Δευτέρα, 09 Μαρ, 2026

Αμερικανικές κυρώσεις ωθούν τη Lukoil στη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων στην Carlyle

Η ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία Lukoil συμφώνησε να μεταβιβάσει τα διεθνή της περιουσιακά στοιχεία στην αμερικανική εταιρεία επενδυτικών κεφαλαίων Carlyle Group, υπό το βάρος των κυρώσεων που επέβαλε η κυβέρνηση Τραμπ εις βάρος της εταιρείας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Lukoil, η σχετική συμφωνία υπεγράφη στις 29 Ιανουαρίου, ωστόσο τελεί υπό αιρέσεις, μεταξύ των οποίων η λήψη σχετικών εγκρίσεων από το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC) του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, το οποίο διαχειρίζεται το καθεστώς των κυρώσεων.

Η εταιρεία δεν αποκάλυψε την αξία της συμφωνίας, διευκρίνισε όμως ότι τα περιουσιακά στοιχεία της στο Καζακστάν εξαιρούνται της πώλησης και θα παραμείνουν υπό τον έλεγχό της για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων. Πρόκειται για μη αποκλειστική συμφωνία, με τη Lukoil να δηλώνει ότι θα συνεχίσει διαπραγματεύσεις και με άλλους υποψήφιους αγοραστές.

Στην ανακοίνωσή της, η Lukoil υπογράμμισε: «Η Lukoil International GmbH διατίθεται προς πώληση λόγω των περιοριστικών μέτρων που έχουν υιοθετήσει ορισμένες χώρες κατά της εταιρείας και των θυγατρικών της».

Η Carlyle Group ανέφερε από την πλευρά της ότι, σε περίπτωση ολοκλήρωσης της εξαγοράς της Lukoil International, «προτεραιότητά μας θα είναι να διασφαλίσουμε τη συνέχεια της λειτουργίας, τη διατήρηση των θέσεων εργασίας, τη σταθεροποίηση του χαρτοφυλακίου και τη στήριξη της ασφαλούς και αξιόπιστης λειτουργίας σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία, αξιοποιώντας την εξειδικευμένη εποπτεία και τη διεθνή λειτουργική εμπειρία μας». Η Carlyle διευκρίνισε επίσης ότι η συναλλαγή παραμένει υπό τον όρο της ολοκλήρωσης του οικονομικού και νομικού ελέγχου (due diligence), αλλά και της χορήγησης των απαραίτητων κανονιστικών εγκρίσεων.

Το Κρεμλίνο απέφυγε να σχολιάσει ευθέως τη συμφωνία, χαρακτηρίζοντάς την «επιχειρηματική υπόθεση», επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι δυτικές κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας είναι παράνομες. Όπως δήλωσε με άτυπη τοποθέτησή του ο εκπρόσωπος Ντμίτρι Πεσκόφ, «για εμάς το σημαντικότερο είναι να διασφαλιστούν και να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα της ρωσικής εταιρείας».

Η Lukoil είχε ανακοινώσει στις 27 Οκτωβρίου 2025 την πρόθεσή της να αποεπενδύσει από τα διεθνή της περιουσιακά στοιχεία, έπειτα από το νέο κύμα κυρώσεων που επέβαλε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σε βάρος της Lukoil και της Rosneft, των δύο μεγαλύτερων ενεργειακών ομίλων της Ρωσίας.

Οι κυρώσεις εντάχθηκαν στη στρατηγική πίεσης των ΗΠΑ, με στόχο τον τερματισμό των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία. Επρόκειτο για τα πρώτα εκτεταμένα οικονομικά μέτρα κατά της Μόσχας μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο για τη δεύτερη θητεία του.

«Απλώς αισθάνθηκα πως ήρθε η ώρα. Πρόκειται για εξαιρετικά αυστηρές κυρώσεις. Ελπίζουμε να μην διαρκέσουν πολύ, ελπίζουμε ότι ο πόλεμος θα λήξει», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, στις 22 Οκτωβρίου 2025, κατά τη διάρκεια συνάντησής του με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούττε.

Εγκαταστάσεις της Lukoil στο Κραφτσόφσκογιε, στη Βαλτική Θάλασσα. Ρωσία, 16 Σεπτεμβρίου 2021. (Vitaly Nevar/Reuters)

 

Η Lukoil και η Rosneft αντιπροσωπεύουν μαζί πάνω από το ήμισυ των εξαγωγών ρωσικού αργού πετρελαίου. Οι κυρώσεις περιπλέκουν τις δραστηριότητές τους εκτός Ρωσίας και εγκυμονούν τον κίνδυνο επιβολής δευτερογενών κυρώσεων σε ξένες τράπεζες και εταιρείες που εξακολουθούν να συναλλάσσονται με τις εν λόγω εταιρείες.

Τα μέτρα αυτά επηρεάζουν άμεσα τις εισροές εσόδων στον ρωσικό κρατικό προϋπολογισμό, καθώς τα έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο καλύπτουν σχεδόν το ένα τρίτο του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού της Μόσχας, χρηματοδοτώντας, μεταξύ άλλων, και τις αμυντικές δαπάνες.

Το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC) έχει δώσει προθεσμία στη Lukoil έως τις 28 Φεβρουαρίου για να ολοκληρώσει τη διαδικασία αποεπένδυσης των διεθνών της δραστηριοτήτων.

Με τη συμβολή του Tom Ozimec και πληροφορίες από το Reuters

Μεγάλη νίκη Τζόκοβιτς επί του Σίνερ — Στον τελικό με Αλκαράθ

Άφωνος… δήλωσε ο Νόβακ Τζόκοβιτς μετά την εκπληκτική νίκη του επί του Γιάννικ Σίνερ (3-6, 6-3, 4-6, 6-4, 6-4) στους ημιτελικούς του Australian Open, που τον οδήγησε στον τελικό (1/2) απέναντι στον Κάρλος Αλκαράθ.

«Είμαι άφωνος. Θεέ μου… είναι σουρεαλιστικό. Παίζοντας για τέσσερις ώρες, είναι σχεδόν 2 π.μ. (σ.σ. τοπική ώρα). Το 2012, έπαιξα τον Ράφα (Ναδάλ, νίκη [5-7, 6-4, 6-2, 6-7 (5), 7-5]) στον τελικό για σχεδόν έξι ώρες. Αλλά το επίπεδο έντασης και η ποιότητα του τένις ήταν εξαιρετικά υψηλά. Ήξερα ότι μόνο έτσι είχα κάποια πιθανότητα να τον κερδίσω σήμερα», είπε ο Σέρβος πρωταθλητής.

«Με είχε κερδίσει στους τελευταίους πέντε αγώνες. Είχε τον αριθμό του τηλεφώνου μου. Έπρεπε να τον αλλάξω απόψε. Αλλά πέρα από τα αστεία, τον ευχαρίστησα στο φιλέ που μου έδωσε τουλάχιστον μια ευκαιρία τα τελευταία δύο χρόνια. Τον σέβομαι απεριόριστα. Απίστευτος παίκτης, σε σπρώχνει στα απόλυτα όριά σου, κάτι που έκανε και απόψε με εμένα. Αξίζει ένα τεράστιο χειροκρότημα για την απόδοσή του».

Σχετικά  με την ατμόσφαιρα, τόνισε: «Λατρεύω την παθιασμένη μας σχέση. Κάθε χρόνο είναι κάτι διαφορετικό. Απόψε, ήταν μια από τις καλύτερες ατμόσφαιρες που έχω βιώσει ποτέ όσον αφορά την υποστήριξη στο Australian Open».

Και για τον αγώνα του με τον Κάρλος Αλκαράθ, είπε:  «Είδα τον Κάρλος (Αλκαράθ) μετά τον αγώνα του. Μου είπε ότι λυπάται που καθυστέρησε την έναρξη του αγώνα μου, ότι ήταν ώρα να πάω για ύπνο, επειδή είμαι μεγάλος. Ανυπομονώ να τον ξαναδώ σε δύο μέρες. Παίζω με το Νο1 στον κόσμο, ελπίζω να έχω αρκετή ενέργεια για να τον ανταγωνιστώ».

Του Α. Βαζογιάννη

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη: Ένα φωτεινό κύτταρο γνώσης, παιδείας και πολιτισμού

Η πολυετής δράση του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη τιμήθηκε στην εκπνοή του 2025 με Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, κατά την Πανηγυρική Συνεδρία που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2025 στο Μέγαρο της Ακαδημίας. Συγκεκριμένα, στο Ίδρυμα απονεμήθηκε Βραβείο από τη Γ΄ Τάξη των Ηθικών και Κοινωνικών Επιστήμων για τη μεγάλη και συνεχή προσφορά του στους τομείς του Πολιτισμού και της Παιδείας, στη χώρα μας, αλλά και διεθνώς.

Το Βραβείο παρέλαβε από τον πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών, κο Μιχάλη Τιβέριο, η διευθύντρια Ακαδημαϊκών Υποθέσεων του Ιδρύματος κα Καλή Παγουλάτου-Κυπαρίσση.

Η κα Καλή Παγουλάτου-Κυπαρίσση παραλαμβάνει το Βραβείο της Ακαδημίας από τον κο Μιχάλη Τιβέριο, πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών. Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2025. (Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη)

 

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη συστάθηκε την άνοιξη του 2007 με Προεδρικό Διάταγμα και τις υπογραφές των υπουργείων Πολιτισμού, Παιδείας, Ναυτιλίας και Οικονομίας. Ιδρυτές του ο Πάνος Λασκαρίδης και η εκλιπούσα σύζυγός του, Μαριλένα, η οποία απεβίωσε το 2015.

Το έργο του βασίζεται σε τρεις πυλώνες: Πολιτισμός, Παιδεία και Ναυτιλιακά Θέματα, οι οποίοι αποτελούν την αφετηρία για τον σχεδιασμό των δράσεων του Ιδρύματος. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαλέξεις, συνέδρια, εργαστήρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και σεμινάρια, που καλύπτουν όλο το φάσμα των Γραμμάτων, των Τεχνών και των Επιστημών, καθώς και την ανάπτυξη προγραμμάτων και εφαρμογών στον τομέα των ψηφιακών ανθρωπιστικών επιστημών και συνεργασίες με ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες και άλλους πολιτιστικούς φορείς.

Ιστορική Βιβλιοθήκη 

Τμήμα της Ιστορικής Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη. (Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη)

 

Η Ιστορική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος, η οποία αριθμεί περίπου 600.000 τίτλους, συλλέγει, διαφυλάσσει και αναδεικνύει τις βιβλιοθήκες και τα αρχεία επιφανών προσωπικοτήτων της λογοτεχνίας, των τεχνών και των επιστημών. Περιέχει περισσότερες από εκατό επώνυμες συλλογές, σε ευρύ φάσμα βιβλιογραφίας, κυρίως ελληνικού ενδιαφέροντος, με στόχο την προσβασιμότητα τόσο σε ερευνητές όσο και στο ευρύ κοινό. Τα πρώιμα έντυπα βιβλία της, τα 164 αρχέτυπα και άλλο σπάνιο υλικό που διαθέτει, μαρτυρούν τη μοναδικότητα των συλλογών της.

Το Ίδρυμα πραγματοποιεί εκδόσεις έργων που σχετίζονται με το υλικό των βιβλιοθηκών και συλλογών του. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί είκοσι εννέα (29) βιβλία που καλύπτουν θέματα ιστορίας, λογοτεχνίας, ναυτιλίας, πολιτισμού και τέχνης.

Συλλογές και μόνιμες εκθέσεις 

Στο κτίριο της Ιστορικής Βιβλιοθήκης φιλοξενούνται μόνιμα: η Ναυτική Συλλογή, μέρος της οποίας αποτελούν οι Συλλογές του Ναυάρχου Νέλσον και Κόδρινγκτον, με προσωπικά αντικείμενα, αλληλογραφία και ημερολόγια πλοίων, καθώς και η έκθεση «Πίστη και Τέχνη» με επιλεγμένες μεταβυζαντινές εικόνες από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, από τη Συλλογή Αιμίλιου Βελιμέζη, δωρεά των οικογενειών Μαργαρίτη και Μακρή.

Τμήμα της Ναυτικής Συλλογής του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη. (Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη)

 

Αντίστοιχα στο κτίριο της διοίκησης επί των οδών Πραξιτέλους και Μπουμπουλίνας φιλοξενούνται οι μόνιμες εκθέσεις με έργα των ζωγράφων Δημήτρη Περδικίδη (1922-1989) και Βάλια Σεμερτζίδη (1911-1983).

Ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες 

Στον τομέα των Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών, το Ίδρυμα είναι παρόν με καινοτόμα ερευνητικά προγράμματα και τεχνολογικά προϊόντα, καθώς και με τη συνεχή συντήρηση και ανανέωση των υφιστάμενων ψηφιακών εφαρμογών του. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει σε ορισμένα σημαντικά έργα:

Travelogues: Ιστότοπος με περισσότερες από 20.000 εικόνες από δημοσιεύσεις περιηγητών (15ος-19ος αιώνας), επιστημονικά τεκμηριωμένες στα ελληνικά, αγγλικά και τουρκικά, που περιμένουν κάθε επισκέπτη να τις ανακαλύψει.

TravelTrails: Ψηφιακή βάση δεδομένων, διαθέσιμη στα ελληνικά, αγγλικά και τουρκικά, που παρουσιάζει τα κείμενα περιηγητών που ταξίδεψαν στην Ανατολική Μεσόγειο από τις αρχές του 16ου αιώνα έως το 1830. Πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη της ASCSA.

ToposText: Ιστότοπος και εφαρμογή για κινητές συσκευές Apple & Android, διαθέσιμη στα αρχαία ελληνικά και αγγλικά, που προσφέρει σε κάθε χρήστη ένα διαδραστικό ταξίδι μέσα από έναν χάρτη και τα κείμενα της ελληνικής και λατινικής γραμματείας.

Map-inc: Ένα ψηφιακό εργαλείο που απεικονίζει τη διασπορά των αρχέτυπων βιβλίων (έντυπα βιβλία του 15ου αιώνα) στις ελληνικές βιβλιοθήκες. Διαθέσιμο στα ελληνικά και τα αγγλικά, σκοπός του είναι να βοηθήσει στην έρευνα για την ιστορία του βιβλίου και ιδιαίτερα στην έρευνα προέλευσης στην Ελλάδα από τον 16ο αιώνα και μετά.

Κάποια από τα αρχεία του Ιδρύματος έχουν ψηφιοποιηθεί και διατίθενται για μελέτη και έρευνα διαδικτυακά. Πρόσφατα εντάχθηκε το αρχείο ελληνικού ενδιαφέροντος του Ναυάρχου Τόμας Κόχραν, που παρουσιάστηκε τον Δεκέμβριο 2025 επί του ΠΝΜ Θ/Κ Γεώργιος Αβέρωφ παρουσίᾳ των απογόνων των ναυάρχων Κόχραν και Κόδριγκτον.

Δανειστική Βιβλιοθήκη

Στο Ίδρυμα λειτουργεί επίσης η Δανειστική Βιβλιοθήκη «Καίτη Λασκαρίδη» η οποία αποτελεί σημείο συνάντησης για τους κατοίκους της πόλης, με περισσότερα από 100.000 βιβλία που καλύπτουν όλους τους τομείς της γνώσης. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, στον πολυχρηστικό χώρο της Δανειστικής Βιβλιοθήκης πραγματοποιούνται δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες.

Τον Μάρτιο του 2025, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη και ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου «Greek IBBY- Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου» (ΚΕΠΒ), υπέγραψαν συμφωνητικό συνεργασίας με σκοπό την προώθηση και καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας, μέσα από διάφορες δράσεις για το παιδικό και εφηβικό βιβλίο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας, το ΚΕΠΒ παραχωρεί στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη για είκοσι (20) έτη, για φιλοξενία και λειτουργία, τη Βιβλιοθήκη του, η οποία θα φιλοξενείται σε χώρο της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος, με σκοπό τον δανεισμό και τη μελέτη των βιβλίων του. Παράλληλα, θα συνδιοργανώνονται εκδηλώσεις, ημερίδες και δράσεις. Τέλος, θα επαναλειτουργήσει και θα αναβαθμιστεί ο διαδικτυακός τόπος «Ομάδα Θαυμαστών Βιβλίων» (Book Fun Club) του Κέντρου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Ελληνικό Παράρτημα της ΙΒΒΥ – International Board on Books for Young People) από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Η Κατερίνα Λασκαρίδη. (Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη)

 

Εκπαίδευση

Στον τομέα της εκπαίδευσης, το Ίδρυμα δραστηριοποιείται με πολλούς τρόπους. Για τους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διοργανώνει επιμορφωτικά προγράμματα και διαγωνισμούς σε πεδία όπως η λογοτεχνία, η μουσική, η ιστορία, τα εικαστικά, το θέατρο, αλλά και οι φυσικές επιστήμες, η τεχνητή νοημοσύνη και η ψυχολογία. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα προσφέρονται σε όλους τους μαθητές δωρεάν, ενώ μέσω των διαγωνισμών προσφέρονται υποτροφίες — συγκεκριμένα για σπουδές βιολιού στο εξωτερικό για την απόκτηση πτυχίου ή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών (Πανελλήνιος Διαγωνισμός – Υποτροφία Ισμήνης Κάρτερ).

Επιπλέον, το Ίδρυμα υποστηρίζει τη λειτουργία της Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών «Μαριλένα Λασκαρίδη» στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και χρηματοδοτεί υποτροφίες και υποτροφίες αυτής της Έδρας.

Στον τομέα της ψυχικής υγείας παρέχει συστηματική εκπαίδευση σε εκπαιδευτικούς για τη διαχείριση μαθητών με αυτισμό και προβλήματα συμπεριφοράς στην τάξη, καθώς και προγράμματα για την πρόληψη της κακοποίησης παιδιών, που στοχεύουν στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων της σχολικής κοινότητας, μέσω γνώσεων και στρατηγικών, ώστε οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να αναγνωρίζουν, να αντιδρούν και να αντιμετωπίζουν φαινόμενα κακοποίησης.

Το πρόγραμμα «Synergy» στοχεύει στην ενίσχυση των δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών, στην ανάπτυξη του καλού, στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο ο εκπαιδευτικός βλέπει τη συμπεριφορά των μαθητών και στη μείωση του άγχους του παιδιού και των ανθρώπων γύρω του, με στόχο τη δημιουργία σχολείων που προωθούν την ένταξη και αναπτύσσουν τα δυνατά σημεία των μαθητών.

Το πρόγραμμα «Μετασχηματισμός της εκπαίδευσης για τον αυτισμό» χρησιμοποιεί συμμετοχική και συνεργατική μεθοδολογία με έμφαση στη συν-δημιουργία γνώσης.

Το πρόγραμμα «Διαμεσολάβηση μεταξύ συνομηλίκων», εγκεκριμένο στο σύνολό του από το υπουργείο Παιδείας, υλοποιείται από ψυχολόγους-εταίρους του Ιδρύματος, οι οποίοι υποστηρίζουν την εφαρμογή του προγράμματος και συνεργάζονται με τους εκπαιδευτικούς που αναλαμβάνουν την εφαρμογή σε κάθε σχολείο. Τα προγράμματα διαμεσολάβησης μεταξύ συνομηλίκων βασίζονται στην ιδέα της εκπαίδευσης μαθητών με στόχο τη λειτουργία τους στο σχολείο ως συμβούλων και ως διαμεσολαβητών στην επίλυση συγκρούσεων μεταξύ άλλων μαθητών.

Τέλος, από το 2016 χρηματοδοτεί ακαδημαϊκή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά του Πεκίνου, στο πλαίσιο της οποίας καθηγητές από ελληνικά πανεπιστήμια διδάσκουν εκεί, ενώ φοιτητές του κινεζικού πανεπιστημίου επισκέπτονται ελληνικά πανεπιστήμια ως υπότροφοι Λασκαρίδη.

Άλλες δράσεις

Εκτός από τις βιβλιοθήκες, τη Ναυτική Συλλογή και τα εκπαιδευτικά του προγράμματα, το Ίδρυμα διαχέει τη δράση του σε πλείστους άλλους τομείς, που αφορούν την Ελλάδα, τον πολιτισμό αλλά και την κοινωνία.

Στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Χρηματοδοτούμενων Προγραμμάτων που αναλαμβάνει, ολοκλήρωσε πρόσφατα έργο για τις ελληνικές θάλασσες και τον ρόλο τους στον πολιτισμό με τίτλο «Από το Αιγαίο στο Ιόνιο Μια θάλασσα γνώσης». Τα πολύπλευρα προϊόντα του έργου — εκθέσεις, εκπαιδευτικές εφαρμογές, παιχνίδια και βίντεο — προσφέρονται σε φοιτητές, ακαδημαϊκούς και το ευρύ κοινό και υπόσχονται πρόσβαση και ευχάριστη περιήγηση.

Για το περιβάλλον, δημιουργήθηκε και λειτουργεί υπό την αιγίδα του το BlueCycle, ένα πρόγραμμα γαλάζιας και κυκλικής οικονομίας, με στόχο την αξιοποίηση πλαστικών που προέρχονται κυρίως από την αλιεία και τη ναυτιλία.

Η κοινωνική προσφορά του Ιδρύματος προς την κοινωνία παίρνει και πιο πρακτικές μορφές, από την παροχή υλικής βοήθειας κατά τη διάρκεια κρίσεων (οικονομική κρίση, πανδημία, πυρκαγιές, κ.ά.) έως δωρεές προς το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα, και την υποστήριξη της ενάλιας αρχαιολογίας.

Σχεδιάζοντας το μέλλον

Στα άμεσα σχέδια του Ιδρύματος περιλαμβάνονται και βρίσκονται σε εξέλιξη τα εξής:

Μέχρι το 2027, το Ίδρυμα αναμένεται να ολοκληρώσει ένα έργο που επιτελεί σε συμφωνία με την Ελληνική Επιτροπή Στρατιωτικής Ιστορίας. Πρόκειται για τη δημιουργία από το Ίδρυμα μιας ψηφιακής πλατφόρμας μέσω της οποίας θα παρουσιάζονται τα Πολεμικά Γεγονότα του Έθνους με τη μορφή επετειολογίου–χρονολογίου εμπλουτισμένου με φωτογραφίες από ιστορικά τεκμήρια (επιστολές-έγγραφα, φωτογραφίες και αποσπάσματα ταινιών). Πολυμεσικό υλικό λαμβάνεται από τις Υπηρεσίες Ιστορίας των Επιτελείων και από το Πολεμικό Μουσείο.

Έχοντας αποκτήσει πρόσφτα το αρχείο του Ναυάρχου Κόδριγκτον (Codrington), που καλύπτει την περίοδο που ήταν αρχηγός του Βρετανικού Στόλου της Μεσογείου, και εν όψει της συμπλήρωσης 200 ετών από τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, το Ίδρυμα έχει υποβάλει πρόταση χρηματοδότησης ΕΣΠΑ για την ψηφιοποίηση και ανάδειξη του αρχείου αυτού καθώς και τη δημιουργία τρισδιάστατης εφαρμογής εμβύθισης (immersive reality).

Η στήριξη της έδρας Νεοελληνικών Σπουδών Μαριλένας Λασκαρίδη στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Διεθνών Σπουδών της Σαγκάης θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια, όπως και η στήριξη του Ελληνικού Παραρτήματος της ΙΒΒΥ (International Board on Books for Young People).

«Μπριγκάντα»: Οκτώ χρόνια γεύσεων, φιλοξενίας και αυθεντικότητας στην Πεύκη

Μια μυρωδιά από σπιτικό φαγητό, πιάτα που αχνίζουν και ιστορίες που σερβίρονται μαζί με το κρασί. Έτσι σε υποδέχεται η «Μπριγκάντα» στην Πεύκη, ένα μέρος που εδώ και οκτώ χρόνια έχει καταφέρει να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από ένα εστιατόριο: ένας χώρος γεμάτος γεύσεις, αγάπη και φιλοξενία.

Carpeze / «Μπριγκάντα»

 

«Στην Μπριγκάντα δίνουμε μια τίμια πρόταση», λέει η Αναστασία Ζαγκοπούλου, η γυναίκα πίσω από το μαγαζί. «Θέλουμε κάθε επισκέπτης να νιώθει πως απολαμβάνει φαγητό φτιαγμένο με μεράκι, όπως θα το έτρωγε στο σπίτι του, αλλά με τη φροντίδα και τη δεξιοτεχνία της ομάδας μας». Κι ίσως εδώ να βρίσκεται το μυστικό. Γιατί το όνομα «Μπριγκάντα» σημαίνει ταξιαρχία, και στη γαστρονομία είναι η ομάδα του σεφ που δουλεύει συντονισμένα, με πειθαρχία και πάθος για το καλύτερο αποτέλεσμα. «Αυτό είναι και το πνεύμα του μαγαζιού μας… μια ομάδα που λειτουργεί σαν ταξιαρχία, με κοινό στόχο την απόλυτη ικανοποίηση του πελάτη», συμπληρώνει η ίδια.

Αναστασία Ζαγκοπούλου / «Μπριγκάντα»

 

Η Αναστασία Ζαγκοπούλου μαγειρεύει όπως θα μαγείρευε για τους δικούς της ανθρώπους. Με τη φροντίδα, τη φαντασία και την απλότητα που κάνει κάθε πιάτο να θυμίζει παιδική ανάμνηση. «Όποιος επισκέπτεται την Μπριγκάντα θα φάει σπιτικό φαγητό. Θέλουμε οι γεύσεις μας να ξυπνούν αναμνήσεις και να προσφέρουν μια αληθινή εμπειρία απόλαυσης», λέει με ένα χαμόγελο που φανερώνει την αγάπη για τη δουλειά της.

Παστουρμαδοπιτάκια / «Μπριγκάντα»

 

Στο τραπέζι έρχονται τα κολοκυθάκια sticks με τη σπιτική σκορδομαγιονέζα, τραγανά και ανάλαφρα. Δίπλα, η σαλάτα που φέρει το όνομα του μαγαζιού, η «Μπριγκάντα», με iceberg, baby ρόκα, βαλεριάνα, σπανάκι, μανούρι, καρύδι, αποξηραμένο σύκο και βινεγκρέτ μελιού, όλα σε τέλεια ισορροπία.

Κολοκύθια στικ / «Μπριγκάντα»

 

Οι λουκουμάδες φέτας τηγανισμένοι σε κουρκούτι, με βινεγκρέτ ροδιού και φιστίκι Αιγίνης, είναι το τραγανό μυστικό της κουζίνας, ενώ το καραμελωμένο κότσι που σιγοψήνεται για τέσσερις ώρες και το ψαρονέφρι με σάλτσα σόγιας και μανιτάρια, σερβιρισμένο με σπιτικό πουρέ πατάτας, αποδεικνύουν πως η υπομονή είναι το πιο νόστιμο συστατικό.

Λουκουμάδες φέτας / «Μπριγκάντα»

 

Κότσι χοιρινό / «Μπριγκάντα»

 

Κι αν αγαπάτε τα κρέατα, οι επιλογές σε Rib eye, πικάνια, tomahawk, μοσχαρίσιες και χοιρινές μπριζόλες θα σας πείσουν πως εδώ το ψήσιμο είναι τέχνη. Όλα μαριναρισμένα με ξεχωριστό τρόπο, όλα σερβιρισμένα με φρεσκοκομμένες πατάτες, όπως στο σπίτι.

Rib eye / «Μπριγκάντα»

 

Κι όταν έρθει η ώρα του γλυκού, η κουζίνα σε προσκαλεί να αφεθείς. Το τσοκ γκιουζέλ με βάση κανταΐφι και βελούδινη κρέμα και το σουφλέ σοκολάτας κλείνουν το γεύμα με τη γλύκα που αξίζει σε κάθε όμορφη στιγμή.

Η «Μπριγκάντα» είναι από εκείνα τα μέρη που δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια για να ξεχωρίσουν. Το καταλαβαίνεις από την ευγένεια του προσωπικού, από τη ζεστασιά του χώρου, από το πώς όλα μοιάζουν φτιαγμένα με έναν και μόνο σκοπό: να περάσεις όμορφα.

Διεύθυνση: Αθανασίου Διάκου 12, Πεύκη
Τηλ.: 213 0992 000

Social media:
facebook.com/BrigandaSoulfulTaste/?locale=el_GR

instagram.com/brigandasoulfultaste

Ο Τραμπ επιλέγει τον Κέβιν Γουόρς για νέο πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε στις 30 Ιανουαρίου ότι ο πρώην διοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed) των ΗΠΑ Κέβιν Γουόρς (Kevin Warsh) θα αναλάβει την ηγεσία της κεντρικής τράπεζας της χώρας.

Αν και ο νέος πρόεδρος της Fed θα διαθέτει μόνο μία ψήφο, ο Τραμπ εκτίμησε ότι και άλλα στελέχη θα αλλάξουν στάση και θα στηρίξουν τη μείωση των επιτοκίων. Όπως ανέφερε σε δημοσιογράφους κατά την πρεμιέρα της ταινίας «Melania», που είναι αφιερωμένη στην πρώτη κυρία Μελάνια Τραμπ, ο πρόεδρος δήλωσε ότι, εφόσον υπάρχει σεβασμός προς τον επικεφαλής της Fed —σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τον σημερινό πρόεδρο της τράπεζας— οι υπόλοιποι αξιωματούχοι θα ευθυγραμμιστούν πλήρως με αυτή την κατεύθυνση.

Ο Κέβιν Γουόρς διετέλεσε ειδικός βοηθός του προέδρου για θέματα οικονομικής πολιτικής κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπους, από το 2002 έως το 2006, ενώ υπήρξε και εκτελεστικός γραμματέας του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου.

Ο Γουόρς, ο οποίος θεωρείται υποστηρικτής της σκληρής νομισματικής γραμμής, διορίστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας τον Ιανουάριο του 2006 και υπηρέτησε υπό τον τότε πρόεδρο της Fed, Μπεν Μπερνάνκι (Ben Bernanke). Παραιτήθηκε από τη θέση του στις αρχές του 2011. Ήταν επίσης μία από τις βασικές επιλογές του Τραμπ για την προεδρία της Fed κατά την πρώτη προεδρική του θητεία, πριν τελικά επιλεγεί ο Τζερόμ Πάουελ.

Η διαδικασία αναζήτησης αντικαταστάτη του Πάουελ ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο με 11 υποψηφίους. Η λίστα περιορίστηκε σταδιακά σε λίγους επικρατέστερους, με τους τέσσερις τελικούς να είναι ο Κέβιν Γουόρς, ο διευθυντής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου Κέβιν Χάσσετ (Kevin Hassett), ο επικεφαλής στέλεχος της BlackRock Ρικ Ρίντερ (Rick Rieder) και ο διοικητής της Fed Κρίστοφερ Γουόλερ (Christopher Waller).

Για εβδομάδες, οι αγορές προβλέψεων θεωρούσαν σχεδόν βέβαιο ότι ο Χάσσετ θα οριζόταν διάδοχος του Πάουελ. Ωστόσο, ο Γουόρς βρέθηκε αιφνιδιαστικά στην κορυφή όταν ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα μπορούσε να αποδεσμεύσει τον Χάσσετ από τον Λευκό Οίκο. Στη συνέχεια, έπειτα από κολακευτικά σχόλια του προέδρου για τον έμπειρο παράγοντα της Wall Street στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ο Ρίντερ πέρασε προσωρινά στην πρώτη θέση των εκτιμήσεων. Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ γνωστοποίησε στον Τύπο ότι θα ανακοίνωνε την επιλογή του στις 30 Ιανουαρίου, ο Γουόρς κατέστη το αδιαφιλονίκητο φαβορί.

Ο Γουόρς έχει εκφράσει τη στήριξή του στην οικονομική ατζέντα της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η Fed θα πρέπει να μειώσει τα επιτόκια και να περιορίσει το μέγεθος του ισολογισμού της. Οι υπεύθυνοι χάραξης νομισματικής πολιτικής ψήφισαν με 10 ψήφους υπέρ και 2 κατά στη συνεδρίαση της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς τον Ιανουάριο, αποφασίζοντας να διατηρήσουν τα επιτόκια αμετάβλητα στο εύρος 3,5% έως 3,75%. Παράλληλα, η Fed έχει μειώσει τον ισολογισμό της, αν και διέκοψε τον κύκλο ποσοτικής σύσφιγξης στα τέλη του περασμένου έτους.

Επιπλέον, ο Γουόρς έχει ταχθεί υπέρ της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων τόσο σε επίπεδο πολιτικής όσο και σε επίπεδο προσωπικού στο ίδρυμα, το οποίο λειτουργεί εδώ και 113 χρόνια. Σε συνέντευξή του στο CNBC και την εκπομπή «Squawk Box» στις 17 Ιουλίου, είχε ζητήσει σαρωτικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της Fed, φτάνοντας στο σημείο να προτείνει ακόμη και μια συμμαχία πολιτικής με το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Σύμφωνα με όσα δήλωσε τότε, υποστήριξε ότι απαιτείται αλλαγή καθεστώτος στη χάραξη πολιτικής, εκτιμώντας ότι το έλλειμμα αξιοπιστίας βαρύνει τα σημερινά στελέχη της Fed.

Ο Τζερόμ Πάουελ έχει διαφωνήσει με τις απόψεις ότι η Fed χρειάζεται ριζική αναμόρφωση του μηχανισμού λήψης αποφάσεων. Μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου μετά τη συνεδρίαση της 28ης Ιανουαρίου, ανέφερε ότι η συγκεκριμένη ιδέα δεν έχει λογική βάση. Όπως εξήγησε, εάν το ζήτημα αφορά τη χρήση καλύτερων οικονομικών μοντέλων, η Fed είναι ανοιχτή σε αυτά και αναζητά διαρκώς τρόπους βελτίωσης, τονίζοντας παράλληλα ότι η τράπεζα βρίσκεται ήδη σε επαφή με όποιον ασχολείται με την οικονομική μοντελοποίηση.

Η θητεία του σημερινού επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας λήγει τον Μάιο, ωστόσο ο Πάουελ θα διατηρήσει τη θέση του στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας έως τον Ιανουάριο του 2028.

Ουκρανία: Εκατομμύρια στρέμματα υπό τον έλεγχο ολιγαρχών

Στην Ουκρανία, ορισμένες αγροβιομηχανικές αυτοκρατορίες και οι ιδιοκτήτες τους, συχνά κοντά σε διεθνείς χρηματοοικονομικούς κύκλους, ελέγχουν πλέον εκατομμύρια στρέμματα εύφορης γης αφιερωμένης στη γεωργία. Πίσω από αυτές τις αδιαφανείς εταιρικές δομές, έκθεση του The Oakland Institute περιγράφει ένα τοπίο που κυριαρχείται από μια χούφτα ολιγαρχών, υπεράκτιων εταιρειών και μεγάλων ξένων επενδυτών.

Σε λίγες δεκαετίες, η γη, που άλλοτε ανήκε στο κράτος, μετατράπηκε σε στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο, αντικείμενο διεκδίκησης ανάμεσα στις τοπικές ελίτ και το διεθνές κεφάλαιο. Όμιλοι όπως οι Kernel, UkrLandFarming, MHP ή Astarta διαχειρίζονται σήμερα μεγάλες εκτάσεις, προσανατολισμένες στις εξαγωγές σιτηρών, σπορέλαιων ή προϊόντων πουλερικών, ενώ οι μικροκαλλιεργητές μοιράζονται το υπόλοιπο της επικράτειας.

Συγκέντρωση εκατομμυρίων στρεμμάτων

Σύμφωνα με το The Oakland Institute, σημαντικό μέρος της ουκρανικής γεωργικής γης βρίσκεται στα χέρια ολιγαρχών και ξένων αγροβιομηχανιών. Η έκθεση αναφέρει περίπου 43 εκατομμύρια στρέμματα που αξιοποιούνται στη βιομηχανική γεωργία, εκ των οποίων περισσότερα από τριάντα εκατομμύρια ελέγχονται από περίπου δώδεκα μεγάλες εταιρείες. Το έγγραφο επισημαίνει ότι το ζήτημα του ποιος ακριβώς ελέγχει την ουκρανική γη διέφευγε επί μακρόν των ερευνητών, επειδή οι φορολογικοί «παράδεισοι» και η αδιαφάνεια του συστήματος γης καθιστούν δύσκολη την ταυτοποίηση.

Οι περισσότερες από αυτές τις ομάδες είναι εγγεγραμμένες στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων στην Κύπρο, στο Λουξεμβούργο, στην Ολλανδία, στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στη Σαουδική Αραβία, και λειτουργούν μέσω δικτύου θυγατρικών. Οι δομές αυτές διαχειρίζονται εντατικές εκμεταλλεύσεις και μονοκαλλιέργειες προσανατολισμένες στις εξαγωγές.

Την ίδια στιγμή, το ουκρανικό κράτος, επισήμως, κατέχει περισσότερα από εβδομήντα εκατομμύρια στρέμματα. Ωστόσο, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναγνώρισε το 2020 ότι περίπου πενήντα εκατομμύρια στρέμματα δημόσιας γης είχαν «κλαπεί» τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς να έχουν ταυτοποιηθεί οι ωφελημένοι.

Οι γίγαντες του κλάδου

Η Kernel παρουσιάζεται ως ο μεγαλύτερος ιδιωτικός κάτοχος γης στη χώρα, με περισσότερα από 5,8 εκατ. στρέμματα. Η εταιρεία είναι επίσης ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας ηλιελαίου στην Ουκρανία. Ο ιδιοκτήτης της, Αντρίι Βερέβσκι, συγκαταλέγεται στους πλουσιότερους ανθρώπους της χώρας.

Η UkrLandFarming έρχεται δεύτερη, με περισσότερα από 4 εκατ. στρέμματα. Ιδρυμένη από τον ολιγάρχη Όλεγκ Μπαχματιούκ, ο όμιλος παράγει σιτηρά, αυγά, γάλα και κρέας. Κατέχει επίσης την Avangardco IPL, που περιγράφεται ως ο κορυφαίος παραγωγός αυγών στην Ευρώπη.

Στην τρίτη θέση, η MHP εκμεταλλεύεται περισσότερα από 3,6 εκατ. στρέμματα. Η εταιρεία αυτή, που δημιουργήθηκε από τον Γιούρι Κοσιούκ, έχει αναδειχθεί στον κορυφαίο παραγωγό και εξαγωγέα κοτόπουλου στην Ουκρανία και σε έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές κρέατος πουλερικών προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Astarta ελέγχει περίπου 2,64 εκατ. στρέμματα και τοποθετείται ως ο μεγαλύτερος παραγωγός ζάχαρης στη χώρα. Ο όμιλος δραστηριοποιείται επίσης στην παραγωγή βιομηχανικού γάλακτος και στην επεξεργασία σόγιας.

Το τοπίο συμπληρώνουν και άλλοι παίκτες, όπως η Nibulon, που ειδικεύεται στα σιτηρά για εξαγωγή, ή η System Capital Management (SCM), η «αυτοκρατορία» του Ρινάτ Αχμέτοφ, η οποία κατέχει την αγροτική εταιρεία HarvEast.

Υπεράκτιες εταιρείες, ξένα επενδυτικά κεφάλαια και μέτοχοι

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι πολλές ουκρανικές αγροβιομηχανικές εταιρείες είναι εισηγμένες σε δυτικά χρηματιστήρια, όπως στο Παρίσι, στο Λονδίνο ή στη Βαρσοβία. Αυτό ισχύει για τις Kernel, MHP και Astarta, αλλά και για τις Industrial Milk Company (IMC) ή AgroGeneration, έναν γαλλικό όμιλο με δραστηριότητα σε σιτηρά και σπορέλαια.

Η ιδιοκτησιακή δομή αυτών των εταιρειών βασίζεται σε έναν πυρήνα μετοχών που κατέχουν οι ιδρυτές τους και συμπληρώνεται από συμμετοχές ξένων επενδυτών. Οι ιδρυτές των Kernel, MHP και Astarta ελέγχουν αντίστοιχα το 42,6%, το 59,7% και το 41,2% των εταιρειών τους.

Το υπόλοιπο κεφάλαιο κατανέμεται μεταξύ μεγάλων διαχειριστών περιουσιακών στοιχείων. Η έκθεση αναφέρει επενδυτικά κεφάλαια όπως τα Vanguard Group, Kopernik Global Investors, BNP Asset Management Holding, NN Investment Partners (που ανήκει στη Goldman Sachs) ή Norges Bank Investment Management, διαχειριστή του νορβηγικού κρατικού επενδυτικού ταμείου.

Αμερικανικό κεφάλαιο και μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων

Μεταξύ των βασικών κατόχων γης, η NCH Capital καταλαμβάνει ιδιαίτερη θέση. Αυτό το αμερικανικό ιδιωτικό επενδυτικό κεφάλαιο ελέγχει σχεδόν 2,9 εκατ. στρέμματα στην Ουκρανία μέσω της εταιρείας AgroProsperis. Η έκθεση υπενθυμίζει ότι είχαν δημιουργήσει μια σειρά κεφαλαίων ώστε να νοικιάζουν ή να αγοράζουν αγροκτήματα στην περιοχή σε χαμηλές τιμές, με στόχο να τα ομαδοποιούν για τη δημιουργία μεγάλων εκμεταλλεύσεων σιτηρών και σόγιας.

Η NCH Capital έχει επωφεληθεί από σημαντικές θεσμικές επενδύσεις, όπως αμερικανικά συνταξιοδοτικά ταμεία, πανεπιστημιακά κληροδοτήματα, μεγάλες ιδιωτικές κοινωφελείς δομές, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), η οποία έχει αποκτήσει συμμετοχή 100 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ σε ένα από τα αγροτικά της κεφάλαια.

Ένας ακόμη βασικός παίκτης είναι η TNA Corporate Solutions, εταιρεία με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες που ελέγχεται από τον επιχειρηματία Νίκολας Πιάτσα. Διαθέτει σχεδόν 2,95 εκατ. στρέμματα μέσω αρκετών θυγατρικών. Σημαντικό μέρος αυτής της γης προέρχεται από μεταβιβάσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια από την UkrLandFarming.

Σκάνδαλα, χρέη και πιέσεις

Η έκθεση αναφέρεται σε αρκετές υποθέσεις που εμπλέκουν αυτούς τους μεγάλους ομίλους και τους ιδιοκτήτες τους. Ο Όλεγκ Μπαχματιούκ, ιδρυτής της UkrLandFarming, αντιμετωπίζει αγωγές από το αμερικανικό κεφάλαιο Gramercy, το οποίο τον κατηγορεί ότι υπεξαίρεσε σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια από την εταιρεία και ότι μετέφερε περιουσιακά στοιχεία σε εταιρείες βιτρίνες στο Ουαϊόμινγκ για να αποφύγει τους πιστωτές του.

Η MHP και ο ιδρυτής της, Γιούρι Κοσιούκ, αναφέρονται επίσης σε σειρά αντιπαραθέσεων. Η εταιρεία κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί εταιρείες γραμματοκιβώτια σε φορολογικούς «παραδείσους» όπως το Λουξεμβούργο και η Κύπρος για να μειώνει τη φορολόγησή της στην Ουκρανία και ότι συμβάλλει στη ρύπανση του αέρα και των υδάτων. Η έκθεση αναφέρει ότι η MHP έχει επίσης κατηγορηθεί για διαφθορά, για επιδείνωση της ρύπανσης του αέρα και των υδάτων, για παραβιάσεις δικαιωμάτων των κοινοτήτων και για τη διαιώνιση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ξυλοδαρμούς ακτιβιστών.

Το χρέος αυτών των εταιρειών δίνει στους πιστωτές σημαντική ισχύ επί των γαιοκτητικών τους στοιχείων. Μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες και διεθνείς θεσμοί συγκαταλέγονται στους κύριους δανειστές. Σε περίπτωση αθέτησης, αυτοί οι πιστωτές θα μπορούσαν να αποκτήσουν έλεγχο της γης, σε ένα πλαίσιο όπου η νομοθεσία, θεωρητικά, απαγορεύει την άμεση ιδιοκτησία γης από ξένες οντότητες.

Του Valentin Solier

Τι σημαίνει η συμφωνία με τη Mercosur για την ανταγωνιστικότητα και τα περιθώρια δράσης της Ευρώπης

Σχολιασμός

Η συζήτηση για την εμπορική πολιτική στην Ευρώπη σπάνια είναι απαλλαγμένη από συναισθηματισμούς. Ελάχιστες συμφωνίες το αναδεικνύουν τόσο καθαρά όσο η εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και της νοτιοαμερικανικής ένωσης κρατών Mercosur, η οποία αποτελείται από τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη.

Έπειτα από διαπραγματεύσεις που κρατούν πάνω από 25 χρόνια, με επανειλημμένες πολιτικές αναβολές και έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, η συμφωνία Mercosur αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα των εντάσεων ανάμεσα στο ελεύθερο εμπόριο, τη βιομηχανική πολιτική, την προστασία της εγχώριας γεωργίας και τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις. Παρ’ όλα αυτά, έχει αξία μια ψύχραιμη εξέταση του ερωτήματος που πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εμπορικό συμφωνητικό

Η συμφωνία με τα κράτη της Mercosur είναι το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εμπορικό συμφωνητικό έως σήμερα. Το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας αναφέρει στην ιστοσελίδα του ότι, με τη συμφωνία, θα δημιουργούνταν μία από τις «μεγαλύτερες ζώνες ελεύθερου εμπορίου παγκοσμίως, με πάνω από 700 εκατομμύρια κατοίκους». Στόχος είναι η σε μεγάλο βαθμό κατάργηση δασμών και εμπορικών φραγμών. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα καταργούνταν ετησίως δασμοί ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Για την ΕΕ, η σχεδιαζόμενη ζώνη ελεύθερου εμπορίου είναι πρωτίστως ένα εγχείρημα βιομηχανικής πολιτικής και εξωτερικού εμπορίου. Αυτό έχει περάσει κάπως στο περιθώριο, καθώς τις τελευταίες εβδομάδες η δημόσια συζήτηση κυριαρχήθηκε κυρίως από τις ανησυχίες των αγροτών. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχει τονίσει ότι το βασικό όφελος βρίσκεται στην πλευρά των ευρωπαϊκών βιομηχανικών και υπηρεσιακών κλάδων. Με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας στις 17 Ιανουαρίου, ανέφερε σε δελτίο Τύπου ότι οι επιχειρήσεις θα δημιουργούσαν εξαγωγές, ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, ότι οι δύο πλευρές θα υποστήριζαν η μία την άλλη στην ενεργειακή μετάβαση και στον ψηφιακό μετασχηματισμό, και ότι το μήνυμα προς τον υπόλοιπο κόσμο θα ήταν σαφές, πως η ΕΕ και η Mercosur επιλέγουν τη συνεργασία αντί του ανταγωνισμού και τη σύμπραξη αντί της πόλωσης.

Βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις

Μέχρι σήμερα, τα κράτη της Mercosur συγκαταλέγονται στις περιοχές όπου οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έρχονται αντιμέτωπες με υψηλά εμπορικά εμπόδια. Δασμοί έως 35% στα αυτοκίνητα, έως 20% σε μηχανήματα και χημικά προϊόντα, αλλά και σύνθετες διαδικασίες αδειοδότησης, έχουν δυσκολέψει έως τώρα την είσοδο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων σε αυτήν την περιοχή. Σε αυτό το πεδίο, η συμφωνία υπόσχεται διευκολύνσεις.

Σύμφωνα με το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας, με τη συμφωνία θα καταργούνταν το 91% των δασμών στο εμπόριο αγαθών προς τα κράτη της Mercosur, εν μέρει με μεταβατικές περιόδους. Αντίστροφα, η ΕΕ θα καταργούσε μέσα σε δέκα χρόνια το 92% όλων των δασμών για αγαθά από τα κράτη της Mercosur.

Ιδίως για εξαγωγικά προσανατολισμένες οικονομίες όπως η Γερμανία, η βελτιωμένη πρόσβαση στις νοτιοαμερικανικές αγορές έχει στρατηγική σημασία. Η ομοσπονδιακή υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Κατερίνα Ράιχε (CDU), υπογράμμισε στις αρχές Ιανουαρίου, σε σχετικό δελτίο Τύπου, τα οφέλη της συμφωνίας για τη Γερμανία, αναφέροντας ότι η χώρα είναι εξαγωγική και ότι αυτή η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου είναι στρατηγικά σημαντική, ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και ανοίγει για τη βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις καλύτερες ευκαιρίες σε έναν αναπτυσσόμενο χώρο με περίπου 270 εκατομμύρια ανθρώπους μόνο στη Mercosur, προσθέτοντας ότι όποιος διευκολύνει το εμπόριο δημιουργεί ευημερία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Ο κλάδος μηχανημάτων και εγκαταστάσεων, η αυτοκινητοβιομηχανία, η χημική και φαρμακευτική βιομηχανία, καθώς και οι παραγωγοί προϊόντων υψηλής ποιότητας στη Γερμανία, συγκαταλέγονται στους δυνητικούς βασικούς ωφελημένους της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου. Η φον ντερ Λάιεν υπολόγισε, σε δηλώσεις της προς τη BILD, ότι θα μπορούσαν να προκύψουν επιδράσεις δισεκατομμυρίων για τη Γερμανία, σημειώνοντας ότι χώρες με ισχυρές εξαγωγές όπως η Γερμανία θα ωφεληθούν ιδιαίτερα, εάν οι ευρωπαϊκές εξαγωγές προς την περιοχή της Mercosur αυξηθούν έως το 2040, κατά εκτίμηση, κατά 50 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η συμφωνία της ΕΕ με τα νοτιοαμερικανικά κράτη αποτελείται από μια συμφωνία πολιτικής εταιρικής σχέσης και μια ενδιάμεση συμφωνία για το εμπόριο. Στην ιστοσελίδα της Επιτροπής, για τους στόχους του εμπορικού σκέλους αναφέρεται ότι αυτό θα δημιουργούσε πιο σταθερούς και προβλέψιμους κανόνες για το εμπόριο και τις επενδύσεις, μέσω καλύτερων και ισχυρότερων κανόνων, όπως στον τομέα των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, της ασφάλειας τροφίμων, του ανταγωνισμού και των δοκιμασμένων ρυθμιστικών πρακτικών. Επιπλέον, θα επέτρεπε απλούστερες, ταχύτερες και ασφαλέστερες επενδύσεις σε κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων πρώτων υλών και συναφών αγαθών.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρει ότι η συμφωνία περιλαμβάνει και διατάξεις για τις δημόσιες συμβάσεις, οι οποίες θα επέτρεπαν σε επιχειρήσεις της ΕΕ να συμμετέχουν σε διαδικασίες δημόσιων διαγωνισμών στις χώρες της Mercosur. Η Ράιχε τονίζει ότι η ολοκλήρωση της συμφωνίας θα συνιστούσε ένα «σαφές αντίβαρο στον προστατευτισμό και στη δημιουργία ένωσης». Ιδίως σε εποχές αυξανόμενων προστατευτικών τάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό θα αποτελούσε ένα πλεονέκτημα τοποθεσίας που δεν θα έπρεπε να υποτιμηθεί.

Η έκθεση Trade Monitoring Report του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στις αρχές Δεκεμβρίου σκιαγραφεί μια εικόνα αυξανόμενης περιχαράκωσης. Κατά την περίοδο αναφοράς από τον Οκτώβριο 2024 έως τον Οκτώβριο 2025, ο αριθμός των εμπορικών φραγμών παγκοσμίως αυξήθηκε αισθητά. Η αξία των παγκόσμιων εισαγωγών αγαθών που επηρεάζονται από νέους δασμούς και άλλα μέτρα εισαγωγής υπερτετραπλασιάστηκε μέσα σε δώδεκα μήνες και, στα μέσα Οκτωβρίου 2025, κάλυπτε σχεδόν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων εισαγωγών.

Η γεωστρατηγική διάσταση της συμφωνίας

Στις Βρυξέλλες, η συμφωνία Mercosur εξετάζεται και υπό γεωπολιτική σκοπιά. Μελέτη που ανατέθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Ιούνιο 2025, σχετικά με τις επιπτώσεις του μέρους της συμφωνίας που αφορά την πολιτική συνεργασία, περιγράφει ένα «δυναμικό γεωπολιτικό περιβάλλον» που χαρακτηρίζεται από μια «θεμελιώδη επανεκτίμηση της διεθνούς τάξης μετά το 1945 από τις Ηνωμένες Πολιτείες», καθώς και από «αυξανόμενη διάθεση επιβολής εκ μέρους της Κίνας και της Ρωσίας».

Ταυτόχρονα, η μελέτη διαπιστώνει, για την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, μια «σχετική απώλεια σημασίας τόσο ως προς το οικονομικό βάρος όσο και ως προς τις συνεισφορές στην παγκόσμια πολιτική τάξης». Η γεωπολιτική πίεση, σύμφωνα με τη μελέτη, πλήττει την Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο από τα κράτη της Mercosur, τα οποία, ως εκ τούτου, «δείχνουν λιγότερο έντονες αντιδράσεις», επειδή «επηρεάζονται λιγότερο από τον αμερικανικό αναθεωρητισμό, τον κινεζικό ανταγωνισμό και την απειλή από τη Ρωσία».

Παρόλα αυτά, οι συγγραφείς παραπέμπουν στο «γεωπολιτικό όφελος της σύγκλισης ομοϊδεατών περιφερειακών ενώσεων ώστε να αντιμετωπίζονται κοινές προκλήσεις», καθώς και στο ότι η συμφωνία μπορεί να αυξήσει την αυτονομία και των δύο πλευρών «μέσω μεγαλύτερης διαφοροποίησης των εταιρικών τους σχέσεων». Δεδομένων των περιορισμένων στρατιωτικών δυνατοτήτων τους, και οι δύο περιοχές είναι, σύμφωνα με τη μελέτη, «δομικά εξαρτημένες από μια πολυμερή τάξη συνεργασίας» και έχουν, συνεπώς, κοινό συμφέρον να «διατηρήσουν τη σημασία των Ηνωμένων Εθνών και άλλων οργανισμών της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες».

Η συμφωνία, όπως καθίσταται σαφές στη μελέτη, αντιμετωπίζεται έτσι και ως πολιτικό πλαίσιο για την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας, για τη διαφοροποίηση των οικονομικών εξαρτήσεων και για την υπεράσπιση του πολυμερούς συστήματος που βασίζεται σε κανόνες.

Συνέπειες για καταναλωτές και επιχειρήσεις

Οι υποστηρικτές τονίζουν επίσης τα δυνητικά οφέλη για τους καταναλωτές που θα προέκυπταν από τη συμφωνία. Η κατάργηση δασμών και εμπορικών φραγμών θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερες τιμές, μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων και πιο σταθερές αλυσίδες εφοδιασμού. Αυτό αφορά ιδίως εισαγωγές αγροτικών προϊόντων και πρώτων υλών, αλλά και βιομηχανικά ενδιάμεσα αγαθά που υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία στην Ευρώπη.

Παράλληλα, ο διεθνής ανταγωνισμός αυξάνει την πίεση για καινοτομία στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Μελέτη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) του 2014 είχε επισημάνει ότι ο εντονότερος ανταγωνισμός ενισχύει την πίεση για καινοτομία στις επιχειρήσεις και αποτελεί κεντρικό μοχλό κερδών παραγωγικότητας. Η αξιολόγηση διεθνών μελετών έδειξε ότι οι επιχειρήσεις σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές αγορές καινοτομούν συχνότερα από εκείνες που λειτουργούν σε προστατευμένα ή μονοπωλιακά περιβάλλοντα και ότι αυτό το κίνητρο για καινοτομία συμβάλλει καθοριστικά στην τεχνολογική ανανέωση.

Ιστορικά, σημαντικό μέρος της συνολικής αύξησης της παραγωγικότητας, αναφέρει ο ΟΟΣΑ, μπορεί να αποδοθεί στις ανταγωνιστικές διαδικασίες, κυρίως μέσω της μετατόπισης κεφαλαίου και εργασίας προς πιο αποδοτικές και παραγωγικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, αυτά τα κέρδη παραγωγικότητας δεν συνδέονται με μια συστηματική αύξηση της ανεργίας, αλλά αποτελούν βάση για μακροπρόθεσμα πιο σταθερή απασχόληση και εισοδήματα.

Το «φαινόμενο των Βρυξελλών»

Ελάχιστες πτυχές της συμφωνίας συζητούνται πιο έντονα από το ζήτημα του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας. Οι επικριτές φοβούνται αρνητικές επιπτώσεις στο τροπικό δάσος και αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών προτύπων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντίθετα, παραπέμπει σε εκτενή κεφάλαια βιωσιμότητας, που κατοχυρώνουν την τήρηση της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα, τα εργασιακά δικαιώματα και περιβαλλοντικές υποχρεώσεις. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η συμφωνία είναι, ως προς τη βιώσιμη ανάπτυξη, από τις «πιο φιλόδοξες που έχει υπογράψει ποτέ η ΕΕ».

Από ευρωπαϊκή σκοπιά, εδώ υπάρχει και μια ευκαιρία. Η εμπορική πολιτική μπορεί να αξιοποιηθεί για την εξαγωγή προτύπων, αντί για τη σχετικοποίησή τους. Ένα συχνά αναφερόμενο παράδειγμα τέτοιας επίδρασης είναι το λεγόμενο «φαινόμενο των Βρυξελλών». Ο όρος διαμορφώθηκε από την Αμερικανίδα νομικό Άνου Μπράντφορντ (Anu Bradford), η οποία ανέλυσε το φαινόμενο αρχικά σε ένα ιδιαίτερα προβεβλημένο επιστημονικό άρθρο και αργότερα συστηματικά στο βιβλίο της The Brussels Effect.

Η Μπράντφορντ περιγράφει πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω του μεγέθους της ενιαίας αγοράς της, της πυκνότητας των ρυθμίσεων και της ικανότητάς της να τις επιβάλλει, θέτει παγκόσμια πρότυπα χωρίς να χρειάζεται να τα εξάγει τυπικά. Επιχειρήσεις και τρίτες χώρες υιοθετούν συχνά, εκούσια, κανόνες της ΕΕ για να μη χάσουν την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, όπως στον τομέα της προστασίας δεδομένων, του περιβαλλοντικού δικαίου ή της προστασίας καταναλωτή. Το αν το «φαινόμενο των Βρυξελλών» θα ισχύσει και στη συμφωνία Mercosur δεν μπορεί, φυσικά, να προβλεφθεί στο παρόν στάδιο.

Αν, ωστόσο, το «φαινόμενο των Βρυξελλών» χρησιμοποιηθεί ως μέτρο, τότε, σε σχέση με τους φόβους των επικριτών, μπορεί να διαπιστωθεί το εξής. Αντί η Ευρώπη να συμμετάσχει σε έναν αγώνα προς τα κάτω ως προς τους κανόνες περιβάλλοντος, κοινωνικής πολιτικής ή προστασίας καταναλωτή, θα ωφεληθεί εάν οι δικές της προδιαγραφές εφαρμόζονται και εκτός ΕΕ. Έτσι δημιουργούνται δίκαιοι όροι ανταγωνισμού για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, η ρυθμιστική ισχύς μετατρέπεται σε επιρροή. Το ευρωπαϊκό «κέρδος» θα βρίσκεται, συνεπώς, στη διεθνοποίηση των κανόνων της, όχι στην εγκατάλειψή τους.

Οι αγρότες αντιμετωπίζουν τη συμφωνία με δυσπιστία

Παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι η συμφωνία δημιουργεί συγκρούσεις κατανομής. Ιδίως τμήματα της ευρωπαϊκής γεωργίας βλέπουν ότι θα πιεστούν από φθηνότερες εισαγωγές. Αγροτικές ενώσεις, όπως ο Γερμανικός Αγροτικός Σύνδεσμος, προειδοποιούν για αυξημένη εισροή βοδινού κρέατος, πουλερικών, ζάχαρης και αιθανόλης από τα κράτη της Mercosur, κάτι που θα μπορούσε να μειώσει τις τιμές στην αγορά της ΕΕ και να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική βάση πολλών αγροτικών μονάδων.

Η συμφωνία Mercosur, υπό το πρίσμα της γεωργίας, αναδεικνύει την άλλη όψη μιας ανοιχτής εμπορικής πολιτικής. Ενώ σε συνολικό οικονομικό επίπεδο δημιουργούνται νέες ευκαιρίες, τα βάρη της προσαρμογής συγκεντρώνονται σε μεμονωμένους κλάδους, με πρώτο τη γεωργία. Το κατά πόσο η συμφωνία θα αποκτήσει μακροπρόθεσμα αποδοχή θα εξαρτηθεί, επομένως, όχι λίγο από το αν θα καταστεί δυνατό να προστατευθούν αποτελεσματικά οι επιχειρήσεις που πλήττονται.

Η ΕΕ επιχειρεί να μετριάσει αυτές τις συγκρούσεις με υποσχέσεις προστασίας. Προβλέπονται περιορισμένες δασμολογικές ποσοστώσεις για ευαίσθητα αγροτικά προϊόντα, καθώς και ρήτρες διασφάλισης που θα επιτρέπουν ταχεία παρέμβαση σε περίπτωση αναταραχών στην αγορά. Παράλληλα, οι Βρυξέλλες τονίζουν ότι τα ευρωπαϊκά πρότυπα για το περιβάλλον, την καλή διαβίωση των ζώων και την ασφάλεια τροφίμων θα ισχύουν ανεπιφύλακτα και για τις εισαγωγές.

Του Patrick Langendorf

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Πέρα από το SWIFT: Η στρατηγική διάσταση της συμφωνίας ΕΕ–Ινδίας

Στις 27 Ιανουαρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ινδία κατέληξαν σε μια ιστορική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (FTA), τη μεγαλύτερη που έχει συναφθεί ποτέ μεταξύ των δύο πλευρών. Αν και η συμφωνία δεν συνιστά άμεση παράκαμψη του συστήματος SWIFT, περιλαμβάνει κρίσιμες ρυθμίσεις που επηρεάζουν ουσιαστικά τη μελλοντική δομή των διεθνών πληρωμών.

Κεντρικό στοιχείο της συμφωνίας αποτελεί η διασύνδεση των υποδομών πληρωμών των δύο οικονομιών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη συμφωνήσει στη σύνδεση του συστήματος άμεσου διακανονισμού TARGET Instant Payment Settlement με το Ενοποιημένο Σύστημα Πληρωμών της Ινδίας (UPI), ανοίγοντας τον δρόμο για ταχύτερες και χαμηλότερου κόστους διασυνοριακές συναλλαγές χωρίς την αποκλειστική διαμεσολάβηση του SWIFT. Παράλληλα, η συμφωνία προβλέπει ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα του fintech, με έμφαση στη ρυθμιστική συμμόρφωση, την τεχνητή νοημοσύνη και τη μελλοντική διασύνδεση ή συνύπαρξη κεντρικών ψηφιακών νομισμάτων.

Η Ινδία, στο μεταξύ, υλοποιεί μια ευρύτερη στρατηγική διαφοροποίησης από το SWIFT. Η Κεντρική Τράπεζα της χώρας έχει ήδη προχωρήσει σε πιλοτικές εφαρμογές της ψηφιακής ρουπίας τόσο σε χονδρικό (e₹-W) όσο και σε λιανικό επίπεδο (e₹-R), με στόχο τον αποδοτικότερο ενδοτραπεζικό διακανονισμό. Παράλληλα, η Ινδία συμμετέχει ενεργά σε πολυμερή σχήματα των BRICS, όπως το mBridge και το υπό διαμόρφωση σύστημα BRICS Pay, τα οποία στοχεύουν στη διευκόλυνση διασυνοριακών εμπορικών πληρωμών και στη σταδιακή μείωση της εξάρτησης από τις παραδοσιακές δυτικές υποδομές.

Ωστόσο, η στρατηγική αυτή δεν αποσκοπεί σε απομάκρυνση από το κανονιστικό πλαίσιο. Η Ινδία υπογραμμίζει ότι κάθε νέα υποδομή πληρωμών οφείλει να διατηρεί αυστηρούς μηχανισμούς συμμόρφωσης, πλήρη ιχνηλασιμότητα των συναλλαγών και ευθυγράμμιση με τα διεθνή πρότυπα ISO 20022. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια προσέγγιση «αποσύνδεσης από το SWIFT χωρίς αποσύνδεση από τη συμμόρφωση».

Το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης προβλέπει την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων τον Ιανουάριο του 2026, την υπογραφή της συμφωνίας εντός του ίδιου έτους μετά από νομική αναθεώρηση διάρκειας περίπου πέντε έως έξι μηνών και την έναρξη ισχύος της από το 2027, με σταδιακή εφαρμογή των μειώσεων δασμών και των θεσμικών ρυθμίσεων.

Οι εξελίξεις αυτές δεν καταργούν το SWIFT, αλλά δημιουργούν εναλλακτικές διαδρομές πληρωμών, μειώνουν το κόστος και τον χρόνο διακανονισμού και ενισχύουν τη γεωστρατηγική αυτονομία τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της Ινδίας σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών πιέσεων. Ταυτόχρονα, οι νέες υποδομές παραμένουν πλήρως ευθυγραμμισμένες με τους κανόνες κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, εντασσόμενες σε μια ευρύτερη παγκόσμια τάση περιορισμού της εξάρτησης από τα αμερικανικά χρηματοπιστωτικά συστήματα μέσω νόμιμων και θεσμικά κατοχυρωμένων διαύλων.

ΗΠΑ: Πρωτοβουλία προστασίας των Κούρδων της Συρίας

Ως απάντηση στις επιθέσεις των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων κατά των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), οι οποίες τελούν υπό κουρδική ηγεσία, οι Αμερικανοί γερουσιαστές Λίντσεϋ Γκράχαμ (Ρεπουμπλικάνος–Νότια Καρολίνα) και Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ (Δημοκρατικός–Κοννέκτικατ) παρουσίασαν τον νόμο «Σώστε τους Κούρδους».

Η προτεινόμενη νομοθεσία προβλέπει την επιβολή κυρώσεων σε αξιωματούχους της συριακής κυβέρνησης, σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, καθώς και σε οποιοδήποτε ξένο πρόσωπο εμπλέκεται σε συναλλαγές — στρατιωτικές ή οικονομικές — με το καθεστώς της Δαμασκού.

Κατά την αμερικανική εκστρατεία για την εξάλειψη του ‘χαλιφάτου’ του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), οι SDF διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της επιχείρησης, ενώ μετά την ήττα του ISIS, διατήρησαν τον έλεγχο της βορειοανατολικής Συρίας. Ωστόσο, μετά την εκδίωξη του καθεστώτος Άσαντ, ο νέος Σύρος πρόεδρος, Αχμέντ αλ Σαράα, ξεκίνησε στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των κουρδικών SDF, επικαλούμενος την ανάγκη ενοποίησης της χώρας έπειτα από χρόνια εμφύλιου πολέμου. Περαιτέρω, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιούνται με τον συντονισμό και τη στήριξη της Τουρκίας.

Η περιοχή που ελέγχεται από τις SDF φιλοξενεί φυλακές με κρατούμενους του ISIS, οι οποίες φυλάσσονται κυρίως από κουρδικές δυνάμεις, ενώ εκεί σταθμεύουν περίπου 1.000 Αμερικανοί στρατιώτες. Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις κατά των Κούρδων απειλούν τη σταθερότητα της περιοχής, θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των αμερικανικών δυνάμεων και υπονομεύουν τις σχέσεις των ΗΠΑ με τη νέα συριακή κυβέρνηση, ενώ παράλληλα αυξάνεται ο κίνδυνος αναβίωσης του Ισλαμικού Κράτους. Για λόγους εθνικής ασφάλειας, οι Ηνωμένες Πολιτείες οφείλουν να προστατεύουν τους συμμάχους και τους εταίρους τους και να αποτρέψουν κάθε ενδεχόμενο επιστροφής του ISIS.

Ο Λίντσεϋ Γκράχαμ δήλωσε ότι υπάρχει ισχυρή διακομματική υποστήριξη υπέρ της προστασίας των Κούρδων, τονίζοντας πως υπήρξαν από τους πιο αξιόπιστους συμμάχους των ΗΠΑ. Υπογράμμισε ότι οι SDF σήκωσαν το κύριο βάρος της μάχης κατά του ISIS και προειδοποίησε ότι οι επιθέσεις εναντίον των Κούρδων αποδυναμώνουν σοβαρά τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών και εμποδίζουν τη σταθεροποίηση της Συρίας.

Από την πλευρά του, ο Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ τόνισε την ανάγκη άμεσης δράσης για την προστασία των Κούρδων στη Συρία, ώστε να αποτραπούν αντίποινα ή πράξεις εκδίκησης από τη συριακή κυβέρνηση.

Βασικά σημεία του νόμου «Σώστε τους Κούρδους»:

  • Επιβολή κυρώσεων σε αξιωματούχους της συριακής κυβέρνησης, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ξένους παράγοντες που συνεργάζονται με το καθεστώς.

  • Επίσημη αναγνώριση της συμβολής των SDF και της συνεργασίας τους με τις ΗΠΑ για την ήττα του ISIS.

  • Εκ νέου χαρακτηρισμός της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ ως ξένης τρομοκρατικής οργάνωσης.

  • Υποχρεωτικός έλεγχος από το Κογκρέσο για τυχόν άρση του χαρακτηρισμού της Συρίας ως κράτους-χορηγού της τρομοκρατίας.

  • Δυνατότητα αναστολής των κυρώσεων από τον πρόεδρο, εφόσον πιστοποιηθεί ότι έχουν σταματήσει οι επιθέσεις κατά των κουρδικών SDF.

  • Μηχανισμός άμεσης επαναφοράς των κυρώσεων σε περίπτωση επανέναρξης των επιθέσεων.

Έργα ασφαλτόστρωσης μια πιθανή αιτία για τη διαρροή προπανίου στη «Βιολάντα»

Νέα στοιχεία για το πολύνεκρο δυστύχημα στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» προκύπτουν από την επισταμένη έρευνα της Πυροσβεστικής, η οποία αποδίδει την ισχυρή έκρηξη σε πολύμηνη διαρροή προπανίου και σοβαρές ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας.

Σύμφωνα με τα πορίσματα, το προπάνιο διέρρεε για μεγάλο χρονικό διάστημα, συγκεντρώθηκε σε υπόγειο χώρο και, με την εκδήλωση σπινθήρα από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό, προκάλεσε την έκρηξη που στοίχισε τη ζωή στις πέντε εργαζόμενες γυναίκες.

Όπως ανέφερε την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου ο Διοικητής του ΕΣΚΕΔΙΚ της Πυροσβεστικής, υποστράτηγος Αναστάσιος Μιχαλόπουλος, οι μετρήσεις κατέγραψαν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου. Το αέριο διέφυγε μέσω του εδάφους, μετακινήθηκε σε απόσταση περίπου 25 μέτρων και παγιδεύτηκε σε υπόγειο χώρο, όπου και σημειώθηκε η έκρηξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν υπήρχαν αισθητήρες ανίχνευσης αερίου σε κρίσιμα σημεία της εγκατάστασης, ενώ το υπόγειο φέρεται να ήταν αδήλωτο.

Ως πιθανή αιτία της διάβρωσης και διάτρησης των σωληνώσεων εξετάζονται εργασίες ασφαλτόστρωσης που πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι στον δρόμο πάνω από το δίκτυο μεταφοράς προπανίου. Εκτιμάται ότι η διέλευση βαρέων οχημάτων προκάλεσε ζημιές στις σωληνώσεις, οι οποίες περνούσαν κάτω από τον δρόμο και εντός σκυροδέματος.

Μετά τη σύλληψη του ιδιοκτήτη της επιχείρησης και δύο στελεχών, οι Αρχές συνεχίζουν να εμπλουτίζουν τη δικογραφία, προκειμένου να διαμορφωθεί το τελικό κατηγορητήριο.

Τρία βασικά ερωτήματα καθορίζουν την απόδοση ευθυνών:

  • Γιατί δεν εντοπίστηκε εγκαίρως η διάβρωση των σωληνώσεων;

  • Γιατί αγνοήθηκαν οι καταγγελίες για οσμή αερίου στον χώρο;

  • Τι έλεγχοι πραγματοποιούνταν και με ποια διαδικασία πιστοποιούνταν;

Καθοριστικό ρόλο στην έρευνα αναμένεται να παίξουν οι καταγραφές στο Βιβλίο Πυρασφάλειας, Ελέγχου και Συντήρησης της εγκατάστασης, όπου αποτυπώνονται οι εργασίες συντήρησης και οι ενέργειες των υπευθύνων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στον χρόνο εξέλιξης της διάβρωσης, καθώς ειδικοί επισημαίνουν ότι πρόκειται για διαδικασία που απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την επάρκεια των ελέγχων.

Οι απαντήσεις των Αρχών στα παραπάνω ζητήματα αναμένεται να κρίνουν τη νομική μεταχείριση των κατηγορουμένων στο επόμενο στάδιο της υπόθεσης.