Σχολιασμός
Γιατί τα ψυχιατρικά φάρμακα δεν αποτελούν μέρος της συζήτησης όταν οι δράστες είναι στις ειδήσεις;
Οι εκτιμήσεις είναι ότι 65 εκατομμύρια ενήλικες και ένα στα τρία παιδιά λαμβάνουν συνταγογραφούμενα φάρμακα που αλλάζουν τον τρόπο που οι άνθρωποι σκέφτονται για τον εαυτό τους και τους άλλους. Είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την αντιμετώπιση προβλημάτων συμπεριφοράς και ψυχικής υγείας. Είναι η πρώτη επιλογή για παρηγορητική φροντίδα για ένα τεράστιο φάσμα φυσιολογικών ανθρώπινων συναισθημάτων που θεωρούνται ανεπιθύμητα: θλίψη, κατήφεια, έλλειψη συγκέντρωσης, άγχος, τραυματισμός και ούτω καθεξής.
Τον Φεβρουάριο του 2024, γράφει η Mέρυαν Ντεμάσι, το περιοδικό Pediatrics δημοσίευσε νέα έρευνα που αποκάλυψε ότι οι μηνιαίες συνταγές αντικαταθλιπτικών σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 66% μεταξύ Ιανουαρίου 2016 και Δεκεμβρίου 2022. Και μετά τα lockdown τον Μάρτιο του 2020, οι συνταγές αυξήθηκαν κατά 63% ταχύτερα λόγω των αυξανόμενων ποσοστών κατάθλιψης, άγχους, τραύματος και αυτοκτονικών τάσεων.
Η τηλεϊατρική απελευθερώθηκε εκείνη την εποχή, κάτι που είδα ως καλά νέα επειδή είναι μια μορφή λιγόστευσης νομοθεσίας. Αυτό που δεν είχα σκεφτεί είναι ότι κάνει την «φαρμακοποίηση» πιο προσιτή σε άτομα που διαφορετικά δεν θα θεωρούσαν τα φάρμακα ως πρώτη λύση. Αν θέλετε ένα από αυτά τα λεγόμενα φάρμακα, πιθανότατα μπορείτε να πάρετε μια συνταγή σε 15 λεπτά, ακόμη και χωρίς να δείτε γιατρό, απλώς απαντώντας σε ένα ερωτηματολόγιο.
Είναι μια τεράστια βιομηχανία, μια βιομηχανία που είναι κρίσιμη για τη ροή εσόδων της σύγχρονης ιατρικής. Υπομελετούνται, υπερσυνταγογραφούνται και παραμελούνται ως αιτιώδης παράγοντας σε έναν τεράστιο αριθμό διαταραχών της ζωής.
Υποθέτω ότι έχετε τις δικές σας ιστορίες για τον εαυτό σας ή για κάποιον που γνωρίζετε. Όλοι το γνωρίζουμε αυτό από ανεκδοτολογικές πηγές, αλλά το θέμα κοντεύει να απαγορευτεί ως κάτι προς συζήτηση και μελέτη στα υψηλότερα επίπεδα του πολιτισμού και των μέσων ενημέρωσης.
Όταν αρχίζετε να κάνετε ερωτήσεις, κατηγορείστε ότι «στιγματίζετε ψυχικές ασθένειες», παραμελείτε κοινωνικές συνθήκες όπως η φτώχεια ή η κάλυψη του λόμπι των όπλων ή αποσπάτε την προσοχή από πιο σημαντικά ζητήματα.
Στην περίπτωση του Σέιν Ταμούρα, ο οποίος άνοιξε πυρ στα γραφεία της BlackRock στο Μανχάτταν, πιθανώς σκοπεύοντας να στοχεύσει το γραφείο του NFL στο ίδιο κτίριο σε αντίποινα για τον τρόπο που του φέρθηκαν, πιθανότατα έπαιρνε κάποια φαρμακευτική αγωγή για εγκεφαλική βλάβη από αγώνες φούτμπολ. Αυτό θα μπορούσε να έχει επηρεάσει την κρίση του. Δεν γνωρίζουμε. Αλλά γιατί μας αποθαρρύνουν ακόμη και από το να κάνουμε την ερώτηση;
Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Δεν γνωρίζουμε την κλίμακα του προβλήματος επειδή υπάρχει ένα ταμπού σχετικά με τις μελέτες. Αυτό δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Αν οι ενεργοί δράστες λαμβάνουν συνήθως αυτά τα φάρμακα, δεν είναι αυτό θέμα δημόσιου συμφέροντος και δεν θα άλλαζε αυτό το γεγονός τον τρόπο που σκεφτόμαστε για τέτοια φάρμακα;
Αυτή τη στιγμή, μπορείτε να ανοίξετε την τηλεόραση και να δείτε μυριάδες διαφημίσεις για κάθε είδους ψυχοφάρμακα και περιλαμβάνουν για λίγο παρενέργειες, οι οποίες φαίνονται όλες απαίσιες και είναι μόνο η αρχή. Είδα πρόσφατα μία που προειδοποιούσε για «θάνατο». Θάνατο! Διαφορετικά, αυτό που υπόσχονται είναι ένα τέλος στη θλίψη και το άγχος, τα οποία προσφέρουν μουδιάζοντας την ικανότητα του εγκεφάλου να λειτουργεί.
Δεν πρόκειται για θεραπεία για μια ασθένεια. Είναι μια μορφή καταστολής, σαν χημική λοβοτομή. Η λοβοτομή θεωρείται αντιεπιστημονική και σκληρή σήμερα, κάτι που ένας πολιτισμένος άνθρωπος δεν θα έκανε ποτέ, παρόλο που ήταν συνηθισμένη μόνο πριν από δεκαετίες. Τώρα δεν χρησιμοποιούμε φυσικά επεμβατικές ακίδες. Χρησιμοποιούμε χημικές μεθόδους που φαίνονται πιο ανθρώπινες αλλά έχουν τα ίδια αποτελέσματα.
Η θεραπεία-σοκ υπάρχει ακόμα, απλώς ονομάζεται διαφορετικά με μηχανήματα που την κάνουν να φαίνεται πιο εύγευστη. Η ιδρυματοποίηση εξακολουθεί να είναι μια συνηθισμένη πρακτική, αλλά με τα φάρμακα που λαμβάνουν οι άνθρωποι καθημερινά, έχουμε ουσιαστικά μετατρέψει τα σπίτια και τα διαμερίσματα σε ψυχιατρικά τμήματα χωρίς επίβλεψη.
Όταν εμφανίζεστε στο ιατρείο, σας ρωτούν για την ψυχική σας κατάσταση. Αν πείτε ότι έχετε κατάθλιψη, μπορείτε εύκολα να σας συνταγογραφηθεί ένα από τα εκατοντάδες φάρμακα που έχουν μελετηθεί ελάχιστα και είναι ελάχιστα κατανοητά, ειδικά όχι από τους γενικούς γιατρούς. Αλλά τα πετάνε σαν καραμέλες, σαν να μην υπάρχει κανένα μειονέκτημα.
Ό,τι και να ακούσετε, αυτά τα πράγματα προκαλούν σοβαρό εθισμό.
Μια μεγάλη μελέτη δημοσιεύτηκε στο JAMA Psychiatry που χαρακτηρίστηκε ως η πιο ολοκληρωμένη ανάλυση της στέρησης από αντικαταθλιπτικά μέχρι σήμερα. Ισχυρίστηκε ότι τα συμπτώματα του εθισμού στα ψυχοφάρμακα ήταν γενικά «ήπια», βραχύβια και πιθανώς ενισχυμένα από τις επιδράσεις nocebo. Καταλήγοντας σε αυτό το συμπέρασμα, η μελέτη εξέτασε 50 μελέτες που αφορούσαν περισσότερους από 17.000 ασθενείς.
Όμως, όπως λέει η Ντεμάσι, αυτές οι κριτικές είναι τόσο αξιόπιστες όσο και τα δεδομένα που περιλαμβάνουν. Εάν οι υποκείμενες μελέτες είναι μεροληπτικές ή κακώς σχεδιασμένες, το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι επικριτές αποκαλούν «Σκουπίδια ως είσοδος, σκουπίδια ως έξοδος».
Σε αυτήν την περίπτωση, οι μελέτες ήταν κακώς σχεδιασμένες, καταφανώς. Εξέτασαν μόνο τη βραχυπρόθεσμη χρήση, ενώ οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα για χρόνια. Αν το σκεφτείτε, είναι εντελώς παράλογο να ισχυρίζεστε ότι ένα φάρμακο που τροποποιεί τον εγκέφαλο δεν είναι εθιστικό. Θεέ μου, τα στικ για ξηρά χείλη και το μαλακτικό μαλλιών είναι εθιστικά αν τα χρησιμοποιείτε αρκετά! Όλες οι ενέσιμες ή εφαρμοζόμενες χημικές ουσίες προκαλούν αλλοιώσεις στη σωματική λειτουργία στις οποίες προσαρμόζεται το σώμα, οδηγώντας έτσι σε αίσθηση στέρησης.
Η κοινή λογική το λέει αυτό. Αλλά υπάρχουν λίγοι πόροι για τη σταδιακή μείωση αυτών των φαρμάκων. Η Πρωτοβουλία Εσωτερικής Πυξίδας είναι μία από τις ελάχιστες πηγές και έχει γίνει η κύρια πηγή για όποιον θέλει να ξαναπάρει τη ζωή του από την υπερβολική φαρμακοποίηση.
Ποιος θα μπορούσε να είναι ο σκοπός των μελετών που ισχυρίζονται απίθανα το αντίθετο, όταν οποιοσδήποτε περιστασιακός παρατηρητής γνωρίζει ότι αυτό είναι ψευδές; Πολύ απλά — και αυτή η απάντηση δεν θα σας εκπλήξει — είναι επειδή πρόκειται για μεγάλη επιχείρηση.
Συνήθως μιλάμε για την επιδημία των ψυχικών ασθενειών, αλλά αυτή είναι ένα άλλο είδος επιδημίας: μια επιδημία στην οποία η υποτιθέμενη θεραπεία (η οποία δεν είναι) είναι χειρότερη από την ίδια την ασθένεια.
Υπάρχει ένα στοιχείο τραγωδίας στο πώς το ίδιο το επάγγελμα της ψυχιατρικής έχει καταλήξει να υποβιβάζεται σε ένα ιερατείο που διανέμει χημικές ουσίες που μεταβάλλουν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ιδέα ότι η ψυχική ασθένεια συνίσταται σε μια χημική ανισορροπία έχει καταρριφθεί προ πολλού από τους μέσους ανθρώπους που εξακολουθούν να την πιστεύουν, και πιστεύουν επίσης ότι μια χούφτα χάπια θα αποκαταστήσει την ισορροπία. Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά ψευδοεπιστήμη.
Ο σύγχρονος κλάδος της ψυχιατρικής ιδρύθηκε από τον Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο βασικός ισχυρισμός του ήταν ότι υπάρχει κάτι που ονομάζεται ψυχή στην οποία βρίσκεται η πηγή της συστηματικά ανώμαλης συμπεριφοράς. Μια διαταραγμένη ψυχή, κατά την άποψή του, δεν μπορεί να εντοπιστεί ούτε σε ηθικά/πνευματικά ζητήματα ούτε σε σωματικές ασθένειες, αλλά μάλλον σε έναν τρίτο τομέα: στο ίδιο το μυαλό. Η λύση δεν ήταν ούτε ηθική διόρθωση ούτε χειρουργική επέμβαση ή χάπια, αλλά μάλλον θεραπεία.
Γι’ αυτόν τον λόγο, η φροϋδική επανάσταση θεωρήθηκε ως μια ανθρώπινη εναλλακτική λύση, μια εξέλιξη στην πρόοδο του διαφωτισμού.
Μέσα σε μια δεκαετία μετά τον θάνατό του, η μέθοδός του και το έργο του είχαν ήδη διαστρεβλωθεί σε κάτι άλλο, μια δικαιολογία για χειρουργική επέμβαση, ιδρυματοποίηση και ιατρική καταστολή. Αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό σήμερα, σε πλήρη παραβίαση της βασικής του γνώσης και των αρχών του.
Μια ολόκληρη γενιά πρέπει να προειδοποιηθεί: μην ξεκινήσετε αυτά τα φάρμακα εκτός αν είστε προετοιμασμένοι για μια ζωή εθισμού. Μπορεί να «λύσουν» προβλήματα, αλλά δεν θεραπεύουν τίποτα. Εμποδίζουν μόνο την κανονική λειτουργία του εγκεφάλου ή δημιουργούν την ψευδαίσθηση της υπερλειτουργίας χωρίς την πραγματικότητά της. Η διακοπή τους ενέχει σοβαρούς κινδύνους και θα μείνετε σε χειρότερη θέση από πριν.
Η καλύτερη διαθέσιμη προειδοποίηση δημοσιεύεται τώρα. Είναι το «Unshrunk» της Λώρα Ντελάνο. Αν θέλετε αυτά τα φάρμακα, εξαρτάται από εσάς, αλλά αξίζετε να είστε σωστά ενημερωμένοι. Η ιατρική επιστήμη δεν το κάνει αυτό. Όσο για αυτούς τους ενεργούς σκοπευτές, δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να αναρωτιόμαστε αν και σε ποιο βαθμό τα ψυχοφάρμακα συμβάλλουν στον ψυχικό και ηθικό αποπροσανατολισμό που τους τροφοδοτεί. Αν ναι, έχουμε ένα σημαντικό κοινωνικό και πολιτιστικό πρόβλημα στα χέρια μας.
