EPOCH TIMES

Οι υπουργοί Εμπορίου της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού συγκεντρώθηκαν για διήμερη συνάντηση στην κινεζική πόλη Σουτζόου στις 22 και 23 Μαΐου, την ώρα που κυβερνήσεις σε ολόκληρη την περιοχή βρίσκονται αντιμέτωπες με εμπορικές ανισορροπίες, κινδύνους στις αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αβεβαιότητα.

Η συνάντηση των υπουργών Εμπορίου της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού [Asia-Pacific Economic Cooperation – APEC] αποτελεί βασική προπαρασκευαστική υπουργική σύνοδο εν όψει της κύριας Συνόδου Οικονομικών Ηγετών της APEC, που θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο στη Σεντζέν. Δίνει τη δυνατότητα σε ανώτερους αξιωματούχους να περιορίσουν τις διαφωνίες σε αμφιλεγόμενα ζητήματα, όπως οι εμπορικές ανισορροπίες και οι αναδυόμενες τεχνολογίες, προετοιμάζοντας το έδαφος για αποφάσεις σε επίπεδο ηγετών.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν αξιωματούχοι από τις είκοσι μία (21) οικονομίες-μέλη της ομάδας, οι οποίες συνολικά αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου εμπορίου. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην προώθηση της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης, στη στήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), καθώς και σε νεότερους κλάδους, όπως η τεχνητή νοημοσύνη.

Μεταξύ όσων συμμετείχαν στις συνομιλίες στη Σουτζόου ήταν ο αναπληρωτής εμπορικός αντιπρόσωπος των ΗΠΑ Ρικ Σουίτζερ, ο υπουργός Εμπορίου της Αυστραλίας Ντον Φάρελ και ο υπουργός Εμπορίου της Ιαπωνίας Ριοσέι Ακαζάουα.

Ο διεθνής εμπορικός εκπρόσωπος της Κίνας, Λι Τσενγκάνγκ, άνοιξε τη συνάντηση στη θέση του υπουργού Εμπορίου Γουάνγκ Γουεντάο, ο οποίος δεν μπόρεσε να παραστεί λόγω «επείγουσας επίσημης υποχρέωσης». Ο Λι κάλεσε τους αντιπροσώπους να αποφύγουν την περαιτέρω εμβάθυνση των πολιτικών διαιρέσεων σε μια περίοδο οικονομικής αβεβαιότητας. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι χώρες θα πρέπει να συνεχίσουν να συνεργάζονται παρά τις διαφορές τους.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε εν μέσω αυξανόμενου διεθνούς ελέγχου για το μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας, το οποίο έφθασε σχεδόν τα 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, σύμφωνα με στοιχεία των κινεζικών τελωνείων. Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχίες μεταξύ των εμπορικών εταίρων της χώρας σχετικά με την εξάρτηση από τη μεταποίηση και την πρόσβαση στις αγορές.

Η επίσκεψη του Ακαζάουα είχε και πρόσθετη διπλωματική σημασία, καθώς επρόκειτο για το υψηλότερου επιπέδου ταξίδι Ιάπωνα αξιωματούχου στην Κίνα από τότε που οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν στα τέλη του περασμένου έτους εξαιτίας δηλώσεων της Ιαπωνίδας πρωθυπουργού Σανάε Τακαΐτσι σχετικά με την Ταϊβάν.

Απαντώντας σε ερωτήσεις βουλευτών, η Τακαΐτσι είχε παρατηρήσει ότι μια κινεζική στρατιωτική ενέργεια κατά της Ταϊβάν θα συνιστούσε κατάσταση «απειλητική για την επιβίωση» της Ιαπωνίας, γεγονός που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει ιαπωνικά μέτρα αυτοάμυνας. Η Κίνα απάντησε στη δήλωσή της με διπλωματική και οικονομική πίεση προς την Ιαπωνία.

Αντιπρόσωποι του Επιχειρηματικού Συμβουλευτικού Συμβουλίου της APEC, οι οποίοι συμμετείχαν στη συνάντηση, προειδοποίησαν ότι περαιτέρω περιορισμοί και δασμολογικά μέτρα θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών λόγω της απρόβλεπτης κατάστασης. Αυτό, όπως ανέφεραν, θα αύξανε περαιτέρω τις πιέσεις στις θέσεις εργασίας και στις τιμές καταναλωτή σε ολόκληρη την περιοχή.

Η έκκληση αυτή διατυπώνεται ενώ οι υπουργοί Εμπορίου προετοιμάζουν το έδαφος για την κύρια Σύνοδο Οικονομικών Ηγετών της APEC τον Νοέμβριο, με θέμα «Οικοδομώντας μια κοινότητα Ασίας-Ειρηνικού για κοινή ευημερία».

Το Επιχειρηματικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο πιέζει τους συμμετέχοντες να αξιοποιήσουν τόσο τη συνάντηση της Σουτζόου όσο και την επερχόμενη σύνοδο κορυφής των ηγετών για να προωθήσουν συγκεκριμένα βήματα προς ένα ανοιχτό εμπορικό περιβάλλον βασισμένο σε κανόνες.

Οι συναντήσεις στη Σουτζόου ολοκληρώθηκαν με κοινή υπουργική ανακοίνωση.

Του James Xu

Νέα έρευνα υποδηλώνει ότι περιεχόμενο από κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης είναι βαθιά ενσωματωμένο στα σύνολα δεδομένων που χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση μεγάλων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης και ενδέχεται να επηρεάζει διακριτικά τον τρόπο με τον οποίο ορισμένα μοντέλα απαντούν σε πολιτικά ευαίσθητα ερωτήματα.

Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, στις 13 Μαΐου, διαπίστωσε ότι μεγάλος όγκος υλικού από κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης — συμπεριλαμβανομένων του πρακτορείου ειδήσεων Xinhua και της εφημερίδας People’s Daily — εμφανίζεται στα σύνολα δεδομένων εκπαίδευσης μεγάλων γλωσσικών μοντέλων.

Σύμφωνα με την έρευνα, όταν τα μοντέλα δέχονταν ερωτήματα στα κινεζικά σχετικά με το πολιτικό σύστημα της Κίνας ή ευαίσθητα εσωτερικά ζητήματα, αρκετά κορυφαία συστήματα τεχνητής νοημοσύνης — μεταξύ αυτών τα ChatGPT, Claude και Gemini — είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να παράγουν απαντήσεις που ευθυγραμμίζονταν στενά με τη διατύπωση που χρησιμοποιεί το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι απαντήσεις στα αγγλικά για τα ίδια ερωτήματα συχνά διέφεραν ως προς τον τόνο ή την έμφαση.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι δεν εντόπισαν ενδείξεις κυβερνοεισβολής ή άμεσης χειραγώγησης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Αντιθέτως, υποστήριξαν ότι το φαινόμενο πιθανότατα προκύπτει από τη δομή των υποκείμενων δεδομένων εκπαίδευσης.

Καθώς τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν μεγάλες ποσότητες περιεχομένου που είναι ελεύθερα προσβάσιμο, διανέμεται ευρέως και ακολουθεί σταθερή μορφοποίηση, το υλικό τους συλλέγεται ευκολότερα από τους ανιχνευτές ιστού που χρησιμοποιούνται στις διαδικασίες εκπαίδευσης τεχνητής νοημοσύνης. Αντιθέτως, ανεξάρτητοι ειδησεογραφικοί οργανισμοί είναι πιθανότερο να λειτουργούν με συνδρομές, να επιβάλλουν περιορισμούς πνευματικής ιδιοκτησίας ή να εμποδίζουν την αυτόματη συλλογή δεδομένων, περιορίζοντας έτσι την παρουσία τους στα σύνολα δεδομένων εκπαίδευσης.

Η μελέτη υποστηρίζει ότι αυτή η ασυμμετρία ενδέχεται, χωρίς πρόθεση, να δίνει μεγαλύτερο αποτύπωμα σε αφηγήματα που ευθυγραμμίζονται με το κράτος μέσα σε συστήματα μηχανικής μάθησης που βασίζονται σε δεδομένα από το ανοιχτό διαδίκτυο.

Ο ρόλος των δεδομένων εκπαίδευσης

Ερευνητές που ανέλυσαν ένα μεγάλο ανοικτού κώδικα σύνολο δεδομένων κινεζικής γλώσσας, γνωστό ως CulturaX, διαπίστωσαν ότι περιέχει περίπου 189 εκατομμύρια έγγραφα. Μέσα σε αυτό το σύνολο δεδομένων, περιεχόμενο από κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης εμφανιζόταν σε κλίμακα που ξεπερνούσε κατά πολύ εκείνη της κινεζόφωνης Wikipedia.

Η ανάλυση διαπίστωσε επίσης ότι σε πολιτικά φορτισμένα συμφραζόμενα — συμπεριλαμβανομένων αναφορών στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ή στην κινεζική ηγεσία — το περιεχόμενο κρατικών μέσων ενημέρωσης αποτελούσε σημαντικό μέρος του σχετικού υλικού του συνόλου δεδομένων.

Όταν οι ερευνητές δοκίμασαν πολλαπλά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιώντας αντίστοιχα ερωτήματα στα κινεζικά και στα αγγλικά, παρατήρησαν αξιοσημείωτες διαφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, φαινόταν πιθανότερο οι απαντήσεις στα κινεζικά να ενσωματώνουν επίσημη ορολογία ή να αντανακλούν αφηγήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως στον πολιτικό λόγο του Πεκίνου. Αντιθέτως, οι απαντήσεις στα αγγλικά έτειναν να είναι πιο ουδέτερες ή να παρουσιάζουν μεγαλύτερη ποικιλία ως προς τη διατύπωση.

Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, όπως η τηλεόραση ή οι εφημερίδες, τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης παράγουν συνθετικές απαντήσεις που μπορεί να φαίνονται ουδέτερες, ακόμη και όταν αντανακλούν πρότυπα ενσωματωμένα στα δεδομένα εκπαίδευσης.

Η μελέτη επεκτείνει την ανάλυσή της σε δεκάδες χώρες, υποδεικνύοντας ένα ευρύτερο μοτίβο σε περιβάλλοντα με χαμηλότερη ελευθερία του Τύπου, όπου είναι πιθανότερο τα αποτελέσματα τεχνητής νοημοσύνης που εκπαιδεύονται σε δεδομένα τοπικής γλώσσας να αντανακλούν διατυπώσεις ευθυγραμμισμένες με το κράτος.

Του Michael Zhuang

Με τη συμβολή του Sun Chen

«Όταν ήμουν στην εφηβεία, είχαμε τη συνήθεια με τα αδέλφια μου να γκρινιάζουμε και να σχολιάζουμε αρνητικά τους ανθρώπους που μας δυσκόλευαν, κατά κάποιον τρόπο, τη ζωή. Μετά από μερικά παράπονα, νομίζαμε ότι νιώθαμε καλύτερα», γράφει η Αντζέλικα Ράις. «Όταν τύχαινε να μας ακούσει η μητέρα μας, παρενέβαινε στη συζήτηση με έναν ήπιο και φυσικό τρόπο, αναφέροντας κάτι καλό για τον άνθρωπο που σχολιάζαμε. Ήταν μια εξαιρετική στρατηγική, που πάντα απέδιδε, αν και δεν μας άρεσε πάντα όταν ήμασταν παιδιά.

»Μεγαλώνοντας, άρχισα να εκτιμώ αυτή τη συνήθεια της μητέρας μου όλο και περισσότερο, φτάνοντας στο σημείο να τη σέβομαι βαθιά. Δεν είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα — να βλέπουμε το καλό σε κάθε κατάσταση, όσο άσχημη κι αν δείχνει, και το καλό σε κάθε άνθρωπο, όσο εκνευριστικός κι αν είναι;

»Σιγά-σιγά συνειδητοποίησα ότι αυτή είναι εν μέρει η ουσία της θεϊκής αγάπης. Όχι μόνο το να μην ανταποδίδουμε τις προσβολές και να αγαπάμε τους άλλους, άσχετα από το πώς μας φέρονται.»

Η σκέψη της Ράις δεν είναι καινούρια. Από την αρχαιότητα, φιλόσοφοι, συγγραφείς και ψυχολόγοι έχουν διερευνήσει τη σημασία τού να βλέπουμε τα καλά των άλλων.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος είχε πει ότι ακόμη κι όταν ανακαλύπτουμε ένα ελάττωμα σε κάποιον, δεν πρέπει να τον κρίνουμε βιαστικά. Στωικός ο ίδιος, θεωρούσε ότι κάθε άνθρωπος έχει μια εγγενή αξία και αξιοπρέπεια. Στα κείμενά του αναφέρει ότι όταν κάποιος συμπεριφέρεται ανάρμοστα, πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα κι από τη δική του πλευρά, έχοντας υπ’ όψιν ότι το λάθος του μπορεί να οφείλεται σε μια στρεβλή αντίληψη των πραγμάτων και όχι σε κακή πρόθεση. Έτσι, μπορούμε να τον κρίνουμε με επιείκεια, όπως θα θέλαμε να κάνουν και οι άλλοι με εμάς.

«Όπως κάθε ψυχή στερείται την αλήθεια ακούσια, ακούσια στερείται και τη δύναμη να συμπεριφέρεται σε κάθε άνθρωπο ανάλογα με τα έργα του», έγραψε ο Αυρήλιος, ενώ αργότερα είπε: «Γιατί κάθε άνθρωπος που σφάλλει, χάνει τον στόχο του και ξεστρατίζει».

Βάσει των παραπάνω, ο Μάρκος Αυρήλιος όρισε ως καθήκον των σοφών την καθοδήγηση των ανθρώπων που πράττουν άσχημα, σώζοντάς τους από τον εαυτό τους, αφού ένας αμαρτωλός που έχει παραστρατήσει δεν απαλλάσσεται από την αμαρτία του για αυτόν τον λόγο. Σε αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να μιλάμε με αγάπη και συμπόνια, ώστε να μαλακώσει η καρδιά τους.

«Τι θα σου κάνει ακόμα κι ο πιο βίαιος άνθρωπος, αν συνεχίσεις να του φέρεσαι με καλοσύνη και αν, όταν σου δοθεί η ευκαιρία, τον επιπλήξεις ευγενικά και διορθώσεις με ηρεμία τα λάθη του, ακριβώς τη στιγμή που προσπαθεί να σου κάνει κακό, λέγοντας: ‘Όχι έτσι, παιδί μου: η φύση μας προορίζει για κάτι άλλο: Σίγουρα δεν θα πληγωθώ εγώ, αλλά εσύ πληγώνεις τον εαυτό σου, παιδί μου’», έγραψε ο Αυρήλιος. «Δείξ’ του με διακριτικότητα, ευγένεια και με γενικές αρχές ότι έτσι έχουν τα πράγματα».

Τη σκέψη του Μάρκου Αυρηλίου χρησιμοποιεί και ο Βίκτωρ Ουγκώ στο μυθιστόρημά του οι Άθλιοι. Ο ήρωας, Γιάννης Αγιάννης, είχε καταδικαστεί σε ένα έτος φυλάκισης επειδή έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί για να ταΐσει τη χήρα αδελφή του και τα παιδιά της. Ο ένας χρόνος έγινε είκοσι και ο Γιάννης Αγιάννης μεταμορφώνεται σε έναν άνθρωπο γεμάτος μίσος και κακία, που δεν διστάζει να καταφύγει στην κλοπή. Κλέβει τα ασημικά ενός ιερέα που τον φιλοξενεί για ένα βράδυ στο σπίτι του, εκείνος όμως δεν τον καταδίδει στην αστυνομία. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι ο ίδιος τού τα έδωσε. Η καλοσύνη του ιερέα αγγίζει τον Γιάννη Αγιάννη, που αποφασίζει να ανταποκριθεί στην πρόκληση τρόπον τίνα που του έθεσε η στάση του παπά, εγκαταλείποντας την άνομη ζωή. Η αλλαγή του είναι βαθιά, και όχι μόνο φτάνει σε μια υψηλή κοινωνική θέση, κερδίζοντας την αγάπη και τον σεβασμό των συμπολιτών του, αλλά και στο σημείο να σώσει τη ζωή του αστυνομικού που τον καταδίωκε για χρόνια.

Σεβασμός για τη ζωή

Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ [Albert Schweitzer, 1875-1965], Γερμανός γιατρός, φιλόσοφος και μουσικός που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1952, έδειχνε συμπόνια, αγάπη και εκτίμηση σε κάθε άνθρωπο που συναντούσε. Τον διακατείχε ένα βαθύ αίσθημα σεβασμού και ευλάβειας για τη ζωή — τη δική του και τη ζωή κάθε άλλου ανθρώπου.

«Ο σεβασμός για τη ζωή αποτελεί τη βασική μου αρχή», έγραψε στην αυτοβιογραφία του.

Ο Σβάιτσερ θεωρούσε ηθικό του καθήκον να προστατεύει τη ζωή κάθε ανθρώπου και να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε άτομο να αναπτυχθεί και να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές του. Σύμφωνα με αυτές τις αρχές, σε ηλικία 30 ετών, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή και τις γνώσεις του στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Το 1913, ίδρυσε ένα νοσοκομείο στην πόλη Λαμπαρενέ, στο Γκαμπόν της Δυτικής Αφρικής, όπου περιέθαλψε χιλιάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων όσων έπασχαν από λέπρα, ελονοσία και δυσεντερία. Κάθε ασθενής λάμβανε φροντίδα, αγάπη και σεβασμό, ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική του κατάσταση.

Ο Αυστριακός-Ισραηλινός στοχαστής και παιδαγωγός Μάρτιν Μπούμπερ [Martin Buber, 1878-1965] διατύπωσε φιλοσοφικά αυτό που ο σύγχρονός του Σβάιτσερ είχε κατανοήσει διαισθητικά. Ο Μπούμπερ θεωρούσε τις ανθρώπινες σχέσεις ως υπέρτατης σημασίας και ως το θεμέλιο της ορθής συμπεριφοράς στον κόσμο. Στο βιβλίο του «Εγώ και Εσύ», περιέγραψε δύο τύπους σχέσεων: τις σχέσεις «Εγώ-Αυτό» και τις σχέσεις «Εγώ-Εσύ».

Οι σχέσεις «Εγώ-Αυτό» είναι λειτουργικές: ένα άτομο χρησιμοποιεί ένα άλλο ως αντικείμενο για να επιτύχει έναν συγκεκριμένο φυσικό, πνευματικό ή συναισθηματικό στόχο. Οι σχέσεις «Εγώ-Εσύ» είναι εκείνες στις οποίες ο ένας βλέπει τον άλλον στην ολότητά του, σε όλες τις πτυχές της ύπαρξής του· τέτοιες σχέσεις αποτελούν έναν γνήσιο διαπροσωπικό δεσμό που βασίζεται σε βαθιά αγάπη. «Η αγάπη είναι η ευθύνη ενός Εγώ απέναντι σε ένα Εσύ», έγραψε.

Σύμφωνα με τον Μπούμπερ, η ικανότητα να αγαπάμε τους άλλους δεν πηγάζει από την προσπάθεια ή την επιδίωξη, αλλά από το ‘άδειασμα’ των συναισθημάτων και των σκέψεών μας σε συνδυασμό με την πλήρη και απόλυτη εστίαση στον άλλον. «Το Εσύ με συναντά μέσω της χάρης — δεν το βρίσκω αναζητώντας το», έγραψε. Μια τέτοια αγάπη απαιτεί θάρρος, υποστήριζε, επειδή συνεπάγεται μια βαθιά παραίτηση από τον εαυτό. Η αληθινή αγάπη για τους ανθρώπους αποτελεί την πιο τολμηρή πράξη από όλες, έλεγε.

Ο ψυχολόγος Αβραάμ Μάσλοου [Abraham Maslow, 1908-1970], ένας από τους κεντρικούς στοχαστές του κινήματος της ανθρωπιστικής ψυχολογίας στη δεκαετία του 1960, έβλεπε επίσης μεγάλη αξία στην αναγνώριση και την καλλιέργεια του καλού στους άλλους. Διατύπωσε την αναθεωρημένη «ιεραρχία των αναγκών», στη βάση της οποίας βρίσκονται θεμελιώδεις ανάγκες όπως η τροφή, ενώ στην κορυφή της βρίσκεται η υψηλότερη ανθρώπινη ανάγκη: η υπέρβαση του εαυτού.

Με την υπέρβαση του εαυτού και τη σύνδεση με μια ευρύτερη συνείδηση, έλεγε ο Μάσλοου, ένα άτομο αναγνωρίζει την ενότητα του σύμπαντος και αισθάνεται έναν φυσικό δεσμό με όλους τους ανθρώπους. Αντί για εγωκεντρικές σκέψεις, βιώνει την ανιδιοτέλεια, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον για την ευημερία των άλλων.

Ο Μάσλοου πίστευε ακράδαντα στην εγγενή καλοσύνη των ανθρώπων. Κατ’ αυτόν, σπάνια εξαφανίζεται το «καλό» εντελώς από την καρδιά του ανθρώπου — αν και μπορεί να γίνει «αδύναμο, ευαίσθητο και λεπτό, και εύκολα να υποκύπτει στη συνήθεια, στις πολιτισμικές πιέσεις και στις λανθασμένες στάσεις απέναντί του». Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να καλλιεργούμε και να ενθαρρύνουμε την καλή πλευρά των ανθρώπων.

Της Dina Gordon

Πρώτη δημοσίευση: Epoch Magazine Israel