Σάββατο, 20 Ιούν, 2026

Πώς το Ηνωμένο Βασίλειο γίνεται «οικονομία τρίτου κόσμου»

Αν και το Λονδίνο παραμένει μια ευημερούσα μητρόπολη, η λάμψη του δεν απλώνεται στην υπόλοιπη χώρα. Η μητροπολιτική περιοχή της πρωτεύουσας παράγει σχεδόν το μισό του ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου, παρότι φιλοξενεί μόνο περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού. Αν αποκοπτόταν η οικονομική ισχύς του Λονδίνου, το βιοτικό επίπεδο στο Ηνωμένο Βασίλειο θα έπεφτε κατά περίπου 14% – αρκετά ώστε η χώρα να συγκρίνεται με τις φτωχότερες πολιτείες των ΗΠΑ.

Με άλλα λόγια, εκτός του Λονδίνου, η Βρετανία αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική υστέρηση. Τα τελευταία δέκα χρόνια ήταν ιδιαίτερα δύσκολα: το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έμεινε στάσιμο, ενώ το κόστος ζωής αυξήθηκε αισθητά, διαβρώνοντας την αγοραστική δύναμη των πολιτών. Παράλληλα, η παραγωγικότητα βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα – από τις χαμηλότερες μεταξύ των μεγάλων οικονομιών – και η στέγαση έχει γίνει δυσβάσταχτη, με το Ηνωμένο Βασίλειο να καταγράφει τον υψηλότερο αριθμό αστέγων στον ανεπτυγμένο κόσμο.

«Χαμένη δεκαετία» εισοδημάτων και παραγωγικότητας

Η ρίζα πολλών προβλημάτων εντοπίζεται στην οικονομική κρίση του 2008 και στις πολιτικές που ακολούθησαν. Μετά τη διάσωση των βρετανικών τραπεζών το 2008 (με κρατικό δανεισμό ~£141 δισ.), επιβλήθηκε αυστηρή λιτότητα αντί για επενδυτικές κοινωνικές πολιτικές. Για τα νοικοκυριά, οι συνέπειες υπήρξαν οδυνηρές: τα πραγματικά εισοδήματα μειώθηκαν και παρέμειναν στάσιμα για τα επόμενα 15 χρόνια – μια περίοδος που χαρακτηρίζεται ως «χαμένη δεκαετία» για την ευημερία των πολιτών.

Ενδεικτικά, ήδη από το 2007 το μέσο βρετανικό νοικοκυριό ήταν ελαφρώς φτωχότερο (κατά 8%) από το νορβηγικό και λίγο πίσω (6%) από το αμερικανικό. Σήμερα, μετά την κρίση και τη δεκαετή στασιμότητα, ένα βρετανικό νοικοκυριό υστερεί περίπου 20% σε εισόδημα από ένα νορβηγικό και 16% από ένα αμερικανικό αντίστοιχο. Η πτώση του βιοτικού επιπέδου γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στη μεσαία τάξη.

Την ίδια περίοδο, η παραγωγικότητα της εργασίας σημείωσε ανησυχητική καθίζηση. Πριν το 2008, η παραγωγικότητα στο ΗΒ αυξανόταν περίπου 2% τον χρόνο, όμως μετά την κρίση η τάση αυτή ανατράπηκε. Η έλλειψη επενδύσεων σε τεχνολογία, υποδομές και δεξιότητες άφησε την παραγωγικότητα στάσιμη.

Σήμερα, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τον δεύτερο χαμηλότερο ρυθμό παραγωγικότητας μεταξύ των χωρών της G7 – ενώ πριν το 2008 βρισκόταν στη 2η θέση, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ. Ο συνδυασμός σταθερών ή μειωμένων πραγματικών εισοδημάτων και χαμηλής παραγωγικότητας εξηγεί πολλά από τα δομικά προβλήματα της βρετανικής οικονομίας, που μοιάζει να παλεύει για την επιβίωσή της.

Τρεις κρίσεις εκτινάσσουν χρέος και κόστος ζωής

Πέρα από τις εγχώριες αδυναμίες, τρεις διαδοχικές κρίσεις τη δεκαετία του 2020 επιβάρυναν δραματικά τη χώρα. Το Brexit υπήρξε το πρώτο σοκ: η αβεβαιότητα και οι νέοι περιορισμοί έπληξαν τις επενδύσεις, με την Τράπεζα της Αγγλίας να εκτιμά ότι οι ξένες άμεσες επενδύσεις μειώθηκαν κατά 25% την περίοδο 2016-2021 λόγω του Brexit.

Στη συνέχεια, η πανδημία COVID-19 ανάγκασε την κυβέρνηση να δανειστεί περίπου £280 δισ. επιπλέον για να στηρίξει την οικονομία σε συνθήκες ιστορικά χαμηλών επιτοκίων. Το δημόσιο χρέος διογκώθηκε, αν και προσωρινά το χαμηλό κόστος δανεισμού περιόρισε την πίεση. Όμως ακολούθησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, που προκάλεσε ενεργειακή κρίση. Με τις ροές ρωσικού αερίου και πετρελαίου να διακόπτονται, οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύθηκαν και το κόστος ζωής πήρε απότομα την ανιούσα σε όλη την Ευρώπη.

Το σοκ ήταν ιδιαίτερα αισθητό στη Βρετανία: οι λογαριασμοί θέρμανσης προβλέφθηκε ότι θα τριπλασιαστούν τον χειμώνα για τα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση επενέβη ξανά, διαθέτοντας ένα από τα μεγαλύτερα πακέτα επιδότησης στην Ευρώπη για να ανακουφίσει τους πολίτες. Υπολογίζεται ότι £60-100 δισ. προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος ως έκτακτη στήριξη για την ενέργεια. Παρότι έτσι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα για τα νοικοκυριά, η Βρετανία κατέγραψε τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ιστορία της.

Ο πληθωρισμός έφτασε σε υψηλά δεκαετιών, αναγκάζοντας την Τράπεζα της Αγγλίας να αυξήσει απότομα τα επιτόκια. Για τους πολίτες, αυτό σήμαινε απότομες αυξήσεις στις δόσεις στεγαστικών δανείων. Για το κράτος, σήμαινε ότι οι τόκοι εξυπηρέτησης του χρέους εκτοξεύθηκαν: από £40 δισ. ετησίως πριν την ενεργειακή κρίση σε περίπου £100 δισ. σήμερα.

Το επιπλέον αυτό κόστος (£60 δισ.) ισοδυναμεί σχεδόν με ολόκληρο τον ετήσιο προϋπολογισμό άμυνας της χώρας. Πλέον, η πληρωμή τόκων είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κονδύλι δαπανών του βρετανικού δημοσίου, στερώντας πολύτιμους πόρους από άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Με λίγα λόγια, η οικονομική στήριξη στην κρίση της Ουκρανίας – όσο αναγκαία κι αν ήταν – κλόνισε την οικονομία του ΗΒ, επιβαρύνοντάς τη με ένα δυσθεώρητο κόστος.

Μειωμένο εργατικό δυναμικό και «κρυφή» ανεργία

Ενώ οι περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες είδαν το εργατικό τους δυναμικό να ανακάμπτει μετά τις καραντίνες, η Βρετανία ξεχωρίζει αρνητικά: η απασχόληση δεν επανήλθε στα προ πανδημίας επίπεδα και παραμένει χαμηλή. Επίσημα, η ανεργία κινείται σε μόλις ~4,4%, ποσοστό ιστορικά χαμηλό (περίπου 1,5 εκατομμύριο άτομα).

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο ανησυχητική. Υπάρχει ένα τεράστιο τμήμα πληθυσμού – περίπου 11 εκατομμύρια άνθρωποι – που δεν εργάζονται αλλά ούτε καταγράφονται ως άνεργοι. Η κυβέρνηση τούς χαρακτηρίζει «οικονομικά ανενεργούς» παρά ανέργους, διότι δεν αναζητούν εργασία ενεργά.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Εθνικών Στατιστικών (ONS), οι λόγοι διαφέρουν: περίπου 2,1 εκατ. είναι νέοι 16-24 ετών που σπουδάζουν, 3,5 εκατ. είναι άτομα άνω των 50 που έχουν φύγει από την εργασία λόγω ασθένειας ή πρόωρης συνταξιοδότησης, και τουλάχιστον 1 εκατ. είναι ενήλικες 25-49 ετών που απέχουν από την αγορά εργασίας για οικογενειακούς λόγους (π.χ. φροντίδα παιδιών ή συγγενών).

Αυτή η «εξαφανισμένη» δεξαμενή εργατικού δυναμικού ασκεί σοβαρή πίεση στην οικονομία: λιγότεροι εργαζόμενοι σημαίνει λιγότερα φορολογικά έσοδα για το κράτος και μεγαλύτερη επιβάρυνση στα κοινωνικά επιδόματα, ενώ παράλληλα μειώνεται η καταναλωτική δύναμη στην αγορά.

Μετανάστευση για κάλυψη κενών και κοινωνικές εντάσεις

Για να αντιμετωπίσει την έλλειψη εργατικών χεριών, το Λονδίνο έλαβε μια αμφιλεγόμενη απόφαση: άνοιξε περισσότερο την πόρτα στη μετανάστευση εργαζομένων. Βρετανοί νομοθέτες χαλάρωσαν τους περιορισμούς, προσελκύοντας εργατικό δυναμικό από το εξωτερικό – με ιδιαίτερη παρουσία από τη Νότια Ασία και την υποσαχάρια Αφρική – ώστε να καλυφθούν τα κενά σε διάφορους τομείς.

Οι νέοι μετανάστες πράγματι βοήθησαν να συνεχίσει η λειτουργία πολλών επιχειρήσεων, όμως η μαζική εισροή εργατικού δυναμικού είχε παράπλευρες επιπτώσεις. Πυροδότησε κοινωνικές εντάσεις και φόβους σε μερίδα του πληθυσμού. Ορισμένοι πολίτες αισθάνονται ανασφάλεια μπροστά στην ταχεία αλλαγή του δημογραφικού τοπίου, ενώ πολιτικοί με αντιμεταναστευτική ρητορική εκμεταλλεύονται το κλίμα αυτό προς ίδιον όφελος.

Τον Αύγουστο του 2024 σημειώθηκαν μάλιστα εκτεταμένες διαδηλώσεις και ταραχές κατά των μεταναστών σε πάνω από 20 πόλεις της χώρας. Αν και αυτές οι εκρήξεις οργής φαίνεται να κορυφώθηκαν και να υποχώρησαν, τα βαθύτερα αίτιά τους – η οικονομική ανασφάλεια και η αίσθηση αδικίας – παραμένουν και θα χρειαστεί χρόνος για να αντιμετωπιστούν.

Μια οικονομία που υποχωρεί, με εξαίρεση το Λονδίνο

Συνολικά, η πρόσφατη οικονομική πορεία του Ηνωμένου Βασιλείου μοιάζει με αλυσίδα κρίσεων σε συνεχή εξέλιξη. Κάθε νέα κρίση χτίζει πάνω στην προηγούμενη, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο δεν διαφαίνεται άμεση ανακούφιση. Οι αποφάσεις του παρελθόντος – από τη λιτότητα μετά το 2008 μέχρι το Brexit – διαμόρφωσαν μια εύθραυστη βάση. Πάνω σε αυτήν, τα διαδοχικά σοκ της πανδημίας και του πολέμου έφεραν τη βρετανική οικονομία σε οριακό σημείο.

Πρόκειται για μια κατάσταση όπου η χώρα «θερίζει ό,τι έσπειρε». Παρά ταύτα, αξίζει να σημειωθεί ότι η ιστορία κάθε έθνους έχει κύκλους ακμής και παρακμής – και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αποτελεί εξαίρεση.

Το Λονδίνο εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις πλουσιότερες και πιο καινοτόμες πόλεις του πλανήτη, λειτουργώντας ως η ατμομηχανή που κρατά τη χώρα σε κίνηση. Οι αναλυτές εκτιμούν πως αργά ή γρήγορα η βρετανική οικονομία θα βρει κάποια ισορροπία και θα βελτιωθεί η κατάσταση. Μέχρι τότε, όμως, η εικόνα θυμίζει μια οικονομία σε υποχώρηση – σχεδόν «τρίτου κόσμου» – που επιβιώνει στη σκιά της αίγλης του Λονδίνου.

Ο πρόεδρος Τραμπ φιλοξενεί τον πρωθυπουργό του Κατάρ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα φιλοξενήσει σήμερα τον πρωθυπουργό του Κατάρ, Μοχάμεντ μπιν Αμπντελραχμάν αλ Θάνι, παραθέτοντας δείπνο στο θέρετρο γκολφ του Ρεπουμπλικανού μεγιστάνα στο Μπέντμινστερ του Νιου Τζέρσεϋ, ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος. Αναμένεται να παρίσταται και ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Στηβ Γουίτκοφ.

Η συνάντηση λαμβάνει τρεις ημέρες μετά από την άνευ προηγουμένου επίθεση του Ισραήλ κατά ηγετών της Χαμάς, κατά τη συνάντησή τους σε συγκρότημα κατοικιών στην καρδιά της Ντόχα.

Το Ισραήλ προκάλεσε την αποδοκιμασία πολλών συμμάχων του μετά την επίθεση αυτή στην πρωτεύουσα του Κατάρ, μεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας. Ακόμα και οι ΗΠΑ, παραδοσιακά σταθερός υποστηρικτής της χώρας, τοποθετήθηκαν αρνητικά σχετικά με την επίθεση, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει «πολύ δυσαρεστημένος» με τις ισραηλινές επιθέσεις.

Ο πρωθυπουργός του Κατάρ έκρινε την Τετάρτη πως είναι ο Ισραηλινός ομόλογός του Μπενιαμίν Νετανιάχου αυτός που θα έπρεπε να «προσαχθεί ενώπιον της δικαιοσύνης», την επομένη των ισραηλινών αεροπορικών πληγμάτων στην πρωτεύουσα του εμιράτου με στόχο μέλη αντιπροσωπείας διαπραγματευτών της Χαμάς. «Νομίζω πως αυτό που έκανε ο Νετανιάχου χθες ήταν να σκοτώσει κάθε ελπίδα για τους ομήρους» που παραμένουν στη Λωρίδα της Γάζας, εκτίμησε ο Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν αλ Θάνι μιλώντας στο CNN.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο συνομίλησε σήμερα με τον ηγέτη του Κατάρ, ενώ επίκειται ταξίδι του στο Ισραήλ για να διαβεβαιώσει τη χώρα για την αμερικανική υποστήριξη εν όψει της επερχόμενης αναγνώρισης από διάφορα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, ενός παλαιστινιακού κράτους κατά τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Θα τονίσει στους Ισραηλινούς ηγέτες «την (αμερικανική) δέσμευση για την καταπολέμηση αντι-ισραηλινών μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της μονομερούς αναγνώρισης ενός παλαιστινιακού κράτους, η οποία ανταμείβει την τρομοκρατία της Χαμάς», σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τόμμυ Πίγκοτ.

Το CDC χρηματοδοτεί νέα έρευνα για συσχέτιση εμβολίων και αυτισμού

Τα CDC ανακοίνωσε στις 11 Σεπτεμβρίου την πρόθεσή τους να αναθέσουν σύμβαση στο Ινστιτούτο Πολυτεχνείου Ρένσελαερ (Rensselaer Polytechnic Institute) για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ εμβολιασμών και της επικράτησης του αυτισμού.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση: «Το Ρένσελαερ διαθέτει μοναδική δυνατότητα σύνδεσης παιδιών με μητρικές ομάδες μέσω ιδιόκτητων βάσεων δεδομένων και ανωνυμοποιημένων συνόλων δεδομένων, επιτρέποντας προηγμένες στατιστικές αναλύσεις εντός του χρονικού πλαισίου του έργου». Το ακριβές χρονοδιάγραμμα της έρευνας, ωστόσο, δεν διευκρινίζεται στην ανακοίνωση.

Εκπρόσωπος του Πολυτεχνείου Ρένσελαερ, σε απάντηση μέσω email στην The Epoch Times, δήλωσε: «Είμαστε ενήμεροι και εκτιμούμε την πρόθεση τουCDC να μας χορηγήσουν την επιχορήγηση».

Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι στην έρευνα θα συμμετέχει ο καθηγητής Γιούργκεν Χαν, ο οποίος έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη αιματολογικής εξέτασης για την ανίχνευση του αυτισμού, αν το έργο τελικά χρηματοδοτηθεί.

Προσέθεσε, επίσης, ότι τα αποτελέσματα της έρευνας θα δημοσιοποιηθούν μετά την ολοκλήρωση της εργασίας, αν και ο καθηγητής Χαν δεν απάντησε σε σχετικό ερώτημα έως τη στιγμή της δημοσίευσης.

Το CDC δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό μέχρι τη δημοσίευση και σκοπεύουν να αναθέσουν την έρευνα στο Ρένσελαερ χωρίς διαγωνιστική διαδικασία.

Ο υπουργός Υγείας Ρόμπερτ Κέννεντυ Τζούνιορ έχει δηλώσει την αφοσίωσή του στην αναζήτηση των αιτίων του αυτισμού. Σε συνάντηση που είχε τον Αύγουστο με τον τότε πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ο Κέννεντυ ανέφερε πως τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας θα ανακοινωθούν τον Σεπτέμβριο.

Τα ποσοστά αυτισμού—μιας διαταραχής που χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην επικοινωνία—έχουν αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ένα στα 31 οχτάχρονα παιδιά να διαγιγνώσκεται το 2022, έτος για το οποίο υπάρχουν τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα δεδομένα.

Στην ιστοσελίδα του CDC επισημαίνεται ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό και γίνεται επίκληση σε μελέτη του 2013, στην οποία οι ερευνητές τουCDC κατέληξαν πως η αυξημένη έκθεση σε αντιγόνα εμβολίων δεν αύξανε τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού.

Η οργάνωση Children’s Health Defense, που ίδρυσε και προήδρευε ο Κέννεντυ πριν την ανάληψη της κυβερνητικής του θέσης, υποστηρίζει πως πολλά παιδιά που υπέστησαν βλάβη από εμβόλια εμφάνισαν αυτισμό μετά από τακτικούς εμβολιασμούς.

Η οργάνωση επικαλείται και δικαστικά έγγραφα που κατατέθηκαν σε δικαστές, οι οποίοι ασχολούνται με υποθέσεις σχετικές με το Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Αποζημίωσης Βλαβών από Εμβόλια. Το 2009, δικαστές που αξιολόγησαν τρεις υποθέσεις αντιπροσωπευτικές χιλιάδων σχετικών απαιτήσεων έκριναν ότι, σε αυτές τις περιπτώσεις, τα εμβόλια δεν προκάλεσαν αυτισμό.

Ωστόσο, ο δρ. Άντριου Ζίμερμαν, που είχε καταθέσει ως μάρτυρας του κράτους, ανέφερε αργότερα πως ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι εμβολιασμοί να προκαλούν αυτισμό, ιδίως σε παιδιά με υποκείμενες μιτοχονδριακές δυσλειτουργίες.

Μελέτη που εξέτασε σχετικές δικαστικές αποφάσεις διαπίστωσε πως σε κάποιες υποθέσεις επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για αξιώσεις που περιελάμβαναν και τον αυτισμό.

Καμία άμεση απειλή για το ΝΑΤΟ από τα στρατωτικά γυμνάσια Ρωσίας-Λευκορωσίας, λέει αξιωματούχος της Συμμαχίας

Το ΝΑΤΟ δεν βλέπει καμία «άμεση στρατιωτική απειλή» εναντίον κάποιας από τις 32 χώρες μέλη, λόγω των στρατιωτικών γυμνασίων που ξεκίνησαν σήμερα η Ρωσία και η Λευκορωσία, δήλωσε αξιωματούχος της Συμμαχίας.

Το ΝΑΤΟ «παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις στρατιωτικές δραστηριότητες της Ρωσίας», είπε ο αξιωματούχος, καλώντας «τη Ρωσία και τη Λευκορωσία να ενεργούν με προβλέψιμο και διάφανο τρόπο».

«Δεν βλέπουμε καμία άμεση στρατιωτική απειλή εναντίον οιουδήποτε συμμάχου του ΝΑΤΟ», πρόσθεσε, μετά τη διείσδυση τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη περίπου είκοσι ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) στον πολωνικό εναέριο χώρο.

Στο μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε χθες Πέμπτη τους επιτετραμμένους της Ρωσίας και της Λευκορωσίας μετά τη διείσδυση drones στον πολωνικό εναέριο χώρο, όπως δήλωσε σήμερα αξιωματούχος της ΕΕ.

«Δηλώσαμε σαφώς πως αυτή η ανεύθυνη πράξη αποτελεί σοβαρή κλιμάκωση εκ μέρους της Ρωσίας και συνιστά απευθείας απειλή για την ασφάλεια των πολιτών της ΕΕ», δήλωσε ο αξιωματούχος υπό τον όρο να παραμείνει ανώνυμος.

BX

Με τη Φινλανδία για το χάλκινο μετάλλιο την Κυριακή η Εθνική – Ήττα 94-68 από την Τουρκία

Ο ημιτελικός με την Τουρκία εξελίχτηκε σε εφιάλτη για την εθνική, που ηττήθηκε με… κάτω τα χέρια, με 94-68, στην «Arena Riga» και θα διεκδικήσει το χάλκινο μετάλλιο του Ευρωμπάσκετ 2025, κόντρα στη Φινλανδία, την Κυριακή (14/9), στις 17:00. Αυτός θα είναι ο 7oς «μικρός» τελικός σε Ευρωμπάσκετ για την «επίσημη αγαπημένη», που θέλει ένα έκτο συνολικά μετάλλιο σε Ευρωμπάσκετ και τρίτο χάλκινο μετά από αυτά του 1949 και του 2009 (συν δύο χρυσά 1987, 2005 και ένα ασημένιο 1989).

Η ανώτερη Τουρκία προκρίθηκε επάξια στον 2ο τελικό Ευρωμπάσκετ στην ιστορία της και θ΄ αντιμετωπίσει τη Γερμανία, με στόχο το πρώτο χρυσό μετάλλιο όχι μόνο στη διοργάνωση, αλλά και στην Ιστορία της. Η πρώτη παρουσία της στην καταληκτική αναμέτρηση της διοργάνωσης ήταν το 2001, όταν ηττήθηκε με 78-69 από τη Γιουγκοσλαβία, στο Αμπντί Ιπεκτσί της Κωνσταντινούπολης. Συνολικά, η εθνική Τουρκίας έχει κατακτήσει δύο ασημένια μετάλλια, καθώς το 2010 αγωνίστηκε στον τελικό του Μουντομπάσκετ, και τότε στην Κωνσταντινούπολη, όταν ηττήθηκε με 81-64.

H επιθετική και σκληρή άμυνα των Τούρκων από το πρώτο δευτερόλεπτο, το κλείσιμο όλων των διαδρόμων για τον σούπερ σταρ της Ελλάδας, Γιάννη Αντετοκούνμπο και ο επιθετικός «οίστρος» του Έρτσαν Οσμάνι προκαθόρισαν από νωρίς την έκβαση και τον νικητή. Μετά από το 0-7 της Τουρκίας, ο Οσμανί είχε 14 πόντους με 3/4 τρίποντα στο 16-26 υπέρ των Τούρκων στο 1ο δεκάλεπτο, για να τελειώσει το ματς με 28 πόντους (με 6/8 τρίποντα και 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 2 κλεψίματα)!

Το αποτελεσματικό μαρκάρισμα του πάουερ φόργουορντ των Χιούστον Ρόκετς, Αλπερέν Σενγκούν, (0 πόντοι, 5 ριμπάουντ και 2 ασίστ) στην 1η περίοδο δεν αποκόμισε όφελος για τη «γαλανόλευκη», που έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο για να φτάσει τα 12 στο α΄ μέρος έναντι 2 της Τουρκίας. Και η διαφορά έφτασε στους +21 (24-45 και 28-49) στη 2η περίοδο.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έμεινε στους 4 πόντους σε 16:55΄΄ στο α΄ μέρος (με 8 ριμπάουντ και 2 ασίστ). Η Εθνική όχι μόνο δεν αντέδρασε στην 3η περίοδο, αλλά είδε τους Σενγκούν, Λάρκιν και Οσμάν να εκτοξεύουν τη διαφορά στους +26 (38-64), με τον Σπανούλη ν’ αναγκάζεται ν’ αποσύρει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, σε μια προσπάθεια να λειτουργήσει… κάτι από τη στιγμή που οι Τούρκοι είχαν κλειδώσει τον ‘Greek Freak’.

Double double σημείωσε ο Αλπερέν Σενγκούν με 15 πόντους, 12 ριμπάουντ και 6 ασίστ και 2 κλεψίματα). Ο Τσεντί Οσμάν που αγωνίστηκε με οίδημα στο πόδι πέτυχε 17 πόντους απέναντι στην Ελλάδα, 14 πόντους και 5 ασίστ είχε συγκομιδή ο Σέιν Λάρκιν.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο σημείωσε double double με 12 πόντους και 12 ριμπάουντ σε 29:36΄΄. Ο Κώστας Σλούκας τέλειωσε το ματς με 15 πόντους, 4 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης είχε 11 πόντους, ενώ 9 πόντους με 3/5 τρίποντα σημείωσε ο Ντόρσεϋ.

Ανθεκτικός μύκητας εξαπλώνεται ραγδαία στα νοσοκομεία της Ευρώπης

Έντονη ανησυχία προκαλεί στις υγειονομικές αρχές της Ευρώπης η ταχεία διασπορά ενός πολυανθεκτικού μύκητα στα νοσοκομεία, σύμφωνα με ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) στις 11 Σεπτεμβρίου.

«Η Candidozyma auris είναι ένας μύκητας που συνήθως εξαπλώνεται εντός των υγειονομικών δομών, εμφανίζει συχνά αντοχή στα αντιμυκητιασικά φάρμακα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές λοιμώξεις σε βαριά πάσχοντες ασθενείς», σημειώνει το ECDC.

Η ικανότητά του να επιβιώνει σε διάφορες επιφάνειες και ιατρικό εξοπλισμό, αλλά και να εξαπλώνεται μεταξύ των ασθενών, καθιστά τον έλεγχο της διασποράς του ιδιαίτερα δύσκολο, προσθέτει ο οργανισμός.

Η σχετική έκθεση υπογραμμίζει ότι «ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται, τα επεισόδια εξαπλώνονται και αρκετές χώρες αναφέρουν συνεχιζόμενη τοπική μετάδοση». Τα συμπτώματα της λοίμωξης από C. auris περιλαμβάνουν πυρετό, ταχυκαρδία, υπόταση, έντονη κόπωση, πόνο ή πίεση στο αυτί, όπως επισημαίνει η Cleveland Clinic.

Από το 2013 έως το 2023, το ECDC κατέγραψε «4.012 κρούσματα λοιμώξεων ή αποικισμού από C. auris στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου». Ο οργανισμός εξηγεί ότι αποικισμός σημαίνει την παρουσία του μύκητα στον οργανισμό χωρίς να προκαλεί νόσο.

Τονίζεται δε πως «η ταχεία εξάπλωση οφείλεται στη μετατροπή της λοίμωξης σε ενδημική σε περιοχές όπου προηγουμένως δεν υπήρχε παρουσία του μύκητα».

Οι πέντε ευρωπαϊκές χώρες με τα περισσότερα περιστατικά κατά το παραπάνω διάστημα ήταν η Ισπανία με 1.807 κρούσματα, η Ελλάδα με 852, η Ιταλία με 712, η Ρουμανία με 404 και η Γερμανία με 120, σύμφωνα με την έκθεση. Επιπλέον, αναφέρεται ότι «από το 2020 τα κρούσματα αυξάνονται ραγδαία, με 1.346 περιστατικά που καταγράφηκαν από 18 χώρες το 2023».

Το ECDC προειδοποιεί ότι παρά την αύξηση, «ο αριθμός των καταγεγραμμένων κρουσμάτων αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου, καθώς σε πολλές χώρες δεν υπάρχει συστηματική επιτήρηση».

Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αντοχής στα Αντιμικροβιακά και Λοιμώξεων Συνδεόμενων με Υγειονομική Περίθαλψη του ECDC, Δρ Διαμαντής Πλουκούρης, τόνισε πως σε Ελλάδα, Ισπανία και Ιταλία «το διάστημα μεταξύ του πρώτου καταγεγραμμένου περιστατικού C. auris και της ενδημικής εξάπλωσής της στην περιοχή κυμάνθηκε από πέντε έως επτά έτη», γεγονός που καταδεικνύει τη δυναμική και ταχύτητα εξάπλωσης του μύκητα.

Όπως σημείωσε, «η ταχεία αυτή διάδοση της C. auris αποτελεί σοβαρή αιτία ανησυχίας και υποδηλώνει υψηλό κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης στα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας».

Καθώς αυξάνονται τα περιστατικά C. auris, η έκθεση επισημαίνει ότι «η διατήρηση ελέγχου θα καταστεί ολοένα και δυσκολότερη». Για την αντιμετώπιση του προβλήματος προτείνεται η εγκαθίδρυση πρώιμων συστημάτων ανίχνευσης και επιτήρησης, καθώς και γρήγορης εφαρμογής μέτρων πρόληψης και ελέγχου για τον περιορισμό των επιπτώσεων στους ασθενείς. «Μόλις 17 από τα 36 κράτη-μέλη της ΕΕ και ΕΟΧ διαθέτουν εθνικό σύστημα επιτήρησης για την παρακολούθηση της C. auris», αναφέρει το ECDC, συμπληρώνοντας ότι «μόνο 15 έχουν εκπονήσει εθνικές οδηγίες για πρόληψη και έλεγχο των λοιμώξεων».

Ο Δρ Πλουκούρης δήλωσε: «Η C. auris έχει εξαπλωθεί μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, από μεμονωμένα περιστατικά σε εκτεταμένη παρουσία σε ορισμένες χώρες». Ωστόσο, διαβεβαίωσε ότι «δεν είναι αναπόφευκτο. Η έγκαιρη ανίχνευση και ο γρήγορος, συντονισμένος έλεγχος μπορούν ακόμα να αποτρέψουν περαιτέρω μετάδοση».

Σύμφωνα με ανάρτηση του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) τον Απρίλιο του 2024, «οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί ή αποικιστεί με C. auris μπορούν να μεταφέρουν τον μύκητα σε αντικείμενα εντός των νοσηλευτικών χώρων, όπως κάγκελα κρεβατιών και χερούλια πορτών».

Στη συνέχεια, άλλα άτομα που έρχονται σε επαφή με τις επιφάνειες αυτές μπορεί να αποικιστούν ή να μολυνθούν από τον μύκητα. Το CDC τονίζει ότι «η C. auris προσβάλλει κυρίως ασθενείς με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα ή ανάγκη για πολύπλοκη ιατρική φροντίδα και επεμβατικές συσκευές».

Παράλληλα εξηγεί ότι παρόλο που οι επεμβατικές ιατρικές συσκευές συχνά είναι απαραίτητες, δημιουργούν εισόδους για τη C. auris προς τον οργανισμό. Ως παραδείγματα αναφέρονται οι αναπνευστικοί σωλήνες, οι καθετήρες ούρων και οι γαστροστομίες. Καταληκτικά, σημειώνεται: «Άνθρωποι που δεν έχουν αυτούς τους παράγοντες κινδύνου συνήθως δεν φέρουν ή δεν νοσούν από C. auris. Σε αυτούς περιλαμβάνονται το υγειονομικό προσωπικό και οι επισκέπτες».

Το CDC αναφέρει ότι από το 2016, όταν καταγράφηκε το πρώτο κρούσμα C. auris στις ΗΠΑ, τα περιστατικά συνεχίζουν να αυξάνονται. Μόνο το 2023 υπήρξαν «4.514 νέα κρούσματα C. auris στη χώρα». Συνολικά, από το 2016 έως το 2023 έχουν καταγραφεί «10.788 κλινικά περιστατικά, με την Καλιφόρνια, τη Νεβάδα, τη Φλόριντα, τη Νέα Υόρκη και το Ιλλινόι να καταγράφουν τα περισσότερα». Ωστόσο, προσθέτει ότι «από το 2022 και μετά η ετήσια αύξηση παρουσιάζει σχετική επιβράδυνση σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια».

Ο Τραμπ δηλώνει ότι η υπομονή του με τον Πούτιν εξαντλείται

Έντονη δυσαρέσκεια για τη στάση του Βλαντίμιρ Πούτιν στο ζήτημα της Ουκρανίας εξέφρασε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας πως η υπομονή του απέναντι στον Ρώσο ομόλογό του όλο και λιγοστεύει.

Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Fox and Friends» του Fox News, στις 12 Σεπτεμβρίου, ο Τραμπ σημείωσε χαρακτηριστικά: «Η υπομονή μου με τον Πούτιν εξαντλείται ταχύτατα».

Ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής νέων δασμών και κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, προκειμένου να πιέσει τον Πούτιν να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός. Υπογράμμισε πως «χρειάζονται δύο για να χορέψουν τανγκό», αναφερόμενος στην ανάγκη συνεργασίας των δύο πλευρών προκειμένου να υπάρξει πρόοδος.

Παράλληλα, απέδωσε μέρος της αδιαλλαξίας του Πούτιν στη «τεράστια έχθρα» που, όπως είπε, χωρίζει τον Ρώσο πρόεδρο και τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι: «Υπάρχει τεράστια έχθρα μεταξύ αυτού και του Ζελένσκι», επεσήμανε.

Η επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία αποτελεί κεντρική προτεραιότητα για τη διοίκηση Τραμπ, η οποία όμως αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να πείσει τόσο τον Πούτιν όσο και τον Ζελένσκι να κάνουν βήματα συμβιβασμού.

Οι δηλώσεις Τραμπ ακολούθησαν τη σύνοδο που είχε με τον Πούτιν στην Αλάσκα τον Αύγουστο, μία συνάντηση που είχε στόχο την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων, πλην όμως δεν απέδωσε ουσιαστικό αποτέλεσμα. Τότε ο Αμερικανός πρόεδρος είχε δηλώσει: «Δεν υπάρχει συμφωνία μέχρι να υπάρξει συμφωνία».

Τις τελευταίες ημέρες, ο Τραμπ ανανέωσε τη δέσμευσή του για λήψη σκληρών μέτρων κατά της Ρωσίας εάν δεν υπάρξει πρόοδος στις ειρηνευτικές συνομιλίες, δηλώνοντας πως οι ΗΠΑ πρέπει να «τηρήσουν εξαιρετικά αυστηρή στάση» απέναντι στη Μόσχα. Ερωτηθείς για τη φύση των πιθανών ενεργειών κατά της Ρωσίας, ο Αμερικανός πρόεδρος εξήγησε ότι αυτές θα περιλαμβάνουν «σκληρό πλήγμα με κυρώσεις σε τραπεζικό τομέα και ενέργεια, καθώς και δασμούς σε εισαγωγές».

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Τραμπ ζήτησε τη στήριξη των Ευρωπαίων για την επιβολή δευτερογενών δασμών έως και 100% σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία που αγοράζουν πετρέλαιο από τη Ρωσία, σηματοδοτώντας μία μεταστροφή της Ουάσιγκτον στο ζήτημα της ουκρανικής κρίσης. Δηλαδή, ενώ αρχικά είχε ανασταλεί η στρατιωτική στήριξη προς το Κίεβο, οι ΗΠΑ τώρα έχουν ήδη επανεκκινήσει τις πωλήσεις όπλων στην Ουκρανία και απειλούν με νέες κυρώσεις τη Μόσχα.

Παρά τις προσπάθειες αυτές, η επίτευξη λύσης παραμένει δύσκολη, με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε παραχώρηση εδάφους στη Ρωσία και τον Βλαντίμιρ Πούτιν να επιμένει σε αξιώσεις για περιοχές που ακόμη δεν ελέγχει.

Αυτή την εβδομάδα, η Ρωσία κλιμάκωσε τον πόλεμο με τη μεγαλύτερη αεροπορική επίθεση στην Ουκρανία μέχρι σήμερα και την ταυτόχρονη αποστολή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Πολωνίας, χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Κλείνοντας, ο Τραμπ τόνισε ότι «ρωσικά στρατιωτικά μέσα δεν θα έπρεπε να πλησιάζουν την Πολωνία».

Η τιμωρία της Μέδουσας: Από ιέρεια της Αθηνάς σε δαιμονοποιημένο σύμβολο

Κάπου στην αρχαία Ελλάδα γεννήθηκε ένας από τους πιο παρεξηγημένους μύθους της μυθολογίας: η ιστορία της Μέδουσας. Μιας γυναίκας που από αφοσιωμένη ιέρεια μετατράπηκε σε «τέρας» με φίδια για μαλλιά και βλέμμα που πετρώνει όποιον την αντικρίζει.

Από ιέρεια σε στόχο θεϊκής εκδίκησης

Η Μέδουσα δεν είχε πάντα το τρομακτικό πρόσωπο που ξέρουμε από τις παραδόσεις. Κόρη των θαλάσσιων θεοτήτων Φόρκη και Κητώς, ξεχώριζε για την ομορφιά και τη χάρη της. Από παιδί λάτρευε την Αθηνά και ονειρευόταν να γίνει ιέρειά της. Η αφοσίωση και η αγνότητά της την έκαναν υπόδειγμα για τον ναό της θεάς.

Η φήμη της όμως μεγάλωνε. Η ομορφιά της άρχισε να επισκιάζει ακόμα και τη θεά που υπηρετούσε. Οι πιστοί έρχονταν περισσότερο για να τη δουν, παρά για να λατρέψουν την Αθηνά. Αν και η θεά έδειξε αρχικά ανοχή, η ζήλια και η ανησυχία της δεν άργησαν να ξυπνήσουν.

Το σχέδιο του Ποσειδώνα

Στον Όλυμπο, ο Ποσειδώνας, αντίπαλος της Αθηνάς, βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί. Στόχευσε την πολυαγαπημένη ιέρεια της θεάς. Αφού την καταδίωξε, τη βίασε μέσα στο ίδιο το ιερό της Αθηνάς, αμαυρώνοντας το πιο ιερό της καταφύγιο.

Η Αθηνά, αντί να στραφεί εναντίον του αδελφού της, έριξε την οργή της στη Μέδουσα. Την κατηγόρησε για «ματαιοδοξία» και για το ότι «προκάλεσε» την ατίμωση του ναού. Ως τιμωρία, μετέτρεψε τα λαμπερά της μαλλιά σε φίδια και χάρισε στο βλέμμα της την καταραμένη δύναμη που μετατρέπει τους ανθρώπους σε πέτρα.

Η απομόνωση και ο μύθος

Η Μέδουσα, συντετριμμένη, κρύφτηκε σε έναν ερειπωμένο ναό. Εκεί, απομονωμένη, συνέχισε να λατρεύει την Αθηνά, παρά την άδικη μοίρα της. Οι επιθέσεις των πολεμιστών που επεδίωκαν δόξα δεν σταμάτησαν ποτέ· όλοι κατέληγαν αγάλματα. Ο μύθος της διογκωνόταν και η εικόνα της ως «τέρατος» κυριαρχούσε, ενώ στην πραγματικότητα επιζητούσε απλώς τη μοναξιά.

Ο Περσέας και το τέλος

Η ιστορία κορυφώθηκε με την αποστολή του Περσέα. Ο ήρωας, με τη βοήθεια της ασπίδας της Αθηνάς που αντανακλούσε το πρόσωπο της Μέδουσας, κατάφερε να την αποκεφαλίσει. Από το αίμα της γεννήθηκαν δύο θαυμαστά πλάσματα: ο Πήγασος και ο Χρυσάωρ, σύμβολα της καθαρότητας και της δύναμης που είχε χαθεί.

Η Αθηνά πήρε το κεφάλι της Μέδουσας και το προσέθεσε στην ασπίδα της – όχι μόνο ως τρόπαιο, αλλά ίσως και ως ύστατη αναγνώριση της αφοσίωσης της ιέρειάς της.

Διαχρονική σημασία

Η ιστορία της Μέδουσας παραμένει μέχρι σήμερα αμφιλεγόμενη. Είναι το τέρας που οι ήρωες έπρεπε να κατατροπώσουν ή το θύμα μιας άδικης θεϊκής εκδίκησης; Για πολλούς σύγχρονους μελετητές, η Μέδουσα συμβολίζει τη γυναίκα που στιγματίζεται και τιμωρείται για μια αδικία που υπέστη.

Ο μύθος της, μέσα από αιώνες, μας καλεί να ξανασκεφτούμε την έννοια της αδικίας, της εξουσίας και της δαιμονοποίησης των αθώων.

Η ελληνική καινοτομία στην πρώτη γραμμή: Διεθνές βραβείο για πρωτοποριακή θεραπεία καρκίνου

Μια Ελληνίδα επιστήμονας φέρνει την επανάσταση στη μάχη κατά του καρκίνου του μαστού, τοποθετώντας την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη της ιατρικής καινοτομίας. Η Δρ Ελένη Παπαδοπούλου, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο «Innovate Medicine 2025» για την πρωτοποριακή της έρευνα σε μια στοχευμένη θεραπεία που αξιοποιεί τη δύναμη της νανοτεχνολογίας. Η μέθοδός της, η οποία υπόσχεται να εξουδετερώνει τα καρκινικά κύτταρα χωρίς τις εξουθενωτικές παρενέργειες των συμβατικών θεραπειών, έχει ήδη εισέλθει σε κλινικές δοκιμές με εντυπωσιακά αποτελέσματα, προσφέροντας νέα ελπίδα σε χιλιάδες ασθενείς παγκοσμίως.

Η επανάσταση των νανοσωματιδίων

Η έρευνα της Δρος Παπαδοπούλου αποτελεί την αιχμή του δόρατος σε έναν ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα της ογκολογίας: τη νανοϊατρική. Η κεντρική ιδέα είναι τόσο απλή όσο και επαναστατική. Αντί να «πλημμυρίζει» ολόκληρο το σώμα με ισχυρά χημειοθεραπευτικά φάρμακα, που βλάπτουν εξίσου υγιή και καρκινικά κύτταρα, η νέα προσέγγιση λειτουργεί σαν ένας «ταχυδρόμος» υψηλής ακριβείας.

Οι επιστήμονες δημιουργούν μικροσκοπικά νανοσωματίδια από βιοδιασπώμενα πολυμερή, τα οποία «φορτώνουν» με το αντικαρκινικό φάρμακο. Αυτά τα σωματίδια σχεδιάζονται ώστε να αναγνωρίζουν και να προσκολλώνται αποκλειστικά στα καρκινικά κύτταρα. Στη συνέχεια, με τη χρήση εξωτερικών ερεθισμάτων, όπως λέιζερ ή μαγνητικά πεδία, τα νανοσωματίδια ενεργοποιούνται, απελευθερώνοντας το φάρμακο απευθείας στον στόχο τους ή προκαλώντας τοπική υπερθερμία που καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα. Το αποτέλεσμα είναι η μέγιστη αποτελεσματικότητα με ελάχιστες παρενέργειες.

Από το εργαστήριο στην κλινική πράξη: Τα πρώτα αποτελέσματα

Η μετάβαση από τη θεωρία στην πράξη επιβεβαιώνει τις υψηλές προσδοκίες. Οι κλινικές δοκιμές της μεθόδου της Δρος Παπαδοπούλου έχουν δείξει σημαντική συρρίκνωση των όγκων σε προκλινικές μελέτες, καθιστώντας τη μια εξαιρετικά ασφαλή και υποσχόμενη θεραπευτική επιλογή.

Αυτή η επιτυχία δεν είναι μεμονωμένη. Η νανοτεχνολογία έχει ήδη δώσει εγκεκριμένες θεραπείες, όπως το Doxil® και το Abraxane®, οι οποίες χρησιμοποιούν νανοσωματίδια για την πιο αποτελεσματική χορήγηση φαρμάκων σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, βελτιώνοντας σημαντικά την επιβίωσή τους.

Η ελληνική σφραγίδα στην παγκόσμια έρευνα

Η βράβευση της Δρος Παπαδοπούλου υπογραμμίζει τη δυναμική και συνεπή παρουσία της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας στις διεθνείς εξελίξεις. Ερευνητές σε ελληνικά πανεπιστήμια και κέντρα συνεισφέρουν καθοριστικά στην πρόοδο της ιατρικής ακριβείας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και η έρευνα του καθηγητή Βασίλη Γοργούλη, ο οποίος έχει αναπτύξει χημικές ενώσεις για τον εντοπισμό γηρασμένων κυττάρων, ανοίγοντας νέους δρόμους για την εξατομικευμένη στόχευση του καρκίνου.

Παράλληλα, νέες τεχνολογίες όπως τα αντισώματα συνδεδεμένα με φάρμακα (ADCs) και η υγρή βιοψία (ctDNA), που επιτρέπει την παρακολούθηση της νόσου μέσω μιας απλής εξέτασης αίματος, μεταμορφώνουν το τοπίο της ογκολογίας και αποτελούν πεδίο έντονης ερευνητικής δραστηριότητας και στην Ελλάδα.

Το Πεκίνο κατεβάζει το βίντεο της συνομιλίας Σι-Πούτιν για μακροζωία και μεταμοσχεύσεις

Η Κίνα προχώρησε στην αφαίρεση του βίντεο που κατέγραφε συνομιλία μεταξύ του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ και του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, το οποίο μεταδόθηκε ζωντανά στις 3 Σεπτεμβρίου 2025 κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής παρέλασης για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Πεκίνο. Το βίντεο έδειχνε τους δύο ηγέτες να συνομιλούν για τη μακροζωία και τις μεταμοσχεύσεις οργάνων, προκαλώντας διεθνή ανησυχία και συζητήσεις για την κρατικά επιβεβλημένη αφαίρεση οργάνων από κρατούμενους συνείδησης.

Στη συνομιλία που καταγράφηκε από ανοιχτό μικρόφωνο, ο Σι ανέφερε ότι «σήμερα, στα 70 είσαι ακόμα παιδί», με τον Πούτιν να απαντά ότι «τα ανθρώπινα όργανα μπορούν να μεταμοσχεύονται συνεχώς, οι άνθρωποι να παραμένουν νέοι και να επιτευχθεί ακόμα και η αθανασία». Ο Σι συνέχισε λέγοντας πως υπάρχουν προβλέψεις ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν μέχρι και 150 χρόνια αυτόν τον αιώνα.

Η ακύρωση του ραδιοτηλεοπτικού δικτύου της Κίνας της πρόσβασης διεθνών πρακτορείων ειδήσεων στο συγκεκριμένο βίντεο που δείχνει τους δύο ηγέτες να συζητούν για τη μακροζωία και τις μεταμοσχεύσεις οργάνων δείχνει τον φόβο του κινεζικού καθεστώτος για την προσοχή στο θέμα, λένε οι επικριτές.

Η λογοκρισία του βίντεο

Το επίμαχο στιγμιότυπο μεταδόθηκε αρχικά μέσω του κινεζικού κρατικού δικτύου CCTV, το οποίο αργότερα απέσυρε το βίντεο και αφαίρεσε τη σκηνή από τις επαναλήψεις.

Στις 5 Σεπτεμβρίου, το Reuters – που είχε λάβει την άδεια να χρησιμοποιήσει το υλικό – ανακοίνωσε ότι απέσυρε το βίντεο από τα αρχεία του, αφού το CCTV, μέσω του δικηγόρου του τμήματος, Χε Ντανίνγκ, ισχυρίστηκε πως η χρήση και ο συντακτικός χειρισμός που έκανε το διεθνές πρακτορείο «παρέκλιναν από το συμφωνημένο πεδίο εφαρμογής» και «παραποίησαν τα γεγονότα».

Το Reuters δήλωσε επίσης ότι είχε ήδη διανείμει το βίντεο σε περισσότερους από 1.000 πελάτες μέσων ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων διεθνών ειδησεογραφικών οργανισμών και τηλεοπτικών σταθμών.

Σε ανακοίνωσή του, στις 5 Σεπτεμβρίου, το πρακτορείο σημείωσε ότι αφαιρεί το περιεχόμενο επειδή δεν έχει πλέον τη νόμιμη άδεια να δημοσιεύσει αυτό το υλικό, που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα.

Παρά την απόσυρση, το Reuters υπερασπίστηκε την ακρίβεια του ρεπορτάζ του, σημειώνοντας ότι παραμένει δεσμευμένο στην αμερόληπτη και ακριβή δημοσιογραφία. «Εμπιστευόμαστε την ακρίβεια των όσων δημοσιεύσαμε. Εξετάσαμε προσεκτικά το δημοσιευμένο υλικό και δεν βρήκαμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι η μακροχρόνια δέσμευση του Reuters για ακριβή, αμερόληπτη δημοσιογραφία έχει διακυβευτεί», δήλωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

Το περιστατικό, ωστόσο, έφερε ξανά στο προσκήνιο τις κατηγορίες για τις συστηματικές εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων στην Κίνα.

Οι αντιδράσεις οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η διεθνής συμμαχία ETAC (International Coalition to End Transplant Abuse in China) δήλωσε ότι δεν εκπλήσσεται από την κίνηση του CCTV, καθώς «οι μεταμοσχεύσεις στην Κίνα συνδέονται με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Το ETAC προειδοποίησε ότι η συνομιλία Σι-Πούτιν ανέδειξε την πιθανότητα χρήσης των μεταμοσχεύσεων όχι για θεραπεία ασθενών, αλλά για την παράταση της ζωής και ακόμη και την επιδίωξη αθανασίας, κάτι που εγείρει άμεσα το φάσμα της αφαίρεσης οργάνων από κρατούμενους συνείδησης χωρίς τη συναίνεσή τους.

Ο ιατρικός οργανισμός DAFOH (Doctors Against Forced Organ Harvesting) εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες. Σε ανακοίνωσή του, τόνισε ότι η αναφορά σε «συνεχή μεταμόσχευση» προϋποθέτει άφθονα διαθέσιμα όργανα, την ώρα που παγκοσμίως η δωρεά οργάνων καλύπτει μόλις το 1% των αναγκών. Η Κίνα, ωστόσο, δηλώνει ποσοστό 12%, αριθμός που σύμφωνα με τους DAFOH δεν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς την ύπαρξη ενός παράνομου μηχανισμού παροχής οργάνων.

Ο οργανισμός DAFOH υπενθύμισε ότι το China Tribunal, υπό τον Sir Geoffrey Nice, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων στην Κίνα λαμβάνει χώρα σε «σημαντική κλίμακα», με κύρια θύματα τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, ενώ στόχο αποτελούν και οι Ουιγούροι, οι Χριστιανοί και οι Θιβετιανοί.

«Η μεταμοσχευτική ιατρική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μέσο συνεχούς αντικατάστασης οργάνων με σκοπό την αθανασία», τονίζει ο οργανισμός, καλώντας σε ανεξάρτητες διεθνείς έρευνες και σε ενιαία στάση του ιατρικού κόσμου ενάντια στη χρήση των μεταμοσχεύσεων για πολιτικούς σκοπούς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα μοσχεύματα είναι σπάνια και οι ασθενείς σε όλο τον κόσμο περιμένουν χρόνια για να βρεθεί ο κατάλληλος δότης. Ο σκοπός της ιατρικής είναι να θεραπεύει τους ασθενείς όχι να παρατείνει τις ζωές των πολιτικών ελίτ μέσω επαναλαμβανόμενων μεταμοσχεύσεων, δήλωσαν οι DAFOH, θέτοντας το ερώτημα: «Βρίσκεται η μεταμοσχευτική ιατρική στο χείλος της μεταμόρφωσης από θεραπευτικό επάγγελμα σε βιοτεχνολογικό κλάδο που μηχανεύεται μακροζωία εις βάρος άλλων ζωών;»

«Η μεταμοσχευτική ιατρική δεν πρέπει να μετατραπεί σε ‘εργαλείο ευεξίας’, με συνεχείς αντικαταστάσεις οργάνων που έχουν στόχο τη μακροζωία και την αθανασία.»

Πολιτικές και νομοθετικές εξελίξεις

Το περιστατικό συνέπεσε με τη συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες νέων νομοθετικών μέτρων. Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει ήδη εγκρίνει τον νόμο Stop Forced Organ Harvesting Act και τον νόμο Falun Gong Protection Act, ενώ πρόσφατα εισήχθη ο νόμος Uyghur Genocide Accountability and Sanctions 2025, που επεκτείνει τις κυρώσεις του νόμου του 2020 για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Σιντζιάνγκ.

Οργανώσεις προειδοποιούν ότι η ταχεία υιοθέτηση των νομοθεσιών είναι κρίσιμη ώστε να αποφευχθεί η εμπλοκή της Δύσης σε εγκλήματα που συνδέονται με το κινεζικό μεταμοσχευτικό σύστημα.