Μήνας: Φεβρουάριος 2026

 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέστειλε τη διαδικασία επικύρωσης της εμπορικής συμφωνίας ΗΠΑ–Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 23 Φεβρουαρίου, μετά την ανακοίνωση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για επιβολή παγκόσμιου δασμού ύψους 15%, έπειτα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ να ακυρώσει τους έκτακτους δασμούς που είχε θεσπίσει.

Ο Μπερντ Λάνγκε, πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δήλωσε σε ανακοίνωσή του: «Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στις 20 Φεβρουαρίου είχε επιπτώσεις στην προτεινόμενη εμπορική συμφωνία και ένα βασικό εργαλείο που είχαν χρησιμοποιήσει οι Ηνωμένες Πολιτείες για να συνάψουν αρχικά τη Συμφωνία του Τέρνμπερυ στη Σκωτία πέρυσι δεν είναι πλέον διαθέσιμο. Η κατάσταση είναι πλέον πιο αβέβαιη από ποτέ. Αυτό αναιρεί τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα που επιδιώξαμε με τη Συμφωνία του Τέρνμπερυ».

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ακύρωσε την περασμένη εβδομάδα το σύστημα αμοιβαίων δασμών που είχε επιβάλει ο Τραμπ βάσει του «International Emergency Economic Powers Act», γεγονός που οδήγησε την κυβέρνηση Τραμπ να αναζητήσει εναλλακτικές νομικές διόδους.

Μετά την απόφαση, ο Τραμπ ανακοίνωσε αρχικά επιβολή παγκόσμιου δασμού 10% βάσει του Άρθρου 122 του «Trade Act of 1974», αυξάνοντάς τον στο 15% στις 21 Φεβρουαρίου, έπειτα από λεπτομερή εξέταση της απόφασης του Δικαστηρίου. Ο Λάνγκε τόνισε: «Το Άρθρο 122 εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όλες τις χώρες που εξάγουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και προστίθεται στον υφιστάμενο δασμό υπέρ του κράτους με το ευνοϊκότερο καθεστώς. Ως εκ τούτου, οι εισαγωγές από την ΕΕ στις ΗΠΑ θα υπόκεινται σε συνολικό δασμό που υπερβαίνει το όριο του 15%. Αυτό συνιστά σαφή απομάκρυνση από τους όρους της Συμφωνίας του Τέρνμπερυ».

Η συμφωνία απαιτεί την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο απαρτίζεται από εκλεγμένους αντιπροσώπους των 27 κρατών-μελών της ΕΕ καθώς και των κυβερνήσεων των κρατών αυτών. Η ψηφοφορία είχε προγραμματιστεί για τις 24 Φεβρουαρίου.

Ο Λάνγκε προσέθεσε: «Οι σκιώδεις εισηγητές, που εκπροσωπούν την πλειοψηφία των μελών, συμφώνησαν πως υπό τις παρούσες συνθήκες η εργασία στα δύο αρχεία της Συμφωνίας του Τέρνμπερι πρέπει να παγώσει μέχρι να αποκατασταθεί σαφήνεια, σταθερότητα και νομική βεβαιότητα στις εμπορικές σχέσεις ΕΕ–ΗΠΑ. Κατά συνέπεια, οι προγραμματισμένες ψηφοφορίες στην επιτροπή αύριο δεν θα πραγματοποιηθούν όπως είχε προβλεφθεί και οι σκιώδεις εισηγητές θα επανεκτιμήσουν την κατάσταση την επόμενη εβδομάδα».

Η Συμφωνία του Τέρνμπερυ, η οποία επετεύχθη ως πολιτική συμφωνία τον Ιούλιο του 2025 και εξειδικεύτηκε σε κοινή δήλωση τον Αύγουστο του ίδιου έτους, προέβλεπε την αναστολή των δασμών σε όλα τα αμερικανικά βιομηχανικά αγαθά και τη θέσπιση ποσοστώσεων δασμών για μεγάλο αριθμό αμερικανικών αγροδιατροφικών προϊόντων που εισάγονται στην ΕΕ. Τότε, και οι δύο πλευρές παρουσίασαν τη συμφωνία ως «επαναφορά» στη μεγαλύτερη διμερή οικονομική σχέση παγκοσμίως, η οποία αποτιμάται σε πάνω από 1,6 τρισ. δολάρια ετησίως.

Ο Τραμπ έγραψε στις 23 Φεβρουαρίου στο Truth Social: «Κάθε χώρα που θέλει να παίξει παιχνίδια με την γελοία απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, ειδικά εκείνες που εκμεταλλεύονται τις ΗΠΑ εδώ και χρόνια, ακόμα και δεκαετίες, θα βρεθεί αντιμέτωπη με πολύ μεγαλύτερους δασμούς (και χειρότερα) από ό,τι πρόσφατα συμφωνήθηκε. Προσοχή στους αγοραστές».

Πρόκειται για τη δεύτερη φορά που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «παγώνει» την επικύρωση της συμφωνίας. Η πρώτη ήταν στις 21 Ιανουαρίου, αφότου ο Τραμπ δήλωσε ότι θα επιβάλει επιπρόσθετους δασμούς σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιτάχθηκαν στην πρόθεση των ΗΠΑ να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας, αυτόνομης επικράτειας εντός του Βασιλείου της Δανίας, που είναι μέλος της ΕΕ. Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφάλειας και ότι η απόκτηση του αρκτικού νησιού είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση πιθανών απειλών από τη Ρωσία και την Κίνα.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες χαρακτήρισαν «απαράδεκτες» τις απειλές Τραμπ για δασμούς λόγω της Γροιλανδίας και διαμήνυσαν ότι θα δημιουργούσαν σοβαρά προβλήματα στη συμφωνία ΕΕ–ΗΠΑ. Έπειτα από συνομιλίες με το ΝΑΤΟ, ο Τραμπ ακύρωσε τους δασμούς . Αν είχαν επιβληθεί, θα ίσχυαν από την 1η Φεβρουαρίου και θα επηρέαζαν το Ηνωμένο Βασίλειο και τις χώρες-μέλη της ΕΕ: Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Κάτω Χώρες, Νορβηγία και Σουηδία.

Η Epoch Times επικοινώνησε με τον Λευκό Οίκο και το Γραφείο του Αντιπροσώπου Εμπορίου των ΗΠΑ για σχόλια, αλλά μέχρι τη δημοσίευση του άρθρου δεν υπήρξε ανταπόκριση.  

Με τη συμβολή των Aldgra Fredly και Tom Ozimec, και πληροφορίες από το Reuters

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε στις 22 Φεβρουαρίου ότι θέλει «πλήρη σαφήνεια» από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που ακύρωσε τους δασμούς του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ζήτησε από την Ουάσιγκτον να τιμήσει την εμπορική συμφωνία που επιτεύχθηκε πέρυσι.

Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει εναλλακτικές νομικές οδούς, αφού το Ανώτατο Δικαστήριο, στις 20 Φεβρουαρίου, ακύρωσε το πλαίσιο αμοιβαίων δασμών που είχε επιβάλει ο Τραμπ βάσει του Νόμου περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών Έκτακτης Ανάγκης. Μετά την απόφαση, ο Τραμπ ανακοίνωσε παγκόσμιο δασμό 10% βάσει του Τμήματος 122 του Νόμου περί Εμπορίου του 1974, πριν τον αυξήσει σε 15% στις 21 Φεβρουαρίου, έπειτα από λεπτομερή εξέταση της δικαστικής απόφασης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση στις 22 Φεβρουαρίου, με την οποία προέτρεψε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να διευκρινίσει τα επόμενα βήματά της, σημειώνοντας ότι η παρούσα κατάσταση «δεν ευνοεί την επίτευξη δίκαιου, ισορροπημένου και αμοιβαία επωφελούς» διατλαντικού εμπορίου και επενδύσεων, όπως είχαν συμφωνήσει οι δύο πλευρές πέρυσι.

Στο πλαίσιο εμπορικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε τον περασμένο Ιούλιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν να θέσουν ανώτατο όριο δασμών στο 15% για τις περισσότερες εισαγωγές από την ΕΕ, καλύπτοντας ένα εύρος τομέων όπως τα αυτοκίνητα, τα φαρμακευτικά προϊόντα, οι ημιαγωγοί και η ξυλεία. Από την πλευρά της, η ΕΕ συμφώνησε να καταργήσει τους δασμούς σε όλα τα βιομηχανικά προϊόντα των ΗΠΑ και να παραχωρήσει προνομιακή πρόσβαση στην αγορά για εξαγωγές θαλασσινών και αγροτικών προϊόντων από τις ΗΠΑ. Συμφώνησε επίσης να αυξήσει τις αγορές στρατιωτικού και αμυντικού εξοπλισμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέφερε ότι η ΕΕ, ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αναμένει από τις ΗΠΑ να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους όπως αυτές αποτυπώνονται στην κοινή δήλωση, όπως αντίστοιχα η ΕΕ τηρεί τις δικές της δεσμεύσεις.

Ειδικότερα, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι τα προϊόντα της ΕΕ πρέπει να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τους πλέον ευνοϊκούς όρους ανταγωνισμού, χωρίς καμία αύξηση των δασμών πέρα από το σαφές και συνολικό ανώτατο όριο που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως.

Η Επιτροπή δήλωσε ότι βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την κυβέρνηση Τραμπ για το ζήτημα, σημειώνοντας ότι ο επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ Μάρος Σέφτσοβιτς είχε μιλήσει με τον εκπρόσωπο Εμπορίου των ΗΠΑ Τζέιμσον Γκρηρ και τον υπουργό Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ στις 21 Φεβρουαρίου. Επεσήμανε δε ότι θα συνεχίσει να εργάζεται για τη μείωση των δασμών, όπως προβλέπει η κοινή δήλωση, και ότι προτεραιότητα της ΕΕ είναι να διατηρήσει ένα σταθερό και προβλέψιμο διατλαντικό εμπορικό περιβάλλον, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως παγκόσμια άγκυρα για το εμπόριο βάσει ορισμένων κανόνων.

Ο Γκρηρ επιβεβαίωσε, σε συνέντευξη στο CBS News, στις 22 Φεβρουαρίου, ότι είχε συζητήσει ζητήματα δασμών με τον ομόλογό του από την ΕΕ και αξιωματούχους από άλλες χώρες, και δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον αναμένει από τους εμπορικούς εταίρους της να τηρήσουν τις συμφωνίες. Όπως είπε, οι συμφωνίες δεν βασίζονταν στο αν η δικαστική διαμάχη για τους δασμούς έκτακτης ανάγκης θα κερδιζόταν ή θα χανόταν, προσθέτοντας ότι μιλούσε με αυτούς τους συνομιλητές και τους έλεγε επί έναν χρόνο ότι, είτε κέρδιζαν είτε έχαναν την υπόθεση, θα υπήρχαν δασμοί και ότι η πολιτική του προέδρου θα συνεχιζόταν. Γι’ αυτό υπέγραψαν αυτές τις συμφωνίες, ακόμη και ενώ η δικαστική διαδικασία ήταν σε εξέλιξη, υποστήριξε.

Ο Γκρηρ δήλωσε στις 20 Φεβρουαρίου ότι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου επηρεάζει μόνο τους αμοιβαίους δασμούς του Τραμπ και τους δασμούς που σχετίζονται με τη φαιντανύλη, ενώ εκτεταμένοι δασμοί που επιβλήθηκαν βάσει άλλων νομοθετικών εξουσιοδοτήσεων θα παραμείνουν σε ισχύ.

Ανέφερε ακόμη ότι το γραφείο του θα ξεκινήσει νέες έρευνες βάσει του Τμήματος 301 του Νόμου περί Εμπορίου, που θα καλύπτουν τους περισσότερους μεγάλους εμπορικούς εταίρους. Η έρευνα αποσκοπεί στην αντιμετώπιση «αδικαιολόγητων, παράλογων, μεροληπτικών και επιβαρυντικών πράξεων, πολιτικών και πρακτικών» και ενδέχεται να επιβληθούν πρόσθετοι δασμοί, εάν διαπιστωθούν αθέμιτες πρακτικές.

Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσσεντ επικαλέστηκε το Τμήμα 232 του Νόμου περί Επέκτασης του Εμπορίου ως μια επιλογή που εξετάζει η κυβέρνηση Τραμπ για την πολιτική δασμών μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Με τη συμβολή του Jacob Burg

Τον Φεβρουάριο του 2026, η αναλύτρια αγορών Ντίννυ ΜακΜάχον (Dinny McMahon), επικεφαλής έρευνας στην Trivium China και συγγραφέας του βιβλίου «Το μεγάλο τείχος του χρέους της Κίνας», επανέφερε στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί το Πεκίνο να μετασχηματίσει το αναπτυξιακό του μοντέλο ή θα συνεχίσει να εξάγει τις εσωτερικές του ανισορροπίες στον υπόλοιπο κόσμο;

Η κινεζική οικονομία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η κατάρρευση της αγοράς ακινήτων το 2021 αποκάλυψε την εύθραυστη βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η κινεζική ανάπτυξη: υπερχρέωση, κρατικά κατευθυνόμενες επενδύσεις και διαρκής επέκταση της παραγωγικής ικανότητας χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση της εσωτερικής κατανάλωσης. Αντί όμως για ριζική μεταρρύθμιση, το Πεκίνο επέλεξε να διπλασιάσει το στοίχημα στη βιομηχανική πολιτική και στις εξαγωγές.

Για πάνω από δύο δεκαετίες, η οικοδομή και οι σχετικές δραστηριότητες αποτελούσαν βασικό μοχλό ανάπτυξης. Οι τοπικές κυβερνήσεις χρηματοδοτούσαν έργα μέσω πωλήσεων γης, ενώ οι κατασκευαστικές εταιρείες διοχέτευαν δανεισμό σε μαζικά οικιστικά προγράμματα. ‘Όταν η φούσκα έσκασε, τα έσοδα των τοπικών αρχών κατέρρευσαν και η εμπιστοσύνη των νοικοκυριών κλονίστηκε.

Το αποτέλεσμα είναι μια οικονομία που παράγει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να απορροφήσει.

Εδώ και χρόνια, οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι η κινεζική ανάπτυξη είναι δυσανάλογα εξαρτημένη από επενδύσεις και εξαγωγές. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, η κατανάλωση των νοικοκυριών αντιστοιχεί περίπου στο 40% του ΑΕΠ, σημαντικά χαμηλότερα από τη Νότια Κορέα (48%) ή την Ιαπωνία (50%).

Η διαφορά αυτή δεν είναι τυχαία. Το κινεζικό μοντέλο ευνοεί τις επενδύσεις και τις κρατικές επιχειρήσεις εις βάρος των νοικοκυριών. Η περιορισμένη κοινωνική ασφάλιση, η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας και η πτώση των τιμών ακινήτων ενθαρρύνουν την αποταμίευση αντί της κατανάλωσης.

Η ενίσχυση της κατανάλωσης θα απαιτούσε ουσιαστική αναδιανομή πόρων προς τα νοικοκυριά, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και περιορισμό του προνομιακού ρόλου των κρατικών επιχειρήσεων. Ωστόσο, η ηγεσία υπό τον πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ επιμένει ότι η κατανάλωση πρέπει να προκύψει ως αποτέλεσμα μελλοντικής ανάπτυξης, όχι ως άμεσο εργαλείο σταθεροποίησης. Η στρατηγική του Πεκίνου παραμένει προσανατολισμένη στη δημιουργία νέας παραγωγικής ικανότητας, ιδίως σε τομείς υψηλής τεχνολογίας, πράσινης ενέργειας και ηλεκτρικών οχημάτων.

Ο προνομιακός ρόλος των κρατικών επιχειρήσεων: Το αόρατο εμπόδιο

Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται η κυριαρχία των κρατικών επιχειρήσεων. Οι επιχειρήσεις αυτές απολαμβάνουν:

• Προνομιακή πρόσβαση σε δανεισμό από κρατικά ελεγχόμενες τράπεζες
• Σιωπηρές κρατικές εγγυήσεις που μειώνουν το κόστος χρηματοδότησης
• Ευνοϊκή πρόσβαση σε γη, άδειες και δημόσιες συμβάσεις
• Πολιτική προτεραιότητα σε στρατηγικούς βιομηχανικούς κλάδους

Το αποτέλεσμα είναι η στρεβλή κατανομή κεφαλαίου. Πόροι κατευθύνονται σε μεγάλες κρατικές δομές — συχνά με χαμηλότερη αποδοτικότητα — ενώ οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, που δημιουργούν περισσότερες θέσεις εργασίας και εισόδημα, αντιμετωπίζουν περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

Οι κρατικές επιχειρήσεις τείνουν να επανεπενδύουν τα κέρδη τους σε νέα παραγωγική ικανότητα αντί να τα διανέμουν ως μερίσματα ή να ενισχύουν το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Έτσι, αυξάνεται η παραγωγή χωρίς να αυξάνεται αντίστοιχα η κατανάλωση.

Ο περιορισμός αυτού του προνομιακού ρόλου θα μπορούσε να περιλαμβάνει:

1. Υψηλότερη διανομή μερισμάτων προς το κράτος για χρηματοδότησης κοινωνικών πολιτικών
2. Ίση πρόσβαση ιδιωτικών επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση και κρατικές συμβάσεις
3. Μείωση των σιωπηρών κρατικών εγγυήσεων (το κράτος δεν θα αφήσει την εταιρεία να χρεωκοπήσει)
4. Μεταφορά πόρων από βιομηχανικές επιδοτήσεις σε υγεία, συντάξεις και εκπαίδευση

Ωστόσο, οι κρατικές επιχειρήσεις αποτελούν εργαλείο πολιτικού ελέγχου και στρατηγικής ισχύος. Ο περιορισμός τους δεν είναι μόνο οικονομική μεταρρύθμιση, είναι πολιτική επιλογή υψηλού ρίσκου.

Υπερπαραγωγή και εξαγωγή ανισορροπιών

Αντί για άμεση αναδιανομή εισοδήματος ή ενίσχυση κοινωνικών παροχών, οι αρχές επιλέγουν να επενδύσουν σε βιομηχανικές πολιτικές. Το αποτέλεσμα είναι υπερπαραγωγή σε στρατηγικούς κλάδους.

Καθώς η εγχώρια ζήτηση παραμένει ασθενής, η πλεονάζουσα παραγωγή διοχετεύεται στο εξωτερικό σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές. Σε τομείς όπως ηλεκτρικά οχήματα, μπαταρίες και φωτοβολταϊκά, η κρατική στήριξη δημιουργεί τεράστια πλεονάσματα χωρίς επαρκή εσωτερική απορρόφηση.

Οι συνέπειες είναι πολλαπλές:

Πίεση στις βιομηχανίες τρίτων χωρών: Οι τοπικοί παραγωγοί δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν εταιρείες που υποστηρίζονται από κρατική χρηματοδότηση.

Κλιμάκωση εμπορικών εντάσεων και προστατευτικών μέτρων: Δασμοί, περιορισμοί τεχνολογίας και έρευνες για επιδοτήσεις γίνονται συχνότεροι.

Εξαγωγή αποπληθωρισμού που συμπιέζει διεθνώς τιμές και περιθώρια κέρδους: Οι χαμηλές τιμές συμπιέζουν περιθώρια κέρδους διεθνώς, περιορίζοντας επενδύσεις και θέσεις εργασίας αλλού.

Ήδη παρατηρείται αυξανόμενη επιβολή δασμών και προστατευτικών μέτρων από ΗΠΑ και Ευρώπη, ειδικά σε προϊόντα όπως τα ηλεκτρικά οχήματα και τα φωτοβολταϊκά. Εάν η τάση συνεχιστεί, ο κίνδυνος ενός νέου κύκλου εμπορικών πολέμων είναι υπαρκτός.

Η κινεζική ανισορροπία μετατρέπεται έτσι σε γεωοικονομικό παράγοντα.

Το πρόβλημα επιτείνεται από τη δημογραφική συρρίκνωση και το υψηλό επίπεδο εταιρικού και κυβερνητικού χρέους. Η επιστροφή στο παλαιό μοντέλο υποδομών και ακινήτων δεν είναι βιώσιμη, αλλά η μετάβαση σε μοντέλο κατανάλωσης απαιτεί βαθύτερες μεταρρυθμίσεις από όσες φαίνεται διατεθειμένη να υλοποιήσει η ηγεσία.

Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: όσο πιο αδύναμη είναι η εσωτερική ζήτηση τόσο μεγαλύτερη η εξάρτηση από τις εξαγωγές.

Η επιλογή λοιπόν είναι περιορισμένη. Είτε βαθύτερη αναδιάρθρωση και ενίσχυση της εγχώριας κατανάλωσης είτε συνέχιση της εξαγωγικής στρατηγικής με αυξανόμενο διεθνές κόστος.

Μέχρι στιγμής το Πεκίνο έχει επιλέξει το δεύτερο.

Διεθνής αντίκτυπος

Η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας. Οι επιλογές της έχουν συστημικό αντίκτυπο: διαταράσσουν τις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας μέσω υπερπροσφοράς και στρατηγικών επιδοτήσεων, αυξάνουν τον κίνδυνο χρηματοπιστωτικής μετάδοσης σε περίπτωση κρίσης χρέους, επιταχύνουν τον γεωοικονομικό κατακερματισμό, με κόστος για την παγκόσμια ανάπτυξη.

Δεν πρόκειται πλέον για εσωτερική αναπτυξιακή δυσκολία. Πρόκειται για ζήτημα διεθνούς ισορροπίας. Σε ένα ήδη εύθραυστο διεθνή περιβάλλον, η επιμονή σε ένα μοντέλο υπερπαραγωγής και κρατικής καθοδήγησης χωρίς ουσιαστική ενίσχυση της κατανάλωσης μετατρέπει μια εθνική ανισορροπία σε παγκόσμια πρόκληση, ενισχύει τις πιθανότητες σύγκρουσης — οικονομικής και ενδεχομένως πολιτικής.

Η κινεζική οικονομία βρίσκεται σε παρατεταμένη μετάβαση χωρίς σαφή λύση στις βασικές της ανισορροπίες. Όσο η εσωτερική κατανάλωση παραμένει δευτερεύουσα προτεραιότητα και η υπερπαραγωγή συνεχίζεται, το πρόβλημα δεν θα περιορίζεται εντός συνόρων. Θα μεταφέρεται στις διεθνείς αγορές, στις εμπορικές σχέσεις και στη γεωπολιτική ισορροπία.

Η πραγματική μεταρρύθμιση θα απαιτούσε ανακατανομή πόρων, περιορισμό του προνομιακού ρόλου των κρατικών επιχειρήσεων και ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τα εργαλεία για να απαντήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες για την νέα ομοβροντία δασμών, δήλωσε στους Financial Times ο υπουργός Εμπορίου της Γαλλίας Νικολά Φορισιέ καλώντας τις χώρες της Ένωσης να υιοθετήσουν «κοινή προσέγγιση» στην επιβολή επιπλέον 10% τελωνειακής επιβάρυνσης στις εισαγωγές που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ αντιδρώντας στην καταδικαστική για τη δασμολογική του πολιτική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ αυξάνει τους δασμούς παρά το γεγονός ότι συμβάλλουν στην αύξηση των τιμών και ζημιώνουν εταιρείες που εξαρτώνται από τις εξαγωγές. Ο κος Φορισιέ δήλωσε στους FT ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με τους ομολόγους του της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την απόφαση Τραμπ. «Εάν χρειασθεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία», σημείωσε.

Γάλλοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι είναι πολύ νωρίς για να γίνουν εικασίες σχετικά με την απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά οι εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν το «εμπορικό μπαζούκα», το Μέσον Καταστολής Καταναγκασμού της ΕΕ (Anti-Coercion Instrument – ACI), το οποίο μπορεί να πλήξει τις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες. Το ACI διαθέτει ευρύ φάσμα μέτρων, από τους εξαγωγικούς ελέγχους μέχρι την επιβολή δασμών επί των υπηρεσιών και τον αποκλεισμό των αμερικανικών εταιρειών από τις συμβάσεις προμηθειών της Ένωσης. Υπάρχει επίσης διαθέσιμο ένα πακέτο ανταποδοτικών δασμών ύψους άνω των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ επί των αμερικανικών προϊόντων το οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί.

Ο Γάλλος υπουργός δήλωσε ότι οι απειλές του Τραμπ έχουν ενισχύσει την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πρέπει να είναι έτοιμη να αντεπιτεθεί. «Δεν μπορούμε να είμαστε αφελείς. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία μας και όχι μόνο να μιλάμε γι’ αυτά. Δεν θέλουμε να είμαστε εξαρτημένοι. Δεν θέλουμε να είμαστε ένα είδος ομήρων», είπε.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνέλθει την Δευτέρα για να συζητήσει την περαιτέρω αναβολή της επικύρωσης εμπορικής συμφωνίας που συνομολογήθηκε με την Ουάσιγκτον τον περασμένο χρόνο.

Ο Φάμπιο Πανέττα, διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, δήλωσε κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου εχθές στη Βενετία: «Αρχικά, οι επιπτώσεις απορρίφθηκαν από τα περιθώρια κέρδους των αμερικανικών επιχειρήσεων και στη συνέχεια μεταβιβάσθηκαν στους καταναλωτές, που πλέον επιβαρύνονται με το ήμισυ αυτών. […] Συνολικά, εκτιμάται ότι οι δασμοί έχουν συμβάλει με περισσότερο από μισή ποσοστιαία μονάδα στον πληθωρισμό, ο οποίος παραμένει επάνω από τον στόχο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας», στο 2,4% τον Ιανουάριο.

Το υπουργείο Εμπορίου της Ινδίας ανακοίνωσε ότι «μελετά όλες αυτές τις εξελίξεις και τις επιπτώσεις τους».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παράταση της αβεβαιότητας αναμένουν κυβερνητικοί και επιχειρηματικοί παράγοντες της Γερμανίας, μετά τη νέα ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για την επιβολή δασμών ύψους 15% σε όλα τα εισαγόμενα προϊόντα, η οποία ακολούθησε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που έκρινε παράνομους τους αποκαλούμενους «ανταποδοτικούς» δασμούς.

«Παρά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, παραμένουν σε ισχύ οι δασμοί που αφορούν συγκεκριμένους κλάδους, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και ο χάλυβας», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ στη Frankfurter Allgemeine Zeitung και, με το βλέμμα στους νέους δασμούς που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, τόνισε ότι «παραμένει μεγάλη αβεβαιότητα».

Οι δασμοί βλάπτουν την οικονομία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αλλά κυρίως τους Αμερικανούς, οι οποίοι υφίστανται το κύριο βάρος των συνεπειών, σημείωσε ο κος Κλινγκμπάιλ. «Η απάντησή μας παραμένει η ίδια: Χτίζουμε νέες εμπορικές σχέσεις παγκοσμίως, συνάπτουμε συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, προστατεύουμε τη βιομηχανία μας και ενισχύουμε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Ευρώπης», πρόσθεσε.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μπερντ Λάνγκε ζήτησε την επιστροφή των παρανόμως καταβληθέντων δασμών. Μιλώντας στη Γερμανική Ραδιοφωνία, ο κος Λάνγκε εκτίμησε ότι οι γερμανικές εταιρείες ή οι Αμερικανοί εισαγωγείς των προϊόντων τους έχουν έως τώρα καταβάλει τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια περισσότερα από ό,τι θα έπρεπε.

Επιπλέον, όπως είπε, η συμφωνία που έχει ήδη διαπραγματευτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις ΗΠΑ στερείται πλέον βάσης. «Τώρα, μετά τη δικαστική απόφαση, υπάρχει το απόλυτο χάος. Θα πρέπει επομένως να συνομιλήσουμε εκ νέου με τους Αμερικανούς για το πώς θα προχωρήσουμε», δήλωσε και ανακοίνωσε έκτακτη συνάντηση της διαπραγματευτικής ομάδας της ΕΕ με τη νομική υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Δευτέρα.

«Νέο γύρο αβεβαιότητας» προέβλεψε και η Γερμανική Ένωση Χημικής Βιομηχανίας (VCI). Ο διευθύνων σύμβουλός της, Βόλφραμ Γκρόσσε Έντρουπ δήλωσε πριν από τις ανακοινώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για νέους δασμούς ότι είναι πάντα πιθανοί νέοι δασμοί σε διαφορετική νομική βάση. «Η αναταραχή στην εμπορική πολιτική δεν εξαφανίζεται — απλώς αλλάζει το πεδίο δράσης. Όποιος πιστεύει ότι αυτό διευθετεί τη διαφορά στους δασμούς κάνει λάθος», τόνισε μιλώντας στο ARD.

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), κάνοντας λόγο για «σαφή απόδειξη της υπάρχουσας διάκρισης των εξουσιών στις ΗΠΑ», αλλά χαρακτηρίζοντας και «αναμενόμενη εξέλιξη» την αναζήτηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ εναλλακτικών τρόπων προκειμένου να παραμείνουν σε ισχύ οι δασμοί.

«Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα, ότι ακόμη και σε περιόδους έντονης εμπορικής πολιτικής, οι λειτουργίες διαχωρισμού των εξουσιών και τα εκτελεστικά μέτρα υπόκεινται σε σαφή νομική εποπτεία», δήλωσε και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εταιριών Χονδρεμπορίου και Εξωτερικού Εμπορίου (BGA) Ντιρκ Γιαντούρα, ο οποίος μάλιστα διευκρίνισε ότι η επιστροφή καταβληθέντων δασμών είναι εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία, τόσο νομικά όσο και διοικητικά και δεν αναμένεται να συμβεί στο εγγύς μέλλον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ