Μήνας: Φεβρουάριος 2026

Την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου, η Εταιρεία Ελληνισμού και Φιλελληνισμού απένειμε το Διεθνές Βραβείο Φιλελληνισμού Lord Byron 2025 στον Αλαίν Μπερσέ (Alain Berset), γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης (Council of Europe – CoE), για τη συμβολή του στην προάσπιση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το βραβείο θεσμοθετήθηκε το 2021 και απονέμεται ετησίως από την Εταιρεία σε εξέχουσες προσωπικότητες των οποίων το έργο εναρμονίζεται με τα ιδεώδη του Ελληνισμού και του Φιλελληνισμού. Προηγούμενοι βραβευθέντες, μεταξύ άλλων, ήταν οι Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Τζον Κέρρυ, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και η Κάγια Κάλλας, τότε πρωθυπουργός της Εσθονίας. Όπως υπογράμμισαν ομιλητές της βραδιάς, όπως ο Λίνος Αλέξανδρος Σισιλιάνος, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά τα έτη 2011 και 2019, ο κος Μπερσέ είναι προσηλωμένος στον στόχο της αναζωογόνησης της πίστης στους δημοκρατικούς θεσμούς, λαμβάνοντας πλήθος πρωτοβουλιών και έχοντας τον διάλογο ως οδηγό.

Πέραν του τιμητικού μεταλλίου και του διπλώματος, η βράβευση περιλαμβάνει και χρηματικό έπαθλο $10.000, το οποίο δωρίζεται σε κοινωφελή οργανισμό της επιλογής του βραβευθέντος, εξ ονόματός του. Ο κος Μπερσέ επέλεξε να δοθεί το δικό του έπαθλο στον Ερυθρό Σταυρό Ουκρανίας, εκφράζοντας έμπρακτα την υποστήριξή του στους πληγέντες του τετραετούς ρωσο-ουκρανικού πολέμου.

Εκτός από την παρουσία του στην τιμητική εκδήλωση, η πρώτη επίσκεψη του κου Μπερσέ στην Αθήνα περιελάμβανε συναντήσεις με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Π. Τασούλα, τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, καθώς και με μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, προγραμματισμένες για την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου. Παράλληλα, η ημερομηνία της απονομής του βραβείου συνέπεσε με την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, γεγονός που ο γ.γ. τίμησε ξεκινώντας τον ευχαριστήριο λόγο του στα ελληνικά.

Τα ζητήματα που επεσήμανε στον ευχαριστήριο λόγο του ο κος Μπερσέ, ο οποίος έχει διατελέσει δύο φορές πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (2018 και 2023), και τα οποία θα απασχολούσαν και τις συνομιλίες του με τους Έλληνες πολιτικούς την επομένη, μπορούν να συνοψιστούν στην κρίση των διεθνών θεσμών και στην έξαρση των μεταναστευτικών ροών που δοκιμάζουν τα ανθρωπιστικά ιδεώδη της Ευρώπης. Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία και στην ανάγκη να συνεχίσουν οι Ευρωπαίοι να στηρίζουν τη χώρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε και στο πρόγραμμα εξοπλισμού της Ένωσης, που έχει ως στόχο την ανάπτυξη της στρατιωτικής ισχύος της ηπείρου, ώστε να μπορεί να υπερασπίζεται τη δημοκρατία — τη «δημοκρατική ασφάλεια» — τα ανθρώπινα δικαιώματα και την έννομη τάξη αυτόνομα. Σε αυτό το σημείο έθεσε και το ζήτημα της λογοδοσίας ως αναπόσπαστου μέρους της δημοκρατίας, της καταπολέμησης της διαφθοράς και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Παράλληλα, υποστήριξε την αξία θεσμών όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ο ΟΗΕ. Όπως είπε, βρίσκεται σε εξέλιξη μία ανοικτή συζήτηση, η οποία έχει στόχο την ενδυνάμωση των θεσμών και τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και σταθερότητα, οι οποίες έχουν πληγεί από τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει βιώσει η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια — στους τομείς της υγείας, της οικονομίας, της ασφάλειας, κ.α. Ένας από τους κινδύνους που επεσήμανε ο κος Μπερσέ για την Ευρώπη είναι η οπισθοδρόμηση στην κατάσταση των ξεχωριστών εθνών.

Αναφορικά με τη μετανάστευση, που είναι ένα θέμα που προβληματίζει την ΕΕ στο σύνολό της, τόνισε την ανάγκη να βρεθεί μία ισορροπία μεταξύ του αιτήματος για ασφάλεια και της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όπως σημείωσε, τα δύο δεν αντιτίθενται απαραιτήτως το ένα του άλλου, και η Ευρώπη οφείλει να προσέξει «να μην υποχωρήσει το ένα προς όφελος του άλλου».

Η Epoch Times ζήτησε από τον κο Μπερσέ, μέσω email, να εκφράσει τη θέση του Συμβουλίου σχετικά με τη στάση που πρέπει να τηρήσει η Ευρώπη απέναντι στην Κίνα, δεδομένων των συστηματικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών της που έχουν καταγραφεί στη χώρα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη βαριά εξάρτηση της Ευρώπης από το Πεκίνο σε πολλαπλούς καίριους τομείς όπως οι αλυσίδες εφοδιασμού, η επεξεργασία των κρίσιμων ορυκτών, η παραγωγή, το εμπόριο, κ.ά. Μέχρι την ώρα της δημοσίευσης δεν υπήρξε κάποια απάντηση.

Η βράβευση του Ελβετού πολιτικού έγινε από τον κύριο Κωνσταντίνο Βελέντζα, πρόεδρο της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό και του Μουσείου Φιλελληνισμού, ενώ τον θεσμό του βραβείου Lord Byron παρουσίασε ο κύριος Νικηφόρος Διαμαντούρος, πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Στην απεύθυνσή του, ο κος Βελέντζας αναφέρθηκε στον Λόρδο Βύρωνα και στις αξίες που ενέπνευσαν τον φιλελληνισμό, καθώς και στους Ελβετούς φιλέλληνες, πολλοί από τους οποίους πρόσφεραν τη ζωή τους για την Ελληνική Επανάσταση. Μίλησε για τους ιστορικούς δεσμούς φιλίας μεταξύ των δύο χωρών, για τον ρόλο της Ελβετίας εκείνη την εποχή και για την εκεί δράση του Ιωάννη Καποδίστρια, καθώς και για τις σύγχρονες προκλήσεις όπως ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και το κλίμα, χαρακτηρίζοντας τον κο Μπερσέ ως  «άνθρωπο που οικοδομεί συναινέσεις», με κεντρικό μέλημα την προάσπιση των δημοκρατικών αξιών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Χαιρετισμούς απηύθυναν η Αντιπρύτανις Ακαδημαϊκών Διεθνών Σχέσεων & Εξωστρέφειας κα Σοφία Παπαϊωάννου, ο Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής κος Κωνσταντίνος Χριστοδούλου, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κος Λίνος Αλέξανδρος Σισιλιάνος και ο υφυπουργός Εξωτερικών κος Χάρης Θεοχάρης.

Στην τελετή παρέστησαν εκπρόσωποι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης, ο υπουργός Δικαιοσύνης κος Γιώργος Φλωρίδης, ο πρόεδρος της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Ευρώπης κος Θεόδωρος Ρουσόπουλος, εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κου Ιερώνυμου Β΄, εκπρόσωποι της Αγγλικανικής Εκκλησίας, εκπρόσωποι της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, οι πρέσβεις της Ελβετίας, της Σουηδίας, της Σλοβακίας, της Κύπρου, του Βελγίου, οι επιτετραμμένοι των πρεσβειών του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Φινλανδίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, του Αζερμπαϊτζάν, εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, ακαδημαϊκοί, πανεπιστημιακοί, επιχειρηματίες και πλήθος κόσμου.

Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τη Νομική Σχολή και την Ελληνική Εταιρεία Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων (ΕΕΔΔΔΣ).

Η νέα στρατιωτική προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας δεν είναι απλώς ένα ακόμα διπλωματικό χαρτί. Είναι ένα σημάδι ότι η Ινδία επιχειρεί να επεκτείνει το γεωστρατηγικό της αποτύπωμα πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό και να αποκτήσει παρουσία σε μια από τις πιο κρίσιμες ζώνες του πλανήτη: την Ανατολική Μεσόγειο και, έμμεσα, το Αιγαίο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία λειτουργεί ως ο βασικός καταλύτης που ωθεί την Ινδία να κινηθεί πιο επιθετικά σε επίπεδο συμμαχιών.

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει αναβαθμίσει σημαντικά το αμυντικό της προφίλ, επιδιώκοντας πολυεπίπεδες συνεργασίες: με τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ και άλλους παίκτες της ευρύτερης περιοχής. Η Ινδία, από την πλευρά της, αναζητά αγκυρώσεις σε κρίσιμα σημεία του παγκόσμιου χάρτη, ειδικά σε περιοχές όπου τέμνονται ενεργειακοί διάδρομοι, ναυτιλιακές οδοί και στρατιωτικές ισορροπίες. Η σύμπτωση αυτών των δύο στρατηγικών είναι που δίνει στη συμφωνία μεγαλύτερη βαρύτητα από ό,τι φαίνεται με μια πρώτη ματιά.

Το βασικό στοιχείο της νέας συνεργασίας δεν είναι μόνο η ανταλλαγή τεχνογνωσίας ή οι κοινές ασκήσεις. Είναι η πολιτική σηματοδότηση: η Ινδία δείχνει ότι μπορεί να κινηθεί έξω από το στενό της γεωγραφικό πλαίσιο και να χτίσει στρατηγικές σχέσεις σε μια περιοχή όπου παραδοσιακά κυριαρχούν ευρωπαϊκές και αμερικανικές ισορροπίες. Για την Ελλάδα, αυτή η σχέση έχει διπλή αξία: αφ’ ενός ενισχύει την εικόνα της ως κράτους-κόμβου ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο αφ’ ετέρου δημιουργεί ένα ακόμη διεθνές αντίβαρο απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι: γιατί η Ινδία να ενδιαφερθεί τόσο για την Ελλάδα; Η απάντηση βρίσκεται στην Τουρκία. Η Άγκυρα τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει στενότερες σχέσεις με το Πακιστάν, τον παραδοσιακό αντίπαλο της Ινδίας. Αυτή η σχέση δεν είναι απλώς διπλωματική. Περιλαμβάνει στρατιωτική συνεργασία, αμυντικές εξαγωγές, κοινές πρωτοβουλίες και πολιτική στήριξη σε διεθνή φόρουμ. Για την Ινδία, αυτό αποτελεί κόκκινο πανί: βλέπει την Τουρκία ως έναν παίκτη που ενισχύει έμμεσα την πακιστανική στρατηγική και προσπαθεί να κερδίσει επιρροή σε μουσουλμανικές και περιφερειακές συμμαχίες, συχνά με ρητορική που αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα όπως το Κασμίρ.

Έτσι, η Ινδία έχει λόγους να απαντήσει. Όχι απαραίτητα με άμεση αντιπαράθεση, αλλά με γεωπολιτικό κλείδωμα συμμαχιών που περιορίζουν τα περιθώρια της Τουρκίας. Και εδώ η Ελλάδα προσφέρεται ως ιδανικός εταίρος: κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με κρίσιμη γεωγραφία, με ισχυρή ναυτιλία, με πρόσβαση σε λιμάνια-κλειδιά και με ενεργή παρουσία σε περιφερειακά σχήματα συνεργασίας.

Η ουσία είναι ότι η Ινδία, μέσα από τέτοιες συμφωνίες, επιχειρεί να στείλει ένα μήνυμα: «Αν η Τουρκία πατάει στον δικό μου χώρο μέσω Πακιστάν, εγώ μπορώ να πατήσω στον δικό της χώρο μέσω Ελλάδας και Ανατολικής Μεσογείου». Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ινδία θα εμπλακεί άμεσα στις ελληνοτουρκικές εντάσεις. Όμως δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα: η Τουρκία δεν είναι πλέον ο μόνος εξω-ευρωπαϊκός παίκτης που προσπαθεί να αποκτήσει στρατηγική επιρροή στην περιοχή.

Παράλληλα, η Ινδία επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση της ως παγκόσμια δύναμη με ικανότητα προβολής ισχύος. Η Ανατολική Μεσόγειος είναι μια σκηνή όπου διασταυρώνονται μεγάλα συμφέροντα: ενέργεια, θαλάσσια ασφάλεια, μεταναστευτικές ροές, αγωγοί, στρατιωτικές βάσεις, ναυτικές δυνάμεις. Μια σταθερή σχέση με την Ελλάδα δίνει στην Ινδία κάτι που δεν έχει εύκολα αλλού: ένα θεσμικά σταθερό ευρωπαϊκό σημείο στήριξης, με πρόσβαση σε διεθνείς δομές και με πολιτικό βάρος σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Για την Ελλάδα, αυτή η εξέλιξη δεν είναι απλώς μία «διπλωματική νίκη». Είναι εργαλείο στρατηγικής αποτροπής. Κάθε φορά που μια μεγάλη δύναμη συνδέεται αμυντικά ή στρατιωτικά με την Ελλάδα, αυξάνει το κόστος για οποιονδήποτε επιδιώκει να πιέσει την Αθήνα ή να προκαλέσει κρίση. Η παρουσία της Ινδίας, έστω και σε επίπεδο συνεργασίας και όχι μόνιμης στρατιωτικής εγκατάστασης, προσθέτει μια νέα διάσταση στις ισορροπίες: η Τουρκία πρέπει πλέον να υπολογίζει ότι οι κινήσεις της διαβάζονται όχι μόνο από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και από μια ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη με ξεκάθαρα συμφέροντα.

Τελικά, η νέα στρατιωτική συμφωνία Ινδίας–Ελλάδας λειτουργεί ως κάτι πολύ περισσότερο από ένα σύνολο τεχνικών συνεργασιών. Είναι ένα πολιτικό σήμα αναδιάταξης συμμαχιών. Η Ινδία δείχνει ότι δεν θα αφήσει την Τουρκία να ενισχύει το Πακιστάν χωρίς κόστος. Και η Ελλάδα δείχνει ότι μπορεί να χτίζει σχέσεις με παίκτες εκτός της παραδοσιακής δυτικής ομπρέλας, ενισχύοντας το διπλωματικό και αποτρεπτικό της κεφάλαιο.

Σε μια εποχή όπου οι περιφερειακές συγκρούσεις συνδέονται στενότερα και οι ανταγωνισμοί μεταφέρονται από ήπειρο σε ήπειρο, η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πια υπόθεση μόνο Ελλάδας–Τουρκίας ή Ευρώπης–Μέσης Ανατολής. Είναι μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ, όπου η Ινδία αρχίζει να βάζει το δικό της κομμάτι. Και αυτό, για την Τουρκία, είναι μια εξέλιξη που δεν μπορεί να αγνοήσει.

Υπάλληλος του προξενικού γραφείου της ελληνικής πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι μετέτρεψε την έκδοση βίζας Σένγκεν σε «εμπόρευμα», εκδίδοντας μέσα σε 15 μήνες 118 παράνομες θεωρήσεις εισόδου σε υπηκόους τρίτων χωρών, χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις. Για κάθε βίζα ζητούσε 6.000 ευρώ, αποκομίζοντας συνολικά 708.000 ευρώ.

Ο συγκεκριμένος εργαζόταν ως διοικητικός υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών στο προξενικό γραφείο από το 2006 έως τον Ιούλιο του 2010. Από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως τον Απρίλιο του 2008 είχε αναλάβει την αρμοδιότητα έκδοσης θεωρήσεων Σένγκεν. Η δράση του άρχισε να αποκαλύπτεται όταν, κατά τη διάρκεια της θερινής του άδειας, η αντικαταστάτριά του διαπίστωσε μεγάλο αριθμό εκκρεμών αιτήσεων και δυσανάλογα πολλές εκδοθείσες θεωρήσεις, πολλές από τις οποίες είχαν δοθεί χωρίς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στο προξενικό γραφείο ένας κάτοχος βρετανικού διαβατηρίου με πακέτο διαβατηρίων, ζητώντας να συναντήσει τον υπάλληλο για να του τα παραδώσει ώστε να εκδοθούν θεωρήσεις εισόδου. Η επίσκεψη κρίθηκε ύποπτη, ειδοποιήθηκαν οι αστυνομικές αρχές του Άμπου Ντάμπι και ο άνδρας συνελήφθη. Σύμφωνα με τις αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο συλληφθείς ομολόγησε και κατονόμασε τον υπάλληλο της ελληνικής πρεσβείας ως σύνδεσμό του, με τον οποίο βρισκόταν σε τακτική τηλεφωνική επικοινωνία. Οι έρευνες οδήγησαν και στη σύλληψη άλλων μελών κυκλώματος παράνομης διακίνησης μεταναστών, ενώ η υπόθεση πήρε μεγάλη δημοσιότητα στα Εμιράτα.

Ο ίδιος ο υπάλληλος δεν συνελήφθη από τις τοπικές αρχές λόγω διπλωματικής ασυλίας, ωστόσο αποδείχθηκε ότι είχε εκδώσει παράνομες βίζες σε υπηκόους χωρών όπως ο Λίβανος, η Τυνησία, το Ιράν, η Ιορδανία, η Αιθιοπία, η Ταϊλάνδη, η Συρία, η Αίγυπτος, η Υεμένη, η Σομαλία, η Μολδαβία, η Κένυα, η Παλαιστίνη και το Σουδάν.

Στις δικαστικές αποφάσεις περιγράφονται ενδεικτικά κραυγαλέες περιπτώσεις έκδοσης θεωρήσεων, ακόμη και αυθημερόν, χωρίς βασικά στοιχεία ή δικαιολογητικά. Σε αρκετές αιτήσεις εμφανίζονταν τα ίδια στοιχεία επικοινωνίας, ενώ τρεις αιτούσες είχαν δηλωθεί ως σύζυγοι του ατόμου που συνελήφθη στο προξενείο. Καταγράφηκαν επίσης περιπτώσεις έκδοσης θεώρησης σε ανήλικο παιδί χωρίς συναίνεση γονέων ή χωρίς αποδεικτικά πληρωμής, αλλά και σε ενήλικη μητέρα με ανήλικα παιδιά, με ανυπόγραφη αίτηση και χωρίς την απαιτούμενη συναίνεση του πατέρα.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών τον καταδίκασε σε κάθειρξη 11 ετών για έκδοση ψευδών βεβαιώσεων κατ’ εξακολούθηση με σκοπό παράνομο όφελος άνω των 120.000 ευρώ και για παθητική δωροδοκία κατ’ εξακολούθηση. Παράλληλα, υποχρεώθηκε να καταβάλει 5.000 ευρώ στο Δημόσιο ως χρηματική αποζημίωση για ηθική βλάβη.

Ο υπάλληλος προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας αναίρεση της απόφασης και αναγνώριση ελαφρυντικών, όμως το Ε΄ Ποινικό Τμήμα απέρριψε τα αιτήματά του ως αβάσιμα. Στο πειθαρχικό σκέλος, το Πειθαρχικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο του υπουργείου Εξωτερικών τού επέβαλε την ποινή της οριστικής παύσης. Εκείνος προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας ακύρωση της απόλυσης, αλλά και εκεί η αίτησή του απορρίφθηκε, με αποτέλεσμα να επικυρωθεί οριστικά τόσο η ποινική καταδίκη όσο και η οριστική απόλυσή του.

Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε στις 9 Φεβρουαρίου ότι επεκτείνει ένα πρόγραμμα θεωρήσεων (βίζα) για να επιτρέψει σε δεκάδες χιλιάδες περισσότερους ανθρώπους να μετακομίσουν από το Χονγκ Κονγκ στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την καταδίκη του ακτιβιστή υπέρ της δημοκρατίας και Βρετανού πολίτη Τζίμμυ Λάι στο Χονγκ Κονγκ.

Το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι τα ενήλικα παιδιά των κατόχων καθεστώτος Βρετανού Εξωτερικού Υπηκόου [BN(O)], που ήταν κάτω των 18 ετών κατά τη στιγμή της παράδοσης του Χονγκ Κονγκ από τη Βρετανία στην Κίνα το 1997, μπορούν πλέον να υποβάλουν αίτηση για τη βίζα ανεξάρτητα από τους γονείς τους. Οι σύντροφοι και τα παιδιά τους θα επιτρέπεται επίσης να πάνε στο Ηνωμένο Βασίλειο, με την κυβέρνηση να εκτιμά ότι ο αριθμός αυτών που θα φτάσουν τα επόμενα πέντε χρόνια στο πλαίσιο του προγράμματος θα κυμανθεί γύρω στις 26.000.

Η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών Υβέτ Κούπερ δήλωσε ότι η υποστήριξη της βρετανικής κυβέρνησης προς τον λαό του Χονγκ Κονγκ παραμένει σταθερή. «Γι’ αυτό διασφαλίζουμε ότι οι νέοι που έμειναν εκτός της προστασίας επανεγκατάστασης λόγω της ηλικίας τους, θα καλύπτονται πλέον», δήλωσε η Κούπερ.

Το υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε ότι από τότε που εισήχθη η οδός θεώρησης για τους κατόχους καθεστώτος BN(O), περισσότεροι από 230.000 άνθρωποι στο Χονγκ Κονγκ έλαβαν βίζα και 170.000 μετακόμισαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κάτοχοι βίζας BN(O) έχουν δικαίωμα σε μια πενταετή διαδρομή προς τη μόνιμη εγκατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο, που αποτελεί το μισό της περιόδου προϋπόθεσης μόνιμης εγκατάστασης για τους περισσότερους άλλους μετανάστες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησε τη διαδρομή βίζας BN(O) στις 31 Ιανουαρίου 2021, μετά την επιβολή του κινεζικού νόμου περί εθνικής ασφάλειας στο Χονγκ Κονγκ το 2020. Η βρετανική κυβέρνηση δήλωσε τότε ότι το Πεκίνο παραβίαζε τη Σινο-Βρετανική Κοινή Διακήρυξη και περιόριζε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ανθρώπων στο Χονγκ Κονγκ.

Η καταδίκη του Λάι

 Το υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε στην ανακοίνωση ότι η επέκταση της βίζας «τιμά την ιστορική δέσμευση του Ηνωμένου Βασιλείου προς τον λαό του Χονγκ Κονγκ και έρχεται εν μέσω της κλιμακούμενης περιστολής των δικαιωμάτων και των ελευθεριών στην περιοχή». Η καταδίκη του Λάι «δείχνει πώς ο επιβληθείς από το Πεκίνο νόμος περί εθνικής ασφάλειας έχει ποινικοποιήσει τη διαφωνία, ωθώντας πολλούς να εγκαταλείψουν την περιοχή», ανέφερε το υπουργείο.

Πρόσθεσε ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Κηρ Στάρμερ είχε θέσει την υπόθεση του Λάι στον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ κατά την επίσκεψή του στην Κίνα τον Ιανουάριο. «Τώρα που εκδόθηκε η καταδίκη, η κυβέρνηση θα ασχοληθεί γρήγορα περαιτέρω με την υπόθεση του κυρίου Λάι», ανέφερε το υπουργείο Εσωτερικών.

Στις 9 Φεβρουαρίου, ο Τζίμμυ Λάι, ιδρυτής της ανενεργής πλέον φιλοδημοκρατικής εφημερίδας Apple Daily και επικριτής του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κίνας, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης, σε μια υπόθεση-ορόσημο. Τον Δεκέμβριο, κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο κατηγορίες περί «συνωμοσίας για συνεργασία με ξένες δυνάμεις» βάσει του νόμου περί εθνικής ασφάλειας και μία κατηγορία για «στάση» βάσει νόμου περί στάσης της αποικιακής εποχής. Ο Λάι δήλωσε αθώος και στις τρεις κατηγορίες. Πλείστες όσες οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδίκασαν την απόφαση που εκδόθηκε για τον 78χρονο Λάι.

Ο Μπένεντικτ Ρότζερς, συνιδρυτής της οργάνωσης Hong Kong Watch με έδρα το Λονδίνο, κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ιαπωνία να «ενεργήσουν αμέσως και χωρίς καθυστέρηση, και να πιέσουν την Κίνα να απελευθερώσει τον κύριο Λάι λόγω της επιδεινούμενης υγείας του». «Αυτό θα πρέπει να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για όλες τις κυβερνήσεις, τους οργανισμούς του ιδιωτικού τομέα και τα άτομα που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά στο Χονγκ Κονγκ», δήλωσε ο Ρότζερς. «Όταν ο νόμος διαστρεβλώθηκε μία φορά για τη  δίωξη ενός ατόμου, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διαστρεβλωθεί ξανά. Η μοίρα του κυρίου Λάι πρέπει να είναι μια προειδοποίηση για όλους μας».

Μετά την καταδίκη, η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την ανησυχία της για την υγεία του Λάι και κάλεσε τις αρχές του Χονγκ Κονγκ να τον απελευθερώσουν για ανθρωπιστικούς λόγους. «Ο Βρετανός υπήκοος Τζίμμυ Λάι καταδικάστηκε σήμερα σε 20 χρόνια φυλάκισης στο Χονγκ Κονγκ επειδή άσκησε το δικαίωμά του στην ελευθερία της έκφρασης, μετά από μια πολιτικά υποκινούμενη δίωξη. Ο νόμος περί εθνικής ασφάλειας του Πεκίνου επιβλήθηκε στο Χονγκ Κονγκ για να σιωπήσουν οι επικριτές της Κίνας», δήλωσε η κα Κούπερ.

«Στεκόμαστε στο πλευρό του λαού του Χονγκ Κονγκ και θα τιμούμε πάντα τις ιστορικές δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν βάσει της νομικά δεσμευτικής Σινο-Βρετανικής Κοινής Διακήρυξης. Η Κίνα πρέπει να κάνει το ίδιο».

Με τη συμβολή του Frank Fang

Η Ρωσία προσποιείται ενδιαφέρον για ειρηνευτικές συνομιλίες σχετικά με την Ουκρανία και εξακολουθεί να θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τον «κύριο παγκόσμιο αντίπαλό της», ανέφερε την Τρίτη στην ετήσια έκθεσή της η υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών της Εσθονίας, Valisluureamet.

Η έκθεση αναφέρει ότι το Κρεμλίνο προσπαθεί να παρουσιάσει τα ευρωπαϊκά κράτη ως πιο εχθρικά απέναντί του από ό,τι η Ουάσιγκτον και έχει δώσει οδηγίες στα ρωσικά κρατικά ιδρύματα «να προβάλλουν διαφάνεια και προθυμία για συνεργασία» με τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Ωστόσο, η πολιτική της Ρωσίας ως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει θεμελιωδώς αμετάβλητη. Η Μόσχα εξακολουθεί να θεωρεί την Ουάσιγκτον ως τον κύριο παγκόσμιο αντίπαλό της, πιστεύοντας ότι τα συμφέροντά τους συγκρούονται σε αρκετές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής, της Λατινικής Αμερικής και του Νοτίου Καυκάσου», αναφέρεται στην έκθεση.

«Στο μυαλό του [ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν] εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί πραγματικά να κερδίσει στρατιωτικά στην [Ουκρανία] σε κάποιο σημείο», δήλωσε την Τρίτη στην εσθονική πρωτεύουσα, Ταλίν, ο γενικός διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών, Κάουπο Ροσίν.

Η Εσθονία είναι μια πρώην σοβιετική δημοκρατία — με μια μεγάλη εθνική ρωσική μειονότητα — που εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 2004 και υποστηρίζει σθεναρά το Κίεβο καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2022. Υπήρξε μεταξύ των ένθερμων υποστηρικτών του ευρωπαϊκού εξοπλισμού για την αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής, ενώ τον Ιανουάριο του 2025, ο Εσθονός πρωθυπουργός Κρίστεν Μιχάλ ήταν ένας από τους πρώτους που δεσμεύτηκε να ικανοποιήσει το αίτημα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τις χώρες του ΝΑΤΟ να διαθέσουν το 5% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες. «Γνωρίζουμε ότι η Ρωσία ανησυχεί πολύ για τον λεγόμενο ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό [ReArm Europe], τον οποίο αντιλαμβάνονται ως μελλοντική πρόκληση», δήλωσε ο Ροσίν.

Είπε ότι το Κρεμλίνο συνεργάζεται με «άλλες ομάδες που είναι πρόθυμες να προωθήσουν τα ρωσικά συμφέροντα και αφηγήματα με στόχο να επιβραδύνουν την Ευρώπη σε αυτό το θέμα ή να τη σταματήσουν», προσθέτοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει στην άμυνα και την εσωτερική ασφάλεια, έτσι ώστε η Ρωσία να αναγκαστεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είχε καμία τύχη σε μια σύγκρουση με το ΝΑΤΟ.

Από τότε που η Εσθονία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 2004, οι αμυντικοί στρατηγικοί αναλυτές θέτουν το ερώτημα εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έμπαιναν σε πόλεμο ή αν θα εκτόξευαν πυρηνικούς πυραύλους, για να υπερασπιστούν την πόλη Νάρβα, στην οποία βρίσκεται μεγάλη εθνική ρωσική κοινότητα.

Πέρυσι, όταν η Γαλλία προσφέρθηκε να αντικαταστήσει την αμερικανική πυρηνική ομπρέλα πάνω από την Ευρώπη με τη δική της, ο Ατίλα Ντέμκο, ειδικός σε θέματα πολιτικής ασφάλειας από την Ουγγαρία, δήλωσε στην Epoch Times: «Μπορούμε να θέσουμε το ίδιο ερώτημα: Θα διακινδύνευαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία έναν πυρηνικό πόλεμο για τη Νάρβα;»

Η Ρωσία θα «αυξήσει τη στρατιωτική της στάση»

Ο Ροσίν δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι η Ρωσία σχεδιάζει να αυξήσει τη στρατιωτική της ισχύ στο μέλλον, γεγονός που θα αυξήσει τη στρατιωτική στάση και τη διάταξη κατά μήκος των συνόρων της Βαλτικής, της Φινλανδίας και της Νορβηγίας». Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι δεν υπάρχε κανένα σημάδι ότι η Ρωσία έχει επί του παρόντος οποιαδήποτε πρόθεση να επιτεθεί σε οποιοδήποτε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Ροσίν ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία είναι πρόθυμη να αφήσει τις διαπραγματεύσεις για τη σύγκρουση στην Ουκρανία να τραβήξουν επ’ αόριστον, επειδή ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και η ανώτερη ηγεσία του «εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους», και σημείωσε ότι το Κρεμλίνο επιθυμεί να βελτιώσει τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες με την ελπίδα να ανακουφιστούν οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Μόσχας και να «δώσουν επιπλέον οξυγόνο στην οικονομία τους».

Αναφερόμενος στη ρωσική οικονομία, είπε: «Ποιο θα είναι το σημείο καμπής; Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ή να προβλεφθεί. Αλλά βλέπω την τροχιά σε μια πολύ καλή κατεύθυνση επί του παρόντος».

Η έκθεση αναφέρει ότι η φιλοδοξία του Κρεμλίνου είναι να αποκαταστήσει τις διμερείς σχέσεις με την Ουάσιγκτον και να επιδιώξει μια διευθέτηση που θα «επισημοποιούσε την ήττα της Ουκρανίας».

Φόβος για επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη

Αν και οι Εσθονοί δεν πιστεύουν ότι απειλούνται άμεσα από τη Ρωσία, υποστηρίζουν ότι «σε περίπτωση σύγκρουσης, το κράτος πρέπει να είναι προετοιμασμένο να πολεμήσει έναν αντίπαλο χρησιμοποιώντας μεγάλο αριθμό μη επανδρωμένων συστημάτων [drone] σε στρατηγικό, επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο στην ξηρά, στον αέρα και στη θάλασσα, ταυτόχρονα σε ολόκληρη την επικράτεια της Εσθονίας».

Τον Μάρτιο του 2025, η Εσθονία μαζί με την Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Λετονία, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να αποχωρήσουν από τη διεθνή σύμβαση που απαγορεύει τις νάρκες ξηράς λόγω της «σημαντικά αυξημένης» απειλής από τη Ρωσία, με την οποία και οι τέσσερις χώρες συνορεύουν.

Η έκθεση της Valisluureamet αναφέρει επίσης ότι η Κίνα βλέπει τη Ρωσία ως πιθανή πηγή ενέργειας σε περίπτωση σύγκρουσης στην Ταϊβάν που θα οδηγούσε σε ναυτικό αποκλεισμό.

«Αξίζει να αναγνωριστεί ότι η παρέκκλιση από τις αρχές μιας εξωτερικής πολιτικής που βασίζεται σε αξίες εξυπηρετεί εξίσου τα συμφέροντα τόσο της Κίνας όσο και της Ρωσίας: οποιεσδήποτε παραχωρήσεις γίνουν στη Ρωσία, στην πραγματικότητα τροφοδοτούν ταυτόχρονα τις παγκόσμιο φιλοδοξίες της Κίνας», αναφέρει η έκθεση.

Η Epoch Times επικοινώνησε με τα υπουργεία Εξωτερικών της Ρωσίας και των ΗΠΑ, αλλά δεν έλαβε απάντηση μέχρι την ώρα της δημοσίευσης.

Με πληροφορίες από τα Associated Press και Reuters

Τα παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο στρέφονται σε chatbot τεχνητής νοημοσύνης (AI) για συμβουλές, με το 86% να δηλώνει ότι έχει ενεργήσει βάσει καθοδήγησης που του δόθηκε από ένα chatbot, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στις 10 Φεβρουαρίου.

Η δημοσκόπηση, η οποία ανατέθηκε από το βρετανικό δίκτυο κινητής τηλεφωνίας Vodafone, διαπίστωσε ότι το 37% των νέων ηλικίας 11 έως 16 ετών δηλώνουν ότι εμπιστεύονται τα chatbot, ζητώντας μεταξύ άλλων συμβουλές για φιλίες (23%) και ζητήματα ψυχικής υγείας (16%). Σχεδόν το ένα τέταρτο (24%) καταφεύγει στην AI για συμβουλές σε δύσκολες καταστάσεις, και ένας στους πέντε (20%) το κάνει για να λάβει βοήθεια με άγχη και ανησυχίες.

Η μελέτη, η οποία ανέλυσε τις εμπειρίες 2.000 παιδιών και των γονέων τους, επεσήμανε την υψηλή επικράτηση της AI στη ζωή των νέων, με το 81% των εφήβων 11 έως 16 ετών να δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν chatbots και το 42% να λέει ότι τα χρησιμοποιεί καθημερινά. Τα ευρήματα έδειξαν επίσης ότι οι νέοι εμπιστεύονται την τεχνητή νοημοσύνη και τη βλέπουν ως ένα είδος συντρόφου.

Ένας στους τρεις (33%) δήλωσε ότι έχει μοιραστεί με την τεχνητή νοημοσύνη κάτι το οποίο δεν θα έλεγε στους φίλους, τους γονείς ή τους δασκάλους του. Ανάλογο ποσοστό (31%) δηλώνει ότι αισθάνεται την τεχνητή νοημοσύνη σαν έναν από τους φίλους τους, με το 49% να δηλώνει ότι αυτό συμβαίνει επειδή το chatbot είναι αξιόπιστο.

«Περισσότεροι από τους μισούς (56%) των ερωτηθέντων 11 έως 16 ετών αισθάνονται ότι οι αλληλεπιδράσεις με τα chatbot AI ενίοτε θολώνουν τη γραμμή μεταξύ τού τι είναι πραγματικό και τι όχι, με τα αγόρια να είναι πιο πιθανό από τα κορίτσια να αισθάνονται ότι ένα chatbot είναι φίλος (41% έναντι 24%)», διαπίστωσε η έρευνα.

Δέσιμο με τα chatbot

Η έκθεση αναφέρει ότι αυτή η τάση των παιδιών να «δένονται» με τα chatbot οφείλεται στο γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά της τεχνητής νοημοσύνης εξελίσσονται και γίνονται όλο και πιο ανθρωπόμορφα. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μεγάλο μέρος των παιδιών που χρησιμοποιούν chatbot παρερμηνεύουν την ικανότητα της τεχνολογίας να δείχνει ενσυναίσθηση, με το 39% να πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη κατανοεί τα συναισθήματα με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι άνθρωποι.

«Είναι απόκοσμο πόσο αποτελεσματικά μπορούν τα chatbot AI να μιμούνται την ανθρώπινη ενσυναίσθηση, την προσωπικότητα και τη σύνδεση. Όπως δείχνει η έρευνα της Vodafone, αυτό κάνει πολλά παιδιά και νέους να αισθάνονται ότι τα chatbot είναι φίλοι τους και παρεμβαίνει στην κοινωνική τους ανάπτυξη», δήλωσε η παιδοψυχολόγος Έλλι Χάνσον. «[Τα παιδιά] χρειάζονται πραγματικές σχέσεις με αλληλεπίδραση, κοινές εμπειρίες, διαφορετικές προοπτικές και πραγματικά συναισθήματα, όχι ψευδο-σχέσεις σχεδιασμένες να τα κρατούν καθηλωμένα για όσο το δυνατόν περισσότερο».

Τα ευρήματα απηχούν παρόμοιες μελέτες που δημοσιεύθηκαν τους τελευταίους μήνες και επισημαίνουν την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για συντροφιά και καθοδήγηση. Πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Ασφάλειας AI (AISI) διαπίστωσε ότι ένας στους τρεις (33%) Βρετανούς είχε χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη για «συναισθηματική στήριξη» — ένα ποσοστό που ο υποστηριζόμενος από την κυβέρνηση φορέας χαρακτήρισε ως «σημαντική μειοψηφία».

Το AISI ανέφερε στην έκθεσή του, που δημοσιεύθηκε στις 18 Δεκεμβρίου, ότι πολλές από τις κοινωνικές επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης «είναι ήδη παρούσες», σημειώνοντας ότι η έρευνά του «υποδηλώνει ότι ορισμένοι χρήστες αρχίζουν να αναπτύσσουν συναισθηματική εξάρτηση από μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης».