Κυριακή, 21 Ιούν, 2026

Πρώην φωτογράφος της Greenpeace χαρτογραφεί 1.250 έργα «μηδενικών εκπομπών άνθρακα» στην Αυστραλία

Ο οικολόγος του βορείου Κουήνσλαντ, Στήβεν Νοβακόφσκι [Steven Nowakowski], ανανέωσε τις εκκλήσεις του για αυστηρότερη ρύθμιση της ανάπτυξης των έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς ένας νέος «Χάρτης Αλήθειας» αποκαλύπτει ότι 1.250 τέτοια έργα βρίσκονται ήδη υπό σχεδιασμό στην Αυστραλία.

Ο Νοβακόφσκι, σε συνεργασία με τον ακαδημαϊκό Τιμ Νέβαρντ, δημοσίευσε τον Οκτώβριο ένα διαδικτυακό εργαλείο χαρτογράφησης των έργων «καθαρής ενέργειας», το οποίο παρουσιάζει την έκταση της ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών σε όλη τη χώρα.

Σύμφωνα με το Συμβούλιο Καθαρής Ενέργειας, ο τομέας αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς, καθώς το 2024 το 39,4% του ηλεκτρισμού στο εθνικό δίκτυο παρήχθη από ανανεώσιμες πηγές, έναντι του 36 % το 2023. Ωστόσο, ο χαρτογράφος Νοβακόφσκι θεωρεί ότι ο όγκος των έργων είναι υπερβολικός και κινείται πολύ γρήγορα, γεγονός που ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο παρθένα δάση και άλλα ευαίσθητα οικοσυστήματα.

Η παρθένα φύση απειλείται

Ο χάρτης του Νοβακόφσκι έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η εκκαθάριση γης για ανανεώσιμες πηγές είναι ασήμαντη μπροστά στις εκτάσεις που αποψιλώνονται για γεωργικούς σκοπούς.

Ο ίδιος εξήγησε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι στο παρελθόν εργαζόταν ως φωτογράφος για τη Greenpeace, το Ίδρυμα Προστασίας της Αυστραλίας και το Συμβούλιο Προστασίας του Κουήνσλαντ, καταγράφοντας με τον φακό του μαζικές αποψιλώσεις για εκτροφή βοοειδών και άλλες καλλιέργειες. Παραδέχθηκε ότι το φαινόμενο αυτό παραμένει σοβαρό, αλλά τόνισε ότι η αποψίλωση γίνεται κυρίως σε εκτάσεις που θεωρούνται «αναγέννηση» ή κατηγορίας Χ, σύμφωνα με τον Νόμο περί Διαχείρισης Βλάστησης, και επομένως είναι νόμιμη.

Ωστόσο, σημείωσε ότι στο Κουήνσλαντ η ανάπτυξη ανανεώσιμων έργων συνεπάγεται πλέον την εκκαθάριση πραγματικά παρθένων εκτάσεων, οι οποίες δεν έχουν αγγιχθεί ποτέ στο παρελθόν –πρόκειται, όπως είπε, για δάση «παλαιάς ανάπτυξης».

Ως παραδείγματα, ανέφερε το αιολικό πάρκο Whaleback Ridge με 320 ανεμογεννήτριες στην Τασμανία και το έργο Western Green Energy Hub αξίας 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που προορίζεται για τα πεδία Nullarbor Plains, με στόχο την εγκατάσταση 3.000 ανεμογεννητριών πάνω από το μεγαλύτερο σύστημα ασβεστολιθικών σπηλαίων στον κόσμο.

Παράλληλα, το αιολικό πάρκο Upper Burdekin αναμένεται να εκκαθαρίσει περίπου 700 εκτάρια παλαιού δάσους, όπου ζουν βραχο-γουάλαμπι, ιπτάμενοι σκίουροι και κοάλα. «Εδώ βρίσκεται η υποκρισία του όλου θέματος – προσπαθούμε να σώσουμε περιοχές από την πράσινη ενέργεια», σχολίασε ο Νοβακόφσκι.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν περιβαλλοντικές εγγυήσεις, όπως συμβαίνει στον μεταλλευτικό τομέα.

Αν και η απαίτηση αυτή μπορεί να ενταχθεί σε επιμέρους συμφωνίες, ο Νοβακόφσκι ζητεί τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων, ώστε οι εταιρείες του κλάδου να υπόκεινται στις ίδιες διαδικασίες με τις υπόλοιπες βιομηχανίες. Σημείωσε ότι με την ισχύουσα νομοθεσία «ένας επενδυτής μπορεί να εγκαταλείψει ένα κατεστραμμένο έργο, να ανατινάξει βουνοκορφές και να φύγει χωρίς κανένα σχέδιο αποκατάστασης», υπογραμμίζοντας ότι ο στόχος είναι «ο τομέας των ανανεώσιμων να λειτουργεί με τις ίδιες προδιαγραφές όπως οι άλλοι».

Ένα «μωσαϊκό» ρυθμίσεων

Η ταχεία ανάπτυξη των τελευταίων ετών έχει αφήσει πίσω της ένα αποσπασματικό ρυθμιστικό πλαίσιο, καθώς δεν υπάρχει ενιαίο σύστημα έγκρισης περιβαλλοντικών μελετών σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο.

Επί του παρόντος, τα έργα εξετάζονται κυρίως βάσει των πολιτειακών νόμων χωροταξίας· ωστόσο, εάν επηρεάζουν απειλούμενα είδη ή άλλα ζητήματα εθνικής σημασίας, εντάσσονται στον ομοσπονδιακό Νόμο για την Προστασία του Περιβάλλοντος και τη Διατήρηση της Βιοποικιλότητας (Environment Protection and Biodiversity Conservation Act).

Περιβαλλοντικοί οργανισμοί θεωρούν ότι η διαδικασία είναι ασυνεπής και αφήνει κενά στην εποπτεία, ιδιαίτερα όσον αφορά τις σωρευτικές επιπτώσεις ή την εκκαθάριση παρθένων εκτάσεων για ζώνες ανανεώσιμης ενέργειας. Σε ορισμένες πολιτείες, μάλιστα, εφαρμόζονται διαδικασίες «ταχείας έγκρισης» έργων ανανεώσιμων πηγών, οι οποίες υπερισχύουν άλλης νομοθεσίας, στο πλαίσιο της πίεσης για την επίτευξη των στόχων μείωσης εκπομπών.

Η κλιματική αλλαγή είναι η υπέρτατη απειλή, λέει το Συμβούλιο για το Κλίμα

Σε απάντηση του «Χάρτη Αλήθειας», το Συμβούλιο για το Κλίμα (Climate Council) επεσήμανε ότι οι επιστημονικές ενδείξεις δείχνουν πως η κλιματική αλλαγή αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το φυσικό περιβάλλον της Αυστραλίας, όχι οι ανανεώσιμες πηγές.

Εκπρόσωπος του Συμβουλίου ανέφερε στην Epoch Times ότι, σύμφωνα με την ανάλυση GenCost του CSIRO, ο ταχύτερος και οικονομικότερος τρόπος για να εξασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια της χώρας είναι η μετάβαση σε ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή.

Τόνισε επίσης ότι οι νέες υποδομές πρέπει να σχεδιάζονται σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες και με τρόπο που να ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στη φύση. Όταν αυτό γίνεται σωστά, υπογράμμισε, οι κοινότητες μπορούν να αποκομίσουν οφέλη που υπερβαίνουν τη μείωση των εκπομπών και την πρόσβαση σε καθαρή ενέργεια.

Έρευνα του ίδιου οργανισμού δείχνει ότι το 60% των Αυστραλών υπερεκτιμούν την έκταση γης που απαιτείται για την παραγωγή επαρκούς ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Η εξόρυξη άνθρακα καταστρέφει τους βιοτόπους των κοάλα

Το Συμβούλιο για το Κλίμα υποστηρίζει, βάσει δικών του στοιχείων, ότι οι εγκαταστάσεις ανανεώσιμης ενέργειας χρειάζονται μόλις το 0,02% της συνολικής έκτασης της χώρας – δηλαδή περίπου τρεις φορές το μέγεθος της πόλης του Μπρίσμπεϊν.

Εκπρόσωπος του Συμβουλίου σημείωσε ότι πρέπει να θυμόμαστε πως η αποψίλωση για εργοστάσια παραγωγής ενέργειας από άνθρακα έχει ήδη καταστρέψει σημαντικά τμήματα βιοτόπων των κοάλα. Κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, η κυβέρνηση Αλμπανέζε ενέκρινε σχέδια που επιτρέπουν την αποψίλωση άνω των 1.790 εκταρίων οικοτόπων κοάλα για τέσσερα ανθρακωρυχεία· επιπλέον, 10.614 εκτάρια παραμένουν υπό απειλή εκκαθάρισης, στο πλαίσιο 24 νέων ή επεκτεινόμενων ορυχείων – έκταση ισοδύναμη με 8.845 στάδια Suncorp.

Τα σχόλια αυτά απαντούν στις ανησυχίες του ζωολόγου Ρότζερ Μάρτιν, ο οποίος είχε προειδοποιήσει προηγουμένως για τον υπερβολικό θόρυβο των ανεμογεννητριών σε περιοχές με πυκνή βλάστηση, σημειώνοντας ότι οι κοάλα ζουν επί εκατομμύρια χρόνια σε ένα «σιωπηλό τοπίο».

Νέα έργα και κοινωνικές πρωτοβουλίες

Παράλληλα, το Συμβούλιο αναφέρθηκε και σε νεότερες τεχνολογικές καινοτομίες. Το έργο Haystacks Solar Garden πρωτοπορεί δίνοντας τη δυνατότητα σε ενοικιαστές ή κατοίκους διαμερισμάτων να επενδύουν σε μικρής κλίμακας ηλιακά πάρκα και να λαμβάνουν επιστροφές από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας σε παρόχους.

Επιπλέον, το Bomen Solar Farm ενθαρρύνει τη συμμετοχή περισσότερων γυναικών στον κλάδο, ενώ τα εικονικά ηλιακά πάρκα, που συνδέουν φωτοβολταϊκά και συστήματα αποθήκευσης ενέργειας σε πολλά νοικοκυριά, θεωρούνται πιθανός τρόπος για τη μείωση του κόστους ηλεκτρικού ρεύματος για τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστραλίας στοχεύει στη μείωση των εθνικών εκπομπών κατά 43% σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 έως το 2030 – στόχος που απαιτεί τεράστια επέκταση της παραγωγής και μεταφοράς ανανεώσιμης ενέργειας.

Ο Αυστραλιανός Διαχειριστής της Αγοράς Ενέργειας (Australian Energy Market Operator – AEMO) εκτιμά ότι η Εθνική Αγορά Ηλεκτρισμού θα χρειαστεί να τριπλασιάσει τη δυναμικότητα των ανανεώσιμων πηγών και να κατασκευάσει 10.000 χιλιόμετρα νέων γραμμών μεταφοράς έως το 2050, ώστε να αντικαταστήσει τους παλαιούς σταθμούς άνθρακα.

Της Crystal-Rose Jones

Ντενεκεδούπολη ξανά, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Ο Μελένιος, ο Σαρδέλας, η Μηλίτσα, ο Βουτυρένιος και άλλοι ήρωες της Ντενεκεδούπολης συναντώνται για δεύτερη χρονιά με την ομάδα Μικρός Νότος, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, για να μοιραστούν τις περιπέτειές τους με τους μικρούς τους φίλους, κάθε Κυριακή στις 11:00 και στις 13:00, από τον Νοέμβριο μέχρι και τον Ιανουάριο.

Η νέα θεατρική διασκευή, από τη Φλώρα Σπύρου και τη Χρύσα Διαμαντοπούλου, αναβιώνει το αγαπημένο έργο της Ευγενίας Φακίνου, πενήντα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση το 1979, θέτοντας το παιδί στο κέντρο της δράσης. Μέσα από τις αρχές του εκπαιδευτικού δράματος, οι μικροί θεατές θα συντροφεύσουν τον Μελένιο στο μεγάλο του ταξίδι προς την ονειρεμένη Ντενεκεδούπολη.

Μαγεμένος από μια μαργαρίτα και τις ιστορίες του κοσμογυρισμένου ποντικού, ο Μελένιος εγκαταλείπει το ράφι της παλιάς αποθήκης και βγαίνει στον δρόμο για να συναντήσει την περιπέτεια. Γνωρίζει βουνά, δέντρα και πουλιά και τον σοφό γέρο-Καλαμάρη. Δεν ξεγελιέται από σοβαροφανείς ηγέτες ούτε δειλιάζει μπροστά σε μια φιγούρα αχυρένια, με μάτια γουρλωμένα, που στήθηκε για να φοβερίζει. Κάνει  φίλους και αγωνίζεται μαζί τους για το δίκαιο.

Όπως αναφέρεται και στο δελτίο Τύπου, το ταξίδι του Μελένιου προς τη Ντενεκεδούπολη είναι μία αλληγορία προς την ενηλικίωση, και ο ήρωας ένας σύγχρονος Οδυσσέας· διψασμένος για γνώση και για ζωή, αφήνει πίσω του μία ανούσια καθημερινότητα και με θάρρος, πείσμα, γενναιότητα και ανοιχτή καρδιά πηγαίνει στο άγνωστο.

Η παράσταση πλαισιώνεται από τη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου ζωντανά επί σκηνής, με ηχητικά τοπία από αυτοσχέδια κρουστά και με γνωστά και άγνωστα μουσικά όργανα, φέρνοντας τα παιδιά σε επαφή με πανάρχαια απλά παιχνίδια, χωρίς κουμπιά, διαδίκτυο και υπολογιστές.

«Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου» είναι το τέταρτο έργο από τη σειρά «Ντενεκεδούπολη», που παρουσιάστηκε από το αντικειμενοθέατρο της Ευγενίας Φακίνου λίγο μετά την πτώση της Χούντας. Συνολικά γράφτηκαν 5 έργα (Ντενεκεδούπολη, Στο Κουρδιστάν, Ξύπνα Ντενεκεδούπολη, Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου, Ο κύριος Ουλτραμέρ). Η πρώτη παράσταση δόθηκε το 1975 και η τελευταία το 1982. Στα χρόνια που μεσολάβησαν υπήρξαν μόνο τρεις επαγγελματικές θεατρικές διασκευές (Θεατρικό Εργαστήρι Θεσ/νίκης, Θεσσαλικό Θέατρο, ΚΘΒΕ) και αναρίθμητες παρουσιάσεις σε πόλεις, χωριά και γειτονιές, από δασκάλους, νηπιαγωγούς, ερασιτεχνικές ομάδες πολιτιστικών και φοιτητικών συλλόγων.

Tα βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτης.

* * * * *

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Πειραιώς 206, Ταύρος

Τηλ.: 2103418550 | email: info@mcf.gr

Για περισσότερες πληροφορίες και εισιτήρια, δείτε εδώ.

 

Ο Τραμπ δηλώνει ότι η Κίνα γνωρίζει τις συνέπειες αν εισβάλει στην Ταϊβάν

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ο Σι Τζινπίνγκ κατανοεί «πολύ καλά» τι θα συμβεί αν η Κίνα επιχειρήσει να εισβάλει στην Ταϊβάν, γι’ αυτό και το ζήτημα δεν τέθηκε ποτέ στη μεταξύ τους συνάντηση.

Όπως ανέφερε ο Αμερικανός πρόεδρος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «60 Minutes» την επομένη της συνάντησής του με τον Σι, ο Κινέζος ηγέτης «γνωρίζει ποια είναι η απάντηση. Δεν τέθηκε καν ως θέμα χθες. Δεν το ανέφερε ποτέ».

Προδημοσίευση του προγράμματος αναρτήθηκε διαδικτυακά στις 2 Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Πεκίνο πίεζε την Ουάσιγκτον να μεταβάλει τη στάση της απέναντι στην Ταϊβάν πριν από τις εμπορικές συνομιλίες ΗΠΑ-Κίνας. Ο Τραμπ σημείωσε ότι κάποιοι εξεπλάγησαν που δεν συζητήθηκε το ζήτημα της Ταϊβάν, εξήγησε ωστόσο πως «ο Σι δεν το έφερε ποτέ στην κουβέντα γιατί το καταλαβαίνει – και το καταλαβαίνει πολύ καλά».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν διαχρονικά μια θέση «στρατηγικής ασάφειας» όσον αφορά την άμυνα της Ταϊβάν. Σύμφωνα με τον Νόμο περί Σχέσεων με την Ταϊβάν του 1979, οι ΗΠΑ δεν έχουν σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας με το νησί, αν και πωλούν οπλικά συστήματα.

Ο Τραμπ απέφυγε να αποκαλύψει αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υπερασπίζονταν την Ταϊβάν σε περίπτωση σύγκρουσης με την Κίνα, αλλά τόνισε ότι η άλλη πλευρά γνωρίζει τι θα συμβεί. Όπως ανέφερε: «Ο Σι έχει δηλώσει δημόσια – και οι συνεργάτες του επίσης – ότι ποτέ δεν θα έκαναν τίποτα όσο είμαι εγώ πρόεδρος, κι αυτό γιατί γνωρίζουν τις συνέπειες».

Ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και οικονομική πίεση

Ο Τραμπ έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον τερματισμό αρκετών συγκρούσεων κατά τη δεύτερη θητεία του, μεταξύ αυτών και ανάμεσα στην Ταϊλάνδη και την Καμπότζη. Στις 26 Οκτωβρίου συμμετείχε στην τελετή υπογραφής των Ειρηνευτικών Συμφωνιών της Κουάλα Λουμπούρ, μαζί με τους αρχηγούς των δύο χωρών.

Λίγες ημέρες αργότερα, απηύθυνε κεντρική ομιλία σε εκδήλωση της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας–Ειρηνικού (Asia-Pacific Economic Cooperation – APEC) στη Νότια Κορέα, όπου υπογράμμισε ότι αρκετές ειρηνευτικές συμφωνίες στις οποίες μεσολάβησε επετεύχθησαν μέσω οικονομικής πίεσης και κινήτρων.

Θύμισε ότι είχε προειδοποιήσει τους ηγέτες της Ταϊλάνδης και της Καμπότζης πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν να συνάψουν εμπορικές συμφωνίες με χώρες που βρίσκονται στα πρόθυρα πολέμου, προτείνοντας την επιβολή δασμών ύψους 250 %. Όπως είπε, υιοθέτησε την ίδια τακτική και απέναντι στο Πακιστάν και την Ινδία, που υποχώρησαν μπροστά στις οικονομικές συνέπειες. Δασμοί τόσο υψηλοί, εξήγησε, θα καθιστούσαν κάθε εμπορική δραστηριότητα με τις Ηνωμένες Πολιτείες μη βιώσιμη.

Οι φιλοδοξίες του Πεκίνου και η στάση του Πενταγώνου

Ο Σι Τζινπίνγκ έχει δηλώσει ανοικτά ότι σκοπεύει να ενώσει την Ταϊβάν με την Κίνα και έχει δώσει εντολή στον κινεζικό στρατό να είναι επιχειρησιακά έτοιμος για κάτι τέτοιο έως το 2027.

Ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ Πητ Χέγκσεθ  εξέφρασε πρόσφατα, μαζί με περιφερειακούς συμμάχους, την ανησυχία του για την κινεζική στρατιωτική επιθετικότητα στην περιοχή. Ο ίδιος έγραψε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ στις 30 Οκτωβρίου, μετά τη συνάντησή του με τον Κινέζο υπουργό Εθνικής Άμυνας ναύαρχο Ντονγκ Τζουν: «Τόνισα τη σημασία της διατήρησης της ισορροπίας δυνάμεων στον Ινδο-Ειρηνικό και εξέφρασα τις αμερικανικές ανησυχίες για τις δραστηριότητες της Κίνας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, γύρω από την Ταϊβάν και έναντι των συμμάχων και εταίρων των ΗΠΑ στην περιοχή».

Ο Χέγκσεθ προσέθεσε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιδιώκουν σύγκρουση, αλλά θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται σθεναρά τα συμφέροντά τους και να διασφαλίζουν ότι διαθέτουν τις απαραίτητες δυνατότητες στην περιοχή».

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει συναντηθεί με κορυφαίους αξιωματούχους άμυνας από την Ιαπωνία, την Ινδία και τις Φιλιππίνες, στο πλαίσιο συζητήσεων για την περιφερειακή ασφάλεια, κατά τις οποίες υπογράμμισε την επιθετική στάση του κινεζικού καθεστώτος.

Της Catherine Yang

Σύγκρουση Κινέζων χωρικών με κρατική εταιρεία καουτσούκ στη Χαϊνάν

Στις 31 Οκτωβρίου ξέσπασε βίαιη αντιπαράθεση στην επαρχία Χαϊνάν της Κίνας, όταν κρατική επιχείρηση φέρεται να έκοψε δέντρα με καρύδες αρέκα τοπικών αγροτών χωρίς άδεια, προκαλώντας διαμαρτυρίες, φθορές σε περιουσίες και έντονη παρουσία της αστυνομίας, σύμφωνα με βίντεο που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο και μαρτυρίες που συνέλεξε η εφημερίδα The Epoch Times.

Η σύγκρουση σημειώθηκε στην κομητεία Τσιονγκτζόνγκ, όταν οι κάτοικοι κατηγόρησαν το τοπικό παράρτημα της China Hainan Rubber Industry Group Co. Ltd. – γνωστής κρατικής εταιρείας με την ονομασία Hainan Rubber – ότι έκοψε κρυφά τα δέντρα τους. Βίντεο στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν κατοίκους να στοιβάζουν τα κομμένα δέντρα έξω από τα γραφεία της εταιρείας και να απαιτούν εξηγήσεις. Οι διαδηλωτές απέκλεισαν την είσοδο, αναποδογύρισαν αυτοκίνητα και φώναζαν συνθήματα αποκαλώντας την εταιρεία «ληστές».

Μέχρι τη νύχτα, αστυνομικές δυνάμεις είχαν αποκλείσει τον χώρο, συνοδεύοντας το προσωπικό της εταιρείας εκτός του κτιρίου, ενώ οι χωρικοί πετούσαν πέτρες προς τα ΜΑΤ. Αργότερα, ορισμένοι διαδηλωτές κατέστρεψαν την πινακίδα της εταιρείας. Ο όχλος διαλύθηκε μόνο μετά τα μεσάνυχτα, αφήνοντας πίσω σκουπίδια και συντρίμμια.

Η Hainan Rubber, που ιδρύθηκε το 2005, είναι η μεγαλύτερη εταιρεία επεξεργασίας φυσικού καουτσούκ στην Κίνα και εισήχθη στο Χρηματιστήριο της Σαγκάης το 2011. Το 2025 κατέλαβε την 315η θέση στη λίστα Fortune China 500.

Αντιδράσεις και διαδικτυακή λογοκρισία

Τα βίντεο της σύγκρουσης διαδόθηκαν γρήγορα στο διαδίκτυο, προκαλώντας εκτεταμένες συζητήσεις. Λόγω της αυστηρής διαδικτυακής λογοκρισίας στην Κίνα, προσβάσιμα παρέμειναν μόνο αποσπάσματα που αναρτήθηκαν σε ξένες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

Πολλοί χρήστες στην Κίνα σχολίασαν ότι το περιστατικό αντικατοπτρίζει τη βαθιά κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ κατοίκων και αρχών. Ορισμένοι επαίνεσαν τους χωρικούς της Χαϊνάν που αντιστάθηκαν, όπως είπαν, στην αυθαιρεσία της εξουσίας, ενώ άλλοι σημείωσαν ότι η αναταραχή φαινόταν να πηγάζει από μακροχρόνιες δυσαρέσκειες που έφτασαν σε σημείο έκρηξης.

Σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στις 31 Οκτωβρίου στον επίσημο λογαριασμό της στο Douyin (η κινεζική εκδοχή του TikTok), η Hainan Rubber ανέφερε ότι η επίμαχη έκταση βρίσκεται εντός των ορίων του τοπικού της παραρτήματος και ότι διαθέτει νόμιμα δικαιώματα χρήσης. Η εταιρεία κατηγόρησε τους χωρικούς ότι «καταλάμβαναν παράνομα» τη γη επί χρόνια και δήλωσε πως προχώρησε στην απομάκρυνση «καλλιεργειών που δεν σχετίζονται με το καουτσούκ» αφού εκείνοι αρνήθηκαν να σταματήσουν την «παραβίαση», γεγονός που οδήγησε στη σύγκρουση.

Η ανακοίνωση αυτή προκάλεσε έντονη δυσπιστία στο διαδίκτυο, με πολλούς χρήστες να αμφισβητούν τον ισχυρισμό περί κυριότητας της γης. Κάποιοι επισήμαναν ότι η Hainan Rubber ιδρύθηκε μόλις το 2005, ενώ οι κάτοικοι καλλιεργούν τη γη εδώ και δεκαετίες. Άλλοι κατηγόρησαν τις κρατικές επιχειρήσεις της Κίνας για κατάχρηση εξουσίας και προειδοποίησαν πως, αν δεν ελεγχθούν, παρόμοιες διαμάχες για τη γη θα μπορούσαν να ξεσπάσουν και σε άλλες περιοχές.

Μαρτυρία χωρικού για τη διαμάχη

Ένας κάτοικος από το χωριό της κομητείας Τσιονγκτζόνγκ μίλησε στην Epoch Times την 1η Νοεμβρίου, υπό καθεστώς ανωνυμίας για λόγους ασφαλείας, δηλώνοντας ότι η εταιρεία είχε συναντηθεί με τους αγρότες για να συζητήσει αποζημιώσεις.

Όπως είπε, η εταιρεία προσφέρει «διπλή αποζημίωση» και προς το παρόν οι κάτοικοι περιμένουν την παρέμβαση της κυβέρνησης. Η αστυνομία έχει αποκλείσει τον χώρο, ώστε να μην μπορεί να πλησιάσει κανείς μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα. «Άνθρωποι από άλλες πόλεις και κομητείες ήρθαν να δουν τι συνέβη· είχε γεμίσει ο τόπος», σημείωσε.

Ο χωρικός επιβεβαίωσε ότι η γη ανήκει νομικά στην Hainan Rubber, αλλά οι αγρότες τη καλλιεργούν για πάνω από μια δεκαετία και έχουν συνάψει συμβόλαια με την εταιρεία. Όπως εξήγησε, «η εταιρεία θέλει τη γη πίσω». Εκείνο το βράδυ, πρόσθεσε, «υπήρχαν τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες χωρικοί εκεί και ίσως 10.000 άνθρωποι που παρακολουθούσαν. Το πλήθος ζητούσε την παρέμβαση της τοπικής κυβέρνησης. Πέντε ή έξι αυτοκίνητα αναποδογυρίστηκαν. Συνεχίστηκε μέχρι τις 3 ή 4 τα ξημερώματα».

Επεσήμανε ακόμη ότι περισσότεροι από εκατό αστυνομικοί και άνδρες των ειδικών δυνάμεων αναπτύχθηκαν στο σημείο, χωρίς ωστόσο να προχωρήσουν σε συλλήψεις.

Οικονομικές προεκτάσεις

Σύμφωνα με τον ίδιο χωρικό, η διαμάχη αφορά αντικρουόμενες προτεραιότητες στη χρήση της γης. Η εταιρεία σχεδιάζει να ανακτήσει την έκταση για να φυτέψει δέντρα καουτσούκ, ενώ οι χωρικοί προτιμούν να καλλιεργούν καρύδες αρέκα, μια ιδιαίτερα προσοδοφόρα καλλιέργεια στη νότια Κίνα.

Όπως ανέφερε, «το καουτσούκ δεν αποφέρει πολλά χρήματα και χρειάζεται καθημερινά σκληρή δουλειά. Αντίθετα, οι καρύδες αρέκα φέρνουν πολύ μεγαλύτερα κέρδη». Ένα καλά διαχειριζόμενο δέντρο μπορεί να αποφέρει περίπου 2.000 γουάν (περίπου 240 ευρώ) τον χρόνο, ενώ ένας ώριμος οπωρώνας μπορεί να περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δέντρα. Ωστόσο, τα δέντρα αυτά χρειάζονται τουλάχιστον επτά χρόνια από τη φύτευση έως την παραγωγή καρπών, κάτι που τα καθιστά εξαιρετικά πολύτιμα για τους τοπικούς αγρότες.

Διεγραμμένα δημοσιεύματα

Το κινεζικό τοπικό μέσο Xinhuanghe μετέδωσε σύντομα ρεπορτάζ για το περιστατικό τις πρώτες ώρες της 1ης Νοεμβρίου, όμως η Epoch Times διαπίστωσε ότι το άρθρο είχε αφαιρεθεί μέχρι τις 10 το πρωί της ίδιας ημέρας.

Η διαγραφή των σχετικών δημοσιευμάτων υπογραμμίζει την ευαισθησία που περιβάλλει τις διαμάχες για τη γη και τις κοινωνικές αναταραχές στην Κίνα, όπου αναφορές για συγκρούσεις με κρατικές επιχειρήσεις αποσύρονται συνήθως γρήγορα από τη δημόσια θέα.

Με τη συμβολή των Ning Haizhong και Gu Xiaohua

Ο Τραμπ απειλεί τη Νιγηρία με στρατιωτική παρέμβαση για τις δολοφονίες χριστιανών

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ απείλησε, την 1η Νοεμβρίου, με στρατιωτική δράση στη Νιγηρία, εάν η κυβέρνηση της χώρας δεν λάβει μέτρα για να σταματήσει τις δολοφονίες χριστιανών.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ ανέφερε ότι εάν η νιγηριανή κυβέρνηση συνεχίσει να επιτρέπει να δολοφονούνται οι χριστιανοί, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διακόψουν αμέσως κάθε μορφή βοήθειας και «ενδέχεται να εισέλθουν στη χώρα με όπλα έτοιμα προς χρήση», προκειμένου να εξοντώσουν τους ισλαμιστές τρομοκράτες που διαπράττουν «αυτές τις φρικαλεότητες».

Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε ότι έχει ήδη δώσει εντολή στο υπουργείο Πολέμου να προετοιμαστεί για πιθανή δράση, προειδοποιώντας την κυβέρνηση της Νιγηρίας να αναλάβει άμεσα δράση.

Ο υπουργός Πολέμου Πητ Χέγκσεθ απάντησε ότι το Πεντάγωνο έχει ξεκινήσει προετοιμασίες, επισημαίνοντας πως είτε η νιγηριανή κυβέρνηση θα προστατεύσει τους χριστιανούς είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξουδετερώσουν τους τρομοκράτες που διαπράττουν τα εγκλήματα αυτά.

Την προηγουμένη ο Ντ. Τραμπ είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να χαρακτηρίσει τη Νιγηρία «χώρα ιδιαίτερης ανησυχίας» βάσει του Νόμου για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία του 1998 (International Religious Freedom Act – IRFA). Ο χαρακτηρισμός αυτός δίνει τη δυνατότητα στον πρόεδρο να περιορίζει τη χορήγηση βοήθειας και να αποθαρρύνει τις οικονομικές συναλλαγές με τις χώρες που βρίσκονται στη σχετική λίστα.

Στις 31 Οκτωβρίου, ο βουλευτής Ράιλι Μουρ (R-W.Va.) κάλεσε τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να προχωρήσει σε αυτή την ενέργεια, επικαλούμενος πρόσφατη επίθεση σε εκκλησία της United Church of Christ στην πολιτεία Καντούνα , όπου ένας πάστορας δολοφονήθηκε και είκοσι χριστιανοί απήχθησαν – η δεύτερη επίθεση στην ίδια κοινότητα μέσα σε έναν μήνα.

Η απάντηση της κυβέρνησης της Νιγηρίας

Η κυβέρνηση της Νιγηρίας απάντησε σήμερα στην προειδοποίηση του Τραμπ, δηλώνοντας ότι είναι πρόθυμη να δεχθεί την αμερικανική βοήθεια, εφόσον αυτή σέβεται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Ο Ντάνιελ Μμπουάλα, σύμβουλος του προέδρου της Νιγηρίας Μπόλα Τινούμπου, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι «η Νιγηρία καλωσορίζει τη βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών, αρκεί αυτή να αναγνωρίζει την κυριαρχία της».

Παράλληλα, ο πρόεδρος Τινούμπου απέρριψε τις κατηγορίες περί θρησκευτικών διώξεων κατά χριστιανών, υποστηρίζοντας ότι αυτές δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα στη χώρα. Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ανέφερε ότι η περιγραφή της Νιγηρίας ως χώρας θρησκευτικής μισαλλοδοξίας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τις συνεχείς και ειλικρινείς προσπάθειες της κυβέρνησης να προστατεύσει την ελευθερία της πίστης για όλους τους πολίτες.

Τόνισε ότι η θρησκευτική ανοχή αποτελεί θεμελιώδη αξία της εθνικής ταυτότητας και πρόσθεσε ότι η Νιγηρία διαθέτει συνταγματικές εγγυήσεις για την προστασία των πολιτών όλων των δογμάτων. Επεσήμανε δε ότι η κυβέρνησή του θα συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ενίσχυση της θρησκευτικής ελευθερίας.

Το υπόβαθρο της βίας και οι προειδοποιήσεις οργανώσεων

Εδώ και χρόνια, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιούν για τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ (Boko Haram) και άλλων ισλαμιστικών ομάδων, που πραγματοποιούν επιθέσεις και απαγωγές πολιτών κυρίως στο βορειοανατολικό τμήμα της Νιγηρίας.

Σύμφωνα με έκθεση του 2023 της Διεθνούς Εταιρείας για τις Πολιτικές Ελευθερίες και το Κράτος Δικαίου (International Society for Civil Liberties and Rule of Law), η Μπόκο Χαράμ έχει σκοτώσει τουλάχιστον 50.000 χριστιανούς από το 2009, όταν ξεκίνησε η εξέγερσή της. Παράλληλα, η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος της Επαρχίας της Δυτικής Αφρικής (Islamic State West Africa Province) έχει επίσης πραγματοποιήσει επιθέσεις στη χώρα.

Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι η Μπόκο Χαράμ στοχεύει επίσης μουσουλμάνους, αλλά χρησιμοποιεί την αντιχριστιανική ρητορική ως πρόσχημα, δεδομένου ότι η περιοχή όπου δρα είναι κατά κύριο λόγο μουσουλμανική.

Ο Λαντ Σέρβατ (Ladd Serwat), ανώτερος αναλυτής για την Αφρική στην αμερικανική ομάδα παρακολούθησης κρίσεων Armed Conflict Location and Event Data (ACLED), δήλωσε ότι η βία των οργανώσεων αυτών είναι στην πράξη αδιάκριτη και πλήττει ολόκληρες κοινότητες, αποτελώντας μέρος ενός ευρύτερου πλέγματος συγκρούσεων που τροφοδοτούνται από πολιτικές αντιπαλότητες και διαφυλετικές εντάσεις.

Υποστήριξη και διεθνείς αντιδράσεις

Η έκκληση του Τραμπ για στρατιωτική δράση υπέρ των χριστιανών βρήκε θετική ανταπόκριση από ορισμένες γνωστές προσωπικότητες, όπως η τραγουδίστρια Νίκι Μινάζ, η οποία επαίνεσε δημοσίως την υπόσχεσή του να προστατεύσει τους χριστιανούς της Νιγηρίας.

Η οργάνωση Open Doors, που παρακολουθεί τις διώξεις χριστιανών παγκοσμίως, κατατάσσει τη Βόρεια Κορέα —η οποία διοικείται από κομμουνιστικό καθεστώς— ως τη χώρα με τους σκληρότερους διωγμούς, ακολουθούμενη από τη Σομαλία, την Υεμένη, τη Λιβύη και το Σουδάν.

Το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας βρίσκεται επίσης ψηλά στη λίστα, με το International Republican Institute (Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο) να αναφέρει σε έκθεσή του τον Οκτώβριο ότι χριστιανοί ιερείς φυλακίζονται επειδή αρνούνται να συμμορφωθούν με την ιδεολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ) και ότι η πρόσβαση στη Βίβλο έχει απαγορευθεί. Η ίδια έκθεση αναφέρεται και στις διώξεις εναντίον Θιβετανών Βουδιστών και ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ.

Των Ryan Morgan και Jack Phillips

Με τη συμβολή της Stacy Robinson και πληροφορίες από το Reuters

Τουλάχιστον 20 νεκροί από τον σεισμό των 6,3 Ρίχτερ στο Αφγανιστάν

Ο σεισμός των 6,3 βαθμών Ρίχτερ που έπληξε το Αφγανιστάν το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον είκοσι ανθρώπους, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας της χώρας.

Στις επαρχίες Μπαλχ και Σαμανγκάν «τραυματίστηκαν περίπου 320 συμπολίτες [μας] και σκοτώθηκαν πάνω από είκοσι», δήλωσε ο Σαραφάτ Ζαμάν, εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας της de facto κυβέρνησης των Ταλιμπάν, διευκρινίζοντας πως δεν πρόκειται παρά για έναν προσωρινό απολογισμό, σε βίντεο που διένειμε σε δημοσιογράφους.

Ο σεισμός, που σημειώθηκε λίγο πριν τις 22:30 (ώρα Ελλάδας) στη Χολμ, στην επαρχία Σαμανγκάν, σε μικρή απόσταση από τη Μαζάρ-ι-Σαρίφ, εκτιμάται πως έγινε σε βάθος 28 χιλιομέτρων, σύμφωνα με αναθεωρημένη εκτίμηση του αμερικανικού ινστιτούτου γεωλογικών μελετών (USGS).

Στη Σαμανγκάν, «καταμετρήσαμε πέντε μάρτυρες», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μοχαμαντουλά Χαμάντ, εκπρόσωπος της αφγανικής υπηρεσίας διαχείρισης καταστροφών (ANDMA), κάνοντας επίσης λόγο για 143 τραυματίες. «Η πλειονότητα των τραυματιών επέστρεψε στο σπίτι αφού έλαβε φροντίδα», πρόσθεσε.

Στην Μπαλχ, γειτονική επαρχία, όπου βρίσκεται η μεγάλη πόλη του βορείου Αφγανιστάν, η Μαζάρ-ι-Σαρίφ, νοσοκομείο καταμέτρησε τέσσερις νεκρούς και 120 τραυματίες, σύμφωνα με τον Καμάλ Χαν Ζαντράν, εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας των Ταλιμπάν.

Ο κύριος σεισμός και μετασεισμοί έγιναν αισθητοί τη νύχτα ως την πρωτεύουσα Καμπούλ, σύμφωνα με δημοσιογράφους του AFP που ήταν παρόντες.

Περιοχή υψηλής σεισμικότητας

Ο φονικός σεισμός στο βόρειο Αφγανιστάν επακολούθησε σεισμική δόνηση 6 βαθμών που είχε πλήξει στα τέλη Αυγούστου τις επαρχίες Κουνάρ, Λαγκμάν και Νανγκαρχάρ. Εκείνη η σεισμική δόνηση είχε χαρακτηριστεί η φονικότερη στην πρόσφατη ιστορία του Αφγανιστάν, καθώς στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 2.200 ανθρώπους, άφησε πίσω άλλους 4.000 τραυματίες και κατέστρεψε 7.000 σπίτια, σύμφωνα με τις αρχές των Ταλιμπάν.

Ακολούθησαν πολλές μετασεισμικές δονήσεις και η βοήθεια καθυστέρησε επειδή η πρόσβαση στις πληγείσες περιοχές ήταν δύσκολη. Χτυπήθηκαν ιδίως αγροτικές απομακρυσμένες περιοχές κατά μήκος των συνόρων με το Πακιστάν.

Σύμφωνα με το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) του ΟΗΕ, απαιτούνταν πάνω από 110 εκατομμύρια δολάρια μόνο για την αντίδραση μετά τον σεισμό του Αυγούστου στο ανατολικό Αφγανιστάν, καθώς 221.000 πολίτες βρέθηκαν σε κατάσταση «οξείας ανάγκης» για ανθρωπιστική βοήθεια.

Η χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας πλήττεται συχνά από σεισμούς, ιδιαίτερα στην οροσειρά Χίντου Κους, κοντά στο σημείο συνάντησης της ευρασιατικής με τη ινδική τεκτονική πλάκα.

Από το 1900, στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν έχουν καταγραφεί δώδεκα σεισμικές δονήσεις μεγέθους άνω των 7 βαθμών, σύμφωνα με τον Μπράιαν Μπάπτι, σεισμολόγο του βρετανικού ινστιτούτου γεωλογικών μελετών.

Οι Ταλιμπάν, που ανακατέλαβαν την εξουσία τον Αύγουστο του 2021, βρέθηκαν αντιμέτωποι με αρκετούς καταστροφικούς σεισμούς: ιδίως εκείνον στην επαρχία Χεράτ, στα σύνορα με το Ιράν, το 2023, όταν είχαν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι και είχαν καταστραφεί περισσότερες από 63.000 κατοικίες.

Τα 46 καταστήματα των ΕΛΤΑ που βάζουν «λουκέτο» από σήμερα

Ανακοίνωση εξέδωσε η διοίκηση των Ελληνικών Ταχυδρομείων για τα υποκαταστήματα των οποίων η λειτουργία από σήμερα, Δευτέρα 3 Νοεμβρίου, αναστέλλεται.

Αυτά είναι τα ακόλουθα:

Νομός Αττικής

ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ

ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΑΘΗΝΑΣ

ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ (ΑΘ 171)

ΑΛΙΜΟΥ

ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ (2)(CARREFOUR)

ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ

ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

ΒΟΥΛΑΣ

ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ

ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ

ΓΕΡΑΚΑ

ΔΑΦΝΗΣ

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΘΗΣΕΙΟΥ (ΑΘ 18)

ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Κ. Ε. Μ. Π. ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

ΚΑΛΑΜΑΚΙΟΥ

ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ

ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ

ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ (ΑΘ 49)

ΚΥΨΕΛΗΣ (ΑΘ 13)

ΛΕΝΟΡΜΑΝ

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ (ΑΘ 54)

ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ (ΑΘ 1)

ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ

ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

ΝΙΚΑΙΑΣ

ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ

ΧΟΛΑΡΓΟΥ

Νομός Θεσσαλονίκης

ΒΙ.ΠΕ.Θ.

ΣΥΚΙΩΝ

ΙΩΝΙΑΣ

ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ

ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ (ΘΕΣ 11)

ΠΥΛΑΙΑΣ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΘΕΣ.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗΣ (Θεσ.17)

Νομός Αχαΐας

ΠΑΤΡΑΣ 3

Δωδεκάνησα

ΡΟΔΟΥ 2

Νομός Ιωαννίνων

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 2

Περιφέρεια Κρήτης

ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ

ΧΑΝΙΩΝ (Κ.Δ.)

Ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών, με αφορμή το σχέδιο εξυγίανσης των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ), το οποίο περιλαμβάνει την αναστολή λειτουργίας 204 καταστημάτων πανελλαδικά, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία εκφράζει τη θέση του για την ανάγκη εκσυγχρονισμού του οργανισμού, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία της προσεκτικής αξιολόγησης κάθε σημείου του δικτύου.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι ο Σύλλογος αναγνωρίζει την ανάγκη αναδιοργάνωσης και βιώσιμης αναδιάρθρωσης των ΕΛΤΑ, στο πλαίσιο της προσαρμογής τους στις σύγχρονες απαιτήσεις. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι οι αποφάσεις που αφορούν τη συνέχιση ή μη της λειτουργίας κάθε καταστήματος θα πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά και τοπικά κριτήρια, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες κάθε περιοχής.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο κατάστημα των ΕΛΤΑ επί της οδού Μητροπόλεως, το οποίο, όπως σημειώνεται, εξυπηρετεί σε καθημερινή βάση μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων και πολιτών στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Αθήνας, συμβάλλοντας στην ομαλή λειτουργία της τοπικής αγοράς.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών δηλώνει ότι στηρίζει κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού που αποσκοπεί στη βελτίωση των υπηρεσιών και της βιωσιμότητας των ΕΛΤΑ, ζητώντας ωστόσο την επανεξέταση του σχεδίου, ειδικά ως προς το κατάστημα της Μητροπόλεως, λόγω της σημασίας του για την εμπορική κοινότητα της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η διατήρηση τέτοιων σημείων μπορεί να ενισχύσει, και όχι να αντιστρατεύεται, τους στόχους εξυγίανσης, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση περιοχών με υψηλή οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα.

Τραμπ: Ρωσία και Κίνα κάνουν δοκιμές πυρηνικών όπλων «αλλά δεν μιλάνε γι’ αυτό»

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε σε συνέντευξή του στο CBS, που μεταδόθηκε την Κυριακή, ότι κατά την άποψή του η Ρωσία και η Κίνα πραγματοποιούν δοκιμές πυρηνικών όπλων, αν και δεν παρουσίασε συγκεκριμένα στοιχεία για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του.

Ο Τραμπ δήλωσε πως και οι δύο χώρες κάνουν δοκιμές, «αλλά δεν μιλάνε γι’ αυτό» και πρόσθεσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα προχωρήσουν σε δοκιμές, «όπως κάνουν και άλλες χώρες». Ανέφερε ότι ορισμένες δοκιμές πραγματοποιούνται υπόγεια, σε μεγάλο βάθος, καθιστώντας δύσκολη την ανίχνευσή τους.

Σε ερώτηση για το αν οι ΗΠΑ σκοπεύουν να πυροδοτήσουν πυρηνικές κεφαλές, κάτι που δεν έχει συμβεί από το 1992, ο πρόεδρος δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση· απλά επέμεινε στην απόφαση για τη διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών σε επίπεδο αντίστοιχο με αυτό των άλλων χωρών.

Ο υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, διευκρίνισε στο Fox News ότι οι δοκιμές δεν θα περιλαμβάνουν πυρηνικές εκρήξεις, αλλά θα είναι «μη κρίσιμες εκρήξεις», δηλαδή έλεγχοι εξαρτημάτων προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σωστή γεωμετρία και λειτουργία τους. Τόνισε ότι οι δοκιμές θα γίνονται σε νέα συστήματα χωρίς να προκαλείται πυρηνική έκρηξη.

Οι δηλώσεις του προέδρου προκάλεσαν διεθνές ενδιαφέρον, καθώς το θέμα των πυρηνικών δοκιμών παραμένει ευαίσθητο στο πλαίσιο της παγκόσμιας ασφάλειας. Καμία από τις μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις δεν έχει πραγματοποιήσει επίσημη δοκιμή πυρηνικού όπλου τα τελευταία τριάντα χρόνια, με εξαίρεση τη Βόρεια Κορέα, η οποία έχει πραγματοποιήσει έξι δοκιμές μεταξύ 2006 και 2017. Η Ρωσία δεν έχει προβεί σε δοκιμές από το 1990 και η Κίνα από το 1996. Παράλληλα, αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, συνεχίζουν να πραγματοποιούν δοκιμές φορέων πυρηνικών όπλων, όπως πυραύλων και αεροσκαφών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υπογράψει μεν τη Συνθήκη για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών του 1996 (CTBT), αλλά δεν την έχουν επικυρώσει. Ενδεχόμενη πραγματοποίηση πυρηνικής δοκιμής θα παραβίαζε τους όρους της συνθήκης.

Η εγκληματολογική σκέψη του Αριστοτέλη και η εφαρμογή της για την ερμηνεία της βίας

Ο Αριστοτέλης έζησε το 384 π.Χ. και απεβίωσε το 322 π.Χ. Υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα και δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα έργα του καταπιάνονται με διάφορα θέματα, όπως την πολιτική, την ηθική, την ψυχολογία και τις φυσικές επιστήμες.

Κοινωνικά φαινόμενα όπως αυτά του εγκλήματος και της βίας ανέκαθεν ενδιέφεραν τους κοινωνούς, και αποτελούσαν ιδιαίτερο θέμα συζήτησης για πολλούς φιλοσόφους, του Αριστοτέλη περιλαμβανομένου. Βέβαια, το έργο του Αριστοτέλη δεν είχε ως σκοπό την προσέγγιση της βίας ή του εγκληματικού φαινομένου, γεγονός που πρέπει να διευκρινιστεί από την αρχή.

Θα μπορούσαμε όμως να πούμε ότι εμφανίζεται μία αριστοτελική προσέγγιση της βίας (αν και όχι ολοκληρωμένη), μέσα από τις θέσεις του σχετικά με την Πόλη, το Δίκαιο, τη Δικαιοσύνη, το έγκλημα (για τον Αριστοτέλη το έγκλημα είναι ένα κακό που στρέφεται κατά της κοινωνίας) και τον κοινωνικό έλεγχο του εγκλήματος, τα οποία μας δίνουν τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε έμμεσα τη βία ως κοινωνικό φαινόμενο και ως συστατικό είδος εγκλήματος (βίαια εγκλήματα).

Επίσης, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, σημαντικό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκδηλώνεται η βία, δηλαδή στην «Πόλη». Διότι εκεί αναπτύσσονται τα δικαιώματα της πολιτείας και παράλληλα του πολίτη. Είναι σύνηθες πολλές φορές να εμφανίζονται συγκρούσεις ή και αντικρουόμενες θέσεις ανάμεσα σε αυτά τα δύο. Για τον λόγο αυτό και για την επίτευξη της απαιτούμενης κοινωνικής ευταξίας, έγινε αντιληπτή η ανάγκη για θεσμοθέτηση γραπτών νόμων. Κατά τον Αριστοτέλη, οι νόμοι θα πρέπει να επιδιώκουν την ικανοποίηση του κοινού συμφέροντος και ως εγκλήματα θα πρέπει να χαρακτηρίζονται οι πράξεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική ευταξία.

Η αριστοτελική προσέγγιση επηρέασε πολλούς ερευνητές ακόμα και εκατοντάδες χρόνια μετά, μεταξύ των οποίων τον Τσέζαρε Μπεκκαρία (Cesare Beccaria) και τον Τζέρεμυ Μπένθαμ (Jeremy Bentham) της κλασικής σχολής της εγκληματολογίας, αλλά και τον μεσαιωνικό φιλόσοφο και θεολόγο Θωμά Ακινάτη (Thomas Aquinas), ο οποίος συνδύασε τις αριστοτελικές θεωρίες περί ηθικής με τη Χριστιανική Θεολογία και δημιούργησε τη θεωρία του φυσικού δικαίου.

Η προσέγγιση του Αριστοτέλη εξακολουθεί να ασκεί επιρροή μέχρι και σήμερα. Γίνεται αντιληπτή μέσα από θεωρίες, ενώ σχετίζεται άμεσα με την επανορθωτική δικαιοσύνη.

Η διάκριση των εγκλημάτων και των εγκληματιών

Οι απόψεις του Αριστοτέλη σχετικά με την τριμερή διάκριση των εγκλημάτων μπορούν να εφαρμοστούν και για τη βία. Συγκεκριμένα, διακρίνει τη βία η οποία προκαλείται χωρίς να είναι ψυχολογικά αποδεκτή από τον δράστη σε δύο κατηγορίες: α) του ατυχήματος, όπου η βία δεν είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησης του δράστη ή είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησης του, αλλά δεν θα μπορούσε να την προβλέψει ή να την αποτρέψει ακόμα και εάν ήθελε. Δηλαδή ο δράστης δεν είχε πρόθεση να προκαλέσει βλάβη και ακόμα και με πλήρη λογική θα είχε βγει το ίδιο αποτέλεσμα. β) Του σφάλματος. Σε αυτή την κατηγορία ενώ η πράξη του δράστη είναι εκούσια, ο ίδιος δεν είχε σκοπό-πρόθεση για το αποτέλεσμα της πράξης. Η πράξη γίνεται με άγνοια κάποιων επιμέρους περιστάσεων. Όμως το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί και αποτραπεί.

Κατά τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με την αριστοτέλεια προσέγγιση, γίνεται διάκριση μεταξύ αδικημάτων και κακουργημάτων, ως προς το αν η βίαιη πράξη είναι αντίθετη προς το δίκαιο αντικειμενικά και υποκειμενικά. Δηλαδή αν ο δράστης έχει γνώση τού τι πράττει και το επιθυμεί, αλλά δεν υπάρχει η πρόθεση, τότε η βία εντάσσεται στα αδικήματα, ενώ εάν ο δράστης έχει επίσης και την πρόθεση, εντάσσεται στα κακουργήματα.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η διάκριση των εγκληματιών που κάνει ο Αριστοτέλης. Αναφέρεται στους από πάθος εγκληματίες, στους από συνήθεια, στους ψυχικά ασθενείς, στους υπότροπους, κλπ. Όλα τα παραπάνω είναι ΄τύποι εγκληματιών που μπορούν να διαπράξουν και βίαια εγκλήματα.

Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι οι άνθρωποι είναι λογικά όντα που έχουν ελεύθερη βούληση, άρα είναι υπεύθυνα για τις πράξεις τους. Πίστευε ακόμη ότι η βία πηγάζει από τα πάθη και τις επιθυμίες και οφείλεται στη φιλοδοξία και πλεονεξία των ατόμων. Πίστευε στην πολυπαραγοντικότητα του εγκλήματος (βιολογικοί, ψυχολογικοί, κοινωνικο-πολιτιστικοί παράγοντες) και στη μεταξύ τους αλληλεπίδραση. Τέλος, απέδιδε τη βιαιοπραγία και στην οργή.

Βιβλιογραφία

  1. Βίκυ Βλάχου, Η εξέλιξη των εγκληματολογικών θεωριών για τη βία και την επιθετικότητα, Αθήνα, Νομική βιβλιοθήκη, 2008, σελ. 9-11

Ηλεκτρονικές πηγές

  1. Adam J. McKee, Aristotle’s Influence on Criminology, Doc McKee, , 2025

Η ιστορία της λέξης «πρωτόκολλο» από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα

Η λέξη «πρωτόκολλο» είναι σήμερα γνωστή με πολλές σημασίες: από το βιβλίο καταγραφής εισερχόμενων εγγράφων στις δημόσιες υπηρεσίες μέχρι το σύνολο κανόνων εθιμοτυπίας στη διπλωματία, ακόμη και τα τεχνικά «πρωτόκολλα» στις επιστήμες και την πληροφορική. Ωστόσο, λίγοι γνωρίζουν ότι η λέξη αυτή έχει μια συναρπαστική ιστορία που μας μεταφέρει πίσω στα βυζαντινά χρόνια. Πρόκειται για όρο με βυζαντινή προέλευση, του οποίου η αρχική σημασία και χρήση ήταν πολύ διαφορετική από τις σημερινές. Στο παρόν άρθρο θα εξερευνήσουμε την ετυμολογία και τις απαρχές της λέξης «πρωτόκολλο», θα δούμε πώς χρησιμοποιήθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο – ειδικά στη διοικητική πρακτική και στη συγγραφή εγγράφων – και θα παρακολουθήσουμε τη μετέπειτα εξέλιξη της σημασίας της έως τη σύγχρονη εποχή.

Ετυμολογικές ρίζες και αρχαιότερες χρήσεις

Η λέξη «πρωτόκολλο» αποτελείται από δύο ελληνικές ρίζες: πρῶτος (πρώτος, δηλαδή ο πρώτος) και κόλλα (κόλλα, η κόλλα/κόλλημα). Η αρχική σημασία ανάγεται στα ελληνιστικά χρόνια και σχετίζεται με την κατασκευή των αρχαίων παπύρων. Για να δημιουργηθεί ένας κύλινδρος παπύρου, επιμέρους φύλλα παπύρου κολλούνταν μεταξύ τους στη σειρά – καθένα από αυτά τα κολλημένα φύλλα ονομαζόταν κόλλημα. Το πρώτο φύλλο (κόλλημα) του κυλίνδρου, δηλαδή εκείνο που τύλιγε εξωτερικά όλον τον πάπυρο, ονομάστηκε «πρωτόκολλον». Αυτό το πρώτο τμήμα είχε ξεχωριστό ρόλο: έφερε επάνω του επίσημα στοιχεία πιστοποίησης του εγγράφου, όπως σφραγίδα αυθεντικότητας και την ημερομηνία σύνταξης ή παραγωγής του παπύρου. Με άλλα λόγια, το πρωτόκολλο λειτουργούσε σαν «εξώφυλλο» ή ετικέτα του κυλίνδρου, όπου συνοπτικά καταγράφονταν τα βασικά δεδομένα του περιεχομένου και της γνησιότητας.

Αυτή η πρακτική πιστοποιείται και από τις πηγές της εποχής. Στην ύστερη αρχαιότητα, η λέξη «πρωτόκολλον» εμφανίζεται σε νομικά κείμενα της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με λεξικογραφικές πηγές, το πρωτόκολλο οριζόταν ως «το πρώτο κόλλημα ενός κυλίνδρου παπύρου, που φέρει την επίσημη επικύρωση και την ημερομηνία κατασκευής του παπύρου». Με άλλα λόγια, αποτελούσε το προκαταρκτικό κομμάτι κάθε επίσημου παπύρου όπου αναγράφονταν τα κρίσιμα στοιχεία ταυτοποίησης. Η πρακτική αυτή δεν ήταν απλώς θεωρητική: έχουν διασωθεί παπυρικά τεκμήρια που φέρουν τέτοιου είδους πρωτοκόλλα, αν και είναι συχνά δυσανάγνωστα λόγω της φθοράς.

Το πρωτόκολλο στα χρόνια του Βυζαντίου

Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, η έννοια του πρωτοκόλλου παρέμεινε σημαντική στην διοικητική και τη δικαιοπρακτική πρακτική. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός (6ος αιώνας) μάλιστα εξέδωσε νόμους που ρύθμιζαν ρητώς τη χρήση του πρωτοκόλλου. Ο Ιουστινιανός απαίτησε από τους συμβολαιογράφους (νοτάριους) να επισυνάπτουν πρωτόκολλον στην αρχή κάθε δημόσιου εγγράφου. Το πρωτόκολλο αυτό έπρεπε να περιέχει τον τίτλο ενός υψηλού αξιωματούχου του κράτους (συγκεκριμένα του κόμη των θείων θησαυρών, λατινιστί Comes Sacrarum Largitionum, δηλαδή του αρμόδιου για τα δημόσια οικονομικά) καθώς και την ακριβή ημερομηνία σύνταξης του εγγράφου. Ο νόμος όριζε ότι ολόκληρο το έγγραφο πρέπει να γράφεται πάνω στο ίδιο φύλλο που περιέχει το πρωτόκολλο (ώστε να μην υπάρχει περιθώριο αντικατάστασης ή αποκοπής του πρωτοκόλλου). Η ρύθμιση αυτή αποσκοπούσε στο να αποτρέψει φαινόμενα πλαστογραφίας και απάτης: είχε παρατηρηθεί ότι κάποιοι επιτήδειοι απέκοπταν το πρωτόκολλο ενός παπύρου και το προσάρμοζαν σε άλλο έγγραφο, παρουσιάζοντάς το έτσι ως αυθεντικό. Με τον νέο νόμο, ένα δημόσιο έγγραφο χωρίς το σωστό πρωτόκολλο – ή με ξένο πρωτόκολλο, γραμμένο με διαφορετικό γραφικό χαρακτήρα – θα θεωρούνταν αυτομάτως ύποπτο και άκυρο.

Η επιμονή του κράτους στη χρήση του πρωτοκόλλου δείχνει πόσο κρίσιμο ήταν το πρωτόκολλο για την επίσημη επικύρωση των εγγράφων. Ουσιαστικά, το πρωτόκολλο λειτουργούσε σαν «επιστολή πιστοποίησης»: ένα ενσωματωμένο πιστοποιητικό επάνω στο ίδιο το υλικό του εγγράφου, που διασφάλιζε την ταυτοποίηση, τη χρονολόγηση και το αδιάβλητο του περιεχομένου. Η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη για τα εκεί συντασσόμενα συμβόλαια, αν και φαίνεται ότι εκτός πρωτεύουσας (π.χ. στην Αίγυπτο) η τήρηση του πρωτοκόλλου ήταν κάπως άνιση – ορισμένα τοπικά έγγραφα διέσωζαν πρωτόκολλα, ενώ άλλα όχι. Παρόλα αυτά, η ιδέα του πρωτοκόλλου ως εγγύηση αξιοπιστίας ριζώνει στον βυζαντινό κόσμο.

Το πρωτόκολλο στη βυζαντινή γραμματεία και τα αυτοκρατορικά έγγραφα

Εκτός από τα συμβόλαια και τα νομικά έγγραφα, ο όρος πρωτόκολλο βρήκε θέση και στη γραμματειακή παράδοση του Βυζαντίου. Καθώς σταδιακά τα παπύρινα ειλητάρια (κύλινδροι) έδωσαν τη θέση τους στους περγαμηνούς κώδικες (τα βιβλιοδετημένα χειρόγραφα), το πρωτόκολλο ως έννοια προσαρμόστηκε. Στο πλαίσιο ενός κώδικα, «πρωτόκολλον» άρχισε να σημαίνει το πρώτο φύλλο ενός τόμου – συνήθως μια σελίδα όπου οι Βυζαντινοί γραφείς σημείωναν τα περιεχόμενα του έργου, καθώς και τυχόν διορθώσεις (παροράματα) ή άλλα προλεγόμενα στοιχεία. Με άλλα λόγια, συνέχισε να είναι η εισαγωγική σελίδα που παρείχε πληροφορίες για το σύγγραμμα, αναλογικά με το παπυρικό πρωτόκολλο που έδινε πληροφορίες για τον πάπυρο.

Παράλληλα, στα επίσημα αυτοκρατορικά έγγραφα του Μεσαίωνα – όπως τα περίφημα χρυσόβουλα (αυτοκρατορικά διατάγματα που έφεραν χρυσή σφραγίδα) – βλέπουμε έμπρακτα τη χρήση του πρωτοκόλλου. Το πρωτόκολλο του εγγράφου σε αυτές τις περιπτώσεις αντιστοιχούσε στην κεφαλίδα του κειμένου, η οποία συχνά είχε ιδιαίτερη διακόσμηση και περιελάμβανε τη χρονολόγηση και άλλα διακριτικά στοιχεία. Για παράδειγμα, σε βυζαντινά χρυσόβουλα, η πρώτη αυτή ενότητα του κειμένου έφερε πλήρη χρονολόγηση (μήνα και έτος) και ήταν στολισμένη με καλλιγραφικά ή εικονογραφημένα μοτίβα.

Σε ορισμένα χρυσόβουλα σώζονται μάλιστα μικρογραφίες: στην αρχή του εγγράφου υπάρχει εικονογράφηση με τον αυτοκράτορα και ιερά πρόσωπα, στοιχείο που καθιστά το πρωτόκολλο οπτικά επιβλητικό. Σε αυτή την εναρκτήρια διακοσμημένη σελίδα/ενότητα καταγράφονται και οι επίσημοι τίτλοι του αυτοκράτορα καθώς και οι προσφωνήσεις προς τους παραλήπτες, λειτουργώντας ουσιαστικά ως τελετουργικό προοίμιο του εγγράφου. Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι στη Βυζαντινή αυτοκρατορική αλληλογραφία και διοίκηση, το πρωτόκολλο δεν ήταν απλώς διοικητική λεπτομέρεια αλλά μέρος της φόρμας και της τελετουργίας των εγγράφων – συνδύαζε την πρακτική πληροφορία (ημερομηνία, τίτλοι) με το κύρος της εικονογράφησης και της επίσημης γλώσσας.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η ίδια η λέξη «πρωτόκολλον» απαντά σε βυζαντινά κείμενα ακριβώς με αυτές τις έννοιες. Στην ελληνική γραμματεία της εποχής, αλλά και στις μεταγενέστερες εκκλησιαστικές πρακτικές, ο πρωτοκολλήτης ήταν ο υπεύθυνος που φροντίζει την τήρηση του πρωτοκόλλου (μια πρόγευση της σημερινή «γραμματεία πρωτοκόλλου» στις υπηρεσίες). Η έννοια του πρωτοκόλλου ως πρώτης σελίδας με συνοδευτικές πληροφορίες διατηρήθηκε, ενώ ήδη από την ύστερη αρχαιότητα άρχισε να μεταφορτώνεται σε άλλες γλώσσες λόγω της σημασίας της.

Από το Βυζάντιο στη Δύση: Η λέξη ταξιδεύει

Η λέξη «πρωτόκολλον» δεν περιορίστηκε στα ελληνικά, αλλά τον Μεσαίωνα πέρασε στη λόγια λατινική γλώσσα ως protocollum. Στα μεσαιωνικά λατινικά, ο όρος διατήρησε αρχικά την ίδια βασική σημασία: σήμαινε το πρώτο φύλλο ενός χειρόγραφου τόμου, όπου καταγράφονταν τα περιεχόμενα και τυχόν διορθώσεις. Καθώς το βιβλίο (codex) είχε πλέον αντικαταστήσει τον πάπυρο, το λατινικό protocollum ανταποκρινόταν ακριβώς σε αυτό – στην πρώτη σελίδα ή προμετωπίδα ενός βιβλίου.

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η σημασία διευρύνθηκε και εξελίχθηκε. Το protocollum πέρασε στις ευρωπαϊκές γλώσσες: στην παλαιά γαλλική εμφανίστηκε ως prothocolle και αργότερα protocole. Εκεί απέκτησε νέες αποχρώσεις: σήμανε το αρχικό αντίγραφο ή προσχέδιο ενός εγγράφου, κατ’ επέκταση τα επίσημα πρακτικά μιας συναλλαγής ή συνεδρίασης, καθώς και το βιβλίο καταχωρίσεων εγγράφων. Τελικά, στη νεότερη γαλλική, η λέξη protocole κατέληξε να δηλώνει κυρίως τους κανόνες εθιμοτυπίας (π.χ. το πρωτόκολλο της αυλής ή της διπλωματίας) – ενώ η έννοια του βιβλίου καταχώρισης εγγράφων μεταφέρθηκε σε άλλους όρους (στα γαλλικά λέγεται greffe για τις γραφειοκρατικές υπηρεσίες).

Είναι ενδιαφέρον ότι η νεότερη ελληνική γλώσσα επανέφερε τη λέξη «πρωτόκολλο» με διευρυμένες σημασίες, επηρεασμένη από τη δυτική χρήση. Δηλαδή, αν και η λέξη είναι ελληνική, πολλές από τις σημερινές της σημασίες ήρθαν ως εννοιολογικό δάνειο από τα γαλλικά. Έτσι, το ελληνικό «πρωτόκολλον» στην εποχή της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους (19ος αιώνας) συμπεριέλαβε τις έννοιες του επίσημου πρακτικού συμφωνίας (π.χ. Πρωτόκολλο του Λονδίνου για την ίδρυση του ελληνικού κράτους), του συνόλου κανόνων διπλωματικής εθιμοτυπίας, καθώς και του βιβλίου εισερχομένων-εξερχομένων εγγράφων στις δημόσιες υπηρεσίες. Με άλλα λόγια, η λέξη που ξεκίνησε από έναν βυζαντινό πάπυρο, ταξίδεψε μέσω λατινικών και γαλλικών σε όλη την Ευρώπη, για να επιστρέψει σε εμάς φέρουσα έναν πλούτο νέων, ποικίλων εννοιών.