ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών συνεχίζει τη δυναμική του πορεία, διατηρώντας ισχυρή θέση στην Ευρώπη παρά τις γεωπολιτικές προκλήσεις. Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο, με ιστορικά υψηλά σε επιβατική κίνηση και διασυνδεσιμότητα, καθώς το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 164 προορισμούς σε 55 χώρες μέσω 70 αεροπορικών εταιρειών.

Στόχος της διοίκησης είναι η περαιτέρω ενίσχυση της ανάπτυξης και η προσέλκυση νέων αγορών, με βασικό εργαλείο ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 1,3 δισ. ευρώ που υλοποιείται σταδιακά έως το 2032. Το σχέδιο προβλέπει αύξηση της δυναμικότητας του αεροδρομίου στα 40 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως, ενώ σημαντικό μέρος των επενδύσεων αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το 2028. Η χρηματοδότηση έχει ήδη διασφαλιστεί σε μεγάλο βαθμό, αν και το τελικό κόστος ενδέχεται να αυξηθεί λόγω πληθωριστικών πιέσεων.

Στο πλαίσιο της επέκτασης, προβλέπεται σημαντική αύξηση των χώρων των αεροσταθμών, βελτίωση των υποδομών εξυπηρέτησης επιβατών, ενίσχυση των εμπορικών δραστηριοτήτων και αναβάθμιση των συστημάτων διαχείρισης. Παράλληλα, προχωρούν έργα όπως νέοι χώροι στάθμευσης αεροσκαφών, πολυώροφο πάρκινγκ οχημάτων και νέο κτίριο VIP για την εξυπηρέτηση των επισήμων και άλλων υψηλών προσώπων.

Τα έργα αυτά αναμένεται να ενισχύσουν σημαντικά την επιχειρησιακή ικανότητα και την ποιότητα υπηρεσιών του αεροδρομίου, διατηρώντας την Αθήνα ως έναν από τους βασικούς αεροπορικούς κόμβους της Ευρώπης.

Η Aramco, γνωστή ως ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου παγκοσμίως, στρέφεται στην ανάπτυξη ενός νέου υβριδικού συστήματος με στόχο να διατηρήσει τη αξία των κινητήρων εσωτερικής καύσης. Καθώς τα υβριδικά οχήματα κερδίζουν έδαφος έναντι των αμιγώς ηλεκτρικών σε ορισμένες αγορές, η εταιρεία επενδύει σε μια νέα τεχνολογία που συνδυάζει απόδοση και χαμηλότερο κόστος.

Το σύστημα, που ονομάζεται DHE (Dedicated Hybrid Engine), έχει σχεδιαστεί από την αρχή ως υβριδικό και όχι ως τροποποίηση υπάρχοντος κινητήρα. Βασίζεται σε μια διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας: ο κινητήρας δεν χρειάζεται να αποδίδει σε όλο το φάσμα στροφών, αλλά λειτουργεί κυρίως σε ένα σημείο όπου είναι πιο αποδοτικός, ενώ τα ηλεκτρικά μοτέρ καλύπτουν τις υπόλοιπες ανάγκες.

Ο κινητήρας που παρουσιάστηκε ως πρωτότυπο είναι τρικύλινδρος 1,6 λίτρων, με απλή κατασκευή ώστε να μειωθεί το κόστος. Δεν διαθέτει ξεχωριστή κυλινδροκεφαλή, έχει δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο και αποφεύγει πολύπλοκα συστήματα όπως μεταβλητό χρονισμό. Παράλληλα, έχουν γίνει παρεμβάσεις για μείωση τριβών και απωλειών ενέργειας, ενώ πολλά βοηθητικά συστήματα λειτουργούν ηλεκτρικά μόνο όταν χρειάζεται.

Στο επίπεδο της καύσης, ο κινητήρας έχει σχεδιαστεί για μεγαλύτερη θερμική απόδοση, με καλύτερη αξιοποίηση του καυσίμου και λιγότερες απώλειες. Η απόδοσή του φτάνει περίπου το 41–42%, με δυνατότητα περαιτέρω βελτίωσης στο μέλλον, ακόμη και με χρήση υδρογόνου.

Το υβριδικό σύστημα περιλαμβάνει δύο ηλεκτρικά μοτέρ-γεννήτριες, ένα σε κάθε πλευρά του κινητήρα, συνδεδεμένα με πλανητικά γρανάζια. Αυτό επιτρέπει στο όχημα να κινείται είτε με τον κινητήρα είτε αποκλειστικά ηλεκτρικά, ενώ μειώνεται η ανάγκη για παραδοσιακά μηχανικά μέρη, όπως το διαφορικό.

Η Aramco σχεδιάζει μια ολόκληρη οικογένεια κινητήρων με την ίδια φιλοσοφία, από μικρότερους δικύλινδρους έως μεγαλύτερους V6, με ή χωρίς τούρμπο. Το σύστημα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε τετρακίνητα οχήματα.

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα είναι το κόστος. Η απλοποιημένη κατασκευή μειώνει τον αριθμό εξαρτημάτων και το κόστος παραγωγής. Σύμφωνα με υπολογισμούς της εταιρείας, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να μειώσει την κατανάλωση καυσίμου έως και 35%, χαμηλότερο κόστος σε σχέση με υπάρχοντα υβριδικά συστήματα.

Το πρόγραμμα αναπτύσσεται στο ερευνητικό κέντρο της Aramco στο Ντητρόιτ, ενώ τα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν στη Γαλλία. Παρότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών, η εταιρεία έχει ήδη ξεκινήσει να την παρουσιάζει σε κατασκευαστές αυτοκινήτων, αναζητώντας συνεργασίες για το μέλλον.

Σε μια κίνηση με έντονο συμβολισμό και πρακτική αξία για την άμυνα της χώρας, ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης αποφάσισε, μαζί με την οικογένειά του, να δωρίσει το πλοίο «ΝΗΣΟΣ» (πρώην Alcantara Dos) στις Ένοπλες Δυνάμεις. Η πρόθεση αυτή εκφράστηκε επίσημα σε συνάντησή του με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Δημήτριο Χούπη, στον οποίο παρέδωσε σχετική επιστολή.

Το συγκεκριμένο πλοίο είχε αποκτηθεί από την Ισπανία και θεωρείται ιδιαίτερα γρήγορο, ενώ στο παρελθόν είχε εξεταστεί το ενδεχόμενο αγοράς του από τις Ένοπλες Δυνάμεις για αξιοποίηση από το Πολεμικό Ναυτικό. Μάλιστα, είχαν πραγματοποιηθεί επανειλημμένοι έλεγχοι από αρμόδιους επιτελείς και αξιωματικούς. Παρά το ενδιαφέρον που υπήρξε από άλλους εφοπλιστές για την αγορά του, αλλά και τις σκέψεις αξιοποίησής του σε ακτοπλοϊκή γραμμή, ο ίδιος επέλεξε τελικά τη δωρεά.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ευχαρίστησε τον δωρητή εκ μέρους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και του απένειμε τιμητική πλακέτα, η οποία αναφέρεται και στη θητεία του στις Ένοπλες Δυνάμεις, γεγονός που προκάλεσε ιδιαίτερη συγκίνηση. Η πρωτοβουλία αυτή δημοσιοποιήθηκε αφού πρώτα έγινε γνωστή από το Γενικό Επιτελείο.

Η προσθήκη του πλοίου αναμένεται να ενισχύσει ουσιαστικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων. Με ταχύτητα που ξεπερνά τους 32-34 κόμβους, μπορεί να μεταφέρει δυνάμεις σε μεγάλες αποστάσεις σε σύντομο χρόνο, ενώ η χωρητικότητά του επιτρέπει τη μεταφορά σημαντικού αριθμού στρατιωτικών οχημάτων και προσωπικού. Παράλληλα, μπορεί να αξιοποιηθεί σε πολλαπλούς ρόλους, όπως μεταφορές, υποστήριξη επιχειρήσεων ή ακόμη και υγειονομικές αποστολές.

Η δωρεά αυτή αναδεικνύει τον ρόλο της ελληνικής ναυτιλίας ως σημαντικού παράγοντα ενίσχυσης της εθνικής άμυνας, προσφέροντας δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα σε περιόδους ανάγκης.

Μια ανάρτηση στο Douyin, την κινεζική εκδοχή του TikTok, προκάλεσε έντονη αντίδραση, καθώς ζητούσε από το Κομμουνιστικό Κόμμα να διερευνήσει σε βάθος τη διακίνηση οργάνων, ώστε οι πολίτες να μπορούν να ζουν με ασφάλεια. Η ανάρτηση συγκέντρωσε δεκάδες χιλιάδες επιδοκιμασίες και χιλιάδες σχόλια, με πολλούς χρήστες να τη χαρακτηρίζουν τολμηρή και τον δημιουργό της «ήρωα» που ρισκάρει τη ζωή του.

Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τις πρώτες καταγγελίες, το ζήτημα των εξαναγκαστικών αφαιρέσεων οργάνων στην Κίνα παραμένει στο επίκεντρο συζητήσεων. Το 2006, μια πληροφοριοδότης αποκάλυψε ότι γιατροί αφαιρούσαν όργανα από ζωντανούς κρατούμενους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, οι οποίοι ως αποτέλεσμα πέθαιναν και ύστερα αποτεφρώνονταν. Τότε, οι καταγγελίες είχαν αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό και πήραν περιορισμένη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με μαρτυρίες και στοιχεία στο Minghui.com, η πρακτική αυτή συνδέεται με αποφάσεις της κινεζικής ηγεσίας μετά την έναρξη της καταστολής του Φάλουν Γκονγκ το 1999. Αναφέρεται ότι ανώτατα στελέχη φέρονται να είχαν δώσει εντολές για την αξιοποίηση κρατουμένων ως πηγών οργάνων, ενώ δημιουργήθηκε ένα εκτεταμένο σύστημα συλλογής δεδομένων υγείας, όπως εξετάσεις αίματος και DNA, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μεταμοσχεύσεις.

Μαρτυρίες από διαφορετικές πηγές περιγράφουν πρακτικές όπως αφαίρεση οργάνων χωρίς αναισθησία ή κρατούμενους που προετοιμάζονταν για επέμβαση υπό αυστηρή επιτήρηση. Παράλληλα, η αύξηση των μεταμοσχεύσεων στην Κίνα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν εντυπωσιακή, χωρίς σαφή εξήγηση για την προέλευση των οργάνων. Σε ορισμένα νοσοκομεία αναφέρονταν εξαιρετικά σύντομοι χρόνοι αναμονής, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου οι ασθενείς περιμένουν χρόνια.

Διεθνείς έρευνες και ακροάσεις, όπως αυτές του China Tribunal το 2020, κατέληξαν ότι οι εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων πραγματοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα και ότι βασική πηγή είναι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ. Παράλληλα, το ζήτημα συνδέεται με τη συγκεντρωτική δομή εξουσίας στην Κίνα, όπου κρατικοί μηχανισμοί, νοσοκομεία και δυνάμεις ασφαλείας μπορούν να λειτουργούν συντονισμένα.

Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η πρακτική αυτή μπορεί να επεκτείνεται και στον γενικό πληθυσμό. Καταγράφονται περισσότερες εξαφανίσεις πολιτών, ιδιαίτερα νέων ανθρώπων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι αρχές επικαλούνται δυσλειτουργία συστημάτων παρακολούθησης όταν ζητούνται εξηγήσεις. Αναφέρονται επίσης περιστατικά θανάτων και εξαφανίσεων μαθητών που εγείρουν υποψίες, καθώς και καταγγελίες για εξετάσεις αίματος και DNA σε σχολεία.

Παρά το εκτεταμένο σύστημα επιτήρησης της χώρας, πολλές υποθέσεις αγνοουμένων δεν φαίνεται να διερευνώνται σε βάθος, ενώ ακόμη και πλατφόρμες αναζήτησης εξαφανισμένων προσώπων έχουν διακόψει τη λειτουργία τους. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η λογοκρισία και ο έλεγχος της πληροφορίας έχουν περιορίσει τη δημόσια γνώση για το θέμα.