ALEX WU

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Πεκίνο, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ κάλεσε το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο σε παγκόσμια ζητήματα, όπως η ασφάλεια, οι ανισότητες και η δράση για το κλίμα. Παρότι η τοποθέτηση του Σάντσεθ δεν εκφράζει τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντανακλά μια επικίνδυνη τάση που αναδύεται στην Ευρώπη, όπως δήλωσαν αναλυτές στην εφημερίδα The Epoch Times.

Ο Σάντσεθ, ο οποίος επισκέφθηκε την Κίνα από τις 11 έως τις 15 Απριλίου, εκφώνησε ομιλία στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά στο Πεκίνο, καλώντας το κινεζικό καθεστώς να αναλάβει πιο ουσιαστικές ευθύνες παγκόσμιας ηγεσίας. Όπως ανέφερε, η Ευρώπη θα πρέπει επίσης να εντείνει τις προσπάθειές της, ιδίως τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποφασίσει να αποσυρθούν από πολλά από αυτά τα μέτωπα.

Μετά τη συνάντηση της 14ης Απριλίου με τον ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος εκτίμησε ότι η διεθνής τάξη «καταρρέει», ο Σάντσεθ υποστήριξε ότι η Ευρώπη και η Κίνα πρέπει να ενισχύσουν τους δεσμούς τους για να αντιμετωπίσουν τις απειλές κατά της πολυμέρειας.

Η Κίνα και η Ισπανία υπέγραψαν επίσης συμφωνίες για αγροτικά προϊόντα και μεταφορές.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία έχουν προκύψει διαφωνίες μεταξύ ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών και των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τις αμερικανικές πολιτικές, τον πόλεμο στο Ιράν και τις δαπάνες και τις υποχρεώσεις στο ΝΑΤΟ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει ότι θα αποσύρει τη χώρα του από το ΝΑΤΟ, λόγω έλλειψης στήριξης από άλλα μέλη — κυρίως ευρωπαϊκές χώρες — για τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με το Ιράν.

Πέρυσι, η Ισπανία είχε αρνηθεί να συμμετάσχει σε νέα δέσμευση συμμάχων του ΝΑΤΟ για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035, με την πλειονότητα των 32 κρατών-μελών να συμφωνεί στην αύξηση. Επιπλέον, φέτος, στον πόλεμο κατά του Ιράν, αρνήθηκε στις ΗΠΑ τη χρήση του εναέριου χώρου της και νατοϊκών βάσεων στα εδάφη της για επιθέσεις στο Ιράν. Ως αποτέλεσμα, ο Τραμπ απείλησε με διακοπή του εμπορίου και ενδεχομένως κάθε σχέσης με την Ισπανία.

Ο Σεν Μινγκ-σι (Shen Ming-shih), ερευνητής στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφαλείας της Ταϊβάν, εκτίμησε ότι η στάση του Σάντσεθ απορρέει από τον αριστερό πολιτικό του προσανατολισμό. Συμπλήρωσε ότι αυτό ενδέχεται να ενισχύεται από προσωπική αντιπάθεια προς τον Τραμπ, ιδίως δεδομένου ότι ο τελευταίος είχε θέσει ακόμη και το ενδεχόμενο διακοπής διπλωματικών σχέσεων με την Ισπανία, παρατηρώντας ότι η Ισπανία αποτελεί το λιγότερο συνεργάσιμο μέλος του ΝΑΤΟ.

Υποκινητής, όχι ειρηνοποιός

Το ζήτημα δεν είναι κατά πόσο η Κίνα θα πρέπει να αναλάβει περισσότερες διεθνείς ευθύνες, αλλά ότι η ίδια αποτελεί βασικό υποκινητή πολλών από τις σημερινές διεθνείς κρίσεις, εκτίμησε ο πολιτικός σχολιαστής με έδρα τις ΗΠΑ Κάι Σενκούν (Cai Shenkun), ο οποίος διατηρεί επαφές με πρόσωπα εντός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ).

Όπως ανέφερε, το καθεστώς του Ιράν υποστηρίζει επί μακρόν τρομοκρατικές οργανώσεις, αναπτύσσει πυραύλους και έχει επιδιώξει κρυφά την απόκτηση πυρηνικών όπλων, ενώ την ίδια στιγμή η Ρωσία βασίζεται στις κινεζικές αγορές, στα χρηματοπιστωτικά κανάλια και σε αγαθά διπλής χρήσης για να συντηρεί και τροφοδοτεί τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. Αντί το Πεκίνο να περιορίζει αυτά τα καθεστώτα, στην πραγματικότητα τους παρέχει συστηματικά οικονομική και εφοδιαστική στήριξη, καθώς και διπλωματική κάλυψη, λειτουργώντας ως ο πιο κρίσιμος εξωτερικός υποστηρικτής τους σε καίριες στιγμές.

Σύμφωνα με τον Κάι, η ρητορική του Σάντσεθ στο Πεκίνο συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ιδιαίτερα παραπλανητικής διεθνούς εικόνας για το ΚΚΚ, σύμφωνα με την οποία δεν αποτελεί μέρος της κρίσης αλλά μια «υπεύθυνη μεγάλη δύναμη», απαραίτητη για την επίλυσή της. Τόνισε ότι αυτό είναι ακριβώς το αφήγημα που επιδιώκει το Πεκίνο και που επιζητά να προωθούν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Το πιο επιλήψιμο στοιχείο της επίσκεψης του Σάντσεθ δεν είναι όσα είπε, αλλά το γεγονός ότι, σε μια κρίσιμη συγκυρία, συνέβαλε στο «ξέπλυμα» της διεθνούς εικόνας του Πεκίνου. Εκτίμησε επίσης ότι ο Σάντσεθ δεν μπορεί να αγνοεί την πραγματική σχέση μεταξύ Κίνας, Ιράν και Ρωσίας και ότι δεν πρόκειται για έλλειψη κατανόησης, αλλά για συνειδητή επιλογή αποφυγής του ζητήματος, καθώς αυτό εξυπηρετεί πρακτικά του συμφέροντα.

Κατά τη συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ, προτεραιότητα αποτέλεσαν τα οικονομικά και εμπορικά ζητήματα. Ο Σάντσεθ επεσήμανε ότι η Κίνα αντιστοιχεί στο 74% του συνολικού εμπορικού ελλείμματος της Ισπανίας, γεγονός που συνιστά πρόκληση για τη σταθερότητα της οικονομίας της. Όπως ανέφερε στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά, στις 13 Απριλίου, η Ισπανία κατέγραψε εμπορικό έλλειμμα 42,3 δισ. ευρώ με την Κίνα το 2025.

Σε συνέντευξη Τύπου στο Πεκίνο, δήλωσε ότι το κινεζικό καθεστώς συμφώνησε σε μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος, ενώ υπέγραψε σειρά συμφωνιών με τον Κινέζο πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ, μεταξύ των οποίων η αύξηση των εισαγωγών ισπανικών αγροτικών προϊόντων και η βελτίωση των μεταφορών και των υποδομών της Ισπανίας.

Από τη μία πλευρά, ο Σάντσεθ χρειάζεται την κινεζική αγορά και τις κινεζικές επενδύσεις, επιδιώκοντας παράλληλα να διαδραματίσει έναν ρόλο στην Ευρώπη «ανεξάρτητο από τις Ηνωμένες Πολιτείες», σημείωσε ο Κάι. Από την άλλη, εκτίμησε ότι απευθύνεται σε συγκεκριμένες αριστερές πολιτικές ομάδες και στο αντι-αμερικανικό κλίμα στην Ευρώπη, παρουσιάζοντας τη «διεθνή τάξη με πολλαπλά κέντρα ισχύος» ως ηθική επιταγή, την απομάκρυνση από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως «στρατηγική αυτονομία» και τον κατευνασμό του Πεκίνου ως «διεθνή διαμεσολάβηση».

Μια επικίνδυνη τάση

Ο Σεν προειδοποίησε ότι, εάν οι αξίες του κινεζικού καθεστώτος ή το «κινεζικό μοντέλο» αντικαταστήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα υπονομευθούν και οι δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες. Πρόσθεσε ότι η ανάθεση της κυριαρχίας της παγκόσμιας τάξης σε ένα τέτοιο αυταρχικό κράτος συνιστά εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη.

Ο Κάι επεσήμανε ότι ο Σάντσεθ δεν εκπροσωπεί το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντός της Ένωσης δεν υπάρχει συναίνεση υπέρ της ιδέας να «αντικαταστήσει το Πεκίνο την Ουάσιγκτον», ενώ πολλές ευρωπαϊκές χώρες καθίστανται ολοένα και πιο επιφυλακτικές απέναντι στο ΚΚΚ. Σημείωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ενισχύσει την επαγρύπνησή της έναντι της διείσδυσης και της επέκτασης του κινεζικού καθεστώτος σε πολλούς τομείς, όπως η ασφάλεια, το εμπόριο και η ενέργεια, καθώς οι Βρυξέλλες αναγνωρίζουν σταδιακά ότι το Πεκίνο συνιστά απειλή για τις αξίες και τον τρόπο ζωής της Ένωσης.

Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι ο Σάντσεθ ενσαρκώνει μια επικίνδυνη τάση που αναδύεται στην Ευρώπη. Η τάση αυτή χαρακτηρίζεται από αυξημένη κριτική προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και μεγαλύτερη επιείκεια απέναντι στο ΚΚΚ, με τους Ευρωπαίους να προβάλλουν αρχές όταν πρόκειται για δυτικούς συμμάχους, αλλά να επικαλούνται «κατανόηση» όταν συναλλάσσονται με αυταρχικά καθεστώτα.

Παράλληλα, πρόσθεσε ότι ζητούν αυτοσυγκράτηση από τις δημοκρατικές χώρες, ενώ επενδύουν τις ελπίδες τους σε αυταρχικές δυνάμεις για τη διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης.

Ο Σεν εκτίμησε ότι, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες πάψουν να στηρίζουν το ΝΑΤΟ, η συνολική στρατιωτική ισχύς και επιρροή της Συμμαχίας θα μειωθούν αναπόφευκτα. Μια τέτοια μείωση θα ήταν επωφελής για τη Ρωσία και, υπό αυτές τις συνθήκες, το ΝΑΤΟ δεν θα μπορούσε πλέον να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη γεωπολιτική και την ασφάλεια της Ευρώπης, γεγονός που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει είτε την κατάρρευσή του είτε την είσοδό του σε φάση οριστικής παρακμής.

Με τη συμβολή του Luo Ya και πληροφορίες από το Reuters

Η Κίνα υφίσταται σημαντικό πλήγμα από τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στα ιρανικά λιμάνια, καθώς διακόπτεται η ροή πετρελαίου από το Ιράν προς την κινεζική αγορά, επιβαρύνοντας περαιτέρω την ήδη πιεσμένη οικονομία της χώρας και περιορίζοντας τις αποστολές που στηρίζουν το ιρανικό καθεστώς, σύμφωνα με αναλυτές.

Μετά την κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών ΗΠΑ–Ιράν το σαββατοκύριακο στο Πακιστάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες προχώρησαν σε ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων και των παράκτιων περιοχών κατά μήκος των Στενών του Ορμούζ. Η νέα αυτή στρατηγική των ΗΠΑ έχει ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις, καθώς επιφέρει σοβαρό πλήγμα στο κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας, όπως επισημαίνουν αναλυτές στην εφημερίδα The Epoch Times.

Η άρνηση του ιρανικού καθεστώτος να εγκαταλείψει την επιδίωξη ανάπτυξης πυρηνικών όπλων εμπόδισε την επίτευξη συμφωνίας στο Ισλαμαμπάντ στις 12 Απριλίου. Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να προχωρήσει στον αποκλεισμό του Ορμούζ τέθηκε σε εφαρμογή από τις 13 Απριλίου, με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ εμποδίζει «με αμεροληψία τα πλοία όλων των χωρών που εισέρχονται ή εξέρχονται από ιρανικά λιμάνια και παράκτιες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων όλων των ιρανικών λιμανιών στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν», σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση. Η Κεντρική Διοίκηση διευκρινίζει ότι ο αποκλεισμός ισχύει μόνο για όσα πλοία διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ με κατεύθυνση προς ή από λιμάνια που ανήκουν στο Ιράν. Η διέλευση των πλοίων που κατευθύνονται προς ή αναχωρούν από μη ιρανικά λιμάνια δεν παρεμποδίζονται.

Λίγο μετά την έναρξη τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις εναντίον του, στις 28 Φεβρουαρίου, το ιρανικό καθεστώς έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ, ανοίγοντας πυρ κατά εμπορικών πλοίων και πετρελαιοφόρων, και επιτρέποντας μόνο τη διέλευση πλοίων από ορισμένες «φίλιες χώρες», μεταξύ των οποίων και η Κίνα. Τις τελευταίες εβδομάδες, η Τεχεράνη άρχισε να επιβάλλει τέλος διέλευσης ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων για την ασφαλή διέλευση πλοίων από τον πορθμό.

Το κινεζικό καθεστώς αντέδρασε στην αμερικανική απόφαση επικρίνοντας τον αποκλεισμό, υποστηρίζοντας ότι αντιβαίνει στα συμφέροντα της διεθνούς κοινότητας, και χαρακτηρίζοντάς τον «ανεύθυνο και επικίνδυνο».

Διπλός αντίκτυπος

Σχεδόν το 40% των εισαγωγών αργού πετρελαίου της Κίνας διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ.

Η Κίνα αγοράζει πάνω από το 80% του πετρελαίου που εξάγει το Ιράν, σύμφωνα με δημόσια στοιχεία για το 2025. Οι αγορές αυτές ανέρχονται κατά μέσο όρο σε 1,38 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, που αντιστοιχούν περίπου στο 13,4% του συνολικού πετρελαίου που εισάγεται διά θαλάσσης. Τα κινεζικά διυλιστήρια αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο που υπόκειται σε κυρώσεις σε χαμηλότερες τιμές, εξοικονομώντας περίπου 8 έως 10 δολάρια ανά βαρέλι.

Η Κίνα κατέβαλλε το αντίτιμο κυρίως σε γουάν, παρακάμπτοντας το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις αμερικανικές κυρώσεις, και παράλληλα διατηρώντας τα αποθέματά της σε δολάρια.

Ο Φανγκ Γουέι (Fang Wei), δημοσιογράφος και σχολιαστής διεθνών εξελίξεων με έδρα τις ΗΠΑ, ανέφερε στην Epoch Times ότι ο αποκλεισμός των Στενών από το Ιράν συνιστά παραβίαση του διεθνούς ναυτικού δικαίου, καθώς επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση των δικών του πλοίων και των συμμάχων του, ενώ επιβάλλει περιορισμούς ή υπέρογκα τέλη σε πλοία άλλων χωρών. Σύμφωνα με τον Γουέι, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αποκλείοντας τα ιρανικά λιμάνια, εμποδίζει ουσιαστικά το Ιράν να χρησιμοποιεί τα Στενά ως μέσο εκβιασμού της διεθνούς κοινότητας, ενώ ταυτόχρονα διακόπτει τη «γραμμή ζωής» της οικονομίας του.

Η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο του Ιράν και εξαρτάται από τα Στενά του Ορμούζ για τη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου. Εξήγησε ότι εφόσον τα κινεζικά πλοία αποκλείονται, η Κίνα θα αναγκαστεί να προμηθευτεί πετρέλαιο από άλλες πηγές, γεγονός που θα αυξήσει σημαντικά το κόστος. Πρόσθεσε ότι η κινεζική οικονομία βρίσκεται ήδη σε σοβαρή ύφεση και αντιμετωπίζει αποπληθωρισμό, και ότι μια αύξηση των τιμών λόγω ακριβότερων εισαγωγών θα ασκήσει τεράστια πίεση στη χώρα.

Ο αποκλεισμός των ΗΠΑ στο Ιράν στοχεύει έμμεσα το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ), δήλωσε στην Epoch Times ο Σου Τζου-γιουν (Su Tzu-yun), ερευνητής και διευθυντής του Τμήματος Στρατηγικής και Πόρων Άμυνας στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν. Ο Σου επεσήμανε ότι η κίνηση αυτή έχει συνέπειες και για την Ινδία, διευκρινίζοντας ότι η χώρα δεν αποτελεί μεν αντίπαλο των ΗΠΑ αλλά επιλέγει να μην συνεργάζεται. Με τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν την κατάσταση εις βάρος του Ιράν.

Η στρατηγική αυτή λειτουργεί και ως μέσο αποδυνάμωσης του ΚΚΚ. Πρόκειται για στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ που «πετυχαίνει μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια». Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ουσιαστικά διακόψει τόσο την προμήθεια πρώτων υλών για πυραύλους όσο και τις στρατιωτικές προμήθειες που παρείχε το ΚΚΚ στο Ιράν. Η απόφαση του Τραμπ να επιβάλει αποκλεισμό σε όλα τα πλοία που εισέρχονται ή εξέρχονται από ιρανικά λιμάνια συνιστά μετάβαση των ΗΠΑ από αμυντική σε επιθετική στάση, αξιοποιώντας την απειλή σύγκρουσης για την επίτευξη ειρηνικής λύσης και ενισχύοντας τη διαπραγματευτική τους θέση έναντι του Ιράν, ενώ παράλληλα επιδεικνύει την αμερικανική στρατιωτική ισχύ, ανέφερε στην Epoch Times ο Τσουνγκ Τσι-τούνγκ (Chung Chih-tung), αναπληρωτής ερευνητής στο ίδιο ινστιτούτο.

Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν έχει οδηγήσει σε αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και του κόστους μεταφορών, γεγονός που ασκεί αυξανόμενες πιέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Όταν διαταράχθηκε η ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά, άλλες χώρες κατηγόρησαν όχι μόνο το Ιράν αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, ο στοχευμένος αμερικανικός αποκλεισμός μεταβάλλει τη δυναμική της σύγκρουσης.

Ο Τσουνγκ εξηγεί ότι περιορίζοντας τον αποκλεισμό μόνο στα ιρανικά λιμάνια, ο Τραμπ μειώνει το εύρος της αντιπαράθεσης και περιορίζει τις αρνητικές επιπτώσεις. Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται να υπερασπίζονται τις χώρες που έχουν υποστεί ιρανικούς εκβιασμούς.

Μελλοντικές εξελίξεις

Ο Σου εκτίμησε ότι η κατάσταση θα ξεκαθαρίσει μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες. Ο Τραμπ αναμένεται να προχωρήσει στην αποδυνάμωση των εναπομεινάντων στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν.

Στο εσωτερικό του Ιράν συνυπάρχουν τρεις διακριτές πολιτικές δυνάμεις: το θρησκευτικό κατεστημένο, η εκλεγμένη κυβέρνηση και η στρατιωτική πτέρυγα, δηλαδή οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης. Σύμφωνα με τον Σου, η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί επιστροφή στην αρχική στρατηγική, που περιλαμβάνει την εξουδετέρωση των στρατιωτικών δυνάμεων.

Δεύτερος στόχος των ΗΠΑ είναι να βοηθήσουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να ανακτήσουν μικρά νησιά που κατέχει σήμερα το Ιράν, γεγονός που θα ενισχύσει τη διπλωματική τους θέση και θα αυξήσει τη στήριξη των χωρών του Κόλπου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τρίτος στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η έμμεση στήριξη της εκλεγμένης κυβέρνησης του Ιράν και η διευκόλυνση της δημιουργίας ενός νέου καθεστώτος, ώστε να διασφαλιστεί μια μόνιμη και σταθερή λύση στα προβλήματα της χώρας.

Το ΚΚΚ θα βρεθεί αντιμέτωπο με τεράστιες πιέσεις, είτε λόγω αύξησης των τιμών του πετρελαίου είτε λόγω αδυναμίας εξασφάλισης προμηθειών, γεγονός που του δημιουργεί ισχυρά κίνητρα να προωθήσει τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, υποστηρίζει ο Φανγκ, σημειώνοντας ότι, αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευνοϊκή θέση χάρη στην υψηλή εγχώρια παραγωγή πετρελαίου και την παραγωγή της Βενεζουέλας. Μικρότερα πετρελαϊκά κοιτάσματα σε όλο τον κόσμο έχουν καταστεί πλέον ιδιαίτερα περιζήτητα και, δεδομένου ότι οι χώρες αυτές απαιτούν πληρωμές σε δολάρια και όχι σε γουάν, οι προσπάθειες του ΚΚΚ να εξασφαλίσει πετρέλαιο θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε σημαντική μείωση των αποθεμάτων του σε δολάρια, συμπλήρωσε.

Συνολικά, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δυσμενής για το ΚΚΚ και ευνοϊκή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τον Φανγκ, ο Τραμπ έχει τη δυνατότητα να περιμένει και να εξαντλήσει τους αντιπάλους του, ενώ η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να πλήξει καίρια τα θεμέλια της κινεζικής οικονομίας. Σε τελική ανάλυση, τόσο το Ιράν όσο και το ΚΚΚ αναμένεται να υποστούν σοβαρές απώλειες από τη σύγκρουση, κάτι που δεν ισχύει για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με τη συμβολή των Luo Ya και Ning Haizhong και πληροφορίες από το Reuters

Ανάλυση ειδήσεων

Ο υπουργός Εξωτερικών του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κίνας, Ουάνγκ Γι, συναντήθηκε με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν στην Πιονγκγιάνγκ στις 10 Απριλίου, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης, με φόντο τις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν.

Αναλυτές ανέφεραν στην εφημερίδα The Epoch Times ότι το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας επιχειρεί να διαπιστώσει τις απόψεις του Κιμ για το μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο, μετά τη σημαντική αποδυνάμωση του καθεστώτος του Ιράν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Ο επικεφαλής της κινεζικής διπλωματίας επισκέφθηκε τη Βόρεια Κορέα στις 9 και 10 Απριλίου, για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από έξι χρόνια ύστερα από την τελευταία επίσκεψή του τον Σεπτέμβριο του 2019. Κατά τη συνάντηση, ο Ουάνγκ επεσήμανε στον Κιμ ότι το κινεζικό καθεστώς και η Βόρεια Κορέα θα πρέπει να ενισχύσουν περαιτέρω την επικοινωνία και τον συντονισμό τους σε σημαντικά διεθνή και περιφερειακά ζητήματα.

Από την πλευρά του, ο Κιμ μετέφερε ότι η συνεχής εμβάθυνση και ανάπτυξη των διμερών σχέσεων εξυπηρετεί τα κοινά τους συμφέροντα, εκφράζοντας παράλληλα την πρόθεσή του για στενή στρατηγική επικοινωνία με την Κίνα και αμοιβαία σταθερή στήριξη. Παρότι η Βόρεια Κορέα καταδίκασε την αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν στην αρχή του πολέμου, ο Κιμ δεν προχώρησε σε περαιτέρω ενέργειες για την υποστήριξη του ιρανικού καθεστώτος.

Ο Σεν Μινγκ-σι (Shen Ming-shih), ερευνητής στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Έρευνας Ασφαλείας της Ταϊβάν, ανέφερε στην Epoch Times ότι εκτιμά πως η συνάντηση του Ουάνγκ με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας συνδέεται με την απομάκρυνση του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και τις επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Όπως σημείωσε, η Κίνα αναζητά τρόπους να ενισχύσει τη συνεργασία της με τις δύο χώρες που αντιτίθενται ακόμη στις Ηνωμένες Πολιτείες — τη Ρωσία και τη Βόρεια Κορέα — καθώς οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις αποδυναμώνουν το ιρανικό καθεστώς. Καθώς και οι τρεις χώρες — Κίνα, Ρωσία και Βόρεια Κορέα — διαθέτουν πυρηνικά όπλα, ο Σεν εκτιμά ότι θεωρούν πως σε περίπτωση σύμπραξης οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα τολμούσαν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική ισχύ εναντίον τους.

Η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ Κίνας, Βόρειας Κορέας και Ρωσίας θα παγίωνε ένα μπλοκ που αντιτίθεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο την αντιμετώπιση της κυβέρνησης Τραμπ, ανέφερε ακόμη ο Σεν. Οι χώρες αυτές εξετάζουν το ενδεχόμενο να ενώσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να εξασφαλίσουν πολιτικά πλεονεκτήματα στην Ανατολική Ασία, σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκλωβιστούν σε παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν.

Η εκτίμηση αυτή βασίζεται στην πεποίθηση του Πεκίνου ότι, μόλις οι Ηνωμένες Πολιτείες επιλύσουν την κατάσταση στο Ιράν, η προσοχή τους θα στραφεί στη συνέχεια στο κινεζικό καθεστώς. Συνεπώς, η Κίνα επιδιώκει να προσεγγίσει συμμάχους, ώστε να ενισχύσει τη στρατηγική της θέση και τα συμφέροντά της στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της κορεατικής χερσονήσου και ακόμη και των Στενών της Ταϊβάν.

Δοκιμάζοντας τη στάση της Βόρειας Κορέας

Η επίσκεψη του Ουάνγκ συνιστά, σύμφωνα με τον Σεν, μια αρχική επαφή, με στόχο να διαπιστωθούν οι προσωπικές απόψεις του Κιμ Γιονγκ Ουν σε ζητήματα όπως ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας, η σύγκρουση με το Ιράν και οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Βόρεια Κορέα αντιμετωπίζει τις δικές της προκλήσεις, με κυριότερη τα προβλήματα υγείας του Κιμ, τα οποία τον ωθούν να εξετάζει τη μεταβίβαση της εξουσίας στην κόρη του.

Παράλληλα, μέσω της συνεργασίας του με τη Ρωσία — από την οποία έχει αποκτήσει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες και τεχνολογία — αναπτύσσει επιθετικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας, μεγάλα υποβρύχια και συναφή μέσα, γεγονός που εγείρει ερωτήματα ως προς τον τελικό του στόχο, δηλαδή αν στρέφεται κατά της Νότιας Κορέας ή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Σεν τόνισε ότι η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σύνθετη και απαιτεί την παρουσία του επικεφαλής της κινεζικής διπλωματίας στη Βόρεια Κορέα, προκειμένου να διαπιστωθεί η στάση του Κιμ, η οποία είναι κρίσιμη για την Κίνα.

Ανάλογη εκτίμηση διατύπωσε και ο Λιν Τσι-Χάο (Lin Chih-Hao), βοηθός ερευνητής στο ίδιο ινστιτούτο της Ταϊβάν, ειδικευμένος σε θέματα ασφάλειας της κορεατικής χερσονήσου, υποστηρίζοντας ότι η επίσκεψη του Ουάνγκ αποσκοπεί στο να διαπιστώσει το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) τη γεωπολιτική στάση της Βόρειας Κορέας. Μετά τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες χειρίστηκαν τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα και το Ιράν, τόσο η Βόρεια Κορέα όσο και η Κίνα, αμφότερες αντιμέτωπες με την πιθανότητα χρήσης αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, συμμερίζονται κοινές ανησυχίες ασφάλειας, εξήγησε.

Η Κίνα επιδιώκει επίσης να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να εξασφαλίσει τη στήριξη της Βόρειας Κορέας στην αρχή της «μίας Κίνας» όσον αφορά την Ταϊβάν. Ο Λιν επεσήμανε ότι το ΚΚΚ υιοθετεί διαφορετικού βαθμού συμφιλιωτικές και φιλικές διπλωματικές προσεγγίσεις τόσο απέναντι στη Νότια όσο και στη Βόρεια Κορέα, με κοινό παρονομαστή την επιδίωξη να υιοθετήσουν και οι δύο χώρες παρόμοια στάση στο ζήτημα της Ταϊβάν.

Σύμφωνα με τον Λιν, το ζήτημα της Βόρειας Κορέας δεν αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για τον πρόεδρο Τραμπ· αντιθέτως, το ζήτημα των Στενών της Ταϊβάν φαίνεται να καταλαμβάνει υψηλότερη θέση στην ατζέντα του, καθώς οι εντάσεις αυξάνονται και η βιομηχανία ημιαγωγών της Ταϊβάν είναι κρίσιμη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την παγκόσμια οικονομία. Την ίδια στιγμή, η Βόρεια Κορέα διατηρεί σχετικά χαμηλό προφίλ.

Εκτίμησε ότι εφόσον η Βόρεια Κορέα διατηρήσει την τρέχουσα στάση της — κρατώντας μια ισορροπία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας ή ακόμη και διατηρώντας σταθερό δίαυλο διαλόγου με τις Ηνωμένες Πολιτείες — η αμερικανική επιρροή στην κορεατική χερσόνησο ενισχύεται.

Ωστόσο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι ιδιαίτερα δυσμενές για το ΚΚΚ, το οποίο αναμένεται να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψει την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Βόρειας Κορέας.

Η γεωπολιτική της Βορειοανατολικής Ασίας

Ο πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να επισκεφθεί την Κίνα τον επόμενο μήνα, ενώ στο παρελθόν έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την επανέναρξη των συνομιλιών με τη Βόρεια Κορέα.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Τραμπ και ο Σι ενδέχεται να συζητήσουν ζητήματα που αφορούν την κορεατική χερσόνησο κατά τη διάρκεια ενδεχόμενης συνάντησής τους τον Μάιο, ενώ η Κίνα μπορεί να αξιοποιήσει μια σύνοδο κορυφής ΗΠΑ–Κίνας για να διευκολύνει μια συνάντηση μεταξύ των ηγετών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βόρειας Κορέας, προκειμένου να συνεχίσει να ασκεί επιρροή στην περιοχή και να αποτρέψει την απευθείας επικοινωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Πιονγκγιάνγκ, παρακάμπτοντας το ΚΚΚ.

Ο Σεν ανέφερε ότι, όταν βρίσκεται σε δυσμενή θέση, η Κίνα ενδέχεται να υιοθετεί στάση μετριοπάθειας ή υποχωρήσεων, υποδηλώνοντας πιθανή διάθεση να διαδραματίσει ρόλο διαμεσολαβητή. Από την οπτική της Κίνας, μια Βόρεια Κορέα που διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά ταυτόχρονα είναι φιλική προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα μπορούσε να συμβάλει στη διατήρηση της ισορροπίας στην κορεατική χερσόνησο, επιτρέποντας στο κινεζικό καθεστώς να συνεχίσει να ασκεί επιρροή, σημείωσε ο Λιν.

Αν και η Βόρεια Κορέα και το κινεζικό καθεστώς παραμένουν σύμμαχοι, οι σχέσεις τους έχουν ψυχρανθεί τα τελευταία χρόνια μετά την πανδημία. Αντίθετα, η στήριξη που προσέφερε ο Κιμ στη Ρωσία κατά της Ουκρανίας έχει φέρει πιο κοντά τις δύο αυτές χώρες. Την ίδια στιγμή, οι εντάσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κλιμακωθεί.

Σύμφωνα με τον Σεν, με τις σημερινές δυνατότητές της, η Κίνα είναι αδύνατο να νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε άμεση αντιπαράθεση. Στόχος της είναι να βρει τρόπους, σε συνεργασία με άλλες χώρες, να εξισορροπήσει την αμερικανική ισχύ και να την περιορίσει μέσω διπλωματικών και πολιτικών μέσων, επιδιώκοντας μακροπρόθεσμα είτε να υπερισχύσει των Ηνωμένων Πολιτειών είτε να αποδυναμώσει την ισχύ τους.

Ο Λιν προειδοποίησε ότι το γεωπολιτικό τοπίο στη Βορειοανατολική Ασία αναμένεται να καταστεί ακόμη πιο σύνθετο και ασταθές. Η Βόρεια Κορέα έχει ήδη αξιοποιήσει τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο για να ενισχύσει τόσο τον συμβατικό οπλισμό της όσο και τις πυρηνικές της δυνατότητες, ενώ η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα αυξάνουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες και ενισχύουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Παράλληλα, η Ρωσία επανέρχεται δυναμικά στις εξελίξεις της κορεατικής χερσονήσου, επιδιώκοντας την ενίσχυση των δεσμών της με τη Βόρεια Κορέα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αντιπαράθεση μεταξύ των συμμαχιών «Νότιας Κορέας–Ηνωμένων Πολιτείων–Ιαπωνίας» και «Βόρειας Κορέας–Κίνας–Ρωσίας» αναμένεται να ενταθεί περαιτέρω στο μέλλον. Η Βορειοανατολική Ασία ενδέχεται να αναδειχθεί σε βασικό μέτωπο της στρατηγικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Κίνας και Ρωσίας.

Με τη συμβολή του Luo Ya και πληροφορίες από το Reuters

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) προετοιμάζεται για πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με αναλυτές, καθώς δημοσιεύματα αποκαλύπτουν μυστικές εγκαταστάσεις πυρηνικών όπλων στις δυτικές επαρχίες της χώρας.

Αναλυτές για την Κίνα ανέφεραν στην εφημερίδα The Epoch Times ότι το κυβερνών ΚΚΚ έχει επανενεργοποιήσει το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εξέλιξη αυτή έρχεται ενώ διεθνή μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτουν μυστικές εγκαταστάσεις πυρηνικών όπλων σε μια κομητεία της νοτιοδυτικής Κίνας.

Σύμφωνα με πρόσφατη ερευνητική έκθεση του CNN, ανάλυση δορυφορικών εικόνων, η οποία επιβεβαιώθηκε από επιστολές που απέστειλαν Κινέζοι χωρικοί σε τοπικούς αξιωματούχους καθώς και από κυβερνητικά έγγραφα, έδειξε ότι ορισμένα χωριά στην επαρχία Σιτσουάν έχουν κατεδαφιστεί τα τελευταία τρία χρόνια. Στη θέση τους έχουν ανεγερθεί νέες εγκαταστάσεις παραγωγής πυρηνικών όπλων και ένα ολοκαίνουργιο οδικό δίκτυο που συνδέει πολλαπλές πυρηνικές βάσεις. Αυτό, σύμφωνα με την έκθεση, υποδηλώνει ότι ο κινεζικός στρατός προχωρά σε σημαντική επέκταση του δικτύου πυρηνικών όπλων γύρω από την κομητεία Ζιτόνγκ στην επαρχία Σιτσουάν.

Το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» αποτελούσε στρατηγική πολεμικής προετοιμασίας του ΚΚΚ κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Είχε ξεκινήσει το 1964 από τον τότε ηγέτη του κόμματος Μάο Τσετούνγκ, με στόχο την αντιμετώπιση ενδεχόμενων εξωτερικών στρατιωτικών επιθέσεων μέσω της μεταφοράς βιομηχανιών σε απομονωμένες ορεινές περιοχές της δυτικής Κίνας.

Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας, το «Πρώτο Μέτωπο» της Κίνας περιλάμβανε τις παράκτιες περιοχές, το «Δεύτερο Μέτωπο» κάλυπτε την κεντρική ενδοχώρα, ενώ το «Τρίτο Μέτωπο» εκτεινόταν στα βαθιά ενδότερα της νοτιοδυτικής και βορειοδυτικής Κίνας. Για την αποτροπή πιθανών επιθέσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Σοβιετική Ένωση, το καθεστώς μετέφερε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, είτε για μετεγκατάσταση είτε για την κατασκευή βασικών στρατιωτικών εργοστασίων, αμυντικών βιομηχανιών και υποδομών σε αυτές τις απομονωμένες ορεινές ζώνες.

Μετά τον θάνατο του Μάο το 1976 και καθώς οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες βελτιώνονταν, το σχέδιο «Κατασκευής του Τρίτου Μετώπου» τερματίστηκε το 1980, ενώ το καθεστώς στράφηκε στην οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών στην ανατολική και νοτιοανατολική Κίνα, στο πλαίσιο της πολιτικής «μεταρρύθμισης και ανοίγματος».

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, καθώς ο ηγέτης του ΚΚΚ Σι Τζινπίνγκ απομακρύνθηκε από την πολιτική της περιόδου 1990–2000 που προέβλεπε την απόκρυψη της ισχύος και την αναμονή, υιοθετώντας πιο επιθετική στάση στην εξωτερική πολιτική, το καθεστώς βρίσκεται ολοένα και συχνότερα σε αντιπαράθεση με τον υπόλοιπο κόσμο.

Το κινεζικό καθεστώς έχει επίσης επανειλημμένα καλέσει σε ετοιμότητα για πόλεμο, ιδίως σε σχέση με τον διακηρυγμένο στόχο του να αναλάβει τον έλεγχο της Ταϊβάν από τη Δημοκρατία της Κίνας. Παράλληλα, έχει εκπονήσει πενταετή σχέδια που, σύμφωνα με αναλυτές, συνιστούν «οικονομία πολέμου».

Το 2024, το ΚΚΚ παρουσίασε τη «Στρατηγική Ανάπτυξης της Δύσης», ενώ το Κρατικό Συμβούλιο ανακοίνωσε σχέδια για την καθοδήγηση επιχειρήσεων έντασης κεφαλαίου, τεχνολογίας και εργασίας να μετακινηθούν από την ανατολική περιοχή προς την κεντρική και δυτική Κίνα, δηλαδή προς την ενδοχώρα της χώρας. Μέσα ενημέρωσης εντός της Κίνας ανέφεραν επίσης ότι 1.500 εργοστάσια στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ επρόκειτο να μεταφερθούν σε δυτικές επαρχίες όπως η Σιτσουάν.

Το ΚΚΚ έχει επανενεργοποιήσει το στρατηγικό του σχέδιο για την ανάπτυξη των δυτικών περιοχών με σκοπό την εξυπηρέτηση τριών στόχων, ανέφερε στην Epoch Times ο Σου Τζου-γιουν (Su Tzu-yun), ερευνητής και διευθυντής του Τμήματος Αμυντικής Στρατηγικής και Πόρων στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν.

Ο Σου εξήγησε ότι, πρώτον, επιδιώκεται η ενίσχυση της ανθεκτικότητας του καθεστώτος απέναντι σε οικονομικές κυρώσεις της Δύσης. Δεύτερον, σε περίπτωση που η νοτιοανατολική παράκτια περιοχή δεχθεί αντεπίθεση, η δυτική ενδοχώρα θα λειτουργήσει ως εσωτερική βιομηχανική βάση. Τρίτον, επιδιώκεται η αντιμετώπιση του εμπορικού πολέμου δασμών που έχει ξεκινήσει ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.

Ανέφερε ότι εάν το σχέδιο ανάπτυξης της δυτικής περιοχής προχωρήσει επιτυχώς, θα μπορούσε, μέσω χερσαίων μεταφορών όπως ο σιδηρόδρομος Κίνας-Ευρώπης, να ενισχύσει τους εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς με την Ευρώπη, αντισταθμίζοντας έτσι τον αντίκτυπο των αμερικανικών δασμών.

Επεσήμανε ότι ο Σι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον στόχο της προσάρτησης της Ταϊβάν με τη χρήση βίας. Σε περίπτωση που το κινεζικό καθεστώς εισβάλει στην Ταϊβάν, εμπλακεί σε σύγκρουση με την Ιαπωνία ή επεκτείνει την παρουσία του στη Νότια Σινική Θάλασσα, η Δύση θα καταφύγει αναπόφευκτα σε οικονομικές κυρώσεις, ένα ενδεχόμενο για το οποίο η οικονομία πολέμου της Κίνας έχει σχεδιαστεί ώστε να αντέξει, ανέφερε ο Σου.

Τα πυρηνικά όπλα του ΚΚΚ

Σύμφωνα με έκθεση του Μαρτίου από το Ινστιτούτο Μελετών Αεροδιαστημικής της Κίνας του Πανεπιστημίου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, το οποίο παρακολουθεί τις αεροδιαστημικές δυνάμεις της Κίνας, η Πυραυλική Δύναμη του ΚΚΚ μεταφέρει μεγάλο αριθμό πυρηνικών κεφαλών από το κεντρικό απόθεμα, το οποίο βρίσκεται θαμμένο βαθιά στα όρη Τσινλίνγκ στην επαρχία Σαανσί της βορειοδυτικής Κίνας, προς τις περιφερειακές βάσεις επιχειρήσεων και στη συνέχεια προς επιμέρους ταξιαρχίες και τάγματα πυραύλων.

Ο Κινέζος νομικός Γιουάν Χονγκμπίνγκ (Yuan Hongbing), ο οποίος ζει εξόριστος στην Αυστραλία και διαθέτει πηγές στους ανώτερους κύκλους του κόμματος, ανέφερε στην Epoch Times ότι το ΚΚΚ προετοιμάζεται για ολοκληρωτικό πόλεμο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με τον Γιουάν, το πυρηνικό οπλοστάσιο του καθεστώτος αποτελεί το στρατηγικό επίκεντρο και το τελικό στήριγμα της στρατιωτικής του ετοιμότητας.

Ο Γιουάν δήλωσε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από εσωτερικές πηγές, το συνολικό πυρηνικό οπλοστάσιο της Κίνας έχει φτάσει πλέον σχεδόν τις 3.000 κεφαλές. Η εφημερίδα The Epoch Times δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την πληροφορία αυτή. Έκθεση του Πενταγώνου προς το Κογκρέσο το 2025 εκτιμά ότι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός βρίσκεται σε πορεία να διαθέτει περισσότερες από 1.000 επιχειρησιακές πυρηνικές κεφαλές έως το 2030, με βάση τα γνωστά στοιχεία για τα αποθέματα σχάσιμων υλικών της Κίνας.

Εσωτερικές έριδες

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το ΚΚΚ έχει προχωρήσει σε εκκαθαρίσεις υψηλόβαθμων στρατιωτικών αξιωματούχων και ειδικών της αμυντικής βιομηχανίας λόγω εσωτερικών συγκρούσεων στους ανώτερους κύκλους, γεγονός που, σύμφωνα με αναλυτές, έχει αποδυναμώσει σημαντικά την ετοιμότητα και τις δυνατότητες του στρατού.

Από το 2024, δέκα ειδικοί της αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίοι ήταν ακαδημαϊκοί της Ακαδημίας Επιστημών της Κίνας, έχουν αποπεμφθεί και απομακρυνθεί από τις θέσεις τους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο Σιάο Λονγκσού, ειδικός πυραύλων στο Ερευνητικό Ινστιτούτο της Πυραυλικής Δύναμης, ο ειδικός βαλλιστικών πυραύλων Τσάο Τζιανγκούο, ο Τζιν Ντονγκχάν, πρώην διευθυντής και επικεφαλής μηχανικός του Ινστιτούτου 711 της China Shipbuilding Industry Corp., ο Λούο Τσι, επικεφαλής μηχανικός της China National Nuclear Corp., ο Λιου Τσανγκλί, πρόεδρος της Ακαδημίας Μηχανικής Φυσικής της Κίνας, ο ειδικός ραντάρ Γου Μαντσίνγκ, ο ειδικός καθοδήγησης και ελέγχου πυραύλων Γουέι Γιγίν, καθώς και ο ειδικός μηχανικής πυρηνικών όπλων Τζάο Σιανγκένγκ.

Ο Γιουάν ανέφερε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στους επίσημους κύκλους του Πεκίνου, ο λόγος για τις εκκαθαρίσεις είναι ότι οι συγκεκριμένοι επιστήμονες του στρατιωτικο-βιομηχανικού τομέα είχαν συνεργαστεί για να παραπλανήσουν τον Σι Τζινπίνγκ. Σύμφωνα με τον Γιουάν, είχαν υπεξαιρέσει κονδύλια έρευνας, με αποτέλεσμα τα «υπερσύγχρονα όπλα» που παρήγαγαν να στερούνται πλήρως πραγματικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων.

Πρόσθεσε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και στο Ιράν το τρέχον έτος έδειξαν πως ο οπλισμός που είχε προμηθεύσει η Κίνα ήταν εντελώς αναποτελεσματικός έναντι του αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού.

Ο Σου σημείωσε ότι, παρότι τα όπλα κινεζικής κατασκευής έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικές αδυναμίες και δεν μπορούν να συγκριθούν με τη συσσωρευμένη τεχνολογική εμπειρία που έχουν αναπτύξει οι Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία 60 χρόνια.

Με τη συμβολή των Ning Haizhong και Luo Ya