Τρίτη, 26 Μαΐ, 2026

Σχέδιο αλλαγών στο εκλογικό σύστημα με βάση το γερμανικό μοντέλο

Η κυβέρνηση προετοιμάζει ένα ευρύ πακέτο αλλαγών που συνδέεται τόσο με την αναθεώρηση του Συντάγματος όσο και με τη ριζική μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος, με τις σχετικές προτάσεις να αναμένεται να παρουσιαστούν μέσα στον Μάιο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η υιοθέτηση ενός συστήματος που βασίζεται στο λεγόμενο γερμανικό μοντέλο, προσαρμοσμένο όμως στα ελληνικά δεδομένα. Οι αλλαγές που εξετάζονται περιλαμβάνουν τη δραστική αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών, τη μείωση του αριθμού των βουλευτών, καθώς και τροποποιήσεις στον τρόπο εκλογής τους, όπως η μερική κατάργηση του σταυρού προτίμησης.

Συγκεκριμένα, σχεδιάζεται ο διαχωρισμός της χώρας σε επτά μεγάλες περιφέρειες αντί των περίπου 60 που ισχύουν σήμερα, ενώ εξετάζεται και η μείωση των βουλευτικών εδρών από 300 σε 250 ή ακόμη και σε 200. Παράλληλα, προτείνεται ένα υβριδικό σύστημα, όπου οι μισοί βουλευτές θα εκλέγονται από μονοεδρικές περιφέρειες και οι υπόλοιποι από λίστα, με πιθανή αναλογία 50-50.

Η εφαρμογή των αλλαγών δεν αναμένεται άμεσα, καθώς οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν από την επόμενη Βουλή και απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία για την υιοθέτησή τους. Στόχος είναι το νέο σύστημα να ισχύσει από τις εκλογές του 2031, εφ’ όσον εξασφαλιστεί η απαιτούμενη συναίνεση.

Στα παραδείγματα που εξετάζονται, η κατανομή των εδρών αλλάζει αισθητά. Για παράδειγμα, στην Αττική οι έδρες θα μειωθούν σημαντικά σε σχέση με το σημερινό σύστημα, ενώ αντίστοιχες μειώσεις καταγράφονται και σε άλλες μεγάλες περιφέρειες, όπως η Κεντρική Μακεδονία και η Θράκη.

Οι προτεινόμενες αλλαγές αποσκοπούν σε ένα πιο απλό και λειτουργικό εκλογικό σύστημα, με στόχο τη μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα, αλλά και τη σταθερότητα στη διακυβέρνηση.

Voucher 3.000 ευρώ για πρατήρια καυσίμων — Συμφωνία με το υπουργείο Ανάπτυξης

Το υπουργείο Ανάπτυξης απέρριψε το αίτημα για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, ωστόσο κατέληξε σε συμφωνία με τους εκπροσώπους των πρατηριούχων, απομακρύνοντας το ενδεχόμενο κινητοποιήσεων και ανακοινώνοντας νέα μέτρα στήριξης για τον κλάδο.

Μεταξύ αυτών προβλέπεται η χορήγηση voucher ύψους 3.000 ευρώ σε κάθε πρατήριο, με στόχο την αναβάθμιση των συστημάτων εισροών-εκροών. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε ότι το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους για την αμόλυβδη και το πετρέλαιο κίνησης θα λήξει στις 30 Ιουνίου, όπως προβλέπεται.

Ο υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος τόνισε ότι τα μέτρα ελήφθησαν λόγω της διεθνούς κρίσης και είχαν στόχο την αποτροπή φαινομένων αισχροκέρδειας, επισημαίνοντας ότι οι παραβάσεις που εντοπίστηκαν μέχρι σήμερα είναι ελάχιστες. Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τον κλάδο.

Από την πλευρά των πρατηριούχων, επισημάνθηκε ότι το πλαφόν έχει πιέσει σημαντικά τα περιθώρια κέρδους, με πολλούς επαγγελματίες να βρίσκονται κοντά στα όρια βιωσιμότητας. Τόνισαν επίσης ότι για ουσιαστική μείωση των τιμών απαιτείται μείωση της φορολογίας στα καύσιμα.

Μετά τις συζητήσεις και τις δεσμεύσεις που δόθηκαν, οι ομοσπονδίες του κλάδου εμφανίζονται διατεθειμένες να αποκλιμακώσουν την ένταση, μεταφέροντας τα αποτελέσματα της συμφωνίας στα μέλη τους για περαιτέρω αξιολόγηση.

Σενάρια επανασύνδεσης της Βρετανίας με την ευρωπαϊκή αγορά χωρίς δημοψήφισμα

Ένα αμφιλεγόμενο σενάριο φαίνεται να εξετάζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι η κυβέρνηση διερευνά τρόπους επαναπροσέγγισης της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς χωρίς να προηγηθεί δημοψήφισμα ή πλήρης κοινοβουλευτική διαδικασία.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται οι λεγόμενες «εξουσίες του Ερρίκου Η΄», ένας όρος που περιγράφει τη δυνατότητα της εκτελεστικής εξουσίας να προχωρά σε νομοθετικές αλλαγές μέσω δευτερογενούς νομοθέτησης, παρακάμπτοντας σε έναν βαθμό τον πλήρη κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η ονομασία προέρχεται από νόμο του 1539, που έδινε στον μονάρχη τη δυνατότητα να κυβερνά με διατάγματα.

Η προσέγγιση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια επανατοποθέτησης του Λονδίνου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίως σε ζητήματα εμπορίου και κανονισμών. Στόχος θα ήταν η σταδιακή ευθυγράμμιση με τους κανόνες της ενιαίας αγοράς, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των βρετανικών επιχειρήσεων και να μειωθούν τα εμπόδια που δημιουργήθηκαν μετά το Brexit.

Σε οικονομικό επίπεδο, εκτιμάται ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να ενισχύσει την ανάπτυξη, περιορίζοντας το κόστος συναλλαγών και ενισχύοντας τις επενδύσεις. Ωστόσο, οι πολιτικές και θεσμικές συνέπειες θεωρούνται σημαντικές, καθώς η χρήση αυτών των εξουσιών για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα ενδέχεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην κοινωνία.

Παράλληλα, παραμένει αβέβαιο αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποδεχόταν μια τέτοια μερική ή έμμεση επανένταξη χωρίς πλήρη συμμόρφωση με το θεσμικό της πλαίσιο. Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό αλλά βαθιά πολιτικό, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της απόφασης του Brexit και αναζωπυρώνει τις εσωτερικές διαιρέσεις στη βρετανική κοινωνία.

Παρότι το σενάριο βρίσκεται ακόμη σε επίπεδο διερεύνησης, αναδεικνύει την αυξανόμενη πίεση για επαναπροσέγγιση με την Ευρώπη, αλλά και τις αμφιλεγόμενες μεθόδους που εξετάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Σε εξέλιξη επενδύσεις 1,3 δισ. ευρώ στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών συνεχίζει τη δυναμική του πορεία, διατηρώντας ισχυρή θέση στην Ευρώπη παρά τις γεωπολιτικές προκλήσεις. Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο, με ιστορικά υψηλά σε επιβατική κίνηση και διασυνδεσιμότητα, καθώς το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 164 προορισμούς σε 55 χώρες μέσω 70 αεροπορικών εταιρειών.

Στόχος της διοίκησης είναι η περαιτέρω ενίσχυση της ανάπτυξης και η προσέλκυση νέων αγορών, με βασικό εργαλείο ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 1,3 δισ. ευρώ που υλοποιείται σταδιακά έως το 2032. Το σχέδιο προβλέπει αύξηση της δυναμικότητας του αεροδρομίου στα 40 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως, ενώ σημαντικό μέρος των επενδύσεων αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το 2028. Η χρηματοδότηση έχει ήδη διασφαλιστεί σε μεγάλο βαθμό, αν και το τελικό κόστος ενδέχεται να αυξηθεί λόγω πληθωριστικών πιέσεων.

Στο πλαίσιο της επέκτασης, προβλέπεται σημαντική αύξηση των χώρων των αεροσταθμών, βελτίωση των υποδομών εξυπηρέτησης επιβατών, ενίσχυση των εμπορικών δραστηριοτήτων και αναβάθμιση των συστημάτων διαχείρισης. Παράλληλα, προχωρούν έργα όπως νέοι χώροι στάθμευσης αεροσκαφών, πολυώροφο πάρκινγκ οχημάτων και νέο κτίριο VIP για την εξυπηρέτηση των επισήμων και άλλων υψηλών προσώπων.

Τα έργα αυτά αναμένεται να ενισχύσουν σημαντικά την επιχειρησιακή ικανότητα και την ποιότητα υπηρεσιών του αεροδρομίου, διατηρώντας την Αθήνα ως έναν από τους βασικούς αεροπορικούς κόμβους της Ευρώπης.

Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ιρανικές προσπάθειες ανάκτησης εκτοξευτών πυραύλων

Την ώρα που οι διπλωματικές διεργασίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται σε εξέλιξη, νέα στοιχεία δείχνουν ότι η Τεχεράνη συνεχίζει παράλληλα τη στρατιωτική της ανασύνταξη. Δορυφορικές εικόνες καταγράφουν Ιρανούς να χρησιμοποιούν μπουλντόζες για να φέρουν στην επιφάνεια εκτοξευτές πυραύλων που είχαν θαφτεί κάτω από το έδαφος.

Οι εικόνες, που φέρουν ημερομηνία 10 Απριλίου, προέρχονται από ορεινές περιοχές κοντά στις πόλεις Χομεΐν και Ταμπρίζ. Οι εργασίες φαίνεται να επικεντρώνονται σε εισόδους υπόγειων εγκαταστάσεων, όπου εκτιμάται ότι εκτοξευτές παγιδεύτηκαν έπειτα από αεροπορικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Σύμφωνα με αμερικανική αξιολόγηση, περίπου οι μισοί εκτοξευτές πυραύλων του Ιράν παραμένουν λειτουργικοί μετά από έναν μήνα συγκρούσεων. Πολλοί από αυτούς ενδέχεται να θάφτηκαν όχι σκόπιμα, αλλά λόγω καταστροφών στις εισόδους των τούνελ, γεγονός που εξηγεί τις προσπάθειες ανάκτησής τους.

Την ίδια στιγμή, αναλυτές επισημαίνουν ότι πίσω από την εικόνα ενότητας που παρουσιάζει η ιρανική ηγεσία, υπάρχουν σοβαρές εσωτερικές πιέσεις. Ο Καρίμ Σαντζαντπούρ από το Carnegie Endowment υποστηρίζει ότι το καθεστώς αντιμετωπίζει έντονα οικονομικά προβλήματα, ενώ διαμορφώνεται και ανταγωνισμός για τη διαδοχή στην εξουσία.

Ιδιαίτερη αβεβαιότητα υπάρχει γύρω από την κατάσταση της ηγεσίας, καθώς μετά από δεκαετίες κυριαρχίας του αγιατολάχ Χαμενεΐ, παραμένουν ερωτήματα για την υγεία και τον ρόλο του διαδόχου του. Όπως σημειώνεται, στο εσωτερικό της χώρας αναβιώνει η συζήτηση για το αν οι προτεραιότητες του Ιράν θα πρέπει να παραμείνουν ιδεολογικές ή να στραφούν περισσότερο προς εθνικά και οικονομικά συμφέροντα.

Η Aramco παρουσιάζει ένα νέο υβριδικό σύστημα για πιο αποδοτικούς κινητήρες βενζίνης

Η Aramco, γνωστή ως ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου παγκοσμίως, στρέφεται στην ανάπτυξη ενός νέου υβριδικού συστήματος με στόχο να διατηρήσει τη αξία των κινητήρων εσωτερικής καύσης. Καθώς τα υβριδικά οχήματα κερδίζουν έδαφος έναντι των αμιγώς ηλεκτρικών σε ορισμένες αγορές, η εταιρεία επενδύει σε μια νέα τεχνολογία που συνδυάζει απόδοση και χαμηλότερο κόστος.

Το σύστημα, που ονομάζεται DHE (Dedicated Hybrid Engine), έχει σχεδιαστεί από την αρχή ως υβριδικό και όχι ως τροποποίηση υπάρχοντος κινητήρα. Βασίζεται σε μια διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας: ο κινητήρας δεν χρειάζεται να αποδίδει σε όλο το φάσμα στροφών, αλλά λειτουργεί κυρίως σε ένα σημείο όπου είναι πιο αποδοτικός, ενώ τα ηλεκτρικά μοτέρ καλύπτουν τις υπόλοιπες ανάγκες.

Ο κινητήρας που παρουσιάστηκε ως πρωτότυπο είναι τρικύλινδρος 1,6 λίτρων, με απλή κατασκευή ώστε να μειωθεί το κόστος. Δεν διαθέτει ξεχωριστή κυλινδροκεφαλή, έχει δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο και αποφεύγει πολύπλοκα συστήματα όπως μεταβλητό χρονισμό. Παράλληλα, έχουν γίνει παρεμβάσεις για μείωση τριβών και απωλειών ενέργειας, ενώ πολλά βοηθητικά συστήματα λειτουργούν ηλεκτρικά μόνο όταν χρειάζεται.

Στο επίπεδο της καύσης, ο κινητήρας έχει σχεδιαστεί για μεγαλύτερη θερμική απόδοση, με καλύτερη αξιοποίηση του καυσίμου και λιγότερες απώλειες. Η απόδοσή του φτάνει περίπου το 41–42%, με δυνατότητα περαιτέρω βελτίωσης στο μέλλον, ακόμη και με χρήση υδρογόνου.

Το υβριδικό σύστημα περιλαμβάνει δύο ηλεκτρικά μοτέρ-γεννήτριες, ένα σε κάθε πλευρά του κινητήρα, συνδεδεμένα με πλανητικά γρανάζια. Αυτό επιτρέπει στο όχημα να κινείται είτε με τον κινητήρα είτε αποκλειστικά ηλεκτρικά, ενώ μειώνεται η ανάγκη για παραδοσιακά μηχανικά μέρη, όπως το διαφορικό.

Η Aramco σχεδιάζει μια ολόκληρη οικογένεια κινητήρων με την ίδια φιλοσοφία, από μικρότερους δικύλινδρους έως μεγαλύτερους V6, με ή χωρίς τούρμπο. Το σύστημα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε τετρακίνητα οχήματα.

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα είναι το κόστος. Η απλοποιημένη κατασκευή μειώνει τον αριθμό εξαρτημάτων και το κόστος παραγωγής. Σύμφωνα με υπολογισμούς της εταιρείας, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να μειώσει την κατανάλωση καυσίμου έως και 35%, χαμηλότερο κόστος σε σχέση με υπάρχοντα υβριδικά συστήματα.

Το πρόγραμμα αναπτύσσεται στο ερευνητικό κέντρο της Aramco στο Ντητρόιτ, ενώ τα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν στη Γαλλία. Παρότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών, η εταιρεία έχει ήδη ξεκινήσει να την παρουσιάζει σε κατασκευαστές αυτοκινήτων, αναζητώντας συνεργασίες για το μέλλον.

Δωρεά πλοίου στις Ένοπλες Δυνάμεις από τον Φώτη Μανούση

Σε μια κίνηση με έντονο συμβολισμό και πρακτική αξία για την άμυνα της χώρας, ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης αποφάσισε, μαζί με την οικογένειά του, να δωρίσει το πλοίο «ΝΗΣΟΣ» (πρώην Alcantara Dos) στις Ένοπλες Δυνάμεις. Η πρόθεση αυτή εκφράστηκε επίσημα σε συνάντησή του με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Δημήτριο Χούπη, στον οποίο παρέδωσε σχετική επιστολή.

Το συγκεκριμένο πλοίο είχε αποκτηθεί από την Ισπανία και θεωρείται ιδιαίτερα γρήγορο, ενώ στο παρελθόν είχε εξεταστεί το ενδεχόμενο αγοράς του από τις Ένοπλες Δυνάμεις για αξιοποίηση από το Πολεμικό Ναυτικό. Μάλιστα, είχαν πραγματοποιηθεί επανειλημμένοι έλεγχοι από αρμόδιους επιτελείς και αξιωματικούς. Παρά το ενδιαφέρον που υπήρξε από άλλους εφοπλιστές για την αγορά του, αλλά και τις σκέψεις αξιοποίησής του σε ακτοπλοϊκή γραμμή, ο ίδιος επέλεξε τελικά τη δωρεά.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ευχαρίστησε τον δωρητή εκ μέρους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και του απένειμε τιμητική πλακέτα, η οποία αναφέρεται και στη θητεία του στις Ένοπλες Δυνάμεις, γεγονός που προκάλεσε ιδιαίτερη συγκίνηση. Η πρωτοβουλία αυτή δημοσιοποιήθηκε αφού πρώτα έγινε γνωστή από το Γενικό Επιτελείο.

Η προσθήκη του πλοίου αναμένεται να ενισχύσει ουσιαστικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων. Με ταχύτητα που ξεπερνά τους 32-34 κόμβους, μπορεί να μεταφέρει δυνάμεις σε μεγάλες αποστάσεις σε σύντομο χρόνο, ενώ η χωρητικότητά του επιτρέπει τη μεταφορά σημαντικού αριθμού στρατιωτικών οχημάτων και προσωπικού. Παράλληλα, μπορεί να αξιοποιηθεί σε πολλαπλούς ρόλους, όπως μεταφορές, υποστήριξη επιχειρήσεων ή ακόμη και υγειονομικές αποστολές.

Η δωρεά αυτή αναδεικνύει τον ρόλο της ελληνικής ναυτιλίας ως σημαντικού παράγοντα ενίσχυσης της εθνικής άμυνας, προσφέροντας δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα σε περιόδους ανάγκης.

Παγκόσμιος φόρος πλούτου στο τραπέζι της πολιτικής αντιπαράθεσης

Την καταληκτική ημερομηνία υποβολής δηλώσεων, γνωστή και ως «Ημέρα Φορολογίας», διάλεξε ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζόχραν Μαμντάνι για να διοργανώσει δημόσια συζήτηση με δύο διακεκριμένους οικονομολόγους, ζητώντας την επιβολή φόρου στους «υπερπλουσίους».

Την ίδια ημέρα, οι τρεις άνδρες — ο Μαμντάνι, ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς και ο Γάλλος οικονομολόγος Γκαμπριέλ Ζουκμάν — συνυπέγραψαν άρθρο στη βρετανική εφημερίδα The Guardian, στο οποίο χαρακτήριζαν την ανισότητα «παγκόσμια κρίση» και ζητούσαν από τους δισεκατομμυριούχους να καταβάλουν το «δίκαιο μερίδιό» τους.

Η πρόταση δεν είναι νέα. Ο Ζουκμάν, 39 ετών, την προωθεί από το 2024, όταν συμβούλευσε την προεδρία της G20 στη Βραζιλία σχετικά με έναν παγκόσμιο ελάχιστο φόρο για δισεκατομμυριούχους. Είχε ήδη αναδειχθεί το 2019, όταν οι γερουσιαστές Ελίζαμπεθ Γουόρεν και Μπέρνι Σάντερς ενσωμάτωσαν την έρευνά του για τη φοροδιαφυγή στις προεκλογικές τους εκστρατείες.

Το μέτρο εγκρίθηκε από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις αρχές του 2025, αλλά μπλοκαρίστηκε από τη Γερουσία, όπου πλειοψηφούν οι συντηρητικοί. Παρόμοια νομοθεσία προωθείται σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, ενώ περιλαμβανόταν και στην ατζέντα των συναντήσεων της 17ης και 18ης Απριλίου στη Βαρκελώνη, όπου ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα, η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σάινμπαουμ και ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόζα συναντήθηκαν με τον Ισπανό σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ για να συζητήσουν τις ανησυχίες τους σχετικά με την άνοδο των συντηρητικών κομμάτων.

Η επιχειρηματολογία 

Στη συζήτηση, ο Μαμντάνι, ‘δημοκρατικός σοσιαλιστής’, ζήτησε την εφαρμογή ενός «παγκόσμιου φόρου 2% στον πλούτο» ως μέρος ενός «αγώνα για έναν δικαιότερο κόσμο». Υποστήριξε ότι η ανισότητα έχει διαποτίσει την πολιτική στις πέντε περιφέρειες της Νέας Υόρκης, στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Στίγκλιτς προχώρησε περαιτέρω, υποστηρίζοντας ότι τα τελευταία 25 χρόνια το 41% της αύξησης του πλούτου κατευθύνθηκε στο πλουσιότερο 1% του πληθυσμού, γεγονός που, σύμφωνα με τον ίδιο, οδήγησε σε «αποδυνάμωση της μεσαίας τάξης» και σε «ενίσχυση της ολιγαρχίας στην κορυφή».

Ο Ζουκμάν παρουσίασε την εκστρατεία ως «την αρχή ενός διεθνούς κινήματος για να πληρώσουν επιτέλους οι υπερπλούσιοι το δίκαιο μερίδιό τους» και χαρακτήρισε τη σύγκρουση μεταξύ «δημοκρατίας και ολιγαρχίας σε παγκόσμιο επίπεδο» ως «τη καθοριστική μάχη του 21ου αιώνα».

Ο Ζουκμάν, ο οποίος διαθέτει και γαλλική και αμερικανική υπηκοότητα, προχώρησε σε ιστορικό παραλληλισμό, δηλώνοντας στην εφημερίδα The Epoch Times ότι η Γαλλική Επανάσταση κατήργησε τα προνόμια της αριστοκρατίας και ότι σήμερα απαιτείται η κατάργηση του φορολογικού προνομίου της σύγχρονης αριστοκρατίας, δηλαδή των δισεκατομμυριούχων, οι οποίοι καταβάλλουν πολύ λιγότερους φόρους από τους υπόλοιπους πολίτες.

Στην ίδια εκδήλωση, κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να επανασυνδεθούν με τη δική τους παράδοση στη χρήση της φορολογίας, αναφέροντας ότι οι προοδευτικοί φόροι εισοδήματος και κληρονομιάς θα πρέπει να χρηματοδοτούν δημόσια αγαθά, αλλά και να «ρυθμίζουν την ανισότητα» και να «προστατεύουν και να ενισχύουν τη δημοκρατία». Υποστήριξε επίσης ότι ο υπερβολικός πλούτος συνιστά πάντοτε υπερβολική εξουσία, η οποία διαβρώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Μαθητής του σοσιαλιστή οικονομολόγου Τομά Πικεττύ, ο Ζουκμάν αποτελεί μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στη Γαλλία. Οι επικριτές του τον χαρακτηρίζουν «ακτιβιστή της άκρας αριστεράς», επικαλούμενοι άρθρα του που στηρίζουν τα οικονομικά προγράμματα της «Νέας Οικολογικής και Κοινωνικής Λαϊκής Ένωσης» (New Ecological and Social People’s Union) και του «Νέου Λαϊκού Μετώπου» (New Popular Front) — συμμαχιών στις οποίες συμμετέχει και το κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λυκ Μελανσόν — καθώς και το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Φορολογίας, του οποίου είναι επικεφαλής, χρηματοδοτείται εν μέρει από τα Open Society Foundations (Ιδρύματα Ανοικτής Κοινωνίας) του Τζορτζ Σόρος.

Ο Ζουκμάν απαντά ότι αυτές οι προσωπικές επιθέσεις αντανακλούν απλώς την έλλειψη ουσιαστικών επιχειρημάτων από τους πολέμιους του μέτρου.

Μια διαφορετική διάγνωση

Ο Νικολά Λεκωσσέν, διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής και Φορολογικής Έρευνας (Institute for Economic and Fiscal Research – IREF) με έδρα το Παρίσι και ένας από τους συγγραφείς, μαζί με τον πρόεδρο του ινστιτούτου, Ζαν-Φιλίπ Ντελσόλ, του βιβλίου «Σε τι χρησιμεύουν οι πλούσιοι» («A quoi servent les riches», 2012), αμφισβητεί τόσο τα δεδομένα όσο και τα συμπεράσματα. Σύμφωνα με όσα ανέφερε στην Epoch Times, η υπόθεση ότι μια μικρή ελίτ συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες από οικονομολόγους και δημοσιογράφους που επικεντρώνονται στο πλουσιότερο 1% ή ακόμη και στο 0,1% του πληθυσμού.

Υποστήριξε ότι ο γενικός πληθυσμός έχει γίνει πλουσιότερος και όχι φτωχότερος, επισημαίνοντας ότι το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν με λιγότερα από 3 δολάρια την ημέρα μειώθηκε από 43% το 1990 σε 10% το 2025, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.

Ανέφερε επίσης ότι η αύξηση του αριθμού των δισεκατομμυριούχων συνέπεσε με τη μείωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο Λεκωσσέν απέρριψε τη σημασία του ποσοστού του 1%, σχολιάζοντας ότι, αν ήθελε κανείς να οδηγηθεί σε παράλογα συμπεράσματα, θα μπορούσε να υπολογίσει τα κέρδη ενός διάσημου ποδοσφαιριστή ανά λεπτό αγώνα, κάτι που, όπως υποστήριξε, δεν έχει ουσιαστική σημασία. Όπως είπε, επιχειρηματίες όπως ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ και ο Έλον Μασκ δημιουργούν αμέτρητες θέσεις εργασίας και έχουν φέρει επαναστατικές αλλαγές, ωφελώντας κυρίως τους πληθυσμούς που εξήλθαν από τη φτώχεια.

Σύμφωνα με τον Ζουκμάν, στη δεκαετία του 1960, οι 400 πλουσιότεροι Αμερικανοί κατέβαλλαν περίπου το 50% του εισοδήματός τους σε φόρους, ενώ σήμερα το ποσοστό αυτό ανέρχεται περίπου στο 24%. Για τους Γάλλους δισεκατομμυριούχους, όπως υποστηρίζει στο βιβλίο του «Ο θρίαμβος της αδικίας: Πώς οι πλούσιοι αποφεύγουν τους φόρους και πώς μπορούν να πληρώσουν» («The Triumph of Injustice: How the Rich Dodge Taxes and How to Make Them Pay», 2019), το πραγματικό ποσοστό φτάνει περίπου το 13%, χαμηλότερο από εκείνο της μεσαίας τάξης.

Νεότερα στοιχεία αναδιαμορφώνουν τη συζήτηση, οδηγώντας τον Λεκωσσέν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να υποστηριχθεί πως οι δισεκατομμυριούχοι δεν καταβάλλουν σημαντικά ποσά σε φόρους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στοιχεία της φορολογικής υπηρεσίας για το 2023, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Απριλίου από το Tax Foundation, αμερικανικό ερευνητικό ίδρυμα φορολογικής πολιτικής, δείχνουν ότι το πλουσιότερο 1% των φορολογουμένων καταβάλλει πλέον το 38,4% του συνόλου των ομοσπονδιακών φόρων εισοδήματος φυσικών προσώπων, έναντι του 33,2% το 2001, με μερίδιο 20,6% του προσαρμοσμένου ακαθάριστου εισοδήματος. Το φτωχότερο μισό των φορολογουμένων αντιστοιχεί στο 12,3% του εισοδήματος και καταβάλλει το 3,3% των φόρων. Το πλουσιότερο 1% συνεισέφερε 823 δισεκατομμύρια δολάρια, σχεδόν όσα και το υπόλοιπο 95% μαζί.

Όσον αφορά τη Γαλλία, πρόσφατη ανάλυση των φορολογικών αρχών κατέδειξε ότι οι δισεκατομμυριούχοι που στοχεύει η πρόταση του Ζουκμάν καταβάλλουν κατά μέσο όρο φόρους εισοδήματος καθαρά μεταξύ 200 και 1.000 φορές υψηλότερους από τον μέσο Γάλλο φορολογούμενο σε απόλυτα μεγέθη.

Το πιο άμεσα ελέγξιμο επιχείρημα αφορά τη μετανάστευση. Ο Λεκωσσέν προειδοποίησε ότι ένας τέτοιος φόρος θα επιτάχυνε την έξοδο των επιχειρηματιών, παραπέμποντας στις εσωτερικές μετακινήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες προς πολιτείες με χαμηλότερη φορολογία.

Ο Ζουκμάν απέρριψε την ανησυχία αυτή ως προπαγάνδα, υποστηρίζοντας ότι ο μύθος και η απειλή της μετακίνησης που επικαλούνται οι πολύ πλούσιοι για να αποφύγουν τη φορολόγηση δεν πρόκειται να επιβεβαιωθούν, και σημειώνοντας ότι το βασικό συμπέρασμα των ερευνών είναι πως σχεδόν κανείς δεν μετακινείται.

Στη συζήτηση, ο Μαμντάνι υιοθέτησε παρόμοια θέση, αναφέροντας ότι ως πολιτειακός νομοθέτης είχε αντιμετωπίσει αυτό που χαρακτήρισε ως απειλή μιας υποτιθέμενης εξόδου, η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς η Νέα Υόρκη διαθέτει σήμερα περισσότερους εκατομμυριούχους σε σχέση με το παρελθόν, πριν από την επιβολή προηγούμενων φόρων στους υψηλόμισθους.

Ωστόσο, στοιχεία για τη εσωτερική μετακίνηση που δημοσιεύθηκαν στα τέλη Μαρτίου 2026 δείχνουν ότι πολιτείες με υψηλή φορολογία συνέχισαν να χάνουν σημαντικά φορολογητέα εισοδήματα σε σχέση με πολιτείες με χαμηλότερη φορολογία μεταξύ 2022 και 2023. Η Καλιφόρνια κατέγραψε καθαρή απώλεια 11,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η Νέα Υόρκη 9,9 δισεκατομμυρίων, το Ιλλινόι 6 δισεκατομμυρίων και η Μασσαχουσσέττη 4 δισεκατομμυρίων.

Αντιθέτως, η Φλόριντα κατέγραψε κέρδη 20,6 δισεκατομμυρίων, το Τέξας 5,5 δισεκατομμυρίων και το Τεννεσσή 2,8 δισεκαμμυρίων — όλες πολιτείες χωρίς φόρο εισοδήματος. Στη Μασσαχουσσέττη, φορολογούμενοι με εισόδημα άνω των 200.000 δολαρίων παρείχαν το 70% των καθαρών εκροών.

Σχετικά με τον ισχυρισμό του Στίγκλιτς περί συρρίκνωσης της μεσαίας τάξης, ο Λεκωσσέν επικαλέστηκε μελέτη του American Enterprise Institute, σύμφωνα με την οποία η μεσαία τάξη δεν μειώνεται λόγω υποβάθμισης των νοικοκυριών, αλλά επειδή αυτά ανεβαίνουν οικονομικά. Το ανώτερο τμήμα της μεσαίας τάξης αυξήθηκε από 10% το 1979 σε 31% το 2024, ενώ το κατώτερο τμήμα μειώθηκε από 36% σε 31%.

Σύμφωνα με τον Στίγκλιτς, όσοι ανήκαν στη μεσαία τάξη δεν εξαφανίστηκαν, αλλά έγιναν πλουσιότεροι.

Για τον Λεκωσσέν, η πρόταση έχει ιδεολογικό χαρακτήρα. Υπενθύμισε ότι ο Καρλ Μαρξ υποστήριζε την προοδευτική φορολόγηση στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» ως βασικό εργαλείο για την προώθηση του κομμουνιστικού προγράμματος σε ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Ο Ζουκμάν και οι σύμμαχοί του δεν επιδιώκουν μεγαλύτερη ευημερία, αλλά μια «πιο δίκαιη κοινωνία», κάτι που — σύμφωνα με τον ίδιο — ισοδυναμεί με εξίσωση των τάξεων.

Ο Ζουκμάν αντέστρεψε το επιχείρημα, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ριζοσπαστικό να ζητείται από τους υπερπλούσιους να πληρώνουν φόρους στο ίδιο επίπεδο με τον υπόλοιπο πληθυσμό, αλλά ότι ριζοσπαστική είναι η αποδοχή της σημερινής κατάστασης, όπου τους επιτρέπεται να ζουν σε μια παράλληλη κοινωνία απαλλαγμένη από φόρους.

Του Etienne Fauchaire

Ένταση στο Ορμούζ με πυρά κατά ινδικών πλοίων και αμερικανική στρατιωτική παρουσία

Σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε στα Στενά του Ορμούζ, καθώς δύο ινδικά πλοία αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προς τα δυτικά έπειτα από πυρά που δέχθηκαν από ιρανικές δυνάμεις. Σύμφωνα με αναφορές, τα πυρά ήταν έντονα, ενώ ένα από τα πλοία ήταν υπερδεξαμενόπλοιο VLCC με ινδική σημαία, το οποίο μετέφερε περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια ιρακινού πετρελαίου.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το πλοίο δέχθηκε επίθεση παρόλο που είχε λάβει άδεια διέλευσης από τις ιρανικές αρχές. Βρετανικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι κανονιοφόροι των Φρουρών της Επανάστασης άνοιξαν πυρ κατά δεξαμενόπλοιου που διέσχιζε τον πορθμό, χωρίς να υπάρχουν αναφορές για τραυματισμούς ή ζημιές.

Η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της ανέλαβαν εκ νέου την επιτήρηση του Ορμούζ και προειδοποίησε ότι θα περιορίζει τη διέλευση πλοίων όσο παραμένει σε ισχύ ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμένων. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, η ναυσιπλοΐα είχε ήδη περιοριστεί σημαντικά, με εξαίρεση πλοία που λάμβαναν ειδική άδεια.

Τα δεδομένα ναυτιλίας δείχνουν ότι τουλάχιστον έξι δεξαμενόπλοια αναγκάστηκαν να σταματήσουν ή να αλλάξουν πορεία, γεγονός που αναδεικνύει τον άμεσο αντίκτυπο της κρίσης σε μία από τις σημαντικότερες πετρελαϊκές αρτηρίες παγκοσμίως. Παρότι το Ιράν ανακοίνωσε πρόσφατα μερική επαναλειτουργία της διέλευσης στο πλαίσιο εκεχειρίας, η κίνηση παραμένει περιορισμένη και υπό αυστηρό έλεγχο.

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν την παρουσία τους στην περιοχή. Ελικόπτερα Apache πραγματοποίησαν περιπολίες πάνω από το Ορμούζ, στο πλαίσιο επιχειρήσεων που, σύμφωνα με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM), αποσκοπούν στη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και στην αποτροπή περαιτέρω κλιμάκωσης.

Νεκρός βρέθηκε επιθεωρητής της ΕΑΔ που εμπλεκόταν στη Σύμβαση 717

Νεκρός στο σπίτι του εντοπίστηκε ο Δημήτρης Τραπεζιώτης, πολιτικός μηχανικός και επιθεωρητής–ελεγκτής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, σε ηλικία 56 ετών. Ήταν ένας από τους δύο επιθεωρητές που αντιμετώπιζαν κατηγορίες για παράβαση καθήκοντος σχετικά με τους χειρισμούς τους στην υπόθεση της Σύμβασης 717 του ΟΣΕ.

Την είδηση έκανε γνωστή η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΕΜΔΥΔΑΣ, η οποία εξήρε την επιστημονική του επάρκεια, το ήθος και τη συναδελφικότητά του. Στην ανακοίνωσή της σημειώνει ότι ο εκλιπών είχε υπηρετήσει στο υπουργείο Υποδομών και είχε διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής, ξεχωρίζοντας για τη γνώση, την ανθρωπιά και τη διάθεση προσφοράς του.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το τελευταίο διάστημα είχε βρεθεί στο επίκεντρο δικαστικής δίωξης, την οποία χαρακτηρίζει άδικη, καθώς — όπως αναφέρει — ο ίδιος και οι συνάδελφοί του είχαν εγκαίρως επισημάνει με έκθεσή τους τα προβλήματα της συγκεκριμένης σύμβασης.

Παράλληλα, εκφράζεται η εκτίμηση ότι η έντονη πίεση και το στρες που βίωνε τους τελευταίους μήνες ενδέχεται να συνδέονται με τον αιφνίδιο θάνατό του, επισημαίνοντας ότι παρόμοιες συνθήκες αντιμετωπίζουν πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι που διώκονται στο πλαίσιο των καθηκόντων τους.

Η ΕΜΔΥΔΑΣ καλεί την Πολιτεία να διερευνήσει πλήρως τις συνθήκες του θανάτου, ενώ ασκεί κριτική στη λογική των «εξιλαστήριων θυμάτων», τονίζοντας ότι δεν πρέπει να μετακυλίονται ευθύνες σε υπαλλήλους για συστημικά προβλήματα.