται έντονα και σε υγιή κύτταρα επίσης.

Οι ερευνητές έβαλαν έπειτα τα αντισώματα, καθώς και μερικούς συνδυασμούς, στο σώμα υγιών εγκύων ποντικών σε διαστήματα τριών ημερών, θέλοντας να δουν τι θα προκαλούσαν τα αντισώματα στα ποντίκια και στα νεογνά τους.

Και πάλι όπως ήταν αναμενόμενο, τα ίδια δύο αντισώματα που είχαν συνδεθεί με τα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα έκαναν εκτεταμένη ζημιά στους ιστούς των νεογνών των ποντικών.

Στην πραγματικότητα, το αντίσωμα που θα μπορούσε να συνδεθεί με υγιή ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα, REGN10987, σκότωσε σχεδόν τα μισά νεογνά.

«Αυτό είναι ένα πολύ ανησυχητικό εύρημα», λέει ο Zoey O’Toole, υπέρμαχος της ασφάλειας των εμβολίων που έχει υπόβαθρο στη φυσική και στη μηχανική και ο οποίος εξέτασε προσεκτικά τη μελέτη. «Θα πρέπει να τα σταματήσουν σε οποιονδήποτε, ειδικά στις έγκυες γυναίκες».

Με ποιον τρόπο σκοτώνει ο SARS-CoV-2;

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα σχετικά με τον SARS-CoV-2, γνωστό και ως COVID-19, είναι πώς ακριβώς είχε προκαλέσει σοβαρή ασθένεια σε όσους έχουν πεθάνει καθώς και σε αυτούς που αναπτύσσουν μακροχρόνια συμπτώματα.

Οι περισσότεροι ιοί προκαλούν βραχυπρόθεσμη ασθένεια που υποχωρεί μόλις το σώμα έχει προλάβει να αναπτύξει αντισώματα, κάτι που φαίνεται να ισχύει για την πλειοψηφία των ανθρώπων που προσβάλλονται από την COVID-19.

Γιατί, λοιπόν, μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν μετά από δύο έως τρεις εβδομάδες ασθένειας, όταν το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει ήδη καθαρίσει τον ιό από το σώμα τους;

Και γιατί μερικοί άνθρωποι έχουν μακροπρόθεσμη βλάβη σε πολλά όργανα που φαίνεται να μην έχει καμία σχέση με τον ίδιο τον ιό;

Γνωρίζουμε ότι ούτε ένας στους δύο ανθρώπους δεν έχουν την ίδια ανοσολογική απόκριση. Με την COVID-19, είδαμε επίσης ότι εκείνοι που αρρωσταίνουν βαριά έχουν υψηλότερα επίπεδα φλεγμονωδών κυτοκινών στο αίμα τους. Αυτή είναι η «καταιγίδα κυτοκινών» στην οποία απέδωσαν τα ΜΜΕ ως εξήγηση για την σοβαρότητα αυτής της μολυσματικής ασθένειας.

Με ποιον τρόπο τα αντισώματα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ασθένεια

Αλλά οι αυξημένες κυτοκίνες είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας. Οι ερευνητές έχουν υποψιαστεί από καιρό μια αυτοάνοση πτυχή της σοβαρής νόσου COVID-19 επίσης.

Ένα άρθρο στο Nature τον Ιανουάριο σημείωσε ότι εκπληκτικά υψηλά ποσοστά ανθρώπων με σοβαρή ασθένεια από την COVID-19 είχαν αυτοάνοσα αντισώματα. Αυτά τα αντισώματα στοχοποιούσαν το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς και τα αιμοφόρα αγγεία, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

Από τότε που εντοπίστηκε για πρώτη φορά η COVID-19, είδαμε αυτοάνοσες αντιδράσεις να επιδεινώνουν την επίδραση της νόσου, να αυξάνουν τη φλεγμονή και την ανοσορυθμιστική δράση και μερικές φορές να αυξάνουν τη δραστηριότητα του ίδιου του ιού.

Οι Κινέζοι ερευνητές δεν αναφέρουν τον τρόπο με τον οποίο τα αντισώματα βλάπτουν τους ιστούς, αλλά οι ερευνητές αυτοανοσίας έχουν καταλάβει από καιρό ότι οι συγκεκριμένες πρωτεΐνες στις οποίες τα αντισώματά μας κλειδώνουν όταν στοχεύουν έναν ιό, μερικές φορές βρίσκονται στα δικά μας κύτταρα.

Αυτή η «μοριακή μίμηση» μπορεί να είναι μόνο μια μερική αντιστοιχία, αλλά ακόμη και αυτό μπορεί να είναι αρκετό για να προκαλέσει κατά τα άλλα χρήσιμα αντισώματα για να επιτεθούν στα δικά μας υγιή κύτταρα.

Σχεδιασμός εμβολίου COVID-19

Τα ευρήματα από αυτήν την προδημοσίευση-μελέτη έχουν βαθιές επιπτώσεις στο σχεδιασμό του εμβολίου. Προκειμένου ένα εμβόλιο να είναι όσο το δυνατόν ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο, θα πρέπει να είναι ένα που να διεγείρει αντισώματα που εξουδετερώνουν τον παθογόνο παράγοντα αλλά δεν συνδέονται με τους ιστούς του σώματος, έτσι ώστε οι άνθρωποι που το έλαβαν να είναι ασφαλείς από αυτοάνοσες επιδράσεις.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι οι επιστήμονες της βιομηχανίας δεν έλαβαν υπόψη τη μοριακή μίμηση κατά τον σχεδιασμό των εμβολίων COVID-19.

Η πρωτεΐνη αιχμής που καθιστά τον SARS-CoV-2 τόσο μολυσματικό για τον άνθρωπο ήταν ο στόχος στον οποίο εστίασαν οι κατασκευαστές εμβολίων κατά τον σχεδιασμό των εμβολίων τους. Πίστευαν ότι η ίδια η πρωτεΐνη αιχμής, ανεξάρτητα από τον υπόλοιπο ιό, ήταν ακίνδυνη. Εάν η απομονωμένη πρωτεΐνη δεν ήταν ο παράγοντας ασθένειας, το να κάνεις το σώμα να παράγει την πρωτεΐνη για μικρό χρονικό διάστημα θα ήταν ασφαλές.

Αλλά, όπως υπογραμμίζει η νέα έρευνα από την Κίνα, μπορεί να υπάρχουν τουλάχιστον τρία προβλήματα με αυτήν την προσέγγιση.

Πιθανά προβλήματα με τα εμβόλια της πρωτεΐνης ακίδας COVID-19

Πρώτον, η ίδια η πρωτεΐνική ακίδα δεν είναι ακίνδυνη, όπως έχει διαπιστωθεί εξαρχής. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε από μια διεθνή ομάδα ερευνητών τον Μάρτιο στο περιοδικό Circulation Research, η πρωτεΐνική ακίδα μπορεί να βλάψει τα ενδοθηλιακά κύτταρα των πνευμόνων, όπως αυτά που συνδέονται με τα αντισώματα στην κινεζική μελέτη, καθώς και τα ενδοθηλιακά κύτταρα που ευθυγραμμίζουν τα αιμοφόρα αγγεία σε όλο το σώμα.

«Εάν αφαιρέσετε τις δυνατότητες αναπαραγωγής του ιού, εξακολουθεί να έχει σημαντική βλαπτική επίδραση στα αγγειακά κύτταρα», δήλωσε ο Δρ. Uri Manor, συν-συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Βιολογικών Μελετών Salk στη Λα Τζόλα, Καλιφόρνια, είπε σε συνέντευξή του στο Salk.edu.

Στην πρώτη παράγραφο του δελτίου τύπου, το Salk.edu υποστηρίζει σε παρένθεση ότι οι ακίδες των πρωτεϊνών «συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από αυτές που κωδικοποιούνται με ασφάλεια στα εμβόλια». Ωστόσο, ούτε η ίδια η μελέτη ούτε το δελτίο τύπου προσφέρουν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτόν τον ισχυρισμό. Ταυτόχρονα, έχουμε δει ότι πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες που αναφέρθηκαν μετά τον εμβολιασμό, συμπεριλαμβανομένων θρόμβων αίματος και εγκεφαλικών επεισοδίων, είναι αγγειακά συμβάντα παρόμοια με αυτά που σχετίζονται με την ίδια την ασθένεια.

Δεύτερον, όπως δείχνει αυτή η νέα έρευνα, τα αντισώματα που δημιουργούνται για την εξουδετέρωση της πρωτεΐνης αιχμής μπορεί να είναι ιδιαίτερα τοξικά για τα ανθρώπινα κύτταρα, ειδικά εάν τα κύτταρα έχουν ήδη υποστεί βλάβη.

Τέλος, τα δεδομένα των ερευνητών από την Χανγκτσόου προτείνουν ότι το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να αποτρέψει τις κακές επιπτώσεις των παθογόνων αντισωμάτων είναι όταν υπάρχουν και μη παθογόνα αντισώματα δίπλα τους, που κάνουν τη δουλειά τους κανονικά. Αλλά αν τα εμβόλια όπως έχουν συνταχθεί μπορούν πραγματικά να προκαλέσουν παραγωγή υγιών, μη παθογόνων αντισωμάτων παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα.

«Αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι τα αντισώματα σε άλλα μέρη του ιού μπορούν να εξουδετερώσουν την πιθανή βλάβη των αντισωμάτων κατά της ακμής», εξηγεί ο O’Toole. «Αυτό είναι ένα σημαντικό εύρημα. Αλλά δεν υπάρχει ιός στα εμβόλια mRNA. Έτσι, είναι πολύ απίθανο αυτά τα εμβόλια να μπορούν να παράγουν αρκετά ωφέλιμα αντισώματα για να βοηθήσουν».

Συμπέρασμα

Καθώς μαθαίνουμε περισσότερα για την ικανότητα του SARS-CoV-2 να βλάπτει τον άνθρωπο, υπάρχουν όλο και περισσότερα στοιχεία που δείχνουν ότι τα εμβόλια μπορούν επίσης να προκαλέσουν βλάβη.

Στην βιασύνη μας να βρούμε έναν τρόπο πρόληψης κατά της COVID-19, μπορεί άθελά μας να κάνουμε περισσότερο κακό παρά καλό. Μπορεί να περάσουν χρόνια πριν μάθουμε την πλήρη έκταση της ζημιάς.

Τελικά τι είναι χειρότερο, η ασθένεια ή ο τρόπος πρόληψής της; Μόνο ο χρόνος θα δείξει.

JenniferMargulis.net

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

Olympic Yacht Show 1-5 Οκτωβρίου 2021

Olympic Yacht Show by Jaguar Land Rover: Από τη 1η έως τις 5η Οκτωβρίου η «καρδιά» του yachting θα «χτυπάει» δυνατά στην Olympic Marine

Ένας μήνας έχει μείνει για την έναρξη του Olympic Yacht Show και το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινότητας είναι μεγάλο. Η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί από την 1η έως τις 5 Οκτωβρίου 2021, και στην πανέμορφη Olympic Marine, στο Σούνιο, θα βρεθούν περισσότερα από 95 νέα μοντέλα σκαφών της premium κατηγορίας καθώς και ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η ελληνική αγορά. Διοργανωτές είναι η ONDECK Events σε συνεργασία με την Olympic Marine.

Οι προετοιμασίες για την Έκθεση που φιλοδοξεί να αποτελέσει την επανεκκίνηση για την αγορά του σκάφους αναψυχής και του θαλάσσιου τουρισμού είναι μεγάλες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν δείξει και κορυφαίοι διεθνείς παράγοντες που δραστηριοποιούνται σε αυτό τον χώρο. Έτσι, εκείνες τις ημέρες αναμένεται να βρεθούν στην Έκθεση σχεδιαστές σκαφών, εκπρόσωποι εταιρειών και δημοσιογράφοι από χώρες του εξωτερικού. Βασικός στόχος των διοργανωτών είναι να αποτελέσει η διοργάνωση πυλώνα για την ανάπτυξη του ποιοτικού τουρισμού στη χώρα, όχι μόνο του θαλάσσιου, αλλά, γενικότερα, του luxury tourism καθώς, σε διεθνές επίπεδο, το δυναμικό κοινό ταυτίζεται.

«Το Olympic Yacht Show αποτελεί την πιο σπουδαία έκθεση για τον ποιοτικό τουρισμό και ταυτόχρονα είναι το σημείο αναφοράς για την ελληνική επιχειρηματική σκηνή του yachting. Οι συντελεστές εργαζόμαστε πυρετωδώς για την προετοιμασία και την άρτια διεξαγωγή. Η αρχή είναι ήμισυ του παντός. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός θεσμού βάσει του οποίου θα χτίσουμε όλοι μαζί τη μεγαλύτερη έκθεση στη ΝΑ Ευρώπη», δήλωσε ο Γεράσιμος Γερολυμάτος, Director της ΟΝDECK Events, και εμπνευστής του Yacht Show.

Έως σήμερα έχουν επιβεβαιωθεί οι παρουσίες 95 νέων μοντέλων σκαφών, τα οποία αποτελούν ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η παγκόσμια αγορά. Ανάμεσα σε αυτά, σε πρεμιέρα, θα βρίσκονται σκάφη και από ελληνικά ναυπηγεία. Το Olympic Yacht Show καλύπτει το κεντρικό τμήμα της Olympic Marine και οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν τα σκάφη στο φυσικό τους περιβάλλον να ενημερωθούν από τους επαγγελματίες του κλάδου.

Η Jaguar Land Rover, η βρετανική κορυφαία αυτοκινητοβιομηχανία θα έχει ξεχωριστή θέση και θα διαθέσει για test drive τα πιο exclusive μοντέλα της σε μια από τις πιο μαγευτικές διαδρομές του κόσμου προς το Σούνιο. Η Jaguar Land Rover είναι ο Platinum & Title Sponsor του Olympic Yacht Show 2021.

Στην κορυφαία έκθεση του yachting το «παρών» θα δώσει και το Λιμενικό Σώμα. To 2020, το Λιμενικό Σώμα και η Ελληνική Ακτοφυλακή συμπλήρωσαν 100+1 χρόνια προσφοράς στην Ελλάδα και, γενικότερα, στην ελληνική ναυτιλία. Με αφορμή αυτή την επέτειο, μέσα από το Olympic Yacht Show, θα αναδειχθεί ο ρόλος και η συνεισφορά τους.

H Olympic Marine συγκαταλέγεται στις κορυφαίες και στις πιο άρτια οργανωμένες μαρίνες της Μεσογείου. Το Olympic Yacht Show διοργανώνεται από την ONDECK Events, σε συνεργασία με την Olympic MarineSA. Τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, του Υπουργείου Τουρισμού, του ΕΟΤ, της Περιφέρειας Αττικής και του δήμου Λαυρεωτικής.

Platinum & Title Sponsor του Olympic Yacht Show 2021 είναι η κορυφαία αυτοκινητοβιομηχανία Jaguar Land Rover.

Gold Sponsor είναι η ελληνική εταιρεία D. KORONAKIS SA, διεθνής ηγέτης στο κλάδο σχοινιών και αλυσίδων και το ελληνικό ναυπηγείο SKIPPER-BSK.

Silver Sponsors η ZΩΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥΑΕ που συμπληρώνει 75 χρόνια ισχυρής παρουσίας στο χώρο της θάλασσας, η Furuno Hellas ΑΕ, leader στον χώρο της ανάπτυξης οργάνων ναυσιπλοΐας και το ποιοτικό ελληνικό ναυπηγείο ΤΕCHNOHULL.

Bronze Sponsors είναι PANTAENIUS Yacht Insurance, Environmental Protection Engineering (EPE) S.A. ERMA FIRST ESK Engineering Solutions S.A και η εταιρεία ΟΚΕΑΝΙS Yachts.

Premium Medical Partner είναι o Όμιλος Ιατρικού Αθηνών

Premium Apparel Partner είναι η εταιρεία Brooks Brothers
Premium Caterer η εταιρεία Begnis Catering

 

Μια αυτοκαταστροφή

Σχολιασμός

Η επίθεση αυτοκτονίας που σκότωσε 170 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 13 Αμερικανών στρατιωτών, αποτελεί την απόλυτη ντροπή για τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, τον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν και τη στρατιωτική ηγεσία που φτάνει μέχρι και τον στρατηγό Μαρκ Μίλεϊ, αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων. Η καταστροφή στο Αφγανιστάν είναι χειρότερη από τη Βεγγάζη, χειρότερη από την Κρίση των Ομήρων του Τζίμι Κάρτερ, επειδή αυτές παρήγαγαν αδέξιες απαντήσεις σε μια εξωτερική κατάσταση. Αντίθετα, αυτή είναι μια καταστροφή που ο ίδιος ο Μπάιντεν και η ανίκανη ομάδα του δημιούργησαν.

Θυμάμαι καλά πώς τελείωσε η Κρίση των Ομήρων του Κάρτερ. Τελείωσε την ίδια μέρα που ο Ρόναλντ Ρέιγκαν ορκίστηκε τον Ιανουάριο του 1981. Ο Ρέιγκαν είχε δεσμευτεί ότι θα αναλάβει πολύ ισχυρή δράση εναντίον του Ιράν, χωρίς να διευκρινίσει τη φύση αυτής της ενέργειας. Προφανώς οι τρομοκράτες, οι οποίοι είχαν την υποστήριξη του καθεστώτος Χομεϊνί, αποφάσισαν ότι δεν ήταν καλή ιδέα να δοκιμάσουν την αποφασιστικότητα του Ρέιγκαν. Άφησαν τους ομήρους ελεύθερους.

Η τρέχουσα καταστροφή στο Αφγανιστάν φαίνεται να προχώρησε αντίστροφα. Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν στην εξουσία, οι Ταλιμπάν συνέχισαν τον πόλεμό τους, αλλά ούτε αυτοί ούτε άλλες ισλαμικές ριζοσπαστικές ομάδες, από την Αλ Κάιντα έως τον ISIS, δεν είχαν την ικανότητα να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές στις αμερικανικές δυνάμεις. Τη στιγμή που ο Μπάιντεν ανέλαβε καθήκοντα, ωστόσο, οι Ταλιμπάν και οι άλλοι τρομοκράτες συνειδητοποίησαν ότι ήταν καιρός να αναλάβουν δράση. Εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία τους να καταλάβουν την Καμπούλ. Ενθαρρύνθηκαν να εξαπολύσουν μια επίθεση αυτοκτονίας που ήταν η πιο επιτυχημένη επίθεση εναντίον της Αμερικής από την 11η Σεπτεμβρίου.

Η ευθύνη, φυσικά, ξεκινά από τον Μπάιντεν. Είναι ο κύριος υπεύθυνος για αυτόν τον αυτοτραυματισμό. Ωστόσο, ο Μπάιντεν έχει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μεταθέσει την ευθύνη στον προκάτοχό του, Τραμπ. Η θέση του Μπάιντεν φαίνεται να είναι ότι απλώς πραγματοποίησε μια απόσυρση στην οποία συμφώνησε ο Τραμπ. Ωστόσο, ο Μπάιντεν ανέτρεψε τις πολιτικές του Τραμπ σε αναρίθμητους τομείς, οπότε δεν ήταν υποχρεωμένος να ακολουθήσει την τακτική του Τραμπ σε αυτήν την περίπτωση. Επιπλέον, υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ απόφασης υπαναχώρησης και τρόπου απόσυρσης. Η ευθύνη για το τελευταίο ανήκει εξ ολοκλήρου στον Μπάιντεν.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο εν αποστρατεία στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους, ο τεσσάρων αστέρων στρατηγός και πρώην αρχηγός των αμερικανικών δυνάμεων τόσο στο Ιράκ όσο και στο Αφγανιστάν, αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του Μπάιντεν ότι ο Τραμπ είναι υπεύθυνος για το τρέχον χάος. Ο Πετρέους επεσήμανε ότι υπήρχαν μόλις 2.500 αμερικανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν και δεν έκαναν μάχες στην πρώτη γραμμή. Αντιθέτως, η ευθύνη τους ήταν να παρέχουν πληροφορίες και υλικοτεχνική υποστήριξη στον αφγανικό στρατό, και επιπλέον, να συμβάλλουν στην πραγματοποίηση αεροπορικών επιθέσεων για την κάλυψη του αφγανικού στρατού κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τους Ταλιμπάν.

Σε αυτό, λέει ο Πετρέους, υπολόγισε ο αφγανικός στρατός. Δεν εκπαιδεύτηκαν ποτέ να πολεμήσουν αποκλειστικά μόνοι τους. Εκπαιδεύτηκαν να πολεμούν με τον συντονισμό και την υποστήριξη των ΗΠΑ, και όταν αυτός ο συντονισμός σταμάτησε απότομα, και οι Ηνωμένες Πολιτείες απλά σηκώθηκαν και έφυγαν, λοιπόν, ο αφγανικός στρατός αποφάσισε να σηκωθεί και να φύγει επίσης. Αυτός, καταλήγει ο Πετρέους, είναι ο λόγος που το Αφγανιστάν έπεσε τόσο γρήγορα στα χέρια των Ταλιμπάν.

Οι γκάφες του Μπάιντεν συνεχίστηκαν και μετά την πτώση της Καμπούλ. Αυτή η απώλεια ήταν αρκετά καταστροφική, γιατί άφησε μια τεράστια ποσότητα όπλων και υλικών στους Ταλιμπάν να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι ή να το διαθέσουν στη διεθνή αγορά σε άλλες τρομοκρατικές ομάδες, καθώς και στην Κίνα και τη Ρωσία. Επιπλέον, χιλιάδες Αμερικανοί έμειναν εγκλωβισμένοι, για να μην αναφέρουμε δεκάδες χιλιάδες Αφγανούς συμμάχους που τους είχε διαβεβαιωθεί η στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών , αλλά τώρα βρέθηκαν ευάλωτοι σε φυλάκιση, βασανιστήρια και θάνατο.

Αλλά ακόμα και αφού άφησε πίσω τους Αμερικανούς – δημιουργώντας μια τεράστια πιθανή κατάσταση ομηρίας – ο Μπάιντεν επιδείνωσε περαιτέρω το πρόβλημα δίνοντας στους Ταλιμπάν μια λίστα με ονόματα πολιτών των ΗΠΑ, κατόχων πράσινης κάρτας και Αφγανών συμμάχων. Ο δήθεν σκοπός ήταν οι Ταλιμπάν να παραχωρήσουν σε αυτούς τους ανθρώπους πρόσβαση στην εξωτερική περίμετρο του αεροδρομίου της πόλης, ώστε να μπορέσουν να βγουν. Δεν είναι σαφές εάν ο ίδιος ο Μπάιντεν πήρε αυτή την απόφαση, αλλά η διοίκησή του την ενέκρινε σαφώς.

Ο κίνδυνος εδώ είναι προφανής. Οι Ταλιμπάν πολεμούν εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και των Αφγανών συμμάχων τους εδώ και 20 χρόνια. Δεν θα ήταν λογικό να αρπάξουν τη λίστα, να ευχαριστήσουν τον Αλλάχ για αυτό το απίστευτο δώρο και στη συνέχεια να βάλουν όλους αυτούς τους ανθρώπους σε μια λίστα θανάτου; Υπάρχει αμφιβολία ότι οι ριζοσπάστες ισλαμιστές που έχουν σκληραγωγηθεί από τον αποκλεισμό και τον αντάρτικο πόλεμο θα ήταν πρόθυμοι να εκτελέσουν ανθρώπους τους οποίους θεωρούν εχθρούς του Αλλάχ και τους ανθρώπους που προσπαθούν να σκοτώσουν εδώ και δύο δεκαετίες;

Ωστόσο, η κυβέρνηση Μπάιντεν φαίνεται πρόθυμη να εμπιστευτεί τους Ταλιμπάν για να προστατεύσει και να βοηθήσει στην εκκένωση των ανθρώπων που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο. Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Τζεν Ψάκι είπε ότι οι Ταλιμπάν θα ήθελαν να το κάνουν αυτό για να εξασφαλίσουν τη φήμη τους στη διεθνή κοινότητα, λες και οι Ταλιμπάν ενδιαφέρονται για το τι πιστεύουν οι άνθρωποι στα Ηνωμένα Έθνη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις ενέργειές τους. Εξίσου παράλογο, ο διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ταλιμπάν «μοιράζονται έναν κοινό σκοπό», γεγονός που εγείρει το ερώτημα γιατί οι δύο ομάδες προσπαθούσαν να αλληλοσκοτωθούν από το 2001.

Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, από την πλευρά τους, άσκησαν ελάχιστη κριτική απέναντι στις ενέργειες του Μπάιντεν, προφανώς λόγω των ιδεολογικών συμπάθειών τους προς τη σημερινή κυβέρνηση. Υπήρξαν αρκετά άρθρα που έδιναν οδηγίες στους Αμερικανούς να μην συγχέουν τους Ταλιμπάν με την ομάδα ISIS-K που ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση αυτοκτονίας. Η βασική προϋπόθεση είναι ότι οι Ταλιμπάν και το ISIS-K έχουν πολλές διαφωνίες, έχουν αναφερθεί συγκρούσεις μεταξύ των δύο, και ως εκ τούτου δεν είναι παράλογο να περιμένουμε από τους Ταλιμπάν να βοηθήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά από μια επίθεση που πραγματοποίησαν οι τρομοκράτες του ISIS-K.

Αυτά τα άρθρα έχουν όλη την πειστικότητα κάποιου που υποστηρίζει ότι υπάρχουν δύο είδη φιδιών στον κήπο, οι οχιές και οι κροταλίες, και οι άνθρωποι δεν πρέπει στη βιασύνη τους να τα μπερδεύουν. Αυτό μπορεί κάλλιστα να είναι αλήθεια, και μπορεί επίσης να είναι ότι οι κροταλίες και οι οχιές δεν τα πάνε καλά, αφού ανταγωνίζονται για τους ίδιους τύπους τροφίμων. Αλλά δεν προκύπτει ότι οι άνθρωποι μπορούν να βασίζονται στους κροταλίες ως συμμάχους τους όταν αντιμετωπίζουν μια απειλή από μία οχιά. Η πιο σοφή πορεία δράσης είναι για τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν ότι βρίσκονται μέσα σε ένα φιδόλακκο και να αναλάβουν δράση για να καταστρέψουν όσα περισσότερα φίδια μπορούν.

Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι ζητούν ήδη παραιτήσεις, αλλά όχι αρκετοί από αυτούς και όχι αρκετά δυναμικά. Δεν αρκεί να σταματήσουμε στον Μπάιντεν. Το Πεντάγωνο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και οι υπηρεσίες πληροφοριών μοιράζονται όλες την ευθύνη για αυτήν την αβίαστη καταστροφή. Όλοι έβαλαν τους Αμερικανούς τελευταίους, όλοι πρόδωσαν τους συμπατριώτες και τις γυναίκες τους και όλοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις των The Epoch Times.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece

Δικαστής στο Οχάιο διατάσσει την άμεση χορήγηση Ιβερμεκτίνης σε διασωληνωμένο ασθενή

Δικαστής της κομητείας Μπάτλερ στο Οχάιο διέταξε ένα νοσοκομείο να χορηγήσει ιβερμεκτίνη σε έναν διασωληνωμένο ασθενή με COVID-19, παρέχοντας βοήθεια έκτακτης ανάγκης που ζητήθηκε από τη σύζυγο του ασθενούς.

Ο δικαστής Γκρέγκορι Χάουαρντ αποφάσισε την περασμένη εβδομάδα ότι το νοσοκομείο West Chester, μέρος του δικτύου υγείας UC Health του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι, πρέπει να «χορηγήσει άμεσα Ιβερμεκτίνη» στον ασθενή Τζέφρεϊ Σμιθ ύστερα από τη συνταγή του γιατρού του για 30mg ιβερμεκτίνης για 21 ημέρες, ανέφερε το Ohio Capital Journal.

Ο Σμιθ, 51 ετών, είναι μηχανικός της Verizon Wireless στην κομητεία Μπάτλερ. Σύμφωνα με τη μήνυση (pdf) που κατέθεσε η σύζυγός του Τζούλι Σμιθ, ο Σμιθ βρέθηκε θετικός στον COVID-19 στις 9 Ιουλίου και εισήχθη στο νοσοκομείο West Chester στις 15 Ιουλίου. Την ίδια μέρα, μεταφέρθηκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ).

Η κατάσταση του Smith συνέχισε να επιδεινώνεται και διασωληνώθηκε την 1η Αυγούστου. Μέχρι τις 19 Αυγούστου, ο αναπνευστήρας λειτουργούσε στο 80 %, με τις πιθανότητες επιβίωσης του Smith να μειώνονται σε λιγότερο από 30%, γράφουν τα δικαστικά έγγραφα. Εκείνη την εποχή, το νοσοκομείο ισχυρίστηκε ότι είχε εξαντλήσει όλες τις επιλογές στο πρωτόκολλο θεραπείας COVID-19.

«Σε αυτό το σημείο, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο που μπορεί ή πρόκειται να κάνει ο κατηγορούμενος για τον σύζυγό μου», έγραψε η Τζούλι σε μια ένορκη κατάθεση που περιλαμβανόταν στην καταγγελία της.

«Ωστόσο, δεν μπορώ να τον εγκαταλείψω, ακόμα κι αν ο κατηγορούμενος το έχει κάνει», συνέχισε η Τζούλι. «Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να εγκρίνει άλλες μορφές θεραπείας, εφόσον τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων».

Η Τζούλι είχε διαβάσει για κάποιες αγωγές που ανέφεραν οι Chicago Tribune και The Buffalo News, όπου ασθενείς σε σοβαρή κατάσταση από τον COVID-19 ανάρρωσαν αργότερα αφού τους χορηγήθηκε ιβερμεκτίνη.

Αυτοί οι ασθενείς είχαν κερδίσει αγωγές αναγκάζοντας τα νοσοκομεία τους να τους θεραπεύσουν με ιβερμεκτίνη. Οι ενάγοντες σε αυτές τις περιπτώσεις εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον δικηγόρο Ralph Lorigo, πρόεδρο του Συντηρητικού Κόμματος της κομητείας Erie της Νέας Υόρκης, ο οποίος αργότερα έγινε ένας από τους δικηγόρους της Julie.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, η Τζούλι ζήτησε από το νοσοκομείο να νοσηλεύσει τον σύζυγό της με Ιβερμεκτίνη, αλλά το νοσοκομείο αρνήθηκε, παρόλο που η ίδια πρότεινε να τους απαλλάξει από «κάθε ευθύνη».

Στη συνέχεια, η Τζούλι ζήτησε ιατρική συμβουλή από τον γιατρό Φρεντ Βάγκσουλ, ο οποίος αργότερα συνταγογράφησε ιβερμεκτίνη στον σύζυγό της. Αλλά το νοσοκομείο συνέχισε να αρνείται να το κάνει, με αποτέλεσμα να καταθέσει μήνυση κατά του νοσοκομείου.

«Χωρίς απολύτως τίποτα να χάσει, με ελάχιστο έως μηδενικό κίνδυνο και με τον κατηγορούμενο έτοιμο να παράσχει παρηγορητική φροντίδα, δεν υπάρχει καμία βάση για να αρνηθεί τη διαταγή και τη συνταγογράφηση του Δρ. Βάγκσουλ για χορήγηση Ιβερμεκτίνης», είπε η Τζούλι στη δήλωση.

Ο Βάγκσουλ είναι ιδρυτικό μέλος της Frontline COVID-19 Critical Care Alliance (FLCCC), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που εργάζεται κατά τη διάρκεια της πανδημίας για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πρωτοκόλλων θεραπείας για την πρόληψη της μόλυνσης από τον COVID-19 καθώς και τη θεραπεία ασθενών με COVID-19.

Τον Οκτώβριο του 2020, η FLCCC υιοθέτησε την Ιβερμεκτίνη ως βασικό φάρμακο στα πρωτόκολλά της για την πρόληψη και θεραπεία του COVID-19. Ο ιστότοπός της παραπέμπει σε πολλές πρόσφατες μελέτες που αναφέρουν ότι η ιβερμεκτίνη είναι ένα ασφαλές, αποτελεσματικό και φθηνό φάρμακο κατά του COVID-19, της νόσου που προκαλείται από τον ιό του ΚΚΚ (Κινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα).

«Η ιβερμεκτίνη είναι τόσο ασφαλής», δήλωσε ο Βάγκσουλ στο Dayton247Now. «Ουσιαστικά δεν έχει αλληλεπιδράσεις με φάρμακα και δεν έχει παρενέργειες».

Η UC Health δεν έχει απαντήσει σε αίτημα των The Epoch Times για σχόλιο. Σύμφωνα με το Ohio Capital Journal, δεν αμφισβήτησε την απόφαση του δικαστή.

Οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες αντιτίθενται στην ιβερμεκτίνη για τον COVID-19

Η ιβερμεκτίνη είναι ένα φάρμακο που έχει εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων που προκαλούνται από εσωτερικά και εξωτερικά παράσιτα. Ένας Ιάπωνας επιστήμονας και ένας Ιρλανδο-Αμερικανός επιστήμονας έλαβαν το βραβείο Νόμπελ το 2015 για την ανακάλυψη της Ιβερμεκτίνης, δεδομένης της επιτυχίας του φαρμάκου στη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας εκατομμυρίων ατόμων που έχουν προσβληθεί από παράσιτα ποταμών στις φτωχότερες περιοχές του κόσμου.

Ο κορυφαίος ιατρικός σύμβουλος του προέδρου Τζο Μπάιντεν, δρ Άντονι Φάουτσι, συμβούλεψε τους ανθρώπους να μην χρησιμοποιούν ιβερμεκτίνη για τη θεραπεία του COVID-19.

«Μην το κάνετε. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι λειτουργεί και μπορεί να έχει τοξικότητα», δήλωσε ο Φάουτσι στο CNN την Κυριακή. «Δεν υπάρχουν κλινικά στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτό λειτουργεί».

Ο Δρ Άντονι Φάουτσι απαντά στις κατηγορίες του Γερουσιαστή Ραντ Πωλ καθώς καταθέτει ενώπιον της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων της Γερουσίας, στο Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον στις 20 Ιουλίου 2021. (J. Scott Applewhite -Πισίνα/Getty Images)

 

Την περασμένη Πέμπτη, το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) εξέδωσε μια επίσημη συμβουλή για την υγεία (pdf), επαναλαμβάνοντας την αντίθεσή του στη χρήση της ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία του COVID-19.

«Η ιβερμεκτίνη δεν είναι εγκεκριμένη από τον FDA για την πρόληψη ή τη θεραπεία του COVID-19», αναφέρεται στη συμβουλή. «Το Συμβουλευτικό Πάνελ του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH) για τον COVID-19, καθορίζει επίσης ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα επί του παρόντος για τη σύσταση της Ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία του COVID-19».

«Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την κατάχρηση και την υπερδοσολογία της Ιβερμεκτίνης αυξάνονται, όπως φαίνεται από την αύξηση των κλήσεων σε κέντρα ελέγχου δηλητηριάσεων που αναφέρουν υπερδοσολογία και περισσότερους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσμενείς επιπτώσεις», συνεχίζει η συμβουλευτική.

Ο FDA προειδοποιεί στον ιστότοπό του ότι η λήψη μεγάλων δόσεων ιβερμεκτίνης είναι «επικίνδυνη και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη». Ο οργανισμός τόνισε επίσης ότι τα προϊόντα ιβερμεκτίνης για ζώα διαφέρουν από τα προϊόντα για ανθρώπους, επειδή τα ζωικά φάρμακα είναι συχνά πολύ συμπυκνωμένα.

«Τέτοιες υψηλές δόσεις μπορεί να είναι εξαιρετικά τοξικές για τον άνθρωπο», δήλωσε ο FDA.

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο SafeChat @epochtimesgreece