Τετάρτη, 17 Ιούν, 2026

Αποσύρονται οι κατηγορίες κατά Τραμπ για παρέμβαση στις εκλογές του 2020

Οι δικαστικές αρχές της Πολιτείας Τζόρτζια στις ΗΠΑ απέσυραν, χθες Τετάρτη, τις κατηγορίες εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ και δεκατεσσάρων (14) ακόμη προσώπων για απόπειρα ανατροπής των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών του 2020, βάζοντας τέλος στην τελευταία ποινική δίωξη που εκκρεμούσε εις βάρος του Αμερικανού προέδρου.

Αν και η δίκη του Τραμπ θα έπρεπε να διεξαχθεί μετά το τέλος της τρέχουσας θητείας του στην προεδρία των ΗΠΑ, δεν ίσχυε το ίδιο για τους συγκατηγορούμενούς του, μεταξύ των οποίων ο πρώην δικηγόρος του, Ρούντι Τζουλιάνι, και ο πρώην προσωπάρχης του στον Λευκό Οίκο, Μαρκ Μέντοους.

Ο εισαγγελέας Πήτερ Σκανδαλάκης, που ανέλαβε πρόσφατα την υπόθεση, πρότεινε χθες να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες και ο δικαστής Σκοτ Μακάφι αποδέχθηκε το αίτημά του.

Ο Σκανδαλάκης εκτίμησε στη γνωμοδότησή του ότι «δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική ένας εν ενεργεία πρόεδρος να υποχρεωθεί να εμφανιστεί στη Τζόρτζια για να δικαστεί», επομένως θα ήταν «μάταιο και αντιπαραγωγικό» να προχωρήσει η υπόθεση.

Παράλληλα, τόνισε ότι η απόφασή του «δεν ελήφθη από την επιθυμία του να προωθήσει κάποια ατζέντα, αλλά βασίστηκε στις πεποιθήσεις του και την κατανόηση των νόμων».

Στις 14 Νοεμβρίου, ο Σκανδαλάκης είχε ανακοινώσει ότι αναλαμβάνει την υπόθεση αυτή, καθώς δεν κατάφερε να βρει κανέναν άλλο εισαγγελέα διατεθειμένο να το πράξει.

Από την πλευρά του, ο Στηβ Σάντοου, δικηγόρος του Τραμπ, εξήρε την απόφαση του εισαγγελέα και δήλωσε ότι δεν θα έπρεπε να έχουν ασκηθεί ποτέ διώξεις εις βάρος του πελάτη του.

Στο μεταξύ δύο άλλες διώξεις που είχαν ασκηθεί σε ομοσπονδιακό επίπεδο εναντίον του Ρεπουμπλικανού  προέδρου από τον ειδικό εισαγγελέα Τζακ Σμιθ για παράνομη απόπειρα ανατροπής των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2020 και για παράνομη κατοχή διαβαθμισμένων εγγράφων μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο αποσύρθηκαν μετά την επανεκλογή του τον Νοέμβριο του 2024.

Τον Δεκέμβριο του 2024, οι δικαστικές αρχές της Πολιτείας ζήτησαν την απομάκρυνση της εισαγγελέως Φάννυ Ουίλλις, που είχε αναλάβει την υπόθεση, λόγω της στενής της σχέσης με έναν ερευνητή που είχε προσλάβει για να συμμετέχει στην έρευνα. Αν και αποσύρθηκε από την υπόθεση, η Ουίλλις αρνήθηκε να ακυρώσει τη διαδικασία, όπως ζητούσαν οι κατηγορούμενοι.

«Ο νόμος και η δικαιοσύνη επικράτησαν στη μεγάλη Πολιτεία της Τζόρτζια, με την πλήρη ακύρωση του κυνηγιού μαγισσών από τη διεφθαρμένη Φάννυ Ουίλλις εναντίον μου και εναντίον άλλων μεγάλων Αμερικανών πατριωτών», είχε σχολιάσει τότε ο Τραμπ στο Truth Social, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του ότι οι εκλογές του 2020 ήταν «στημένες» υπέρ του Δημοκρατικού Τζο Μπάιντεν.

Τέσσερα από τα δεκαεννέα (19) πρόσωπα εναντίον των οποίων είχαν ασκηθεί αρχικά διώξεις, στις 14 Αυγούστου 2023, βάσει νόμου της Τζόρτζια για το οργανωμένο έγκλημα, δήλωσαν ένοχοι και είχαν καταδικαστεί σε μειωμένες ποινές, χωρίς φυλάκιση, με αντάλλαγμα την κατάθεσή τους σε μελλοντική δίκη των άλλων κατηγορουμένων.

Η έρευνα ξεκίνησε μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε τον Ιανουάριο του 2021 ο Τραμπ — η οποία διέρρευσε στον Τύπο — στη διάρκεια της οποίας ζητούσε από υψηλόβαθμο αξιωματούχο της Τζόρτζια να «βρει» τις περίπου 12.000 ψήφους που έλειπαν προκειμένου να κερδίσει τους δεκαέξι μεγάλους εκλέκτορες της Πολιτείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λίλιθ και Εύα: Ίδιο πρόσωπο ή διαφορετικές μορφές;

Η Λίλιθ και η Εύα είναι δύο ξεχωριστές μορφές στη θρησκευτική και μυθολογική παράδοση, με διαφορετική προέλευση και ρόλο. Η Εύα παρουσιάζεται στη Βίβλο (Βιβλίο της Γένεσης) ως η πρώτη γυναίκα και δεύτερος άνθρωπος που δημιούργησε ο Θεός, σύζυγος του Αδάμ και μητέρα της ανθρωπότητας. Αντίθετα, η Λίλιθ εμφανίζεται σε μεταγενέστερους θρύλους και κείμενα ως ένας δαίμονας – σε ορισμένες παραδόσεις, μάλιστα, περιγράφεται ως η πρώτη σύζυγος του Αδάμ πριν από την Εύα. Παρακάτω εξετάζουμε ποια είναι η Λίλιθ και ποια η Εύα, τις αναφορές τους σε διάφορες πηγές (βιβλικές, γνωστικές, εβραϊκές, μυθολογικές) και αν υπήρξε ποτέ ταύτιση ή σύγχυση μεταξύ τους. Τέλος, επισημαίνουμε τις διαφορές στην ερμηνεία τους ανά παράδοση (ιουδαϊκή, χριστιανική, γνωστική).

Ποια είναι η Λίλιθ;

Η Λίλιθ κατάγεται από τις αρχαίες παραδόσεις της Μεσοποταμίας. Θεωρείται ένας μυθικός θηλυκός δαίμονας της νύχτας που συνδέεται με τον άνεμο και βλάπτει τα παιδιά. Στα εβραϊκά κείμενα, όπως το Ταλμούδ και τα Μιδράς, η Λίλιθ επίσης εμφανίζεται ως δαίμονας της νύχτας. Μια από τις πρώτες ιστορικές αναφορές της εντοπίζεται στην εβραϊκή Βίβλο: στο βιβλίο του προφήτη Ησαΐα γίνεται λόγος (στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο) για έναν δαίμονα της ερήμου με το όνομα «Λίλιθ», δηλαδή έναν έρημο βρικόλακα ή πνεύμα που αποφεύγει ο προφήτης. Παρομοίως, η Λίλιθ μνημονεύεται και σε κείμενα του Κουμράν (χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας) ως δαιμονική μορφή της ερήμου.

Στη μετέπειτα εβραϊκή λαογραφία και μυστικιστική παράδοση, ο θρύλος της Λίλιθ αναπτύχθηκε πολύ περισσότερο. Κατά τον Μεσαίωνα, εμφανίζεται η αφήγηση ότι η Λίλιθ ήταν η πρώτη σύζυγος του Αδάμ – μια παράδοση που επιχειρεί να λύσει το «γρίφο» των δύο διηγήσεων της Γένεσης για τη δημιουργία της γυναίκας. Συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης ο Θεός πλάθει τον άνδρα και τη γυναίκα ταυτόχρονα, ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο ο Αδάμ παρουσιάζεται μόνος και αργότερα δημιουργείται η Εύα από το πλευρό του. Έτσι, γεννήθηκε ο μύθος ότι η πρώτη γυναίκα που πλάστηκε μαζί με τον Αδάμ ήταν η Λίλιθ, ίση με αυτόν αφού και οι δύο φτιάχτηκαν από χώμα, σε αντίθεση με τη μεταγενέστερη Εύα, που πλάστηκε από το πλευρό του Αδάμ.

Σύμφωνα με τον μεσαιωνικό αυτό μύθο (που αποτυπώνεται σε κείμενα όπως το Alphabetum Siracidis ή «Αλφαβητάριο του Μπεν Σιρά»), η Λίλιθ δεν δέχθηκε να υποταχθεί στον Αδάμ. Όταν ο Αδάμ προσπάθησε να την εξουσιάσει, εκείνη πρόφερε το ανείπωτο όνομα του Θεού (το Τετραγράμματο) και απέκτησε φτερά, διαφεύγοντας από τον Κήπο της Εδέμ. Ο θρύλος αναφέρει πως ο Θεός έστειλε αγγέλους να τη μεταπείσουν, όμως η Λίλιθ προτίμησε την ελευθερία της στην έρημο παρά να επιστρέψει υποταγμένη. Ως συνέπεια, ορίστηκε ότι εκατό από τα παιδιά που θα γεννά καθημερινά θα πεθαίνουν, και έτσι η Λίλιθ παρουσιάζεται και ως δαίμονας που σκοτώνει βρέφη (κάτι που αντανακλά τη λαϊκή ερμηνεία της ως μίας από τις Λαμαστού/Λίλιθ δαιμόνισσες). Ο Αδάμ, μόνος πλέον, έλαβε από τον Θεό μια νέα σύζυγο – την Εύα – που θα ήταν υποτακτική και συμβατή με αυτόν.

Μετά την αποχώρησή της από την Εδέμ, η Λίλιθ στη μεσαιωνική και καβαλιστική παράδοση εξελίσσεται σε αρχέτυπο δαιμονικής θηλυκής μορφής. Στα καβαλιστικά κείμενα παρουσιάζεται ως σύζυγος ή σύντροφος του δαίμονα Σαμαέλ (που ταυτίζεται με τον Εωσφόρο) και θεωρείται η θηλυκή έκφρασή του, καθώς και προσωποποίηση του Πειρασμού. Περιγράφεται ως το πρώτο σούκουμπους (θηλυκό δαιμονικό ον) που επιτέθηκε σεξουαλικά στον Αδάμ όσο εκείνος κοιμόταν. Επίσης αποκαλείται «μητέρα των δαιμόνων» σε ορισμένες παραδόσεις και συχνά συνδέεται με άλλα κακοποιά πνεύματα.

Στον πίνακα «Η πτώση των πρωτοπλάστων» (περ. 1480) του Hugo van der Goes, το φίδι που προσφέρει τον απαγορευμένο καρπό στον Αδάμ και την Εύα στον Κήπο της Εδέμ απεικονίζεται με γυναικείο πρόσωπο, ενσαρκώνοντας τη Λίλιθ ως πειρασμό. Λάδι σε ξύλο βελανιδιάς, 32,2 x 21,9 εκ. Kunsthistorisches Museum, Βιέννη. (Public Domain)

 

Στη χριστιανική παράδοση, η Λίλιθ δεν περιλαμβάνεται στον επίσημο κανόνα της Αγίας Γραφής. Οι Χριστιανοί ταυτίζουν συνήθως την πτώση του ανθρώπου αποκλειστικά με την Εύα και τον Όφι, χωρίς αναφορά σε προηγούμενη γυναίκα. Ωστόσο, μεσαιωνικοί λόγιοι και καλλιτέχνες, επηρεασμένοι από εβραϊκές πηγές απεικόνισαν το φίδι της Εδέμ με γυναικεία μορφή, θεωρώντας το ως σύμβολο της Λίλιθ που δελέασε την Εύα. Έτσι, η Λίλιθ εμφανίζεται έμμεσα στη χριστιανική τέχνη ως ο θηλυκός Όφις που εξαπατά το ανθρώπινο ζευγάρι. Κάποια απόκρυφα ή λαϊκά χριστιανικά κείμενα δανείστηκαν τον μύθο της Λίλιθ – για παράδειγμα, αναφορές στη Λίλιθ υπάρχουν σε μεσαιωνικούς εξορκισμούς και φυλαχτά για τα παιδιά με την επιγραφή «Ξόρκισε τη Λίλιθ». Όμως, επίσημα, η Εκκλησία δεν την αναγνωρίζει ως ιστορικό πρόσωπο. Η μόνη βιβλική μνεία του ονόματος θεωρείται η προφητεία του Ησαΐα που αναφέραμε, την οποία οι αρχαίες ελληνικές και λατινικές μεταφράσεις απέδωσαν ως «λάμια» ή «σύριγξ», δηλαδή κάποιο δαιμονικό πλάσμα της ερήμου.

Ποια είναι η Εύα;

Η Εύα είναι κεντρικό πρόσωπο της βιβλικής αφήγησης για τη δημιουργία. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (βιβλίο της Γένεσης), η Εύα ήταν η πρώτη γυναίκα και ο δεύτερος άνθρωπος που έπλασε ο Θεός – δημιουργήθηκε μετά τον πρωτόπλαστο Αδάμ ως σύντροφός του. Ο Θεός έπλασε την Εύα κατά την έκτη ημέρα της δημιουργίας. Στο κείμενο της Γένεσης (δεύτερη διήγηση της δημιουργίας), περιγράφεται ότι ο Θεός έριξε τον Αδάμ σε βαθύ ύπνο, πήρε ένα από τα πλευρά του και από αυτό διαμόρφωσε τη γυναίκα. Ο Αδάμ ονόμασε τη σύζυγό του «Εύα» (στα εβραϊκά Χαββά/Chawwah), όνομα που σημαίνει «ζωή».

Μετά τη δημιουργία της, η Εύα ζούσε μαζί με τον Αδάμ στον Κήπο της Εδέμ. Η βιβλική αφήγηση της Πτώσης περιγράφει ότι η Εύα ήταν εκείνη που πρώτα πείστηκε από τον Όφι (το φίδι) να δοκιμάσει τον απαγορευμένο καρπό από το Δένδρο της Γνώσης, και έπειτα έδωσε και στον Αδάμ να φάει. Η ανυπακοή προς την εντολή του Θεού, καθώς και η απόπειρα συγκάλυψης του παραπτώματος είχαν ως συνέπεια την έξωση του ζεύγους από τον Παράδεισο. Η Εύα, σύμφωνα με τη χριστιανική και ιουδαϊκή θεολογία, συμμετείχε έτσι στην είσοδο της αμαρτίας στον κόσμο (αν και η χριστιανική παράδοση τονίζει ότι ο Αδάμ φέρει εξίσου την ευθύνη για την Πτώση). Μετά την έξοδό τους από την Εδέμ, ο Αδάμ και η Εύα απέκτησαν παιδιά – τους γιους Κάιν, Άβελ και Σηθ, καθώς και άλλους γιους και θυγατέρες σύμφωνα με τη Γένεση. Η Εύα θεωρείται, λοιπόν, προμήτωρ ολοκλήρου του ανθρώπινου γένους.

Στην Ιουδαϊκή παράδοση, η Εύα (Χαββά) εκλαμβάνεται κυριολεκτικά ως η πρώτη γυναίκα που έπλασε ο Θεός και δεν υπάρχει στη Γραφή καμία νύξη για την ύπαρξη άλλης γυναίκας πριν από αυτήν. Εντούτοις, οι Ραββίνοι γνώριζαν τον μύθο της Λίλιθ μέσω των Μιδράς και άλλων κειμένων, και κάποιοι σχολιαστές τον ανέφεραν για να εξηγήσουν τις δύο αφηγήσεις της Γένεσης. Ωστόσο, στις επίσημες ιουδαϊκές γραφές (Τανάκ) η Εύα είναι μοναδική σύζυγος του Αδάμ.

Στη Χριστιανική παράδοση, η θεολογία για την Εύα βασίζεται στη βιβλική αφήγηση. Οι Πατέρες της Εκκλησίας (π.χ. ο Αυγουστίνος, ο Αμβρόσιος) χρησιμοποιούσαν συχνά το παράδειγμα της Εύας για να συζητήσουν το προπατορικό αμάρτημα και την τάξη των φύλων. Η Εύα θεωρήθηκε «δευτερεύουσα» σε σχέση με τον Αδάμ (δημιουργημένη από αυτόν και μετά από αυτόν) και ευάλωτη στον πειρασμό, γεγονός που συνετέλεσε σε μια αρνητική αντίληψη για τη θηλυκή φύση στις παλαιότερες χριστιανικές κοινωνίες. Αυτή η αντίληψη – ότι η Εύα ήταν αδύναμη και υπεύθυνη για την πτώση του ανθρώπου – κυριάρχησε για αιώνες, συνδέοντας τη γυναικεία φύση με την ανυπακοή και το κακό. Φυσικά, η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία δεν δέχονται κανέναν εναλλακτικό μύθο (όπως της Λίλιθ) εντός της δογματικής τους διδασκαλίας – η Εύα είναι η μοναδική πρωτόπλαστη γυναίκα στη χριστιανική πίστη, και μάλιστα τιμάται (μαζί με τον Αδάμ) ως προμήτωρ της ανθρωπότητας, που τελικά συγχωρέθηκε μέσω του σχεδίου της σωτηρίας.

Στον Γνωστικισμό (γνωστικές χριστιανικές αιρέσεις των πρώτων αιώνων), η μορφή της Εύας επανερμηνεύεται ριζικά. Οι γνωστικοί ανέπτυξαν μύθους όπου η Εύα δεν είναι μια απλή παραπλανημένη γυναίκα, αλλά αντιθέτως μια αποκάλυψη της θείας σοφίας προς όφελος του ανθρώπου. Για παράδειγμα, σε ένα γνωστικό κείμενο της βιβλιοθήκης του Ναγκ Χαμαντί («Υπόσταση των Αρχόντων» ή «Περί της Προέλευσης του Κόσμου»), αναφέρεται ότι η θεϊκή σοφία (Σοφία) έστειλε την κόρη της που ονομάζεται Ζωή (Εύα) ως καθοδηγήτρια για να δώσει πνοή και γνώση στον Αδάμ, που μέχρι τότε ήταν άψυχος. Με άλλα λόγια, η Εύα στον γνωστικό μύθο είναι η ζωοποιός δύναμη που βοηθά τον Αδάμ να αποκτήσει ψυχή και φώτιση. Οι ρόλοι αντιστρέφονται σε σχέση με τη Γένεση: εδώ, η Εύα δίνει ζωή στον Αδάμ αντί να προέρχεται από αυτόν. Επιπλέον, στους γνωστικούς κύκλους, ο όφις που έφερε τη γνώση παρουσιάζεται συχνά θετικά, και η Εύα μαζί με το φίδι θεωρούνται σύμμαχοι που προσπάθησαν να χειραφετήσουν τον άνθρωπο από τον άγνοια του ψευδοδημιουργού (του «Δημιουργού/Γιαχβέ» που ταυτίζεται με κατώτερη οντότητα). Έτσι, η γνωστική Εύα εμφανίζεται ως μορφή φωτός, ένας οδηγός και δάσκαλος της ανθρωπότητας – πολύ διαφορετική από την  Εύα της Ορθόδοξης παράδοσης. Αντίστοιχα, στον γνωστικισμό η Λίλιθ δεν παίζει πρωτεύοντα ρόλο – μερικές γνωστικές παραδόσεις τη μνημονεύουν ως δαιμονικό ον ή τη συγχέουν με άλλες σκοτεινές θηλυκές μορφές, αλλά δεν ταυτίζεται με την Εύα.

Σχέση μεταξύ Λίλιθ και Εύας

Παρά κάποιες επιφανειακές συνδέσεις στους μύθους, η Λίλιθ και η Εύα δεν θεωρούνται ποτέ το ίδιο πρόσωπο στις παραδόσεις που τις μνημονεύουν. Αντίθετα, παρουσιάζονται ως δύο διαφορετικές μορφές με διακριτούς ρόλους:

  • Στην εβραϊκή μυθολογία, η Λίλιθ και η Εύα είναι διαφορετικά πρόσωπα. Η Λίλιθ εμφανίζεται σε αποκρυφιστικές και λαογραφικές διηγήσεις ως προηγούμενη σύζυγος του Αδάμ, η οποία όμως έφυγε και αντικαταστάθηκε από την Εύα. Δεν υπάρχει ταύτιση: η Εύα παραμένει η ευλογημένη μητέρα των ανθρώπων, ενώ η Λίλιθ είναι ένας έκπτωτος δαίμονας. Μάλιστα, σε ορισμένους ραββινικούς θρύλους, μετά την Πτώση η Εύα θεωρείται σύμβολο υπακοής (ή έστω μετάνοιας), σε αντίθεση με τη Λίλιθ που συμβολίζει την ανυπακοή και την ανταρσία.

  • Στη χριστιανική παράδοση, η Λίλιθ δεν περιλαμβάνεται καθόλου στην επίσημη αφήγηση – η Εύα είναι η μοναδική γυναίκα στην ιστορία της δημιουργίας. Ορισμένοι χριστιανοί λόγιοι του Μεσαίωνα γνώριζαν τον μύθο της Λίλιθ, αλλά τον αντιμετώπισαν ως λαϊκό θρύλο ή ως αλληγορία του κακού. Σε μεσαιωνικές εικόνες, όπως είδαμε, η Λίλιθ παρουσιάζεται μεταφορικά ως το φίδι που εξαπάτησε την Εύα, υπογραμμίζοντας έτσι τη διάκριση μεταξύ των δύο: η Εύα είναι η απατηθείσα, ενώ η Λίλιθ ο απατηλός πειρασμός. Η Εκκλησία ποτέ δεν συνέδεσε δογματικά τη Λίλιθ με την Εύα.

  • Στη γνωστική παράδοση, οι γνωστικοί δημιούργησαν εντελώς διαφορετικούς ρόλους για την Εύα, αποδίδοντάς της θετική σημασία, ενώ η Λίλιθ είτε δεν εμφανίζεται είτε αντιμετωπίζεται ως μία κατώτερη δαιμονική δύναμη ανεξάρτητη από την Εύα. Για παράδειγμα, στα γνωστικά κείμενα η Εύα (ή Ζωή) είναι έκφανση της θεϊκής σοφίας, ενώ η Λίλιθ μπορεί να ταυτίζεται με σκοτεινά πνεύματα που αντιστρατεύονται το φως. Δεν υπάρχει σύγχυση μεταξύ τους – αντιθέτως, στον γνωστικό μύθο η Εύα παρουσιάζεται σαν μια «άλλη Εύα» φωτεινή και αγαθή, διακριτή από την εικόνα της Εύας της Γένεσης. Σε ένα σημείο του γνωστικού μύθου, μάλιστα, η Εύα γελάει με τους σκοτεινούς Άρχοντες και κρύβεται μέσα στο Δέντρο της Γνώσης, αφήνοντας ένα ομοίωμά της δίπλα στον Αδάμ – δηλαδή οι γνωστικοί έβλεπαν την «Εύα της Γένεσης» ως ψεύτικη εικόνα που επιβλήθηκε, ενώ η πραγματική ουράνια Εύα ήταν ένα πνεύμα σοφίας κρυμμένο στο Δέντρο. Σε κανένα σημείο, όμως, δεν θεωρούν ότι η Λίλιθ και η Εύα είναι το ίδιο ον· η κάθε μία υπηρετεί διαφορετικό ρόλο στον μύθο.

Συνοψίζοντας, η Λίλιθ και η Εύα είναι διαφορετικές μορφές σε όλες τις θρησκευτικές, μυθολογικές και ιστορικές πηγές. Η Εύα ανήκει στην επίσημη βιβλική ιστορία ως η πρώτη γυναίκα και μητέρα όλων των ανθρώπων. Η Λίλιθ, αντίθετα, προέρχεται από εξωβιβλικές παραδόσεις – μια δαιμονική μορφή που έγινε αντικείμενο λαογραφίας και μυστικισμού. Παρότι κάποιοι μελετητές έχουν αποκαλέσει τη Λίλιθ «η πρώτη Εύα» για να τονίσουν ότι παρουσιάζεται ως η πρώτη γυναίκα πριν από την Εύα, αυτός ο χαρακτηρισμός είναι συμβολικός. Δεν σημαίνει ότι οι δύο μορφές ταυτίζονται, αλλά ότι η Λίλιθ θεωρείται μια προγενέστερη εναλλακτική αφήγηση της πρώτης γυναίκας. Σε όλες τις παραδόσεις, η Λίλιθ και η Εύα παραμένουν διακριτές: η Λίλιθ αντιπροσωπεύει την ανυπότακτη, σκοτεινή όψη (συχνά δαιμονοποιημένη), ενώ η Εύα – παρά τα λάθη της – ενσωματώνει την ανθρώπινη προγονική φιγούρα από την οποία κατάγεται το ανθρώπινο γένος. Δεν υπήρξε ποτέ επίσημη ταύτιση της μίας με την άλλη στις θεολογικές διδασκαλίες των μεγάλων θρησκευτικών παραδόσεων. Αντίθετα, κάθε παράδοση αναγνωρίζει ότι πρόκειται για ξεχωριστά πρόσωπα: η Λίλιθ ως μύθος ή πνεύμα και η Εύα ως ιστορικό (για τους πιστούς) πρόσωπο. Οι διαφορές στην ερμηνεία τους – από την εβραϊκή λαογραφία μέχρι τη χριστιανική θεολογία και τις γνωστικές κοσμογονίες – επιβεβαιώνουν ακριβώς αυτή τη διάκριση και τον ιδιαίτερο συμβολισμό που φέρει καθεμιά.

Ο αμερικανικός σχεδιασμός πίσω από τη νέα Ελευσίνα

Η νέα νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Ανάπτυξης, που κατατέθηκε στη Βουλή, επιτρέπει στην ONEX να επεκτείνει τις δραστηριότητές της πέρα από τη ναυπηγοεπισκευή, εντάσσοντας στον σχεδιασμό εμπορική και ενεργειακή λειτουργία, καθώς και λιμενικό έργο σε στρατηγικό επίπεδο. Με το νέο σχέδιο για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, θα μπορούν να μεταφέρονται προϊόντα όπως LNG, containers και χύδην φορτία, ενώ θα υπάρξει και σύνδεση με το Θριάσιο που μετατρέπεται σε κόμβο logistics όπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελευσίνα δεν θα είναι πλέον μόνο χώρος συντήρησης πλοίων, αλλά πολυ-τομεακός κόμβος με διεθνείς προεκτάσεις.

Στο πλαίσιο της ρύθμισης παραχωρούνται επιπλέον 400 στρέμματα, ώστε να αναπτυχθούν νέες λιμενικές, εμπορικές και αμυντικές υποδομές. Η κίνηση αυτή ανοίγει χώρο για νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ενισχύει τη ναυπηγική δυναμικότητα και επιτρέπει στο λιμάνι να λειτουργήσει ανεξάρτητα και εμπορικά.

Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση δίνεται η δυνατότητα στην Αμερικανική Αναπτυξιακή Τράπεζα (DFC) να χρηματοδοτήσει τις επιπλέον εργασίες.

Όπως έχει δηλώσει το υπουργείο Ανάπτυξης, η προσπάθεια αυτή είναι «προς όφελος των εργαζομένων, της ανάπτυξης και της πατρίδας».

Δεύτερος Πειραιάς στη Δυτική Αττική

Η θέση της Ελευσίνας, με άμεση πρόσβαση σε κεντρικούς άξονες, σιδηροδρομικές υποδομές και σε διεθνές δίκτυο εμπορίου, την καθιστά μοναδική πύλη προς την Ευρώπη. Προβάλλεται ως ένας δυτικός εμπορικός πόλος, σε επίπεδο logistics, ενέργειας, αμυντικής βιομηχανίας και ναυτιλιακών υπηρεσιών.

Πηγές του υπουργείου Ανάπτυξης τονίζουν ότι το νέο σχέδιο συμπληρώνει το Λιμάνι του Πειραιά, δεν στοχεύει στην αντικατάστασή του.

Η Ελευσίνα αλλάζει ρόλο. Από μια πόλη με βιομηχανικό παρελθόν και περιβαλλοντική κόπωση, επαναπροσδιορίζεται ως πυλώνας της δυτικής πύλης της Ευρώπης. Η επένδυση του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ για το νέο λιμάνι, σε συνδυασμό με τις αναβαθμίσεις των ναυπηγείων και των σιδηροδρομικών-οδικών υποδομών, αποτελεί τον πυρήνα μιας γεωπολιτικής αναδιάταξης που έχει στραμμένο πάνω της το βλέμμα της Ουάσιγκτον.

Το σχέδιο έχει την ονομασία Διάδρομος Δυτικής Αττικής (Western Attica Corridor), και η σημασία του ξεπερνά κατά πολύ τα ελληνικά σύνορα. Το λιμάνι των 800 στρεμμάτων πρόκειται να αποτελέσει τη νέα θαλάσσια πύλη της Δύσης.

Στην ιδιοκτησία της ONEX, το νέο λιμάνι προσθέτει στην Ελευσίνα: υποδομές εμπορευματοκιβωτίων, ενεργειακές εγκαταστάσεις, κέντρα αποθήκευσης και υποστήριξης, άμεση σύνδεση με το Θριάσιο. Για πρώτη φορά η Ελλάδα αποκτά ενιαίο δίκτυο λιμένα-logistics που μπορεί να ανταγωνιστεί μεγάλες μεσογειακές πύλες μεταφορών.

Το Θριάσιο αναμένεται να αποτελέσει την αποθήκη της Ευρώπης στη Μεσόγειο. Ο εμπορευματικός κόμβος στο Θριάσιο, με 400.000 παλετοθέσεις και σιδηροδρομική πρόσβαση σε βόρειους διαδρόμους αναμένεται να επιταχύνει τη ροή των φορτίων προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη, να μειώσει την εξάρτηση από ενδιάμεσες χώρες και να φέρει την αναβάθμιση της Ελλάδας ως ευρωπαϊκού logistics hub.

Η Ελευσίνα, μαζί με την Αλεξανδρούπολη και τον Πειραιά, σχηματίζουν ένα τρίγωνο ενεργειακής και εμπορικής ισχύος.

Υποδομές που ξεμπλοκάρουν

Το project ενεργοποιεί παγωμένα έργα και την επανεκκίνηση κρίσιμων μεταφορικών δικτύων, όπως η σύνδεση της Λεωφόρου Σχιστού με την Αττική οδό που αφορά την ευρύτερη ζώνη Σκαραμαγκά/Πέραμα/Ναυπηγείων, με στόχο την καλύτερη πρόσβαση στις υποδομές (λιμάνι, logistis hub, σιδηρόδρομος κλπ), η αξιοποίηση υπόγειων σηράγγων στη λίμνη Κουμουνδούρου, που σχεδιάστηκαν για να συνδέσουν την περιοχή Σκαραμαγκά/Πειραιά/Εθνική οδό με την Αττική οδό — ένα σημαντικό οδικό, μεταφορικό δίκτυο, για το οποίο οι εργασίες ξεκίνησαν το 1991 με προβλεπόμενη παράδοση το 2003, αλλά έμειναν στάσιμες και δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Θα ενισχυθεί, επίσης, ένας σιδηροδρομικός σταθμός εντός της ζώνης του λιμένα. Το πρόσφατο νέο νομοθετικό πλαίσιο και οι κινήσεις των διαχειριστών προβλέπουν σιδηροδρομική σύνδεση των ναυπηγείων-λιμένα Ελευσίνας με το δίκτυο του Θριάσιου Εμπορευματικού Κέντρου και μέσω αυτού με το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Δηλαδή , η πρόθεση είναι να μετεξελιχθεί το λιμάνι σε hub με σιδηροδρομική πύλη, ώστε να συνδέεται εμπορευματικά και λογιστικά με το Θριάσιο και πέραν αυτού.

Ο αμυντικός βραχίονας

Τα Ναυπηγεία Ελευσίνας αναβαθμίζονται με δυνατότητα ναυπήγησης πολεμικών πλοίων έως 40.000 τόνων, ενισχύοντας αποφασιστικά την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και τις διαταλαντικές συνεργασίες.

Η πιστοποίηση της ONEX από τις ΗΠΑ για υπηρεσίες του 6ου Αμερικανικού Στόλου δείχνει ότι η Ελευσίνα αποκτά ρόλο-κλειδί στον Νατοϊκό σχεδιασμό.

Η χρηματοδότηση των 125 εκατομμυρίων δολαρίων από τη U.S. International Development Finance Corporation εντάσσει το έργο σε μια ευρύτερη στρατηγική: διασφάλιση θαλάσσιων και χερσαίων διαδρομών του ΝΑΤΟ, ενίσχυση ενεργειακής ασφάλειας, νέα πύλη εμπορικής πρόσβασης προς την Ουκρανία και την Ανατολική Ευρώπη. Πρόκειται λοιπόν για γεωπολιτική αναδιάταξη.

Ο Διάδρομος Δυτικής Αττικής δεν περιορίζεται στη Δυτική Αττική. Σχεδιάζεται η προέκτασή του έως την Αλεξανδρούπολη, η οποία αποτελεί κρίσιμο συμφέρον για ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Το δίκτυο μετατρέπεται έτσι σε διάδρομο εμπορίου και στρατιωτικής υποστήριξης από τη Μεσόγειο έως τη Μαύρη Θάλασσα. Η Ελλάδα γίνεται γέφυρα της Δύσης σε μια περιοχή που αναδιαμορφώνεται από πολεμικές συγκρούσεις και μεγάλες δυνάμεις.

Τι σημαίνει για τους πολίτες

Η περιοχή που μέχρι χθές χαρακτηριζόταν περιβαλλοντικά φορτισμένη και υποβαθμισμένη προσελκύει πλέον νέες επενδύσεις, δημιουργεί χιλιάδες θέσεις εργασίας, βλέπει τις υποδομές της να αναβαθμίζονται θεαματικά.

Ταυτόχρονα, όμως, εγείρονται ερωτήματα: Πόσο θα προστατευθεί το περιβάλλον; Πώς θα διασφαλιστεί η διαφάνεια στις συμβάσεις; Θα ωφεληθούν πραγματικά οι τοπικές κοινωνίες ή μόνο οι μεγάλοι όμιλοι;

Τα έργα αναμένεται να ξεκινήσουν εντός του 2026 και να ολοκληρωθούν μέσα σε τρία χρόνια. Η Ελευσίνα από εργατοτεχνικό κέντρο της βαριάς βιομηχανίας περνά στην προηγμένη εποχή της άμυνας και των logistics, αποκτώντας διεθνή ρόλο.

Εάν υλοποιηθεί στον χρόνο και στην κλίμακα που ανακοινώνεται, η Ελλάδα μετατρέπεται σε βασική πύλη εμπορίου και ασφάλειας της Ευρώπης· η Δυτική Αττική θα αλλάξει ταυτότητα και μέλλον και η γεωπολιτική σημασία της χώρας εντός του ΝΑΤΟ θα ενισχυθεί κατακόρυφα.

Το νέο λιμάνι και ο Διάδρομος Δυτικής Αττικής φέρνουν την Ελλάδα στο επίκεντρο ενός σχεδίου όπου εμπόριο, άμυνα και γεωπολιτική ασφάλεια συγκλίνουν σε έναν ενιαίο άξονα, που καθορίζει το μέλλον της περιοχής. Η ανάπτυξη υπόσχεται αναγέννηση, αλλά απαιτεί σύγχρονα συστήματα αντιρρύπανσης και διαφάνειας στα έργα ώστε να διασφαλιστεί ότι η νέα εποχή δεν θα επαναλάβει λάθη του παρελθόντος.

Διαφορές motocross, enduro και cross-country: Αναλυτικός οδηγός

Οι τρεις αυτές μορφές off-road μοτοσικλετισμού – motocross (MX)enduro και cross-country (XC) – μπορεί να μοιάζουν εκ πρώτης όψεως, αλλά διαφέρουν ουσιαστικά σε έδαφος, φιλοσοφία αγώνων, τεχνικά χαρακτηριστικά μοτοσικλετών και απαιτήσεις από τον αναβάτη. Το motocross επικεντρώνεται στην ταχύτητα και τα άλματα σε κλειστές πίστες, το enduro δοκιμάζει την αντοχή και την τεχνική σε φυσικό έδαφος για ώρες ή ημέρες, ενώ το cross-country συνδυάζει στοιχεία και των δύο με έμφαση στη συνεχή κίνηση σε μεγάλους γύρους μέσα σε ποικίλο περιβάλλον.

Τύπος εδάφους και περιβάλλον αγώνα

Η πιο θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των τριών κατηγοριών έγκειται στο περιβάλλον όπου λαμβάνουν χώρα οι αγώνες και οι προπονήσεις. Το motocross διεξάγεται αποκλειστικά σε κλειστές, ειδικά διαμορφωμένες πίστες με τεχνητά εμπόδια, άλματα, στροφές με κλίση  και ενότητες ρυθμού. Οι πίστες αυτές σχεδιάζονται για να προσφέρουν θεαματικά άλματα – οι επαγγελματίες αναβάτες μπορούν να φτάσουν ύψος έως περίπου 10,5 μέτρα και να διανύσουν 21 μέτρα στον αέρα. Το έδαφος είναι συνήθως ένα μείγμα χώματος, λάσπης και χλόης, προετοιμασμένο και συντηρημένο για συνεπή συνθήκες.​

Αντίθετα, το enduro λαμβάνει χώρα σε φυσικό ανώμαλο έδαφος, που περιλαμβάνει δάση, βουνά, ποτάμια, βράχους, ρίζες δέντρων, απότομες ανηφόρες και κατηφόρες. Οι διαδρομές enduro είναι γενικά μακριές και ποικίλες, και συχνά εκτείνονται σε φυσικά μονοπάτια που διασχίζουν ορεινές περιοχές, δασικούς δρόμους και περιοχές με φυσικά εμπόδια όπως κορμούς δέντρων που έχουν πέσει. Το enduro μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τμήματα σε δημόσιους δρόμους, γι’ αυτό οι μοτοσικλέτες enduro είναι συνήθως νόμιμες για χρήση σε δρόμο.​

Το cross-country βρίσκεται κάπου στη μέση: διεξάγεται σε μεικτό έδαφος που συνδυάζει δασικά μονοπάτια, ανοιχτούς χώρους, χωράφια, λασπωμένα περάσματα και μερικές φορές ενότητες που μοιάζουν με motocross. Οι διαδρομές XC είναι συνήθως κλειστοί μεγάλοι γύροι μήκους 10-30 χιλιομέτρων που διασχίζουν ποικίλο φυσικό έδαφος. Σε αντίθεση με το motocross που έχει προβλέψιμα εμπόδια, το cross-country περιλαμβάνει αναπάντεχο φυσικό έδαφος, αλλά δεν είναι τόσο ακραίο όσο το hard enduro.​

Μορφή και διάρκεια αγώνων

Η δομή των αγώνων διαφέρει δραματικά μεταξύ των τριών κατηγοριών. Οι αγώνες motocross είναι σχετικά σύντομοι και έντονοι, διαρκώντας τυπικά 15-30 λεπτά. Οι αναβάτες ξεκινούν ταυτόχρονα (mass start) και αγωνίζονται δίπλα-δίπλα σε πολλαπλούς γύρους της πίστας, με έμφαση στην ταχύτητα, τα προσπεράσματα και τη διατήρηση της θέσης.​

Το enduro είναι σχεδιασμένο για να δοκιμάσει την αντοχή και μπορεί να διαρκέσει είτε 2-8 ώρες σε μία μέρα είτε να εκτείνεται σε πολλές ημέρες. Η μορφή του enduro περιλαμβάνει χρονομετρημένες ειδικές διαδρομές (special stages) που συνδέονται με μη χρονομετρημένα μεταφορικά τμήματα (liaison ή transfer stages). Οι αναβάτες ξεκινούν ατομικά σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα (συνήθως με 10-30 δευτερόλεπτα χρονική απόσταση μεταξύ τους) και πρέπει να διατηρήσουν προκαθορισμένο χρονοδιάγραμμα, φτάνοντας σε σημεία ελέγχου στην ώρα τους. Καθυστερήσεις μετατρέπονται σε ποινές βαθμών, και ο αναβάτης με τους λιγότερους βαθμούς κερδίζει. Σημαντικοί διεθνείς αγώνες όπως το International Six Days Enduro (ISDE) μπορεί να έχουν διάρκεια έως και 6 ημερών.​

Το cross-country διαρκεί συνήθως 1-3 ώρες. Οι αναβάτες εκκινούν μαζικά (mass start) ή σε κύματα ανά κατηγορία και προσπαθούν να ολοκληρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους γύρους εντός του χρονικού ορίου. Οι διαδρομές XC μπορεί να είναι αρκετά μεγάλες, με 10 έως 30 χιλιόμετρα ανά γύρο. Στο GNCC (Grand National Cross Country), οι διαδρομές μπορούν να φτάσουν τα 19 χιλιόμετρα. Οι αναβάτες ξεκινούν συνήθως σε σειρές ανά κατηγορία με χρονικά διαστήματα 30 δευτερολέπτων, με τους ταχύτερους να ξεκινούν πρώτοι. Νικητής είναι αυτός που ολοκληρώνει τους περισσότερους γύρους εντός χρόνου.​

Τεχνικά χαρακτηριστικά μοτοσικλετών

Οι μοτοσικλέτες για κάθε κατηγορία έχουν διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές, προσαρμοσμένες στις ανάγκες του αθλήματος. Οι μοτοσικλέτες motocross είναι κατασκευασμένες για ταχύτητα και άλματα, και με μικρό βάρος. Χαρακτηριστικές προδιαγραφές περιλαμβάνουν βάρος 92-105 kg χωρίς καύσιμα. Η ανάρτηση είναι σκληρή (περίπου 310mm εμπρός) για να αντέχει σε μεγάλα άλματα και να παρέχει ακριβή χειρισμό. Το ντεπόζιτο καυσίμου είναι μικρό (6.3-7.2 λίτρα) επειδή οι αγώνες είναι σύντομοι. Οι μοτοσικλέτες MX έχουν κοντά γρανάζια για γρήγορη επιτάχυνση και δεν είναι νόμιμες για οδήγηση στον δρόμο (δεν έχουν φώτα, καθρέπτες ή άλλο εξοπλισμό).​

Οι μοτοσικλέτες enduro είναι σχεδιασμένες για αντοχή, ευελιξία και πολυχρηστικότητα. Είναι βαρύτερες (105-177 kg) λόγω του πρόσθετου εξοπλισμού για νομιμότητα σε δρόμο. Η ανάρτηση είναι μαλακή για να αντιμετωπίζει ανώμαλο έδαφος, βράχους και φυσικά εμπόδια. Το ντεπόζιτο καυσίμου είναι μεγάλο (9-13 λίτρα, με ορισμένες εκδόσεις long range να φτάνουν τα 25 λίτρα) για να επιτρέπει μεγάλες αποστάσεις χωρίς ανεφοδιασμό. Η χαρακτηριστική απόδοση του κινητήρα είναι πιο ομαλή και προοδευτική. Οι μοτοσικλέτες enduro εξοπλίζονται με φώτα, φλας, όργανα ώστε να είναι νόμιμη η χρήση τους σε δημόσιους δρόμους.​

Οι μοτοσικλέτες cross-country βρίσκονται μεταξύ των δύο. Έχουν βάρος περίπου 95-110 kg, ντεπόζιτο καυσίμου 7-10 λίτρα και ανάρτηση ενδιάμεσης σκληρότητας. Η ρύθμιση τους είναι βελτιστοποιημένη για συνεχή ταχύτητα σε μεικτό έδαφος αντί για άλματα ή ακραία τεχνική οδήγηση. Τα γρανάζια είναι ισορροπημένα για να παρέχουν καλή επιτάχυνση και υψηλότερη τελική ταχύτητα από το motocross. Ορισμένες μοτοσικλέτες XC είναι νόμιμες για δρόμο, ενώ άλλες όχι, ανάλογα με τον τύπο του αγώνα.​

Ανάρτηση και ρυθμίσεις

Οι διαφορές στην ανάρτηση αντικατοπτρίζουν τις διαφορετικές απαιτήσεις κάθε αθλήματος. Οι μοτοσικλέτες motocross χρησιμοποιούν σκληρή ανάρτηση με ρύθμιση SAG περίπου 25-30% εμπρός και 30-33% πίσω για να παρέχουν ακριβή, χειρισμό αλλά με μειωμένη άνεση. Η σκληρή ανάρτηση είναι απαραίτητη για μεγάλα άλματα και επιθετική οδήγηση σε πίστες motocross. ​

Οι μοτοσικλέτες enduro έχουν μαλακή ανάρτηση, που βοηθά να απορροφούνται οι κρούσεις από βράχους, ρίζες και ανώμαλο έδαφος. Αυτή η μαλακότερη ρύθμιση παρέχει καλύτερη πρόσφυση σε ολισθηρές ή τραχιές επιφάνειες και μειώνει την κούραση του αναβάτη στις μεγάλες διαδρομές.​

Οι μοτοσικλέτες cross-country χρησιμοποιούν ανάρτηση ενδιάμεσης σκληρότητας, συχνά με λιγότερη διαδρομή από τις enduro αλλά πιο πολύ από τις motocross. Η ρύθμιση επικεντρώνεται στην ισορροπία μεταξύ απόδοσης και άνεσης για μεγάλες διαδρομές.​

Ελαστικά και τροχοί

Τα ελαστικά motocross είναι σχεδιασμένα αποκλειστικά για χώμα, με επιθετικό πρότυπο για μέγιστη πρόσφυση σε χαλαρές επιφάνειες. Επειδή το motocross λαμβάνει χώρα μόνο σε πίστες χώματος, τα ελαστικά βελτιστοποιούνται για αυτές τις συνθήκες χωρίς συμβιβασμούς. Κοινά μεγέθη είναι 80/100-21 εμπρός και 110/90-19 πίσω.​

Τα ελαστικά enduro είναι all-terrain, κατάλληλα τόσο για άσφαλτο όσο και για χώμα. Επειδή πρέπει να είναι πολυχρηστικά, δεν είναι τόσο επιθετικά σε χαλαρές επιφάνειες όσο τα ελαστικά motocross, αλλά προσφέρουν καλύτερη απόδοση σε μεικτές συνθήκες. Συνήθη μεγέθη είναι 90/90-21 εμπρός και 140/80-18 πίσω.​

Τα ελαστικά cross-country είναι μεικτού τύπου, βελτιστοποιημένα για χώμα, λάσπη και γρασίδι, αλλά με κάποια ικανότητα σε σκληρότερες επιφάνειες. Η επιλογή συχνά εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες της διαδρομής.​

Στάση οδήγησης και εργονομία

Η στάση οδήγησης διαφέρει σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών. Στο motocross, οι αναβάτες υιοθετούν επιθετική, προωθημένη στάση με έμφαση στον έλεγχο κατά τη διάρκεια αλμάτων και γρήγορων στροφών. Η στάση είναι συχνά πιο όρθια, με το σώμα προς τα εμπρός για καλύτερο έλεγχο στα άλματα και τα whoop sections.​

Στο enduro, η στάση επικεντρώνεται στην ισορροπία, την αντοχή και την προσαρμοστικότητα. Οι αναβάτες στέκονται στα footpegs το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, με ελαφρώς λυγισμένα γόνατα και τους κάτω μυς των ποδιών κάθετους  για καλύτερη πρόσφυση. Οι αγκώνες είναι πάντα ψηλά και έξω για μέγιστο έλεγχο. Η στάση αυτή βοηθά σε ανηφόρες, κατηφόρες και ανώμαλο έδαφος.​

Στο cross-country, η στάση είναι ενδιάμεση, επιτρέποντας τη μετάβαση μεταξύ όρθιας και καθιστής θέσης για εξοικονόμηση ενέργειας σε μακρές διαδρομές. Οι ρυθμίσεις εργονομίας εστιάζουν στη μείωση της κούρασης κατά τη διάρκεια πολύωρων αγώνων.

Φυσικές και ψυχικές απαιτήσεις

Και τα τρία αθλήματα είναι εξαιρετικά απαιτητικά , αλλά με διαφορετικούς τρόπους. Το motocross απαιτεί εκρηκτική ισχύ, αντοχή στη διάρκεια σπριντ και ικανότητα χειρισμού αλμάτων. Οι αγώνες είναι σύντομοι αλλά εξαιρετικά έντονοι, με συχνές επαφές μεταξύ αναβατών και επιθετικό στιλ οδήγησης. Η φυσική κατάσταση εστιάζεται σε 15-30 λεπτά μέγιστης προσπάθειας.​

Το enduro είναι το πιο απαιτητικό σε αντοχή, με αγώνες που διαρκούν ώρες ή ημέρες. Οι αναβάτες πρέπει να βρίσκονται σε εξαιρετική φυσική και ψυχική κατάσταση, καθώς αντιμετωπίζουν διαφορετικό έδαφος, καιρικές συνθήκες και εξαντλητικά φυσικά εμπόδια. Το enduro απαιτεί επίσης τεχνικές δεξιότητες, όπως ισορροπία σε βράχους, διάβαση ποταμών και πλοήγηση σε άγνωστες διαδρομές. Το Hard Enduro θεωρείται η πιο ακραία μορφή, με events όπως το Erzbergrodeo και το Red Bull Romaniacs να δοκιμάζουν τα όρια των αναβατών.​

Το cross-country συνδυάζει φυσική καταπόνηση με σταθερό ρυθμό. Οι αναβάτες πρέπει να διατηρήσουν υψηλή ταχύτητα για 1-3 ώρες, απαιτώντας εξαιρετική αερόβια φυσική κατάσταση και ψυχική επιμονή. Το XC είναι λιγότερο ακραίο από το hard enduro αλλά πιο εντατικό από το κλασικό enduro σε ρυθμό.​

Κόστος και προσβασιμότητα

Από πλευράς κόστους, το motocross έχει υψηλότερες δαπάνες συντήρησης λόγω της επιθετικής φύσης του αθλήματος. Οι μοτοσικλέτες υφίστανται μεγαλύτερη φθορά από άλματα και σκληρές προσγειώσεις. Το enduro μπορεί να είναι πιο οικονομικό μακροπρόθεσμα επειδή οι μοτοσικλέτες είναι πιο ανθεκτικές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν νόμιμα σε δρόμους. Το cross-country τείνει να βρίσκεται μεταξύ των δύο σε κόστος.​

Για αρχάριους, το enduro προσφέρει συχνά ευκολότερη καμπύλη εκμάθησης επειδή μπορείτε να οδηγείτε με τον δικό σας ρυθμό μακριά από το πλήθος. Το motocross απαιτεί πιο προηγμένες δεξιότητες από την αρχή λόγω των αλμάτων και των επιθετικών στροφών. Το cross-country είναι επίσης προσβάσιμο σε αρχάριους, με ‘trail rider’ κατηγορίες που επιτρέπουν στους αναβάτες να απολαύσουν τη διαδρομή χωρίς ανταγωνισμό.​

Προστατευτικός εξοπλισμός 

Ο εξοπλισμός motocross είναι κατασκευασμένος για κρούση, επιθετικότητα και σύντομες, υψηλής έντασης συνεδρίες. Περιλαμβάνει λεπτό κέλυφος με υψηλό αερισμό, προστασία εστιασμένη σε ζώνες κρούσης και σφιχτή εφαρμογή για μείωση της αντίστασης. Τα κράνη motocross είναι ελαφριά, για εστιασμένη προστασία από χτυπήματα.​

Ο εξοπλισμός enduro είναι σχεδιασμένος για μακροζωία, ευελιξία και άνεση σε μεγάλες διαδρομές και ανώμαλο έδαφος. Περιλαμβάνει υλικά που ‘αναπνέουν’, τσέπες, αντίσταση στις καιρικές συνθήκες και μονάδες ενυδάτωσης. Τα κράνη enduro έχουν γείσο, υποστηρίγματα για φώτα και κάμερες, και καλό εξαερισμό. Οι μπότες enduro είναι ευέλικτες, με λαστιχένιες σόλες για περπάτημα.​

Ο εξοπλισμός cross-country συνδυάζει στοιχεία και των δύο, με έμφαση στον εξαερισμό και την άνεση για μακρές διαδρομές.​

 Ποιο να επιλέξετε;

Η επιλογή μεταξύ motocross, enduro και cross-country εξαρτάται από τις προσωπικές σας προτιμήσεις και στόχους. Επιλέξτε motocross αν σας ενθουσιάζουν τα άλματα, η υψηλή ταχύτητα και ο ανταγωνισμός δίπλα-δίπλα σε κλειστές πίστες. Επιλέξτε enduro αν προτιμάτε τη φύση, την περιπέτεια, τις τεχνικές προκλήσεις και τις μακριές διαδρομές σε ποικίλο έδαφος. Επιλέξτε cross-country αν θέλετε έναν συνδυασμό αντοχής, ταχύτητας και μεικτού εδάφους με μαζική εκκίνηση και ανταγωνισμό πολλών ωρών.​

Και τα τρία αθλήματα προσφέρουν συναρπαστικές εμπειρίες και απαιτούν διαφορετικά σύνολα δεξιοτήτων. Πολλοί αναβάτες βρίσκουν ότι η εμπειρία σε έναν τομέα βελτιώνει τις δεξιότητες στους άλλους, καθιστώντας και τα τρία πολύτιμα μέρη του ευρύτερου off-road μοτοσικλετισμού.​

Σαράντα ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συλλαμβάνονται στην πόλη Τζινάν

Σχεδόν σαράντα (40) ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συνελήφθησαν στην πόλη Τζινάν, της επαρχίας Σάντονγκ στην Κίνα, στις 29 Σεπτεμβρίου 2025, λόγω της πίστης τους. Τουλάχιστον δεκαέξι (16) εξακολουθούν να κρατούνται τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο.

Κατόπιν εντολής μιας ειδικής ομάδας εργασίας υπό την Επιτροπή Πολιτικών και Νομικών Υποθέσεων της πόλης Τζινάν και του Γραφείου 610, τα τοπικά αστυνομικά τμήματα συνέλαβαν τους ασκούμενους, συμπεριλαμβανομένων τριών παντρεμένων ζευγαριών, σύμφωνα με μια λίστα ονομάτων. Οι αρχές  παρακολουθούσαν τις καθημερινές τους δραστηριότητες για μήνες πριν από τις συλλήψεις.

Οι συλλήψεις ξεκίνησαν νωρίς το πρωί και οι ασκούμενοι μεταφέρθηκαν στα κέντρα επεξεργασίας υποθέσεων σε διάφορες συνοικίες για ανάκριση, προτού σταλούν σε διάφορα κέντρα κράτησης. Μερικοί ανακρίθηκαν εκ νέου ενώ βρίσκονταν ήδη στα κρατητήρια.

Ο κος Φανγκ Γιουσένγκ, 60 ετών, συνταξιούχος από την Επιτροπή Οικογενειακού Προγραμματισμού της επαρχίας Σάντονγκ, συνελήφθη λίγο μετά τις 7 π.μ. από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας της συνοικίας Τσανγκτσίνγκ και του Αστυνομικού Τμήματος της οδού Σουνγιού, αφού τον έπεισαν με δόλο να ανοίξει την πόρτα. Η αστυνομία ερευνούσε το σπίτι του επί τρεις ώρες. Η σύζυγός του, ομοίως ασκούμενη του Φάλουν Γκονγκ, συνελήφθη επίσης. Ο κος Φανγκ μεταφέρθηκε στο Τρίτο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν, ενώ η σύζυγός του οδηγήθηκε στο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν γύρω στη 1 π.μ.

Η κα Σου Ναϊμίνγκ, 75 ετών, και ο σύζυγός της, κος Ζανγκ, περίπου στα 70, συνελήφθησαν επίσης. Η κα Σου αφέθηκε ελεύθερη την 1η Νοεμβρίου, ενώ ο κος Ζανγκ παραμένει υπό κράτηση.

Ο κος Λιου Ρουπίνγκ, 64 ετών, και η σύζυγός του, κα Ζανγκ Τσενγκλάν, 62 ετών, παραμένουν στο Τρίτο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν και στο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν αντίστοιχα, μετά τη σύλληψή τους το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου.

Η κα Τζι Φενγκλάν, 60 ετών, συνελήφθη στο σπίτι της από περισσότερους από δέκα αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Τζανγκζουάνγκ. Μια γυναίκα αστυνομικός ισχυρίστηκε ότι η ετήσια αναστολή της μετά από προηγούμενη σύλληψη για άσκηση του Φάλουν Γκονγκ επρόκειτο να λήξει και ότι το έγκλημά της ήταν πολύ σοβαρό και απαιτούσε ειδική ομάδα διαχείρισης. Αρχικά, τη μετέφεραν στο Κέντρο Νομικής Ασφάλειας της Δημόσιας Ασφάλειας της Τζινάν και στη συνέχεια στο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν. Υποχρεώθηκε να δεχθεί ενέσεις για υψηλή αρτηριακή πίεση, χωρίς να είναι σαφές αν πράγματι είχε την πάθηση. Η σύλληψή της είχε εγκριθεί επίσημα.

Η κα Γουάνγκ Τσινπίνγκ, που εργάζεται ως οικιακή βοηθός, συνελήφθη στο σπίτι της με επίσημο ένταλμα σύλληψης. Κρατείται στο Κέντρο Κράτησης της πόλης Τζινάν.

Αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται ευρέως στις ΗΠΑ συνδέεται με οξύ κίνδυνο αναπνευστικής ανεπάρκειας σε εφήβους

Μια ευρέως χρησιμοποιούμενη αντιβιοτική αγωγή για διάφορες λοιμώξεις φαίνεται να ενέχει κίνδυνο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας σε υγιείς εφήβους και νεαρούς ενήλικες, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 24 Νοεμβρίου στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open.

Η μελέτη εξέτασε το τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη (trimethoprim-sulfamethoxazole – TMP-SMX), έναν συνδυασμό αντιβιοτικών, το οποίο χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της πνευμονίας και αποτελεί θεραπεία πρώτης ή δεύτερης γραμμής για πολλές άλλες παθήσεις, όπως οι δερματικές λοιμώξεις και οι ουρολοιμώξεις.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα νεαρών ατόμων, από 10 έως 25 ετών, από το Οντάριο του Καναδά, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η χρήση του TMP-SMX συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας εντός 30 ημερών από τη λήψη του φαρμάκου, σε σύγκριση με δύο άλλα αντιβιοτικά: την αμοξικιλλίνη και τις κεφαλοσπορίνες.

Μία ανάλυση συνέκρινε 44.801 άτομα που έλαβαν TMP-SMX με 530.417 άτομα που έλαβαν αμοξικιλλίνη. Μια δεύτερη σύγκριση έγινε μεταξύ 51.197 ληπτών TMP-SMX και 197.039 ληπτών κεφαλοσπορινών.

Στην ομάδα του TMP-SMX, επισκέψεις σε νοσοκομείο εντός 30 ημερών λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας καταγράφηκαν στο 0,03% των ασθενών — ποσοστό υψηλότερο σε σχέση με το 0,01% που αναφέρθηκε σε καθεμία από τις ομάδες αμοξικιλλίνης και κεφαλοσπορινών.

Η μελέτη ανέφερε ότι «τα αποτελέσματα παρέμειναν σταθερά μέσα από πολλαπλές αναλύσεις ευαισθησίας και με τη χρήση εναλλακτικού σχεδιασμού της μελέτης».

Επιπλέον, η ανάλυση «υποστήριξε και ενίσχυσε την προειδοποίηση ασφαλείας και την τροποποίηση των ενδείξεων του FDA το 2019 σχετικά με την πιθανή συσχέτιση μεταξύ TMP-SMX και οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας σε υγιείς εφήβους και νεαρούς ενήλικες».

Η μελέτη σημείωσε επίσης ότι «τα ευρήματα επιβεβαίωσαν και διεύρυναν προηγούμενες αποδείξεις, συμπεριλαμβανομένων πλέον των 19 αναφορών περιστατικών που συνέδεαν το TMP-SMX με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες». Πολλές από αυτές τις περιπτώσεις ανέφεραν την ανάγκη για επεμβατικό αερισμό ή μεταμόσχευση πνεύμονα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις τα αναπνευστικά προβλήματα παρέμειναν ακόμη και μετά τη διακοπή του φαρμάκου, «οδηγώντας μερικές φορές σε θάνατο».

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Ινστιτούτο Επιστημών Κλινικής Αξιολόγησης (Institute for Clinical Evaluative Sciences – ICES), το παράρτημα Western του Οντάριο. Το ICES λαμβάνει επιχορηγήσεις από διάφορους φορείς, συμπεριλαμβανομένων και κυβερνητικών. Επιπλέον, έλαβε χρηματοδότηση από τα Canadian Institutes of Health Research (Καναδικά Ινστιτούτα Έρευνας Υγείας).

Κανένας από τους συγγραφείς της μελέτης δεν ανέφερε σύγκρουση συμφερόντων.

Το 2021, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (U.S. Food and Drug Administration – FDA) προσέθεσε προειδοποιήσεις σχετικά με τον κίνδυνο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας στις ετικέτες πολλών προϊόντων TMP-SMX, σύμφωνα με αναφορά της American Academy of Pediatrics (Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής).

Η αναφορά επεσήμανε ότι «η ενημερωμένη επισήμανση περιλαμβάνει νέες πληροφορίες ασφαλείας σχετικά με την οξεία ηωσινοφιλική πνευμονία, τις οξείες και καθυστερημένες πνευμονικές βλάβες, τη διάμεση πνευμονοπάθεια και την οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε παρατεταμένο μηχανικό αερισμό, υποστήριξη με εξωσωματική οξυγόνωση (Extracorporeal Membrane Oxygenation – ECMO), μεταμόσχευση πνευμόνων ή θάνατο».

Οι νέες προειδοποιήσεις εφαρμόστηκαν σε προϊόντα TMP-SMX που κυκλοφορούν με διάφορες εμπορικές ονομασίες: Septra, Septra DS, Bactrim, Bactrim DS, καθώς και ενέσιμη μορφή και παιδιατρικό εναιώρημα Bactrim.

Παρενέργειες του TMP-SMX και αντοχή στα αντιβιοτικά

Σύμφωνα με μελέτη του 2022, που δημοσιεύτηκε στη National Library of Medicine, το TMP-SMX έχει εγκριθεί από τον FDA για παθήσεις όπως η οξεία λοιμώδης έξαρση της χρόνιας βρογχίτιδας, οι ουρολοιμώξεις και η διάρροια των ταξιδιωτών.

Το αντιβιοτικό χρησιμοποιείται ακόμη για παθήσεις όπως η φυματίωση, η ελονοσία, η ακμή, ο κοκκύτης και η λιστέρια.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι πιο κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν δερματικά εξανθήματα, φωτοευαισθησία, κόπωση, ανορεξία, ναυτία, οίδημα γλώσσας, ζάλη και αϋπνία. Οι σοβαρότερες παρενέργειες περιλαμβάνουν νεφρική ανεπάρκεια, διάφορες μορφές αναιμίας και παγκρεατίτιδα.

Η πρόσφατη μελέτη για τον κίνδυνο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας από το TMP-SMX δημοσιεύεται ενώ οι ανησυχίες για την υπερβολική χρήση αντιβιοτικών και την εξάπλωση ανθεκτικών παθογόνων αυξάνονται.

Μελέτη του Νοεμβρίου 2024 έδειξε ότι μεταξύ 2016 και 2023 η κατανάλωση αντιβιοτικών σε 67 χώρες αυξήθηκε κατά 16,3%.

Παρότι η χρήση αντιβιοτικών διαταράχθηκε προσωρινά κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19, ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ Έιλι Κλάιν (Dr. Eili Klein), ανέφερε ότι «η παγκόσμια κατανάλωση έχει ανακάμψει γρήγορα και συνεχίζει να αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό».

Ακόμη και η υπερβολική χρήση μη αντιβιοτικών φαρμάκων μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη αντοχής. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature στις 25 Αυγούστου υποστήριξε ότι η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη, δύο από τα πλέον χρησιμοποιούμενα μη αντιβιοτικά φάρμακα στις ΗΠΑ, ενδέχεται να ενισχύουν την αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά.

Επίθεση εναντίον Εθνοφρουρών κοντά στον Λευκό Οίκο πυροδοτεί αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική

Δύο μέλη της Εθνοφρουράς της Δυτικής Βιρτζίνιας πυροβολήθηκαν και τραυματίστηκαν σοβαρά κοντά στον Λευκό Οίκο στις 26 Νοεμβρίου, περίπου στις 14:15 (τοπική ώρα), στη συμβολή των οδών 17η και I Street Northwest. Σύμφωνα με τον εκτελεστικό υποδιευθυντή της Μητροπολιτικής Αστυνομίας της Ουάσιγκτον, Τζεφ Κάρολ, επρόκειτο για στοχευμένη ενέδρα. Περιέγραψε ότι ένας άνδρας «εμφανίστηκε από τη γωνία, ύψωσε το χέρι του κρατώντας όπλο και πυροβόλησε προς τα μέλη της Εθνοφρουράς», τα οποία υπηρετούσαν στο πλαίσιο ομοσπονδιακής αποστολής ενίσχυσης της ασφάλειας στην πρωτεύουσα.

Άλλα μέλη της Εθνοφρουράς κατάφεραν, μετά από σύντομη ανταλλαγή πυρών, να ακινητοποιήσουν τον δράστη, ο οποίος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Τα δύο θύματα νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Η δήμαρχος της Ουάσιγκτον, Μύριελ Μπάουζερ, ανέφερε ότι η επίθεση ήταν «στοχευμένη» και τόνισε ότι ο δράστης θα διωχθεί «με όλη την αυστηρότητα του νόμου». Ο Λευκός Οίκος τέθηκε σε καθεστώς προσωρινού αποκλεισμού, ενώ δυνάμεις πολλών υπηρεσιών συμμετείχαν στην επιχείρηση.

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (Department of Homeland Security – DHS) ταυτοποίησε τον ύποπτο ως Ραχμανουλάχ Λακανουάλ (ή Λακαμάλ, σε ορισμένες αναφορές), Αφγανό υπήκοο που εισήλθε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2021 μέσω της Operation Allies Welcome, προγράμματος της εποχής Μπάιντεν που εκκένωσε και μετέφερε δεκάδες χιλιάδες Αφγανούς μετά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν. Το DHS τον χαρακτήρισε «αλλοδαπό εγκληματία».

Ο διευθυντής του FBI, Κας Πατέλ, δήλωσε ότι οι δύο εθνοφρουροί βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση και τόνισε ότι οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν. Ο Πατέλ ανέφερε επίσης ότι το FBI συμμετέχει ενεργά στην έρευνα και ζήτησε να προσευχηθεί ο κόσμος για τους τραυματίες.

Η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νοεμ σημείωσε σε ανάρτησή της ότι το DHS συνεργάζεται με τις τοπικές αστυνομικές αρχές που διερευνούν το περιστατικό, ζητώντας και εκείνη από τον κόσμο να προσευχηθεί για τα δύο θύματα.

Τα μέλη της Εθνοφρουράς που δέχθηκαν επίθεση ανήκαν σε αποστολή της Joint Task Force-DC, που ξεκίνησε ο Τραμπ τον Αύγουστο με σκοπό τη στήριξη των τοπικών και ομοσπονδιακών αρχών στην πρωτεύουσα. Εκπρόσωπος της Task Force ανέφερε σε δήλωση προς την Epoch Times ότι τα μέλη της πραγματοποιούσαν περιπολία κοντά στον σταθμό μετρό Farragut West όταν δέχθηκαν πυρά.

Η δημοσιογράφος Μαρί Ότσου του NTD, αδελφού μέσου της Epoch Times, ανέφερε ότι ακούστηκαν πολλοί πυροβολισμοί και ότι ένα μέλος της Εθνοφρουράς έπεσε στο έδαφος, ενώ συνάδελφοί του έσπευσαν να βοηθήσουν.

Αναστολή όλων των μεταναστευτικών αιτημάτων Αφγανών από τη USCIS

Αργά το βράδυ της Τετάρτης, η Υπηρεσία Πολιτογράφησης και Μετανάστευσης των ΗΠΑ (U.S. Citizenship and Immigration Services – USCIS) ανακοίνωσε ότι αναστέλλει επ’ αόριστον την επεξεργασία όλων των μεταναστευτικών αιτημάτων που αφορούν Αφγανούς υπηκόους, μέχρι να ολοκληρωθεί νέα αξιολόγηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας και ελέγχου.

Η αναστολή καλύπτει αιτήματα ασύλου, προσφυγικού καθεστώτος, άδειες εργασίας, αιτήσεις πολιτογράφησης και οικογενειακές παροχές. Η υπηρεσία ανέφερε ότι «η προστασία και η ασφάλεια της πατρίδας και του αμερικανικού λαού παραμένει ο μοναδικός στόχος και αποστολή» της.

Σε ηχογραφημένο διάγγελμα, την ίδια ημέρα, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ καταδίκασε την επίθεση ως «πράξη κακού, μίσους και τρομοκρατίας» και απέδωσε την ευθύνη στην πολιτική του Μπάιντεν για τη μετανάστευση. Ζήτησε επανεξέταση «κάθε αλλοδαπού που εισήλθε στη χώρα από το Αφγανιστάν επί Μπάιντεν» και τόνισε ότι πρέπει να απομακρυνθούν όλοι όσοι «δεν ανήκουν εδώ ή δεν προσφέρουν όφελος».

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι «όσοι δεν μπορούν να αγαπήσουν τη χώρα, δεν είναι επιθυμητοί».

Στο διάγγελμά του κατηγόρησε επίσης την προηγούμενη διοίκηση για το ότι επέτρεψε την είσοδο «20 εκατομμυρίων άγνωστων και ανεξέλεγκτων αλλοδαπών» στις ΗΠΑ, επισημαίνοντας ως παράδειγμα τη Μιννεσότα, όπου – όπως υποστήριξε – «εκατοντάδες χιλιάδες Σομαλοί λεηλατούν τη χώρα και διαλύουν μια κάποτε μεγάλη πολιτεία».

Ζήτησε τέλος από τους Αμερικανούς να προσευχηθούν για τους τραυματίες και τις οικογένειές τους.

Λίγο αργότερα, ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο υπουργείο Πολέμου για την αποστολή 500 επιπλέον στρατιωτών στην Ουάσιγκτον, αυξάνοντας τη συνολική δύναμη σε πάνω από 2.500. Ο υπουργός Πολέμου, Πητ Χέγκσεθ, επιβεβαίωσε την επικείμενη ανάπτυξη των επιπλέον στρατευμάτων.

Αυτή την περίοδο, η πόλη και η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκονται σε νομική αντιπαράθεσησχετικά με τη νομιμότητα της παρουσίας της Εθνοφρουράς στην Ουάσιγκτον. Ομοσπονδιακή δικαστής είχε αποφανθεί στις 20 Νοεμβρίου ότι η παρουσία της Εθνοφρουράς είναι παράνομη, αλλά ανέβαλε την εφαρμογή της απόφασης για 21 ημέρες. Η κυβέρνηση Τραμπ κατέθεσε ειδοποίηση έφεσης στις 25 Νοεμβρίου.

Των Ryan Morgan, Sam Dorman και Kimberly Hayek

Με πληροφορίες από το Reuters

Ιστορική επίσκεψη του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ σε Φανάρι και Νίκαια

Η επίσκεψη του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στην Τουρκία, η οποία ξεκινά σήμερα, χαρακτηρίζεται από το Βατικανό και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως μια σημαντική στιγμή για τις σχέσεις μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών. Η επίσκεψη πραγματοποιείται με αφορμή τη θρονική εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως στις 30 Νοεμβρίου και τον εορτασμό των 1.700 ετών από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, κατά την οποία διατυπώθηκε το «Πιστεύω» της αρχαίας αδιαίρετης Εκκλησίας.

Η κοινή παρουσία του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχη στη Νίκαια υπήρξε αρχικά πρωτοβουλία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του εκλιπόντος Πάπα Φραγκίσκου. Η απρόσμενη κοίμηση του Πάπα Φραγκίσκου τον περασμένο Απρίλιο οδήγησε σε αναβολή των εκδηλώσεων. Με την απόφασή του να συνεχίσει τη διαδικασία αυτή, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ υπογραμμίζει ότι η ενότητα των Χριστιανών και ο διάλογος με την Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελούν βασική προτεραιότητα της παποσύνης του.

Κορυφαία στιγμή των εορτασμών αποτελεί η από κοινού μετάβαση Πάπα και Πατριάρχη στη Νίκαια της Βιθυνίας, όπου θα τελεστεί Οικουμενική Συνάντηση Προσευχής μπροστά στα ερείπια της παλαιάς βασιλικής του Αγίου Νεοφύτου. Η εκδήλωση αυτή προβάλλεται ως υπενθύμιση ότι «η πίστη της Νικαίας» παραμένει το κοινό σημείο αναφοράς της μεγάλης πλειονότητας των Χριστιανών παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, αύριο θα πραγματοποιηθεί η τελετή για τα 1.700 χρόνια από τη Σύνοδο, ενώ στη συνέχεια ο Πάπας θα συνεχίσει την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη. Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου θα φθάσει στο Φανάρι, όπου θα τον υποδεχθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Οι δύο Προκαθήμενοι θα μεταβούν στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου θα τελεστεί Δοξολογία παρουσία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου, ιεραρχών των δύο Εκκλησιών και εκπροσώπων διπλωματικών αρχών.

Ακολούθως, θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα του Θρόνου του Πατριαρχικού Οίκου η τελετή υπογραφής της Κοινής Δήλωσης, ενώ θα ακολουθήσει κατ’ ιδίαν συνάντηση μεταξύ του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Η πρώτη ημέρα θα ολοκληρωθεί με τον Μέγα Εσπερινό της εορτής.

Την Κυριακή 30 Νοεμβρίου, ανήμερα της θρονικής εορτής του Αγίου Ανδρέα, θα τελεστεί Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και συλλειτουργούντος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου, παρουσίᾳ του Πάπα Ρώμης, εκπροσώπων της ελληνικής κυβέρνησης, διπλωματών και επίσημων προσκεκλημένων. Στο τέλος της λειτουργίας, οι δύο Προκαθήμενοι θα απευθύνουν επίσημους λόγους και θα ευλογήσουν τους πιστούς από τον εξώστη του Πατριαρχικού Οίκου.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ λίγο πριν από την αναχώρησή του για την Τουρκία, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ υπογράμμισε ότι η Καθολική Εκκλησία δημοσίευσε πρόσφατα αποστολική επιστολή σχετικά με τη σημασία της ενότητας των Χριστιανών, τονίζοντας πως η μαρτυρία αυτή μπορεί να αποτελέσει «πηγή ειρήνης για όλο τον κόσμο». Ο Αμερικανός Πάπας εξέφρασε την ελπίδα ότι η συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη θα συμβάλει στην προώθηση της ενότητας των Εκκλησιών.

Ο Πάπας θεωρεί ότι η κοινή παρουσία στη Νίκαια και στο Φανάρι μπορεί να προσφέρει παράδειγμα συμφιλίωσης σε διεθνές επίπεδο και να αναδείξει την ανάγκη ενός πνεύματος συνεργασίας στις σύγχρονες προκλήσεις.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της εφημερίδας της Ιταλικής Συνέλευσης Καθολικών Επισκόπων «Avvenire», Μάρκο Τζιράρντο, η νέα αποστολική επιστολή «In Unitate Fidei» αναδεικνύει τη Σύνοδο της Νίκαιας ως το κύριο κοινό θεμέλιο των Χριστιανών. Ο ίδιος εκτιμά ότι το ταξίδι του Πάπα μπορεί να αποτελέσει «ψηφίδα στο μωσαϊκό της ενότητας», συμπεριλαμβανομένης της προοπτικής για κοινή ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα στο μέλλον.

Η επίσκεψη στο Μπλε Τζαμί της Κωνσταντινούπολης και η μετέπειτα μετάβαση στον Λίβανο θεωρείται ότι προσθέτουν και μία διαθρησκειακή διάσταση στο ταξίδι, με μήνυμα προσέγγισης προς τον μουσουλμανικό κόσμο σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας.

Μετά την επίσκεψη στην τουρκική πρωτεύουσα, όπου ο Πάπας συναντά σήμερα τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει συναντήσεις με την τοπική Καθολική Εκκλησία στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πνεύματος, μαζική Θεία Λειτουργία, επαφές με εκπροσώπους των τοπικών χριστιανικών κοινοτήτων και επισκέψεις σε ναούς της Αρμενικής Αποστολικής και Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στο τέμενος του Σουλταναχμέτ και σε καθολικό οίκο ευγηρίας.

Το μεσημέρι της Κυριακής ο Πάπας θα αναχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη για τη Βηρυτό, όπου θα συνεχιστεί το δεύτερο σκέλος της περιοδείας του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μεϊμαράκης στο Ευρωκοινοβούλιο: Αναγκαία η προστασία των χριστιανών που διώκονται λόγω της πίστης τους

Την ανάγκη ενίσχυσης της προστασίας των χριστιανών που διώκονται λόγω της πίστης τους διεθνώς, υπογράμμισε κατά την παρέμβασή του ο ευρωβουλευτής και πρώην πρόεδρος της ΝΔ, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Ο κος Μεϊμαράκης επεσήμανε ότι «σήμερα, περισσότεροι από 380 εκατομμύρια χριστιανοί ζουν υπό καθεστώς σοβαρών διώξεων εξαιτίας της πίστης τους, αριθμός που αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η θρησκευτική ελευθερία δέχεται συστηματικές πιέσεις».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στη Μέση Ανατολή, στη Νιγηρία, καθώς και σε άλλες περιοχές της Αφρικής και της Ασίας, όπου οι χριστιανοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ακραία βία, τρομοκρατικές επιθέσεις και διακρίσεις που απειλούν την ίδια τους την επιβίωση, τη στιγμή που παρατηρείται και μια μαζική καταστροφή ναών και μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως είπε.

Τόνισε, επίσης, ότι η Ευρώπη οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, προστατεύοντας όσους απειλούνται, διασφαλίζοντας την ελευθερία συνείδησης και στηρίζοντας ενεργά τις χριστιανικές κοινότητες που βρίσκονται σε κίνδυνο.

Όπως υπογράμμισε, «η θρησκεία πρέπει να ενώνει, όχι να διχάζει», και γι’ αυτό απαιτείται περισσότερη θρησκευτική διπλωματία, περισσότερη συνεργασία και βαθύτερος διάλογος μεταξύ κρατών, θεσμών και κοινωνιών».

Κλείνοντας, σημείωσε ότι η προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας αποτελεί υποχρέωση απέναντι στις αξίες, τις αρχές και την ιστορία μας.

Το βίντεο της παρέμβασης του κου Μεϊμαράκη είναι διαθέσιμο εδώ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάγια Κάλλας: Ο ρωσικός στρατός θα πρέπει να περιοριστεί για να τερματιστεί ο πόλεμος

«Είναι κρίσιμο να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία και να αυξάνουμε την πίεση προς τη Ρωσία, η οποία παραμένει ο βασικός επιτιθέμενος στη σύγκρουση», δήλωσε η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Κάγια Κάλλας μετά το τέλος της τηλεδιάσκεψη με τους υπουργούς Εξωτερικών, με αποκλειστικό θέμα συζήτησης τις εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα.

«Για όλους μας είναι ευπρόσδεκτη η πίεση των ΗΠΑ για ειρήνη. Όλοι θέλουμε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, αλλά το πώς θα τελειώσει είναι επίσης σημαντικό. Πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν ότι υπάρχει ένας επιτιθέμενος και ένα θύμα» τόνισε.

Στην τηλεδιάσκεψη συμμετείχε και ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, ο οποίος ενημέρωσε τους Ευρωπαίους ομολόγους του για την κατάσταση στην Ουκρανία. Η Ύπατη Εκπρόσωπος τόνισε τη σημασία μιας «άμεσης και άνευ όρων κατάπαυσης του πυρός» ως το πρώτο βήμα για την ειρήνη, ενώ σημείωσε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να προχωρήσει σε κατάπαυση πυρός.

Αντίθετα, η Ρωσία συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και προσποιείται ότι διαπραγματεύεται, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι έτοιμη να αναλάβει ουσιαστικές δεσμεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Όπως ανέφερε, «η Ρωσία προσποιείται ότι διαπραγματεύεται σε μια κατάσταση όπου είναι υποχρεωμένη να διαπραγματευτεί.»

Όπως είπε για τις σημερινές συνομιλίες με τους ΥΠΕΞ της Ευρώπης, «σήμερα επιβεβαιώσαμε τις κοινές μας αρχές: κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και το εγγενές δικαίωμα της Ουκρανίας στην αυτοάμυνα. Τίποτα για την Ουκρανία, χωρίς την Ουκρανία. Και τέλος, η απειλή που θέτει η Ρωσία εκτείνεται πέρα από την Ουκρανία.

»Έτσι, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας παραμένει κρίσιμη. Γι’ αυτό οι αποφάσεις που αφορούν την ΕΕ και το ΝΑΤΟ μπορούν να ληφθούν μόνο από τα μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και από κανέναν άλλο. Όλη αυτή η δουλειά έχει στόχο να εξασφαλίσουμε ότι η Ρωσία δεν θα επιτεθεί ξανά», τόνισε η Ύπατη Εκπρόσωπος.

Το προσχέδιο και η ρωσική εμπλοκή

Η κα Κάλλας ρωτήθηκε για το δημοσίευμα του Bloomberg σχετικά με τις λεπτομέρειες του ειρηνευτικού σχεδίου των ΗΠΑ και την πληροφορία ότι υπήρξε υψηλό επίπεδο εμπλοκής από τη ρωσική πλευρά στην προετοιμασία του σχεδίου. Όπως τόνισε, «έχει επιβεβαιωθεί από τα μέσα ενημέρωσης ότι τα σημεία του σχεδίου ευνοούν τη Ρωσία. Οπότε, φυσικά, αν ευνοούν τη Ρωσία, είναι σαφές ότι προέρχονται από την πλευρά της».

»Για να έχουμε ειρήνη σε βάθος χρόνου, πρέπει να δούμε και τις υποχρεώσεις της ρωσικής πλευράς. Στο σχέδιο που είδαμε, το οποίο, φυσικά, δεν είναι το τελικό, δεν υπήρχε καμία παραχώρηση ή υποχρέωση από τη ρωσική πλευρά. Νομίζω ότι πρέπει να δούμε τι είναι υποχρεωμένη να κάνει η Ρωσία. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από το να τηρήσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει μέσω διεθνών συμφωνιών που έχει υπογράψει μέχρι τώρα», δήλωσε υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν τουλάχιστον είκοσι τέτοιες διεθνείς συμφωνίες, όπου η Ρωσία δεσμεύτηκε να μην επιτεθεί σε κανέναν.

«Να περιοριστεί ο ρωσικός στρατός»

Ερωτηθείσα για τους περιορισμούς της ρωσικής πλευράς, σε συνάρτηση με τη μείωση των ουκρανικών στρατευμάτων που ορίζεται στο προσχέδιο της αμερικανικής πλευράς, η κα Κάλλας παρατήρησε: «Για να αποτρέψουμε τη συνέχιση της σύγκρουσης, πρέπει να περιορίσουμε τον στρατό και τον στρατιωτικό προϋπολογισμό της Ρωσίας. Αν δαπανούν το 40% του προϋπολογισμού τους για στρατιωτικές δαπάνες, θα θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν ξανά, και αυτό αποτελεί απειλή για όλους μας. Η εστίαση πρέπει να είναι στις παραχωρήσεις που πρέπει να κάνει η Ρωσία, όχι η Ουκρανία».

Σχετικά με τη διαφορετική προσέγγιση της ΕΕ σε σχέση με τις ΗΠΑ όσον αφορά τους όρους του συμφώνου ειρήνης, και το πόσο ρεαλιστική είναι η προοπτική μιας «δίκαιης ειρήνης» που ευαγγελίζεται η Ευρώπη, τόνισε: «Αν θέλουμε να το αποτρέψουμε από το να επαναληφθεί, πρέπει να έχουμε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη. Θα παλέψω γι’ αυτό, γιατί πιστεύω ότι αφορά την ευρύτερη ασφάλεια της Ευρώπη», τόνισε.

Οι κυρώσεις και η κατάσταση στη Ρωσία

Η κα Κάλλας αναγνώρισε τη σημαντική επίδραση των κυρώσεων στη ρωσική οικονομία, υπογραμμίζοντας ότι «οι κυρώσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην οικονομία της Ρωσίας». Αναφερόμενη στην κατάσταση στο πεδίο της μάχης, σημείωσε ότι «η άποψη ότι η Ουκρανία χάνει είναι επίσης εντελώς λανθασμένη. Αν η Ρωσία μπορούσε να κατακτήσει στρατιωτικά την Ουκρανία, θα το είχε ήδη κάνει».

Παρά τις δυσκολίες, υπογράμμισε ότι η Ουκρανία συνεχίζει να αντιστέκεται και ότι η Ρωσία δεν μπορεί να επιτύχει τους στόχους της μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων. Δήλωσε δε ότι η οικονομική και πολεμική κατάσταση στη Ρωσία δεν είναι καλή: «Αν κοιτάξουμε τη Ρωσία αυτή τη στιγμή, δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά όσο θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε. Η οικονομία τους είναι σε πολύ κακή κατάσταση, ενώ στο πεδίο της μάχης δεν σημειώνουν τις νίκες που ισχυρίζονται».

Η χρηματοδότηση και το δάνειο

Η ΕΕ συνεχίζει να παρέχει στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στην Ουκρανία, ενώ μέσα και από τη «Συμμαχία των Προθύμων» θα καθοριστούν τα επόμενα βήματα στη στρατιωτική βοήθεια. «Η ΕΕ θα προσφέρει επίσης σημαντική συνεισφορά για τις εγγυήσεις ασφαλείας με χρηματοδότηση, εκπαίδευση και υποστήριξη της αμυντικής βιομηχανίας», είπε η κα Κάλλας.

Ερωτηθείσα για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, επανέλαβε ότι «το δάνειο για αποζημιώσεις είναι η καλύτερη επιλογή» και αναφέρθηκε στη σημερινή ομιλία της προέδρου της Κομισιόν ότι θα συνεχιστεί η εργασία πάνω σε αυτό το δάνειο για αποζημιώσεις και οι προτάσεις, οι συγκεκριμένες προτάσεις, θα βγουν».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ