Μήνας: Μάρτιος 2026

Οι ΗΠΑ πιέζουν για περιορισμό της κινεζικής επιρροής στον ΟΗΕ και προωθούν την Ταϊβάν

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026 Από FRANK FANG

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εντείνουν τις προσπάθειές τους να ανακόψουν την επιρροή της Κίνας στα Ηνωμένα Έθνη, επικαλούμενες τον ανταγωνισμό για θέσεις προσωπικού και ηγετικούς ρόλους, καθώς και τη στήριξη της συμμετοχής της Ταϊβάν σε διεθνείς οργανισμούς, σύμφωνα με τον πρέσβη των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Μάικ Γουόλτς.

Μιλώντας σε ακρόαση επιτόπου του Κογκρέσου στις 20 Μαρτίου, ο Γουόλτς, ο οποίος ανέλαβε τη θέση του στον ΟΗΕ πέρυσι, ανέφερε ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ΛΔΚ) αξιοποιεί τις χρηματοδοτικές της συνεισφορές για να επεκτείνει την επιρροή της εντός του συστήματος του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με τον Γουόλτς, οι Κινέζοι αξιοποιούν επιθετικά τη χρηματοδότησή τους, θέτοντας απαιτήσεις ως προς τις θέσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επικεντρώνονται ιδιαίτερα σε οργανισμούς που επηρεάζουν τη βιομηχανία τους, επισημαίνοντας ειδικευμένες υπηρεσίες του ΟΗΕ, όπως τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών, τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

Ο Γουόλτς ανέφερε ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν με πιο στρατηγικό και αποφασιστικό τρόπο την τοποθέτηση κατάλληλων Αμερικανών σε καίριες ηγετικές θέσεις, εκτιμώντας ωστόσο ότι υπάρχουν περιθώρια ενίσχυσης της παρουσίας σε χαμηλότερα επίπεδα, ακόμη και σε επίπεδο πρακτικής άσκησης, όπου η ΛΔΚ προωθεί ολοένα και περισσότερο τους υπηκόους της σε μεγάλη κλίμακα.

Οι δηλώσεις του Γουόλτς — απάντηση σε ερωτήσεις του βουλευτή Τζον Μούλενααρ (R-Mich.), προέδρου της Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) — έγιναν την ίδια ημέρα με τη δημοσίευση έκθεσης από την επιτροπή, στην οποία καταγράφεται πώς η Κίνα αναδιαμορφώνει τα Ηνωμένα Έθνη προκειμένου να προωθεί τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα.

Μεταξύ 2005 και 2023, ο αριθμός των Κινέζων υπηκόων που εργάζονταν στο σύστημα του ΟΗΕ αυξήθηκε από 579 σε 1.664, δηλαδή κατά 187%. Ορισμένοι, μάλιστα, ανέλαβαν ηγετικούς ρόλους, όπως του γενικού διευθυντή του FAO, με στόχο να επηρεάζουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων ώστε να ευθυγραμμίζεται με τα εθνικά συμφέροντα της Κίνας.

Στην ανακοίνωση που συνόδευε τη δημοσίευση της έκθεσης, ο Μούλενααρ ανέφερε ότι η Κίνα εκμεταλλεύεται τον ΟΗΕ, τοποθετώντας δικό της προσωπικό σε καίριες θέσεις, χρηματοδοτώντας πρωτοβουλίες που αντιτίθενται στις Ηνωμένες Πολιτείες και αναπτύσσοντας δυνάμεις του ΟΗΕ για την προστασία των επιχειρηματικών της συμφερόντων.

Ο Γουόλτς τόνισε τη σημασία της στήριξης των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν, ένα αυτοδιοικούμενο νησί που αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από την Κίνα. Η διαρκής υποστήριξη της ουσιαστικής συμμετοχής της Ταϊβάν σε διεθνείς οργανισμούς αποτελεί βασικό μέρος της αποστολής των ΗΠΑ, σημείωσε, προσθέτοντας ότι η διεθνής κοινότητα επωφελείται από την τεχνογνωσία και τους πόρους της Ταϊβάν, ιδίως στην αντιμετώπιση κρίσιμων προκλήσεων, με έμφαση στην τεχνολογία που προσφέρει.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα υποστηρίξουν εταίρους που δεν συμμερίζονται αυτή την αντίληψη ως προς τις ελευθερίες, επεσήμανε ο πρέσβης. Επιπλέον, αντιτίθενται, μεταξύ άλλων, στη σκόπιμη κατάχρηση και διαστρέβλωση από την Κίνα του Ψηφίσματος 2758 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το οποίο αποτελεί μέρος ευρύτερων προσπαθειών του Πεκίνου να απομονώσει την Ταϊβάν από τη διεθνή κοινότητα, υπογραμμίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντέδρασαν σε αυτό με ιδιαίτερη ένταση και, όπως εκτίμησε, αποτελεσματικά.

Το ΚΚΚ θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της επικράτειάς του και απορρίπτει το δικαίωμα του νησιού για ανεξάρτητη διεθνή εκπροσώπηση, ασκώντας πίεση στις κυβερνήσεις προκειμένου να μη συνάπτουν επίσημες διπλωματικές σχέσεις με τη νήσο και εμποδίζοντας τη συμμετοχή της Ταϊπέι σε διεθνείς οργανισμούς.

Το 1971, η Ταϊβάν αποχώρησε από τα Ηνωμένα Έθνη, μετά την έγκριση του Ψηφίσματος 2758 από τη Γενική Συνέλευση, με το οποίο η έδρα της αποδόθηκε στην Κίνα. Το Πεκίνο επικαλείται συχνά το εν λόγω ψήφισμα για να υποστηρίξει, εσφαλμένα, την κυριαρχία του επί της Ταϊβάν και να πιέσει άλλες κυβερνήσεις να αποδεχθούν την «αρχή της μίας Κίνας» — μια θέση που διαφέρει από την «πολιτική της μίας Κίνας» που ακολουθούν πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις 21 Μαρτίου, ο υπουργός Εξωτερικών της Ταϊβάν, Λιν Τσιά-λουνγκ, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ευχαρίστησε τον Γουόλτς, αναφέροντας ότι η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει να επιτρέψει σε καμία χώρα να χρησιμοποιεί την πολιτική για να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και να αποκλείει έναν δημοκρατικό εταίρο που μπορεί να συμβάλει στον κόσμο. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το Ψήφισμα 2758 του ΟΗΕ δεν εξουσιοδοτεί καμία χώρα να αποκλείει τη συμμετοχή της Ταϊβάν στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών ή άλλους διεθνείς οργανισμούς.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ταϊβάν κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να συνεχίσει να λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της διαστρέβλωσης του ψηφίσματος από την Κίνα, επισημαίνοντας σε ανακοίνωσή του ότι, ως θετική δύναμη στη διεθνή σκηνή, η Ταϊβάν θα συνεχίσει να προωθεί τη διεθνή της συμμετοχή και να συμβάλλει ενεργά στη διεθνή κοινότητα, συνεργαζόμενη για τη διασφάλιση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας στα Στενά της Ταϊβάν και στην ευρύτερη περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.

Διαφθορά, εκκαθαρίσεις και κρίση αξιοπιστίας στο κινεζικό καθεστώς

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Ανάλυση ειδήσεων

Η εκστρατεία κατά της διαφθοράς του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κίνας κλιμακώνεται, γεμίζοντας τα κέντρα κράτησης με αξιωματούχους, ενώ αυξάνεται ραγδαία ο αριθμός όσων κατηγορούνται για δωροδοκία και κατάχρηση εξουσίας. Μεταξύ των κρατουμένων περιλαμβάνονται πλέον και περισσότεροι συνταξιούχοι αξιωματούχοι, γεγονός που υποδηλώνει διεύρυνση του εύρους της εκστρατείας.

Από τον Ιανουάριο, εγκαταστάσεις στις επαρχίες Σαντόνγκ και Χενάν έχουν δεχθεί ομάδες κρατουμένων που συνδέονται με υποθέσεις διαφθοράς, μεταξύ των οποίων συνταξιούχοι αξιωματούχοι επιπέδου γραφείου και ανώτερα στελέχη κρατικών επιχειρήσεων. Πηγή που μίλησε στην εφημερίδα The Epoch Times υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω φόβου αντιποίνων ανέφερε ότι εκτυλίσσεται μια ευρείας κλίμακας «πολιτική εκκαθάριση» σε πολλές περιοχές της χώρας.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το καθεστώς ξεκίνησε στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 μια εκστρατεία «αναδρομικών ερευνών», επανεξετάζοντας τη συμπεριφορά αξιωματούχων στο παρελθόν. Όπως επισημάνθηκε, έμπειροι γραφειοκράτες κρατούνται αρχικά μυστικά σε κέντρα κράτησης και στη συνέχεια οδηγούνται σε διαδικασίες «ταχείας δίκης και ταχείας καταδίκης», πριν μεταφερθούν μαζικά σε φυλακές, με την ταχύτητα των διαδικασιών να αιφνιδιάζει πολλούς.

Αλλαγές στο σωφρονιστικό σύστημα

Παρατηρείται σημαντική μεταβολή στη σύνθεση των κρατουμένων. Πηγή με γνώση του σωφρονιστικού συστήματος ανέφερε ότι δεν έχει καταγραφεί στο παρελθόν τόσο μεγάλος αριθμός μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ) στις φυλακές, με πολλούς από αυτούς να είναι πρώην υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι που είχαν λάβει δωροδοκίες εκατομμυρίων. Το ποσοστό αυτών των κρατουμένων υπερβαίνει πλέον κατά πολύ εκείνο των κοινών ποινικών παραβατών, ενώ ελάχιστοι φαίνεται να ασκούν έφεση, γεγονός που υποδηλώνει αδιαφανείς διαδικασίες και πιθανή ύπαρξη εξαναγκασμένων συμφωνιών.

Σε τοπικό επίπεδο, συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος στην Τζενγκτζόου ανέφερε ότι τα κέντρα κράτησης κυριαρχούνται πλέον από υποθέσεις διαφθοράς. Παράλληλα, δικηγόρος στην Γουεντζόου σημείωσε ότι οι διαδικασίες έχουν επιταχυνθεί σημαντικά, με τις υποθέσεις να ολοκληρώνονται σε οκτώ έως εννέα μήνες αντί για περισσότερο από ένα έτος στο παρελθόν, ενώ επεσήμανε και ασυνέπειες, καθώς κατηγορούμενοι ομολογούν αιφνιδίως παρά προηγούμενες αρνήσεις.

Απομάκρυνση στρατιωτικών ειδικών

Παράλληλα με το κύμα συλλήψεων, η Κινεζική Ακαδημία Μηχανικής αφαίρεσε από την ιστοσελίδα της τρεις κορυφαίους ακαδημαϊκούς, μεταξύ των οποίων τους πρώην αντιπροέδρους Γου Μαντσίνγκ και Τζάο Σιαογκένγκ, καθώς και τον Γουέι Γιγίν, πρώην αναπληρωτή γενικό διευθυντή της China Aerospace Science and Industry Corp. Οι τρεις ειδικεύονταν αντίστοιχα σε ραντάρ και πληροφοριακά συστήματα, πυρηνικά όπλα και καθοδήγηση πυραύλων.

Η Ακαδημία δεν έδωσε εξηγήσεις, ωστόσο δημοσίευμα της Ming Pao στις 16 Μαρτίου ανέφερε ότι πιθανότατα τελούν υπό έρευνα για διαφθορά. Συνολικά, τουλάχιστον εννέα ακαδημαϊκοί έχουν χάσει τους τίτλους τους τα τελευταία τρία χρόνια.

Οι απομακρύνσεις συνδέονται, σύμφωνα με αναλυτές, με αποτυχίες κινεζικών οπλικών συστημάτων σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ραντάρ εντοπισμού αεροσκαφών χαμηλής παρατηρησιμότητας JY-27, που φέρεται να αποδείχθηκε αναποτελεσματικό στη Βενεζουέλα, και τα αντιαεροπορικά συστήματα HQ-9B του Ιράν, τα οποία εξουδετερώθηκαν μέσα στην πρώτη ώρα επιθέσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Ο Σεν Μινγκ-σι από το Πανεπιστήμιο Tamkang εκτίμησε ότι οι αποτυχίες αυτές οφείλονται εν μέρει στον ηλεκτρονικό πόλεμο των ΗΠΑ, αλλά τόνισε ότι η απομάκρυνση των ακαδημαϊκών υποδηλώνει βαθύτερα προβλήματα στη διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης, που συνδέονται με διαφθορά. Όπως ανέφερε, το καθεστώς βασίζεται σε συγχώνευση πολιτικών και στρατιωτικών δομών, εταιρική κατασκοπεία και αντίστροφη μηχανική, γεγονός που επιτρέπει τη διοχέτευση και υπεξαίρεση κρατικών πόρων. Επισήμανε επίσης ότι η διαφθορά είναι διαδεδομένη στην ανάπτυξη οπλικών συστημάτων, είτε πρόκειται για το μαχητικό χαμηλής παρατηρησιμότητας J-20 είτε για αεροπλανοφόρα και άλλα μεγάλα προγράμματα.

Πολιτικές εκκαθαρίσεις

Ο Σου Τζου-γιουν, ανώτερος αναλυτής στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Έρευνας Ασφάλειας της Ταϊβάν, ανέφερε ότι οι διώξεις εντάσσονται σε ένα ευρύτερο κύμα πολιτικών εκκαθαρίσεων στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΛΑΣ), με συλληφθέντες στρατηγούς να κατονομάζουν άλλους εμπλεκόμενους και τις αρχές να εντοπίζουν εγκρίσεις εξοπλισμού χαμηλής ποιότητας.

Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται και με προηγούμενο σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε το 2024, όταν αναφέρθηκε ότι πύραυλοι είχαν γεμιστεί με νερό αντί για καύσιμα. Σύμφωνα με τον Σεν, τα περιστατικά αυτά αποκαλύπτουν συστημικές αποτυχίες στην ανάπτυξη όπλων και ενισχύουν τις ενδείξεις ότι η αμυντική τεχνολογία της Κίνας παρουσιάζει θεμελιώδη προβλήματα.

Ο Ρίτσαρντ Τσόου, μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης του Ιδρύματος Ανάπτυξης Αμυντικής Βιομηχανίας της Ταϊβάν, σημείωσε ότι υπάρχει μακροχρόνια και συστημική παραποίηση σε όλη την αλυσίδα προμηθειών και παραγωγής, η οποία υπονομεύει την αξιοπιστία στρατηγικών όπλων και κλονίζει την εμπιστοσύνη της ηγεσίας στην πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι έρευνες επεκτείνονται στα ανώτερα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών που πιστοποιούν τα συστήματα.

Τόνισε επίσης ότι η στοχοποίηση ανώτερων ειδικών υποδηλώνει όχι μόνο καταπολέμηση της διαφθοράς αλλά και αναδιάρθρωση εξουσίας, με στόχο την ενίσχυση του πολιτικού ελέγχου και την εκκαθάριση μη πιστών ομάδων. Όπως ανέφερε, η διαδικασία αυτή καθοδηγείται τόσο από τη δυσπιστία που προκάλεσαν τα σκάνδαλα όσο και από την επιδίωξη επανασυγκέντρωσης της εξουσίας.

Η Κεντρική Επιτροπή Πειθαρχικού Ελέγχου ανακοίνωσε σημαντική αύξηση των ερευνών στις αρχές του 2026 σε τομείς όπως τα χρηματοοικονομικά, η ενέργεια και οι υποδομές, με ιδιαίτερη έμφαση σε συνταξιούχους αξιωματούχους που εξακολουθούν να έχουν επιρροή.

Σύμφωνα με αναλυτές, η εκστρατεία καθοδηγείται τόσο από πολιτικούς όσο και από οικονομικούς λόγους, καθώς η ηγεσία επιδιώκει να εντοπίσει ζητήματα πίστης και να ανακτήσει πόρους που βρίσκονται στα χέρια αξιωματούχων.

Παράλληλα, οι έρευνες επεκτείνονται και σε χαμηλότερα επίπεδα, με τις αρχές να ανακατευθύνουν πόρους προς οικονομικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της φοροδιαφυγής και των δραστηριοτήτων συγγενών και συνεργατών διεφθαρμένων αξιωματούχων, γεγονός που έχει οδηγήσει σε καθυστερήσεις σε άλλες ποινικές υποθέσεις.

Αμφιβολίες για την επιχειρησιακή ικανότητα του στρατού

Καθώς η εκστρατεία εντείνεται και οι αποτυχίες στον στρατιωτικό τομέα συσσωρεύονται, οι ειδικοί εκτιμούν ότι η αναξιοπιστία των οπλικών συστημάτων γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Ο Σεν σημείωσε ότι, παρά τους ισχυρισμούς περί ισοδυναμίας με αμερικανικά συστήματα, η πραγματική επιχειρησιακή απόδοση υστερεί σημαντικά, γεγονός που ενισχύει τα σκάνδαλα διαφθοράς.

Πρόσθεσε ότι οι στρατιώτες που χειρίζονται τα συστήματα γνωρίζουν τις αδυναμίες τους, γεγονός που περιορίζει την επιχειρησιακή επιθετικότητα και εγείρει ερωτήματα για την ικανότητα διεξαγωγής πολεμικών επιχειρήσεων έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών ή της Ταϊβάν, την οποία το καθεστώς διεκδικεί ως έδαφός του.

Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, υψηλόβαθμοι στρατηγοί έχουν ήδη χάσει την εμπιστοσύνη τους στα εγχώρια ανεπτυγμένα συστήματα, ενώ τα προβλήματα αναμένεται να αποκαλυφθούν πλήρως σε πραγματικές συνθήκες μάχης.

Όπως κατέληξε ο Τσόου, το βασικό ζήτημα δεν είναι αν η Κίνα μπορεί να κατασκευάσει προηγμένα όπλα, αλλά πόσα από αυτά μπορούν πράγματι να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις προδιαγραφές σε κρίσιμες στιγμές, καθώς η πολιτική παρέμβαση στον τεχνολογικό τομέα υπονομεύει τη σταθερότητα και τη συνέχεια του συστήματος.

Των Michael Zhuang και Jarvis Lim

Με τη συμβολή του Wang Xin

Οι στρατιωτικές φιλοδοξίες της Βόρειας Κορέας επεκτείνονται στο διάστημα

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Σχολιασμός

Αν παρακολουθήσει κανείς τη δυτική κάλυψη για τη Βόρεια Κορέα, αναδύεται ένα μοτίβο, καθώς η προσοχή μετατοπίζεται από το ένα επεισόδιο στο επόμενο· μια σύνοδος κορυφής, μια δοκιμή πυραύλου, κυρώσεις, και τώρα το Συνέδριο του Κόμματος.

Το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής αναφορικά με το Ένατο Συνέδριο του Κόμματος της Βόρειας Κορέας έχει επικεντρωθεί στη στάση του Κιμ Γιονγκ Ουν απέναντι στη Νότια Κορέα και στη συνεχιζόμενη επέκταση του πυρηνικού του οπλοστασίου. Ωστόσο, το Συνέδριο περιελάμβανε και μια άλλη διατύπωση που αξίζει πιο προσεκτική εξέταση, καθώς η Βόρεια Κορέα προτίθεται να αναπτύξει δυνατότητες επίθεσης σε εχθρικούς δορυφόρους. Το Reuters ανέφερε ότι το νέο πενταετές στρατιωτικό σχέδιο του Κιμ περιλαμβάνει όπλα ικανά να πλήξουν εχθρικούς δορυφόρους, ενώ αναλυτές επεσήμαναν ότι οι δυνατότητες κατά δορυφόρων εμφανίζονταν μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, μη επανδρωμένες πλατφόρμες και πιο προηγμένους δορυφόρους αναγνώρισης.

Δεν επρόκειτο για ρητορική συμπλήρωση, καθώς τα συνέδρια του κόμματος στη Βόρεια Κορέα δεν είναι χαλαρές πολιτικές συγκεντρώσεις αλλά το σημείο όπου το καθεστώς καθορίζει την κατεύθυνση, και όταν κάτι εμφανίζεται σε ένα πενταετές αμυντικό σχέδιο σημαίνει ότι έχει προτεραιότητα. Αυτή η προτεραιότητα ταιριάζει σε ένα ευρύτερο μοτίβο.

Η Βόρεια Κορέα δεν ήταν ποτέ απλώς πρόβλημα πυραύλων ή πυρηνικών, αλλά πρόβλημα καθεστώτος, καθώς η δυναστεία Κιμ επιβιώνει μέσω της απομόνωσης, του εξαναγκασμού, της στρατιωτικοποίησης και της διαρκούς κρίσης, και αυτή η δομή παράγει τη συμπεριφορά. Αν το καθεστώς διατηρηθεί, τα μέσα θα αλλάξουν, οι μέθοδοι θα εξελιχθούν και το πεδίο θα επεκταθεί, αλλά το υποκείμενο σύστημα δεν θα αλλάξει. Αυτό σχετίζεται με τον τρόπο που ασκεί κρατική πολιτική, όπως περιγράφεται στο έργο των εκλιπόντων Τζιμ Λίλλεϋ (Jim Lilley) και Τσακ Ντάουνς (Chuck Downs) στο «Over the Line», όπου υποστηρίζεται ότι η Βόρεια Κορέα κατασκευάζει κρίσεις, χρησιμοποιεί πολιτική στων άκρων και εξαπάτηση και αποσπά παραχωρήσεις παρά την αδύναμη διαπραγματευτική της θέση, με στόχο την ενίσχυση της επιβίωσης του καθεστώτος και της στρατιωτικής του ισχύος.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν τεκμηριώσει αυτό το σύστημα λεπτομερώς, καθώς η Επιτροπή Έρευνας του 2014 περιέγραψε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, ενώ πιο πρόσφατες αναφορές καταλήγουν ότι η καταστολή όχι μόνο δεν έχει μειωθεί αλλά έχει ενταθεί, με την επιτήρηση να διευρύνεται και τον φόβο να παραμένει βασικό εργαλείο διακυβέρνησης. Ένα καθεστώς που στηρίζεται σε αυτή τη βάση δεν μετατρέπεται σε «κανονικό» απλώς υιοθετώντας τη ρητορική της διαστημικής ισχύος, αλλά συνεχίζει να λειτουργεί με τις ίδιες πρακτικές.

Η στροφή προς το διάστημα δεν ξεκίνησε φέτος. Το 2022, η Βόρεια Κορέα αναθεώρησε τον Νόμο για την Ανάπτυξη του Διαστήματος, αφαιρώντας διατυπώσεις που περιόριζαν τη δραστηριότητα σε ειρηνικούς σκοπούς και συνδέοντας άμεσα τις διαστημικές προσπάθειες με την εθνική άμυνα. Η διατύπωση στο Συνέδριο του Κόμματος ακολουθεί αυτή την αλλαγή. Η Βόρεια Κορέα δεν αντιμετωπίζει το διάστημα ως έργο κύρους αλλά ως μέρος του στρατιωτικού της προβλήματος, και αυτή η εξέλιξη δεν λαμβάνει χώρα μεμονωμένα.

Τον Ιανουάριο του 2025, ο Λευκός Οίκος εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα γνωστό ως «Iron Dome for America», το οποίο περιγράφει μια αρχιτεκτονική αντιπυραυλικής άμυνας με στοιχεία στο διάστημα. Η ιδέα συζητήθηκε ευρέως ως «Golden Dome» και η Βόρεια Κορέα το κατήγγειλε ως «σενάριο πυρηνικού πολέμου στο διάστημα». Η αλληλουχία είναι σαφής: οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν την αντιπυραυλική άμυνα με διαστημικά στοιχεία και η Βόρεια Κορέα δείχνει ενδιαφέρον για την ικανότητα παρεμβολής στα συστήματα αυτά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Βόρεια Κορέα διαθέτει ήδη λειτουργικό όπλο κατά δορυφόρων. Τα δημόσια στοιχεία δεν δείχνουν δοκιμασμένο ή ανεπτυγμένο σύστημα τέτοιου τύπου, ωστόσο δείχνουν πρόθεση. Η πιο πιθανή βραχυπρόθεσμη εξέλιξη δεν είναι ένας εξελιγμένος αναχαιτιστής αλλά μορφές διατάραξης, όπως παρεμβολές ή άλλες μέθοδοι που δυσχεραίνουν τη χρήση δορυφόρων σε περίοδο κρίσης, κάτι που συνάδει με τη γενικότερη προσέγγιση της Βόρειας Κορέας.

Το καθεστώς δεν επιδιώκει συμμετρία αλλά πλεονέκτημα. Δεν χρειάζεται να ελέγχει το διάστημα, αλλά να μπορεί να διαταράσσει τα συστήματα από τα οποία εξαρτώνται οι αντίπαλοί του, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό εξηγεί γιατί η δυτική τάση κατακερματισμού του προβλήματος της Βόρειας Κορέας — σε πυρηνικά, πυραύλους, ανθρώπινα δικαιώματα, κυβερνοχώρο και διάστημα — αποδεικνύεται ανεπαρκής.

Η Βόρεια Κορέα αποτελεί ένα ενιαίο κακό σύστημα, όπου το ίδιο κράτος που φυλακίζει τον πληθυσμό του, καταστέλλει την πληροφόρηση και κυβερνά μέσω του φόβου, αναπτύσσει όπλα, εξάγει αστάθεια και αναζητά τρόπους να αντισταθμίσει ισχυρότερους αντιπάλους. Το μοτίβο παραμένει σταθερό· πυροβολικό, πύραυλοι, πυρηνικός εκβιασμός, κυβερνοεπιχειρήσεις και τώρα το διάστημα.

Η Βόρεια Κορέα δεν εισέρχεται στο διάστημα όπως άλλα κράτη ούτε επιδιώκει εξερεύνηση ή επιστημονικό κύρος, αλλά επεκτείνει τη στρατηγική της, καθώς το καθεστώς που βασίζεται στον εξαναγκασμό στο εσωτερικό και στην πίεση στο εξωτερικό σηματοδοτεί ότι σκοπεύει να ανταγωνιστεί και σε τροχιά.

Αυτή είναι η εξέλιξη που έχει σημασία. Μια σοβαρή αμερικανική στρατηγική θα ξεκινούσε με αυτή την αναγνώριση, καθώς η Βόρεια Κορέα δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα στενό πρόβλημα ελέγχου εξοπλισμών, αλλά απαιτεί ένα ενιαίο πλαίσιο που περιλαμβάνει αντιπυραυλική άμυνα, ανθεκτικότητα στο διάστημα, δυνατότητες αντιμετώπισης παρεμβολών, αποτροπή και πίεση στο ίδιο το καθεστώς.

Το ζήτημα δεν είναι αν η Βόρεια Κορέα μπορεί ήδη να καταστρέψει έναν δορυφόρο, αλλά ότι έχει αποφασίσει πως το διάστημα αποτελεί μέρος του πεδίου μάχης της. Αυτή είναι η ευρύτερη εικόνα, η οποία συχνά παραβλέπεται, καθώς δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη τεχνολογία ή οπλικό σύστημα, αλλά για ένα καθεστώς που κακοποιεί τον λαό του και απειλεί τον κόσμο.

Του Lamont Colucci

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο αποτελούν προσωπικές απόψεις του συγγραφέα και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Η Νότια Αφρική αυξάνει δραστικά τους δασμούς σε χάλυβα από Κίνα και Ταϊλάνδη

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Η Νότια Αφρική επέβαλε υψηλούς δασμούς εισαγωγής σε δομικό χάλυβα από την Κίνα και την Ταϊλάνδη, μετά από έρευνα που διαπίστωσε ότι τα προϊόντα πωλούνταν σε αθέμιτα χαμηλές τιμές. Οι δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ στις 19 Μαρτίου, ανέρχονται σε 74,98% για τις εισαγωγές από την Κίνα και σε 20% για εκείνες από την Ταϊλάνδη και θα παραμείνουν σε ισχύ για πέντε έτη, όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση σε σχετική ειδοποίηση που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα.

Η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου της Νότιας Αφρικής, η οποία διενήργησε την έρευνα, κατέληξε ότι οι εισαγωγές σε αθέμιτα χαμηλές τιμές προκάλεσαν «ουσιαστική ζημία» στον εγχώριο παραγωγό των εν λόγω προϊόντων, δηλαδή στην τοπική μονάδα της ArcelorMittal, καθώς υποτιμούσαν τις τιμές του χάλυβά της κατά περίπου 20%. Σύμφωνα με τα ευρήματα της επιτροπής, οι εισαγωγές από την Κίνα και την Ταϊλάνδη αυξήθηκαν σχεδόν κατά 19 φορές κατά το οικονομικό έτος 2024, φτάνοντας περίπου τους 28.800 τόνους, με το 65% να προέρχεται από την Κίνα.

Οι νέοι δασμοί αντικαθιστούν χαμηλότερους προσωρινούς δασμούς που είχαν επιβληθεί στα τέλη του 2024, οι οποίοι ανέρχονταν σε 52,81% για την Κίνα και 9,12% για την Ταϊλάνδη, ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη. Η απόφαση ελήφθη κατόπιν καταγγελίας της ArcelorMittal Rails and Structures, του μοναδικού κατασκευαστή αυτών των προϊόντων στην Τελωνειακή Ένωση της Νότιας Αφρικής.

Ο τομέας χάλυβα της Νότιας Αφρικής έχει αντιμετωπίσει σοβαρές προκλήσεις τα τελευταία χρόνια, όπως το υψηλό ενεργειακό κόστος από την εταιρεία κοινής ωφέλειας Eskom, η ασθενής εγχώρια ζήτηση, τα προβλήματα στις μεταφορές και η εισροή φθηνών εισαγωγών — κυρίως από την Κίνα, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 73% των εισαγόμενων ποσοτήτων χάλυβα. Οι εισαγωγές καλύπτουν περίπου το 36% της συνολικής κατανάλωσης χάλυβα στη χώρα.

Η ArcelorMittal South Africa έχει αναστείλει τη λειτουργία μονάδων παραγωγής μακρού χάλυβα σε εργοστάσια στο Νιούκασλ, στο Βερενίγκινγκ και στην επαρχία Μπουμαλάνγκα, θέτοντας έως και 3.500 θέσεις εργασίας σε κίνδυνο και συμβάλλοντας στη γενικότερη βιομηχανική υποχώρηση στις πληγείσες περιοχές. Η εταιρεία έχει καταθέσει πολλαπλές καταγγελίες για πωλήσεις σε αθέμιτα χαμηλές τιμές τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων για προϊόντα επίπεδου και επικαλυμμένου χάλυβα, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Σιδήρου και Χάλυβα της Νότιας Αφρικής.

Ο δομικός χάλυβας — ανθεκτικά και συγκολλήσιμα τμήματα που χρησιμοποιούνται σε σκελετούς κτιρίων, γέφυρες, υποδομές εξόρυξης, σιδηροδρομικά έργα, εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και γενικά έργα μηχανικής — είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομία της Νότιας Αφρικής.

Αξιωματούχοι ανέφεραν ότι αναμένεται οι δασμοί να προσφέρουν «ανάσα» στους εγχώριους παραγωγούς και να συμβάλουν στη διασφάλιση θέσεων εργασίας στη μεταποίηση, τις κατασκευές και συναφείς κλάδους. Εκπρόσωποι της βιομηχανίας χαιρέτισαν την απόφαση, αν και ορισμένοι εισαγωγείς προειδοποίησαν ότι ενδέχεται να αυξηθεί το κόστος για τους τελικούς χρήστες.

Του James Xu

Το Ιράν απειλεί με κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ μετά το τελεσίγραφο Τραμπ

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026 Από JACOB BURG

Το Ιράν θα προχωρήσει στο πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υλοποιήσει τις απειλές του για πλήγματα σε ιρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, δήλωσαν στις 22 Μαρτίου οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης.

Ο Τραμπ ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός θα πλήξει και θα καταστρέψει τις διάφορες μονάδες παραγωγής ενέργειας του Ιράν, ξεκινώντας από τη μεγαλύτερη, εάν η Τεχεράνη δεν ανοίξει πλήρως τα Στενά του Ορμούζ «χωρίς απειλές» εντός 48 ωρών από ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 21 Μαρτίου. Η ανακοίνωση έγινε μία ημέρα αφότου άφησε να εννοηθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται πολύ κοντά στην επίτευξη των στρατιωτικών τους στόχων στη Μέση Ανατολή σε σχέση με το Ιράν και ότι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο σταδιακής αποκλιμάκωσης του πολέμου μετά την τέταρτη εβδομάδα.

Οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν σε ανακοίνωση, στις 22 Μαρτίου, ότι τα Στενά του Ορμούζ θα κλείσουν πλήρως και δεν θα ανοίξουν μέχρι να αποκατασταθούν οι κατεστραμμένες ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, προειδοποιώντας παράλληλα ότι οποιαδήποτε εταιρεία με αμερικανική συμμετοχή θα καταστραφεί ολοσχερώς εάν η Ουάσιγκτον στοχοποιήσει ιρανικές ενεργειακές υποδομές. Ενεργειακές εγκαταστάσεις χωρών που φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις θα θεωρούνται νόμιμοι στόχοι, ενώ πλήγματα θα υποστούν και υποδομές ενέργειας και ύδρευσης γειτονικών κρατών του Κόλπου, εφόσον υλοποιηθεί το τελεσίγραφο των 48 ωρών.

Ο Τραμπ σημείωσε στη δήλωσή του στις 21 Μαρτίου ότι τα Στενά του Ορμούζ θα πρέπει να φυλάσσονται και να ελέγχονται, εφ’ όσον αυτό απαιτείται, από τα κράτη που τα χρησιμοποιούν, επισημαίνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αναλάβουν αυτόν τον ρόλο. Ανέφερε ότι, εάν ζητηθεί, οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν αυτές τις χώρες στην προσπάθεια τους, αλλά αυτό δεν θα είναι απαραίτητο μόλις εξαλειφθεί η απειλή από το Ιράν, εκτιμώντας ότι θα πρόκειται για μια εύκολη στρατιωτική επιχείρηση για εκείνες.

Ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν ανέφερε σε δήλωση που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 22 Μαρτίου ότι τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ανοιχτά για όλους, εκτός από όσους παραβιάζουν το ιρανικό έδαφος. Ωστόσο, μετά την κίνηση του Ιράν να κλείσει ουσιαστικά τα Στενά για πλοία οποιασδήποτε χώρας δεν ζητά ρητά ασφαλή διέλευση από το καθεστώς, οι διαταραχές στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου έχουν προκαλέσει έντονες διακυμάνσεις και αβεβαιότητα στις αγορές.

Η διεθνής τιμή αναφοράς Brent είχε αυξηθεί στα 112,19 δολάρια ανά βαρέλι έως το πρωί της 22ας Μαρτίου, ενώ Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι οι τιμές θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 200 δολάρια ανά βαρέλι εάν συνεχιστεί ο πόλεμος.

Πολλές ασιατικές οικονομίες, συμπεριλαμβανομένων της Κίνας, της Ινδίας και της Ιαπωνίας, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από ενεργειακές εισαγωγές που διέρχονται από τα Στενά. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιαπωνίας Τοσιμίτσου Μοτέγκι δήλωσε στις 22 Μαρτίου ότι η χώρα του θα μπορούσε να εξετάσει τη χρήση του στρατού για επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών στα Στενά του Ορμούζ, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ καταλήξουν σε κατάπαυση του πυρός με το Ιράν.

Μιλώντας σε εκπομπή του Fuji TV, ανέφερε ότι σε περίπτωση πλήρους κατάπαυσης του πυρός θα μπορούσαν να τεθούν ζητήματα όπως η εκκαθάριση ναρκών, προσθέτοντας ότι, αν και πρόκειται για καθαρά υποθετικό σενάριο, εφ’ όσον υπάρξει κατάπαυση του πυρός και οι ναυτικές νάρκες δημιουργούν εμπόδια, αυτό θα ήταν κάτι που θα άξιζε να εξεταστεί.

Ο Μοτέγκι σημείωσε επίσης ότι η Ιαπωνία δεν έχει άμεσα σχέδια να διαπραγματευτεί ρυθμίσεις που θα επέτρεπαν σε εγκλωβισμένα ιαπωνικά πλοία να διέλθουν από τα Στενά, υπογραμμίζοντας ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να διασφαλιστεί η διέλευση όλων των πλοίων από τη στενή αυτή θαλάσσια οδό. Ωστόσο, στις 20 Μαρτίου, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε στο ιαπωνικό πρακτορείο Kyodo ότι είχε συνομιλήσει με τον Μοτέγκι για το ενδεχόμενο να επιτραπεί ασφαλής διέλευση σε πλοία που συνδέονται με την Ιαπωνία.

Η Ιαπωνία βασίζεται στα Στενά για το 90% περίπου των εισαγωγών πετρελαίου της και, με την Τεχεράνη να έχει ουσιαστικά κλείσει τη θαλάσσια οδό, η άνοδος των διεθνών τιμών πετρελαίου έχει αναγκάσει την Ιαπωνία και άλλες χώρες να αντλήσουν πετρέλαιο από τα αποθέματά τους.

Στις 21 Μαρτίου, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προστέθηκαν στον κατάλογο των χωρών που δεσμεύτηκαν να συνεργαστούν για την ασφαλή διέλευση των Στενών του Ορμούζ. Σε κοινή δήλωση που δημοσιεύθηκε την ίδια ημέρα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και περισσότερες από είκοσι ακόμη χώρες εξέφρασαν την ετοιμότητά τους να συμβάλουν στη διασφάλιση της διέλευσης μέσω των Στενών, χαιρετίζοντας παράλληλα τη δέσμευση των χωρών που συμμετέχουν στον σχεδιασμό των προπαρασκευαστικών ενεργειών.

Με τη συμβολή των Ryan Morgan και Jacki Thrapp, και πληροφορίες από το Reuters

Αρχαιοελληνικοί μύθοι γύρω από την τέχνη

Τρίτη, 24 Μαρ, 2026Κυριακή, 22 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, η τέχνη είχε σημαίνοντα ρόλο με ηθικές και πολιτικές προεκτάσεις. Το κάλλος — η ομορφιά — ήταν αντιληπτό ως εξωτερική έκφραση εσωτερικών χαρισμάτων και θεϊκής εύνοιας, η αισθητική και η μουσική εκφράζονταν μέσω της μαθηματικής επιστήμης συνδέοντας τον ανθρώπινο με τον θεϊκό κόσμο, το θέατρο διαμόρφωνε πολιτικές συνειδήσεις.

Αναμενόμενο να υπάρχουν πολλές ιστορίες, μυθικές και αληθινές, γύρω από τις τέχνες, τη σχέση του ανθρώπου με αυτές, επινοήσεις. Ορισμένες από αυτές ενέπνευσαν Ρωμαίους συγγραφείς, όπως ο ιστορικός Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (περίπου 23 μ.Χ.–79 μ.Χ.) και ο ποιητής Οβίδιος (περί τα 43 π.Χ.–18 μ.Χ.) , οι οποίοι τις μετέγραψαν με τον δικό τους τρόπο, μεταφέροντας τες στις επόμενες γενιές και πολιτισμούς και διαιωνίζοντας τα μηνύματά τους.

Η ιστορία του πρώτου πορτρέτου από τον Βουτάδη, η μεταμόρφωση του αγάλματος του Πυγμαλίωνα και τα παθήματα των Μαρσύα και Ζεύξιδος απηχούν τις αξίες και το σκεπτικό των ανθρώπων εκείνων των μακρινών ημερών, συνδέοντάς μας με το παρελθόν.

Ο Βουτάδης και το πρώτο πορτρέτο

Μεταξύ των προσώπων που είχαν γοητεύσει τον Πλίνιο ήταν ο Βουτάδης και η ερωτευμένη κόρη του. Ο Βουτάδης ήταν ένας Έλληνας κεραμίστας και αγγειοπλάστης από τη Σικυώνα, πόλη κοντά στην Κόρινθο, ο οποίος αγαπούσε πολύ την κόρη του.

Κάποτε, η κόρη του Βουτάδη ερωτεύτηκε έναν νεαρό άνδρα. Ξαφνικά, για λόγους που δεν αποκάλυψε, ο νέος έπρεπε να φύγει στο εξωτερικό. Καθώς αποχαιρετούσε την κόρη του Βουτάδη στο σπίτι της, εκείνη πρόσεξε τη σκιά του προφίλ του στον φωτισμένο τοίχο και σχεδίασε το περίγραμμά της.

Ζαν-Μπατίστ Ρενώ, «Η προέλευση της ζωγραφικής», περ. 1785–1786. Παλάτι των Βερσαλλιών, Γαλλία. (Public Domain)

Αργότερα, ο Βουτάδης, που δεν άντεχε να βλέπει την κόρη του να πονάει, πίεσε πηλό πάνω στο περίγραμμα που είχε εκείνη φτιάξει και κατασκεύασε ένα ανάγλυφο του προσώπου του χαμένου νέου, το οποίο και της προσέφερε. Την εποχή εκείνη, γύρω στα 600 π.Χ., η κεραμική αν και διαδεδομένη, ήταν μία διακοσμητική τέχνη που αντλούσε τη θεματολογία της κυρίως από το φυτικό και ζωικό κόσμο. Ο Βουτάδης ήταν ο πρώτος που απεικόνισε έναν άνθρωπο.

Μετά το πρώτο αυτό ανάγλυφο, ο καλλιτέχνης άρχισε να προσθέτει παρόμοιες μάσκες ως διακοσμητικά στοιχεία στα εξωτερικά κεραμίδια στις σκεπές. Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε μια μετατόπιση από τα φυσικά προς τα ανθρώπινα θέματα, που διαδόθηκε στην ελληνική τέχνη και αργότερα στη Δύση.

Επίσης, ο Πλίνιος απέδωσε στον Βουτάδη «τη μέθοδο της προσθήκης κόκκινου χώματος [στον πηλό] και της κατασκευής του μοντέλου με κόκκινη κιμωλία».

Με την εικόνα που έφτιαξε, ο Βουτάδης επιζητούσε να παρηγορήσει την απογοητευμένη κόρη του. Αν και ένα αντικείμενο δεν μπορεί να αντικαταστήσει το πρόσωπο καθεαυτό, το έργο του Βουτάδη αποκάλυπτε την πίστη του στη θεραπευτική δύναμη της τέχνης και της ομορφιάς.

Πυγμαλίων και Γαλάτεια

Ο Οβίδιος διηγήθηκε την ιστορία του Πυγμαλίωνα, ενός θρυλικού γλύπτη από την Κύπρο, ο οποίος φιλοτέχνησε το άγαλμα της ιδανικής γυναίκας.

Απογοητευμένος από τις γυναίκες που σπαταλούσαν τη ζωή τους και των οποίων η ομορφιά ήταν ατελής, ο Πυγμαλίωνας επέλεξε την αγαμία. Ωστόσο, η λαχτάρα του για αγάπη παρέμενε. Για να την ικανοποιήσει, άρχισε να σμιλεύει ένα άγαλμα από λευκό σαν το χιόνι μάρμαρο. Σύμφωνα με τα λόγια του Οβιδίου, «τού έδωσε εξαιρετική ομορφιά, μεγαλύτερη από κάθε ζωντανής γυναίκας».

Αν και ήξερε ότι ήταν απλώς ένα άγαλμα, ο Πυγμαλίων δεν μπόρεσε να μην ερωτευτεί το δημιούργημά του. Όσο περισσότερο το κοίταζε, τόσο περισσότερο έμοιαζε με πραγματική γυναίκα. «Φλεγόμενος από αγάπη και θαυμασμό για τη [μαρμάρινη] μορφή», άρχισε να της μιλάει, χαϊδεύοντάς τη «με χέρια γεμάτα αγάπη, που φαινόταν σαν να αφήνουν ένα αποτύπωμα στα μέρη που άγγιζαν, τόσο αληθινό που φοβόταν ότι θα την πληγώσει με το έντονο άγγιγμά του».

Την ημέρα της γιορτής της Αφροδίτης και ενώ χαρούμενες παρελάσεις γέμιζαν τους δρόμους και οι άνθρωποι προσέφεραν δώρα και θυσίες στη θεά της ομορφιάς και του έρωτα, ο Πυγμαλίων στάθηκε μπροστά στο βωμό της για να κάνει μια σπονδή, η οποία κατέληξε σε προσευχή: «Αν είναι αλήθεια, θεά, ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα, προσεύχομαι να γίνει γυναίκα μου».

Η φωτιά του βωμού άναψε τρεις φορές. Αν και ο Πυγμαλίων δεν είχε ολοκληρώσει το αίτημά του, η Αφροδίτη είχε καταλάβει.

Ζαν-Λεόν Ζερόμ, «Πυγμαλίων και Γαλάτεια», 1890. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη. (Public Domain)

Μόλις επέστρεψε στο σπίτι του, ο Πυγμαλίων έτρεξε στο εργαστήριο, όπου ήταν το δημιούργημά του. «Πρέπει να είναι σάρκα!» αναφώνησε καθώς έβλεπε το άγαλμα να μεταμορφώνεται σε γυναίκα με πάλλευκο δέρμα. Εκείνη, νιώθοντας τα φιλιά που της έδινε, γύρισε προς τον εκστασιασμένο γλύπτη που την κοίταζε με λατρεία.

Εννέα μήνες αργότερα, το ζευγάρι καλωσόρισε την κόρη τους στον κόσμο. Το όνομά της ήταν Πάφος, και η πόλη του Πυγμαλίωνα ονομάστηκε επίσης Πάφος. Η τοποθεσία συνδέθηκε και με τη γέννηση της Αφροδίτης.

Η ιστορία ενέπνευσε δράματα, όπερες και ταινίες, κυρίως επειδή απεικονίζει με ζωντανό τρόπο τη σχέση μεταξύ τέχνης, επιθυμίας και τρέλας. Μέσω της τέχνης του, ο γλύπτης έδωσε στον κόσμο τη χάρη και την ομορφιά που θεωρούσε ότι έλειπαν. Το άγαλμά του μπόρεσε να μεταμορφωθεί σε άνθρωπο χάρη στην προσοχή και την αγάπη που έβαλε στη δημιουργία του — που έφεραν την ευλογία της θεάς.

Ζεύξις και Παρράσιος

Όταν οι Έλληνες αναφέρονταν στη ζωγραφική, συνήθως εννοούσαν την εφαρμογή χρώματος σε κεραμικά, μάρμαρο, ασβεστόλιθο ή ξύλο.

Μεταξύ των πολλών θρυλικών Ελλήνων ζωγράφων ήταν ο Ζεύξις από την Ηράκλεια, που έζησε γύρω στο 450 π.Χ. Το έργο του ήταν τόσο εντυπωσιακό που οι άνθρωποι έλεγαν ότι είχε «κλέψει την τέχνη των δασκάλων του». Ξεχώριζε κυρίως για την αληθοφάνεια την οποία προσέδιδε στα έργα του με μεγαλύτερη ακρίβεια από οποιονδήποτε άλλο. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευε.

Φρανσουά-Αντρέ Βενσάν, «Ο Ζεύξις επιλέγει τα μοντέλα του για την εικόνα της Ελένης ανάμεσα στα κορίτσια του Κρότωνα», περ. 1791. Κέντρο Τεχνών Κάντορ στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, Καλιφόρνια. (Public Domain)

Καθώς η φήμη του Ζεύξιδος αυξανόταν, το ίδιο συνέβαινε και με τους ανταγωνιστές του. Μεταξύ αυτών ήταν ο Παρράσιος, ένας φιλόδοξος σύγχρονός του που τον προκάλεσε σε διαγωνισμό ζωγραφικής.

Ο Πλίνιος κατέγραψε τον διαγωνισμό ως εξής:

«[Ο Ζεύξις] δημιούργησε μια εικόνα σταφυλιών τόσο επιτυχημένη που τα πουλιά πέταξαν προς [αυτά]· ο Παρράσιος ζωγράφισε την εικόνα μιας κουρτίνας [που κάλυπτε δήθεν το δικό του έργο] τόσο ρεαλιστικά ώστε ο Ζεύξις ζήτησε να τραβηχτεί η κουρτίνα και να εμφανιστεί η εικόνα του Παρράσιου· όταν συνειδητοποίησε το λάθος του, παραχώρησε το βραβείο, λέγοντας ότι ενώ εκείνος είχε εξαπατήσει τα πουλιά, ο Παρράσιος είχε εξαπατήσει αυτόν, έναν άνθρωπο και επιπροσθέτως έναν καλλιτέχνη».

Απόλλων και Μαρσύας

Οι Έλληνες αναγνώριζαν την αξία της καλλιτεχνικής δηλιουργίας, αλλά καταδίκαζαν την αλαζονεία και ακόμη περισσότερο την ύβρι — δηλαδή την αλαζονεία απέναντι στους θεούς.

Μια δημοφιλής ιστορία για τις παγίδες της αλαζονείας και της ύβρεως έχει ως πρωταγωνιστή έναν σατύρο που έπαιζε αυλό, τον Μαρσύα. Οι σάτυροι ήταν αρσενικά όντα που αντιπροσώπευαν την πρωτόγονη φύση της ανθρωπότητας. Ήταν μέρος της συνοδείας του Διονύσου και η μουσική ήταν η τέχνη τους.

Ελίχου Βέντερ, «Ο νεαρός Μαρσύας (Ο Μαρσύας γοητεύει τους λαγούς)», 1878. Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Crystal Bridges, Μπέντονβιλ, Αρκάνσας. (Public Domain)

Κάποτε, ο Μαρσύας, θέλοντας να αποδείξει στον κόσμο ότι ήταν ο μεγαλύτερος εν ζωή μουσικός, προκάλεσε τον ίδιο τον Απόλλωνα — τον θεό του φωτός, της ομορφιάς και της μουσικής — σε διαγωνισμό. Ο Απόλλων δέχτηκε. Κριτές ορίστηκαν οι Μούσες και ο Μίδας, βασιλιάς της Φρυγίας.

Στον πρώτο γύρο, ο Απόλλωνας έπαιξε μόνο τη λύρα, το χαρακτηριστικό του όργανο. Ο Μάρσιος εντυπωσίασε με μια δεξιοτεχνική ερμηνεία στον διπλό αυλό.

Στον δεύτερο γύρο, ο Απόλλωνας συνόδευσε το παίξιμο της λύρας του με ένα ευχάριστο τραγούδι, κερδίζοντας και πάλι τους κριτές. Ο Μαρσύας ήταν έξαλλος. Παραπονέθηκε ότι ήταν άδικο να συγκρίνουν δύο δεξιότητες με μία, προσβάλλοντας τον θεό για την υποτιθέμενη απάτη του.

Ο Απόλλωνας απάντησε ψύχραιμα ότι το να παίζεις αυλό είναι το ίδιο με το να τραγουδάς, καθώς και τα δύο χρησιμοποιούν την αναπνοή. Πεπεισμένοι από το επιχείρημα, οι κριτές διέταξαν τους διαγωνιζόμενους να επιδείξουν μόνο μια δεξιότητα που δεν αφορούσε την αναπνοή. Δεδομένου ότι το να παίζεις αυλό θεωρούνταν φωνητική δεξιότητα και ο Μαρσύας δεν έπαιζε άλλο όργανο, η ήττα του ήταν αναπόφευκτη.

Περουτζίνο, «Απόλλων και Μαρσύας», περ.1495-1500. Λάδι σε ξύλο λεύκας, 39 x 29 εκ. Λούβρο, Παρίσι. (Public Domain)

Η αυθάδεια να πιστεύει ότι μπορούσε να νικήσει τον Απόλλωνα και η θρασύτητα να κατηγορήσει τον θεό για ανεντιμότητα κόστισαν στον Μαρσύα όχι απλά τη ζωή του, αλλά και έναν μαρτυρικό θάνατο: να γδαρθεί ζωντανός. Ο Μίδας δε που τόλμησε να ψηφίσει υπέρ του Μαρσύα απέκτησε ένα ζευγάρι αυτιά γαϊδάρου.

Τα δάκρυα όσων θρήνησαν για το τέλος του Σάτυρου στάλαξαν μέχρι τις βαθύτερες φλέβες της γης και, «συγκεντρωμένα σαν πηγή, ανέβηκαν από τις μυστικές σπηλιές της, για να ξεχυθούν, λαμπερά, στο ηλιόλουστο αέρα, ως ο καθαρότερος ποταμός στη γη της Φρυγίας, ο οποίος ρέει γρήγορα ανάμεσα σε απότομες όχθες μέχρι τη θάλασσα».

Ό,τι και αν πιστεύουμε για τον φρικτό θάνατο του Μαρσύα, οι αρχαίοι συγγραφείς συμφωνούν σχεδόν ομόφωνα ότι η τιμωρία του ήταν η συνέπεια της ύβρεως. Όσο ικανός και αν ήταν, ο Μαρσύας, ένας Σάτυρος, δεν θα μπορούσε ποτέ να επισκιάσει τον Απόλλωνα, έναν θεό.

Του Leo Salvatore

Το ΝΑΤΟ αποσύρει εκατοντάδες στελέχη από το Ιράκ

Κυριακή, 22 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Όλο του το προσωπικό απέσυρε το ΝΑΤΟ από το Ιράκ, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης με το Ιράν, με τα τελευταία μέλη που συμμετείχαν στην αποστολή του ΝΑΤΟ στο Ιράκ, η οποία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018, να εγκαταλείπουν τη χώρα την Παρασκευή.

Ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης, στρατηγός Αλέξις Γκρίνκεβιτς, δήλωσε: «Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Δημοκρατία του Ιράκ και όλους τους συμμάχους που βοήθησαν στην ασφαλή μετακίνηση του προσωπικού του ΝΑΤΟ από το Ιράκ».

Το Ιράκ συνορεύει άμεσα δυτικά με το Ιράν, όπου η σύγκρουση ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δρομολόγησαν την Επιχείρηση «Επική Οργή». Ο Γκρίνκεβιτς συμπλήρωσε: «Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τους αφοσιωμένους άνδρες και γυναίκες της Αποστολής του ΝΑΤΟ στο Ιράκ, που συνέχισαν την αποστολή τους όλο αυτό το διάστημα. Είναι πραγματικοί επαγγελματίες».

Η Αποστολή του ΝΑΤΟ στο Ιράκ θα συνεχίσει πλέον τη λειτουργία της από την Κοινή Διοίκηση Δυνάμεων Νάπολης στην Ιταλία. Η αποστολή έχει μη στρατιωτικό χαρακτήρα, με στόχο να εξοπλίσει το Ιράκ με εργαλεία για τη σταθεροποίηση της χώρας, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την αποτροπή επιστροφής της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» (ISIS).

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κατέκρινε τα μέλη του ΝΑΤΟ, σε ανάρτησή του στο Truth Social την Παρασκευή, για την άρνησή τους να συνδράμουν τις ΗΠΑ στην επιχείρηση κατά του Ιράν. «Δεν ήθελαν να συμμετάσχουν στη μάχη για να αποτρέψουν ένα Ιράν με πυρηνικά. Τώρα που η στρατιωτική σύγκρουση έχει κερδηθεί με ελάχιστο κίνδυνο γι’ αυτούς, παραπονιούνται για τις υψηλές τιμές του πετρελαίου που αναγκάζονται να πληρώνουν, και δεν θέλουν να συμβάλουν στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. […] Χωρίς τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ είναι τίγρης από χαρτί», είπε χαρακτηριστικά.

Της ανακοίνωσης είχε προηγηθεί επιβεβαίωση ανώτατων αξιωματούχων του υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ ότι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποιούν πλήγματα κατά φιλο-ιρανικών παραστρατιωτικών ομάδων στο Ιράκ.

Ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ανέφερε σε ενημέρωση στις 19 Μαρτίου: «Τα H-64 πραγματοποιούν επιθέσεις εναντίον φιλοιρανικών οργανώσεων, ώστε να καταστείλουμε κάθε απειλή στο Ιράκ κατά αμερικανικών δυνάμεων ή συμφερόντων».

Ο υπουργός Πολέμου Πητ Χέγκσεθ υπερασπίστηκε την απόφαση για επέκταση της σύγκρουσης στο Ιράκ, δηλώνοντας ότι το ιρανικό καθεστώς έχει στόχο τη δολοφονία Αμερικανών στο Ιράκ. Στις 12 Μαρτίου, ενώ συνεχίζονται οι συγκρούσεις στην περιοχή, έξι Αμερικανοί αεροπόροι σκοτώθηκαν όταν το αεροσκάφος ανεφοδιασμού KC-135 Stratotanker συνετρίβη πάνω από τη δυτική ζώνη του Ιράκ.

Το πλήρωμα ταυτοποιήθηκε ως εξής: ταγματάρχης Τζον Α. Κλίνερ, 33 ετών, λοχαγός Αριάνα Τζ. Σαβίνο, 31, λοχαγός Σεθ Ρ. Κόβαλ, 38, λοχαγός Κέρτις Τζ. Άνγκστ, 30, τεχνικός λοχίας Άσλεϊ Μπ. Προύιτ, 34, και τεχνικός λοχίας Τάιλερ Χ. Σίμονς, 28.

Η αμερικανική πρεσβεία στη Βαγδάτη κάλεσε όλους τους Αμερικανούς πολίτες να εγκαταλείψουν άμεσα το Ιράκ στις 14 Μαρτίου, προειδοποιώντας ότι τρομοκράτες συνδεδεμένοι με το Ιράν ενθαρρύνουν ή πραγματοποιούν επιθέσεις εναντίον Αμερικανών ή προσώπων συνδεόμενων με τις ΗΠΑ. Επιπλέον, συνέστησε στους Αμερικανούς να παραμείνουν μακριά από την πρεσβεία λόγω κινδύνου από πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ρουκέτες στον ιρακινό εναέριο χώρο.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε εκδώσει για πρώτη φορά προειδοποίηση επιπέδου τέσσερα «Μην ταξιδεύετε» στις 2 Μαρτίου, επικαλούμενο την τρομοκρατία, απαγωγές, ένοπλες συγκρούσεις, ταραχές και τους περιορισμούς της αμερικανικής κυβέρνησης στην παροχή έκτακτης συνδρομής σε Αμερικανούς πολίτες επί ιρακινού εδάφους.

Σπάζοντας ρίζες και ταυτότητες: Ο νέος νόμος της Κίνας και η πολιτική της «Εθνικής Ενότητας»

Κυριακή, 22 Μαρ, 2026Κυριακή, 22 Μαρ, 2026 Από ΕΦΗ ΓΚΑΝΑ

Η πρόσφατη υιοθέτηση του νόμου για την Προώθηση της Εθνικής Ενότητας και Προόδου στη Λαϊκή Δημοκρατίας της Κίνας σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή στη διαχείριση των εθνοτικών και πολιτισμικών διαφορών εντός της χώρας. Παρουσιαζόμενος ως εργαλείο για τη συνοχή και την κοινή ανάπτυξη, ο νόμος αυτός εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον των εθνοτικών μειονοτήτων και την επιβίωση των πολιτισμικών τους ταυτοτήτων.

Ο νόμος που ψηφίστηκε από το Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο, επισημοποιεί πολιτικές για την προώθηση της μανδαρινικής γλώσσας ως «εθνικής κοινής γλώσσας» στην εκπαίδευση, στις επίσημες επιχειρήσεις και στους δημόσιους χώρους.

Η Κίνα αναγνωρίζει επίσημα 55 εθνοτικές μειονότητες εντός των συνόρων της που μιλούν εκατοντάδες γλώσσες και διαλέκτους. Οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν ήδη θέσει ως στόχο τη χρήση των μανδαρινικών κινεζικών ως γλώσσα διδασκαλίας σε ορισμένες περιοχές με μεγάλους πληθυσμούς μειονοτήτων, όπως το Θιβέτ και η Εσωτερική Μογγολία.

Ο Γιαλκούν Ουλουγιόλ, ερευνητής για την Κίνα στο Human Rights Watch, περιέγραψε τη νέα νομοθεσία ως «σημαντική απόκλιση» από την πολιτική της εποχής του Ντενγκ Σιάο Πινγκ που εγγυόταν το δικαίωμα των μειονοτήτων να χρησιμοποιούν τις δικές τους γλώσσες.

Η ιδεολογία πίσω από την «ενότητα»

Στον πυρήνα του νόμου βρίσκεται η ιδέα μιας ενιαίας εθνικής ταυτότητας, βασισμένης σε κοινές αξίες, πολιτισμικά χαρακτηριστικά και κυρίως τη γλώσσα. Η προώθηση των μανδαρινικών ως κυρίαρχης γλώσσας δεν αποτελεί απλώς ένα πρακτικό εργαλείο επικοινωνίας, αλλά και ένα πολιτικό μέσο ενοποίησης. Η γλωσσική αυτή πολιτική λειτουργεί ως μοχλός αφομοίωσης, περιορίζοντας τη χρήση τοπικών και μειονοτικών γλωσσών στη δημόσια και εκπαιδευτική σφαίρα.

Στο κεφάλαιο ΙV, ο νόμος εστιάζει στην έννοια της «αστικής και ηθικής ανάπτυξης»: προωθεί τον μετασχηματισμό ή την εγκατάλειψη παραδοσιακών εθίμων που θεωρούνται «ξεπερασμένα»· ενθαρρύνει τη δημιουργία μιας ενιαίας, «προοδευτικής» κουλτούρας, ευθυγραμμισμένης με την κυρίαρχη εθνική ταυτότητα· υπονοεί ότι οι μειονοτικές ταυτότητες πρέπει να ενσωματωθούν στον κυρίαρχο κινεζικό πολιτισμό.

Η ιδέα ότι η πρόοδος προϋποθέτει την εγκατάλειψη παραδοσιακών πρακτικών και την υιοθέτηση ενός ενιαίου πολιτισμικού προτύπου δεν είναι νέα. Ωστόσο, με τη θεσμοθέτησή της, αποκτά πλέον δεσμευτική ισχύ και διεισδύει σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής.

Η πολιτική αυτή επηρεάζει ιδιαίτερα περιοχές όπως η Μογγολία, το Θιβέτ και το Σιντζιάνγκ, όπου οι τοπικές κοινότητες διατηρούν ισχυρές πολιτισμικές και γλωσσικές ιδιαιτερότητες. Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, αλλαγές στα σχολικά προγράμματα και περιορισμοί στη δημόσια χρήση των τοπικών γλωσσών θα οδηγήσουν στη σταδιακή περιθωριοποίηση αυτών των ταυτοτήτων.

Στο κεφάλαιο ΙΙ, προβλέπεται η προστασία και διατήρηση των μειονοτικών γλωσσών, κυρίως μέσω τυποποίησης και ψηφιοποίησης. Ωστόσο, αυτή η «προστασία» είναι παθητική και αρχειακή όχι ενεργή. Δεν ενθαρρύνεται η καθημερινή χρήση των γλωσσών. Στην πράξη, οι μειονοτικές γλώσσες αντιμετωπίζονται ως πολιτιστικά αντικείμενα προς καταγραφή, όχι ως ζωντανά μέσα επικοινωνίας.

Η πολιτισμική έκφραση μετατρέπεται σε αντικείμενο «διατήρησης» αντί για ζωντανή πρακτική. Οι γλώσσες και τα έθιμα καταγράφονται, ψηφιοποιούνται και προβάλλονται ως πολιτιστικά κατάλοιπα, αλλά απομακρύνονται από την καθημερινή χρήση. Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε αυτό που πολλοί αναλυτές περιγράφουν ως «μουσειοποίηση» των πολιτισμών.

Μηχανισμοί επιβολής και κοινωνικός έλεγχος

Ο νόμος δεν περιορίζεται σε ιδεολογικές κατευθύνσεις. Εισάγει επίσης μηχανισμούς επιβολής που ενισχύουν τον κοινωνικό έλεγχο. Στα κεφάλαια V και VI εισάγονται εργαλεία κοινωνικού και νομικού ελέγχου για την εφαρμογή του νόμου. Οι πολίτες καλούνται να αναφέρουν συμπεριφορές ή δραστηριότητες που θεωρούνται ότι υπονομεύουν την εθνική ενότητα, ενώ οι αρχές αποκτούν ευρύτερες εξουσίες για την τιμωρία πολιτισμικών ή ιδεολογικών αποκλίσεων. Οι κρατικοί εισαγγελείς μπορούν να κινήσουν νομικές διαδικασίες για υποθέσεις που επηρεάζουν τον πολιτιστικό ή ιδεολογικό τομέα. Η εφαρμογή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε υφιστάμενες διατάξεις του ποινικού δικαίου, δίνοντας ευελιξία στις αρχές.

Η έννοια της «υπονόμευσης» παραμένει ασαφής, επιτρέποντας ευρεία ερμηνεία και ενδεχόμενη κατάχρηση. Αυτό δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η πολιτισμική έκφραση μπορεί να θεωρηθεί απειλή, με συνέπεια την ανάπτυξη αυτολογοκρισίας και φόβου.

Παρά τις πιέσεις, οι τοπικές κοινότητες δεν παραμένουν παθητικές. Ποιήματα, τραγούδια και άλλες μορφές πολιτισμικής έκφρασης λειτουργούν ως μέσα αντίστασης και διατήρησης της ταυτότητας. Η γλώσσα, ιδιαίτερα, αναδεικνύεται σε κεντρικό πεδίο αγώνα.

Οι αντιδράσεις αυτές , αν και συχνά περιορισμένες λόγω της καταστολής, δείχνουν τη βαθιά σημασία που έχει η πολιτισμική κληρονομιά για τις κοινότητες αυτές. Η διατήρηση της γλώσσας και των παραδόσεων δεν αποτελεί μόνο ζήτημα πολιτισμού, αλλά και αξιοπρέπειας και αυτοπροσδιορισμού.

Διεθνείς προεκτάσεις

Η εφαρμογή του νόμου δεν περιορίζεται εντός των συνόρων της Κίνας. Περιλαμβάνει διατάξεις ( άρθρο 63) που επιτρέπουν την επέκταση της δικαιοδοσίας σε ξένους οργανισμούς και άτομα που θεωρείται ότι υπονομεύουν την εθνική ενότητα και προωθούν εθνοτικό διχασμό. Αυτό ενδέχεται να επηρεάσει διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να περιορίσει τη δράση τους.

Η πολιτική αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης του κρατικού ελέγχου και αναδιαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας, με επιπτώσεις πέρα από το εσωτερικό της χώρας.

Ο Νόμος για την προώθηση της Εθνικής Ενότητας και Προόδου αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο διαμόρφωσης της κοινωνίας σύμφωνα με ένα ενιαίο πρότυπο. Συνδυάζει ιδεολογική κατεύθυνση (πολιτισμική ομογενοποίηση) με πρακτικά εργαλεία επιβολής (νομικά και κοινωνικά). Ενώ προβάλλεται ως μέσο σταθερότητας και ανάπτυξης, στην πράξη θέτει τις βάσεις για ενισχυμένο έλεγχο πάνω στην πολιτισμική έκφραση και την ταυτότητα των μειονοτήτων.

Η πρόκληση για τις εθνοτικές μειονότητες είναι τεράστια: πώς θα διατηρήσουν την ταυτότητά τους μέσα σε ένα περιβάλλον που ευνοεί την αφομοίωση; Το αν θα καταφέρουν να το πετύχουν θα εξαρτηθεί τόσο από την εσωτερική τους αντοχή όσο και από τη διεθνή προσοχή και στήριξη. Θα χρειαστεί μια εξίσου συντονισμένη προσπάθεια από την πλευρά των ακτιβιστών εντός και εκτός Κίνας για να αντιμετωπιστεί η ισχύς του Νόμου της Εθνικής Ενότητας και προόδου, να διαφυλαχθούν οι γλώσσες και οι πολιτισμοί των κινεζικών εθνοτικών μειονοτικών ομάδων και να διασφαλιστεί ότι οι μακραίωνες παραδόσεις τους μπορούν να παραμείνουν μέρος της «καθημερινής χρήσης από ζωντανούς ανθρώπους», σε αντίθεση με τις επιταγές του καθεστώτος.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την Κίνα, αλλά θέτει ευρύτερα ερωτήματα για τη σχέση μεταξύ κράτους, ταυτότητας και πολιτισμικής ελευθερίας στον σύγχρονο κόσμο.

Οι απόψεις που διατυπώνονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στηρίζουν την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ

Δευτέρα, 23 Μαρ, 2026Σάββατο, 21 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσχώρησαν στη συνεχώς διευρυνόμενη λίστα χωρών που έχουν δεσμευτεί να στηρίξουν την ασφαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ.

Σε κοινή ανακοίνωση, που εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου, αναφέρεται: «Δηλώνουμε την ετοιμότητά μας να συμβάλουμε στις κατάλληλες προσπάθειες για τη διασφάλιση της διέλευσης από τα Στενά. Χαιρετίζουμε τη δέσμευση των χωρών που συμμετέχουν στον προπαρασκευαστικό σχεδιασμό».

Μέχρι το Σάββατο, είκοσι δύο χώρες είχαν ήδη δεσμευθεί να εξασφαλίσουν τη ναυσιπλοΐα μέσω του ζωτικής σημασίας θαλάσσιου περάσματος στα νοτιοδυτικά παράλια του Ιράν, από το οποίο διακινείται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι χώρες που συμμετέχουν στις προσπάθειες είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Ιαπωνία, η Δημοκρατία της Κορέας, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία, ο Καναδάς, ενώ από ευρωπαϊκές χώρες το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Λετονία, η Σλοβενία, η Εσθονία, η Λιθουανία, η Τσεχία και η Ρουμανία.

Στην κοινή δήλωση του Σαββάτου τα συμβαλλόμενα μέλη καταδίκασαν επίσης τις πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις εναντίον άοπλων εμπορικών πλοίων στον Περσικό Κόλπο: «Εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία για την κλιμάκωση της σύγκρουσης. Καλούμε το Ιράν να σταματήσει άμεσα τις απειλές, την τοποθέτηση ναρκών, τις επιθέσεις με drone και πυραύλους, καθώς και κάθε άλλη απόπειρα αποκλεισμού του πορθμού στη διεθνή εμπορική ναυσιπλοΐα, συμμορφούμενο προς το Ψήφισμα 2817 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».

Οι συμμετέχουσες χώρες προειδοποίησαν πως οι ενέργειες της Τεχεράνης θα έχουν παγκόσμιες συνέπειες, υπογραμμίζοντας την ανάγκη σταθεροποίησης των ενεργειακών αγορών, που παραμένουν ταραγμένες μετά τις επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του ιρανικού καθεστώτος στις 28 Φεβρουαρίου.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σχολίασε στις 20 Μαρτίου: «Από στρατιωτική άποψη, το Ιράν έχει ουσιαστικά τελειώσει, αλλά εξακολουθεί να μπλοκάρει τα Στενά του Ορμούζ».

Είχε προηγηθεί ανακοίνωση του Πενταγώνου για στρατιωτική επιχείρηση με τη συμμετοχή αεροσκαφών χαμηλής πτήσης και ελικοπτέρων Apache, με στόχο το άνοιγμα του διαύλου μέσω πληγμάτων κατά ιρανικών σκαφών στην περιοχή του Ορμούζ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέδωσαν, επιπλέον, μηνιαία εξαίρεση από τις κυρώσεις, έως τις 19 Απριλίου, επιτρέποντας την πώληση ιρανικού αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου που βρίσκονται εγκλωβισμένα στη θάλασσα, σύμφωνα με δήλωση του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσσεντ, της 20ης Μαρτίου.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, τόνισε: «Η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ θα αποκατασταθεί μόνο εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ σταματήσουν τις επιθέσεις και τελειώσουν τον πόλεμο. Υποσχέθηκε ότι δεν θα υπάρξουν άλλες επιθετικές ενέργειες», σύμφωνα με μεταφρασμένη περίληψη της τηλεφωνικής επικοινωνίας του με τον υπουργό Εξωτερικών της Ινδίας, την οποία μοιράστηκε στους ακολούθους του στο Telegram στις 21 Μαρτίου.

Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν αναφέρει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν αποτελούν προληπτικά χτυπήματα, με σκοπό να εμποδιστεί το καθεστώς, που έχει μακρά ιστορία στήριξης τρομοκρατικών οργανώσεων, να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Τα κοινά αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου, λίγο μετά το νέο αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων για τα πυρηνικά μεταξύ των αντιπροσωπειών ΗΠΑ και Ιράν στη Γενεύη.

Βρετανικές βάσεις στη διάθεση των ΗΠΑ για αμυντικά πλήγματα κατά του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ

Κυριακή, 22 Μαρ, 2026Σάββατο, 21 Μαρ, 2026 Από EPOCH TIMES

Η Βρετανία παραχωρεί στις Ηνωμένες Πολιτείες το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν βάσεις της προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις ιρανικές επιθέσεις κατά της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, επιβεβαίωσαν την Παρασκευή Βρετανοί υπουργοί.

Όπως αναφέρει ανακοίνωση του γραφείου του Βρετανού πρωθυπουργού, η συνεδρίαση των υπουργών αφορούσε τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του ιρανικού καθεστώτος σε άοπλα εμπορικά πλοία και πολιτικές υποδομές, καθώς και στον αποκλεισμό του στρατηγικής σημασίας πορθμού.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι υπουργοί επικύρωσαν ότι η συμφωνία για τη χρήση των βρετανικών βάσεων από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο συλλογικής αυτοάμυνας της περιοχής, περιλαμβάνει αμερικανικές αμυντικές επιχειρήσεις με στόχο την εξουδετέρωση πυραυλικών εγκαταστάσεων και δυνατοτήτων που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά πλοίων στα Στενά του Ορμούζ.

Η δήλωση αναφέρει: «Επανέλαβαν ότι οι αρχές που διέπουν τη στάση του Ηνωμένου Βασιλείου έναντι της σύγκρουσης παραμένουν σταθερές. Το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει προσηλωμένο στην υπεράσπιση του λαού μας, των συμφερόντων και των συμμάχων μας, ενεργώντας πάντοτε σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και αποφεύγοντας την εμπλοκή σε ευρύτερη σύγκρουση».

Η απόφαση αυτή έρχεται ως απάντηση στις ιρανικές επιθέσεις κατά άοπλων εμπορικών πλοίων, υποδομών πολιτών — συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου — καθώς και στις προσπάθειες της Τεχεράνης να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ.

Οι υπουργοί καταδίκασαν την επέκταση των ιρανικών στόχων σε διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές και προειδοποίησαν ότι οι ανεύθυνες ενέργειες της Τεχεράνης, ιδίως οι επιθέσεις κατά πλοίων που φέρουν τη σημαία Red Ensign καθώς και κατά πλοίων συμμάχων και εταίρων του Κόλπου, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη σταθερότητα της περιοχής και επιβαρύνουν περαιτέρω την παγκόσμια οικονομία, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Όπως τονίζεται στην ίδια ανακοίνωση, «το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνεχίσει να συντονίζεται με διεθνείς εταίρους ως προς τα σχέδια διασφάλισης της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, την οποία το Ιράν διαταράσσει από τα τέλη Φεβρουαρίου. Οι υπουργοί απηύθυναν έκκληση για άμεση αποκλιμάκωση της έντασης και ταχεία ειρηνική επίλυση της κρίσης, σημειώνοντας τη βούληση του Λονδίνου για διπλωματικές λύσεις, έστω και υποστηρίζοντας αμυντικά μέτρα έναντι των απειλών κατά του παγκόσμιου εμπορίου και των συμμάχων».

Στα μέσα Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός Κηρ Στάρμερ απέρριψε το αμερικανικό αίτημα για χρήση της κοινής αεροναυτικής βάσης ΗΒ–ΗΠΑ στη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, για ενδεχόμενα πλήγματα κατά του Ιράν, ωστόσο στη συνέχεια αναθεώρησε τη στάση του, επικαλούμενος την αλλαγή των συνθηκών ασφαλείας, δεδομένου ότι ιρανικές ενέργειες πλέον απειλούν άμεσα βρετανικό προσωπικό και συμφέροντα στην περιοχή.

Ο Στάρμερ δήλωσε την 1η Μαρτίου: «Βρετανικά μαχητικά ήδη συμμετέχουν σε συντονισμένες αμυντικές αποστολές, με επιτυχείς αναχαιτίσεις ιρανικών πυραύλων. Ωστόσο, ο μοναδικός τρόπος να εξαλειφθεί η απειλή είναι να καταστραφούν οι πύραυλοι στην πηγή, είτε στις αποθήκες είτε στους εκτοξευτές πριν χρησιμοποιηθούν». Για αυτόν τον συγκεκριμένο, περιορισμένο αμυντικό σκοπό εγκρίνει τη χρήση βρετανικών βάσεων από τις ΗΠΑ.