Σάββατο, 13 Απρ, 2024

Όταν οι New York Times συντάσσονται με τη ρητορική του ΚΚ Κίνας

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Στοιχεία και πληροφορίες που περιήλθαν στην κατοχή των Epoch Times υποδηλώνουν ότι, τους τελευταίους έξι μήνες, οι New York Times, έγκριτη αμερικανική εφημερίδα, ετοιμάζουν ένα άρθρο κατά του καλλιτεχνικού θιάσου Shen Yun Performing Arts.

Ακόμα περισσότερο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, φαίνεται ότι το άρθρο, το οποίο δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως χαρτί στα χέρια της κινεζικής κυβέρνησης (ΚΚΚ) για τη διακρατική εκστρατεία καταστολής που διεξάγει εδώ και χρόνια κατά της συγκεκριμένης εταιρείας παραστατικών τεχνών.

Είναι γεγονός ότι ο θίασος Shen Yun, με έδρα τη Νέα Υόρκη, αποστολή του οποίου είναι η αναβίωση του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού, με σύνθημα «Η Κίνα πριν από τον κομμουνισμό», αποτελεί αγκάθι στο πλευρό του Πεκίνου εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

Ενώ το Shen Yun έχει πλέον ένα παγκόσμιο κοινό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο θεατές ετησίως, το ΚΚ Κίνας χρησιμοποιεί ποικίλες μεθόδους προκειμένου να εμποδίσει τις παραστάσεις του. Σε αυτές περιλαμβάνονται πιέσεις προς τα θέατρα να ακυρώσουν τις παραστάσεις, διώξεις των μελών των οικογενειών των καλλιτεχνών που ζουν στην Κίνα, ακόμα και η εκμετάλλευση του αμερικανικού νομικού συστήματος.

Τον περασμένο Μάιο, το FBI συνέλαβε δύο ύποπτους Κινέζους πράκτορες, οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να δωροδοκήσουν έναν πράκτορα του FBI, που εμφανιζόταν ως υπάλληλος της Εφορίας, με δεκάδες χιλιάδες δολάρια, σε μια προσπάθεια να ανακληθεί το μη κερδοσκοπικό καθεστώς του Shen Yun.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε ότι οι δύο φερόμενοι ως πράκτορες του ΚΚΚ είχαν, επίσης, προσπαθήσει να χρησιμοποιήσουν μια περιβαλλοντική αγωγή που στόχευε τις εγκαταστάσεις και τα σχολεία εκπαίδευσης του θιάσου, για να «εμποδίσουν» την ανάπτυξή του.

Η επόμενη επίθεση κατά του Shen Yun, ωστόσο, αναμένεται να προέλθει από τη μεγαλύτερη εφημερίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, τους New York Times.

Δύο δημοσιογράφοι τους, ο Μάικλ Ρόθφελντ (Michael Rothfeld) και η Νικόλ Χονγκ (Nicole Hong) – με τη δεύτερη να αναλαμβάνει το άρθρο για το Shen Yun αφού εργάστηκε έξι μήνες στο γραφείο Κίνας των New York Times – αναζήτησαν συγκεκριμένα πρώην καλλιτέχνες που ίσως είχαν εγκαταλείψει την εταιρεία πριν από χρόνια διατηρώντας μνησικακία εναντίον της, όπως δείχνουν τα αρχεία που περιήλθαν στην κατοχή των Epoch Times.

image-5609279
«Αέρινα μανίκια», από το πρόγραμμα του Shen Yun Performing Arts για το 2009. (Shen Yun Performing Arts)

 

«Γνωρίζουμε ότι αυτοί οι δημοσιογράφοι επιδιώκουν να πάρουν συνεντεύξεις από μια μικρή ομάδα που μπορεί να έχει κάτι κακό να πει για το Shen Yun και φαίνεται να αγνοούν τη συντριπτική πλειοψηφία [των καλλιτεχνών] που βλέπουν τον χρόνο τους στο Shen Yun ως κάτι θετικό, που τους προσφέρει βαθιά ικανοποίηση», δήλωσε στους Epoch Times ο Γινγκ Τσεν, αντιπρόεδρος του Shen Yun.

Πολλοί από τους καλλιτέχνες του Shen Yun είναι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ, πρακτική διαλογισμού απαγορευμένη στην Κίνα. Ορισμένες από τις χορογραφίες του θιάσου περιλαμβάνουν καλλιτεχνικές απεικονίσεις της δίωξης. Αυτό καθιστά τον θίασο πρωταρχικό στόχο του καθεστώτος και των αντιπροσώπων του.

«Γνωρίζουμε, επίσης, ότι ορισμένοι από τους ερωτηθέντες έχουν ταξιδέψει ελεύθερα στην Κίνα, γεγονός που εγείρει ένα τεράστιο ερωτηματικό, διότι κανονικά όποιος εργάζεται για το Shen Yun ή είναι γνωστό ότι ασκεί Φάλουν Γκονγκ διατρέχει σοβαρό κίνδυνο ταξιδεύοντας στην Κίνα – αλλά αυτοί οι άνθρωποι το κάνουν ελεύθερα και επανειλημμένα. Έχουμε, επίσης, αρχεία επικοινωνίας που αποδεικνύουν ότι ορισμένοι από εκείνους τους ερωτηθέντες ήταν πολύ ευχαριστημένοι από την εμπειρία τους στο Shen Yun, αλλά τώρα λένε το αντίθετο στους New York Times.

»Όλα αυτά δείχνουν ότι οι New York Times ετοιμάζουν μία επίθεση εναντίον μας, χτίζοντας μια ιστορία γύρω από πολύ αμφισβητήσιμες συνεντεύξεις», καταλήγει ο κος Γιν.

Απόπειρες σπίλωσης

Εσωτερικά έγγραφα του ΚΚ Κίνας δείχνουν ότι το Κόμμα θεωρεί την πανεπιστημιούπολη του Shen Yun στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, που ονομάζεται Dragon Springs, ως ‘έδρα’ των δραστηριοτήτων των ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ για την αντιμετώπιση των διώξεων.

«Επιτεθείτε συστηματικά και στρατηγικά στις έδρες και βάσεις του Φάλουν Γκονγκ στο εξωτερικό», αναφέρει έγγραφο με οδηγίες του ΚΚΚ, που περιήλθε στην κατοχή των Epoch Times.

Ένα άλλο έγγραφο κατηύθυνε τους αξιωματούχους να συνεταιριστούν με συγκεκριμένους κλάδους για τη διακρατική καταστολή του Φάλουν Γκονγκ, καλώντας για κινητοποίηση «φιλικών προς την Κίνα ανθρώπων, όπως εμπειρογνώμονες, μελετητές, δημοσιογράφους […] που έχουν μεγαλύτερη επιρροή στις ΗΠΑ και τις δυτικές χώρες, για να μιλήσουν για εμάς και να προσπαθήσουν να κάνουν περισσότερα ξένα μέσα ενημέρωσης να δημοσιεύσουν περισσότερες ευνοϊκές για εμάς εκθέσεις».

Φαίνεται πως οι New York Times κάνουν ακριβώς αυτό τώρα, σχολίασε ο Λάρυ Λιου (Larry Liu), αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Πληροφόρησης για το Φάλουν Ντάφα (FDIC), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού αφιερωμένου στην παρακολούθηση της δίωξης του Φάλουν Γκονγκ.

image-5609189
Στο φύλλο των New York Times της 25ης Νοεμβρίου 2018, δημοσιεύθηκε ένα κομμάτι με τίτλο «China Rules» («H Κίνα είναι αρχηγός»), το οποίο περιελάμβανε μεγάλα κινεζικά ιδεογράμματα σε κόκκινο φόντο και μία επαινετική αναφορά για το ΚΚ Κίνας, ενώ παράλληλα επέκρινε τις ΗΠΑ. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

«Αυτό το άρθρο πιθανότατα θα είναι η πραγματοποίηση των ονείρων του ΚΚΚ», δήλωσε ο κος Λιου.

Λίγο καιρό αφότου η κα Χονγκ επέστρεψε στη Νέα Υόρκη πέρυσι, μετά από ένα πέρασμα από την ομάδα Κίνας των New York Times στη Σεούλ, κάποιοι πρώην χορευτές του Shen Yun άρχισαν να λαμβάνουν μηνύματα στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο από την ίδια και τον κο Ρόθφελντ. Τα μηνύματα περιείχαν ερωτήσεις μερικές φορές ενοχλητικά συγκεκριμένες, δίνοντας στους καλλιτέχνες την εντύπωση ότι οι δημοσιογράφοι προσπαθούσαν να ξεθάψουν πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως στοιχείο κατά του θιάσου, είπε ο κος Λιου.

Ένας πρώην χορευτής ρωτήθηκε μόνο για ένα συγκεκριμένο περιστατικό: έναν τραυματισμό στο γόνατο.

Σύμφωνα με τον κο Λιου, οι δύο δημοσιογράφοι φαίνεται να προσπαθούν να διαμορφώσουν μια ιστορία που να υποδηλώνει ότι οι χορευτές δεν λαμβάνουν επαρκή ιατρική φροντίδα – ένα από τα κυριότερα ψεύδη που προωθεί το ΚΚΚ για να δυσφημίσει το Φάλουν Γκονγκ.

Οι Epoch Times μίλησαν με δεκάδες καλλιτέχνες του Shen Yun και μέλη των οικογενειών τους, καθώς και με μαθητές και καθηγητές στις δύο σχολές που συνδέονται με το Shen Yun.

Περιέγραψαν το περιβάλλον ως απαιτητικό μεν, με υγιή κουλτούρα και υποστηρικτική κοινότητα δε. Ο υπαινιγμός της έλλειψης ιατρικής περίθαλψης ή θεραπείας προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις.

«Ανοησίες», δήλωσε η Κέι Ρούμπατσεκ (Kay Rubacek), που έχει έναν γιο και μία κόρη στον θίασο. Η κα Ρούμπατσεκ είναι κινηματογραφίστρια, με βραβευμένα ντοκιμαντέρ στο ενεργητικό της και την εκπομπή «Life & Times» στο NTD, αδελφό μέσο των Epoch Times.

«Όσοι έχουν παρακολουθήσει την παράσταση, όσοι έχουν δει το Shen Yun, αντιλαμβάνονται ότι οι χορευτές το αγαπούν κι ότι αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν.»

Τα παιδιά της πήγαν στο γυμνάσιο της Ακαδημίας Τεχνών Fei Tian όταν ήταν 13 και 14 ετών. Η κα Ρούμπατσεκ επισημαίνει ότι πριν αποφασίσει να τα στείλει εκεί, ερεύνησε πολύ σχολαστικά το περιβάλλον και τους καθηγητές.

«Προσέχω πολύ πού στέλνω τα παιδιά μου. Είμαι πολύ προστατευτική. Έτσι, όταν επρόκειτο να τα στείλω σε οικοτροφείο, έπρεπε να ελέγξω τα πάντα πριν, ώστε να νιώθω εντάξει. Και, όντως, ήλεγξα τα πάντα.»

Το τμήμα χορού στο σχολείο δίνει στους μαθητές τη δυνατότητα να περάσουν από δοκιμαστικό για το Shen Yun, ενώ παράλληλα εκπαιδεύονται στο Fei Tian College στην ίδια πανεπιστημιούπολη, κάτι που έκαναν και τα παιδιά της, με μεγάλη επιτυχία, όπως σημείωσε.

Θυμήθηκε ότι λίγο μετά την εγγραφή τους στη σχολή, ο γιος της χτύπησε το δάχτυλο του ποδιού του κατά τη διάρκεια της εξάσκησης στον χορό. Τον πήγαν για ακτινογραφία, η οποία αποκάλυψε ένα τριχοειδές κάταγμα. Ο δάσκαλος χορού επέμεινε ότι δεν μπορούσε να ξαναμπεί στην τάξη μέχρι να επουλωθεί πλήρως το κάταγμα.

Εκμεταλλεύτηκε τη διακοπή ως ευκαιρία να επικεντρωθεί στις διατάσεις και έγινε ένας από τους πιο ευλύγιστους χορευτές της ομάδας, είπε η κα Ρούμπατσεκ, προσθέτοντας:

«Το επίπεδο θετικότητας που βλέπω να πηγάζει από αυτούς και η ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις είναι αρκετά αξιοσημείωτο και κάτι που θα ήθελα να είχα κι εγώ όταν ήμουν παιδί.»

Έντρομη έμαθε ότι οι New York Times προσπαθούν να σπιλώσουν τα παιδιά της ως μέλη κάποιας επαίσχυντης οργάνωσης.

Οι χορευτές του Shen Yun κάνουν πρόβες κλασικού κινεζικού χορού στις εγκαταστάσεις τους στο Orange County της Νέας Υόρκης,. (Φωτογραφία αρχείου. Ευγενική προσφορά του Shen Yun)

 

Πραγματικός κίνδυνος

«Οι ψευδείς αφηγήσεις που φαίνεται να επιδιώκουν να δημιουργήσουν οι [New York] Times είναι μια σοβαρή ανησυχία για εμάς, καθώς μπορεί να αποτελέσουν πραγματικό κίνδυνο», δήλωσε ο Τζορτζ Σου, αντιπρόεδρος της Dragon Springs.

Πριν από αρκετούς μήνες, είπε, οι τοπικές και ομοσπονδιακές αρχές κινητοποιήθηκαν για να αντιμετωπίσουν έναν Κινέζο, ο οποίος δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ήθελε να γίνει μέλος μιας ‘ομάδας θανάτου’, έχοντας αναρτήσει, επίσης, ένα βίντεο που έδειχνε τον ίδιο να γεμίζει γεμιστήρες τυφεκίου AR-15.

Ο άνδρας «προπαγανδίζει τις ίδιες ψευδείς αφηγήσεις και είχε μιλήσει με ορισμένα από τα άτομα από τα οποία οι [New York] Times παίρνουν συνεντεύξεις», δήλωσε ο κος Σου.

«Κάποια στιγμή, έγινε γνωστό ότι ο άνδρας αυτός βρισκόταν στην περιοχή της πανεπιστημιούπολής μας. […] Είχαμε πολιτειακή αστυνομία που περιπολούσε στις εισόδους μας και όλοι ήταν σε ύψιστο συναγερμό. Αυτό είναι πολύ σοβαρό.»

Οι Epoch Times απέκτησαν αντίγραφο ενός δελτίου του Σεπτεμβρίου για την ασφάλεια των αξιωματικών του FBI, στο οποίο αναφέρεται ότι ο άνδρας, ο οποίος «είχε εκτοξεύσει απειλές κατά της πανεπιστημιούπολης Dragon Springs», είχε θεαθεί στην περιοχή και ήταν «πιθανόν οπλισμένος και επικίνδυνος».

Εκτελώντας ένταλμα έρευνας, η αστυνομία βρήκε ένα πιστόλι, ένα τυφέκιο AR-15, περισσότερες από 600 σφαίρες και 14 γεμιστήρες για τα όπλα, εκ των οποίων οι μισοί περίπου ήταν γεμάτοι, αναφέρεται σε έκθεση της αστυνομίας που περιήλθε στην κατοχή των Epoch Times, σημειώνοντας ότι οι γεμιστήρες ξεπερνούσαν το όριο χωρητικότητας των 10 φυσίγγων που ίσχυε στην πολιτεία όπου διέμενε ο άνδρας.

Στοχεύοντας στην κορυφή

Το Shen Yun υπερηφανεύεται ότι είναι ο κορυφαίος θίασος κλασικού κινεζικού χορού στον κόσμο, καθώς η μία ομάδα [με την οποία ξεκίνησε] το 2007 αυξήθηκε σε οκτώ. Η καθεμία έχει τη δική της ορχήστρα και περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο δίνοντας παραστάσεις για περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο. Οι Epoch Times είναι από παλιά χορηγός επικοινωνίας του Shen Yun.

Όπως συμβαίνει με κάθε υψηλού επιπέδου καλλιτεχνικό έργο, ο κλασικός κινεζικός χορός απαιτεί τεράστια προσπάθεια, δηλώνουν πολλοί χορευτές και δάσκαλοι του θιάσου.

Η Άλισον Τσεν στην πανεπιστημιούπολη του Κολλεγίου Fei Tian στο Middletown της Νέας Υόρκης, στις 19 Σεπτεμβρίου 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

«Για να γίνεις καλλιτέχνης τόσο υψηλού επιπέδου, χρειάζεται σίγουρα πολύ κόπο και επιμονή και πρέπει να θυσιάσεις πολύ χρόνο και ενέργεια», δήλωσε η Άλισον Τσεν, η οποία αποσύρθηκε από το Shen Yun το 2015 για να γίνει καθηγήτρια χορού και αργότερα συμπρόεδρος του τμήματος χορού στην πανεπιστημιούπολη του Fei Tian College, στο Middletown της Νέας Υόρκης.

Ήταν ακόμη έφηβη όταν άρχισε να εκπαιδεύεται με το Shen Yun το 2007, λίγο μετά την ίδρυσή του. Χάρη στις ικανότητές της και την πρότερη εμπειρία της στον χορό, κλήθηκε να ενταχθεί σχετικά γρήγορα στην περιοδεύουσα ομάδα, στο πλαίσιο της σχολικής της πρακτικής άσκησης. Με την πάροδο των ετών, ωστόσο, η ομάδα ανέβασε τον πήχη. Οι φοιτητές του Fei Tian εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να περάσουν από δοκιμαστικό για τις περιοδείες στο πλαίσιο των μαθημάτων τους, αλλά οι χορευτικές τους ικανότητες πρέπει να είναι εξαιρετικές για να εγκριθούν, λέει η κα Τσεν.

Σε σύγκριση με το μπαλέτο, η εκπαίδευση στον κλασικό κινεζικό χορό είναι πιο ευθυγραμμισμένη με τη φυσική προδιάθεση του ανθρώπινου σώματος, με αποτέλεσμα λιγότερη καταπόνηση, λέει ο Τζίμι Τσα, ο οποίος ήταν επαγγελματίας χορευτής μπαλέτου πριν ενταχθεί στο Shen Yun το 2008.

Οι χορευτές μπαλέτου συνήθως αποσύρονται στα 30 τους, συχνά με χρόνιους πόνους και άλλες παθήσεις. Κατά μέσο όρο, οι νεότεροι ερασιτέχνες χορευτές υποφέρουν από έναν τραυματισμό, ενώ οι μεγαλύτεροι επαγγελματίες χορευτές από 1,2 τραυματισμούς για κάθε 1.000 ώρες χορού, σύμφωνα με μια ανασκόπηση ερευνών για το θέμα το 2015.

Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, μια επαγγελματική ομάδα χορού του μεγέθους του Shen Yun θα είχε, θεωρητικά, εκατοντάδες τραυματισμούς κάθε χρόνο.

Οι χορευτές και οι δάσκαλοι με τους οποίους μίλησαν οι Epoch Times δεν είχαν να δείξουν στατιστικά στοιχεία τέτοιου είδους, αλλά όλοι συμφώνησαν ότι η συχνότητα τραυματισμών, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις τους, στο Shen Yun ήταν ένα κλάσμα αυτού του αριθμού.

Οι καλλιτέχνες του Shen Yun συγκεντρώνονται στη σκηνή κατά τη διάρκεια της αυλαίας στο θέατρο Paramount στο Cedar Rapids της Αϊόβα, στις 24 Οκτωβρίου 2021. (Hu Chen/The Epoch Times)

 

Ο κος Τσα απέδωσε το χαμηλό ποσοστό τραυματισμών εν μέρει στα αυστηρά πρότυπα προπόνησης και στην έμφαση στη σωστή τεχνική. Δεν είναι τόσο η χορευτική κίνηση που οδηγεί σε τραυματισμούς αλλά, συνηθέστερα, η λανθασμένη τεχνική του χορευτή, που με την πάροδο του χρόνου οδηγεί σε υπερβολική καταπόνηση ή τραυματισμό, εξήγησε.

«Η διατήρηση όλων σε άριστη φόρμα και η συνεχής παρακολούθηση της τεχνικής τους βοηθά στην αποφυγή πολλών προβλημάτων», είπε.

Ήδη στα 40 του, ο κος Τσα έχει τη δική του ‘συλλογή’ από τραυματισμούς από τον χορό. Ο τελευταίος, μια ρήξη συνδέσμων στο γόνατό του το 2020, παρ’ ολίγον να τερματίσει την καριέρα του. Πήγε στη Νότια Κορέα για να δει έναν παγκόσμιας κλάσης χειρουργό γόνατος, όπως είπε, και μετά από εκτεταμένη αποκατάσταση, μπόρεσε να επιστρέψει στη σκηνή.

Εάν ένα σωματικό πρόβλημα εμποδίζει ένα άτομο να συνεχίσει ως χορευτής, το Shen Yun συχνά του προσφέρει την ευκαιρία να παραμείνει στην εταιρεία σε έναν διαφορετικό ρόλο, όπως η παραγωγή, είπε ο κος Τσα.

Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι οι σωματικές κακουχίες το ανυπέρβλητο εμπόδιο, για όσους εγκαταλείπουν τελικά τον θίασο. Είναι, κυρίως, η ψυχική και η πνευματική πρόκληση, που οδηγούν ορισμένους χορευτές σε μία τέτοια απόφαση.

Σε γενικές γραμμές, ο κόσμος των ελίτ παραστατικών τεχνών είναι διαβόητος για τις εσωτερικές ίντριγκες και τον έντονο ανταγωνισμό, με συγκρούσεις μεταξύ των καλλιτεχνών για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, που μερικές φορές κάνουν ακόμα και τους αστέρες του χώρου να αισθάνονται μειονεκτικά, παραδέχτονται πολλοί χορευτές.

Στο Shen Yun η ατμόσφαιρα είναι πολύ διαφορετική.

Για να ζωντανέψουν επί σκηνής τον αυθεντικό κινεζικό πολιτισμό, οι καλλιτέχνες πρέπει να τον μελετήσουν και να τον ενσαρκώσουν οι ίδιοι, τηρώντας τις παραδοσιακές αξίες και την ηθική. Το πιο σημαντικό είναι να αφήσουν τον εγωισμό τους στην άκρη, είπαν.

Έχοντας μεγαλώσει στην αυστηρά ιεραρχική κοινωνία της Νότιας Κορέας, ο κος Τσα σημείωσε ότι χρειάστηκε εκ μέρους του κάποια προσαρμογή, για να μπορέσει να δεχτεί συμβουλές από νεότερους χορευτές ή ακόμη και δασκάλους.

Ο Τζίμι Τσα εξασκείται σε ένα στούντιο χορού στην πανεπιστημιούπολη του Fei Tian College στο Middletown. Νέα Υόρκη, 4 Δεκεμβρίου 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Η κα Τσεν λέει: «Οι δάσκαλοι μας έλεγαν: “Όσα κι αν έχετε μάθει και όσα κι αν νομίζετε ότι ξέρετε, όλοι πρέπει να ξεκινήσουμε από το μηδέν”».

Το να υιοθετήσει μια πιο ταπεινή στάση απέναντι στο χορό ήταν μια διαδικασία για αυτήν.

Θυμάται πώς φούσκωσε ο εγωισμός της μετά τη νίκη της στην κατηγορία νέων σε έναν διαγωνισμό κλασικού κινεζικού χορού.

«Νόμιζα ότι ήταν ένα μέσο για να γίνω διάσημη», λέει.

Ήταν μια κρίσιμη στιγμή στην εκκολαπτόμενη καριέρα της και μια δοκιμασία για τον χαρακτήρα της, όπως συνειδητοποίησε εκ των υστέρων.

«Αν κανείς δεν με καθοδηγούσε να το σκεφτώ με υγιή τρόπο, πολύ εύκολα θα μπορούσα να εξακολουθούσα να σκέφτομαι έτσι», είπε.

Χάρη στη θετική επιρροή των καθηγητών και των συμμαθητών της, μπόρεσε να αναγνωρίσει το πρόβλημα, είπε.

«Σούε γου τζι ζινγκ» – «Η μάθηση είναι απεριόριστη» – λέει μια κινεζική παροιμία που επαναλάμβανε στον εαυτό της.

«Όσο πιο αλαζόνας είσαι, τόσο λιγότερο μπορείς να αναπτυχθείς», έλεγε. «Ανεξάρτητα από το πόσο σπουδαίος νομίζεις ότι είσαι, πάντα υπάρχει κάποιος που μπορεί να σου μάθει κάτι καινούργιο.»

Αλλά το να γνωρίζεις τη σοφία και να την εφαρμόζεις στην πράξη είναι δύο διαφορετικά πράγματα, επισημαίνει.

Την επόμενη χρονιά, όταν τερμάτισε δεύτερη στον διαγωνισμό, ένιωσε αναστάτωση στην καρδιά της.

«Ανεξάρτητα από το πόσο μπορεί να το αρνιόμουν, λίγο-πολύ εξακολουθούσα να νοιάζομαι γι’ αυτό», είπε.

Τα πράγματα πήραν μια τροπή προς το χειρότερο. Σε αντίθεση με τον κανονικά «χαρούμενο και ευτυχισμένο» εαυτό της, άρχισε να γίνεται αμήχανη και νευρική στη σκηνή.

«Όσο περισσότερο νοιαζόμουν για το πώς φαινόμουν δημόσια, τόσο πιο αγχωμένη ένιωθα όταν εμφανιζόμουν και μερικές φορές αυτό επηρέαζε την ποιότητα της απόδοσής μου επί σκηνής», είπε.

Η Άλισον Τσεν διδάσκει μαθητές στην πανεπιστημιούπολη του Κολλεγίου Fei Tian στο Middletown. Νέα Υόρκη, 19 Σεπτεμβρίου 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Κάποια στιγμή, βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι: έπρεπε είτε να εγκαταλείψει τη ματαιοδοξία της είτε να ακολουθήσει το δρόμο της δυσαρέσκειας, του φθόνου και της κατηγορίας. Μετά από πολλή αυτοκριτική, επέλεξε το πρώτο.

«Συνειδητοποίησα […] ότι έπρεπε πραγματικά να κάνω ένα βήμα πίσω και να δουλέψω πρώτα εσωτερικά με τον εαυτό μου, για να μπορέσω να προχωρήσω», ομολογεί, προσθέτοντας ότι βρήκε αυτή την επιλογή βαθιά απελευθερωτική.

«Στην πραγματικότητα με δίδαξε να είμαι πιο ευγνώμων», λέει χαρακτηριστικά.

Αλλά δεν μπορούν όλοι να κάνουν αυτό το άλμα. Όσοι δεν το κάνουν είναι πιθανό να φύγουν τελικά, δήλωσαν αρκετά μέλη της εταιρείας.

Υπήρξαν μερικοί λιγότερο ευχάριστοι αποχωρισμοί όλα αυτά τα χρόνια, συνήθως επειδή ένα μέλος παραβίαζε τους κανόνες της εταιρείας, δεν μπορούσε να τα καταφέρει καλλιτεχνικά ή απαιτούσε ειδική αναγνώριση ή μεταχείριση, είπαν.

«Δυστυχώς, ξέρουμε ότι αυτά ακριβώς τα άτομα στοχεύουν οι [New York] Times», δηλώνει η αντιπρόεδρος του Shen Yun κα. Τσεν.

Ύποπτη δραστηριότητα

Οι προσπάθειες των New York Times θορύβησαν τον κο Λιου, όταν έμαθε ότι η κα Χονγκ και ο κος Ρόθφελντ μιλούσαν με τον Άλεξ Σίλα, άνθρωπο με μακροχρόνια επιχειρηματικά συμφέροντα στην Κίνα, ο οποίος διεξάγει μια εκτεταμένη εκστρατεία κατά του Dragon Springs μαζί με την τοπική ακτιβίστρια Γκρέις Γούνταρντ.

Όπως είχε αποκαλύψει προηγούμενη έρευνα των Epoch Times, ο κος Σίλα και η κα Γούνταρντ παρακολουθούσαν την ιδιοκτησία Dragon Springs στην κομητεία Όραντζ της Νέας Υόρκης, σε μια προσπάθεια να εμποδίσουν την ανάπτυξή της και να προκαλέσουν αρνητική κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μέσω μιας σειράς αδικαιολόγητων αγωγών για το περιβάλλον.

Αφού απορρίφθηκαν δύο προηγούμενες αγωγές τους, ο κος Σίλα κατέθεσε νέα αγωγή, η οποία είναι και πάλι αβάσιμη, δήλωσαν οι εκπρόσωποι του Dragon Springs, παρουσιάζοντας στους Epoch Times τα στοιχεία.

(Επάνω) Ο Άλεξ Σίλα μιλάει σε δημόσια ακρόαση σχετικά με την προτεινόμενη ανάπτυξη της New Century στο κέντρο ηλικιωμένων της πόλης Deerpark στο Huguenot της Νέας Υόρκης, στις 26 Απριλίου 2023. (Κάτω) Η Γκρέις Γούνταρντ παρακολουθεί επίσης τη δημόσια ακρόαση. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Οι δύο ύποπτοι Κινέζοι πράκτορες που συνελήφθησαν από το FBI τον περασμένο Μάιο, ο Τζον Τσεν και ο Λιν Φενγκ, συμμετείχαν κυρίως σε ένα σχέδιο, στις αρχές του 2023, που περιελάμβανε τη δωροδοκία ενός πράκτορα της εφορίας, ώστε να ξεκινήσει μια ψεύτικη έρευνα προκειμένου να αφαιρεθεί το μη κερδοσκοπικό καθεστώς από μια οντότητα που διοικείται από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Πριν ξεκινήσουν την εν λόγω απόπειρα, είχαν εμπλακεί σε δραστηριότητες έντονα όμοιες με τις προσπάθειες του κου Σίλα, αναφέρουν τα δικαστικά έγγραφα.

Ο κος Λιν, πρώην Κινέζος αθλητής, ο οποίος ανακρίθηκε αρκετές φορές από το FBI, «παραδέχθηκε ότι τόσο αυτός όσο και [ο κος Τσεν] ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ που κατοικούν στην κομητεία Όραντζ της Νέας Υόρκης και να συλλέξουν πληροφορίες που θα αποτελούσαν τη βάση για μια πιθανή περιβαλλοντική αγωγή, με σκοπό να εμποδίσουν την ανάπτυξη της κοινότητας του Φάλουν Γκονγκ στην κομητεία Όραντζ της Νέας Υόρκης», ανέφεραν οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς σε δικαστική κατάθεση πέρυσι, υποστηρίζοντας ότι και οι δύο άνδρες έπρεπε να παραμείνουν υπό κράτηση για να αποτραπεί η διαφυγή τους στην Κίνα.

Οι χειριστές του κου Τσεν προφανώς δρούσαν από την Τιαντζίν, τη βάση του Γραφείου 610, μιας εξωθεσμικής αστυνομικής υπηρεσίας που ιδρύθηκε το 1999 από το ΚΚ Κίνας για την εξάλειψη του Φάλουν Γκονγκ. Η στοχοποίηση εκ μέρους του Κινέζων αντιφρονούντων στις Ηνωμένες Πολιτείες τού χάρισε αυξανόμενο κύρος εντός του ΚΚΚ, όπως και τρεις ακροάσεις με τον Σι Τζινπίνγκ, τον ανώτατο ηγέτη του ΚΚΚ, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα.

Ο Τσεν Τζουν, γνωστός και ως Τζον Τσεν, παρευρίσκεται σε εκδήλωση υπέρ του Πεκίνου που διοργάνωσε στο San Gabriel Mission Playhouse στην Καλιφόρνια, τον Οκτώβριο του 2016. (Liu Fei/The Epoch Times)

 

«Είναι σαν αδέρφια εξ αίματος», είπε ο κος Τσεν, αναφερόμενος στους συντρόφους του από το ΚΚΚ, σε μια συζήτηση με μυστικό πράκτορα του FBI.

«Ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα εναντίον [του ιδρυτή του Φάλουν Γκονγκ] πριν από είκοσι, τριάντα χρόνια. Είναι πάντα μαζί μας.»

Η αναφορά στον «ιδρυτή του Φάλουν Γκονγκ», καθώς και το γεγονός ότι οι κ.κ. Τσεν και Λιν εφάρμοσαν το σχέδιο δωροδοκίας υπαλλήλου της εφορίας της κομητείας Όραντζ, δεν άφησε καμία αμφιβολία ότι η οντότητα που στόχευε ήταν το Shen Yun, τονίζει ο κος Λιου.

Ο κος Σίλα έχει τους δικούς του δεσμούς με την Τιαντζίν. Με βάση τις πληροφορίες που εξέτασαν οι Epoch Times, έζησε στην κινεζική μητρόπολη του Βορρά για πολλά χρόνια και η μόνη πιθανή πηγή εισοδήματός του φαίνεται να είναι μια εταιρεία συμβούλων που ίδρυσε με την Κινέζα σύζυγό του στην Τιαντζίν το 2019, λίγο αφότου μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξεκίνησε την εκστρατεία του κατά της Dragon Springs. Ο κος Σίλα δεν έχει απαντήσει μέχρι τώρα στα επανειλημμένα ερωτήματα των Epoch Times.

Πράκτορες του FBI περπατούν μπροστά από τα κεντρικά γραφεία της υπηρεσίας στην Ουάσιγκτον στις 15 Φεβρουαρίου 2024. (Madalina Vasiliu/The Epoch Times)

 

Ο κος Τσεν ισχυρίστηκε ότι είχε, επίσης, μια επιχείρηση στην Τιαντζίν και ανέφερε στον μυστικό πράκτορα του FBI ότι μπορεί να ήθελε να ταξιδέψει στην Κίνα και να πληρωθεί εκεί, «δηλώνοντας ότι η πρόσβασή του σε πόρους στην [Κίνα] επισκίαζε αυτή που είχε στις Ηνωμένες Πολιτείες», ανέφεραν οι εισαγγελείς.

Οι κ.κ. Τσεν και Λιν αντιμετωπίζουν τώρα κατηγορίες για δράση ως μη εγγεγραμμένοι Κινέζοι πράκτορες, δωροδοκία και πολλαπλές συνωμοσίες, μεταξύ άλλων για τη διενέργεια νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Η ιστορία της συμμόρφωσης των New York Times με τη γραμμή του ΚΚ Κίνας

Το 2001, ο τότε εκδότης των New York Times Άρθουρ Σάλζμπεργκερ Τζούνιορ οδήγησε αντιπροσωπεία συγγραφέων και συντακτών της εφημερίδας στο Πεκίνο, όπου διαπραγματεύτηκαν με το ΚΚΚ το ξεμπλοκάρισμα της ιστοσελίδας της εφημερίδας στην Κίνα. Λίγες ημέρες αφότου η εφημερίδα δημοσίευσε μια κολακευτική συνέντευξη με τον τότε ηγέτη του ΚΚΚ Τζιανγκ Ζεμίν, η ιστοσελίδα ξεμπλόκαρε.

Το 1999, ο Τζιανγκ ξεκίνησε προσωπικά την εκστρατεία για την εξάλειψη του Φάλουν Γκονγκ, ενάντια στη θέληση άλλων κορυφαίων αξιωματούχων του ΚΚΚ.

Καθώς οι διώξεις μαίνονταν με κλιμακούμενη σφοδρότητα, τόσο η Washington Post όσο και η Wall Street Journal έκαναν ανελέητα ρεπορτάζ για τις φρικαλεότητες του καθεστώτος και αποκάλυπταν την προπαγάνδα του Κόμματος που αποσκοπούσε στη δαιμονοποίηση του Φάλουν Γκονγκ.

Οι New York Times ακολούθησαν την αντίθετη κατεύθυνση, προσφέροντας εκτενή χώρο στις σελίδες τους στην προπαγάνδα του καθεστώτος.

Σε μια περίπτωση, η εφημερίδα έφτασε στο σημείο να αναπαράγει τη γραμμή ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ ωφελήθηκαν από τις προσπάθειες του ΚΚΚ να τους κάνει πλύση εγκεφάλου και να τους εξαναγκάσει να απαρνηθούν την πίστη τους.

Σε ένα από τα άρθρα τους συγκεκριμένα, έγινε αναφορά στην περίπτωση ενός ασκουμένου, ο οποίος «βρισκόταν ακόμη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης» και  δήλωνε, σύμφωνα με το άρθρο, ότι «το κέντρο επανεκπαίδευσης είναι πιο άνετο από το σπίτι μου» και ότι «η αστυνομία στο κέντρο είναι πολύ ευγενική και καλή».

Σχεδόν τα δύο τρίτα των άρθρων της εφημερίδας σχετικά με το Φάλουν Γκονγκ τα τελευταία 25 χρόνια περιλαμβάνουν διάφορα ψεύδη και παραποιήσεις, που συνήθως προέρχονται από το λεξιλόγιο του ΚΚΚ, σύμφωνα με μια επικείμενη έκθεση του FDIC που έχει περιέλθει στην κατοχή των Epoch Times.

Δεκάδες άρθρα έχουν χαρακτηρίσει το Φάλουν Γκονγκ ως ‘αίρεση’, ‘σέχτα’, ‘κακή αίρεση’ ή ‘κακή σέχτα’.

 

Αστυνομικοί επιτίθενται και συλλαμβάνουν ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ στην πλατεία Τιενανμέν. Πεκίνο,  14 Φεβρουαρίου 2002. (Frederic Brown/AFP μέσω Getty Images)

 

Σε ορισμένα άρθρα, η εφημερίδα απέδιδε τους παραπάνω χαρακτηρισμούς στο ΚΚΚ, ενώ σε άλλα τους χρησιμοποιούσε ως δικούς της.

Μελετητές της κινεζικής θρησκείας, ερευνητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμη και δημοσιογράφοι που μπήκαν στον κόπο να γνωρίσουν λίγο καλύτερα το Φάλουν Γκονγκ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι χαρακτηρισμοί αυτοί είναι αδικαιολόγητοι.

Ο Ίαν Τζόνσον, ο οποίος συνέγραψε μια πρωτοποριακή σειρά ρεπορτάζ για το Φάλουν Γκονγκ για την εφημερίδα The Wall Street Journal το 2000, παρατήρησε ότι η πρακτική «δεν ανταποκρίνεται σε πολλά χαρακτηριστικά μιας αίρεσης».

«Τα μέλη της παντρεύονται εκτός της ομάδας, έχουν εξωτερικούς φίλους, έχουν κανονικές δουλειές, δεν ζουν απομονωμένοι από την κοινωνία, δεν πιστεύουν ότι επίκειται το τέλος του κόσμου και δεν δίνουν σημαντικά χρηματικά ποσά στην οργάνωση. Το πιο σημαντικό είναι ότι η αυτοκτονία δεν είναι αποδεκτή ούτε η σωματική βία», έγραψε.

«[Το Φάλουν Γκονγκ] είναι κατά βάθος μια απολιτική, εσωστρεφής πειθαρχία, που στοχεύει στην πνευματική κάθαρση και τη βελτίωση της υγείας του ατόμου.»

Μόνο σε μια χούφτα άρθρα κατάφεραν οι New York Times να συμπεριλάβουν την πιο βασική εξήγηση των πεποιθήσεων του Φάλουν Γκονγκ – τις βασικές αρχές του για την αλήθεια, την καλοσύνη και την ανεκτικότητα.

Καθώς συσσωρεύονταν όλο και περισσότερα στοιχεία για τις βιαιότητες κατά του Φάλουν Γκονγκ, η εφημερίδα απλώς τα αγνοούσε, σύμφωνα με το FDIC.

Το 2016, μια δημοσιογράφος των New York Times, η Ντίντι Κίρστεν Τάτλοου, συναντήθηκε με διάφορους Κινέζους γιατρούς μεταμοσχεύσεων και κατάλαβε από τη συνομιλία μαζί τους ότι οι φυλακισμένοι συνείδησης στην Κίνα χρησιμοποιούνται ως άκοντες δότες οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Περίπου την ίδια εποχή, ορισμένοι δικηγόροι και ερευνητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν ήδη συγκεντρώσει σημαντικά στοιχεία που έδειχναν ότι το ΚΚΚ πράγματι δολοφονούσε κρατούμενους συνείδησης για να τροφοδοτεί την ανθούσα του βιομηχανία μεταμοσχεύσεων και ότι ο πρωταρχικός στόχος ήταν το Φάλουν Γκονγκ.

Η κα Τάτλοου ήταν έτοιμη να συνεχίσει την έρευνα, αλλά δήλωσε ότι την εμπόδισαν οι εργοδότες της.

«Είχα την εντύπωση ότι οι New York Times, εργοδότης μου εκείνη την εποχή, δεν ήταν ευχαριστημένοι που συνέχιζα αυτές τις ιστορίες [για τις εξαναγκαστικές μεταμοσχεύσεις οργάνων] και παρόλο που αρχικά ανέχτηκαν τις προσπάθειές μου, τελικά το κατέστησαν αδύνατο να συνεχίσω», δήλωσε το 2019 σε μια κατάθεση στο Δικαστήριο της Κίνας (China Tribunal), στο οποίο μια ανεξάρτητη ομάδα εμπειρογνωμόνων εξέτασε τα στοιχεία για τις εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων που πραγματοποιούνται στην Κίνα.

Ο συνήγορος του Δικαστηρίου της Κίνας Χαμίντ Σαμπί και ο πρόεδρος Σερ Τζέφρι Νις QC, κατά την πρώτη ημέρα των δημόσιων ακροάσεων στο Λονδίνο στις 8 Δεκεμβρίου 2018. (Justin Palmer)

 

Αφού άκουσε περισσότερους από 50 μάρτυρες, μεταξύ των οποίων δημοσιογράφους, ερευνητές, γιατρούς και πρώην Κινέζους κρατούμενους, η επιτροπή, τον Ιούνιο του 2019, κατέληξε στο συμπέρασμα  ότι «οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων διαπράττονται για χρόνια σε όλη την Κίνα σε σημαντική κλίμακα και ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ [είναι] μία -και πιθανότατα η κύρια- πηγή προμήθειας οργάνων».

Η τελική απόφαση της επιτροπής ξεσήκωσε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προκαλώντας δημοσιεύματα στην Guardian, το Reuters, το Sky News, τη New York Post και δεκάδες άλλα μέσα.

«Οι New York Times, ωστόσο, σιώπησαν», σημείωσε το FDIC.

Τα τελευταία χρόνια, η κάλυψη της εφημερίδας για το Φάλουν Γκονγκ έγινε «ανοιχτά εχθρική», ανέφερε.

Το 2020, παίζοντας με τον αντιρατσιστικό ενθουσιασμό της εποχής, η εφημερίδα συμπεριέλαβε έναν ισχυρισμό ότι το Φάλουν Γκονγκ απαγόρευε τους διαφυλετικούς γάμους – ένα προφανές ψέμα, καθώς οι διαφυλετικοί γάμοι είναι συνηθισμένοι μεταξύ των ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ.

Τα άρθρα παρουσίαζαν επίσης το Φάλουν Γκονγκ ως ‘μυστικοπαθές’, ‘ακραίο’ και ‘επικίνδυνο’, χωρίς όμως να μπαίνουν στον κόπο να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους, ανέφερε η έκθεση.

Η βιαιότητα της δίωξης, από την άλλη πλευρά, αποσιωπήθηκε ως απλή κατηγορία και η προσπάθεια του Φάλουν Γκονγκ να την αντιμετωπίσει χαρακτηρίστηκε ως «εκστρατεία δημοσίων σχέσεων».

Η ιστορία της προπαγάνδας

Οι New York Times έχουν μια άθλια ιστορία ενίσχυσης της κομμουνιστικής προπαγάνδας.

Στη δεκαετία του 1930, ο αστέρας της, ο δημοσιογράφος της Ρωσίας Γουόλτερ Ντουράντι, κάλυψε με διαβόητο τρόπο τον σοβιετικής προέλευσης λιμό στην Ουκρανία και μάλιστα εισέπραξε βραβείο Πούλιτζερ γι’ αυτό.

Ο δημοσιογράφος Γουόλτερ Ντουράντι (1884-1957), ανταποκριτής των New York Times στη Μόσχα, διαβάζει ένα αντίτυπο της Pravda, της επίσημης εφημερίδας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, γύρω στο 1925. (James Abbe/Hulton Archive/Getty Images)

 

Σε ιδιωτικές συνομιλίες, ο Ντουράντι επιβεβαίωσε ότι γνώριζε για τον λιμό, σύμφωνα με το βιβλίο «US Intelligence Perceptions of Soviet Power, 1921-1946» («Αντιλήψεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών για τη σοβιετική ισχύ», 1921-1946) του σοβιετολόγου Λέοναρντ Λέσουκ.

Ο Ντουράντι είπε σε αξιωματούχο του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο «ότι ‘σε συμφωνία με τους New York Times και τις σοβιετικές αρχές’ τα επίσημα μηνύματά του αντανακλούν πάντα την επίσημη γνώμη του σοβιετικού καθεστώτος και όχι τη δική του», έγραψε ο κος Λέσουκ.

Δεκαετίες αργότερα, η εφημερίδα ανέθεσε σε έναν σύμβουλο να καθορίσει αν το Πούλιτζερ θα έπρεπε να επιστραφεί. Ο σύμβουλος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε, αλλά η εφημερίδα αρνήθηκε να το πράξει.

Το φιάσκο του Ντουράντι δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, σύμφωνα με το «The Gray Lady Winked» («Η γκρίζα κυρία έκλεισε το μάτι») του Άσλεϊ Ρίντσμπεργκ.

«Η εφημερίδα δημοσίευσε απροκάλυπτα φιλοκομμουνιστική προπαγάνδα ως ειδήσεις κατά τα πρώτα κρίσιμα χρόνια της ανόδου της Σοβιετικής Ένωσης» και συνέχισε να το κάνει και κατά τα σοβιετικά χρόνια, έγραψε ο κος Ρίντσμπεργκ.

«Οι New York Times μετέδιδαν τακτικά ειδησεογραφικά ρεπορτάζ και αναλύσεις γραμμένες από κομμουνιστές πράκτορες και σοβιετικούς συμπαθούντες. Αν η ηγεσία των Times θεωρούσε ότι τα φιλοσοβιετικά ρεπορτάζ ήταν ανακριβή ή παραπλανητικά, σίγουρα δεν έκανε ποτέ κάτι γι’ αυτό.»

Ο Μάο Τσετούνγκ, οι επιταγές του οποίου προκάλεσαν το θάνατο περίπου 80 εκατομμυρίων ανθρώπων, χαιρετίστηκε κάποτε από την εφημερίδα ως «δημοκρατικός αγροτικός μεταρρυθμιστής».

«Το κοινωνικό πείραμα στην Κίνα, υπό την ηγεσία του προέδρου Μάο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά και επιτυχημένα στην ανθρώπινη ιστορία», έγραψε ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ σε άρθρο του στην εφημερίδα το 1973.

Όταν ο Φιντέλ Κάστρο ετοιμαζόταν να αναλάβει την εξουσία στην Κούβα, οι New York Times στήριξαν την εικόνα του, αποκαλώντας τον «δημοκρατικό». Ο εκδότης της εφημερίδας συναντήθηκε μαζί του εκείνη την εποχή, ενώ το 1995 και το 2000 τον καλωσόρισαν και πάλι στην έδρα της εφημερίδας, καλύπτοντας ευνοϊκά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον κο Ρίντσμπεργκ.

Ο ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο μιλάει στο πλήθος στο Μπάνι της Δομινικανής Δημοκρατίας, στις 23 Αυγούστου 1998. (Roberto Schmidt/AFP μέσω Getty Images)

 

Ο Τομ Κουντζ, πρώην συντάκτης της εφημερίδας, «ανησύχησε» βλέποντας τον Κάστρο να απολαμβάνει εκστατική υποδοχή στα γραφεία, με πλήθος υπαλλήλων να ακολουθούν τον δικτάτορα.

«Ήταν σαν να είχε μπει στο κτίριο ο Μάικλ Τζάκσον ή ο Έλβις», δήλωσε στους Epoch Times.

Κυνηγώντας την κινεζική αγορά

Από τότε που ο προηγούμενος εκδότης των New York Times, ο κος Σάλζμπεργκερ, αποφάσισε να κάνει την εφημερίδα παγκόσμια, η παρουσία της στην Κίνα αποτελούσε υψηλή προτεραιότητα, με την εφημερίδα να διατηρεί γραφεία στο Πεκίνο και τη Σαγκάη. Αυτή η πρόσβαση, ωστόσο, φαίνεται να συνοδεύεται από όρους.

«Υπάρχει πάντα το ζήτημα του, αν θέλεις να είσαι μια παγκόσμια εφημερίδα, τι πρέπει να κάνεις για να κρατήσεις την Κίνα ευχαριστημένη και να παραμείνεις στη δουλειά σου εκεί», επισημαίνει ο κος Κουντζ.

«Πάντα υπήρχαν εντάσεις και ξέρω ότι, όπως πολλές άλλες εταιρείες, προσπάθησαν να διατηρήσουν την πρόσβαση στην Κίνα.»

Το 2012, η εφημερίδα δημοσίευσε ένα αποκαλυπτικό άρθρο σχετικά με τον οικογενειακό πλούτο του Ουέν Ζιαμπάο, τότε Κινέζου πρωθυπουργού και μιας από τις τελευταίες φωνές υπέρ μίας, έστω και ήπιας, πολιτικής μεταρρύθμισης μεταξύ της ηγεσίας του κόμματος.

Το ΚΚΚ απάντησε μπλοκάροντας την ιστοσελίδα των New York Times, συμπεριλαμβανομένης της κινεζικής έκδοσης που είχε ξεκινήσει μόλις λίγους μήνες πριν.

(Επάνω) Η εφαρμογή των New York Times σε μια συσκευή. Η Apple αφαίρεσε την εφαρμογή από το κατάστημά της στην Κίνα, αφού οι αρχές ενημέρωσαν την εταιρεία ότι η εφαρμογή παραβιάζει τους κανονισμούς. (Κάτω) Πλακέτα έξω από το γραφείο των New York Times στη Σαγκάη, στις 30 Οκτωβρίου 2012. (Fred Dufour/AFP μέσω Getty Images, Peter Parks/AFP μέσω Getty Images)

 

«Ξεκινήσαμε μια προσπάθεια άσκησης πίεσης, που κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο, ελπίζοντας να ανατρέψουμε τον αποκλεισμό. Συναντηθήκαμε επανειλημμένα με το γραφείο πληροφοριών του Κρατικού Συμβουλίου και το Υπουργείο Εξωτερικών, συνεργαστήκαμε με τον επικεφαλής του πρακτορείου ειδήσεων Xinhua (μια θέση υπουργικού επιπέδου) και τον επικεφαλής της People’s Daily (μια άλλη θέση υπουργικού επιπέδου, μιλήσαμε με τον πρώην διευθυντή κυβερνητικών σχέσεων Ρούπερτ Μέρντοχ, ο οποίος έχει οικογενειακούς δεσμούς με το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας, προσπαθήσαμε ακόμη και να διαπραγματευτούμε με μια σειρά από μεσάζοντες που ισχυρίζονταν ότι είχαν επιρροή σε ανθρώπους γύρω από τον πρόεδρο Σι. Φυσικά, προσπαθήσαμε με κάθε ευκαιρία να συναντηθούμε με τον ίδιο τον πρόεδρο Σι, ελπίζοντας σε επανάληψη της επιτυχίας με τον πρόεδρο Τζιανγκ», έγραψε ο Κρεγκ Σμιθ, ο οποίος πρωτοστάτησε στη δημιουργία της κινεζικής ιστοσελίδας.

Η τότε εκτελεστική συντάκτρια Τζιλ Άμπραμσον παραπονέθηκε αργότερα στο βιβλίο της ότι ο κος Σάλζμπεργκερ πήγε πίσω από την πλάτη της και, «με τη συμβολή της κινεζικής πρεσβείας, συνέτασσε μια επιστολή από τους [New York] Times προς την κινεζική κυβέρνηση, με την οποία σχεδόν ζητούσε συγγνώμη για το αρχικό μας δημοσίευμα».

«Το προσχέδιο, κατά την άποψή μου, ήταν απαράδεκτο και έλεγε ότι λυπούμαστε για την ‘αντίληψη’ που δημιούργησε το άρθρο. Ανέβηκε η πίεσή μου καθώς το διάβαζα», γράφει στο βιβλίο της.

Όταν ήρθε αντιμέτωπη με τον εκδότη, εκείνος επαναλάμβανε συνεχώς: «Δεν έκανα τίποτα κακό» και συμφώνησε να ξαναγράψει την επιστολή, όπως αναφέρει η κα Άμπραμσον, όμως, η τελική έκδοση ήταν ακόμα «απαράδεκτη».

«Η λέξη “συγγνώμη” παρέμεινε στο τελικό σχέδιο της επιστολής που είδα.»

Μετά το 2012, η επιμονή των New York Times να «διεισδύσουν στην ηπειρωτική κινεζική αγορά» οδήγησε σε μια σειρά νέων πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένων έντυπων εκδόσεων, ενημερωτικών δελτίων και ενός ιστότοπου για θέματα lifestyle, έγραψε ο κος Σμιθ.

Μέχρι το 2019, τα κινεζικά γραφεία της εφημερίδας απασχολούσαν δεκάδες δημοσιογράφους, μερικοί από τους οποίους ήταν γηγενείς Κινέζοι, άλλοι ανταποκριτές – η μεγαλύτερη παρουσία που είχε η εφημερίδα σε οποιαδήποτε υπερπόντια τοποθεσία.

Ύστερα ήρθε ο κορονοϊός.

Ένας άντρας συλλαμβάνεται κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας ενάντια στην πολιτική μηδενικού COVID της Κίνας, στη Σαγκάη στις 27 Νοεμβρίου 2022. (Hector Retamal/AFP μέσω Getty Images)

 

Τον Φεβρουάριο του 2020, η Wall Street Journal δημοσίευσε ένα άρθρο του Γουόλτερ Ράσελ Μιντ με τίτλο «China Is the Real Sick Man of Asia»(«Η Κίνα είναι ο πραγματικός ασθενής της Ασίας»). Κατακεραύνωνε την Κίνα για τον κακό χειρισμό της επιδημίας του κορονοϊού και αμφισβητούσε τη δύναμη και τη σταθερότητα του Πεκίνου.

Το ΚΚΚ διαμαρτυρήθηκε ότι ο τίτλος ήταν «ρατσιστικός» και απάντησε διώχνοντας τρεις από τους ανταποκριτές της εφημερίδας στην Κίνα.

Την ίδια ημέρα, η κυβέρνηση Τραμπ χαρακτήρισε πέντε κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ως ξένες αποστολές. Τον επόμενο μήνα, περιόρισε το προσωπικό των ΗΠΑ για τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, απελαύνοντας de facto 60 άτομα.

Στις 17 Μαρτίου, το ΚΚΚ απάντησε με την απέλαση των περισσότερων ανταποκριτών της Wall Street Journal, της Washington Post και των New York Times, δίνοντάς τους 10 ημέρες για να ετοιμάσουν τις βαλίτσες τους.

Την επόμενη ημέρα, ένα ‘εκρηκτικό’ αίτημα έφτασε στο γραμματοκιβώτιο του τμήματος διαφημίσεων των New York Times. Ο κτηματομεσίτης από τη Φλόριντα Μπρετ Κίνγκστοουν ήθελε να δημοσιεύσει μια ολοσέλιδη διαφήμιση που θα καλούσε την Κίνα να λογοδοτήσει για την πανδημία.

Η διαφήμιση είχε προγραμματιστεί να προβληθεί στις 22 Μαρτίου 2020. Είχε εγκριθεί, πληρωθεί, εκτυπωθεί και διανεμηθεί στις πρώτες εκδόσεις πριν η εφημερίδα ‘τραβήξει ξαφνικά την πρίζα’ στη μέση της νύχτας, εμποδίζοντας τη διαφήμιση να τρέξει στα περισσότερα έντυπα.

«Η εν λόγω διαφήμιση δεν ανταποκρινόταν στα πρότυπά μας και δεν θα έπρεπε να έχει εμφανιστεί στους New York Times», δήλωσε η εκπρόσωπος της εφημερίδας Ντανιέλ Ρόουντς Χα στους Epoch Times μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

«Αφαιρέθηκε, αφού επισημάνθηκε εσωτερικά από το προσωπικό των [New York] Times.»

Τα κεντρικά γραφεία των New York Times στη Νέα Υόρκη στις 7 Δεκεμβρίου 2009. (Mario Tama/Getty Images)

 

Η ίδια δεν απάντησε σε ερώτηση σχετικά με το αν η εφημερίδα είχε δεχθεί πιέσεις από το ΚΚΚ σχετικά με τη διαφήμιση.

Οι New York Times, ωστόσο, είχαν δημοσιεύσει τακτικά προπαγανδιστικές διαφημίσεις που πληρώνονταν από εταιρεία που ελέγχεται από το ΚΚΚ.

Ο κος Κίνγκστοουν ανέφερε ότι ένα στέλεχος των New York Times τού είπε ότι ένας αξιωματούχος του ΚΚΚ είχε καλέσει την ηγεσία της εφημερίδας και απαίτησε να αποσυρθεί η διαφήμιση. Οι Epoch Times δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσουν ανεξάρτητα ότι το τηλεφώνημα πραγματοποιήθηκε. Προσπάθειες να επικοινωνήσει με το στέλεχος για σχόλια ήταν ανεπιτυχείς. Ο εκπρόσωπος της εφημερίδας ούτε επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε ότι πραγματοποιήθηκε τέτοιο τηλεφώνημα.

Ο Πατ Λάφλιν, πρώην πράκτορας του FBI και ειδικός στην οικονομική κατασκοπεία, δήλωσε ότι είναι «αδύνατο» να μην προσπάθησε η ΚΚΚ να ασκήσει πίεση στην εφημερίδα.

«Το τι ακριβώς είπαν και πόσο λεπτό ήταν αυτό, αποτελεί εικασία. Δεν ξέρω», είπε. «Έγινε όμως το τηλεφώνημα; Ναι.»

Την επομένη της απόσυρσης της διαφήμισης του κου Κίνγκστοουν, στις 23 Μαρτίου 2020, οι αρχισυντάκτες των εφημερίδων The Wall Street Journal, The Washington Post και The New York Times δημοσίευσαν ανοιχτή επιστολή προς το κινεζικό καθεστώς, με την οποία ζητούσαν την ανάκληση των απελάσεων.

Δεν παρέλειψαν να τονίσουν πόσο θετική ήταν η κάλυψή τους για τον ανάλγητο χειρισμό της πανδημίας από το ΚΚΚ.

«Προβάλλαμε σε περίοπτη θέση ειδήσεις και αναλύσεις σχετικά με την αξιοσημείωτη πρόοδο της Κίνας στη μείωση της εξάπλωσης του ιού μέσω του περιορισμού και του μετριασμού», ανέφεραν. «Ακόμα και τώρα, με ορισμένους από τους δημοσιογράφους μας να αντιμετωπίζουν επικείμενη απέλαση, αναφέρουν πώς η Κίνα κινητοποιεί κρατικούς πόρους για την ανάπτυξη εμβολίων που θα μπορούσαν να προσφέρουν ελπίδα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους εκεί και σε όλο τον κόσμο.»

Τον Νοέμβριο του 2021, η κυβέρνηση Μπάιντεν χαλάρωσε τους περιορισμούς για τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης με αντάλλαγμα το ΚΚΚ να επιτρέψει στους δημοσιογράφους των New York Times, της Washington Post και της Wall Street Journal να επιστρέφουν και να ταξιδεύουν ευκολότερα από και προς την Κίνα.

Από το 2020, οι New York Times έχουν επανειλημμένα επικριθεί για την έκδοση άρθρων που προωθούν τη γραμμή του Πεκίνου, συμπεριλαμβανομένου ενός άρθρου της συντακτικής επιτροπής της πέρυσι με τίτλο «Who Benefits From Confrontation With China?» («Ποιος ωφελείται από την αντιπαράθεση με την Κίνα;»).

image-5609288
Απόσπασμα από το δημοσίευμα των New York Times με τίτλο «Ποιος ωφελείται από την αντιπαράθεση με την Κίνα;» (απόσπασμα μέσω The Epoch Times)

 

Το δημοσίευμα ουσιαστικά υποστήριζε την αποτυχημένη πολιτική «εμπλοκής» με την Κίνα, σύμφωνα με τον Μπράντλεϊ Θέιερ, ανώτερο συνεργάτη του Κέντρου Πολιτικής Ασφάλειας, εμπειρογνώμονα στη στρατηγική αξιολόγηση της Κίνας και συνεργάτη των Epoch Times.

[Ο κος Θέιερ] κατηγορεί τους New York Times για «ιδεολογική αμβλύτητα, καθώς αρνούνται να δουν την πραγματική φύση των κομμουνιστικών καθεστώτων».

Από μια άλλη οπτική γωνία, οι New York Times έχουν συμφέρον να αποφύγουν την αντιπαράθεση με την Κίνα, απλώς και μόνο επειδή θέλουν να διατηρήσουν την πρόσβαση, δήλωσε ο Τζέημς Φάνελ (James Fanell), πρώην αξιωματικός των ναυτικών πληροφοριών και ειδικός σε θέματα Κίνας.

«Νομίζω ότι είναι προφανές», είπε.

Οι Epoch Times έστειλαν στους New York Times 13 συγκεκριμένες ερωτήσεις, μαζί με τα σχόλια που ζήτησαν σχετικά με τους ισχυρισμούς που περιγράφονται σε αυτό το άρθρο. Οι ερωτήσεις κάλυπταν θέματα όπως το γιατί οι δημοσιογράφοι τους φάνηκε να αναζητούν μόνο αρνητικές συνεντεύξεις, την πρότερη παραπληροφόρηση της εφημερίδας για το Φάλουν Γκονγκ με βάση την προπαγάνδα του ΚΚΚ, και το πώς η αρνητική προβολή του Shen Yun θα μπορούσε ενδεχομένως να βοηθήσει το ΚΚΚ στις προσπάθειές του να καταστείλει τους διαφωνούντες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Οι New York Times αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιαδήποτε από τις ερωτήσεις, λέγοντας μόνο: «Είναι γενικά πολιτική μας να μην σχολιάζουμε μελλοντικές δυνητικά δημοσιεύσεις».

Του Petr Svab

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: NewsGuard, μια εταιρεία λογοκρισίας των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης – μέρος γ΄

Όσο δύσκολο κι αν είναι να διευθύνεις ένα ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης, υπάρχει μια εταιρεία που το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Το όνομά της είναι NewsGuard. Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι βαθμολογεί το διαδικτυακό περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης, μεταξύ άλλων, ως προς την αξιοπιστία του, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι δεν κάνει μόνο αυτό. Το επιχειρηματικό της μοντέλο λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και λογοκρισίας στους ειδησεογραφικούς οργανισμούς. Μια έρευνα της Epoch Times αποκάλυψε ανησυχητικά ζητήματα όσον αφορά την ποιότητα των αναλύσεων της NewsGuard και την ατζέντα που κρύβεται πίσω από αυτές.

Μπορείτε να διαβάσετε το α΄μέρος εδώ και το β΄ μέρος εδώ. Αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος.

Κενά διαπιστευτήρια

Η NewsGuard ισχυρίζεται ότι οι αξιολογήσεις της γίνονται από «εκπαιδευμένους δημοσιογράφους». Αυτό δεν ισχύει πάντα ή ενίοτε είναι μια τραβηγμένη διατύπωση, με βάση τις πληροφορίες που μοιράζονται νυν και πρώην εργαζόμενοί της σε διαδικτυακές επαγγελματικές πλατφόρμες, όπως το LinkedIn.

Φαίνεται ότι πολλές από τις αξιολογήσεις της έχουν γίνει από ασκούμενους που δεν έχουν κανένα υπόβαθρο στην επαγγελματική δημοσιογραφία. Μια συνηθισμένη κριτική, όπως φαίνεται, γράφεται από έναν νεαρό απόφοιτο δημοσιογραφίας με περιορισμένη εργασιακή εμπειρία. Ορισμένοι αναφέρουν ως προηγούμενες θέσεις εργασίας την αρθρογραφία για θέματα lifestyle, όπως το φαγητό και η τέχνη. Άλλοι προτάσσουν ως εργασιακή εμπειρία τα άρθρα σχολιασμού με προοδευτικό κοινωνικό περιεχόμενο, όπως το «Deconstructing TikTok».

Ο κος Φίσμαν έκανε το μεταπτυχιακό του στη δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Northwestern το 2020 και στη συνέχεια πέρασε περίπου ένα χρόνο στο Fastinform, μια μικρή νεοφυή επιχείρηση μέσων ενημέρωσης της Νέας Υόρκης, πριν ενταχθεί στην NewsGuard. Έκτοτε έχει ανελιχθεί στο ρόλο του «ανώτερου αναλυτή”.

Η NewsGuard διαθέτει περίπου δώδεκα «ανώτερους» και «staff analysts» και περίπου δύο δωδεκάδες «contributing analysts» μερικής απασχόλησης. Η δουλειά τους είναι να δημοσιεύουν έως και δύο κριτικές για τα μέσα ενημέρωσης την ημέρα. Χιλιάδες τέτοιες αναφορές διοχετεύονται στη συνέχεια σε έναν από τους περίπου 15 συντάκτες για πρόσθετο έλεγχο, ενώ οι κκ. Μπριλ και Κρόβιτς φέρονται να ρίχνουν επίσης μια ματιά.

Δεδομένου ότι η NewsGuard ισχυρίζεται ότι αξιολογεί συνεχώς περισσότερους από 8.000 παραγωγούς περιεχομένου, δεν είναι σαφές πώς τέτοιες αξιολογήσεις εκτιμούν σωστά την ποιότητα ολόκληρων οργανισμών μέσων ενημέρωσης, περιλαμβανομένης της ακρίβειας της αναφοράς τους σε πολύπλοκα, αμφιλεγόμενα θέματα.

Όσον αφορά τις πολιτικές απόψεις του προσωπικού [της Neswguard], τείνουν προς την προοδευτική κατεύθυνση. Το διαδικτυακό αποτύπωμα του μέσου εργαζομένου καταδεικνύει δέσμευση σε προοδευτικούς σκοπούς, από την κλιματική αλλαγή και την κοινωνική δικαιοσύνη μέχρι τις προτιμώμενες αντωνυμίες στα βιογραφικά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ορισμένοι φαίνεται να έχουν χρησιμοποιήσει τη θητεία τους στη NewsGuard ως εφαλτήριο για να περάσουν μετά σε προοδευτικά και φιλοκαθεστωτικά μέσα όπως το NPR, το The Atlantic, η HuffPost και το CNN.

«Ήξερα ότι δεν ήταν ο τελικός μου στόχος, αλλά κάτι που θα με βοηθούσε να πάω στη Νέα Υόρκη”, δήλωσε στο Nevada Today η Κάμπρια Ροθ για τη δουλειά της ως ελεγκτής γεγονότων (fact-checker) της NewsGuard.

«Ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με το κοινό και ήθελα να βρω μια θέση που να εστιάζει περισσότερο σε αυτό.»

Κατά τη διάρκεια των έξι μηνών της στη NewsGuard το 2019, «δημιούργησε μια συντακτική διαδικασία για τον έλεγχο των γεγονότων», αναφέρει το προφίλ της στο LinkedIn.

Το 2020, βρήκε δουλειά στη HuffPost ως συντάκτρια κοινού, με κύρια αρμοδιότητα την αναζήτηση θεματολογίας άρθρων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επίσης, γράφει περιστασιακά και η ίδια, με πρόσφατο παράδειγμα το άρθρο με τίτλο «Η Τέιλορ Σουίφτ προφανώς βγαίνει με έναν φερόμενο ρατσιστή – και τώρα χρησιμοποιεί μια μαύρη γυναίκα για να καλύψει το [βρισιά] της».

NewsGuard was launched in March 2018 by Steven Brill (L), former founder and head of several media organizations, and Gordon Crovitz (R), former Dow Jones executive and a former publisher of The Wall Street Journal. (D Dipasupil/Getty Images for TIME, Stephen Chernin/Getty Images)
Η NewsGuard ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2018 από τον Στήβεν Μπριλ (α), πρώην ιδρυτή και επικεφαλής πολλών οργανισμών μέσων ενημέρωσης, και τον Γκόρντον Κρόβιτς (δ), πρώην στέλεχος της Dow Jones και πρώην εκδότη της Wall Street Journal. (D Dipasupil/Getty Images for TIME, Stephen Chernin/Getty Images)

 

Στροφή 180 μοιρών

Ο κος Μπριλ και ο κος Κρόβιτς ήταν αμφότεροι για δεκαετίες στον χώρο των ειδήσεων και, δεδομένων των προηγούμενων σχολίων και προσπαθειών τους, η ίδρυση της ΝewsGuard από αυτούς θα μπορούσε να θεωρηθεί ειρωνεία.

Ο κος Κρόβιτς πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του στην Dow Jones & Co., η οποία διαχειρίζεται τη Wall Street Journal και πολλές άλλες εκδόσεις. Έγινε αντιπρόεδρος το 1998, ενώ το 2006 ορίστηκε εκδότης της Journal. Έφυγε όμως το επόμενο έτος, όταν η εταιρεία εξαγοράστηκε από την News Corp του Ρούπερτ Μέρντοχ.

Η εξαγορά από τον κο Μέρντοχ ήταν αμφιλεγόμενη. Ορισμένα στελέχη εγκατέλειψαν την Journal φοβούμενοι ότι ο νέος ιδιοκτήτης θα επηρέαζε τη συντακτική γραμμή της εφημερίδας.

Τέτοιες ανησυχίες φαίνονται εξίσου βάσιμες σήμερα. Η Washington Post ανήκει πλέον στον Τζεφ Μπέζος της Amazon, το CNN ανήκει στη Warner Bros. Discovery, το NBC ανήκει στην Comcast και το NPR χρηματοδοτείται εν μέρει από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Ωστόσο, η σημερινή NewsGuard δεν επιχειρεί καν να αμφισβητήσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς των παλαιών μέσων ενημέρωσης. Το πολύ πολύ να επισημάνει την κρατική ιδιοκτησία ή τη χρηματοδότηση ξένων μέσων, όπως το Russia Today ή αυτά που διοικούνται από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας.

Ο κος Μπριλ, εν τω μεταξύ, γνωρίζει καλά πόσο δύσκολο είναι να ξεκινήσει κανείς μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης από το μηδέν.

Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, είχε ιδρύσει το περιοδικό The American Lawyer και το Court TV. Αποχώρησε και από τις δύο εταιρείες το 1997, αφού δεν μπόρεσε να πείσει την Time Warner να του πουλήσει το μερίδιό της στις εταιρείες.

Το 1998, ίδρυσε ένα παρατηρητήριο μέσων ενημέρωσης με την ονομασία Brill’s Content. Η οπτική του ήταν αρκετά διαφορετική από εκείνη της NewsGuard. Τότε τον ανησυχούσαν τα εταιρικά καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κυρίως, προειδοποιώντας ότι οι εταιρείες που κατέχουν μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν να επηρεάσουν το περιεχόμενό τους. Αυτό το είχε ζήσει προσωπικά στο Court TV, όταν η Time Warner τον πίεσε να κάνει ένα «προφίλ ύψους-βάθους» (spiky profile: προφίλ όπου αποτυπώνονται έντονες διαφορές ανάμεσα στις ικανότητες και τις αδυναμίες του εξεταζόμενου) για έναν αξιωματούχο της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου, επειδή θα μπορούσε να επηρεάσει την επικείμενη συγχώνευση της εταιρείας.

Παραπονιόταν για την έλλειψη λογοδοσίας των μέσων ενημέρωσης, υποσχόμενος: «Μπορούμε να κάνουμε τα NBC αυτού του κόσμου να πληρώνουν τα λάθη τους.»

Υπεραμυνόταν της άφιξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης ως παικτών ικανών να παρακάμψουν τους φρουρούς της καθεστηκυίας τάξης.

«Το καλύτερο πράγμα, όχι μόνο για τον Ιστό, αλλά και για τις εξελίξεις στην τεχνολογία της εκτύπωσης που καθιστούν φθηνότερο τον σχεδιασμό καλών πραγμάτων, είναι ότι τα εμπόδια για τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης δεν είναι τόσο μεγάλα όσο ήταν παλαιότερα», δήλωνε τότε στο Mother Jones.

Είχε προειδοποιήσει επίσης για την κυβερνητική επιρροή στα μέσα ενημέρωσης.

«Το μόνο πράγμα που είναι χειρότερο από την έλλειψη λογοδοσίας είναι να κάνεις τον Τύπο να λογοδοτεί στην κυβέρνηση», είπε.

Το Brill’s Content έκλεισε μετά από τρία χρόνια.

The NewsGuard office in New York City on July 26, 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)
Τα γραφεία της NewsGuard στη Νέα Υόρκη, στις 26 Ιουλίου 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Σήμερα, η NewsGuard δίνει άριστες βαθμολογίες στα εταιρικά μέσα ενημέρωσης και τιμωρεί τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης όταν δεν συμμορφώνονται με την επίσημη εκδοχή.

Το 2009, ο κος Μπριλ συνεργάστηκε με τον κο Κρόβιτς για να ιδρύσουν μια επιχείρηση που θα βοηθούσε τις εφημερίδες να αυξήσουν τους συνδρομητές των έντυπων μορφών τους. Πούλησαν την επιχείρηση το 2011 για περίπου 35 εκατομμύρια δολάρια.

Στη συνέχεια, ο κος Μπριλ ασχολήθηκε με τη συγγραφή πραγματολογικών βιβλίων, με πιο πρόσφατο το «Tailspin: The People and Forces Behind America’s Fifty-Year Fall-and Those Fighting to Reverse It» (Πτώση: Οι άνθρωποι και οι δυνάμεις πίσω από την πενηντακονταετή πτώση της Αμερικής και αυτοί που προσπαθούν να την αντιστρέψουν), το 2018. Το βιβλίο παραθέτει λεπτομερώς τα αμερικανικά δεινά, από τις κακοσυντηρημένες υποδομές μέχρι τους υψηλούς λογαριασμούς υγειονομικής περίθαλψης, και επιρρίπτει την ευθύνη σε μεγάλο βαθμό στους δικηγόρους και τους τραπεζίτες, αντιμετωπίζοντας την κυβέρνηση ως θύμα που έχει εξαπατηθεί και συνεργαστεί.

Η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του στο λογοτεχνικό σύμπαν προήλθε από το βιβλίο του του 2015 «America’s Bitter Pill: Money, Politics, Back-Room Deals, and the Fight to Fix Our Broken Healthcare System» (Τι παιδεύει την Αμερική: Χρήμα, πολιτική, παρασκηνιακές συμφωνίες και ο αγώνας για τη βελτίωση ενός προβληματικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης).

Το βιβλίο, μεταξύ άλλων, έριχνε φως στις αμφισβητήσιμες μεθόδους της υγειονομικής περίθαλψης και της φαρμακευτικής βιομηχανίας.

Ειρωνικά, η σημερινή του εταιρεία, η NewsGuard, διώκει αμείλικτα τους επικριτές της Μεγάλης Φαρμακοβιομηχανίας, που επισημαίνουν τα ελαττώματα στα εμβόλια COVID-19.

Ο κος Μπριλ κάθεται τώρα στο διοικητικό συμβούλιο μαζί με κορυφαίο στέλεχος της Publicis, της ίδιας εταιρείας που έχει μηνυθεί από την πολιτεία της Μασαχουσέτης επειδή βοήθησε την Purdue Pharma να αυξήσει τις πωλήσεις οπιοειδών φαρμάκων που κατηγορούνται για επιδημία υπερβολικής δόσης που έχει σκοτώσει περισσότερους από μισό εκατομμύριο Αμερικανούς. Η Publicis εισέπραξε περισσότερα από 50 εκατομμύρια δολάρια από την Purdue, πριν ο φαρμακευτικός γίγαντας υποβληθεί σε αγωγή για πτώχευση το 2019.

Φαίνεται πως οι ανησυχίες του κου Μπριλ έχουν αλλάξει τώρα.

Σε συνέντευξή του στο CNBC, λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020, μοιράστηκε την έμπειρη δημοσιογραφική του άποψη για την ιστορία του φορητού υπολογιστή του Χάντερ Μπάιντεν:

«Η προσωπική μου άποψη είναι ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτή η ιστορία να είναι φάρσα – ίσως και φάρσα που διαπράχθηκε πάλι από τους Ρώσους», είπε.

Στη συνέχεια, επέκρινε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το μπλοκάρισμα της ιστορίας, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν τη σχετική εμπειρία για να το κάνουν. Αντ’ αυτού, πρότεινε οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να συνεργαστούν με τη NewsGuard: αφήστε την εταιρεία να αποφασίσει τι είναι αλήθεια και τι όχι.

Του Petr Svab

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: NewsGuard, μια εταιρεία λογοκρισίας των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης – μέρος β΄

Όσο δύσκολο κι αν είναι να διευθύνεις ένα ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης, υπάρχει μια εταιρεία που το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Το όνομά της είναι NewsGuard. Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι βαθμολογεί το διαδικτυακό περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης, μεταξύ άλλων, ως προς την αξιοπιστία του, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι δεν κάνει μόνο αυτό. Το επιχειρηματικό της μοντέλο λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και λογοκρισίας στους ειδησεογραφικούς οργανισμούς. Μια έρευνα της Epoch Times αποκάλυψε ανησυχητικά ζητήματα όσον αφορά την ποιότητα των αναλύσεων της NewsGuard και την ατζέντα που κρύβεται πίσω από αυτές.

Μπορείτε να διαβάσετε το α΄μέρος εδώ.

Άνωθεν υποστήριξη

Η NewsGuard εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 2018 από τον Στήβεν Μπριλ, πρώην ιδρυτή και επικεφαλής διαφόρων οργανισμών μέσων ενημέρωσης, όπως το περιοδικό The American Lawyer και το Court TV, και τον Γκόρντον Κρόβιτς, πρώην στέλεχος της Dow Jones και πρώην εκδότη της Wall Street Journal.

Η εταιρεία παρουσιάζει το προϊόν της ως ένα προϊόν που δίνει περισσότερη δύναμη στους χρήστες του.

«Ο στόχος δεν είναι να αποκλείσουμε την πρόσβαση σε οποιοδήποτε ειδησεογραφικό περιεχόμενο -μια προσέγγιση που θα ερχόταν σε σύγκρουση με τις αρχές της ελευθερίας του λόγου του έθνους μας- αλλά μάλλον να δώσουμε στους αναγνώστες τη δυνατότητα να έχουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την πηγή και την αξιοπιστία του περιεχομένου αυτού, καθώς το καταναλώνουν ή/και το μοιράζονται», αναφέρει ανακοίνωση του 2018 για τη συνεργασία της Microsoft με την NewsGuard.

NewsGuard landed its partnership with Microsoft before it even launched its product. (Samira Bouaou/The Epoch Times)
Η NewsGuard ξεκίνησε να συνεργάζεται με τη Microsoft πριν καν κυκλοφορήσει το προϊόν της. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Η εταιρεία περιγράφει συχνά την αξιολόγησή της ως «θρεπτική ετικέτα», υποστηρίζοντας ότι παρέχει απλώς στο κοινό χρήσιμα δεδομένα.

Αλλά το μοντέλο opt-in, σύμφωνα με το οποίο οι πελάτες πρέπει να πληρώσουν για να εγγραφούν και να κατεβάσουν μια εφαρμογή ή μια επέκταση του προγράμματος περιήγησης στο διαδίκτυο, δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τον κόσμο.

Η επέκταση του προγράμματος περιήγησης Chrome έχει λιγότερους από 40.000 χρήστες, σύμφωνα με το Chrome Web Store, και η εφαρμογή του για iOS έχει βαθμολογηθεί με λιγότερα από 3 αστέρια από ούτε 80 κριτικές. Περίπου οι μισές κριτικές δίνουν 1 αστέρι από άτομα που διαμαρτύρονται για τη λειτουργικότητα και την προκατάληψη της εφαρμογής.

Ωστόσο, η NewsGuard διατηρεί προσωπικό περίπου 100 ατόμων και, σύμφωνα με τον ιστότοπό της, προσλαμβάνει συνεχώς υπαλλήλους.

Οι «αναλυτές» της αμείβονται με 70.000 έως 80.000 δολάρια ετησίως, σύμφωνα με την Glassdoor.

Με βάση αυτά τα οικονομικά στοιχεία, οι συνδρομές των μεμονωμένων χρηστών φαίνεται να καλύπτουν μόνο ένα μέρος των λειτουργικών εξόδων της εταιρείας.

Ο κος Κρόβιτς αναγνώρισε σε ένα άρθρο άποψης του 2021 ότι, ενώ οι άνθρωποι μπορούν να εγγραφούν μόνοι τους στο NewsGuard, «συνηθέστερα αποκτούν πρόσβαση μέσω εταιρειών και άλλων οντοτήτων που χορηγούν άδειες για τις αξιολογήσεις και τις ετικέτες και τις παρέχουν σε άτομα του δικτύου τους».

Πράγματι, αυτό φαίνεται να είναι το επιχειρηματικό της μοντέλο- περισσότερο από την εξυπηρέτηση του κοινού, η εταιρεία επιδιώκει εταιρικούς και κυβερνητικούς πελάτες. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τα καταφέρνει αρκετά καλά σε αυτό το μέτωπο.

Η NewsGuard έφθασε σε κερδοφορία το 2021 «χάρη σε συμφωνίες αδειοδότησης με διαφημιστές και άλλους οργανισμούς που χρησιμοποιούν τις αξιολογήσεις της», ανέφερε το CNN Business.

Η εταιρεία εξασφάλισε τη συνεργασία της με τη Microsoft τον Αύγουστο του 2018 -πριν καν εγκαινιάσει το προϊόν της. Δεν είναι σαφές πόσο κόστισε η συμφωνία. Η Microsoft διέθεσε το πρόσθετο NewsGuard δωρεάν σε όλους τους χρήστες του προγράμματος περιήγησης ιστού της, Edge. Η έκδοση του προγράμματος περιήγησης για κινητά περιελάμβανε ακόμη και τη λειτουργία αξιολόγησης από προεπιλογή, αν και η ενεργοποίησή της επαφίεται στους χρήστες. Φαίνεται ότι η έκδοση για τα κινητά καταργήθηκε κάποια στιγμή το 2021.

Επιπλέον, η Microsoft χρηματοδοτεί και την άδεια χρήσης της NewsGuard για βιβλιοθήκες.

«Καταφέραμε να διαθέσουμε το εργαλείο αξιολόγησης της αξιοπιστίας των ειδήσεων σε περισσότερες από 800 δημόσιες βιβλιοθήκες, όπου 7 εκατομμύρια πελάτες δημόσιων βιβλιοθηκών χρησιμοποιούν τη NewsGuard όταν πηγαίνουν στη βιβλιοθήκη για την ευρυζωνική τους πρόσβαση. Και χρησιμοποιείται ήδη σε δεκάδες δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια, καθώς και σε ανεξάρτητα σχολεία», δήλωσε ο κος Μπριλ σε δελτίο Τύπου του Ιανουαρίου 2022.

Το δελτίο ανακοίνωσε τη συνεργασία της NewsGuard με την Αμερικανική Ομοσπονδία Καθηγητών (AFT), τη δεύτερη μεγαλύτερη ένωση καθηγητών των ΗΠΑ, η οποία χορήγησε άδεια συνδρομής στη NewsGuard για όλα τα 1,7 εκατομμύρια μέλη της.

Η AFT είναι ένα σημαντικό πολιτικό λόμπι για διάφορες προοδευτικές υποθέσεις και μια μεγάλη πηγή χρηματοδότησης εκστρατειών για το Δημοκρατικό Κόμμα.

Το 2021, η NewsGuard υπέγραψε σύμβαση με το Πεντάγωνο ύψους σχεδόν 750.000 δολαρίων για ένα έργο με τίτλο «Ίχνη παραπληροφόρησης».

Η NewsGuard υπέβαλε επίσης αίτηση για χρηματοδότηση από την DARPA, τον βραχίονα στρατιωτικών τεχνολογικών επενδύσεων του Πενταγώνου, σύμφωνα με πληροφορίες στο προφίλ στο LinkedIn του πρώην διευθυντή έργου της NewsGuard. Δεν είναι σαφές αν η χρηματοδότηση δόθηκε.

House Speaker Kevin McCarthy (R-Calif.) said in April that lawmakers will examine NewsGuard, including its Pentagon funding. (Joshua Roberts/Reuters)
Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Κέβιν Μακάρθι (R-Calif.) δήλωσε τον Απρίλιο ότι οι νομοθέτες θα εξετάσουν τη NewsGuard, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης του Πενταγώνου. (Joshua Roberts/Reuters)

 

Η εταιρεία κατά την έναρξη λειτουργίας της εξασφάλισε 6 εκατομμύρια δολάρια από περίπου 20 επενδυτές, ανέφερε η FinSMEs.

Σύμφωνα με τον ιστότοπό της, ο κορυφαίος επενδυτής της είναι ο Άικ βαν Ότερλου (Eyk van Otterloo), συνιδρυτής ενός επενδυτικού ταμείου ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων και πρώην ιδιοκτήτης της Chemonics International, μιας εταιρείας συμβούλων ανάπτυξης που έχει αντλήσει σχεδόν όλα τα έσοδά της από επιχορηγήσεις και συμβάσεις εξωτερικής βοήθειας των ΗΠΑ – αξίας άνω των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων – από το 2008.

Τα κυβερνητικά χρήματα προς την Chemonics αυξήθηκαν από περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια το 2015 σε περισσότερα από 900 εκατομμύρια δολάρια το 2016, 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2017, για να ξεπεράσουν τα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2022, σύμφωνα με το USASpending.gov.

Η Chemonics απασχολεί συμβούλους που ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο για να δημιουργήσουν αναπτυξιακά προγράμματα για την «ποικιλομορφία, την ισότητα και την ένταξη», την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, τη διαχείριση της «βιώσιμης ανάπτυξης» και την «ενίσχυση των συστημάτων δημοκρατικής διακυβέρνησης για τη διασφάλιση της λογοδοσίας, της δικαιοσύνης και της ένταξης».

Τα λαϊκιστικά πολιτικά κινήματα προτείνουν συνήθως τη μείωση ή ακόμη και την κατάργηση της ξένης βοήθειας, γεγονός που, δεδομένων του ιστορικού των πηγών εσόδων της εταιρείας, θα κατέστρεφε πιθανότατα την Chemonics.

Η εταιρεία μετατράπηκε σε ιδιοκτησία εργαζομένων το 2011, αλλά ο κος βαν Ότερλου παρέμεινε στο διοικητικό της συμβούλιο μέχρι το 2019.

Το ύψος της επένδυσης του κου βαν Ότερλου στην NewsGuard δεν είναι σαφές .

Πολιτικός εκβιασμός

Ο κορυφαίος εταιρικός επενδυτής της NewsGuard είναι η Publicis Groupe, η τρίτη μεγαλύτερη διαφημιστική εταιρεία στον κόσμο.

Η ανάμειξη της Publicis φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στον τρόπο λειτουργίας της NewsGuard. Στην πραγματικότητα, ο επικεφαλής του τεχνικού τμήματος της Publicis Στηβ Κινγκ συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της NewsGuard.

Corporation giants including Disney, Verizon, Bank of America, and Pfizer are among Publicis's clients. (Charles Platiau/Reuters)
Μεταξύ των πελατών της Publicis συγκαταλέγονται κολοσσοί όπως η Disney, η Verizon, η Bank of America και η Pfizer. (Charles Platiau/Reuters)

 

Μεταξύ των πελατών της Publicis συγκαταλέγονται μεγάλες εταιρείες όπως η Disney, η Verizon, η Bank of America και η Pfizer.

Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας λιανικού εμπορίου χρησιμοποιεί τα προϊόντα της για τη διαχείριση της διαφήμισης.

«Τέσσερα στα δέκα δολάρια στο λιανικό εμπόριο περνούν από πλατφόρμες που διαχειριζόμαστε», δήλωσε ο Νάιτζελ Βαζ, διευθύνων σύμβουλος της Publicis Sapient, της θυγατρικής της εταιρείας για τον «ψηφιακό μετασχηματισμό», σύμφωνα με το Adage.

Η NewsGuard έχει καλλιεργήσει συνεργασίες, συμπράξεις ή συμφωνίες αδειοδότησης και με άλλους κορυφαίους διαφημιστικούς οίκους στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Omnicom Group και Interpublic Group (συγκεκριμένα με τον ψηφιακό βραχίονα της IPG Mediabrands).

Με την εμπλοκή της στη διαφημιστική βιομηχανία, η NewsGuard είναι σε θέση να κατευθύνει τη διαφημιστική δαπάνη – μια σημαντική πηγή εσόδων για τη βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης.

Οι εταιρείες συνήθως προσλαμβάνουν διαφημιστικά πρακτορεία για την τοποθέτηση των διαφημίσεών τους. Η NewsGuard, με τη σειρά της, μέσω του συστήματος αξιολόγησης, ενημερώνει τα πρακτορεία για το ποια μέσα ενημέρωσης είναι «ασφαλή» και ποια «μη ασφαλή» για να φιλοξενήσουν τις διαφημίσεις τους.

Αυτή η μέθοδος επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τα μικρότερα, ανεξάρτητα μέσα που συχνά εξαρτώνται από την «προγραμματική» ή αυτοματοποιημένη διαφήμιση. Διαθέτουν διαφημιστικό χώρο σε πλατφόρμες που τον πωλούν μαζικά. Οι διαφημιστικές εταιρείες ή οι μεμονωμένοι διαφημιζόμενοι επιλέγουν στη συνέχεια ποιοι διαφημιστικοί χώροι θα αγοραστούν με βάση τα δεδομένα του κοινού. Συνήθως, η διαδικασία είναι αυτοματοποιημένη. Και όταν οι διαφημιστικές εταιρείες εισάγουν το φίλτρο NewsGuard στη διαδικασίας επιλογής, τα μικρά ανεξάρτητα καταστήματα που δεν ευνοούνται από τις αξιολογήσεις της NewsGuard, δεν θα πουλήσουν τον χώρο τους.

Τα μεγάλα, εταιρικά μέσα ενημέρωσης, από την άλλη, είναι ουσιαστικά απρόσβλητα από τις κακές βαθμολογίες της NewsGuard, ακόμη και αν τις λαμβάνουν. Όντας εξαιρετικά πολύτιμοι πελάτες για τις διαφημιστικές εταιρείες, διαπραγματεύονται απευθείας μαζί τους.

Όσον αφορά το MSNBC, για παράδειγμα, η βαθμολογία του Newsguard μειώθηκε στο 52 πέρυσι (ήταν 57 στις 25 Ιουλίου). Αυτό θα κατέτασσε το καλωδιακό δίκτυο που ανήκει στην Comcast στην κατηγορία της «παραπληροφόρησης». Αλλά δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι έχει μπει στη μαύρη λίστα των διαφημιστών. Αν και τα διαφημιστικά του έσοδα μειώθηκαν περισσότερο από 8% το 2022, αυτό φαίνεται να συνδέεται κυρίως με την πτώση της τηλεθέασης κατά 21%.

Corporate media such as MSNBC can be virtually immune to poor NewsGuard scores. Even if they receive them, there's no sign that they have been blacklisted among advertisers. (Shaun Heasley/Getty Images)
Τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης, όπως το MSNBC, έχουν «ανοσία» στις κακές βαθμολογίες του NewsGuard. Ακόμη και όταν τις λαμβάνουν, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι μπαίνουν στη μαύρη λίστα των διαφημιστών. (Shaun Heasley/Getty Images)

 

Ο κος Brill και ο κος Κρόβιτς υποστήριξαν ότι δεν ξεκίνησαν τη NewsGuard με την ιδέα να συνεργαστούν με διαφημιστές, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times του Ιανουαρίου 2019.

«Γι’ αυτούς, το όλο πρόβλημα των ψευδών ειδήσεων συνίσταται στο ζήτημα της “ασφάλεια των εμπορικών σημάτων”», δήλωσε ο κος Μπριλ στην εφημερίδα. «Δεν είχα καν ακούσει αυτόν τον όρο μέχρι που αναζητήσαμε επενδυτές.»

Ωστόσο, η NewsGuard έχει προωθήσει επιθετικά το προϊόν της για τους διαφημιζόμενους, το BrandGuard, σε σημείο να δημοσιεύει εκθέσεις που ντροπιάζουν «κορυφαίες μάρκες» που διαφημίστηκαν σε υποτιθέμενες «ιστοσελίδες παραπληροφόρησης».

Εν τω μεταξύ, υπηρεσίες όπως η Newsguard προωθούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το εκτελεστικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω του Κώδικα Πρακτικής για την Παραπληροφόρηση, ενός εθελοντικού συνόλου κατευθυντήριων γραμμών για τους διαφημιστές και τις τεχνολογικές πλατφόρμες που αποσκοπούν στη μείωση της «παραπληροφόρησης» στο διαδίκτυο. Πέρυσι, ο κώδικας αναθεωρήθηκε, με κανόνες για τις εταιρείες που «συμμετέχουν σε τοποθετήσεις διαφημίσεων» να «δεσμεύονται να αποχαρακτηρίσουν τη διάδοση της παραπληροφόρησης», βελτιώνοντας «τις πολιτικές και τα συστήματα που καθορίζουν την επιλεξιμότητα του περιεχομένου για τη χρηματική εκμετάλλευση, τους ελέγχους για τη χρηματική εκμετάλλευση και την τοποθέτηση διαφημίσεων, καθώς και τα δεδομένα για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την ακρίβεια και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων και των υπηρεσιών γύρω από τις τοποθετήσεις διαφημίσεων».

Μια εβδομάδα αργότερα, η Παγκόσμια Συμμαχία για Υπεύθυνα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (GARM), μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τον γιγαντιαίο βιομηχανικό όμιλο World Federation of Advertisers, προσέθεσε την «παραπληροφόρηση» στον κατάλογο του επιζήμιου διαδικτυακού περιεχομένου που δεν πρέπει να διαφημίζεται.

Αμέσως μετά, η Newsguard εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία διαφήμιζε το BrandGuard ως τον καταλληλότερο τρόπο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της GARM, προσφέροντας στις εταιρείες αρκετούς μήνες δωρεάν διαβουλεύσεων για τη συμμόρφωση.

«Αυτά τα νέα πρότυπα είναι μόνο η αρχή», δήλωσε ο κος Μπριλ στην ανακοίνωση. «Καθώς οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής συνεχίζουν να μαθαίνουν για την έκταση και τον αντίκτυπο της νομιμοποίησης της παραπληροφόρησης στο διαδίκτυο, η θέσπιση περαιτέρω κανονισμών για το θέμα αυτό είναι σχεδόν αναπόφευκτη.»

Ωστόσο, η πίεση που ασκεί η NewsGuard στους διαφημιζόμενους για να αποφεύγουν τα μέσα που αποδοκιμάζει «προδίδει το πραγματικό παιχνίδι», δήλωσε ο κος Τίλμαν.

«Αν το μόνο που ήθελαν ήταν διαφάνεια, θα έκαναν απλώς την αξιολόγησή τους, θα τη δημοσιοποιούσαν και θα άφηναν το κοινό να αποφασίσει μόνο του αν συμφωνεί ή όχι με αυτήν. Αλλά αυτό δεν αρκεί», είπε. «Θέλουν να απονομιμοποιήσουν τους ανθρώπους. Και αυτό φανερώνει ότι έχουν μια ατζέντα πέρα από το να κρίνουν τις ειδήσεις σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα».

Οι προσπάθειες της NewsGuard για τον αποκλεισμό των διαφημιστών έχουν τραβήξει την προσοχή κάποιων μελών της κυβέρνησης.

Τον Μάρτιο, ο κος Γκέιτς (Gaetz) ζήτησε τη διεξαγωγή έρευνας για την εταιρεία. Τον Απρίλιο, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Κέβιν Μακάρθι (R-Calif.) δήλωσε στο Breitbart ότι οι νομοθέτες θα εξετάσουν την εταιρεία, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησής της από το Πεντάγωνο.

image-5291513
Η NewsGuard χρηματοδοτείται από φιλελεύθερες ομάδες που προσπαθούν να απαξιώσουν τις συντηρητικές πληροφορίες, δήλωσε τον Απρίλιο ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Κέβιν ΜακΚάρθι (R-Calif.). (Madalina Vasiliu/The Epoch Times)

 

«Πρόκειται για μια φιλελεύθερη οργάνωση, που χρηματοδοτείται από φιλελεύθερες ομάδες και προσπαθεί να κάνει αυτό – να απαξιώσει τις συντηρητικές πληροφορίες», είπε. «Το μόνο πράγμα στο οποίο πιστεύω ακράδαντα, είναι η ελευθερία του Τύπου. Έχετε το δικαίωμα να μεταδίδετε τις ειδήσεις και οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αλλά δεν μπορούμε να τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που κάνουν και θα δείτε ότι μέσα από ακροάσεις θα ρίξουμε φως σε αυτό.»

Λίγους μήνες αργότερα, οι βουλευτές Βιρτζίνια Φοξ (R-N.C.), Μπέρτζες Όουενς (R-Utah) και Τζιμ Μπανκς (R-Ind.) αμφισβήτησαν τη συνεργασία της NewsGuard με την AFT, σε επιστολή τους.

Σε πολιτειακό επίπεδο, ο επικεφαλής του οικονομικού τμήματος της Φλόριντα Τζίμι Πατρόνις έστειλε επιστολή στη NewsGuard τον Μάρτιο, απειλώντας ότι θα «χρησιμοποιήσει όλη τη δύναμη» της υπηρεσίας του «για να ρίξει φως στον οργανισμό».

«Η ανησυχία μου είναι ότι έχουμε μια ομάδα τρίτων που εμφανίζεται και λέει: “Θα αρχίσουμε να σας βαθμολογούμε” και θέτει απαιτήσεις για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζετε περιεχόμενο. Το βλέπω αυτό ως επίθεση στις επιχειρήσεις της Φλόριντα», δήλωσε στην Epoch Times.

Το χαρακτήρισε «πολιτικό εκβιασμό».

«Λένε: “Πρέπει να συμπεριφέρεστε περισσότερο σαν τους New York Times ή το NPR, και αν δεν το κάνετε, τότε θα λάβετε κακή βαθμολογία και τότε οι διαφημίσεις σας θα στερέψουν”», είπε, προσθέτοντας ότι «κυριολεκτικά προσπαθούν να δυσφημίσουν κάποιον μέσω ενός συστήματος βαθμολόγησης προκειμένου να τον πλήξουν οικονομικά».

Από την άλλη πλευρά, η έκδοση άριστης βαθμολογίας από την NewsGuard σε παραδοσιακά μέσα δημιουργεί ψεύτικη αξιοπιστία, υποστήριξε.

«Ειλικρινά, νομίζω ότι ο απολογισμός των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης δεν ήταν καλός», δήλωσε ο κος Πατρόνις, επισημαίνοντας μια σειρά από περιπτώσεις όπου τα εν λόγω μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τους επικριτές τους, παραπληροφορούσαν συνεχώς το κοινό για σημαντικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των γεγονότων σχετικά με την πανδημία COVID-19 και την εμφάνιση του φορητού υπολογιστή του Χάντερ Μπάιντεν πριν από τις εκλογές του 2020.

«Απλώς δεν νομίζω ότι μπορείτε να βασίζεστε στους New York Times ή στα NPR του κόσμου για τις πιο σημαντικές ειδησεογραφικές πληροφορίες μας», δήλωσε.

image-5464628
Αν δεν συμπεριφέρεστε όπως οι New York Times, θα λάβετε χαμηλή βαθμολογία NewsGuard και τότε οι διαφημίσεις σας θα στερέψουν, είπε τον Μάρτιο ο επικεφαλής του οικονομικού τμήματος της Florida Τζίμι Πατρόνις. (Samira Bouaou/Epoch Times)

 

Ο κος Πατρόνις υποψιάζεται ότι η NewsGuard χρησιμεύει και για να ενισχύει τα διαφημιστικά έσοδα αυτών των παλαιών μέσων ενημέρωσης.

«Είναι ένας τρόπος για να δεσμεύσουν ορισμένα μέσα ενημέρωσης, που πιθανώς έχουν χάσει την τηλεθέαση ή τους ακόλουθούς τους», είπε.

Του Petr Svab

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: NewsGuard, μια εταιρεία λογοκρισίας των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης – μέρος α΄

Όσο δύσκολο κι αν είναι να διευθύνεις ένα ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης, υπάρχει μια εταιρεία που το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Το όνομά της είναι NewsGuard. Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι βαθμολογεί το διαδικτυακό περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης, μεταξύ άλλων, ως προς την αξιοπιστία του, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι δεν κάνει μόνο αυτό. Το επιχειρηματικό της μοντέλο λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και λογοκρισίας στους ειδησεογραφικούς οργανισμούς. Μια έρευνα της Epoch Times αποκάλυψε ανησυχητικά ζητήματα όσον αφορά την ποιότητα των αναλύσεων της NewsGuard και την ατζέντα που κρύβεται πίσω από αυτές.

Οι «αναλυτές» της NewsGuard, που ιδρύθηκε το 2018, αξιολογούν και να βαθμολογούν τις αναρτήσεις των δημιουργών διαδικτυακού περιεχομένου, «για να βοηθήσουν τους αναγνώστες να έχουν ένα διευρυμένο πλαίσιο για τις ειδήσεις που διαβάζουν στο διαδίκτυο». Οι αξιολογήσεις εμφανίζονται ως μικρά σήματα με βαθμολογίες δίπλα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Αυτό, ωστόσο, αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό μέρος της εικόνας. Η ευρύτερη εικόνα δείχνει ότι η πιο σημαντική λειτουργία της NewsGuard αφορά τις σχέσεις της με τις διαφημιστικές εταιρείες, οι οποίες κατευθύνονται να διακόψουν την προώθηση των δημιουργών περιεχομένου που δεν ευνοούνται από τις αξιολογήσεις των «αναλυτών» της εταιρείας. Έτσι, τα εταιρικά, φιλικά προς το κατεστημένο μέσα ενημέρωσης τείνουν να λαμβάνουν υψηλές βαθμολογίες, ενώ τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το κατεστημένο τείνουν να λαμβάνουν χαμηλές βαθμολογίες, ακόμη και αν τηρούν υψηλά δημοσιογραφικά πρότυπα.

Η Epoch Times έστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ερωτήσεις σχετικά με τα προϊόντα, τις δραστηριότητες, το προσωπικό και τη χρηματοδότηση της εταιρείας, αλλά δεν έλαβε καμία απάντηση.

Υποκειμενικά κριτήρια

Η NewsGuard παρουσιάζεται ως αντικειμενική και αμερόληπτη. Οι αξιολογήσεις της, σύμφωνα με την ίδια, μετρούν την ποιότητα των μέσων ενημέρωσης με βάση εννέα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένης της διαφάνειας της συγγραφής και της πνευματικής ιδιοκτησίας και της τήρησης των συνηθισμένων δημοσιογραφικών κανόνων, όπως η έκδοση διορθώσεων και η επισήμανση των άρθρων γνώμης. Στην πράξη, ωστόσο, η βαθμολογία εξαρτάται κυρίως από το κατά πόσον τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν περιεχόμενο που, κατά τη γνώμη της NewsGuard, είναι αληθινό.

Το πρώτο κριτήριο εξετάζει αν το αναλυόμενο μέσο ( ή «στόχος») δημοσιεύει επανειλημμένα ψευδείς ισχυρισμούς. Ένα άλλο εξετάζει αν δημοσιεύει ειδήσεις «υπεύθυνα». Αλλά αυτός που δεν πληροί το πρώτο κριτήριο, δεν πληροί ούτε και το δεύτερο, εξηγεί η NewsGuard στην ιστοσελίδα της. Το τρίτο κριτήριο είναι κατά πόσον το μέσο χρησιμοποιεί ακριβείς τίτλους.

Και πάλι, αν ο τίτλος λέει κάτι που η NewsGuard θεωρεί αναληθές, αυτό μετράει ως αποτυχία. Ένα άλλο κριτήριο εξετάζει την πολιτική της τακτικής διόρθωσης των λαθών – ή αυτών που η NewsGuard θεωρεί λάθη. Μαζί, αυτά τα τέσσερα κριτήρια αντιστοιχούν σε περισσότερους από 60 πόντους, από τους 100 της βαθμολογίας.

Ακόμη και αν η NewsGuard δεν μπορεί να βρει κάτι αμφισβητήσιμο, μπορεί να αφαιρέσει πόντους αν ο στόχος δεν αντιπροσωπεύει επαρκώς τις απόψεις που θα ήθελε να δει η εταιρεία.

Τέτοιοι πάροχοι περιεχομένου «επιλέγουν εξωφρενικά γεγονότα ή ιστορίες για να προωθήσουν απόψεις», υποστηρίζει.

Εν τω μεταξύ, απαιτούνται τουλάχιστον 60 βαθμοί για να εκδώσει η NewsGuard την αξιολόγηση «αξιόπιστο».

Αυτή η μεθοδολογία γίνεται ιδιαίτερα προβληματική όταν η ίδια η NewsGuard κάνει λάθος στα γεγονότα. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της πανδημίας COVID-19, η εταιρεία θεώρησε ψευδή την άποψη ότι ο ιός SARS-CoV-2 διέρρευσε από ένα εργαστήριο της Γούχαν στην Κίνα. Εάν ένα ειδησεογραφικό πρακτορείο με άριστη βαθμολογία αναφερόταν υπεύθυνα στις εκτεταμένες έμμεσες ενδείξεις που υποδείκνυαν διαρροή από εργαστήριο, κινδύνευε να καταβαραθρώσει η NewsGuard τη βαθμολογία του και να το χαρακτηρίσει λαθεμένα ως «αναξιόπιστη» πηγή που «παραβιάζει σοβαρά τα βασικά δημοσιογραφικά πρότυπα».

Το θέμα της προέλευσης του COVID-19 ήταν μια σπάνια περίπτωση στην οποία η NewsGuard εξέδωσε τελικά μια διόρθωση, αν και έφτασε μόνο μέχρι το σημείο να πει ότι η υπόθεση της διαρροής από το εργαστήριο δεν μπορούσε να αποκλειστεί εντελώς.

Workers inside the P4 laboratory in Wuhan, Hubei province, China, on Feb. 23, 2017. (Johannes Eisele/AFP via Getty Images)
Εργαζόμενοι στο εσωτερικό του εργαστηρίου P4 στη Γούχαν της επαρχίας Χουμπέι. Κίνα, 23 Φεβρουαρίου 2017. (Johannes Eisele/AFP via Getty Images)

 

Ενώ ελέγχει την αξιοπιστία των άλλων, η NewsGuard φαίνεται πως προωθεί τις δικές της απόψεις. Υπήρξαν πολλά παραδείγματα όπου μέσα ενημέρωσης βρέθηκαν στο στόχαστρο της NewsGuard επειδή δημοσίευσαν απόψεις που αμφισβητούσαν τις ορθόδοξες απόψεις του κατεστημένου σε θέματα όπως η κλιματική αλλαγή, η ασφάλεια των εμβολίων, οι περιορισμοί του COVID-19, ο πόλεμος στην Ουκρανία, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και άλλα. Σε αυτά τα θέματα, η NewsGuard φαίνεται να ενεργεί ως φρουρός της κυρίαρχης αφήγησης, απαιτώντας από τους δημιουργούς περιεχομένου να τηρούν τη γραμμή.

«Είχα συναλλαγές μαζί τους, όπου ήταν πολύ προφανές ότι κάθε άλλο παρά αντικειμενικοί ήταν», δήλωσε ο Τζον Τίλμαν, πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού ιδρύματος Franklin Foundation, το οποίο διαχειρίζεται το ειδησεογραφικό πρακτορείο The Center Square.

Τα μέσα που παίρνουν χαμηλή αξιολόγηση από τη NewsGuard τείνουν συνήθως να βρίσκονται στη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος.

Το Media Research Center (MRC), ένα συντηρητικό παρατηρητήριο των μέσων ενημέρωσης, ανέφερε σε έκθεση του 2021 ότι η NewsGuard έδινε στα αριστερίζοντα πρακτορεία βαθμολογία 22 μονάδες υψηλότερη κατά μέσο όρο από ό,τι στα δεξιά. Η έκθεση βασίστηκε σε μια ανασκόπηση των βαθμολογιών της NewsGuard για περισσότερα από 50 μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία, που ταξινομήθηκαν ως αριστερά ή δεξιά από την AllSides, εταιρεία που μετρά την προκατάληψη των μέσων ενημέρωσης με βάση τυφλές μελέτες περιεχομένου και συντακτικές κριτικές.

Η Newsguard επέκρινε την έκθεση της MRC, με τον ισχυρισμό ότι επιλέχθηκαν τα μέσα που περιλήφθησαν στην έρευνα και ότι το δείγμα ήταν πολύ μικρό. Η MRC ανταπάντησε ότι ο κατάλογος περιελάμβανε όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία που εξετάστηκαν από την AllSides.

Όταν η MRC επανέλαβε τη μελέτη στα τέλη του 2022, η διαφορά είχε αυξηθεί στις 25 μονάδες.

image-5464331
Δημοσιογράφοι και μέλη δημοσιογραφικών συνεργείων κατά τη διάρκεια εκδήλωσης τη νύχτα των εκλογών στη Νέα Υόρκη, στις 8 Νοεμβρίου 2016. (Robyn Beck/AFP via Getty Images)

 

«Σε αντίθεση με τους μεγάλους οργανισμούς που ελέγχουν τα γεγονότα, η NewsGuard τουλάχιστον ανταποκρίνεται στο όνομά της, καθώς είναι ο φύλακας των ειδήσεων της αριστεράς», γράφει ο Ματ Παλούμπο, ερευνητής του συντηρητικού podcast «The Dan Bongino Show», στο επερχόμενο βιβλίο του «Fact-Checking the Fact-Checkers» («Ελέγχοντας τους ελεγκτές»).

Τον Νοέμβριο του 2019, η NewsGuard επικοινώνησε με τον ιστότοπο RealClearInvestigations (RCI), αμφισβητώντας τη χρήση ανώνυμων πηγών για την αποκάλυψη της φερόμενης ταυτότητας του πληροφοριοδότη που ξεκίνησε την παραπομπή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Το RCI απάντησε ρωτώντας το NewsGuard αν αναφέρεται στους New York Times, τη Washington Post, το CNN, το NBC ή το BuzzFeed αμφισβητώντας τη χρήση ανώνυμων πηγών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η NewsGuard δεν απάντησε.

Όταν η συντηρητική εκπαιδευτική πλατφόρμα PragerU πήρε κόκκινη σήμανση από τη NewsGuard, η διευθύνουσα σύμβουλος της PragerU Μαρίσα Στράιτ (Marissa Streit) προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση καλή τη πίστη, όπως δήλωσε.

«Πιστεύαμε πραγματικά ότι ήταν λάθος», δήλωσε στον ιδρυτή της PragerU Ντένις Πράγκερ κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο podcast του.

Ως απάντηση [από τη NewsGuard], έλαβε «ουσιαστικά έναν κατάλογο απαιτήσεων», είπε.

Η NewsGuard ήθελε η PragerU να σταματήσει να επικρίνει τις καραντίνες ως επιλογή αντιμετώπισης του COVID-19, να σταματήσει να αμφισβητεί την ασφάλεια των εμβολίων COVID-19, να σταματήσει να μιλάει για οποιαδήποτε θεραπεία COVID-19 που δεν υποστηρίζεται από την κυβέρνηση, να σταματήσει να αμφισβητεί τη σοβαρότητα της κλιματικής αλλαγής – κλπ, κλπ.

«Η απαίτησή τους ουσιαστικά ήταν να μας υπαγορεύουν τι είδους περιεχόμενο επιτρέπεται και τι όχι να ανεβάζουμε», είπε.

Η NewsGuard απαίτησε επίσης μια λίστα με τους χορηγούς της PragerU, την οποία η μη κερδοσκοπική οργάνωση αρνήθηκε να μοιραστεί, φοβούμενη ότι οι χορηγοί θα στοχοποιούνταν.

«Θέλουν να σπιλώσουν αυτούς τους ανθρώπους. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που θέλουν τα ονόματά τους», δήλωσε ο κος Πράγκερ.

In PragerU founder Dennis Prager's view, NewsGuard lacks respect for the pursuit of truth through differences in opinion. (Samira Bouaou/The Epoch Times)
Σύμφωνα με την άποψη του ιδρυτή της PragerU Ντένις Πράγκερ, η NewsGuard δεν σέβεται την επιδίωξη της αλήθειας μέσω της έκφρασης διαφορετικών απόψεων. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Η κα Στράιτ προσπάθησε να κάνει κάποιες αλλαγές για να ικανοποιήσει ορισμένες από τις απαιτήσεις της NewsGuard και να δει πώς θα ανταποκρινόταν.

«Οι στόχοι άλλαζαν συνεχώς. Κάθε φορά που κάναμε μια αλλαγή, ήθελαν κι άλλες», είπε.

Όταν η σχολιάστρια του PragerU Αμάλα Εκπουνόμπι έκανε ένα podcast στο οποίο αμφισβητούσε τα κίνητρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, η NewsGuard απαίτησε να κατέβει το βίντεο, είπε η κα Στράιτ.

Κατά την άποψη του κου Πράγκερ, η NewsGuard δεν σέβεται την αναζήτηση της αλήθειας μέσω των διαφορετικών απόψεων.

«Ακόμα δεν βλέπω τι είπαμε που να είναι παραπληροφόρηση – [επρόκειτο για μια γνώμη με την οποία] οι άνθρωποι μπορούν να διαφωνήσουν», είπε.

Η κακή βαθμολογία έκανε τον πάροχο φιλοξενίας βίντεο του PragerU, το JW Player, να το εγκαταλείψει, δήλωσε η κα Στράιτ.

Από τότε, η PragerU έχει ξεκινήσει μια διαδικτυακή συλλογή υπογραφών κατά της NewsGuard.

«Είναι ισχυροί με έναν πολύ κακό, κακόβουλο, μοχθηρό, καταστροφικό τρόπο», δήλωσε ο κος Πράγκερ.

Η NewsGuard έχει υποστηρίξει ότι η διαδικασία της είναι δίκαιη, επειδή επικοινωνεί με τα μέσα που αξιολογεί, ζητά τα σχόλιά τους, τα οποία και περιλαμβάνει στην αξιολόγηση.

Ωστόσο, με βάση την εμπειρία της PragerU, φαίνεται ότι αυτή η τακτική μπορεί κάλλιστα να είναι μια απλή τυπική διαδικασία και ότι τα όποια επιχειρήματα παρουσιάζουν τα κανάλια δεν επηρεάζουν την τελική βαθμολογία. Αργά ή γρήγορα, όπως φαίνεται, τα στοχευμένα κανάλια απλά εγκαταλείπουν την προσπάθεια και αρχίζουν να γράφουν ό,τι ζητά η NewsGuard.

Ο Άντονυ Γουάτς και ο Τσαρλς Ρόττερ (Anthony Watts, Charles Rotter) διευθύνουν το WattsUpWithThat.com, ένα ιστολόγιο που αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Κατά την άποψή τους, η NewsGuard δεν ενεργεί καλόπιστα.

«Επικεντρώνονται σκόπιμα στην καταστροφή της αξιοπιστίας των ιστότοπων που δεν τους αρέσουν», δήλωσε ο κος Γουάτς, συνεργάτης του Ινστιτούτου Heartland, στην Epoch Times.

Anthony Watts founder and editor of WattsUpWithThat.com and a fellow with the Heartland Institute. (heartland.org)
Ο Άντονυ Γουάτς, ιδρυτής και εκδότης του WattsUpWithThat.com και συνεργάτης του Ινστιτούτου Heartland. (heartland.org)

 

Νωρίτερα φέτος, ο Ζακ Φίσμαν, υπάλληλος της NewsGuard, επικοινώνησε με τον κο Γουάτς σχετικά με διάφορα άρθρα. Ένα από αυτά ανέφερε ότι η σύλληψη της ακτιβίστριας για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ ήταν «σκηνοθετημένη». Ο κος Φίσμαν διαφώνησε με αυτό, λέγοντας ότι επρόκειτο για πραγματική σύλληψη. Αλλά ο κος Γουάτς εξήγησε ότι μιλούσε για τον τρόπο με τον οποίο συνελήφθη η δις Τούνμπεργκ. Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο έδειχνε ότι οι αστυνομικοί που τη συνέλαβαν πόζαραν για φωτογραφίες κρατώντας την, ενώ εκείνη χαμογελούσε και γελούσε πριν την απομακρύνουν.

«Καταλήγει να είναι μια διαφωνία με τον ελεγκτή», δήλωσε ο κος Γουάτς.

«Εφαρμόζουν ένα είδος πιστοληπτικού παιχνιδιού», είπε ο κος Ρόττερ. «Είναι σαν [να λένε], “Βρήκαμε αυτή τη μελέτη που αντικρούει αυτό που είπε αυτό το άτομο, άρα κάνετε λάθος”.»

Αλλά ακόμη και αν αυτά που ο κος Φίσμαν βρήκε ήταν πραγματικά λάθη, ήταν πολύ ασήμαντα για να οδηγήσουν στην αμφισβήτηση της αξιοπιστίας ολόκληρου του ιστολογίου, όπως έκανε η NewsGuard.

Newsguard attaches credibility ratings to news outlets and other content creators. (Petr Svab/The Epoch Times)
Η Newsguard αποδίδει βαθμολογίες αξιοπιστίας σε ειδησεογραφικά πρακτορεία και άλλους δημιουργούς περιεχομένου. (Petr Svab/The Epoch Times)

 

Ο κος Φίσμαν έθεσε υπόψη του κου Γουάτς τρία ή τέσσερα άρθρα με ισχυρισμούς που μπόρεσε να αντικρούσει. Όμως ο ιστότοπος έχει αναρτήσει δεκάδες χιλιάδες άρθρα. Η ίδια η NewsGuard δηλώνει ότι οι αξιολογήσεις της δεν θα πρέπει να αντανακλούν μόνο την αντικειμενικότητα ενός μικρού αριθμού συγκεκριμένων κομματιών από το σύνολο του περιεχομένου.

«Οι βαθμολογίες μας δεν σημαίνουν ότι ένας ιστότοπος με κακή βαθμολογία δεν θα κάνει ποτέ ένα καλό άρθρο ή ότι ένας ιστότοπος με ισχυρή βαθμολογία δεν θα κάνει ποτέ λάθος», δήλωσε στο Breitbart ο Ματ Σκιμπίνσκι, γενικός διευθυντής της NewsGuard.

Η NewsGuard έχει υποστηρίξει ότι αυτό που εξετάζει είναι τα δημοσιογραφικά κριτήρια – όταν επισημαίνει λάθη, αυτά διορθώνονται;

Αλλά ο κος Γουάτς δεν αρνήθηκε να διορθώσει λάθη. Η άποψή του ήταν ότι αυτά [που επεσήμανε η NewsGuard] δεν ήταν λάθη, αλλά μάλλον θέματα νόμιμης διαφωνίας και γνώμης.

«Αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν ρομπότ. Είναι πολύ δύσκολο να συζητήσει κανείς μαζί τους», δήλωσε ο κος Ρόττερ.

Φρουρός του κατεστημένου

Σύμφωνα με τον Μάικ Μπενζ, πρώην επικεφαλής του ψηφιακού γραφείου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και νυν επικεφαλής του Ιδρύματος για την Ελευθερία στο Διαδίκτυο, η NewsGuard αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης βιομηχανίας λογοκρισίας που εμφανίστηκε τα τελευταία έξι περίπου χρόνια. Οι παίκτες του κλάδου δεν είναι πρωτίστως κομματικοί, σημείωσε, αλλά μάλλον υπέρ του κατεστημένου. Τα δεξιά μέσα μπορούν να λάβουν υψηλές βαθμολογίες από τη NewsGuard – εφόσον ακολουθούν τις αφηγήσεις του κατεστημένου σε συγκεκριμένα θέματα.

Ο κλάδος γεννήθηκε ως απάντηση στο κύμα λαϊκισμού που σάρωσε τη Δύση από το 2015, ξεκινώντας με το Brexit και την εκλογή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και συνεχίζοντας με σημαντικούς λαϊκιστές ηγέτες σε άλλες χώρες, όπως η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και ο Ματέο Σαλβίνι στην Ιταλία, εξήγησε ο κος Μπενζ.

image-5464435
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατά την ορκωμοσία του για την ανάληψη της προεδρίας, στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ. Ουάσιγκτον, 20 Ιανουαρίου 2017. (Drew Angerer/Getty Images)

 

Το κατεστημένο, πρόσθεσε ο κος Μπενζ, κατηγόρησε τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, περιλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, για το γεγονός ότι οι πολίτες ψήφισαν τους «λάθος» ανθρώπους.

«Από τη δεκαετία του 1940 μέχρι σήμερα, υπάρχει αυτή η διακομματική αντίληψη για την εξωτερική πολιτική», είπε. “Υπήρχε αυτός ο μονοκομματικός άξονας που διαλύθηκε από την άνοδο ελεύθερων και ανεμπόδιστων ειδήσεων στο διαδίκτυο, των οποίων η δημοτικότητα αυξήθηκε τόσο, ώστε τα φιλικά προς το κράτος εθνικής ασφάλειας μέσα ενημέρωσης, όπως οι New York Times, η Washington Post, και τα μεγάλα κανάλια όπως τα CBS, ABC, NBC, δεν διαδραμάτιζαν πλέον καθοριστικό ρόλο στις εκλογές σε όλο τον κόσμο, όπως παλαιότερα, ιδίως στις ΗΠΑ και στην ΕΕ.

«Η NewsGuard ουσιαστικά προέκυψε το 2017 από αυτή τη σούπα, καθώς το κράτος ασφαλείας και διάφοροι καιροσκόποι και από τις δύο πλευρές του πολιτικού χώρου – ιδιαίτερα η νεοσυντηρητική πτέρυγα του GOP και σχεδόν όλο το Δημοκρατικό Κόμμα, εκτός από την αντιπολεμική αριστερά – ενώθηκαν με διάφορα στοιχεία του κράτους εθνικής ασφάλειας, περιλαμβανομένου του Πενταγώνου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και των υπηρεσιών πληροφοριών, για να καταστρώσουν ουσιαστικά ένα σχέδιο που θα τερμάτιζε τη δημοτικότητα και τη διαθεσιμότητα των εναλλακτικών ειδήσεων στο διαδίκτυο.»

Ο κος Τίλμαν κατέληξε σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα.

«Αυτό που πραγματικά προσπαθούν να κάνουν είναι να ελέγξουν την πληροφόρηση, επειδή δεν τους αρέσει ο εκδημοκρατισμός της πληροφόρησης», είπε.

Το συμβουλευτικό σώμα της NewsGuard είναι γεμάτο με φιλοκαθεστωτικές προσωπικότητες. Το πιο αξιοσημείωτο μέλος της είναι ο στρατηγός Μάικλ Χέιντεν, πρώην επικεφαλής της CIA και της NSA – ένας «κορυφαίος κυνηγός του κράτους εθνικής ασφάλειας», όπως το έθεσε ο κος Μπενζ.

Mike Benz, executive director of the Foundation For Freedom Online and a former State Department official. (Jack Wang/The Epoch Times)
Ο Μάικ Μπενζ, εκτελεστικός διευθυντής του Foundation For Freedom Online και πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. (Jack Wang/The Epoch Times)

 

Ο λογαριασμός του κου Χέιντεν στο Twitter δείχνει απροκάλυπτη περιφρόνηση για τον Τραμπ και τους υποστηρικτές του. Ένα tweet που μοιράστηκε παρομοίαζε τους οπαδούς του Τραμπ με την τρομοκρατική ομάδα των Ταλιμπάν, ένα άλλο τους παρομοίαζε με τους ναζί και ένα άλλο πάλι ζητούσε την απομάκρυνση διακεκριμένων Ρεπουμπλικανών βουλευτών, περιλαμβανομένων του γερουσιαστή Τεντ Κρουζ (R-Texas), του βουλευτή Ματ Γκέιτζ (R-Fla.) και της βουλευτού Μάρτζορι Τέιλορ-Γκριν (R-Ga.).

Άλλοι σύμβουλοι της NewsGuard είναι ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Άρνε Ντάνκαν, πρώην υπουργός Παιδείας υπό την κυβέρνηση Ομπάμα, ο Ντον Μπερ, πρώην εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου του Κλίντον, και ο Τομ Ριτζ, ο πρώτος επικεφαλής του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, υπό την προεδρία του Τζορτζ Μπους.

Πέρυσι, η NewsGuard προωθήθηκε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Η εμβέλειά της εκτείνεται πέρα από τα αμερικανικά σύνορα στον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη και σε όλο και περισσότερα μέρη του κόσμου, με προφανή στόχο την παγκόσμια, πανταχού παρούσα κάλυψη.

Οι αξιολογήσεις της χρησιμοποιούνται επίσης από άλλα τμήματα της βιομηχανίας λογοκρισίας, όπως είναι οι ερευνητές και οι πράκτορες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, οι οποίοι αναπτύσσουν εργαλεία για τον εντοπισμό και την αμφισβήτηση ανεπιθύμητων απόψεων στο διαδίκτυο.

Μιλώντας για τους κινδύνους της παραπληροφόρησης στην αναφορά της για το 2022, η NewsGuard δήλωσε ότι «ερευνητές που χρησιμοποίησαν τα δεδομένα αξιοπιστίας πηγών της NewsGuard διαπίστωσαν ότι αντικαθεστωτικά δίκτυα διέδωσαν περιεχόμενο από μεγάλο αριθμό ιστότοπων με κόκκινη βαθμολογία NewsGuard κατά τη διάρκεια των γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών του 2021, διαδίδοντας ειδικά περιεχόμενο κατά του εμβολιασμού, κατά της καραντίνας και κατά της προστασίας του κλίματος».

image-5464468
Η NewsGuard ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2018 και διαθέτει προσωπικό περίπου 100 ατόμων. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Μπορείτε να διαβάσετε το β΄μέρος εδώ.

Του Petr Svab

Επιμέλεια: Αλία Ζάε

Η παγκόσμια εκστρατεία κατά του Shen Yun χτυπά πολύ κοντά στην έδρα της Νέας Υόρκης

Ντίρπαρκ (Deerpark), Νέα Υόρκη – Το Shen Yun είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους θιάσους παραστατικών τεχνών παγκοσμίως. Οι παραστάσεις της κλασικής κινεζικής τέχνης τυγχάνουν μεγάλης αποδοχής και κάθε χρόνο προσελκύουν κοινό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως.

Αυτό που πολλοί θεατρόφιλοι δεν γνωρίζουν, ωστόσο, είναι ότι η εταιρεία βρίσκεται στο στόχαστρο μιας συστηματικής εκστρατείας παρενόχλησης -τόσο σε όλο τον κόσμο όσο και στο έδαφος των ΗΠΑ- από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ).

Με την πάροδο των ετών, το ΚΚΚ έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να στοχοποιήσει το Shen Yun, μια εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ που προσπαθεί να αναβιώσει τον παραδοσιακό κινεζικό πολιτισμό, όπως υπήρχε πριν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό υπό τον κομμουνισμό στην Κίνα.

Πρόσφατα, το ΚΚΚ καταδίκασε τη μητέρα ενός από τους κύριους χορευτές του Shen Yun σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση για τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις. Τον Νοέμβριο του 2022, η τοπική κινεζική πρεσβεία άσκησε ανεπιτυχώς πιέσεις στην κυβέρνηση της Δομινικανής Δημοκρατίας να ακυρώσει τις παραστάσεις του θιάσου. Παρόμοιες προσπάθειες φέτος στη Νότια Κορέα είχαν ως αποτέλεσμα πολλά θέατρα να εγκαταλείψουν την παράσταση.

Η μητέρα του κύριου χορευτή του Shen Yun Στίβεν Γουάνγκ (Steven Wang) καταδικάστηκε σε τετραετή φυλάκιση από το κινεζικό καθεστώς για τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις τον περασμένο μήνα. Ο ίδιος ο Γουάνγκ δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στην Κίνα λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια του. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Έχουν επίσης υπάρξει περιστατικά που απειλούν τη ζωή.

Το 2021, ένα τουριστικό λεωφορείο που μετέφερε καλλιτέχνες στην Καλιφόρνια δέχθηκε πυρά. Σε πολλαπλά άλλα περιστατικά, τα ελαστικά των λεωφορείων της εταιρείας έχουν κοπεί με τέτοιο τρόπο που θα είχαν εκραγεί στο δρόμο αν δεν είχε γίνει αντιληπτό το σαμποτάζ.

Ωστόσο, ο κύριος στόχος των προσπαθειών του ΚΚΚ ήταν τα σχολεία και οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις της εταιρείας παραστατικών τεχνών σε μια πανεπιστημιούπολη στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, που βρίσκεται σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Ντράγκον Σπρινγκς (Dragon Springs). Εσωτερικά έγγραφα του ΚΚΚ που είχαν προηγουμένως περιέλθει στην κατοχή της Epoch Times αποκάλυψαν ότι το ΚΚΚ έδωσε εντολή να «επιτεθεί» στην τοποθεσία «συστηματικά και στρατηγικά».

Τα τελευταία 15 χρόνια, η πανεπιστημιούπολη έχει αντιμετωπίσει εισβολές, παρενοχλήσεις και βανδαλισμούς.

Η πιο περίτεχνη προσπάθεια στοχοποίησης της πανεπιστημιούπολης, ωστόσο, ήταν μια σειρά από ανεπιτυχείς περιβαλλοντικές αγωγές που κατέθεσε μια ομάδα με δεσμούς με την Κίνα.

Ο Άλεξ Σίλα ( αριστερά), ιδρυτής της NYenvironcom με έδρα το Νιου Πάλτζ, και η Γκρέις Γούνταρντ στην αγορά αγροτών Mamakating στο Γουόρτσμπορο (Wurtsboro) της Νέας Υόρκης, στις 2 Σεπτεμβρίου 2022. (Epoch Times)

 

Η ομάδα, που λειτουργεί ως μη κερδοσκοπική οργάνωση με την ονομασία NYenvironcom, ιδρύθηκε από τον Άλεξ Σίλα (Alex Scilla), έναν Αμερικανό που έζησε στην Κίνα για περίπου 15 χρόνια και διατηρεί επιχειρηματικά συμφέροντα εκεί. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2019 με μοναδικό στόχο, όπως φαίνεται, να διευθύνει την ομάδα, η οποία είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στην εκστρατεία κατά του Ντράγκον Σπρινγκς. Η ομάδα έχει υποστηρίξει οικονομικά μια τοπική ακτιβίστρια, την Γκρέις Γούνταρντ (Grace Woodard), η οποία έγινε επίσης ένα από τα μέλη του διοικητικού της συμβουλίου. Οι δεσμοί του Σίλα με την Κίνα αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας της εφημερίδας Epoch Times πέρυσι.

Η NYenvironcom απαριθμεί ως «συνεργάτη» στον ιστότοπό της μια εταιρεία με έδρα την Κίνα που φέρει την επωνυμία Frontier Environ. Ο Σίλα δημιούργησε την εταιρεία το 2019, λίγο αφότου επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξεκίνησε τη μη κερδοσκοπική του δραστηριότητα. Η σύζυγός του, η οποία είναι Κινέζα, υπηρετεί ως επόπτης της εταιρείας, όπως δείχνουν τα επίσημα κινεζικά αρχεία. Η εταιρεία φαίνεται να είναι το μοναδικό επιχειρηματικό εγχείρημα του Σίλα που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή εισοδήματος. Ωστόσο, η εταιρεία δεν φαίνεται να εκτελεί καμία πραγματική εργασία.

Οι Σίλα και Γούνταρντ έχουν εμπλακεί σε ένα μοτίβο αδικαιολόγητων περιβαλλοντικών αγωγών κατά του Ντράγκον Σπρινγκς. Παρόλο που όλες οι αγωγές απορρίφθηκαν στο δικαστήριο, χρησιμοποιήθηκαν για να προκαλέσουν αρνητική κάλυψη στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Δεν απάντησαν σε προηγούμενες ερωτήσεις σχετικά με τους δεσμούς της ομάδας με την Κίνα και τις πηγές χρηματοδότησής της.

Απορρίφθηκαν οι αγωγές

Η Γούνταρντ κατέθεσε την πρώτη αγωγή το 2019, ισχυριζόμενη ότι οι βελτιώσεις σε μία από τις εισόδους της ιδιοκτησίας της Ντράγκον Σπρινγκς θα διαταράξουν έναν υγρότοπο και θα βλάψουν την ιδιοκτησία της -ένα κενό οικόπεδο απέναντι από το δρόμο.

Η αγωγή απορρίφθηκε το 2020 από δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου της κομητείας Όραντζ (Orange County), ο οποίος αποφάνθηκε ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρχε υγροβιότοπος, ότι η Γούνταρντ και οι συνδικαιούχοι της «δεν απέδειξαν καμία απολύτως βλάβη» και ότι «απέτυχαν, από κάθε άποψη» να προσκομίσουν στοιχεία για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς τους.

Η Γούνταρντ άσκησε έφεση κατά της απόφασης τον επόμενο χρόνο και απέτυχε και πάλι.

Στις αρχές του 2022, ο Σίλα και η Γούνταρντ κατέθεσαν αγωγή ισχυριζόμενοι ότι το Ντράγκον Σπρινγκς είχε απελευθερώσει λύματα με κολοβακτηρίδια σε τοπικό ποτάμι. Ανακοίνωσαν την αγωγή σε συνέντευξη Τύπου και κατάφεραν να δημοσιεύσουν αρκετά αρνητικά άρθρα για το Ντράγκον Σπρινγκς στα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης ανέλαβαν αμέσως την είδηση.

Ωστόσο, η αγωγή απορρίφθηκε από ομοσπονδιακό δικαστήριο αργότερα τον ίδιο χρόνο.

Στην απόρριψή του, ο δικαστής έκρινε ότι η απαιτούμενη επιστολή ειδοποίησης που έστειλε η ομάδα πριν από την κατάθεση της αγωγής ήταν ανεπαρκής και πολύ ασαφής.

Αυτό δεν φαίνεται να πτόησε τους Σίλα και Γούνταρντ. Νωρίτερα φέτος, η ομάδα του Σίλα έστειλε στη Ντράγκον Σπρινγκς άλλη μια ειδοποίηση για την πρόθεσή της να υποβάλει μήνυση.

Αλλά σύμφωνα με τους εκπροσώπους του Ντράγκον Σπρινγκς, η νεότερη ειδοποίηση είναι και πάλι ελαττωματική.

«Η επιστολή τους ήταν τόσο ασυνάρτητη και παράλογη που δεν μπορούσε κανείς να πει με βεβαιότητα ποιοι ακριβώς ήταν οι ισχυρισμοί», δήλωσε στην Epoch Times ο Τζορτζ Σου (George Xu), αντιπρόεδρος της Ντράγκον Σπρινγκς.

«Τα ελαττώματα αυτής της τελευταίας ειδοποίησης για μήνυση ταιριάζουν σε ένα πολύ σαφές μοτίβο. Οι προηγούμενες αγωγές που κατέθεσαν εναντίον της Ντράγκον Σπρινγκς απορρίφθηκαν όλες, επειδή είχαν διατυπωθεί γύρω από προφανείς ψευδείς δηλώσεις και παράλογα συμπεράσματα».

Σύμφωνα με τον Σου, οι αγωγές αντί αυτού χρησιμοποιούνται για να επιτεθούν στην πανεπιστημιούπολη του σχολείου και στην ανάπτυξή του.

Φοιτητές στην πανεπιστημιούπολη του Κολλεγίου Φέι Τιαν στο Ντίρπαρκ της Νέας Υόρκης (Ευγενική προσφορά του Κολλεγίου Φέι Τιαν)

 

«Δεν προστάτευαν πραγματικά το περιβάλλον. Αντίθετα, θέλουν να κάνουν ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν την ανάπτυξή μας και να δημιουργήσουν αρνητικές ειδήσεις για την πανεπιστημιούπολη μας», δήλωσε. «Έτσι, ενώ οι αγωγές τους αποτυγχάνουν ενώπιον του νόμου, συνεχίζουν να προσπαθούν να καταλάβουν το νομικό μας σύστημα προκειμένου να επιτεθούν στο Shen Yun. Αυτό που είναι τόσο ειρωνικό με αυτές τις αβάσιμες αγωγές είναι ότι, από την πρώτη μέρα, η πανεπιστημιούπολη μας σχεδιάστηκε και χτίστηκε με βάση το αρχαίο κινεζικό ιδεώδες της αρμονίας με τη φύση. Είμαστε υπεύθυνοι και ικανοί διαχειριστές του περιβάλλοντος και παίρνουμε αυτή την ευθύνη πολύ σοβαρά».

Η ομάδα του Σίλα έχει την έδρα της περίπου 40 μίλια μακριά, στο Νιου Πάλτζ (New Paltz) της Νέας Υόρκης -ένα γόνιμο έδαφος για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος λόγω του κοντινού υδροταμιευτήρα Άσοκαν (Ashokan Reservoir), ο οποίος παρέχει πόσιμο νερό για την πόλη της Νέας Υόρκης. Η ομάδα, ωστόσο, έχει δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον για περιβαλλοντικά ζητήματα στην ίδια της την αυλή.

Όσο για τη Γούνταρντ, η δική της γειτονιά στο Γκόντεφροϊ (Godeffroy) παλεύει εδώ και χρόνια με την άνθιση τοξικών φυκιών στη λίμνη Γκάιμαρντ (Guymard Lake). Το 2021, η λίμνη συμπεριλήφθηκε στον «κατάλογο των επιβαρυμένων υδάτων» του Τμήματος Διατήρησης Περιβάλλοντος της Πολιτείας της Νέας Υόρκης (Department of Environmental Conservation’s-DEC) για υπερβολικά επίπεδα φωσφόρου. Ούτε η NYenvironcom ούτε η Γούνταρντ φαίνεται να ενδιαφέρονται για το θέμα αυτό.

Αβάσιμη αγωγή

Η τελευταία επιστολή του Σίλα αναφέρει δείγματα νερού με αυξημένα επίπεδα κολοβακτηριδίων, αλλά δεν είναι σαφές από πού ακριβώς προέρχεται το νερό και πώς μολύνθηκε.

Η πανεπιστημιούπολη του Ντράγκον Σπρινγκς εξυπηρετείται από τη δική της μονάδα επεξεργασίας λυμάτων, η οποία εξαλείφει τα βακτήρια στα λύματα, συμπεριλαμβανομένων των κολοβακτηριδίων. Επιπλέον, κανένα από τα επεξεργασμένα λύματα δεν διοχετεύεται στον ποταμό.

Η μονάδα λειτούργησε «με ικανοποιητικό τρόπο», σύμφωνα με έκθεση από επιθεώρηση της DEC τον Σεπτέμβριο του 2022, την οποία εξέτασε η Epoch Times.

Οι Σίλα και Γούνταρντ ισχυρίστηκαν στο δικαστήριο πέρυσι ότι ένα δείγμα που έδειξε αυξημένη παρουσία κολοβακτηριδίων συλλέχθηκε σε μια «λιμναία περιοχή» στον ποταμό Μπάσερ Κιλ (Basher Kill) που γειτνιάζει με την ιδιοκτησία του Ντράγκον Σπρινγκς. Το υλικό από την κάμερα ασφαλείας που εξέτασε η Epoch Times έδειξε ότι η «λιμναία περιοχή» δεν υπήρχε τη στιγμή που υποτίθεται ότι συλλέχθηκε το δείγμα. Λόγω της ξηρασίας, το ποτάμι είχε υποχωρήσει και η περιοχή είχε στεγνώσει, εκτός από μερικές λακκούβες.

Μια αποξηραμένη περιοχή στην όχθη του ποταμού Μπάσα Κιλ στο Ντίρπαρκ της Νέας Υόρκης, στις 30 Αυγούστου 2022. (Ευγενική προσφορά του Ντράγκον Σπρινγκς)

 

«Δεν μπορούμε να πούμε τι μπορεί να έχει μουλιάσει σε αυτές τις μικροσκοπικές, απομονωμένες λακκούβες, δεδομένου ότι η πυκνοφυτεμένη περιοχή σφύζει από άγρια ζώα και τα περιττώματα των ζώων περιέχουν επίσης κολοβακτηρίδια», δήλωσε προηγουμένως ο Σου στην Epoch Times.

Φαίνεται ότι οι Σίλα και Γούνταρντ αναφέρονται και πάλι σε αυτό το δείγμα στην τελευταία επιστολή τους.

«Αυτή η τελευταία ειδοποίηση περιέχει ελαττώματα που αγγίζουν τα όρια του γελοίου», δήλωσε ο Σου. «Τα δείγματα που παρουσιάζουν προέρχονται από λακκούβες στην όχθη του ποταμού που δεν έχουν καμία σχέση με τη μονάδα επεξεργασίας λυμάτων μας. Η μέθοδος δειγματοληψίας τους είναι πολύ αμφισβητήσιμη, δεν έχει αξιόπιστη αλυσίδα φύλαξης και οι ισχυρισμοί τους δεν έχουν την απαιτούμενη από το νόμο εξειδίκευση προκειμένου να υποβληθεί μήνυση βάσει του νόμου περί καθαρού νερού. Μας ενημέρωσε ο νομικός σύμβουλος ότι οποιαδήποτε νομική ενέργεια με βάση τα όσα παρουσιάζονται στην παρούσα ανακοίνωση δεν είναι βιώσιμη και είναι, στην πραγματικότητα, επιπόλαιη».

Στρατηγικές του ΚΚΚ

Η χρησιμοποίηση αμερικανικών ομάδων, περιβαλλοντικών νόμων ή τοπικών διαταγμάτων ως εργαλείων για την επίτευξη των στόχων της θα ήταν απολύτως σύμφωνη με τον χαρακτήρα του ΚΚΚ, σύμφωνα με τον Τρέβορ Λούντον (Trevor Loudon), ειδικό σε θέματα κομμουνιστικής διείσδυσης στη Δύση.

«Γνωρίζουμε ότι οι Κινέζοι θα χρησιμοποιήσουν αμερικανικές ομάδες για να τους βοηθήσουν οικονομικά ή να τους βοηθήσουν στρατιωτικά», δήλωσε ο Λούντον στην Epoch Times σε συνέντευξή του πέρυσι. «Γιατί να μην χρησιμοποιήσουν Αμερικανούς για να κλείσουν και την πολιτιστική αντιπολίτευση;».

Αν κάποιος με ισχυρούς δεσμούς με την Κίνα καταβάλλει μια εστιασμένη προσπάθεια εναντίον της βάσης του Shen Yun, «θα φαινόταν το πιο προφανές συμπέρασμα» ότι εμπλέκεται το ΚΚΚ, είπε.

Ο Κέισι Φλέμινγκ (Casey Fleming), διευθύνων σύμβουλος της BlackOps Partners και ειδικός σε θέματα αντικατασκοπείας, συμφώνησε ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν βγαλμένη από το εγχειρίδιο του ΚΚΚ.

Το καθεστώς ακολουθεί τις στρατηγικές του «χωρίς περιορισμούς πολέμου» και του «υβριδικού πολέμου» -χρησιμοποιώντας οποιεσδήποτε και όλες τις πτυχές της κοινωνίας ως εργαλεία για να επιτύχει τους ίδιους στόχους με έναν πόλεμο, να νικήσει και να κυριαρχήσει στον εχθρό, δήλωσε στην Epoch Times σε συνέντευξή του πέρυσι.

«Χρησιμοποιούν όλες τις μεθόδους – «θρησκευτικό πόλεμο», «οικονομικό πόλεμο», «πόλεμο κατά των ναρκωτικών», «πόλεμο κατά της εκπαίδευσης», «οικογενειακό πόλεμο» – ό,τι μπορείτε να φανταστείτε», είπε. «Οπότε ναι, ο πολιτισμός είναι απολύτως κρίσιμος γι’ αυτούς για να ξετυλίξουν την κοινωνία μας για να την καταλάβουν».

Ο περιβαλλοντικός ακτιβισμός μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί με σκοπό την παρεμπόδιση της οικονομικής ανάπτυξης και να χρησιμεύσει ως κάλυψη για τη συλλογή πληροφοριών, είπε.

Ένα οικόσημο του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών μέσα στο κτίριο του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ στην Ουάσιγκτον, στις 3 Αυγούστου 2007. (MANDEL NGAN/AFP μέσω Getty Images)

 

Το FBI έχει δώσει σημαντική έμφαση στη διερεύνηση της επιρροής του ΚΚΚ στις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια.

Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι (Christopher Wray), σε ομιλία του στο Ινστιτούτο Χάντσον (Hudson Institute) τον Ιούλιο του 2020, δήλωσε ότι «από τις σχεδόν 5.000 ενεργές υποθέσεις αντικατασκοπείας του FBI που βρίσκονται σε εξέλιξη σε ολόκληρη τη χώρα, σχεδόν οι μισές σχετίζονται με την Κίνα».

«Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο όπου το FBI ανοίγει μια νέα υπόθεση αντικατασκοπείας που σχετίζεται με την Κίνα περίπου κάθε 10 ώρες», είπε.

Ο Ρέι προειδοποίησε επίσης ότι οι Κινέζοι διπλωμάτες στόχευαν «ομοσπονδιακούς, πολιτειακούς, ακόμη και τοπικούς αξιωματούχους» σε όλη τη χώρα στο πλαίσιο των επιχειρήσεων επιρροής τους.

«Όλες αυτές οι φαινομενικά ασήμαντες πιέσεις αθροίζουν σε ένα περιβάλλον χάραξης πολιτικής στο οποίο οι Αμερικανοί βρίσκονται υπό την πίεση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας», ανέφερε ο Ρέι στην ομιλία του.

Φυγή λόγω θρησκευτικών διώξεων

Το Shen Yun ιδρύθηκε από ασκούμενους της πνευματικής πρακτικής Φάλουν Γκονγκ, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρές διώξεις στην Κίνα. Η πρακτική αποτελείται από ασκήσεις αργής κίνησης, διαλογισμό και πνευματικές διδασκαλίες που βασίζονται στις αρχές της ειλικρίνειας, της συμπόνιας και της ανεκτικότητας.

Το Φάλουν Γκονγκ ήταν ευρέως δημοφιλές στην Κίνα τη δεκαετία του 1990, με 70 έως 100 εκατομμύρια ανθρώπους να ασκούνται μέχρι το 1999, σύμφωνα με κρατικές εκτιμήσεις. Αυτή η δημοτικότητα, ωστόσο, θεωρήθηκε ως απειλή από μερικούς ηγέτες του κυβερνώντος κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο ξεκίνησε μια εκστρατεία τύπου Πολιτιστικής Επανάστασης για την εξάλειψη της πρακτικής το 1999.

Οι υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτιμούν ότι εκατομμύρια ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν υποστεί παράνομη φυλάκιση και βασανιστήρια. Το 2019, το Δικαστήριο της Κίνας με έδρα το Λονδίνο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κινεζικό καθεστώς αφαιρεί συστηματικά τα όργανα κρατουμένων συνείδησης εδώ και χρόνια και «σε σημαντική κλίμακα», με πρωταρχικό στόχο τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ.

Εκατοντάδες ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ πραγματοποιούν αγρυπνία κοντά στο κινεζικό προξενείο στη Νέα Υόρκη για την Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα στις 11 Μαΐου 2017. (The Epoch Times)

 

Η τοποθεσία Ντράγκον Σπρινγκς λειτούργησε εν μέρει ως καταφύγιο για όσους διέφυγαν από τις διώξεις και έχει σπείρει μια σημαντική κινεζική κοινότητα στην περιοχή.

Η πανεπιστημιούπολη είναι κάτι σαν αρχιτεκτονικό θαύμα. Περιλαμβάνει έναν βουδιστικό ναό σε στιλ δυναστείας Τανγκ, που χτίστηκε με την αρχαία τεχνική των αλληλοσυνδεόμενων ξύλινων συνδέσμων, χωρίς καθόλου καρφιά ή βίδες. Φιλοξενεί επίσης χώρους για πρόβες του Shen Yun και δύο καλλιτεχνικές σχολές, την Ακαδημία Τεχνών Φέι Τιαν (Fei Tian Academy of the Arts) και το Κολέγιο Φέι Τιαν (Fei Tian College), που διδάσκουν κλασικό κινεζικό χορό και μουσική, ορχηστρική μουσική και οπερατικό τραγούδι.

«Ουσιαστικά, το Ντράγκον Σπρινγκς είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο όπου υπάρχει και καλλιεργείται ένα τόσο ευρύ φάσμα αυθεντικής κινεζικής κουλτούρας, απαλλαγμένο από κάθε κομμουνιστική επιρροή», είχε δηλώσει παλαιότερα ο Σου στην Epoch Times.

«Όλη η δουλειά μας εδώ στο Ντράγκον Σπρινγκς δείχνει στον κόσμο πόσο υπέροχη ήταν η κινεζική κουλτούρα προτού την πνίξει το ΚΚΚ, και γι’ αυτό το ΚΚΚ φοβάται τόσο πολύ τον χώρο μας. … Η ίδια η ύπαρξή μας το εκθέτει ως τον τύραννο και την απάτη που είναι».

Ακολουθήστε μας στο Telegram @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook @epochtimesgreece
Ακολουθήστε μας στο Twitter @epochtimesgreece

Αυξημένη παραμένει η θνησιμότητα των ανθρώπων παραγωγικής ηλικίας παρόλο που η COVID-19 εξασθενεί

Περισσότεροι Αμερικανοί ηλικίας 18-49 ετών πεθαίνουν απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, ακόμη και αν εξαιρεθούν οι θάνατοι COVID-19. Οι εν λόγω υπερβολικοί θάνατοι έφθασαν στο ζενίθ τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου πέρυσι. Έκτοτε έχουν υποχωρήσει, αλλά εξακολουθούν να είναι χιλιάδες κάθε μήνα.

Όπως είχαν αναφέρει προηγουμένως οι Epoch Times, οι υπερβολικοί θάνατοι είναι πιθανό να οφείλονται στην αύξηση της υπερβολικής δόσης ναρκωτικών, των αλκοολικών ασθενειών και των ανθρωποκτονιών, καθώς και σε παραγνωρισμένους θανάτους από COVID-19, σε καθυστερημένες επιδράσεις της νόσου και σε πιθανές παρενέργειες των εμβολίων COVID-19.

Πέρυσι, περίπου 96.000 περισσότεροι Αμερικανοί παραγωγικής ηλικίας πέθαναν σε σύγκριση με το 2018 και το 2019, με προσαρμογή για τη πληθυσμιακή μεταβολή. Λιγότεροι από τους μισούς από αυτούς αποδόθηκαν στην COVID-19 στα στοιχεία των πιστοποιητικών θανάτου που δημοσίευσαν τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

Φέτος, από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο, υπήρξαν περισσότεροι από 40.000 τέτοιοι υπερβολικοί θάνατοι με λιγότερο από το 28% να αποδίδεται στην COVID-19.

Αυτό αφήνει περισσότερους από 54.000 επιπλέον θανάτους που δεν σχετίζονται με την COVID-19 το 2021 και περισσότερους από 29.000 τέτοιους θανάτους φέτος μέχρι τον Αύγουστο στην ηλικιακή ομάδα 18-49 ετών.

Τα στοιχεία των πιστοποιητικών θανάτου είναι προκαταρκτικά και έχουν καθυστέρηση οκτώ εβδομάδων ή περισσότερο, αναφέρει το CDC στον ιστότοπό του.

Το κύμα υπερβολικών θανάτων πέρυσι επιβεβαιώθηκε με στοιχεία που συλλέχθηκαν από ασφαλιστές ζωής.

Οι υπερβολικές δόσεις ναρκωτικών συνέβαλαν σημαντικά στην υπέρβαση των θανάτων, καθώς αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50 τοις εκατό μεταξύ 2019 και 2021. Από τον Μάρτιο, ωστόσο, έχουν αρχίσει να μειώνονται ελαφρώς, σύμφωνα με τα προσωρινά δεδομένα του CDC.

Οι αυξήσεις στις δολοφονίες και στους θανάτους που σχετίζονται με το αλκοόλ υπήρξαν επίσης παράγοντες, αν και δεν υπάρχουν έγκαιρα στοιχεία για αυτές.

Το CDC έχει γενικά αποδώσει τους υπερβολικούς θανάτους στην COVID-19, ακόμη και αν το πιστοποιητικό θανάτου δεν αναφέρει την ασθένεια ως παράγοντα. Ο οργανισμός έχει υποστηρίξει ότι οι θάνατοι αυτοί είτε προκλήθηκαν από την COVID-19 και ταξινομήθηκαν λανθασμένα στο πιστοποιητικό θανάτου είτε προκλήθηκαν από την COVID-19 έμμεσα, όπως όταν κάποιος επιβιώνει από την ασθένεια, αλλά αυτή υπονομεύει την υγεία του ατόμου σε σημείο που πεθαίνει από άλλη αιτία.

Ορισμένοι εμπειρογνώμονες, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι μέρος των υπερβολικών θανάτων, ιδίως στην παραγωγική ηλικία, οφείλεται σε παρενέργειες των εμβολίων COVID-19. Επισημαίνουν τις γνωστές παρενέργειες, όπως η μυοκαρδίτιδα και οι θρόμβοι αίματος, καθώς και τις δεκάδες χιλιάδες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στο CDC.

Το CDC έχει προειδοποιήσει κατά της εξαγωγής συμπερασμάτων που βασίζονται στη βάση δεδομένων ανεπιθύμητων ενεργειών (VAERS), δεδομένου ότι οι αναφορές δεν επαληθεύονται και δεν αποδεικνύουν την αιτιώδη συνάφεια με τον εμβολιασμό.

Ορισμένοι ερευνητές έχουν επισημάνει, ωστόσο, ότι συνήθως είναι οι επαγγελματίες υγείας που υποβάλλουν τις αναφορές VAERS και ότι τα δεδομένα παρέχουν χρήσιμα σήματα ασφάλειας που συνήθως υποδηλώνονται.

Καναδοί και Ιρλανδοί αγρότες προειδοποιούν ότι οι νέοι περιορισμοί εκπομπών θα επηρεάσουν την παραγωγή τροφίμων

Ο Καναδάς και η Ιρλανδία αναπτύσσουν πολιτικές για να αναγκάσουν τους αγρότες τους να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε σημείο που, όπως λένε οι αγρότες, θα επηρεάσει την παραγωγή τροφίμων. Παρά τις πιθανές αρνητικές συνέπειες, οι πολιτικές φαίνεται ότι θα επιτύχουν μόνο ελάχιστα αποτελέσματα για την ατζέντα της «απαλλαγής από τον άνθρακα».

Ορισμένοι αξιωματούχοι των καναδικών επαρχιών επέκριναν πρόσφατα την ομοσπονδιακή κυβέρνησή τους για τον καθορισμό ενός στόχου μείωσης των εκπομπών από τη χρήση συνθετικών λιπασμάτων κατά 30 τοις εκατό έως το 2030, χωρίς προηγουμένως να ζητήσουν τη γνώμη των επαρχιών «για το τι είναι εφικτό ή επιτεύξιμο».

«Οι επαρχίες πίεσαν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να συζητήσει αυτό το σημαντικό θέμα, αλλά απογοητεύτηκαν όταν έμαθαν ότι ο στόχος έχει ήδη τεθεί», ανέφεραν οι υπουργοί Γεωργίας του Σασκάτσουαν και της Αλμπέρτα σε ανακοίνωση της 22ας Ιουλίου.

Η περικοπή της χρήσης λιπασμάτων κατά 20% θα μπορούσε να κοστίσει στους Καναδούς αγρότες πάνω από 48 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένες πωλήσεις λόγω χαμηλότερων αποδόσεων μέχρι το 2030, σύμφωνα με μια μελέτη που ανατέθηκε από τον Fertilizer Canada, μια ομάδα του κλάδου, πέρυσι (pdf).

«Αυτή ήταν η πιο ακριβή σοδειά που έχει βάλει κανείς, μετά από μια πολύ δύσκολη χρονιά στα λιβάδια», δήλωσε στην ανακοίνωση ο υπουργός Γεωργίας της Αλμπέρτα Νέιτ Χόρνερ.

«Ο κόσμος περιμένει από τον Καναδά να αυξήσει την παραγωγή και να αποτελέσει λύση στην παγκόσμια έλλειψη τροφίμων. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να δείξει ότι το καταλαβαίνει αυτό».

Η χρήση συνθετικών λιπασμάτων ευθύνεται για λιγότερο από το 2% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στον Καναδά, σύμφωνα με στοιχεία της καναδικής κυβέρνησης. Ο Καναδάς, με τη σειρά του, είναι υπεύθυνος για περίπου 1,4 τοις εκατό των παγκόσμιων εκπομπών.

Ένας καλλιεργητής στρειδιών στο Culmore Point στο Lough Foyle, στα σύνορα μεταξύ του Londonderry στη Βόρεια Ιρλανδία και του Donegal στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στις 26 Απριλίου 2017. (PAUL FAITH/AFP via Getty Images)

 

Εν τω μεταξύ, η καναδική βιομηχανία λιπασμάτων διαθέτει ήδη ένα πρόγραμμα που ονομάζεται 4R Nutrient Stewardship και το οποίο, αν εφαρμοστεί σε όλες τις μεγάλες γεωργικές περιοχές, θα μείωνε τις εκπομπές κατά 15-22%, ενώ παράλληλα θα ενίσχυε τα κέρδη με την αποτελεσματικότερη χρήση των λιπασμάτων. Η επιμονή της κυβέρνησης στο ποσοστό του 30% μεταφράζεται έτσι σε μείωση περίπου 0,1-0,2% των εκπομπών του Καναδά για το 2019 και περίπου 0,002-0,005% των παγκόσμιων εκπομπών, πέρα από αυτό που η βιομηχανία εργάζεται για να επιτύχει μόνη της.

Η Ιρλανδία βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση. Ο υπουργός Γεωργίας της χώρας Τσάρλι ΜακΚόναλογκ φέρεται να είναι έτοιμος να συμφωνήσει σε έναν στόχο μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 27 ή 28 τοις εκατό για τον κλάδο του.

Η γεωργία ευθύνεται για περισσότερο από το ένα τρίτο των εκπομπών ισοδύναμου άνθρακα της χώρας, κυρίως λόγω της ισχυρής εκτροφής βοοειδών που τροφοδοτεί όχι μόνο την εγχώρια αγορά της, αλλά και σημαντικές εξαγωγές βοείου κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων.

Το σχέδιο της ιρλανδικής κυβέρνησης για το κλίμα προβλέπει μείωση κατά 22-30%. Στο ανώτερο άκρο του εύρους, το σχέδιο θα προκαλούσε «σημαντική μείωση της παραγωγής» και ενδεχομένως «θα κατέστρεφε τον γεωργικό τομέα στην Ιρλανδία», είχε προηγουμένως δηλώσει ο πρόεδρος της Ιρλανδικής Ένωσης Αγροτών (IFA) Τιμ Κάλλιναν.

Ένας κτηνοτρόφος βοοειδών στο Λίφορντ της Ιρλανδίας, στις 9 Ιανουαρίου 2015. (Charles McQuillan/Getty Images)

 

Οι γεωργικές εκπομπές της Ιρλανδίας ανέρχονται σε περίπου 21 μεγατόνους CO2 ετησίως. Η μείωσή της κατά 28% θα οδηγούσε σε μείωση των παγκόσμιων εκπομπών κατά 0,05%.

Ο Κάλλιναν διερωτήθηκε τι καλό θα κάνει αν δεν ακολουθήσουν το παράδειγμά του και άλλες χώρες.

«Πρέπει να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο γίνεται αυτό», δήλωσε σε μια διαδήλωση του Νοεμβρίου, όπως ανέφεραν οι Irish Times.

Επεσήμανε ότι η Ιρλανδία έχει ήδη «μία από τις πιο αποτελεσματικές» γεωργικές επιχειρήσεις στον κόσμο.

Οι κανονισμοί που στην πραγματικότητα μειώνουν τη γεωργία, προκάλεσαν πρόσφατα μεγάλες διαμαρτυρίες στην Ολλανδία και οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση της Σρι Λάνκα.

Ο τελευταίος γύρος των στόχων για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα δεσμεύτηκε από τις κυβερνήσεις στη σύνοδο κορυφής για το κλίμα COP26 πέρυσι. Πολλοί επιστήμονες του κλίματος προβλέπουν ότι οι αυξανόμενες εκπομπές θα προκαλέσουν πιο σοβαρά καιρικά φαινόμενα, όπως καταιγίδες και ξηρασίες, αν και ιστορικά οι πιο καταστροφικές προβλέψεις δεν έχουν επαληθευτεί.

Οι επικριτές έχουν επισημάνει ότι η ατζέντα της «απαλλαγής από τον άνθρακα» θα υποβαθμίσει το βιοτικό επίπεδο χωρίς να επιτύχει ουσιαστική αλλαγή στο κλίμα. Κατ’ αρχάς, η Κίνα, ο μακράν μεγαλύτερος παράγοντας εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στον κόσμο, και η Ινδία δεν σκοπεύουν να περιορίσουν τις οικονομίες τους λόγω της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Η Fed θα ξαναρχίσει σύντομα να τυπώνει χρήμα για να αποφύγει την κρατική χρεοκοπία, λέει αναλυτής

Παρ’ όλη τη συζήτηση για την καταπολέμηση του πληθωρισμού, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είναι πιθανό να αντιστρέψει την πορεία της και να συνεχίσει να τυπώνει σημαντικές ποσότητες χρήματος, διότι διαφορετικά θα απειλούσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση με χρεοκοπία, σύμφωνα με τον μακροοικονομικό αναλυτή Λουκ Γκρόμεν.

Ο πρόεδρος της Fed Τζερόμ Πάουελ έχει μιλήσει για επιθετική αύξηση των επιτοκίων της κεντρικής τράπεζας προκειμένου να συσφίξει την προσφορά χρήματος, να περιορίσει τη ζήτηση και έτσι να ανακουφίσει την πληθωριστική πίεση στην οικονομία. Ο πληθωρισμός έφθασε σε υψηλό τεσσάρων δεκαετιών, στο 8,6%, τον Μάιο. Η Fed αύξησε τα επιτόκια πριν από δύο εβδομάδες κατά 0,75%, τη μεγαλύτερη αύξηση των τελευταίων 20 ετών.

Θα χρειαστούν, ωστόσο, μόνο λίγοι ακόμη μήνες για να αντιστρέψει η Fed την πορεία της, προβλέπει ο Γκρόμεν.

«Νομίζω ότι πρέπει να το κάνουν. Δεν νομίζω ότι έχουν άλλη επιλογή», δήλωσε πρόσφατα στον Άνταμ Τάγκαρτ του Wealthion.

Το πρόβλημα είναι ότι υψηλότερα επιτόκια σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να πληρώσει περισσότερους τόκους για το χρέος της, το οποίο σήμερα ξεπερνά τα 30 τρισεκατομμύρια δολάρια. Επιπλέον, υψηλότερα επιτόκια σημαίνει λιγότερες πιστώσεις και λιγότερη οικονομική δραστηριότητα. Αυτό που γίνεται ήδη εμφανές είναι ότι υψηλότερα επιτόκια στεγαστικών δανείων σημαίνει λιγότερες πωλήσεις κατοικιών και λιγότερες κατασκευές. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα αρχίσει να εισπράττει σημαντικά λιγότερους φόρους, σύμφωνα με τον Γκρόμεν. Εν τω μεταξύ, η συρρίκνωση της οικονομίας μεταφράζεται σε υψηλότερες δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας, καθώς περισσότεροι άνθρωποι προσφεύγουν στην κυβέρνηση για ανακούφιση.

«Η αμερικανική κυβέρνηση δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τα έξοδα για τόκους και τα έξοδα που μοιάζουν με τόκους, τα οποία ονομάζω αληθινά έξοδα για τόκους – επιδόματα, μισθοί-χορηγίες, δαπάνες του Δημοσίου – δεν θα είναι σε θέση να τα καλύψει με τα φορολογικά έσοδα, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ή η Fed να τυπώσει τη διαφορά», δήλωσε ο Γκρόμεν.

Πιστεύει ότι η Fed δεν θα επιτρέψει μια κυβερνητική χρεοκοπία.

«Στο τέλος της ημέρας, αν χρειαστεί, θα τυπώσουν χρήματα», είπε.

Αναμένει ότι το «κρίσιμο σημείο» θα έρθει μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου «το αργότερο».

Η εκτύπωση περισσότερων χρημάτων, ωστόσο, θα επιδεινώσει τον πληθωρισμό και το πρόβλημα μπορεί να πάρει γρήγορα μορφή χιονοστιβάδας, ειδικά αν η κυβέρνηση αποφασίσει να κατευνάσει το κοινό με περισσότερα επιδόματα, όπως κάποια μορφή «Καθολικού Βασικού Εισοδήματος».

«Ουσιαστικά θα βρεθείτε σε μια θέση όπου ο ισολογισμός της Fed θα πρέπει να πάει, ξέρετε, 9 τρισεκατομμύρια δολάρια, 10 τρισεκατομμύρια δολάρια, 20 τρισεκατομμύρια δολάρια, 40 τρισεκατομμύρια δολάρια πολύ γρήγορα και ο πληθωρισμός θα πάει 8 [τοις εκατό], 10, 20, 50, 80 – ξέρετε, πολύ γρήγορα», είπε.

Οι χαμένοι αυτού του σεναρίου είναι οι άνθρωποι με αποταμιεύσεις σε μετρητά και κρατικά ομόλογα, καθώς το δολάριο χάνει την αξία του και οι τόκοι των ομολόγων συνεχίζουν να πέφτουν πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.

«Υπάρχει πραγματικά μόνο μία διέξοδος από αυτό. Θα πρέπει να έχετε σημαντικά αρνητικά πραγματικά επιτόκια για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο», δήλωσε ο Γκρόμεν.

Κατηγόρησε για τη δυσχερή κατάσταση τα προηγούμενα πακέτα διάσωσης.

«Εάν δεν επιτρέψετε να συμβούν οι αθετήσεις πληρωμών, όπως έχουμε κάνει επανειλημμένα, τότε το χρέος γίνεται τόσο μεγάλο που δεν είναι πλέον μια επιλογή [για το αν] κερδίζουν ή χάνουν οι ομολογιούχοι. Τώρα είναι οι ομολογιούχοι χάνουν από τον πληθωρισμό ή οι ομολογιούχοι χάνουν από τη χρεοκοπία», είπε.

Αναμένει ότι το κομμάτι της σύσφιξης που εκτελεί τώρα η Fed θα περιορίσει μόνο εν μέρει τον πληθωρισμό. Οι τιμές σε ορισμένα τμήματα της αγοράς, όπως η στέγαση και το λιανικό εμπόριο, μπορεί να μειωθούν, αλλά όχι τόσο πολύ στην ενέργεια, είπε, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη θέτουν περιορισμούς στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, ακόμη και όταν η τιμή εξόρυξης των εμπορευμάτων θα γίνει υψηλότερη, επειδή τα φτηνά προς απόκτηση κοιτάσματα σταδιακά εξαντλούνται.

Η απλή προσθήκη περισσότερου χρέους δεν θα βοηθήσει, σημείωσε.

«Δεν μπορείς να τυπώσεις πάνω από την ενέργεια».

Το μακρύ χέρι του Πεκίνου στοχεύει τους καλλιτέχνες του Shen Yun στην πολιτεία της Νέας Υόρκης

ΚΟΥΝΤΕΜΠΑΚΒΙΛ, Ν. ΥΟΡΚΗ – Οι χορευτές και οι μουσικοί που διέφυγαν από την κομμουνιστική Κίνα και βρήκαν μια βάση στην ηρεμία της αγροτικής περιοχής της βόρειας πολιτείας της Νέας Υόρκης βρίσκονται τώρα στο στόχαστρο υπερπόντιων επιχειρήσεων του Πεκίνου, καθώς και ενός Αμερικανού υπηκόου με στενούς δεσμούς με την Κίνα.

Μια έρευνα της εφημερίδας The Epoch Times, η οποία εξέτασε χιλιάδες σελίδες εγγράφων, εσωτερικά έγγραφα του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (ΚΚΚ) και πάνω από δώδεκα συνεντεύξεις, αποκάλυψε μια εκστρατεία του ΚΚΚ επί δεκαετία και μισή στο έδαφος των ΗΠΑ.

Στόχος της επιχείρησης του ΚΚΚ είναι η Shen Yun Performing Arts, η εταιρεία παραστατικών τεχνών που φημίζεται για τις παγκόσμιας κλάσης παραστάσεις κλασικού κινεζικού χορού και μουσικής. Ο λόγος για τον οποίο στοχοποιείται η ομάδα είναι σαφής από το φετινό της σύνθημα: «Η Κίνα πριν τον κομμουνισμό».

Η συστηματική εκστρατεία εκφοβισμού, προπαγάνδας και πιθανών δολιοφθορών έχει ως στόχο τα μέλη της ομάδας, τις παραστατικές δραστηριότητες και τις πανεπιστημιουπόλεις.

Εν τω μεταξύ, η έρευνα της Epoch Times διαπίστωσε ότι ένας Αμερικανός υπήκοος, ο οποίος ήταν εξαιρετικά ενεργός ενάντια στην επέκταση της ομάδας, έχει βαθιές σχέσεις με την Κίνα.

«Χθες, στεκόμουν στη σκηνή ενός καταξιωμένου θεάτρου υπό το βροντερό χειροκρότημα των θεατών, και εδώ στο σπίτι μας, με κατασκοπεύουν, με παρενοχλούν και ζω σε ένα περιβάλλον όπου εχθρικοί άνθρωποι διατυπώνουν και διαδίδουν κατάφωρα ψέματα για εμάς», δήλωσε ο Στίβεν Γουάνγκ, βασικός χορευτής του Shen Yun. «Και το να γνωρίζω ότι το ΚΚΚ βρίσκεται πίσω από όλα αυτά … να μας το κάνει αυτό στο έδαφος των ΗΠΑ, είναι τρομακτικό».

Πολλοί από τους καλλιτέχνες του Shen Yun βίωσαν από πρώτο χέρι τις θρησκευτικές διώξεις υπό την κομμουνιστική κυριαρχία στην Κίνα. Πολλοί από αυτούς ασκούν το Φάλουν Γκονγκ, μια αρχαία κινεζική πνευματική πρακτική που αποτελείται από αργές ασκήσεις και πνευματική αυτοβελτίωση βασισμένη στην αλήθεια, τη συμπόνια και την ανεκτικότητα.

Το ΚΚΚ έβαλε ως κύριο στόχο την εξάλειψη του Φάλουν Γκονγκ το 1999 μετά από κυβερνητικές έρευνες που εκτιμούσαν ότι 70 έως 100 εκατομμύρια άνθρωποι το ασκούσαν – αριθμός που ξεπερνούσε τον αριθμό των μελών του Κόμματος εκείνη την εποχή. Υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν υπολογίσει ότι εκατομμύρια ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν αντιμετωπίσει άδικες συλλήψεις, απαγωγές, βασανιστήρια και θάνατο από το καθεστώς.

Ο πατέρας του Γουάνγκ είναι ένας από αυτούς. Φυλακίστηκε στην Κίνα επειδή ασκούσε Φάλουν Γκονγκ και βασανίστηκε στα πρόθυρα του θανάτου- πέθανε λίγο μετά την απελευθέρωσή του.

Μια εκστρατεία εκφοβισμού

Το ΚΚΚ βλέπει το Shen Yun «ως πολύ επικίνδυνο», λόγω των προσπαθειών του να αναβιώσει και να απεικονίσει τον παραδοσιακό κινεζικό πολιτισμό, δήλωσε ο Τρέβορ Λούντον, ειδικός σε θέματα κομμουνιστικής διείσδυσης στη Δύση. «Θέλουν [το ΚΚΚ] να πουν ότι ο κινεζικός πολιτισμός είναι σοσιαλιστικός», πρόσθεσε.

Κατά την άποψη του Λούντον, το ΚΚΚ θα ήταν απολύτως αναμενόμενο να κυνηγήσει το Shen Yun με θέρμη, και πράγματι η χορευτική ομάδα χρειάστηκε να ξεπεράσει πολλαπλές μορφές παρέμβασης – κάποιες προφανείς και κάποιες εντελώς επικίνδυνες.

Η αυλαία του Shen Yun Performing Arts στο The David H. Koch Theater στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης στις 13 Μαρτίου 2022. (Larry Dye/The Epoch Times)

 

Τα θέατρα έχουν λάβει απειλητικές επιστολές από κινεζικές πρεσβείες και προξενεία, προειδοποιώντας τα να μην φιλοξενήσουν το Shen Yun για να μην ανταγωνιστούν το κινεζικό καθεστώς. Δημόσιοι αξιωματούχοι έχουν λάβει παρόμοιες επιστολές, με τις οποίες τους προτρέπουν να μην παρακολουθούν τις παραστάσεις. Το 2009, ένα λάστιχο εξερράγη σε ένα λεωφορείο του Shen Yun που μετέφερε δεκάδες χορευτές από το Φοίνιξ της Αριζόνα στον επόμενο προορισμό τους στην Καλιφόρνια. Όταν ο οδηγός έφερε το λεωφορείο για σέρβις, οι μηχανικοί του είπαν ότι το ανατιναγμένο ελαστικό είχε ασυνήθιστα σημάδια πάνω του. Προφανώς, κάποιος χρησιμοποίησε ένα τρυπάνι για να ανοίξει μια τρύπα στη μέση του ελαστικού – όχι αρκετή για να ξεφουσκώσει, αλλά αρκετή για να σκάσει μόλις βγει στο δρόμο.

Αρκετούς μήνες αργότερα, ένα από τα λεωφορεία της εταιρείας βρέθηκε να έχει δύο χαρακιές στο ελαστικό του, και πάλι μόλις στη μέση, και οι δύο έγιναν ξεκάθαρα με λεπίδα. Λίγες ημέρες αργότερα, ένα ελαστικό σε ένα άλλο λεωφορείο έσκασε ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν από το Μέμφις προς το Λιτλ Ροκ στον I-40 West. Το ίδιο λεωφορείο βρέθηκε με χαρακιές σε ένα από τα ελαστικά του και πάλι δύο ημέρες αργότερα.

Σε μια περίπτωση, κάποιος έριξε διαβρωτικά χημικά πάνω στα καλώδια των πεντάλ φρένων και του γκαζιού σε ένα από τα βανάκια προώθησης του Shen Yun. Η εταιρεία αναγκάστηκε τελικά να οργανώσει 24ωρη φύλαξη για τα οχήματά της.

Ακόμη και βασικές πληροφορίες, όπως η ταυτότητα του προσωπικού, έχουν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από το καθεστώς. Οι γονείς ενός παρουσιαστή του Shen Yun δέχονταν επισκέψεις στην Κίνα σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο από τις αρχές. Ο σύζυγος ενός από τους σολίστες οργάνων της εταιρείας φυλακίστηκε στην Κίνα.

Το σπίτι ενός χορογράφου του Shen Yun, του Τσεν Γιουνγκ-τσιά, παραβιάστηκε τον Αύγουστο του 2013. «Οι εισβολείς φαίνεται ότι ήταν επαγγελματίες, καθώς δεν άφησαν αποτυπώματα», δήλωσε τότε ο Τσεν σε δήλωσή του. Πολύτιμα αντικείμενα, όπως μετρητά, χρυσά κοσμήματα και ακριβά ρολόγια έμειναν ανέγγιχτα. Αυτό που χάθηκε ήταν τέσσερις φορητοί υπολογιστές και ένα DVD player. «Οι εισβολείς είχαν κάποιο κίνητρο [εκτός από απλή ληστεία]», δήλωσε ο Τσεν. «Ήρθαν εδώ πιστεύοντας ότι θα μπορούσαν να συλλέξουν ευαίσθητες πληροφορίες για το Shen Yun».

Το μεγαλύτερο βραβείο για το Πεκίνο, ωστόσο, ήταν να στοχεύσει στις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης της εταιρείας στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η τοποθεσία με το όνομα Dragon Springs, φιλοξενεί έναν ναό σε στιλ δυναστείας των Τανγκ καθώς και την πανεπιστημιούπολη της Shen Yun Performing Arts. Με βάση εμπιστευτικές πληροφορίες, το ΚΚΚ αντιμετωπίζει την τοποθεσία ως «αρχηγείο» για τις προσπάθειες των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ να αντιμετωπίσουν τις διώξεις στην Κίνα.

«Επιτεθείτε συστηματικά και στρατηγικά στα υπερπόντια αρχηγεία και βάσεις του Φάλουν Γκονγκ», αναφέρει ένα έγγραφο οδηγίας του ΚΚΚ που περιήλθε στην κατοχή της Epoch Times.

Η πανεπιστημιούπολη, η οποία έχει αναδείξει τα κορυφαία ταλέντα του κλασικού κινεζικού χορού παγκοσμίως, στεγάζει όχι μόνο τους χώρους εκπαίδευσης και πρόβας του θιάσου, αλλά και δύο σχολεία, την Ακαδημία Τεχνών Fei Tian και το Κολέγιο Fei Tian, τα οποία βοηθούν στην εκπαίδευση μελλοντικών ταλέντων του θιάσου.

Παρά τη βελτίωση των μέτρων ασφαλείας με την πάροδο των ετών, η πανεπιστημιούπολη έχει αντιμετωπίσει επανειλημμένα περιστατικά παρενόχλησης, καταπάτησης και βανδαλισμού.

Σε ένα περιστατικό, κάποιος άνοιξε μια τρύπα στον περιμετρικό φράχτη αρκετά μεγάλη ώστε να μπορέσει να συρθεί ένα άτομο. Σε ένα άλλο, κάποιος έσπασε μια κάμερα ασφαλείας. Μια φορά, κάποιος μπήκε στο χώρο, παραβίασε το κουτί βοηθητικού εξοπλισμού μιας από τις κάμερες ασφαλείας και έκοψε τα καλώδια. Τα περιστατικά καταγγέλθηκαν στις αρχές, αλλά φαίνεται ότι οι ένοχοι δεν έχουν βρεθεί.

Σε έναν υπάλληλο πετάχτηκαν καρφιά, ακόμη και νεκρά ζώα, στο δρόμο του σπιτιού του κοντά στην πανεπιστημιούπολη.

Τα πρώτα χρόνια, Κινέζοι υπάλληλοι του προξενείου εμφανίστηκαν τουλάχιστον μία φορά με αυτοκίνητο με διπλωματικές πινακίδες, μπήκαν κρυφά στην ιδιοκτησία και έφυγαν τρέχοντας όταν τους ανακάλυψε το προσωπικό.

Τελευταία, το προσωπικό υποψιάζεται μια νέα και πιο εξελιγμένη μορφή παρενόχλησης.

Μια απροσδόκητη επίσκεψη

Τον Νοέμβριο του 2018, το Dragon Springs, το οποίο φιλοξενεί την πανεπιστημιούπολη του Shen Yun, υπέβαλε σχέδιο δήλωσης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (DEIS), ένα σημαντικό έγγραφο που απαιτείται για την περαιτέρω επέκταση του χώρου.

Στις 14 Νοεμβρίου 2018, η πόλη Ντίρπαρκ της Νέας Υόρκης διοργάνωσε δημόσια ακρόαση σχετικά με ένα από τα μικρά έργα που σχεδιάζονται για την περιοχή, την κατασκευή ενός μεγαλύτερου δρόμου για την ευκολότερη πρόσβαση των λεωφορείων. Όπως συνηθίζεται στην πόλη, αρκετοί ντόπιοι μίλησαν υπέρ και κατά του έργου. Υπήρχαν, ωστόσο, και δύο απροσδόκητοι καλεσμένοι εκείνο το βράδυ.

Ο Άλεξ Σίλα, 39 ετών, ένας Αμερικανός που εκείνη την εποχή ζούσε στην Τιαντζίν της Κίνας για 15 χρόνια, σηκώθηκε και είπε ότι «ανησυχεί» για την «ασφάλεια» του δρόμου, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου (pdf).

Δεν είναι σαφές τι ώθησε τον Σίλα να κάνει ξαφνικά την πολύωρη διαδρομή από τη δεύτερη κατοικία του -ένα μικρό διαμέρισμα στο Νιου Πάλτζ της Νέας Υόρκης- εκείνο το παγωμένο βράδυ, μόνο και μόνο για να εκστομίσει μια φράση κατά της διάβασης. Η Epoch Times επικοινώνησε με τον Σίλα πολλές φορές με ερωτήσεις σχετικά με τις δραστηριότητές του. Εκείνος δεν απάντησε σε καμία από τις ερωτήσεις και αντ’ αυτού έβαλε τον δικηγόρο του να στείλει ένα απειλητικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ο άλλος απροσδόκητος καλεσμένος ήταν ο πολιτικός και ιατροδικαστής μηχανικός του Λονγκ Άιλαντ Στίβεν Σνάιντερ. Είπε ότι είχε λάβει έγγραφα βάσει του νόμου της Νέας Υόρκης για την ελευθερία της πληροφόρησης, εξέτασε μια κυκλοφοριακή μελέτη που εκπονήθηκε για την πανεπιστημιούπολη και πραγματοποίησε μια επιτόπια επίσκεψη, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίασης.

Είπε ότι το έργο θα δημιουργούσε «πολλή κίνηση σε έναν ήδη επικίνδυνο δρόμο» και ότι η κυκλοφοριακή μελέτη δεν έλαβε υπόψη της τα ατυχήματα γύρω από την είσοδο.

Όπως αποδείχθηκε, ο Σνάιντερ εργαζόταν σε μια ευρύτερη αξιολόγηση της DEIS της πανεπιστημιούπολης. Δύο εκθέσεις από την εταιρεία του Σνάιντερ θα εμφανίζονταν στον ιστότοπο μιας μη κερδοσκοπικής εταιρείας που ίδρυσε αργότερα ο Σίλα. Προφανώς, η εταιρεία πέρασε τουλάχιστον μισό χρόνο δουλεύοντας πάνω στο έργο. Δεν αναφέρθηκε ποιος πλήρωσε για την εργασία.

«Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ τα ονόματα», δήλωσε ο Σνάιντερ στην Epoch Times όταν ρωτήθηκε αν ο Σίλα συμμετείχε στο έργο. Είπε ότι ήταν κάτι που έκανε πριν από χρόνια και έκτοτε δεν έχει καμία σχέση με αυτό.

Ο Σνάιντερ ήταν απλώς ο πρώτος σε μια σειρά από περιβαλλοντικούς συμβούλους και δικηγόρους που ήρθαν στο πέρασμα του Σίλα, σε αυτό που φαίνεται να αποτελεί μέρος της μάχης του κατά της πανεπιστημιούπολης του Σεν Γιουν.

Μέχρι σήμερα, ο Σίλα διατηρεί δεσμούς με την Κίνα, μεταξύ άλλων με μια εταιρεία στην Τιαντζίν.

Η Τιανζίν έχει ιδιαίτερη σημασία για τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του ΚΚΚ. Αρκετοί κομματικοί γνώστες δήλωσαν στο παρελθόν στην Epoch Times ότι η πόλη φιλοξενεί τη βάση του μηχανισμού λογοκρισίας του διαδικτύου του καθεστώτος. Εκεί βρίσκεται επίσης η Πολιτική και Νομική Επιτροπή της Τιανζίν (PLAC), η οποία, όπως είπαν προηγουμένως εμπιστευόμενοι στην Epoch Times, συνδέεται με τη διοργάνωση διαδηλώσεων υπέρ του ΚΚΚ και κατά του Φάλουν Γκονγκ στη Νέα Υόρκη.

Οι PLACs σε διάφορα επίπεδα ελέγχουν τον κολοσσιαίο μηχανισμό ασφαλείας της Κίνας, ο οποίος είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την επιβολή των εκστρατειών πολιτικής και θρησκευτικής δίωξης του καθεστώτος.

Οι δεσμοί του Σίλα με την Κίνα

Το ιστορικό του Σίλα περιγράφεται λεπτομερώς στο προφίλ του στο LinkedIn, καθώς και σε βιογραφικό σημείωμα που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Κίνα (AmCham China).

Σύμφωνα με το βιογραφικό του του 2018, έζησε στην Τιανζίν της Κίνας για 15 χρόνια. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο διαδίκτυο για τις δραστηριότητες του Σίλα στην Κίνα κατά τα πρώτα επτά χρόνια. Αν είχε κάποια πηγή εισοδήματος, δεν την ανέφερε ποτέ. Το 2006, παντρεύτηκε μια Κινέζα με το όνομα Λέι Ζανγκ, σύμφωνα με τα αρχεία της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Η πρώτη δουλειά του Σίλα στην Κίνα, όπως αναφέρεται στο προφίλ του στο LinkedIn, ξεκίνησε το 2011: «Γενικός διευθυντής της Tianjin Zhongyi Steel Corp, ενός κορυφαίου παρόχου εμπορικής/βιομηχανικής ανακύκλωσης, με έδρα τη ζώνη ελεύθερου εμπορίου της Τιανζίν, … ένας πλήρως αδειοδοτημένος, διαπιστευμένος συλλέκτης και επεξεργαστής όλων των τύπων κοινώς ανακυκλωμένων υλικών, με μεγάλη έμφαση στα σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα και τα πλαστικά».

Ωστόσο, αυτή η υποτιθέμενη «κορυφαία» εταιρεία ανακύκλωσης δεν έχει ουσιαστικά κανένα διαδικτυακό αποτύπωμα και δεν εμφανίζεται σε δημόσια προσβάσιμες κυβερνητικές βάσεις δεδομένων στην Κίνα, οι οποίες θα μπορούσαν να διαθέτουν αρχεία αδειών για μια επιχείρηση ανακύκλωσης.

Γύρω στο 2014, ο Σίλα συνεργάστηκε με τον γεωργικό επιχειρηματία Ντάνιελ Ντούρσο για να ιδρύσει μια περιβαλλοντική επιτροπή στο παράρτημα της AmCham στην Τιανζίν. Η επιτροπή διοργάνωνε κυρίως εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις σε σχολεία με έργα τέχνης που έφτιαχναν παιδιά από ανακυκλώσιμα υλικά που έβρισκαν κατά τη διάρκεια της αποκομιδής σκουπιδιών.

Στα τέλη του 2014, ο Σίλα εξελέγη στην εκτελεστική επιτροπή του Tianjin AmCham με οκτώ υποψηφίους να διεκδικούν έξι θέσεις.

Η παρουσία του τον Νοέμβριο του 2018 στην ακρόαση στο Ντίρπαρκ φαίνεται να είναι η πρώτη του εξόρμηση σε κάθε είδους συνηγορία σε αμερικανικό έδαφος.

Τον Ιανουάριο του 2019, ο Σίλα καταχώρισε μια μη κερδοσκοπική εταιρεία στη διεύθυνσή του στο Νιου Πάλτζ – την Mid-New York Environmental and Sustainability Promotion Committee Limited ή NYenvironcom.

Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Σίλα καταχώρησε μια εταιρεία στην Κίνα με την επωνυμία Tianjin Zhongyi Xianfeng Environmental Consulting Service, την οποία στη συνέχεια ονόμασε Frontier Environ. Το αρχικό κεφάλαιο της εταιρείας ήταν πάνω από 120.000 δολάρια. Η Λέι Ζανγκ χρησιμεύει ως επόπτης της, σύμφωνα με τα επίσημα κινεζικά αρχεία.

Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η εταιρεία έχει διεξάγει επιχειρηματικές δραστηριότητες οποιουδήποτε είδους και η ιστοσελίδα της περιγράφει μόνο αόριστα το είδος των υπηρεσιών που υποτίθεται ότι παρέχει. Ο ιστότοπος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού αναφέρει την εταιρεία του Σίλα ως εταίρο.

Οι δραστηριότητες του Σίλα με την επιτροπή AmCham China διακόπηκαν με την έναρξη της πανδημίας COVID-19. Δεν επανεξελέγη στο εκτελεστικό συμβούλιο της Τιανζίν το 2020 και δεν αναφέρεται πλέον ως μέλος της περιβαλλοντικής επιτροπής, η οποία μετονομάστηκε σε Manufacturing and Sustainability Forum.

Εάν ο Σίλα μετακόμισε πράγματι στα βόρεια της πολιτείας για να συνεχίσει τη ζωή του ως περιβαλλοντικός ακτιβιστής, δεν θα υπήρχε έλλειψη ευκαιριών γύρω από τη νέα του πατρίδα, το Νιου Πάλτζ. Η μικρή, έντονα προοδευτική κολεγιακή πόλη βρίσκεται ακριβώς πάνω στον ποταμό Γουόλκιλ, με τον ποταμό Χάντσον στα ανατολικά και τα βουνά Κάτσκιλ στα βορειοδυτικά -το σημείο όπου βρίσκονται οι δεξαμενές που παρέχουν πόσιμο νερό στην πόλη της Νέας Υόρκης. Αλλά η μη κερδοσκοπική οργάνωση του Σίλα δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ίδια της την αυλή. Τα αρχεία της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών που καλύπτουν τα δημόσια σχόλια σχετικά με αναπτυξιακά έργα, δεν αναφέρουν ούτε τον Σίλα ούτε την οργάνωσή του.

Με βάση τον ιστότοπό της, σχεδόν όλη η υπεράσπιση της ομάδας επικεντρώνεται στην πανεπιστημιούπολη του Shen Yun και σε μερικά άλλα έργα ακινήτων που συνδέονται με την κινεζική κοινότητα των ομογενών στο Ντίρπαρκ, τα οποία ένα από τα έγγραφα στον ιστότοπο αποκαλεί «δορυφορικές αναπτύξεις» της πανεπιστημιούπολης.

Από πού προέρχεται η χρηματοδότηση;

Η ομάδα του Σίλα αναφέρει στη σελίδα της στο Guidestar ότι εισέπραξε πάνω από 41.000 δολάρια το 2021 και ξόδεψε περίπου το ίδιο ποσό. Αυτά είναι αυτοαναφερόμενα στοιχεία- η ομάδα δεν έχει συμπληρώσει ομοσπονδιακές οικονομικές γνωστοποιήσεις, οι οποίες δεν απαιτούνται για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς με εισόδημα κάτω των 50.000 δολαρίων ετησίως.

Ο Σίλα ανέφερε τους δωρητές της ομάδας για το 2020 και το 2021 στον ιστότοπό της. Η Epoch Times μπόρεσαν να επαληθεύσουν αρκετές από τις δωρεές.

Μια συνεισφορά ύψους 1.100 δολαρίων προήλθε από ένα από τα Advised Funds του Aspen Community Foundation το 2020. Το ίδρυμα διαχειρίζεται δεκάδες κεφάλαια, κυρίως για οικογένειες. Δεν είναι σαφές ποιο ταμείο παρείχε τα χρήματα.

Μια άλλη δωρεά προήλθε από το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα The Bank of Greene County, το οποίο μοίρασε 218.000 δολάρια το 2021 μοιρασμένα σε περισσότερους από 200 αποδέκτες. Το ίδρυμα λέει ότι δίνει μέχρι 2.500 δολάρια σε κάθε μεμονωμένο παραλήπτη.

Ορισμένα χρήματα προήλθαν επίσης από το Foundation for Sustainability and Innovation, ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα στην Καλιφόρνια, το οποίο διευθύνει ο μαρξιστής μελετητής και περιβαλλοντικός ακτιβιστής Ρόναλντ Τσίλκοτ. Η ομάδα δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει οικονομικά στοιχεία για το 2021, αλλά παλαιότερες εκθέσεις δείχνουν ότι σπάνια χορηγεί επιχορήγηση που υπερβαίνει τα 5.000 δολάρια.

Η Orange and Rockland, μια τοπική εταιρεία κοινής ωφέλειας, δώρισε 3.070 δολάρια τον Μάρτιο του 2021 για ένα πρόγραμμα παρακολούθησης του νερού, δήλωσε ο εκπρόσωπός της στην Epoch Times μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Το KeyBank Foundation και τα Steward’s Shops, ένα άλλο ζευγάρι δωρητών, δεν απάντησαν σε ερωτήσεις, αλλά φαίνεται απίθανο να δώσουν περισσότερα από 5.000 δολάρια σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό του μεγέθους του Σίλα.

Μια μικρή τοπική περιβαλλοντική ομάδα συνεισέφερε επίσης, σύμφωνα με την ιστοσελίδα.

Ωστόσο, παρά το σχετικά μέτριο ποσό των δωρεών, τα χρήματα δεν φαίνεται να αποτελούν πρόβλημα για τη μη κερδοσκοπική οργάνωση. Τον Ιανουάριο, ο Σίλα και η οργάνωσή του ξεκίνησαν αγωγή κατά της πανεπιστημιούπολης, υποστηριζόμενοι από διάφορους δικηγόρους και περιβαλλοντικούς συμβούλους.

Παρακολούθηση με στόχο Κινέζους αντιφρονούντες

Τα τελευταία χρόνια, το προσωπικό της πανεπιστημιούπολης Shen Yun άρχισε να παρατηρεί μια νέα και ενοχλητική μορφή παρακολούθησης – τα τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα μικρά, τηλεκατευθυνόμενα μηχανήματα μπορούν να πετάξουν χαμηλά και γρήγορα, μεταφέροντας κάμερες υψηλής ισχύος ικανές να τραβήξουν εικόνες και βίντεο από κοντά και αρκετά λεπτομερή ώστε να επιτρέπουν την αναγνώριση ατόμων.

Το προσωπικό υποψιάστηκε ότι τουλάχιστον ένα από τα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη πετούσε από την ιδιοκτησία ενός από τους γείτονες που αργότερα προσχώρησαν στη μήνυση του Σίλα.

Η εφημερίδα Epoch Times μίλησε με δύο άτομα που ζουν στη γειτονιά, οι οποίοι επιβεβαίωσαν ότι είχαν δει ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος να πετάει από το οικόπεδο του γείτονα που γειτνιάζει με την ιδιοκτησία της πανεπιστημιούπολης τουλάχιστον τέσσερις φορές μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2020. Δεν πρόλαβαν πάντα τη στιγμή που το τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος απογειωνόταν, αλλά το είδαν στον αέρα, πάνω από την πανεπιστημιούπολη Shen Yun, και στη συνέχεια να προσγειώνεται στην ιδιοκτησία. Ένας από αυτούς αναγνώρισε τον Σίλα σε αρκετές φωτογραφίες ως αυτόν που χειριζόταν το τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος.

Με βάση τις περιγραφές του προσωπικού της πανεπιστημιούπολης, καθώς και των ανθρώπων από τη γειτονιά, το τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος δεν ήταν παιχνίδι. Είχε πλάτος περίπου δύο μέτρα και φαινόταν να είναι ένας τύπος που χρησιμοποιείται από επαγγελματίες βιντεογράφους και κοστίζει χιλιάδες δολάρια.

Αργότερα εκείνο το έτος, το προσωπικό παρατήρησε ότι δύο άλλοι γείτονες τοποθέτησαν κάμερες στο οικόπεδό τους και τις στόχευσαν στις εισόδους της πανεπιστημιούπολης. Και οι δύο κάμερες φαινόταν να είναι το ίδιο μοντέλο. Αυτό έχει γίνει μια συνεχής πηγή τρόμου για το προσωπικό, καθώς μια τέτοια παρακολούθηση μπορεί να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με το ποιος μπαίνει και βγαίνει από το χώρο, απειλώντας και πάλι να αποκαλύψει την ταυτότητα του προσωπικού. Μία από τις κάμερες αφαιρέθηκε πρόσφατα.

Ένας από αυτούς τους γείτονες έχει άμεσους οικονομικούς δεσμούς με τον Σίλα. Η περιβαλλοντική του ομάδα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, υποστηρίζει οικονομικά μια τοπική οργάνωση, την Deerpark Rural Alliance, της οποίας ηγείται ο γείτονας.

«Ξέρετε, πίσω στην Κίνα, κάθε γειτονιά έχει μια επιτροπή παρακολούθησης, που συνήθως σχηματίζεται από συνταξιούχες κυρίες, για να παρακολουθούν τους γείτονές τους και να αναφέρουν τις δραστηριότητές τους στην κυβέρνηση», δήλωσε ο κύριος χορευτής Γουάνγκ. «Κάθε φορά που βλέπω τις κάμερες που έχουν εγκαταστήσει αυτοί οι εχθρικοί γείτονες έξω από τις μπροστινές μας πύλες για να μας κατασκοπεύουν, θυμάμαι τις κυρίες από τις επιτροπές επιτήρησης στην Κίνα».

«Είναι ανατριχιαστικό και για πολλούς ανθρώπους αρκετά επικίνδυνο. Έχω φίλους που εργάζονται εδώ και οι οποίοι εξακολουθούν να έχουν οικογένεια στην Κίνα. Αν αναγνωριστούν ως κάποιος που εργάζεται στο Dragon Springs, η οικογένειά τους πίσω στην Κίνα θα μπορούσε να βρεθεί σε πραγματικό κίνδυνο».

Οι προσπάθειες του Σίλα κορυφώθηκαν με την περιβαλλοντική αγωγή που κατέθεσε στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο. Την ανέλαβαν αμέσως ορισμένα κινεζικά κρατικά ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης για να επιτεθούν στο Shen Yun.

Οι δραστηριότητες εναντίον του Dragon Springs ήταν «αποκαρδιωτικές» για τον Γουανγκ.

«Όταν πήρα για πρώτη φορά την αμερικανική υπηκοότητα, όταν έδωσα την πρώτη μου ψήφο σε αμερικανικές εκλογές, αυτές ήταν στιγμές που με γέμισαν υπερηφάνεια και ευγνωμοσύνη. Εκτιμούσα το γεγονός ότι αυτή η χώρα μου έδωσε μια ευκαιρία για μια νέα ζωή, απαλλαγμένη από την τυραννία. Αλλά τώρα, ο τρόπος με τον οποίο μας στοχοποιούν εδώ … Απλώς δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό», δήλωσε.

Modus Operandi

Η χρήση αμερικανικών ομάδων, περιβαλλοντικών νόμων ή τοπικών διαταγμάτων ως εργαλείων για την επίτευξη των στόχων της είναι απολύτως σύμφωνη με τον χαρακτήρα του ΚΚΚ, σύμφωνα με τον Λούντον.

«Γνωρίζουμε ότι οι Κινέζοι θα χρησιμοποιήσουν αμερικανικές ομάδες για να τους βοηθήσουν οικονομικά ή να τους βοηθήσουν στρατιωτικά», είπε. «Γιατί να μην χρησιμοποιήσουν Αμερικανούς και για να κλείσουν την πολιτιστική αντιπολίτευση;».

Αν κάποιος με ισχυρούς δεσμούς με την Κίνα προχωρήσει σε μια εστιασμένη προσπάθεια εναντίον της βάσης του Shen Yun, «θα φαινόταν το πιο προφανές συμπέρασμα» ότι εμπλέκεται το ΚΚΚ, είπε.

«Το βλέπουν ως μεγάλο εχθρό. Και, φυσικά, θα χρησιμοποιούσαν [για παράδειγμα] τους τοπικούς νόμους περί χωροταξίας για να ασκήσουν πίεση στο Shen Yun, αν μπορούσαν. Θα με εξέπληττε πολύ αν δεν το έκαναν», δήλωσε.

Ο Κέισι Φλέμινγκ, διευθύνων σύμβουλος της BlackOps Partners και ειδικός σε θέματα αντικατασκοπείας, συμφώνησε ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν βγαλμένη από το εγχειρίδιο του ΚΚΚ.

Το καθεστώς ακολουθεί τις στρατηγικές του «απεριόριστου πολέμου» και του «υβριδικού πολέμου» -χρησιμοποιώντας οποιεσδήποτε και όλες τις πτυχές της κοινωνίας ως εργαλεία για να επιτύχει τους ίδιους στόχους με έναν πόλεμο, να νικήσει και να κυριαρχήσει στον εχθρό, είπε.

«Χρησιμοποιούν όλες τις μεθόδους. “Θρησκευτικός πόλεμος”, “οικονομικός πόλεμος”, “πόλεμος των ναρκωτικών”, “εκπαιδευτικός πόλεμος”, “οικογενειακός πόλεμος” – ό,τι μπορείτε να φανταστείτε», είπε. «Οπότε ναι, ο πολιτισμός είναι απολύτως κρίσιμος γι’ αυτούς για να ξετυλίξουν την κοινωνία μας για να την καταλάβουν».

Ο περιβαλλοντικός ακτιβισμός μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό, για να ματαιώσει την οικονομική ανάπτυξη και να χρησιμεύσει ως κάλυψη για τη συλλογή πληροφοριών, είπε.

«Θα κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν για να διατηρήσουν τον έλεγχο, επειδή ο έλεγχος εδώ είναι και έλεγχος εκεί [στην Κίνα]», δήλωσε στην Epoch Times.

«Η τόλμη τους να διεισδύσουν και να υπονομεύσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δύση ξεπερνά την αντίληψη των περισσότερων ανθρώπων».

Μόλις πρόσφατα, το FBI απήγγειλε κατηγορίες σε έναν Αμερικανό και έναν Κινέζο υπήκοο για συνωμοσία με σκοπό να ενεργήσουν ως πράκτορες του ΚΚΚ και να θέσουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να αμαυρώσουν τη φήμη ενός Κινέζου καλλιτέχνη που ζούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε ένα σατιρικό γλυπτό του ηγέτη του ΚΚΚ Σι Τζινπίνγκ. Ο Κινέζος υπήκοος και η σύζυγός του έλαβαν από λογαριασμούς του Χονγκ Κονγκ 3 εκατομμύρια δολάρια «που φαίνεται να συνάδουν με πληρωμές που έγιναν για τις υπηρεσίες που παρείχαν για την παρακολούθηση και παρενόχληση των αντιφρονούντων που εδρεύουν στις ΗΠΑ», αναφέρει η καταγγελία (pdf).

Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στην Ουάσινγκτον στις 22 Σεπτεμβρίου 2020. (OLIVIER DOULIERY/POOL/AFP via Getty Images)

 

Σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, άλλοι Κινέζοι αντιφρονούντες, ο ένας που ζει στην Ιντιάνα και ο άλλος στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, αποτέλεσαν επίσης στόχο. Το υπουργείο επιδιώκει τώρα ποινές φυλάκισης έως και 15 ετών.

Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι έχει επίσης προειδοποιήσει ότι η Κίνα «γίνεται όλο και πιο θρασύς» στον έλεγχο ορισμένων λόγων εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Εδώ και δεκαετίες, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας έχει στοχοποιήσει, απειλήσει και παρενοχλήσει Θιβετιανούς και Ουιγούρους με έδρα τις ΗΠΑ, μέλη του Φάλουν Γκονγκ, υποστηρικτές της δημοκρατίας και οποιονδήποτε άλλο αμφισβητεί τη νομιμότητα ή την εξουσία τους», δήλωσε ο Ρέι στις 31 Ιανουαρίου.

Και μόλις τον περασμένο μήνα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέλαβε δράση κατά πρακτόρων του ΚΚΚ για τη στοχοποίηση μελών θρησκευτικών και πνευματικών φορέων «μεταξύ άλλων και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν τις προσπάθειες των αξιωματούχων της ΛΔΚ να παρενοχλήσουν, να εκφοβίσουν, να παρακολουθήσουν και να απαγάγουν μέλη εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναζητούν ασφάλεια στο εξωτερικό, καθώς και Αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι μιλούν για λογαριασμό αυτών των ευάλωτων πληθυσμών», ανέφερε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε δήλωση της 21ης Μαρτίου.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι συνεχίζει να επιδιώκει την απόδοση ευθυνών σε όσους «ευθύνονται για θηριωδίες και παραβιάσεις και καταχρήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπου κι αν συμβαίνουν, μεταξύ άλλων εντός της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών και αλλού σε όλο τον κόσμο».

ΗΠΑ: Οι κομητείες με τα υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμού καταγράφουν περισσότερα κρούσματα COVID-19 από ό,τι οι λιγότερο εμβολιασμένες

Οι κομητείες με τα υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμού κατά της COVID-19 εμφανίζουν σήμερα περισσότερα κρούσματα από εκείνες με τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού, σύμφωνα με τα δεδομένα που συνέλεξαν τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

Στις 500 κομητείες όπου έχει εμβολιαστεί το 62-95% του πληθυσμού εντοπίστηκαν κατά μέσο όρο περισσότερα από 75 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους την περασμένη εβδομάδα. Οι 500 κομητείες στις οποίες εμβολιάστηκε το 11-40% του πληθυσμού εντόπισαν περίπου 58 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους κατά μέσο όρο την περασμένη εβδομάδα.

Τα δεδομένα είναι στρεβλά λόγω του γεγονότος ότι το CDC αποκρύπτει τα στοιχεία για τις κομητείες με πολύ χαμηλό αριθμό ανιχνευθέντων κρουσμάτων (1-9) για λόγους προστασίας της ιδιωτικής ζωής. Η Epoch Times υπολόγισε τα μέσα ποσοστά κρουσμάτων υποθέτοντας ότι οι κομητείες με τους μη δημοσιοποιημένους αριθμούς είχαν κατά μέσο όρο 5 κρούσματα η καθεμία.

Οι λιγότερο εμβολιασμένες κομητείες έτειναν να είναι πολύ μικρότερες, με μέσο όρο πληθυσμού λιγότερο από 20.000 κατοίκους. Οι πιο εμβολιασμένες κομητείες είχαν μέσο πληθυσμό πάνω από 330.000 κατοίκους. Οι πολυπληθέστερες κομητείες, ωστόσο, δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν υψηλότερα ποσοστά κρουσμάτων.

Μια ομάδα εφήβων λαμβάνει μια δόση του εμβολίου Covid της Pfizer στο Ντιτρόιτ στις 6 Απριλίου 2021. (Matthew Hatcher/Getty Images)

 

Ακόμη και όταν συγκρίνονται κομητείες παρόμοιου μεγέθους, οι πιο εμβολιασμένες έτειναν να έχουν υψηλότερα ποσοστά κρουσμάτων από τις λιγότερο εμβολιασμένες.

Μεταξύ των κομητειών με πληθυσμό 1 εκατομμυρίου και άνω, οι 10 πιο εμβολιασμένες είχαν ποσοστό κρουσμάτων πάνω από 27% υψηλότερο από τις 10 λιγότερο εμβολιασμένες.

Σε νομούς με πληθυσμό 500.000-1 εκατομμύριο, οι 10 πιο εμβολιασμένες είχαν ποσοστό κρουσμάτων σχεδόν 19% υψηλότερο από τις 10 λιγότερο εμβολιασμένες.

Σε κομητείες με πληθυσμό 200.000-500.000, οι 10 πιο εμβολιασμένες είχαν ποσοστό κρουσμάτων περίπου 55% υψηλότερο από τις 10 λιγότερο εμβολιασμένες.

Η διαφορά ξεπερνούσε το 200% για τις κομητείες με πληθυσμό 100.000-200.000 κατοίκων.

Για τις κομητείες με μικρότερους πληθυσμούς, η σύγκριση γίνεται όλο και πιο δύσκολη, επειδή πάρα πολλά από τα δεδομένα έχουν αποκρυφθεί.

Μια νοσοκόμα χορηγεί μια δόση εμβολίου mRNA COVID-19 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, στις 19 Ιανουαρίου 2022. (Robyn Beck/AFP via Getty Images)

 

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι ο πληθυσμιακός έλεγχος για τις λοιμώξεις COVID-19 δεν είναι ομοιόμορφος. Μια κομητεία μπορεί να έχει χαμηλό αριθμό κρουσμάτων στα χαρτιά επειδή οι κάτοικοί της εξετάζονται λιγότερο συχνά.

Η μαζική έξαρση των λοιμώξεων αυτόν τον χειμώνα φαίνεται να έχει περάσει τις τελευταίες εβδομάδες. Οι ανιχνευόμενες λοιμώξεις έχουν μειωθεί σε λιγότερες από 30.000 την ημέρα από το υψηλό επίπεδο των 800.000 και πλέον την ημέρα στα μέσα Ιανουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του CDC. Ο μέσος όρος επτά ημερών των νοσηλευόμενων σήμερα είχε μειωθεί σε περίπου 11.000 την 1η Απριλίου, από σχεδόν 150.000 τον Ιανουάριο.

Το τελευταίο κύμα αποδόθηκε στην παραλλαγή Όμικρον της COVID-19. Η παραλλαγή αυτή είναι πιο μεταδοτική αλλά λιγότερο ιογενής. Η παραλλαγή φαίνεται επίσης πιο ικανή να ξεπεράσει την όποια προστασία προσφέρουν τα εμβόλια, αν και, σύμφωνα με το CDC, τα εμβόλια εξακολουθούν να μειώνουν τον κίνδυνο σοβαρής νόσου.