Λίγο μετά τα πρόσφατα παράπονα ορισμένων ιδιοκτητών για ζητήματα αξιοπιστίας στα υπερσύγχρονα και τεχνολογικά προηγμένα hypercar της, η Koenigsegg φαίνεται να προετοιμάζει το επόμενο μεγάλο της βήμα: την πιθανή εισαγωγή της στο χρηματιστήριο τα επόμενα χρόνια.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Bloomberg, η σουηδική εταιρεία έχει αρχίσει να δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για μια μελλοντική αρχική δημόσια προσφορά (IPO). Παρότι δεν υπάρχει ακόμη συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, η εταιρεία έχει ήδη μετατραπεί σε δημόσια ανώνυμη εταιρεία, μια κίνηση που θεωρείται βασικό βήμα για την πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές.
Η στρατηγική αυτή στοχεύει κυρίως στην ενίσχυση των δυνατοτήτων χρηματοδότησης της εταιρείας καθώς επεκτείνεται, αλλά και στη δυνατότητα συμμετοχής των εργαζομένων στο μετοχικό κεφάλαιο. Παράλληλα, η Koenigsegg έχει ενισχύσει την ηγετική της ομάδα προσλαμβάνοντας στελέχη με εμπειρία από την εισαγωγή της Volvo Cars στο χρηματιστήριο το 2021.
Στις αρχές του 2026, το επενδυτικό fund Chieftain Capital Management απέκτησε λίγο πάνω από το 6% της εταιρείας έναντι 50 εκατομμυρίων ευρώ περίπου, αποτιμώντας την Koenigsegg κοντά στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Παρότι το ενδιαφέρον των επενδυτών αυξάνεται, ο ιδρυτής και CEO Christian von Koenigsegg έχει ξεκαθαρίσει ότι η εταιρεία δεν βιάζεται να προχωρήσει άμεσα σε δημόσια προσφορά.
Την ίδια στιγμή, η εταιρεία καταγράφει σημαντική επιχειρησιακή ανάπτυξη. Το 2025 παρέδωσε 56 αυτοκίνητα με τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 2,8 έως 4 εκατομμύρια δολάρια. Τα έσοδα για το 2024 έφτασαν τα 1,4 δισεκατομμύρια σουηδικές κορώνες (περίπου 152,5 εκατ. δολάρια), υπερδιπλάσια σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ η εταιρεία κατέγραψε λειτουργικά κέρδη 35 εκατομμυρίων κορωνών μετά από ζημιές το 2023.
Παράλληλα, η Koenigsegg αυξάνει την παραγωγική της ικανότητα, με στόχο μέσα στα επόμενα χρόνια να φτάσει σε ετήσια παραγωγή 150 έως 200 οχημάτων. Σήμερα το βιβλίο παραγγελιών της περιλαμβάνει περίπου 400 αυτοκίνητα, ενώ μοντέλα όπως τα Jesko, CC850 και Gemera έχουν ήδη εξαντληθεί για αρκετά χρόνια μπροστά.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι για να πετύχει μια πιθανή εισαγωγή στο χρηματιστήριο, η Koenigsegg θα πρέπει να παρουσιαστεί στους επενδυτές όχι απλώς ως μια μικρή εταιρεία κατασκευής αυτοκινήτων, αλλά ως ένα brand πολυτελείας με ισχυρή προοπτική ανάπτυξης — κάτι που θα την τοποθετούσε πιο κοντά σε εταιρείες όπως η Ferrari ή σε οίκους πολυτελείας όπως η Hermès.
Αμερικανικό ιπτάμενο τάνκερ συνετρίβη στο Ιράκ, σύμφωνα με ανακοίνωση της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) που δημοσιοποιήθηκε αργά το βράδυ της Πέμπτης. Το αεροσκάφος ανεφοδιασμού KC-135 της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ χάθηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης που βρίσκεται σε εξέλιξη στην περιοχή.
Το περιστατικό σημειώθηκε, όπως αναφέρθηκε, σε «φίλιο εναέριο χώρο» στο πλαίσιο της επιχείρησης «Epic Fury». Οι αμερικανικές αρχές δεν έχουν ακόμη δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τα αίτια της συντριβής, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, στο περιστατικό εμπλέκονταν δύο αεροσκάφη. Το ένα συνετρίβη στο δυτικό Ιράκ, ενώ το δεύτερο κατάφερε να προσγειωθεί με ασφάλεια. Οι αρχές συνεχίζουν την έρευνα για να διαπιστωθούν οι συνθήκες του συμβάντος.
Ο νέος ηγέτης του Ιράν, Μοτσταμπά Χαμενεΐ, δήλωσε στις 12 Μαρτίου ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν κλειστά ως μέσο πίεσης και υποσχέθηκε αντίποινα για τους Ιρανούς που σκοτώθηκαν από τις επιθέσεις, σύμφωνα με το ιρανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Islamic Republic News Agency (ΙRΝΑ).
Η δήλωση, η οποία παραδόθηκε γραπτώς, ανεγνώσθη σε τηλεοπτική μετάδοση εκ μέρους του Ιρανού ηγέτη. Ήταν η πρώτη σημαντική δημόσια τοποθέτηση του Μοτσταμπά Χαμενεΐ από τότε που επελέγη για να διαδεχθεί τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε από τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτίμησαν στις 11 Μαρτίου ότι ενδέχεται να είχε τραυματιστεί στο πόδι κατά τη διάρκεια επιθέσεων που στόχευαν το καταφύγιο του πατέρα του. Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times στις 11 Μαρτίου ότι η σοβαρότητα του τραυματισμού του παραμένει ασαφής σε αυτό το στάδιο.
Ο ηγέτης του Ιράν άφησε να εννοηθεί ότι το Ιράν θα ακολουθήσει μια παρατεταμένη εκστρατεία αντιποίνων, διαβεβαιώνοντας ότι η χώρα δεν θα απόσχει από το να εκδικηθεί το αίμα των «μαρτύρων» της. Προσέθεσε ότι κάθε άμαχος που σκοτώνεται από τους εχθρούς του Ιράν αποτελεί ξεχωριστή υπόθεση εκδίκησης και σημείωσε ότι κάποια αντίποινα έχουν ήδη αρχίσει, προειδοποιώντας ότι η προσπάθεια θα συνεχιστεί μέχρι η Τεχεράνη να θεωρήσει ότι έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.
Ανέφερε επίσης ότι το Ιράν θα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο όσον αφορά το αίμα των παιδιών του και ότι, για τον λόγο αυτό, το έγκλημα που διέπραξε σκόπιμα ο εχθρός εναντίον του σχολείου Shajareh-Tayyebeh στη Μινάμπ, καθώς και ορισμένες παρόμοιες περιπτώσεις, κατέχουν ιδιαίτερη θέση στη διαδικασία απόδοσης ευθυνών.
Ο Μοτσταμπά Χαμενεΐ υπογράμμισε ακόμη τη στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προμήθειας πετρελαίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Ιράν σκοπεύει να διατηρήσει την πίεση στη διεθνή ναυσιπλοΐα. Ανέφερε ότι το κλείσιμο του πορθμού πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης και πρόσθεσε ότι το Ιράν έχει εξετάσει το άνοιγμα άλλων μετώπων, στα οποία ο εχθρός διαθέτει μικρή εμπειρία και θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα ευάλωτος.
Παράλληλα επαίνεσε τις ιρανικές δυνάμεις για την αντίσταση σε αυτό που περιέγραψε ως ξένη επιθετικότητα, ευχαριστώντας τους μαχητές που μπλόκαραν τον δρόμο του εχθρού με ισχυρά πλήγματα και απέτρεψαν τις προσπάθειες επιβολής κυριαρχίας ή διαμελισμού του Ιράν.
Στρατιωτικές βάσεις
Ο νέος ηγέτης απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή, καλώντας τες να κλείσουν τις στρατιωτικές βάσεις που χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον. Τόνισε ότι οι χώρες αυτές πρέπει να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους απέναντι σε εκείνους που επιτέθηκαν στο Ιράν, λέγοντας ότι οι αμερικανικές διαβεβαιώσεις για ασφάλεια αποδείχθηκαν κενό γράμμα.
Προειδοποίησε επίσης ότι εάν δεν δοθεί αποζημίωση, το Ιράν θα κατασχέσει ή θα καταστρέψει περιουσιακά στοιχεία των εχθρών του, σημειώνοντας ότι εάν αυτοί αρνηθούν, η χώρα θα αποσπάσει από τα περιουσιακά τους στοιχεία ό,τι θεωρεί κατάλληλο και εάν αυτό δεν είναι δυνατό, θα προβεί στην καταστροφή τους.
Διαδοχή
Στην ομιλία του, ο Μοτσταμπά Χαμενεΐ επιβεβαίωσε τον θάνατο του πατέρα του και αρκετών στενών συγγενών του κατά την αεροπορική επίθεση, αναφέροντας ότι είδε με τα μάτια του το σώμα του πατέρα του μετά την επίθεση. Σημείωσε ότι είχε την τιμή να δει το σώμα του μετά το «μαρτύριό» του, μιλώντας για τη σταθερότητα του Αλί Χαμενεΐ ακόμη και στον θάνατο.
Επιβεβαίωσε επίσης ότι η σύζυγός του, μία από τις αδελφές του, μία ανιψιά του και ο γαμπρός της οικογένειας σκοτώθηκαν στην ίδια επίθεση, ενώ η μητέρα του είχε σκοτωθεί νωρίτερα από την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση, σύμφωνα με αναφορές. Δήλωσε ακόμη ότι έμαθε για την επιλογή του ως ανώτατου ηγέτη από την κρατική τηλεόραση, γεγονός που υποδηλώνει ότι η απόφαση ελήφθη βεβιασμένα.
Ο Μ. Χαμενεΐ, 56 ετών, επιλέχθηκε επισήμως στις 8 Μαρτίου από τη Συνέλευση των Ειδικών του Ιράν, ένα σώμα 88 κληρικών, το οποίο — σύμφωνα με το Σύνταγμα — είναι επιφορτισμένο με την επιλογή του ανώτατου ηγέτη της χώρας. Θεωρούμενος εδώ και καιρό ως ένας από τους επικρατέστερους υποψηφίους, διατηρεί σχετικά χαμηλό δημόσιο προφίλ, αλλά ασκεί επιρροή μέσω στενών δεσμών με το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και συντηρητικούς κληρικούς.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στις 10 Μαρτίου ότι απογοητεύτηκε από την επιλογή του Ιράν, σχολιάζοντας σε συνέντευξη Τύπου στο Trump National Doral Golf Club, στο Μαϊάμι, ότι αυτή η επιλογή δεν θα συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων της χώρας.
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, στις 12 Μαρτίου, σημείωσε επίσης ότι παρόλο που οι υψηλότερες τιμές πετρελαίου ωφελούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τον μεγαλύτερο παραγωγό στον κόσμο, η κορυφαία προτεραιότητά του είναι να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα.
Όπως τόνισε, το πιο σημαντικό είναι να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και να καταστρέψει τη Μέση Ανατολή, και ενδεχομένως ολόκληρο τον κόσμο, και ο ίδιος δεν θα επιτρέψει να συμβεί κάτι τέτοιο.
Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, παρουσίασε στις 11 Μαρτίου ένα νέο σύστημα που έχει σχεδιαστεί για να αναλύει πώς διαδίδεται η ρητορική μίσους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δηλώνοντας πως το εργαλείο θα παρακολουθεί την παρουσία, την ενίσχυση και τον αντίκτυπο του σχετικού περιεχομένου στο διαδίκτυο.
Το νέο εργαλείο, με την ονομασία HODIO — ακρωνύμιο των ισπανικών λέξεων που συνθέτουν τη φράση «Αποτύπωμα Μίσους και Πόλωσης» — θα επιτρέπει στην κυβέρνηση να παρακολουθεί συστηματικά την παρουσία, την εξάπλωση και τον αντίκτυπο της διαδικτυακής ρητορικής μίσους, όπως την ορίζει η ίδια.
Ο κος Σάντσεθ τόνισε: «Το εργαλείο, που προωθείται από το Υπουργείο Κοινωνικής Ένταξης μέσω του Ισπανικού Παρατηρητηρίου για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία, θα δημοσιεύει εξαμηνιαίους πίνακες κατάταξης σχετικά με τη διάδοση της ρητορικής μίσους στις ψηφιακές πλατφόρμες».
Η κυβέρνηση του κυβερνώντος Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος έκανε σαφές στις 11 Μαρτίου ότι το HODIO θα δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να υπολογίζουν και να δημοσιεύουν περιοδικά έναν δείκτη μίσους και πόλωσης ανά κοινωνικό δίκτυο, μετρώντας την επικράτηση, τον βαθμό ενίσχυσης και την επιρροή του φαινομένου. Το σύστημα βασίζεται σε συνδυασμένα εργαλεία ανάλυσης, τα οποία εξετάζουν το δημόσιο περιεχόμενο στα κοινωνικά δίκτυα, ταυτοποιώντας εκφάνσεις μίσους και πόλωσης.
Ο Σάντσεθ επεσήμανε: «Ήταν σημαντικό να αρχίσουμε να μιλάμε για το ‘αποτύπωμα μίσους’, όπως μιλάμε για το ανθρακικό αποτύπωμα. Θέλουμε να ξεκινήσουμε να συζητάμε για τον αντίκτυπο του μίσους. Όταν κάτι μετριέται, παύει να είναι αόρατο».
Τα αποτελέσματα του εργαλείου θα δημσιοποιούνται, προκειμένου οι πολίτες να γνωρίζουν ποιος μπλοκάρει το σχετικό περιεχόμενο, ποιος αδιαφορεί και ποιος επωφελείται από αυτό, πρόσθεσε ο Σάντσεθ.
Ο Σαντιάγο Αμπασκάλ, επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος VOX, επέκρινε την πρωτοβουλία, χαρακτηρίζοντάς την ως επιτήρηση της ελευθερίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από την κυβέρνηση. Σε ανάρτησή του στις 11 Μαρτίου στην πλατφόρμα X, δήλωσε: «Είναι οχυρωμένος στη λογοκρισία και θέλει να ελέγχει τι λένε οι πολίτες».
Ο ειδικός στο ψηφιακό δίκαιο Μπόρχα Ετσουάρα Βαρέλα διατύπωσε σοβαρές ανησυχίες σε ανάρτησή του στις 12 Μαρτίου: «Δεν είναι σαφές ποιος θα καθορίζει τι συνιστά μίσος και αν αυτή η εξουσία θα ανήκει στην κυβέρνηση».
Υπενθύμισε ότι το Άρθρο 20 του ισπανικού Συντάγματος ορίζει πως ο μοναδικός περιορισμός στην ελευθερία έκφρασης είναι ο νόμος, παρατηρώντας πως η πρωτοβουλία συγχέει σκοπίμως μηνύματα ή λόγο μίσους, που δεν αποτελούν ποινικά αδικήματα, με το έγκλημα μίσους.
Ο Σάντσεθ παρουσίασε το εργαλείο στο πρώτο φόρουμ κατά του μίσους, που διεξήχθη στη Μαδρίτη στις 11 Μαρτίου, συγκεντρώνοντας εκπροσώπους κρατικών φορέων, ειδικούς, πλατφόρμες και άτομα που έχουν χαρακτηριστεί ως θύματα ρητορικής μίσους, προκειμένου να συζητήσουν την επίδρασή της.
Η Καρολάιν Φερνάντεζ ντε λα Χάας, διευθύντρια του Oberacs, σχολίασε: «Το μίσος κατασκευάζεται και το αντικείμενο του μίσους δημιουργείται, κάτι που αποκαλύπτεται ξεκάθαρα από τα δεδομένα του Oberacs».
Η πολιτική αναλύτρια Σάρα Σαντιγιάλα, αριστερών πεποιθήσεων, παρατήρησε: «Είμαι νέα γυναίκα, δεν έκρυψα ποτέ ότι είμαι αντιφασίστρια — αυτό ακριβώς τους ενοχλεί».
Ο Χοσέ Λουίς Ζίμερμαν, επικεφαλής Δημόσιας Πολιτικής της Meta για Ισπανία και Πορτογαλία, δήλωσε ότι οι πλατφόρμες αφαιρούν περιεχόμενο ρητορικής μίσους χρησιμοποιώντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, τεχνολογικές λύσεις και ανθρώπινους συντονιστές, επισημαίνοντας πως αυτή είναι «θεμελιώδης πτυχή της εποπτείας του περιεχομένου και καθοριστική για την αντιμετώπιση και εξάλειψη της ρητορικής μίσους».
Στις 27 Ιανουαρίου, η Ισπανία παρουσίασε πρόταση που θα επιτρέπει σε περίπου 500.000 άτομα χωρίς νόμιμα χαρτιά να αποκτούν άδεια παραμονής μέσω νέου διοικητικού διατάγματος, χωρίς ανάγκη έγκρισης από το Κοινοβούλιο. Με την ισπανική άδεια παραμονής, οι νομιμοποιημένοι μετανάστες θα έχουν το δικαίωμα να ταξιδεύουν εντός του χώρου Σένγκεν της ΕΕ για έως 90 ημέρες ανά εξάμηνο.
Η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Ελμα Σάιθ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου: «Οι παράτυποι μετανάστες που διαμένουν στην Ισπανία τουλάχιστον πέντε μήνες έως το τέλος του 2025, χωρίς ποινικό μητρώο, θα πληρούν τα κριτήρια για τις νέες άδειες», περιγράφοντας το μέτρο ως αποτέλεσμα μακράς επεξεργασίας και διαβούλευσης, και «αναγκαίο για την αντιμετώπιση μιας πραγματικότητας που υπάρχει στους δρόμους μας και έχει αντίκτυπο στη συμβίωση και στην οικονομία».
Σε ανάρτησή της στο X πρόσθεσε: «Η ρύθμιση θα αφορά και όσους κατέθεσαν αίτηση ασύλου μέχρι το τέλος του έτους και των οποίων οι υποθέσεις εκκρεμούν ακόμη».
Νέο περιστατικό βίαιης δράσης κατά της πνευματικής ομάδας Φάλουν Γκονγκ συνέβη εκτός Κίνας, όταν μία ασκούμενη δέχθηκε επίθεση από άνδρα στο Λονδίνο ενώ μιλούσε για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττει το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ). Η ομάδα διώκεται στην Κίνα, ενώ τα τελευταία χρόνια το κινεζικό καθεστώς έχει αναπτύξει εκστρατεία καταστολής της και στο εξωτερικό.
Η βρετανική αστυνομία έχει ξεκινήσει έρευνα για το περιστατικό, σύμφωνα με το θύμα, Τζανγκ Τσουνχουά.
Η Μητροπολιτική Αστυνομία δεν ανταποκρίθηκε άμεσα σε σχετικό αίτημα για σχόλιο.
Το επεισόδιο σημειώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου έξω από το Βρετανικό Μουσείο, ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα όσον αφορά τους Κινέζους επισκέπτες στο κέντρο του Λονδίνου. Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ όπως η Τζανγκ διανέμουν καθημερινά φυλλάδια μπροστά από την είσοδο του μουσείου, συνομιλώντας με περαστικούς με στόχο να ευαισθητοποιήσουν το κοινό σχετικά με τη βάναυση δίωξη που ασκεί το κομμουνιστικό καθεστώς κατά της πίστης τους.
Η Τζανγκ, κρατώντας φυλλάδια, πλησίασε μια ομάδα Κινέζων τουριστών καθώς έφευγαν από το μουσείο και κατευθύνονταν προς λεωφορείο. Όταν προσπάθησε να τους προσεγγίσει, εμποδίστηκε από τον ξεναγό τους, ο οποίος της επιτέθηκε λεκτικά. Όπως ανέφερε στην Epoch Times, «για να μην οξυνθεί η ένταση, σταμάτησα να τους μιλώ και στάθηκα σιωπηλή κρατώντας τα φυλλάδια για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα — ένα θέμα που λογοκρίνεται αυστηρά από το κομμουνιστικό καθεστώς».
Ξαφνικά, ο οδηγός του λεωφορείου βγήκε από το όχημα, άρπαξε τα φυλλάδιά της και τα πέταξε μακριά. Όταν η Τζανγκ προσπάθησε να τον φωτογραφίσει, εκείνος της άρπαξε το κινητό και το εκσφενδόνισε προς την πύλη μιας κοντινής βιβλιοθήκης, σύμφωνα με την ίδια. Ακολούθησε ένταση, και ο άνδρας την έριξε στο έδαφος.
Η Τζανγκ δήλωσε πως όταν σηκώθηκε προσπάθησε να καλέσει την αστυνομία και να εμποδίσει τον οδηγό να φύγει. Τότε, εκείνος την έπιασε από τον λαιμό, τη χτύπησε στο πρόσωπο και ξαναρίχνοντάς τη στο έδαφος, συνέχισε να τη χτυπά. Αυτή η επίθεση της άφησε μώλωπες στο πρόσωπο, τον λαιμό και τα χέρια.
Η Τζανγκ Τσουνπίνγκ πέφτει στο έδαφος, μετά από επίθεση που δέχτηκε από οδηγό τουριστικού λεωφορείου. Λονδίνο, 23 Φεβρουαρίου 2026. (Ευγενική παραχώρηση του Ώστιν Τανγκ).
Αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού, ο Ώστιν Τανγκ, εξέφρασε τον αποτροπιασμό του μιλώντας στην Epoch Times στις 10 Μαρτίου: «Ετοιμαζόμουν να καλέσω την αστυνομία όταν συνέβη. Εκείνη τη στιγμή, την είδα ήδη πεσμένη κάτω. Ο οδηγός τής επιτέθηκε τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβα να αντιδράσω. Ένας άνδρας να χτυπά γυναίκα — τέτοιες εικόνες σπάνια βλέπει κανείς εδώ», τόνισε.
Η επίθεση κατά της ασκούμενης του Φάλουν Γκονγκ στο Λονδίνο προστίθεται σε σειρά παρόμοιων περιστατικών, τα οποία εντείνουν τους φόβους για την εκστρατεία μίσους και παρενόχλησης που εξάγεται από την Κίνα.
Η Τζανγκ Τσουνπίνγκ, ασκούμενη του Φάλουν Γκονγκ, δέχτηκε επίθεση στο Λονδίνο, στις 23 Φεβρουαρίου 2026, από οδηγό τουριστικού λεωφορείου. (Ευγενική παραχώρηση της Τζανγκ Τσουνπίνγκ)
Το Φάλουν Γκονγκ, πνευματική πρακτική που παρουσιάστηκε στο ευρύ κοινό το 1992, συνδυάζει διαλογιστικές ασκήσεις και διδάσκει τις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας.
Το 1999, μετά από επίσημες εκτιμήσεις που έφεραν τους ασκουμένους να ανέρχονται στα 70 με 100 εκατομμύρια, το ΚΚΚ εξαπέλυσε πανεθνική εκστρατεία εξάλειψης της πρακτικής. Έκτοτε, χιλιάδες έχουν συλληφθεί, έχουν κρατηθεί σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και έχουν βασανιστεί σκληρά, επειδή αρνούνται να απαρνηθούν την πίστη τους. Ο ακριβής αριθμός των νεκρών παραμένει άγνωστος, εξαιτίας της αυστηρής λογοκρισίας που επιβάλλει το «Μεγάλο Τείχος του Διαδικτύου» στην Κίνα.
Ενώ η καταστολή συνεχίζεται στην Κίνα, ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ στη Βρετανία αναφέρουν συχνά περιπτώσεις παρενόχλησης κατά τη διάρκεια εθελοντικών δράσεων που οργανώνουν σχετικά με τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττει το ΚΚΚ.
Το 2018, στη Βρετανία, ανάλογη επίθεση έξω από το Βρετανικό Μουσείο είχε ως αποτέλεσμα μια ασκούμενη να υποστεί κάταγμα στη σπονδυλική στήλη, σύμφωνα με την Ένωση Φάλουν Ντάφα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η Τζανγκ, θύμα της πρόσφατης επίθεσης, αποδίδει το περιστατικό στη συστηματική προπαγάνδα που εφαρμόζει το ΚΚΚ επί δεκαετίες, που πλέον επεκτείνεται και σε μέσα ενημέρωσης εκτός Κίνας. «Η δράση μας, είτε ενημερώνουμε το κοινό είτε συλλέγουμε υπογραφές, είναι ειρηνική και απόλυτα νόμιμη», αναφέρει. «Είναι σοκαριστικό να βλέπει κανείς τον οδηγό, που φαινόταν Δυτικός, να καταφεύγει σε τόσο βίαιες πράξεις. Αυτό φανερώνει το πόσο μπορούν να επηρεαστούν άνθρωποι από τα ψέματα του ΚΚΚ». Παράλληλα, επισημαίνει τη διασύνδεση των τουριστικών εταιρειών με το Πεκίνο.
Η εταιρεία τουριστικών λεωφορείων FCD Transportation Ltd ανήκει στην EG Travel, η οποία στην επίσημη ιστοσελίδα της δηλώνει ότι αποτελεί τον μοναδικό επίσημο πάροχο, διορισμένο από την κινεζική πρεσβεία στο Δουβλίνο. Καταγράφονται, μεταξύ άλλων, υψηλόβαθμοι Κινέζοι αξιωματούχοι που χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες της, συμπεριλαμβανομένης και της διέλευσης του τότε πρωθυπουργού της Κίνας, Λι Κετσιάνγκ, το 2015.
Η Τζανγκ Τσουνπίνγκ (δεξιά) ενημερώνει τουρίστες για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα, κοντά στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. (Ευγενική παραχώρηση της Τζανγκ Τσουνπίνγκ)
Τους τελευταίους μήνες έχουν καταγραφεί ανάλογες επιθέσεις σε ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ και σε άλλες χώρες. Στις ΗΠΑ, πιο πρόσφατο περιστατικό σημειώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου, όταν ένας άνδρας έριξε στο έδαφος ασκούμενη κοντά σε περίπτερο ενημέρωσης στη Νέα Υόρκη. Στην Αυστραλία, τον περασμένο Δεκέμβριο, ασκούμενοι δέχθηκαν επίθεση στο Σύδνεϋ, με αποτέλεσμα ένας άνδρας να τραυματιστεί σοβαρά στο πρόσωπο.
Το Κέντρο Ενημέρωσης Φάλουν Ντάφα, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που παρακολουθεί τις διώξεις του καθεστώτος στην Κίνα, χαρακτήρισε τα πρόσφατα αυτά περιστατικά μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου παρενόχλησης και εκφοβισμού, που σχετίζεται με την επιρροή και καταστολή του ΚΚΚ.
Δύο Ιρανοί διπλωμάτες, ο Αλιρεζά Σοχμπάτι και ο Μοχάμαντ Πουρνάτζαφ, ζήτησαν άσυλο από τις αντίστοιχες χώρες στις οποίες είχαν σταλεί από την Ισλαμική Δημοκρατία.
Σύμφωνα με το μέσο ενημέρωσης Iran International, ο Σαχμπάτι, διπλωμάτης στην πρεσβεία του Ιράν στην Κοπεγχάγη, και ο Πουρνάτζαφ, διπλωμάτης στην πρεσβεία της χώρας του στην Καμπέρα και παλιότερα επιτετραμμένος της ιρανικής πρεσβείας στην Αυστραλία, υπέβαλαν αίτημα για να τους δοθεί άσυλο.
Έχει προηγηθεί η περίπτωση του Αλιρεζά Τζεϋράνι Χακαμαμπάντ, ανώτερου διπλωμάτη και μέλους της ιρανικής αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη, στη Γενεύη, ο οποίος υπέβαλε αίτημα για άσυλο στην Ελβετία, καθώς και του Γκολαμρεζά Ντερικβάντ, επιτετραμμένου στην ιρανική πρεσβεία στην Αυστρία, ο οποίος εγκατέλειψε τη θέση του και αιτήθηκε άσυλο επίσης στην Ελβετία.
Οι ανωτέρω πληροφορίες δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.
Πέραν των διπλωματών, η Αυστραλία έχει ήδη προσφέρει άσυλο στις αθλήτριες της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ιράν, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στις 9 Μαρτίου. Τα κρατικά ιρανικά μέσα είχαν χαρακτηρίσει τις κοπέλες ‘προδότριες εν καιρώ πολέμου’ και προανήγγειλαν ποινές όταν θα επέστρεφαν στην πατρίδα, επειδή αρνήθηκαν να τραγουδήσουν τον ιρανικό εθνικό ύμνο σε δύο από τα παιχνίδια που έδωσαν, στο πλαίσιο των αγώνων για το Κύπελλο Ασίας, που φιλοξενείται φέτος στην Αυστραλία.
Ωστόσο, μία παίκτρια επέλεξε να επιστρέψει στο Ιράν.
Οι παίκτριες του Ιράν κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου πριν από τον αγώνα ποδοσφαίρου του Ασιατικού Κυπέλλου Γυναικών μεταξύ Ιράν και Φιλιππινν στη Ρόμπινα της Αυστραλίας, στις 8 Μαρτίου 2026. (Dave Hunt/AAP Image μέσω AP)
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας υποδέχεται την άνοιξη με μια γιορτή αφιερωμένη στον ερχομό των χελιδονιών, που παραδοσιακά σηματοδοτούν την αναγέννηση της φύσης και την έναρξη της νέας εποχής του χρόνου.
Την Κυριακή 15 Μαρτίου 2026 και ώρα 11:00 π.μ., στο Μεγάλο Αίθριο του Κεντρικού Μουσείου των Αιγών, θα αναβιώσει το πανάρχαιο έθιμο της Χελιδόνας, ένα ανοιξιάτικο λαϊκό δρώμενο με ρίζες στην αρχαιότητα, που συνδέεται με το καλωσόρισμα της άνοιξης και την ευχή για έναν καλό και γόνιμο χρόνο.
Στην εκδήλωση συμμετέχουν οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Βεργίνας, Καψόχωρας και Ξεχασμένης.
Την εμψύχωση της δράσης θα αναλάβει ο παιδαγωγός και χοροδιδάσκαλος Σωτήρης Τσιρογιάννης, προσκαλώντας μικρούς και μεγάλους να συμμετάσχουν ενεργά στη γιορτή.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει μουσικά η ζυγιά των μουσικών Αλέξανδρου Πάτμου και Αλέξανδρου Γκιόνογλου.
Η δράση θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη του Συλλόγου Φίλων Πολυκεντρικού Μουσείου Αιγών και του Δικτύου του.
Ο πόλεμος είχε πάντοτε υψηλό κόστος. Στη σύγχρονη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, όμως, το οικονομικό τίμημα έχει φτάσει σε επίπεδα που προκαλούν σοκ. Από το 2023, η σύγκρουση στη Γάζα μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ εξελίχθηκε όχι μόνο σε μια ανθρωπιστική και πολιτική τραγωδία, αλλά και σε μια τεράστια οικονομική «μαύρη τρύπα» που καταπίνει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια.
Η κλιμάκωση της έντασης με το Ιράν και η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών διευρύνουν ακόμη περισσότερο το οικονομικό βάρος της σύγκρουσης, μετατρέποντάς τη σε έναν ολοένα και πιο δαπανηρό περιφερειακό πόλεμο.
Το κόστος του πολέμου για το Ισραήλ
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της τράπεζας του Ισραήλ, το συνολικό κόστος του πολέμου που ξεκίνησε μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 έχει φτάσει τα 352 δισεκατομμύρια σέκελ, δηλαδή πάνω από 110 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο ένα πέμπτο της συνολικής οικονομίας του Ισραήλ.
Το ποσό περιλαμβάνει: άμεσες στρατιωτικές δαπάνες, αποζημιώσεις προς πολίτες, τόκους δημόσιου χρέους και οικονομικές παρεμβάσεις για τη στήριξη της οικονομίας σε συνθήκες σχεδόν μόνιμης πολεμικής κινητοποίησης.
Κατά τις πιο έντονες φάσεις της σύγκρουσης, σύμφωνα με τον στρατιωτικό οικονομολόγο Γκιλ Πίντσας (Gil Pinchas), το κόστος έφτανε περίπου τα 300 εκατομμύρια σέκελ την ημέρα, δηλαδή σχεδόν 100 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως.
Κάθε πύραυλος που εκτοξεύεται, κάθε πύραυλος που αναχαιτίζεται από τα αντιπυραυλικά συστήματα και κάθε ώρα πτήσης ενός μαχητικού αεροσκάφους έχει συγκεκριμένο οικονομικό κόστος που καταγράφεται στους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς.
Πίσω από αυτά τα νούμερα βρίσκεται μια πρωτοφανής κινητοποίηση. Περισσότεροι από 300.000 έφεδροι κλήθηκαν στον πρώτο χρόνο του πολέμου, ενώ περίπου 170.000 στρατιωτικοί υπηρετούν μόνιμα στις ένοπλες δυνάμεις.
Οι οικονομικές συνέπειες της επιστράτευσης είναι σημαντικές. Εργοστάσια υπολειτουργούν, γραφεία αδειάζουν και η παραγωγή μειώνεται. Η τράπεζα του Ισραήλ εκτιμά ότι για κάθε έφεδρο χάνονται περίπου 38.000 σέκελ παραγωγικής δραστηριότητας τον μήνα. Το κόστος αυτό αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω, καθώς με την κλιμάκωση της έντασης με το Ιράν το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ κάλεσε επιπλέον 100.000 εφέδρους.
Η σύγκρουση δεν επιβαρύνει μόνο το Ισραήλ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης αναλάβει σημαντικό οικονομικό βάρος.
Σύμφωνα με το ερευνητικό πρόγραμμα «Costs of War» του Brown University, από το 2023 η Ουάσιγκτον έχει προσφέρει πάνω από 21 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ. Επιπλέον έχουν δαπανηθεί 9 έως 12 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές επιχειρήσεις που σχετίζονται με την κρίση στην ευρύτερη περιοχή, από τη Ερυθρά θάλασσα έως τον Περσικό Κόλπο.
Τα αντίποινα της Τεχεράνης εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και στρατηγικών υποδομών που συνδέονται με αμερικανικά και δυτικά συμφέροντα έχουν επηρεάσει το Ιράκ, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Αζερμπαϊτζάν, τη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και την Κύπρο.
Εάν εξεταστεί η οικονομική διάσταση της καταστροφής στη Λωρίδα της Γάζας, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δραματική. Σύμφωνα με κοινές εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών, της Παγκόσμιας Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οικοδόμηση της περιοχής θα κοστίσει τουλάχιστον 70 δισεκατομμύρια δολάρια και θα απαιτήσει δεκαετίες.
Σήμερα, στη Γάζα, περίπου το 84% των κτιρίων και των υποδομών έχουν καταστραφεί ή υποστεί σοβαρές ζημιές. Κοντά 425.000 κατοικίες έχουν πληγεί και 55 εκατομμύρια τόνοι ερειπίων πρέπει να απομακρυνθούν.
Με άλλα λόγια, το κόστος της καταστροφής υπερβαίνει κατά πολύ το κόστος που θα απαιτούνταν για την ανάπτυξη και τη βελτίωση της ζωής των κατοίκων πριν από τον πόλεμο.
Κλιμάκωση της σύγκρουσης και νέες δαπάνες
Οι ανταλλαγές επιθέσεων μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν, με άμεση ή έμμεση εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών, οδηγούν τη σύγκρουση σε μια ολοένα και πιο δαπανηρή περιφερειακή αντιπαράθεση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το Reuters, μια ανοικτή σύγκρουση με το Ιράν θα μπορούσε να κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα στην οικονομία του Ισραήλ, εξαιτίας της στρατιωτικής κινητοποίησης, των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας και της επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας.
Παράλληλα, η νέα κλιμάκωση του πολέμου έχει αναζωπυρώσει συγκρούσεις σε άλλα μέτωπα, όπως στον Λίβανο με την οργάνωση Χεζμπολάχ και στην Υεμένη με τους αντάρτες Χούθι.
Το παράδοξο της σύγχρονης σύγκρουσης είναι εμφανές: ενώ εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια διοχετεύονται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, ελάχιστοι πόροι κατευθύνονται προς την οικοδόμηση, την ανάπτυξη και την κοινωνική αποκατάσταση. Με ένα μικρό μόνο μέρος των ποσών που δαπανώνται για όπλα θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν υποδομές, προγράμματα υγείας και οικονομικής σταθεροποίησης για εκατομμύρια ανθρώπους στη Μέση Ανατολή.
Αντ’ αυτού, η περιοχή παραμένει μία από τις μεγαλύτερες αγορές της παγκόσμιας αμυντικής βιομηχανίας, ενώ οι κοινωνίες της καλούνται να αντιμετωπίσουν τις μακροχρόνιες συνέπειες του πολέμου — ορφανά παιδιά, τραυματίες, ψυχολογικά τραύματα και κατεστραμμένες οικονομίες.
Ωστόσο, η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αγορές της παγκόσμιας αμυντικής βιομηχανίας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι συνεχείς εντάσεις και οι διαδοχικές συγκρούσεις τροφοδοτούν έναν κύκλο εξοπλισμών και στρατιωτικών δαπανών που δύσκολα ανακόπτεται. Για πολλούς αναλυτές, η περιοχή μοιάζει έτσι με έναν παράδεισο για όσους επωφελούνται από τη διαρκή πολεμική ένταση, έναν κύκλο σύγκρουσης που τείνει να αυτοτροφοδοτείται, συχνά εις βάρος κάθε ουσιαστικής πολιτικής προσπάθειας για μακροχρόνια ειρήνη.
Ένα κτίριο που μέχρι πρότινος φιλοξενούσε τη Δημοτική Αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου 14, αποκτά πλέον νέα χρήση και μετατρέπεται σε πανεπιστημιακή υποδομή για τις ανάγκες της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Με συνολική χρηματοδότηση ύψους 13 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του υπουργείου Παιδείας, το κτίριο αγοράστηκε και ανακαινίστηκε πλήρως, προκειμένου καλύψει τις χρόνιες στεγαστικές ανάγκες δύο Τμημάτων της Σχολής.
Στο κτίριο θα στεγαστούν το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών και το Τμήμα Κοινωνιολογίας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών. Από την ίδρυσή τους, τα δύο Τμήματα δεν διέθεταν δικούς τους χώρους και λειτουργούσαν σε διαφορετικά κτίρια του κέντρου της Αθήνας, φιλοξενούμενα σε εγκαταστάσεις άλλων Τμημάτων.
Η αξιοποίηση του ακινήτου σηματοδοτεί μια ουσιαστική αλλαγή χρήσης ενός κεντρικού δημόσιου κτιρίου της Αθήνας, το οποίο πλέον εντάσσεται στον ακαδημαϊκό ιστό της πόλης, ενισχύοντας τις υποδομές του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας.
Το ανακαινισμένο κτίριο, συνολικής επιφάνειας περίπου 4.200 τ.μ., αναπτύσσεται σε οκτώ ορόφους και ισόγειο, ενώ διαθέτει και τέσσερα υπόγεια επίπεδα στάθμευσης. Στους χώρους του έχουν δημιουργηθεί αίθουσες διδασκαλίας και εργαστηρίων, γραφεία διδασκόντων, χώροι διοίκησης και γραμματείας φοιτητών, καθώς και υποδομές που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Η διαδικασία απόκτησης και αξιοποίησης του ακινήτου ολοκληρώθηκε με την τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών και κατόπιν των απαραίτητων εγκρίσεων από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και του Πανεπιστημίου, μεταξύ των οποίων το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, το υπουργείο Οικονομικών, το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Τεχνικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΚΠΑ.
Τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νέου κτιρίου του ΕΚΠΑ, παρουσία της υπουργού, Σοφίας Ζαχαράκη του πρύτανη του ΕΚΠΑ, καθηγητή Γεράσιμου Σιάσου, του δημάρχου Αθηναίων, καθηγητή Χάρη Δούκα, μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και της ακαδημαϊκής διοίκησης. Τον αγιασμό τέλεσε ο Μητροπολίτης Περιστερίου και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής, Γρηγόριος.
Εδώ και δεκαετίες, το ΚΚ Κίνας επιδιώκει να απομονώσει διεθνώς την Ταϊβάν και να θέσει το νησί υπό τον έλεγχό του. Η Ταϊβάν από τη μεριά της εντείνει τις προσπάθειές της να εδραιώσει την αυτονομία της και να αποκτήσει συμμάχους στο διπλωματικό επίπεδο, ενώ ελάχιστα κράτη έχουν προβεί σε αναγνώριση της ως ανεξάρτητη οντότητα. Ένα ευρωπαϊκό θεατρικό έργο που πραγματεύεται αυτή τη σύγκρουση έχει γίνει στόχος του κινεζικού καθεστώτος, με το κινεζικό προξενείο να παρεμβαίνει για να ακυρωθούν οι παραστάσεις.
Το έργο «This Is Not an Embassy», σε σκηνοθεσία του βραβευμένου Ελβετού σκηνοθέτη Στέφαν Κέγκι (Stefan Kaegi), παρουσιάστηκε πρόσφατα τρεις βραδιές στο θέατρο Le Maillon στο Στρασβούργο, Γαλλία. Πριν από την έναρξη των παραστάσεων, το Γενικό Προξενείο της Κίνας στο Στρασβούργο απέστειλε επιστολή τόσο στο θέατρο όσο και στη δήμαρχο της πόλης, Ζαν Μπαρσεγκιάν (Jeanne Barseghian), ζητώντας την ακύρωση της παράστασης. Και οι δύο αρνήθηκαν, ενώ η δήμαρχος δήλωσε αργότερα σε δημοσιογράφους ότι η ενέργεια ήταν «εξαιρετικά σοβαρή» και συνιστά επίθεση κατά της καλλιτεχνικής έκφρασης στη Γαλλία.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) θεωρεί την Ταϊβάν — όπου κατέφυγαν οι δημοκρατικές δυνάμεις της Κίνας το 1949, όταν στην ηπειρωτική χώρα επικράτησαν οι μαοϊστές — μέρος της επικράτειάς του και έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να τη θέσει υπό τον έλεγχό του, ακόμη και με τη χρήση βίας εάν χρειαστεί. Το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας, που έχει τον έλεγχο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και η Ταϊβάν, γνωστή επίσης ως Δημοκρατία της Κίνας, παραμένουν τεχνικά σε εμπόλεμη κατάσταση, χωρίς να έχει υπογραφεί ανακωχή ή συνθήκη ειρήνης που να τερματίζει την αντιπαράθεση.
Το έργο, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 2024, εξετάζει τις διπλωματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ταϊβάν, καθώς το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας επιχειρεί να την απομονώσει διεθνώς, αποσπώντας τους διπλωματικούς συμμάχους της. Ο Κέγκι συμμετείχε στην ίδρυση του θεατρικού σχήματος Rimini Protokoll, με έδρα το Βερολίνο, το 2000. Η παραγωγή περιλαμβάνει τρεις Ταϊβανέζους, μεταξύ των οποίων ένας πρώην διπλωμάτης, οι οποίοι μοιράζονται προσωπικές ιστορίες ενώ δημιουργούν επί σκηνής μια φανταστική πρεσβεία — σύμβολο της διπλωματικής αναγνώρισης που σε μεγάλο βαθμό στερείται η Ταϊβάν.
(Από αριστερά) Η Ντέμπι Γουάνγκ, ο Ντέιβιντ Γου και η Κούο Τσιάγιο στο θεατρικό έργο «This Is Not an Embassy». (Claudia Ndebele/Ευγενική παραχώρηση από Rimini Protokoll)
Ο Κέγκι ανέφερε ότι αντιμετωπίζει «με σχετική ψυχραιμία» τις προσπάθειες του κινεζικού προξενείου. Δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι ήδη είναι γνωστό πως υπάρχουν αρχές στην Κίνα που δεν είναι ικανοποιημένες με ορισμένες αναφορές που γίνονται στο έργο, προσθέτοντας ότι θα ήθελε πραγματικά να γνωρίζει αν έχουν δει ποτέ την παράσταση. Η Μπαρσεγκιάν και το θέατρο Le Maillon δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλιο.
Το γραφείο της Ταϊβάν στη Γαλλία επαίνεσε το Στρασβούργο για τη «σταθερή στάση» του, με ανακοίνωσή του στις 4 Μαρτίου. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι το έργο «This Is Not an Embassy» εξερευνά τη μοναδική θέση της Ταϊβάν στη διεθνή σκηνή και ότι, πέρα από την ίδια την ιστορία της Ταϊβάν, προκαλεί μια παγκόσμια συζήτηση γύρω από τη δημοκρατία και την ταυτότητα. Τονίστηκε επίσης ότι οποιαδήποτε μορφή λογοκρισίας ή καταπίεσης απλώς θα αυξήσει την ορατότητα της ανθεκτικότητας της Ταϊβάν και θα αναδείξει τη θεμελιώδη σημασία των δημοκρατικών αξιών.
Απειλές και αυτολογοκρισία
Το περιστατικό δεν ήταν η μοναδική φορά που το έργο του Κέγκι αντιμετωπίζει πιέσεις από το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας. Ο σκηνοθέτης ανέφερε ότι το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών της Ελβετίας δέχθηκε ορισμένα «ανήσυχα τηλεφωνήματα», ενώ στην Αυστρία Κινέζοι αξιωματούχοι απέστειλαν μηνύματα σε εταιρεία θεάτρου στη Βιέννη που παρουσίαζε το έργο, προειδοποιώντας ότι οι μελλοντικές περιοδείες της στην Κίνα θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο εάν επέτρεπε να παρουσιαστεί το «This Is Not an Embassy».
Σε ορισμένες ασιατικές χώρες, ο φόβος οικονομικών πιέσεων από το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας τις έχει οδηγήσει σε αυτολογοκρισία, δήλωσε ο Κέγκι. Στη Νότια Κορέα, ο διευθυντής φεστιβάλ που προσκάλεσε το έργο το 2024 αντιμετώπισε «πολλά προβλήματα» με το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας, το οποίο εμφανιζόταν ιδιαίτερα ανήσυχο για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Η παράσταση δεν μπορεί να παρουσιαστεί ούτε στη Σιγκαπούρη και την Ιαπωνία, καθώς ιαπωνικά θέατρα με τα οποία επικοινώνησε η εταιρεία του χαρακτήρισαν το έργο «υπερβολικά πολιτικό».
Τα υπουργεία Εξωτερικών της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλιο μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.
Ο Κέγκι επεσήμανε ότι προφανώς το έργο δεν μπορεί να παρουσιαστεί στην Κίνα, διευκρινίζοντας ότι δεν είναι το μοναδικό καλλιτεχνικό έργο που δεν επιτρέπεται να παρουσιαστεί εκεί. Οι πιέσεις του Πεκίνου, με στόχο να εξαναγκαστούν θέατρα σε αυτολογοκρισία, έχουν εμφανιστεί επανειλημμένα στον χώρο των τεχνών, είπε.
(Από αριστερά) Η Ντέμπι Γουάνγκ, ο Ντέιβιντ Γου και η Κούο Τσιάγιο στο θεατρικό έργο «This Is Not an Embassy». (Claudia Ndebele/Ευγενική παραχώρηση από Rimini Protokoll)
Μία περίπτωση είναι το Shen Yun Performing Arts, καλλιτεχνικός οργανισμός με έδρα την Πολιτεία της Νέας Υόρκης, το οποίο αναδεικνύει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα από παραστάσεις οι οποίες παρουσιάζουν «την Κίνα πριν από τον κομμουνισμό», αποτελεί επίσης στόχο του κομμουνιστικού κινεζικού καθεστώτος. Το 2023 εκπρόσωπος της κινεζικής πρεσβείας παραδέχθηκε δημοσίως ότι επικοινωνεί με θέατρα σε διάφορες χώρες ώστε να αρνηθούν να δεχθούν τις παραστάσεις του Shen Yun. Η εφφάνιση της καλλιτεχνικής ομάδας στην Κίνα είναι απαγορευμένη.
Στον χώρο των εικαστικών τεχνών, γκαλερί στην Ταϊλάνδη αφαίρεσε ή τροποποίησε έργα ορισμένων καλλιτεχνών το 2025, κατόπιν αιτήματος των κινεζικών αρχών, διαγράφοντας λέξεις όπως «Χονγκ Κονγκ», «Θιβετιανός» και «Ουιγούρος».
Το έργο
Ο Κέγκι ανέφερε ότι η ιδέα για το έργο προέκυψε όταν έλαβε αλληλογραφία από το Γραφείο Εμπορίου των Ελβετικών Βιομηχανιών στην Ταϊπέι. Αρχικά αναρωτήθηκε γιατί ένα εμπορικό γραφείο θα επικοινωνούσε μαζί του, δεδομένου ότι δεν είναι επιχειρηματίας, αλλά αργότερα συνειδητοποίησε ότι το γραφείο λειτουργούσε ουσιαστικά ως πρεσβεία με διαφορετική ονομασία. Ο σκηνοθέτης σημείωσε ότι τον εντυπωσιάζει η «δημιουργικότητα» της Ταϊβάν, η οποία προβάλλει την αυτονομία της μέσω του δικού της νομίσματος, διαβατηρίου και φιλελεύθερου δημοκρατικού συστήματος.
Από το 1971, όταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας — κατέλαβε τη θέση της «Κίνας» στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών αντί της Δημοκρατίας της Κίνας, οι περισσότερες χώρες άλλαξαν τη διπλωματική αναγνώρισή τους και διατηρούν μόνο ανεπίσημες σχέσεις με την Ταϊπέι. Σήμερα, η Ταϊβάν διατηρεί 12 διπλωματικούς συμμάχους, μεταξύ των οποίων το Μπελίζ, η Γουατεμάλα, η Παραγουάη, το Εσουατίνι, τα Νησιά Μάρσαλ, το Παλάου και το Τουβαλού.
Η Ντέμπι Γουάνγκ και ο Ντέιβιντ Γου στο θεατρικό έργο «This Is Not an Embassy». (Claudia Ndebele/Ευγενική παραχώρηση από Rimini Protokoll)
Το 2022 ο Κέγκι πέρασε επτά εβδομάδες στην Ταϊβάν και συνομίλησε με περίπου 70 άτομα, μεταξύ των οποίων διπλωμάτες, επιστήμονες, γεωλόγους, δημοσιογράφους και ανθρώπους με υπόβαθρο στις ένοπλες δυνάμεις ή στις υπηρεσίες πληροφοριών της Ταϊβάν. Τελικά επέλεξε για το έργο τρεις Ταϊβανέζους — έναν συνταξιούχο διπλωμάτη, μια ψηφιακή ακτιβίστρια και μια μουσικό — οι οποίοι δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί.
Ο σκηνοθέτης εξήγησε ότι η θεατρική του ομάδα συνεργάζεται εδώ και χρόνια με μη επαγγελματίες ηθοποιούς, όπως οδηγοί φορτηγών ή εργαζόμενοι σε τηλεφωνικά κέντρα, αξιοποιώντας ανθρώπους από πολύ διαφορετικά επαγγελματικά υπόβαθρα. Η προσέγγιση αυτή αποτελεί μια μορφή παρόμοια με τη λογική ενός ντοκιμαντέρ στον κινηματογράφο.
Στους συντελεστές περιλαμβάνεται ο Ντέιβιντ Γου, διπλωμάτης καριέρας που έχει υπηρετήσει σε χώρες όπως η Νότια Αφρική, το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη και διετέλεσε πρέσβης της Ταϊβάν στο Μπελίζ, σύμφωνα με το ενημερωτικό έντυπο της παραγωγής. Τα άλλα δύο μέλη είναι η Κούο Τσιάγιο, ιδρύτρια της Ένωσης Ψηφιακής Διπλωματίας της Ταϊβάν, και η Ντέμπι Γουάνγκ, βιμπραφωνίστρια και ιδιοκτήτρια εταιρείας που δραστηριοποιείται στον χώρο του τσαγιού.
Δημιουργώντας επί σκηνής μια πρεσβεία, οι Γου, Κούο και Γουάνγκ παρουσιάζουν τις απόψεις τους για ζητήματα όπως η σημαία της Ταϊβάν, η εθνική τους ταυτότητα και το ενδεχόμενο επανένωσης με την Κίνα. Ο Κέγκι εξήγησε ότι πρόκειται για «τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις» που δείχνουν πώς είναι να ζει κανείς στην Ταϊβάν ενώ παραμένει συνδεδεμένος με τη διεθνή κοινότητα.
(Από αριστερά) Η Ντέμπι Γουάνγκ, ο Ντέιβιντ Γου και η Κούο Τσιάγιο στο θεατρικό έργο «This Is Not an Embassy». (Claudia Ndebele/Ευγενική παραχώρηση από Rimini Protokoll)
Θεατές από την ηπειρωτική Κίνα έχουν επίσης παρακολουθήσει την παράσταση. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, ορισμένοι εξεπλάγησαν επειδή το έργο έρχεται σε αντίθεση με όσα διδάσκονται στα σχολεία της Κίνας — όπου παρουσιάζεται ότι η Ταϊβάν αποτελεί μέρος της χώρας — ενώ άλλοι συγκινήθηκαν, καθώς η παράσταση τους βοήθησε να κατανοήσουν γιατί οι Ταϊβανέζοι αισθάνονται τόσο υπερήφανοι για τη δημοκρατία τους.
Ο Κέγκι τόνισε ότι το έργο δεν μεταφέρει ένα απλουστευμένο μήνυμα. Σημείωσε ότι στην Ευρώπη πολλοί ακούν για την Ταϊβάν μόνο όταν η Κίνα πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στο νησί, επισημαίνοντας ότι αυτή είναι μόνο μία πλευρά της ιστορίας και ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.
Ο σκηνοθέτης έχει λάβει δεκάδες διακρίσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Το 2018, η παραγωγή του «Nachlass» τού χάρισε το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο BITEF, καθώς και το βραβείο Politika για την καλύτερη σκηνοθεσία.
Όπως σημείωσε, όσα συνέβησαν γύρω από το έργο του έχουν καταστήσει πιο ορατές τις διεθνείς πιέσεις του Πεκίνου σχετικά με την Ταϊβάν. Εκτίμησε ότι η παράσταση φαίνεται να έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα, καθώς η Κίνα παρακολουθεί στενά όσα κάνει η θεατρική ομάδα.
Τέλος, εξέφρασε μεγάλη εμπιστοσύνη στην ελευθερία της τέχνης στην Ευρώπη, υπογραμμίζοντας ότι η Κίνα δεν μπορεί να την περιορίσει.
