Κυριακή, 05 Δεκ, 2021

Άποψη: Το ευγενές ψεύδος

Σχολιασμός

Σε ένα αμφιλεγόμενο απόσπασμα της «Πολιτείας» του Πλάτωνα, ο Σωκράτης εισήγαγε την ιδέα του «ευγενούς ψεύδους» ή αλλιώς «γενναίον ψεύδος».

Ένα μεγαλοπρεπές ψεύδος, λέει, θα μπορούσε μερικές φορές να εξυπηρετήσει την κοινωνία, πείθοντας τους απληροφόρητους πολίτες για κάτι καλό γι’ αυτούς.

Έκτοτε, πολλοί που κατέφυγαν σε υπεκφυγές χρησιμοποίησαν τη δικαιολογία ότι είπαν ψέματα για το κοινό καλό.

Πάρτε τον Δρ. Άντονι Φάουτσι για παράδειγμα, τον μπροστάρη στην επιδημία COVID-19.

Ο Φάουτσι παραπλάνησε τη χώρα σχετικά με τη χρήση μάσκας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ισχυριζόμενος ότι ήταν ελάχιστα χρήσιμη. Υποστήριξε όμως ότι είπε ψέματα για να μην τρέξει το πλήθος να προμηθευτεί μάσκες, να εξαντλήσει τις προμήθειες και να στερήσει έτσι από τους υγειονομικούς τον προστατευτικό εξοπλισμό.

Ο Φάουτσι είπε επίσης “ευγενή” ψέματα σχετικά με το πιθανό ποσοστό του κόσμου που χρειαζόταν να εμβολιαστεί για να επιτευχθεί ανοσία αγέλης. Συνέχισε να ανεβάζει τον πήχη – από το 60 τοις εκατό στο 70 τοις εκατό στο 75 τοις εκατό στο 80 τοις εκατό στο 85 τοις εκατό.

Προφανώς, ο Φάουτσι φοβόταν ότι ένα χαμηλότερο ποσοστό, ακόμη και αν ήταν ακριβές, θα μπορούσε να παρασύρει τον κόσμο σε εφησυχασμό σχετικά με τον εμβολιασμό.

Ο Φάουτσι είπε επίσης ψέματα σχετικά με τον δικό του ρόλο στη δρομολόγηση χρημάτων από το αμερικανικό ταμείο βοήθειας για την επιδότηση της έρευνας “κέρδους-λειτουργίας” για τον ιό στο εργαστήριο ιολογίας της Γουχάν – την πιθανή γενέτειρα του COVID-19.

Είτε ο Φάουτσι έκρυβε τη δική του ενοχή, είτε πίστευε ότι ο αμερικανικός λαός δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί πλήρως ότι ορισμένοι από τους ίδιους τους αξιωματούχους υγείας προωθούσαν το είδος της έρευνας που ήταν εν μέρει υπεύθυνο για περισσότερους από 700.000 αμερικανικούς θανάτους.

Ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Αλεχάντρο Μαγιόρκας έχει επανειλημμένα πει ψέματα σχετικά με τον αριθμό των λαθρομεταναστών που έχουν περάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ισχυρίστηκε ψευδώς ότι οι έφιπποι αστυνομικοί μαστίγωναν τους μετανάστες. Ψεύδεται για την υποτιθέμενη έλλειψη ομοσπονδιακών στοιχείων για συλλήψεις, κρατήσεις και απελάσεις. Ο ισχυρισμός του ότι τα σύνορα είναι ασφαλή ήταν ένα αστείο.

Προφανώς, ο Μαγιόρκας πιστεύει ότι το κοινό θα γινόταν έξαλλο, ή ότι δεν θα άρεσε καθόλου στην κυβέρνησή του, αν έλεγε την πικρή αλήθεια για τα σύνορα: από πρόθεση, η κυβέρνηση Μπάιντεν τα άφησε προφανώς εσκεμμένα ορθάνοιχτα.

Και αυτό θα επιτρέψει πιθανότατα την είσοδο 2 εκατομμυρίων μεταναστών χωρίς χαρτιά στη χώρα κατά το τρέχον οικονομικό έτος.

Πολλοί άλλοι μη εκλεγμένοι ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι είπαν ψέματα τα τελευταία πέντε χρόνια, ισχυριζόμενοι ή υπονοώντας ότι το να βλάψουν την κυβέρνηση Τραμπ ήταν προς το δημόσιο συμφέρον.

Οι πρώην διευθυντές του FBI Άντριου Μακέιμπ και Τζέιμς Κόμεϊ πιθανότατα παραπλάνησαν το έθνος. Ο Μακέιμπ παραδέχθηκε ότι είπε ψέματα όταν ισχυριζόταν ότι δεν διέρρευσε πληροφορίες του FBI στα μέσα ενημέρωσης.

Ο Κόμεϊ είπε ψέματα ενόρκως πολλές φορές σε κατ’ αντιπαράσταση εξέταση στο Κογκρέσο και ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ή δεν μπορούσε να θυμηθεί βασικά γεγονότα σχετικά με τον δικό του ρόλο στην προώθηση της απάτης περί ρωσικής σύμπραξης.

Προφανώς, ο Κόμεϊ και ο Μακέιμπ πίστευαν ότι με το να είναι λιγότερο ειλικρινείς, θα μπορούσαν να ευνουχίσουν πιο αποτελεσματικά τον Ντόναλντ Τραμπ. Και αυτό το αποτέλεσμα θα ήταν επωφελές για την Αμερική.

Οι πρώην ηγέτες των μυστικών υπηρεσιών μας ίσως ήταν οι πιο θρασύτατοι ψεύτες. Ο πρώην διευθυντής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Τζέιμς Κλάπερ είπε ψέματα στο Κογκρέσο για το πρόγραμμα παρακολούθησης της NSA, αν και το αρνήθηκε.

Όταν πιάστηκε, ο Κλάπερ επέστρεψε στο ευγενές ψέμα ότι έδωσε τη λιγότερο αναληθή απάντηση, προφανώς με το πρόσχημα ότι δεν ήθελε να βλάψει τη φήμη μιας σημαντικής υπηρεσίας πληροφοριών.

Το ίδιο και ο Τζον Μπρέναν, ο πρώην επικεφαλής της CIA. Σε δύο περιπτώσεις, είπε ψέματα ενόρκως σχετικά με την παρακολούθηση των υπολογιστών των υπαλλήλων της Γερουσίας από την υπηρεσία και τους θανάτους αμάχων που προκλήθηκαν από τις αποστολές δολοφονίας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη των ΗΠΑ κατά μήκος των συνόρων του Αφγανιστάν.

Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγός Μαρκ Μίλεϊ, έλεγε επί μέρες ψέματα για τις λεπτομέρειες μιας τυχαίας επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος που σκότωσε αθώες γυναίκες και παιδιά στο Αφγανιστάν.

Είτε ο Μίλεϊ λέει τώρα ψέματα όταν λέει ότι προειδοποίησε τον Τζο Μπάιντεν για τις επερχόμενες καταστροφές στο Αφγανιστάν είτε ο Μπάιντεν λέει ψέματα όταν αρνείται ότι άκουσε τέτοιες συμβουλές.

Πολλές από τις λεπτομέρειες των συνομιλιών του Μίλεϊ με τους συγγραφείς Μπομπ Γούντγουορντ και Ρόμπερτ Κόστα, όπως αναφέρθηκαν στο πρόσφατο καταγγελτικό βιβλίο τους, ο Μίλεϊ τις αρνήθηκε παταγωδώς.

Ο κατάλογος αυτών των ψεμάτων θα μπορούσε να επεκταθεί κατά πολύ.

Η λειτουργός της IRS Λόις Λέρνερ δεν αποκάλυψε ποτέ όλα τα ψέματα για την οπλοποίηση της IRS.

Η πρώην Γενική Εισαγγελέας Λορέτα Λιντς έπλεξε ένα απίθανο αφήγημα ότι έπεσε τυχαία πάνω στον Μπιλ Κλίντον σε μια πίστα στο Φοίνιξ και δεν συζήτησε ποτέ την τότε τρέχουσα έρευνα του FBI για τη Χίλαρι Κλίντον.

Ο ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μιούλερ είπε ένα απίστευτο ψέμα ενόρκως, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα για τον φάκελο Στιλ και τις περιπέτειες της Fusion GPS. Και τα δύο ήταν οι καταλύτες που προκάλεσαν εξ αρχής ολόκληρη την έρευνά του για “συμπαιγνία”.

Σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις, όταν συλλαμβάνονται και εκτίθενται, οι ψεύτες θα αντισταθμίσουν την κατάσταση ισχυριζόμενοι προσωρινή αμνησία.

Αλλά μερικές φορές, παραδέχονται ότι είπαν ψέματα, αλλά υποστηρίζουν ότι το έκαναν για ανώτερους σκοπούς, όπως η εθνική ασφάλεια.

Στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν υπήρχε τίποτα το ευγενές στο ψέμα τους. Απλώς διέδιδαν αναλήθειες για να προστατεύσουν τη δική τους καριέρα που κινδύνευε, συγκαλύπτοντας τα δικά τους λάθη ή φορτώνοντάς τα σε άλλους.

Με άλλα λόγια, τα “ευγενή ψέματα” σπάνια διαδίδονται για τα συμφέροντα οποιουδήποτε άλλου εκτός από αυτά των ίδιων που τα λένε.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι οι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις της Epoch Times.

Άποψη: Φόβητρο, ανάγκη για την επιβίωση του πολιτισμού

Σχολιασμός

Το φόβητρο είναι η αρχαία ικανότητα να τρομάζεις κάποιον από το να βλάψει εσένα, τους φίλους σου ή τα συμφέροντά σου – χωρίς τη διεξαγωγή κάποιου μεγάλου πολέμου.

Θέλεις ειρήνη; Τότε να είσαι προετοιμασμένος για πόλεμο. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν οι Ρωμαίοι.

Είναι μια εύκολα κατανοητή έννοια κατά τρόπο αφηρημένο. Αλλά το φόβητρο εξακολουθεί να παραμένει μια μυστικιστική ιδιότητα πίσω από το προφανές αφού δύσκολα αποκτάται και όμως εύκολα χάνεται.

Οι ‘ταλαιπωρημένες’ δημοκρατίες της δεκαετίας του ‘30 πήραν το μάθημά τους όταν συνέχιζαν να συναινούν στις διαδοχικές επιθέσεις του Χίτλερ.

Η Γερμανία του Χίτλερ επιτέθηκε αργότερα ανόητα σε μια πολύ ισχυρότερη Σοβιετική Ένωση το 1941, μια επίθεση βασισμένη πάνω στο «χαμένο φόβητρο» της Μόσχας μετά από τις κακές επιχειρήσεις της στην Πολωνία και τη Φινλανδία, το σύμφωνό της με τους Ναζί και τις τότε εκκαθαρίσεις των αξιωματικών της.

Το φόβητρο είναι πανταχού παρών και το βλέπουμε να εφαρμόζεται επίσης και σε άλλα ζητήματα πέραν του πολέμου και της ειρήνης. Το εγκληματικό κύμα δολοφονιών και βίαιων επιθέσεων που βλέπουμε τώρα να συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις μας οφείλεται στις ηχηρές προσπάθειες κάποιων για διακοπή χρηματοδότησης της αστυνομίας και εντάσσουν τα εγκλήματα αυτά μέσα σε ένα τέτοιο εννοιολογικό πλαίσιο, έτσι ώστε με κάποιον μαγικό τρόπο ο φταίχτης να είναι η κοινωνία, και όχι ο εγκληματίας.

Ως αποτέλεσμα, οι παραβάτες του νόμου πλέον θεωρούν ότι εάν ληστέψουν, πληγώσουν ή σκοτώσουν κάποιον υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τους αποφέρει κάποιο χρηματικό κέρδος, ή το λιγότερ, μια μεγάλη ικανοποίηση. Δεν φοβούνται πλέον μια πιθανή 30ετή ποινή φυλάκισης. Έτσι, βλέπουν μικρό τον κίνδυνο στο να βλάψουν ανθρώπους. Και οι αθώοι υποφέρουν.

Με το τείχος στα σύνορα, βάζοντας τέλος στη χρήση της μεθόδου “σύλληψη και απελευθέρωση”, και την έκδοση σκληρών απειλών στις κυβερνήσεις του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής, μια νέα αμερικανική αποτρεπτική στάση το 2019-20 αποθάρρυνε τα κάποτε ασταμάτητα κύματα μεταναστών.

Οι μετανάστες που έφταναν στο Βορρά ήξεραν ότι ακόμη και αν έφταναν και διέσχιζαν τα σύνορα, υπήρχε μια μεγάλη πιθανότητα όλη αυτή η προσπάθεια να ήταν μάταιη, δεδομένης της γρήγορης σύλληψης και απέλασης.

Έτσι, κάνοντας τους ορθολογικούς υπολογισμούς τους, οι μετανάστες αποφάσισαν να μείνουν στα σπίτια τους, περιμένοντας λιγότερο αποτρεπτικές εποχές. Και η ευκαιρία ήρθε όταν ο Τζο Μπάιντεν σταμάτησε την κατασκευή του τοίχους, επανέφερε τη “σύλληψη και απελευθέρωση” και μείωσε τις πιέσεις στο Μεξικό για να σταματήσει τα τροχόσπιτα που κατευθύνονταν βόρεια.

Στο εξωτερικό, ο Ντόναλντ Τραμπ αποκατέστησε τη «στρατηγική του φόβητρου» που είχε χάσει ο προκάτοχός του.

Ο Μπαράκ Ομπάμα είχε παραβλέψει το δολοφονικό ISIS ως «JVs» – και αυτοί ευδοκίμησαν. Σήκωσε τους ώμους όταν η Κίνα κατέλαβε έκταση στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας για να χτίσει στρατιωτικές βάσεις. Διέκοψε την πυραυλική άμυνα στην Ευρώπη, ωθώντας με αυτόν τον τρόπο σε δράση τον Βλαντιμίρ Πούτιν  κατά τη διάρκεια της δικής του προεκλογικής εκστρατείας το 2012.

Ο Ομπάμα ανακοίνωσε με έντονο ύφος τα κόκκινα σημεία στη Συρία χωρίς να έχει σκοπό να τις επιβάλει ποτέ. Έδωσε πίσω στους Ταλιμπάν τους φυλακισμένους τρομοκράτες ηγέτες τους με αντάλλαγμα την επιστροφή του Αμερικανού λιποτάκτη Μπόου Μπέργκνταλ. Και έστειλε ‘νύχτα’ στους Ιρανούς  μετρητά για να τους πείσει να συνάψουν μια ευχάριστη γιαυτούς Ιρανική συμφωνία. Έπειτα ήρθε η επιθετικότητα καθώς το φόβητρο των ΗΠΑ διαβρώθηκε.

Ως αντίδοτο σε όλα αυτά, ο Τραμπ κατέστρεψε το «χαλιφάτο» του ISIS. Εξάλειψε μια επίθεση Ρώσων μισθοφόρων στη Συρία. Έβγαλε από τη μέση τους εγκέφαλους τρομοκρατικών οργανώσεων όπως ο Ιρανός στρατηγός Κασέμ Σουλεϊμάνι και ο δολοφόνος του ISIS Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι.

Για όλους τους επικίνδυνους παράγοντες, ένας απρόβλεπτος Τραμπ φαινόταν πιο πιθανό να ανταποδώσει αν προκληθεί. Ως αποτέλεσμα, οι εχθροί της Αμερικής φοβούνταν να αμφισβητήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και οι φίλοι της και οι αυτοί που παραμένουν ουδέτεροι ήταν πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με μια δύναμη που θεωρήθηκε ξανά, όχι απλώς αξιόπιστη, αλλά πρόθυμη να αναλάβει εύλογα ρίσκα για να βοηθήσει στην ασφάλειά τους.

Το κλειδί για το «φόβητρο» είναι όλα τα μέρη να γνωρίζουν εκ των προτέρων τη σχετική ισχύ του καθενός και την πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί. Όταν οι ισχυρές δυνάμεις δυστυχώς μεταδίδουν σήματα αδυναμίας, σκόπιμα ή ακούσια, τότε οι μικρές δυνάμεις μπερδεύονται και πιστεύουν ότι οι αντίπαλοί τους μπορεί να μην είναι τόσο ισχυροί όσο φαίνονται οι ένοπλες δυνάμεις τους. Συχνά, το ατυχές αποτέλεσμα είναι περιττοί πόλεμοι.

Ζούμε αρκετά επικίνδυνες στιγμές γιατί ο Τζο Μπάιντεν μείωσε τον αμυντικό προϋπολογισμό. Αποχώρησε απερίσκεπτα από το Αφγανιστάν, αφήνοντας πίσω Αμερικανούς πολίτες, Αφγανούς συμμάχους και φίλους μας καθώς και σύγχρονο εξοπλισμό αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Εξόργισε τους εταίρους μας στο ΝΑΤΟ που εγκαταλείφθηκαν με περίπου 8.000 στρατιώτες, σε μια χώρα στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες τους είχαν ζητήσει κάποτε να εισέλθουν. Έχει πολιτικοποιήσει τον στρατό, μετατρέποντάς τον σε μια καρικατούρα μιας «αφυπνησμένης» ελίτ υψηλόβαθμων στελεχών, το ακριβώς αντίθετο από τους συντηρητικούς στρατιώτες.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι εχθροί μας – η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας, οι Ιρανοί θεοκράτες, οι τρελοί Βορειοκορεάτες – αναλογίζονται πλέον αν η απερίσκεπτη χαλαρότητα του Μπάιντεν είναι μια παρέκκλιση. ‘Η είναι πλέον χαρακτηριστικό της διοίκησής του; Ή μήπως σηματοδοτεί μια νέα πιο αδύναμη και μπερδεμένη Αμερική που προσφέρει στους εχθρούς στρατηγικά ανοίγματα;

Όπως ο υποψήφιος εγκληματίας, ή ο υποψήφιος μετανάστης, οι εχθροί μας γνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τη δύναμη να αποτρέψουν κάθε ανεπιθύμητη συμπεριφορά, δεδομένου της τεράστιας στρατιωτικής δύναμης, της τεράστιας οικονομίας και της παγκόσμιας κουλτούρας της.

Αλλά μπορεί να μην τα υπολογίσουν όλα αυτά όταν τέτοια δύναμη έρχεται με μια τόσο αντιληπτή σύγχυση. Και έτσι, με τον τρόπο ενός ενθουσιασμένου εγκληματία ή μετανάστη, δοκιμάζουν κάτι που διαφορετικά δεν θα το έκαναν.

Εν ολίγοις, το φόβητρο στο εσωτερικό και στο εξωτερικό έχει πλέον χαθεί επικίνδυνα. Και θα είναι ακόμη πιο τρομακτική η προσπάθεια να ανακτήσουμε αυτό που τόσο βιαστικά και ανόητα χαραμίσαμε.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της The Epoch Times.

Άποψη: Ο θάνατος της επιστήμης

Σχολιασμός

Η επιστημονική μέθοδος συνήθιζε να επηρεάζει σημαντικά ένα μεγάλο κομμάτι της αμερικανικής σκέψης.

Με εμπειρικό τρόπο, οι επιστήμονες μας συμβούλευαν να εξετάζουμε στοιχεία και δεδομένα και στη συνέχεια μέσω της επαγωγικής μεθόδου να καταλήγουμε σε ορθολογικές υποθέσεις. Οι εχθροί της «επιστήμης» ήταν η πολιτική, η δεισιδαιμονία, η προκατάληψη και η έκπτωση.

Ωστόσο, βλέπουμε τώρα να επιστρέφουμε σε μια δική μας εκδοχή της μεσαιωνικής αλχημείας και της αστρολογίας απορρίπτοντας μια χιλιετία επιστημονικής μεθόδου.

Πάρτε για παράδειγμα τις δεισιδαιμονίες που περιβάλλουν τώρα την COVID-19.

Πλέον γνωρίζουμε από δεδομένα ότι μια προηγούμενη λοίμωξη COVID-19 παρέχει ισχυρή ανοσία όσο και ο εμβολιασμός. Γιατί, λοιπόν, τα προτεινόμενα μέτρα για υποχρεωτικό εμβολιασμό του Τζο Μπάιντεν αγνοούν αυτό το επιστημονικό γεγονός; Ο γιατρός Άντονι Φάουτσι, όταν ρωτήθηκε, φάνηκε να χάνει τα λόγια του.

Είναι αυτό ένα ακόμη πλατωνικό «γενναίον ψεύδος» της επιστημονικής κοινότητας, όπως όταν ο Φάουτσι διαβεβαίωσε το κοινό πέρυσι ότι δεν χρειάζεται μάσκες; Αργότερα ισχυρίστηκε ότι είπε ψέματα για να μην εξαντληθούν τα αποθέματα των υγειονομικών.

Ο Φάουτσι ανέφερε επίσης διογκωμένα ποσοστά που απαιτούνται για την ανοσία της αγέλης, προφανώς σε μια προσπάθεια να πείσει το κοινό ότι δεν θα είναι ποτέ ασφαλές, έως ότου κάθε Αμερικανός προστατευθεί από την COVID-19 παρά μόνο με εμβολιασμό.

Και γιατί ήταν τόσο δύσκολο για την επιστημονική κοινότητα να προτείνει μια πιθανή υπόθεση για την προέλευση της COVID-19. Οι ίδιοι επιστήμονες που ασχολούνται με πειράματα «κέρδους-λειτουργίας» ήταν οι επιβλέποντες μιας έρευνας σε συνεργασία με τις κινεζικές αρχές. Επιβεβαίωσαν το προκαθορισμένο συμπέρασμα ότι ο ιός πιθανότατα δεν είχε καμία σχέση με τα πειράματα «κέρδους-λειτουργίας». Και βρήκαν ελάχιστες αποδείξεις ότι προήλθε από το Εργαστήριο Ιολογίας της Γούχαν. Ωστόσο, η επιστημονική άποψη, τα αναδυόμενα στοιχεία και η απλή λογική έχουν προτείνει το αντίθετο.

Πώς μπορεί η κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι οι πολίτες έχουν ηθικό καθήκον – και σύντομα νομική υποχρέωση – να εμβολιαστούν, όταν δεν επιβάλλει εμβολιασμούς στους πρόσφυγες που φτάνουν αεροπορικώς από το Αφγανιστάν;

Πώς μπορεί η κυβερνητική ιατρική κοινότητα να παραμένει σε μεγάλο βαθμό σιωπηλή όταν αναμένεται να περάσουν τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών 2 εκατομμύρια ξένοι υπήκοοι το τρέχον οικονομικό έτος—σχεδόν κανένας από τους οποίους δεν εμβολιάζεται ή εξετάζεται για την COVID-19;

Γιατί τα μέσα ενημέρωσης και η κυβέρνηση κατηγορούν συγκεκριμένες φυλές για το ξέσπασμα της παραλλαγής Δέλτα με την αιτιολογία ότι ήταν ανεπαρκώς εμβολιασμένοι; Γιατί οι αξιωματούχοι απλώς δεν παροτρύνουν τις λατίνο και τις μαύρες κοινότητες να εμβολιαστούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα; Τα δεδομένα δείχνουν ότι και οι δύο ομάδες έχουν χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού από τους λευκούς και τους ασιατικούς πληθυσμούς.

Μήπως οι ‘αφυπνισμένες’ πολιτικές ατζέντες απαξιώνουν την επιστήμη και χάνουν τη μάχη της δημόσιας υγείας;

Το είδαμε ακριβώς τον Ιούνιο του 2020, όταν περισσότεροι από 1.200 «επαγγελματίες υγείας» υπέγραψαν μια αίτηση που απαιτούσε την εξαίρεση των διαδηλωτών των Black Lives Matter από λοκντάουν και καραντίνες. Και επινόησαν ιατρικές δικαιολογίες όπως «ζωτικής σημασίας για την εθνική δημόσια υγεία» για να επιμείνουν ότι η παραβίαση των περιορισμών ήταν λιγότερο ανθυγιεινή από το να μην ξεχυθούν στους δρόμους.

Γιατί ο υποψήφιος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η συνυποψήφιά του για Αντιπρόεδρος, Καμάλα Χάρις, προειδοποίησαν τον αμερικανικό λαό την παραμονή των εμβολιασμών ότι ένας εμβολιασμός υπό τη διοίκηση Τραμπ θα μπορούσε να είναι μη ασφαλής, υπονομεύοντας έτσι την εμπιστοσύνη στα εμβόλια;

Γιατί η ιατρική κοινότητα ήταν σε μεγάλο βαθμό σιωπηλή σε τέτοια επικίνδυνα σαμποτάζ νέων εμβολίων, αλλά μήνες αργότερα έγινε έντονα επικριτική προειδοποιώντας το κοινό ότι οι όποιες αμφιβολίες σχετικά με την ασφάλεια αυτών των εμβολίων ήταν επιστημονικά άστοχες; Υπήρξε κάποια ιατρική ανακάλυψη στις 20 Ιανουαρίου 2020, ώστε να αλλάξει η γνώμη τους;

Από την ανταμοιβή της ‘ιδεολογίας αφύπνισης’ στις εισαγωγές στην ιατρική σχολή έως την αξιολόγηση από ομοτίμους επιστημονικών εργασιών, η αντι-επιστημονική μανία έχει μολύνει κάθε επιστημονική προσπάθεια.

Η «κριτική θεωρία της φυλής» θα μας έδινε μια παράλογη απάντηση ότι χρειαζόμαστε τον ρατσισμό για να καταπολεμήσουμε τον ρατσισμό.

Η «κριτική θεωρία του δικαίου» γελοία ισχυρίζεται ότι οι νόμοι δεν έχουν ορθολογική βάση, αλλά απλώς αντικατοπτρίζουν τις ανισότητες ισχύος.

Η «σύγχρονη νομισματική θεωρία» αψηφά χιλιετίες αποδεικτικών στοιχείων και βασικής λογικής, δηλώνοντας ότι οι κυβερνήσεις μπορούν απλά να εκτυπώνουν χρήματα χωρίς να ανησυχούν για την εξισορρόπηση των εσόδων-εξόδων ή τον μέχρι τελικής πτώσεως ανεξέλεγκτο πληθωρισμό.

Οι εταιρείες καλούνται τώρα να αποδεχτούν μια νέα θεωρία αφύπνισης – “Περιβαλλοντική, Κοινωνική και Εταιρική Διακυβέρνηση (ESG)” – αντί για τις πραγματικότητες της αγοράς, τους κανόνες επενδύσεων και τα οικονομικά δεδομένα.

Η επιστήμη πεθαίνει. η δεισιδαιμονία υπό τον μανδύα της ηθικής επιστρέφει. Και σύντομα θα γίνουμε όλοι φτωχότεροι, πιο θυμωμένοι και πιο διχασμένοι.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι απόψεις του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της The Epoch Times.