Το Μουσείο Μαρία Κάλλας του Δήμου Αθηναίων εγκαινιάζει αυτόν τον μήνα τη σειρά «Τραγούδια από τον Τρίτο Όροφο», μια μηνιαία συνάντηση με τη σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία, σε επιμέλεια του ραδιοφωνικού παραγωγού Γιώργου Φλωράκη (Τρίτο Πρόγραμμα ΕΡΤ, Kosmos 93.6).
Σε ένα ιδιαίτερο σκηνικό, στον τρίτο όροφο του μουσείου, κάθε συνάντηση φιλοξενεί διαφορετικό καλλιτέχνη, που ταξιδεύει το κοινό σε ένα άλλο μουσικό είδος, μεταμορφώνοντας την κάθε βραδιά σε μια μυσταγωγική εμπειρία: έναν διάλογο πάνω στη μουσική, την προσωπική ιστορία κάθε δημιουργού και το τώρα της ζωντανής performance.
Ημερομηνίες: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου, 19 Φεβρουαρίου, 19 Μαρτίου, 16 Απριλίου, 14 Μαΐου, 11 Ιουνίου 2026. Η κάθε συνάντηση θα ανακοινώνεται μηνιαία εδώ.
1ο Live Music Session: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2026
Guest: Μυρτώ Παπαθανασίου
Μυρτώ Παπαθανασίου (Μουσείο Μαρία Κάλλας)
Η σειρά «Τραγούδια από τον Τρίτο Όροφο» ανοίγει με την καταξιωμένη σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου, μια καλλιτέχνιδα που έχει εμφανιστεί σε μερικές από τις σημαντικότερες σκηνές όπερας παγκοσμίως και έχει συνεργαστεί με κορυφαίες ορχήστρες και μαέστρους.
Μαζί με τον διακεκριμένο πιανίστα Δημήτρη Γιάκα, θα μοιραστούν επιλεγμένες στιγμές από το λυρικό ρεπερτόριο, ενώ παράλληλα, μέσα από μια ανοιχτή συζήτηση με τον Γιώργο Φλωράκη, θα φωτίσουν όψεις της καλλιτεχνικής της διαδρομής, ρόλους, συνεργασίες και εμπειρίες από τις μεγάλες σκηνές του κόσμου.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Ημερομηνία: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2026
Ώρα προσέλευσης: 20:00
Ώρα έναρξης: 20:30
Διάρκεια: 2 ώρες
Εισιτήριο εισόδου: 17 € (περιλαμβάνεται η είσοδος στην μόνιμη έκθεση του μουσείου πριν την έναρξη της εκδήλωσης)
Στον χώρο θα λειτουργεί μπαρ.
Περιορισμένος αριθμός θέσεων — Απαραίτητη η προκράτηση μέσω more.com — Κλείστε θέση εδώ.
Σε ιστορικά υψηλά επίπεδα κινήθηκε το 2025 το πλεόνασμα εξωτερικού εμπορίου (το καρότο) της Κίνας, αγγίζοντας τα 1,2 τρισ. δολάρια, παρά τη συνεχιζόμενη εμπορική αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το ‘καρότο’ της Κίνας είναι οι κινήσεις που δείχνουν συνεργασία ή προσφέρουν οικονομικά οφέλη για να μειωθούν οι πιέσεις και να κατευναστούν οι αντιδράσεις, όπως φθηνότερες εξαγωγές, υποσχέσεις για πρόσβαση στην αγορά της, επενδύσεις ή ‘ήπιες’ συμφωνίες που κάνουν τους άλλους να χαλαρώνουν τη στάση τους. Το ‘μαστίγιο’, αντίθετα, είναι η επιθετική πλευρά της στρατηγικής της: κρατικές επιδοτήσεις που στραγγαλίζουν τον ανταγωνισμό, ντάμπινγκ, περιορισμοί σε κρίσιμες πρώτες ύλες (π.χ. σπάνιες γαίες), αντίποινα σε εταιρείες και χώρες, φυσικά η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και γενικά οικονομική πίεση ώστε οι άλλοι να αναγκαστούν να υποχωρήσουν.
Σύμφωνα με στοιχεία των τελωνειακών αρχών στο Πεκίνο, οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 5,5% σε σχέση με το 2024 και διαμορφώθηκαν στα 3,8 τρισ. δολάρια. Αντίθετα, οι εισαγωγές παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητες, κοντά στα 2,6 τρισ. δολάρια, με αποτέλεσμα το εμπορικό πλεόνασμα να εκτοξευθεί στο νέο ιστορικό ρεκόρ από περίπου 1 τρισ. δολάρια το 2024. Ωστόσο, η εμπορική διαμάχη με την Ουάσιγκτον είχε έντονο αντίκτυπο στο διμερές εμπόριο: οι κινεζικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ μειώθηκαν κατά 20%, ενώ οι εισαγωγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες υποχώρησαν κατά 14,6% σε ετήσια βάση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι Κινέζοι εξαγωγείς στράφηκαν πιο έντονα σε άλλες αγορές, όπως η Νοτιοανατολική Ασία, η Αφρική και η Ευρώπη. Ειδικότερα, οι εξαγωγές προς την Αφρική σημείωσαν άλμα 25,8%, ενώ προς τις χώρες της ζώνης ASEAN αυξήθηκαν κατά 13,4%.
Παράλληλα, το εμπόριο μεταξύ Κίνας και Ρωσίας υποχώρησε το 2025 για πρώτη φορά έπειτα από πέντε χρόνια, φθάνοντας τα 201 δισ. ευρώ, με μείωση 6,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Βασικές αιτίες θεωρούνται η χαμηλότερη ζήτηση για κινεζικά αυτοκίνητα στη Ρωσία και η μειωμένη αξία των κινεζικών εισαγωγών αργού πετρελαίου. Ο επικεφαλής οικονομολόγος της HSBC για την Ασία, Φρεντ Νόιμαν, σημείωσε ότι η κινεζική οικονομία παραμένει ιδιαίτερα ανταγωνιστική, κάτι που συνδέεται τόσο με την αύξηση της παραγωγικότητας και την τεχνολογική αναβάθμιση της βιομηχανίας όσο και με την ασθενή εγχώρια ζήτηση, η οποία οδηγεί σε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα. Παράλληλα, προειδοποίησε ότι τα αυξανόμενα εμπορικά πλεονάσματα ενδέχεται να εντείνουν τις τριβές με εμπορικούς εταίρους, κυρίως με εκείνους που στηρίζονται στη μεταποίηση για τις εξαγωγές τους.
Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων, Γουάνγκ Τζουν, επεσήμανε ότι η παγκόσμια εμπορική ανάπτυξη παραμένει υποτονική και πως το διεθνές περιβάλλον για το κινεζικό εμπόριο είναι «δύσκολο και περίπλοκο». Στην Ευρώπη, οι κινεζικές εξαγωγές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν κατά 8,4%, ενώ οι εισαγωγές από την ΕΕ υποχώρησαν κατά 0,4%. Ενδεικτικά, οι εξαγωγές προς τη Γερμανία ενισχύθηκαν κατά 10,5% και ανήλθαν σε περίπου 118,3 δισ. δολάρια, ενώ οι εισαγωγές από τη Γερμανία μειώθηκαν κατά 2,1%, φθάνοντας τα 92,8 δισ. δολάρια.
Την ίδια στιγμή, στην ΕΕ εντείνεται η δυσαρέσκεια για την αυξανόμενη πίεση από τα κινεζικά προϊόντα, λόγω της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας της κινεζικής βιομηχανίας, των δυσκολότερων συνθηκών πρόσβασης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην κινεζική αγορά, αλλά και του υποτιμημένου κινεζικού νομίσματος που καθιστά τα κινεζικά προϊόντα φθηνότερα στο εξωτερικό. Πρόσθετες ανησυχίες προήλθαν και λόγω των προσωρινών ελέγχων που επέβαλε η Κίνα στις εξαγωγές επτά σπάνιων γαιών και ορισμένων ημιαγωγών, γεγονός που προκάλεσε διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα και βραχυπρόθεσμες διακοπές παραγωγής στην Ευρώπη.
Αμερικανικά αεροσκάφη επιβεβαιώθηκε ότι πετούν αυτή τη στιγμή πάνω από το Ιράκ, ενώ ισραηλινά μαχητικά βρίσκονται σε αυξημένη δραστηριότητα κοντά στα βόρεια σύνορα. Παράλληλα, ισραηλινά αεροσκάφη πραγματοποιούν πτήσεις πάνω από το κεντρικό Ισραήλ.
Οι ΗΠΑ μετακινούν μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου από τη Νότια Σινική Θάλασσα προς τη Μέση Ανατολή — μια μεταφορά που αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον μία εβδομάδα. Το Πεντάγωνο έδωσε εντολή στο USS Abraham Lincoln (CVN-72) και την Ομάδα Κρούσης του να αποχωρήσουν από την τρέχουσα θέση τους και να κατευθυνθούν προς την περιοχή. Η ομάδα συνοδείας περιλαμβάνει τα αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων κλάσης Arleigh Burke: USS Spruance (DDG-111), USS Michael Murphy (DDG-112) και USS Frank E. Petersen, Jr. (DDG-121).
Την ίδια στιγμή, η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ εξέδωσε προειδοποίηση ασφαλείας, καλώντας τους Αμερικανούς πολίτες να επανεξετάσουν τα ταξιδιωτικά τους σχέδια προς ή από το Ισραήλ, λόγω των αυξημένων εντάσεων και πιθανών διαταραχών. Αντίστοιχα, το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών προτρέπει τους πολίτες του να αποφύγουν όλα τα μη απαραίτητα ταξίδια προς το Ισραήλ, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος περαιτέρω κλιμάκωσης έχει αυξηθεί σημαντικά και ενδέχεται να προκαλέσει απρόβλεπτες συνέπειες στις μετακινήσεις και τη γενικότερη ασφάλεια.
Το USS Abraham Lincoln και τα συνοδευτικά του αντιτορπιλικά αποσύρθηκαν πλέον από τη Νότια Σινική Θάλασσα. Με τυπική ταχύτητα πλεύσης, η άφιξή τους στην Αραβική Θάλασσα απαιτεί περίπου μία εβδομάδα — γεγονός που δημιουργεί κρίσιμα ερωτήματα για τον χρονισμό των εξελίξεων.
Υπάρχουν δύο βασικά σενάρια:
1) Οι ΗΠΑ περιμένουν την άφιξη του Lincoln, κάτι που θα υποδήλωνε μια μεγαλύτερη και πιο παρατεταμένη εκστρατεία, με πλήρη αξιοποίηση αεροπορικής ισχύος από αεροπλανοφόρο. Σε αυτήν την περίπτωση, οποιαδήποτε σημαντική ενέργεια μετατίθεται προς τα τέλη Ιανουαρίου.
2) Οι ΗΠΑ δρουν πριν φτάσει το Lincoln, αξιοποιώντας ήδη διαθέσιμα μέσα στην περιοχή — αντιτορπιλικά με πυραύλους Tomahawk στον Κόλπο, καθώς και στρατηγικά βομβαρδιστικά B-2 που μπορούν να επιχειρήσουν από τις ηπειρωτικές ΗΠΑ, σε αντίστοιχο μοντέλο επιχειρήσεων όπως το «Midnight Hammer» τον περασμένο Ιούνιο. Στη συνέχεια, το Lincoln θα λειτουργούσε ως μέσο διατήρησης και συνέχισης των επιχειρήσεων σε βάθος χρόνου.
Από τα δύο παραπάνω, το δεύτερο σενάριο μοιάζει πιο πιθανό. Η μετακίνηση ολόκληρης ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρου από τον Ειρηνικό δύσκολα γίνεται για μια συμβολική «επίθεση μιας νύχτας». Η ανάπτυξη του Lincoln δείχνει ότι η Ουάσινγκτον προετοιμάζεται για κάτι πιο παρατεταμένο και ουσιαστικό — όχι απλώς για ένα μήνυμα ισχύος.
Πλειοψηφία κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσε, την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου, το πράσινο φως ώστε η ΕΕ να προχωρήσει στην υπογραφή της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη, έπειτα από δεκαετίες διαπραγματεύσεων και μια αναβολή της τελευταίας στιγμής πριν από τα Χριστούγεννα.
Στη συνεδρίαση των πρεσβευτών των κρατών-μελών της ΕΕ στις Βρυξέλλες, πέντε κυβερνήσεις αντιτάχθηκαν στη συμφωνία — η Γαλλία, η Πολωνία, η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Ιρλανδία — ενώ το Βέλγιο απείχε. Το προηγούμενο αδιέξοδο του Δεκεμβρίου ξεπεράστηκε με το «ναι» της Ιταλίας, η οποία, αφού έλαβε τελικές εγγυήσεις, ήρε τις επιφυλάξεις της.
Ως εκ τούτου, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα πρόκειται να ταξιδέψουν στην Ασουνσιόν, πρωτεύουσα της Παραγουάης, για να υπογράψουν επισήμως τη συνθήκη.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της Επιτροπής, το βήμα αυτό καθιερώνει την Ευρώπη ως «αξιόπιστο εταίρο», ικανό να «χαράξει τη δική του πορεία». Η φον ντερ Λάιεν δήλωσε επίσης ότι «σήμερα η Ευρώπη έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα ότι εννοούμε σοβαρά […] τη δέσμευσή μας να διαφοροποιήσουμε το εμπόριό μας και να μειώσουμε τις εξαρτήσεις μας».
Η συμφωνία χαιρετίστηκε επίσης στη Νότια Αμερική, με τον Βραζιλιάνο πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα να κάνει λόγο για ιστορική ημέρα για την πολυμέρεια. Με φόντο ένα διεθνές περιβάλλον ολοένα και μεγαλύτερου προστατευτισμού και μονομέρειας, ανέφερε ότι η συμφωνία αποτελεί μήνυμα υπέρ του διεθνούς εμπορίου ως παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης, από την οποία θα επωφεληθούν και οι δύο πλευρές.
Εντούτοις, πρέπει ακόμα να εγκριθεί η συμφωνία από πλειοψηφία ευρωβουλευτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου οι συμμαχίες στις ψηφοφορίες έχουν γίνει πιο ασταθείς και απρόβλεπτες. Δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη ημερομηνία για την ψηφοφορία αυτή. Αγρότες παραμένουν έντονα αντίθετοι, με οργανώσεις όπως η Ένωση Ιρλανδών Αγροτών να δηλώνουν ότι εργάζονται για να αποτρέψουν την έγκρισή της στο Κοινοβούλιο.
Εφόσον εγκριθεί, η νέα ζώνη ελεύθερου εμπορίου, με πάνω από 700 εκατομμύρια κατοίκους, θα είναι η μεγαλύτερη του είδους της στον κόσμο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπολογίζεται ότι η συμφωνία θα αυξήσει τις ετήσιες εξαγωγές της ΕΕ στις χώρες της Mercosur έως και κατά 39% ή κατά 49 δισεκατομμύρια ευρώ, κάτι που θα μπορούσε να υποστηρίξει περισσότερες από 440.000 θέσεις απασχόλησης σε όλη την Ευρώπη.
Πηγή: European Newsroom μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το κείμενο του European Newsroom, απόσπασμα του οποίου παρατέθηκε, συντάχθηκε από κοινού από τα ευρωπαϊκά πρακτορεία ειδήσεων AFP, ANSA, Agerpres, Belga, BTA, CTK, DPA, EFE, Europapress, LUSA, PAP, Ritzau, STA, TASR και TT
Η Κούβα βρίσκεται στο χείλος οικονομικής κατάρρευσης και δεν διαφαίνεται άμεση ανακούφιση ούτε από τη Ρωσία, τον επί μακρόν προστάτη της, ούτε από την Κίνα, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της.
Οι εύθραυστοι δεσμοί της με το γειτονικό Μεξικό είναι πιθανό να κοπούν σύντομα, αφήνοντας το νησιωτικό κράτος χωρίς φθηνό πετρέλαιο, δεδομένης της διακοπής των εισαγωγών που έκανε από τη Βενεζουέλα, οι οποίες χάρη σε ειδικές εκπτώσεις αποτελούσαν κινητήριο δύναμη της κουβανέζικης οικονομίας και προσέφεραν στο κομμουνιστικό καθεστώς πολύτιμο συνάλλαγμα.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες προτείνουν μία συμφωνία στη χώρα, όπως ανέφερε στην πλατφόρμα Truth Social, στις 11 Ιανουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ, «πριν να είναι πολύ αργά».
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν διευκρίνισε τους όρους μίας τέτοιας συμφωνίας, όμως ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, του οποίου οι γονείς έφυγαν από την Κούβα για τη Φλόριντα τη δεκαετία του 1950, περιέγραψε μια πιθανή διευθέτηση στη διάρκεια συνάντησης στον Λευκό Οίκο με στελέχη πετρελαϊκών εταιρειών στις 9 Ιανουαρίου. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, όσοι ελέγχουν την Κούβα μπορούν είτε να έχουν μια πραγματική χώρα με πραγματική οικονομία, όπου οι άνθρωποι ευημερούν, είτε να συνεχίσουν μια δικτατορία η οποία οδηγεί σε συστημική και κοινωνική κατάρρευση.
Παρότι η Ρωσία, ο πιο σταθερός σύμμαχος της Κούβας εδώ και περισσότερα από εξήντα χρόνια, καθώς και οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Κούβας, η Κίνα και η Ισπανία, έχουν επικρίνει τις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάσχεση του πετρελαίου της Βενεζουέλας, κανένας δεν έχει δεσμευτεί να προσφέρει επιπλέον στήριξη στο νησί.
Η κρίση βαθαίνει
Καθώς το αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας, που πωλούνταν στο νησί με μεγάλη έκπτωση, τελεί πλέον υπό τη διαχείριση της κυβέρνησης Τραμπ, μετά την επιχείρηση σύλληψης του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, οι επιλογές του Κουβανού ηγέτη Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ Μπερμούδες είναι περιορισμένες.
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Κούβας έχει μειωθεί κατά 10% από το 2019, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας της χώρας, όπως μετέδωσε το Reuters. Η οικονομία της έχει συρρικνωθεί κατά τουλάχιστον 15% από το 2018, σύμφωνα με το Michigan Journal of Economics. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός βρίσκεται πάνω από 26% από το 2005, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της χώρας. Οι ελλείψεις τροφίμων, φαρμάκων και καυσίμων αποτελούν δεδομένο της καθημερινότητας.
Περισσότεροι από 2,7 εκατομμύρια Κουβανοί, δηλαδή σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού, έχουν φύγει από τη χώρα από το 2020, σύμφωνα με έκθεση που δημοσίευσε τον Ιούλιο του 2024 η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Κολούμπια (Columbia Law School). Οι κυλιόμενες διακοπές ρεύματος συχνά παραλύουν για ώρες το παρωχημένο δίκτυο της χώρας, αναγκάζοντας «μη ουσιώδεις» χώρους εργασίας και σχολεία να κλείνουν και επιβαρύνοντας περαιτέρω την αγροτική και την τουριστική βιομηχανία, σύμφωνα με το κρατικό ενημερωτικό Cubadebate.
Η Κούβα εισήγαγε από τη Βενεζουέλα κατά μέσο όρο 27.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου του 2025, σύμφωνα με ναυτιλιακά δεδομένα και έγγραφα της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας της Βενεζουέλας PDVSA που επικαλέστηκε το Reuters, και μεταπωλούσε ένα σημαντικό ποσοστό για τα αναγκαία μετρητά.
Το 2011, οι εισαγωγές πετρελαίου της Κούβας από τη Βενεζουέλα ανέρχονταν σε 100.000 βαρέλια την ημέρα, σύμφωνα με έκθεση του 2015 που κατατέθηκε στην Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου των ΗΠΑ (U.S. International Trade Commission) από τον ειδικό για την Κούβα, Χόρχε Ρ. Πινιόν. Συχνά, το πετρέλαιο έφτανε στο νησί μέσω μεταφορτώσεων στη μέση της θάλασσας σε δεξαμενόπλοια ενός «σκιώδους στόλου», που εμπλέκονταν σε αυτό που οι Ηνωμένες Πολιτείες ορίζουν ως «παράνομη μεταφορά πετρελαίου που υπόκειται σε κυρώσεις» προς τρίτους αγοραστές, κυρίως την Κίνα και την Ινδία.
Το διυλιστήριο πετρελαίου της Σιενφουέγος, νοτιοανατολικά της Αβάνας. Κούβα, 11 Φεβρουαρίου 2013. (Jean-Herve Deiller/AFP/Getty Images)
Ο Γκρέγκορυ Κόπλεϋ (Gregory Copley), πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Στρατηγικών Μελετών (International Strategic Studies Association) με έδρα την Ουάσιγκτον και αρθρογράφος άποψης στην εφημερίδα The Epoch Times, δήλωσε ότι όλα αυτά καταρρέουν και συνδέονται με το ερώτημα πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει η κυβέρνηση της Κούβας, προσθέτοντας ότι, όπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, η απάντηση είναι «όχι για πολύ».
Η Κούβα έχει επιβιώσει δεκαετίες αμερικανικών κυρώσεων, από τότε που ο Φιντέλ Κάστρο ηγήθηκε της επανάστασης του 1959 που εγκαθίδρυσε την κομμουνιστική διακυβέρνηση. Παρότι το 2021 σημειώθηκαν εκτεταμένες αναταραχές ως αντίδραση στις ελλείψεις τροφίμων και καυσίμων, δεν έχει εμφανιστεί οργανωμένη αντιπολίτευση στο καθεστώς του Ντίας-Κανέλ.
Ο Άντερς Κορ (Anders Corr), εκδότης του Journal of Political Risk και επίσης αρθρογράφος άποψης στην Epoch Times, ανέφερε ότι υπήρξαν κάποιες διαδηλώσεις, αλλά έγιναν μόνο εκατό συλλήψεις και δεν ήταν κάτι αρκετά μεγάλο ώστε να ανατρέψει την κυβέρνηση. Είπε επίσης στην Epoch Times ότι η κατάσταση είναι δύσκολη και ότι δεν είναι βέβαιο πως οι οικονομικές κυρώσεις, αυτή τη στιγμή, μπορούν να πετύχουν πολλά. Κατά την εκτίμησή του, ο λαός είναι αυτός που πρέπει να ανατρέψει την κυβέρνηση στην Κούβα, αλλά η κυβερνητική ρητορική και προπαγάνδα έχουν εδραιώσει την πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η πηγή όλων των δεινών τους.
Εμπόριο ΗΠΑ–Κούβας
Παρότι έχουν επιβάλει εμπάργκο στην Κούβα από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν βασικούς προμηθευτές της χώρας για κοτόπουλο, χοιρινό, δημητριακά και έλαια. Στο πλαίσιο του νόμου Trade Sanctions Reform and Export Enhancement Act, υπάρχουν 52 εταιρείες, περισσότερες από 40 στη Νότια Φλόριντα, που έχουν λάβειτην άδεια να πραγματοποιούν συναλλαγές στην Κούβα, μόνο με μετρητά.
Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, οι εταιρείες αυτές έστειλαν στην Κούβα αγαθά αξίας 654 εκατομμυρίων δολαρίων το 2025, σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τα 450 εκατομμύρια δολάρια που επικαλέστηκε το Trading Economics για το 2022–2023.
Σε έκθεση της 9ης Ιανουαρίου, το Συμβούλιο Εμπορίου και Οικονομίας ΗΠΑ–Κούβας με έδρα τη Νέα Υόρκη αναφέρει ότι οι αμερικανικές εξαγωγές προς την Κούβα αυξήθηκαν κατά 13,3% την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2025, σε σύγκριση με την περίοδο Ιανουαρίου–Οκτωβρίου 2024. Αυτό καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες τον τρίτο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Κούβας.
Σύμφωνα με τα δεδομένα Comtrade του ΟΗΕ (U.N. Comtrade) για το 2022–2023, όπως τα συνέθεσε το Trading Economics, οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Κούβας είναι η Κίνα (1,13 δισ. δολάρια), η Ισπανία (995,93 εκατ. δολάρια), οι Ηνωμένες Πολιτείες (450 εκατ. δολάρια), η Αργεντινή (344,93 εκατ. δολάρια), το Μεξικό (341,94 εκατ. δολάρια) και η Βραζιλία (335,72 εκατ. δολάρια).
Η Κούβα εισάγει κυρίως τρόφιμα, δημητριακά, καύσιμα, πετρελαιοκινητήρες, οχήματα, ανταλλακτικά κινητήρων και φυτικά έλαια. Οι βασικές εξαγωγές της είναι νικέλιο, ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο, πούρα, ρούμι, μεταλλεύματα και ψάρια. Το εμπορικό της έλλειμμα για το 2022–2023 ήταν 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια, όπως ανέφερε το Trading Economics.
Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εμποδίζουν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας να φτάσει στην Κούβα, το εμπάργκο δεν επηρεάζει τις πωλήσεις που γίνονται με μετρητά.
Εύθραυστος ο πετρελαϊκός δεσμός με το Μεξικό
Το Μεξικό είναι τώρα ο μεγαλύτερος και ο τελευταίος αξιόπιστος προμηθευτής πετρελαίου της Αβάνας. Όμως αυτή η «γραμμή ζωής» μπορεί σύντομα να κοπεί, λόγω των πιέσεων που ασκεί η κυβέρνηση Τραμπ.
Τους πρώτους εννέα μήνες του 2025, το Μεξικό έστελνε στην Κούβα 19.200 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, σύμφωνα με την κρατική Petróleos Mexicanos. Η πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σέινμπαουμ, δήλωσε στις 7 Ιανουαρίου ότι η Petróleos Mexicanos στέλνει στην Κούβα την ίδια ποσότητα πετρελαίου που έχει δεσμευτεί συμβατικά να αποστέλλει, στο πλαίσιο μιας ανταλλαγής «ανθρωπιστικής βοήθειας» μεταξύ των δύο χωρών.
Κατά τη διάρκεια ακρόασης στις 17 Δεκεμβρίου 2025, ενώπιον της Υποεπιτροπής για το Δυτικό Ημισφαίριο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, η βουλευτής Μαρία Ελβίρα Σαλαζάρ (R-Fla.), κόρη μεταναστών που διέφυγαν από το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας, είπε ότι παρότι το Μεξικό έχει πολιτική «μη επέμβασης», υποστηρίζει «την τυραννία των Κάστρο».
Ανέφερε ότι, μεταξύ Αυγούστου και μέσων Δεκεμβρίου 2025, το Μεξικό έστειλε δωρεάν στην Κούβα 55 πετρελαιοφόρα αξίας άνω των 3 δισ. δολαρίων, ενώ δέχτηκε περισσότερους από 3.000 Κουβανούς γιατρούς καταβάλλοντας πάνω από 100 εκατ. δολάρια απευθείας στο κουβανικό καθεστώς και όχι στους ίδιους τους γιατρούς.
Το Μεξικό είναι μία από τις χώρες που συμμετέχουν στο ιατρικό πρόγραμμα της Κούβας, έναν πυλώνα της εξωτερικής πολιτικής της νήσου από τη δεκαετία του 1960 όπου εμπλέκονται περισσότερα από 20 κράτη. Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ χαρακτηρίζει το εν λόγω πρόγραμμα ως «απάτη ιατρικής διπλωματίας», και μιλά για εμπορία ανθρώπων και καταναγκαστική εργασία.
Η Σαλαζάρ είπε ότι όταν γίνει αναδιαπραγμάτευση του εμπορικού συμφώνου μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών-Μεξικού-Καναδά το 2026, θα επισημανθεί στο Μεξικό το σύμφωνο απαγορεύει την «καταναγκαστική εργασία».
Εκφράζοντας απογοήτευση για τις αποστολές μεξικανικού πετρελαίου στην Κούβα και για την αδυναμία της μεξικανικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα καρτέλ, ο Τραμπ δήλωσε στις 8 Ιανουαρίου ότι είναι πιθανό οι Ηνωμένες Πολιτείες να πραγματοποιήσουν πλήγματα και κατά των μεξικανικών καρτέλ σύντομα.
Οι περιορισμοί της Ρωσίας
Η Μόσχα ήταν ο ιδεολογικός και οικονομικός προστάτης της Κούβας για περισσότερα από 30 χρόνια, έως την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και τις οικονομικές αναταράξεις που ακολούθησαν. Η περιορισμένη εμπλοκή της Ρωσίας στην Καραϊβική τη δεκαετία που ακολούθησε την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης συρρίκνωσε την ικανότητά της να βοηθά ουσιαστικά την Αβάνα έως τις αρχές της δεκαετίας του 2010.
Από τη σοβιετική περίοδο, όταν στο νησί αποστέλλονταν μεγάλες ποσότητες επιδοτούμενου αργού τύπου Ουράλια (Ural) για να στηρίξουν τον μαρξιστικό σύμμαχο, η Ρωσία έχει αλλάξει αλλά η Κούβα όχι. Το καθεστώς του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, που πρέπει τώρα να χρηματοδοτεί τον πόλεμο που διεξάγει στην Ουκρανία, δεν έχει τα περιθώρια να χαρίζει πετρέλαιο και η Κούβα δεν έχει τα περιθώρια να το αγοράζει.
Μεγάλο ρόλο παίζει και το ζήτημα της μεταφοράς. Οι σαράντα ημέρες που χρειάζεται ένα δεξαμενόπλοιο από τη Βαλτική Θάλασσα για να φθάσει στην Κούβα εμποδίζουν τη Ρωσία να υποκαταστήσει με αξιοπιστία το πετρέλαιο της Βενεζουέλας — ιδίως όταν μπορεί να επιτυγχάνει καλύτερες τιμές στις ασιατικές αγορές.
Οι σύμμαχοι της Ουκρανίας (οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ομάδα των Επτά -G7) έχουν επιβάλει πολυεπίπεδες κυρώσεις στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου, λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Στις αρχές του 2025, η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε κυρώσεις σε 183 πλοία που πλέον αποτελούν μέρος του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας — δεξαμενόπλοια που παρακάμπτουν τις κυρώσεις πλέοντας με ψευδείς σημαίες, για μεταφέρουν το ρωσικό αργό σε τρίτους αγοραστές.
Από τον Δεκέμβριο του 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατασχέσει πέντε πλοία αυτού του «σκιώδους στόλου», μεταξύ των οποίων και ένα δεξαμενόπλοιο με ρωσική σημαία στον Βόρειο Ατλαντικό, στις 7 Ιανουαρίου 2026.
Το δεξαμενόπλοιο Bella 1 στο Στενό της Σιγκαπούρης. Εικόνα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, 18 Μαρτίου 2025. (Hakon Rimmereid/μέσω Reuters)
Τον Οκτώβριο του 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν νέες κυρώσεις στους Ρώσους παραγωγούς Rosneft και Lukoil, που αντιστοιχούν περίπου στο μισό των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου, αποκλείοντάς τους από συναλλαγές σε δολάρια ΗΠΑ και, έτσι, αποτρέποντας διεθνείς τράπεζες, μεταξύ των οποίων και στην Κίνα και την Ινδία, να κλείνουν εμπορικές συμφωνίες με αυτές τις εταιρείες.
Από το 2023, πάντως, η Ρωσία έχει υπογράψει αρκετές συμφωνίες με την Κούβα, έχοντας επανεκκινήσει σποραδικές αποστολές πετρελαίου την προηγούμενη χρονιά, με 4,4 εκατομμύρια βαρέλια (το μισό της ετήσιας ζήτησης της Κούβας) το 2022, 1,5 εκατομμύριο βαρέλια το 2023 και 750.000 βαρέλια το 2024, φθάνοντας σε ελάχιστες ποσότητες το 2025.
Τον Μάιο του 2023, ο Κουβανός πρωθυπουργός Μανουέλ Μαρρέρο Κρους και ο Ρώσος πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν υπέγραψαν συμφωνία που όριζε ότι η Rosneft θα προμηθεύει 12 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου τον χρόνο στην Κούβα και θα παράσχει τεχνική βοήθεια για την ανάπτυξη του κοιτάσματος πετρελαίου Boca de Jaruco. Οι αποστολές αυτές δεν υλοποιήθηκαν και, επειδή η Rosneft έχει πλέον αποκλειστεί, είναι απίθανο να πραγματοποιηθούν με συνεπή και αξιόπιστο τρόπο.
Τον Μάιο του 2025, ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Ντμίτρι Τσερνισένκο, ο οποίος συμμετείχε στα εγκαίνια της επαναλειτουργίας ενός χαλυβουργείου στην περιοχή της Αβάνας που χρηματοδοτήθηκε με 100 εκατομμύρια δολάρια από ρωσικές εταιρείες, ανακοίνωσε ότι η ρωσική βιομηχανία θα επενδύσει 1 δισεκατομμύριο δολάρια στην Κούβα έως το 2030, ειδικά για τη βελτίωση του ηλεκτρικού δικτύου της χώρας και της αγροτικής παραγωγής.
Ο Τσερνισένκο δεσμεύτηκε επίσης ότι οι Ρώσοι θα αναζωογονήσουν τον ασθενικό τουριστικό κλάδο της Κούβας, ο οποίος δεν έχει ανακάμψει από την πανδημία COVID-19 και από την απαγόρευση που εξέδωσε το 2019 η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ, σύμφωνα με την οποία τα αμερικανικά κρουαζιερόπλοια δεν μπορούσαν να επισκέπτονται το νησί. Από την κορύφωση του 2018, με 4,7 εκατομμύρια τουρίστες, μόλις 2,2 εκατομμύρια επισκέφθηκαν την Κούβα το 2024, σύμφωνα με στοιχεία του κουβανικού καθεστώτος και του κλάδου.
Ο αριθμός των Ρώσων τουριστών, ωστόσο, αυξήθηκε από λιγότερους από 55.000 το 2022 σε σχεδόν 185.000 το 2023. Ο Τσερνισένκο είχε δηλώσει ότι περισσότεροι από 200.000 Ρώσοι θα κλείσουν πτήσεις για την Αβάνα το 2025 και ότι ο αριθμός τους θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.
Στις 8 Οκτωβρίου 2025, η Ρωσία και η Κούβα επικύρωσαν επίσημα την πιο πρόσφατη από τις αμυντικές συμφωνίες τους. Παρότι δεν αποτελεί τυπικό μέρος της συμφωνίας, σύμφωνα με τη συνέλευση Assembly of the Cuban Resistance με έδρα το Μαϊάμι, τουλάχιστον 20.000 Κουβανοί έχουν ενταχθεί στον ρωσικό στρατό από το 2022.
Επιφυλακτική η Κίνα
Η Κίνα είναι ένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους της Κούβας από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 και ο μεγαλύτερος την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με το Trading Economics, το οποίο υπολογίζει ότι το κινεζο-κουβανικό εμπόριο ξεπέρασε τα 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια το 2022.
Η Κούβα συμμετέχει στην Πρωτοβουλία «Μια ζώνη, ένας δρόμος» από το 2016. Η Nuctech Co., που επιδοτείται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ), έχει σύμβαση με το καθεστώς της Αβάνας για τη λειτουργία των κουβανικών αεροδρομίων και λιμανιών, καθώς και για την τελωνειακή επιτήρηση. Κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας, μεταξύ των οποίων οι Huawei και ZTE, που έχουν αποκλειστεί από τις ΗΠΑ, διαχειρίζονται τις τηλεπικοινωνιακές υποδομές του νησιού. Το 2024 καθιερώθηκαν απευθείας πτήσεις μεταξύ Κίνας και Κούβας και 27.000 Κινέζοι επισκέφθηκαν το νησί.
Η Κίνα, ένας από τους μεγαλύτερους αγοραστές πετρελαίου της Βενεζουέλας, δεν έχει πετρέλαιο να προσφέρει στην Κούβα. Ωστόσο, κρατικά υποστηριζόμενες εταιρείες χρηματοδοτούν 94 έργα ηλιακής ηλεκτροπαραγωγής που, έως το 2028, θα μπορούσαν να παρέχουν αρκετή ηλεκτρική ενέργεια ώστε να καλύπτουν σχεδόν τα δύο τρίτα της ζήτησης ισχύος της Κούβας.
Από το 1999, κυκλοφορούν φήμες ότι ο στρατός του ΚΚΚ δραστηριοποιείται στην Κούβα. Η Κίνα λειτουργεί τέσσερις εγκαταστάσεις συλλογής σημάτων πληροφοριών στο νησί, σε απόσταση μικρότερη των 90 μιλίων από τη Φλόριντα. Αυτές είναι αφ’ ενός το Bejucal, η πρώην σοβιετική πυραυλική βάση που πυροδότησε την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962, καθώς και εγκαταστάσεις στις περιοχές Wajay, Calabazar και El Salao, σύμφωνα με το Center for Strategic and International Studies (Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών).
Οι εγκαταστάσεις του ΚΚΚ παρακολουθούν είκοσι ευαίσθητες αμερικανικές στρατιωτικές και τεχνολογικές τοποθεσίες, όπως κατέθεσε στο Κογκρέσο το 2025 ο Ράιαν Μπεργκ (Ryan Berg), διευθυντής του Προγράμματος Αμερικανικής Ηπείρου στο Center for Strategic and International Studies.
Δυνάμεις ασφαλείας της Κούβας ποζάρουν μαζί με τους Κινέζους εκπαιδευτές τους, σε σχολή εκπαίδευσης της κουβανικής κυβέρνησης το 2016. (Courtesy of ADN Cuba)
Η Κίνα, η οποία έχει επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο το παλαιάς κοπής κομμουνιστικό καθεστώς της Αβάνας διοικεί την οικονομία του νησιού και έχει προτείνει μεταρρυθμίσεις που επιτρέπουν περισσότερη ιδιωτική ιδιοκτησία, έχει μεν εκδώσει τυπικές καταδίκες των αμερικανικών ενεργειών στη Βενεζουέλα, αλλά, κατά τα άλλα, έχει πει ή κάνει ελάχιστα.
Η Κίνα έχει καταστεί η μεγαλύτερη πηγή επενδύσεων σε υποδομές στη Νότια Αμερική και ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της ηπείρου, αυξάνοντας το εμπόριο από 18 δισεκατομμύρια δολάρια το 2002 σε 450 δισεκατομμύρια δολάρια το 2022. Σε ανάλυση που δημοσιεύτηκε στις 12 Ιανουαρίου, ο Μπεργκ αναφέρει ότι είναι σαφές πως «η κυβέρνηση Τραμπ ελπίζει να ηγηθεί της μείωσης της κινεζικής επιρροής στο Δυτικό Ημισφαίριο», ειδικά στη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα και την Κούβα.
Όπως σημείωσε, η Κίνα θα συνεχίσει να προωθεί την πολύπλευρη, μακροπρόθεσμη στρατηγική της στο Δυτικό Ημισφαίριο, αξιοποιώντας τα γνώριμα οικονομικά εργαλεία της για να ανοίγει πόρτες, και ότι αυτό δεν θα αλλάξει, καθώς το Πεκίνο έχει πάρα πολλά συμφέροντα στην περιοχή. Ωστόσο, παρατήρησε ότι το Πεκίνο θα πρέπει να αναπροσαρμόσει την προσέγγισή του και να σκεφτεί πιο προσεκτικά τις «κόκκινες γραμμές» των ΗΠΑ και το πόσο θέλει να στηρίξει άλλα καθεστώτα της περιοχής που βρίσκονται υπό πίεση.
Το Ιράν επανέφερε σε λειτουργία τον εναέριο χώρο του μετά από κλείσιμο σχεδόν πέντε ωρών, σύμφωνα με το FlightRadar24, το οποίο ανέφερε ότι η σχετική ειδοποίηση ήρθη λίγο πριν από τις 06:30 π.μ. (τοπική ώρα) την Πέμπτη.
Το κλείσιμο του εναέριου χώρου, που προκλήθηκε από ανησυχίες για πιθανή στρατιωτική δράση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά του Ιράν, ανάγκασε αεροπορικές εταιρείες να ακυρώσουν, να αναστείλουν ή να αλλάξουν πορεία σε πτήσεις τους. Ο Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας του Ιράν εξέδωσε δύο Ειδοποιήσεις προς Αεροναυτιλλομένους (NOTAM) που απαγόρευαν όλες τις πτήσεις μέσω της Περιοχής Πληροφοριών Πτήσεων της Τεχεράνης.
Οι περιορισμοί εξαιρούσαν τις διεθνείς αφίξεις και αναχωρήσεις πολιτικής αεροπορίας που είχαν λάβει άδεια από τις ιρανικές αρχές.
Το SafeAirspace, που παρέχει πληροφορίες για περιοχές συγκρούσεων και αεροπορικά ταξίδια, ανέφερε περίπου στα μέσα της διάρκειας του κλεισίματος ότι αρκετές αεροπορικές εταιρείες είχαν ήδη μειώσει ή αναστείλει τα δρομολόγιά τους και ότι οι περισσότερες απέφευγαν τον ιρανικό εναέριο χώρο. Πρόσθεσε ότι η κατάσταση ενδέχεται να υποδηλώνει περαιτέρω δραστηριότητα ασφαλείας ή στρατιωτική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου εκτοξεύσεων πυραύλων ή ενισχυμένης αεράμυνας, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένης αναγνώρισης πολιτικής εναέριας κυκλοφορίας.
Υπηρεσίες παρακολούθησης της αεροπορίας και αναφορές ανοικτών πηγών πληροφοριών δείχνουν ότι τα κλεισίματα αυτά αποτελούν μέρος ευρύτερων αμυντικών προετοιμασιών, συμπεριλαμβανομένης της ενεργοποίησης αντιαεροπορικών συστημάτων σε δυτικό, νότιο, ανατολικό και βόρειο μέτωπο. Περιοχές όπως η Ταμπρίζ, η Χαμαντάν, η Κερμανσάχ και η Αχβάζ έχουν δει ειδικές NOTAM που ορίζουν ζώνες απαγόρευσης πτήσεων πάνω από στρατιωτικές βάσεις, εγκαταστάσεις πυραύλων και πετρελαϊκές υποδομές.
Παρατηρητές ανοικτών πηγών περιέγραψαν τα μέτρα ως μετατροπή του ιρανικού εναέριου χώρου σε «ζώνη πολέμου», με τα συστήματα άμυνας σε κατάσταση υψηλού συναγερμού για την αντιμετώπιση πιθανών εναέριων εισβολών.
Οι κινήσεις στον εναέριο χώρο συνδέονται με τις μαζικές διαδηλώσεις που διεξάγονται στο Ιράν από τα τέλη Δεκεμβρίου 2025, οι οποίες έχουν επεκταθεί σε τουλάχιστον 22 από τις 31 επαρχίες της χώρας. Οι κινητοποιήσεις, που τροφοδοτούνται από την οικονομική κατάρρευση, την αποτυχία του τραπεζικού συστήματος και την υποτίμηση του νομίσματος, έχουν συναντήσει σκληρή αντίδραση από τις δυνάμεις ασφαλείας, ενώ το καθεστώς διακόπτει τη σύνδεση στο διαδίκτυο καθώς και την τηλεφωνία για να καταστείλει τον συντονισμό μεταξύ των διαδηλωτών.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μετέφερε χθες Τετάρτη πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι προγραμματισμένες εκτελέσεις διαδηλωτών στο Ιράν αναμένεται να ακυρωθούν. Σε συνέντευξη Τύπου, είπε ότι υπήρχε ενημέρωση πως οι σκοτωμοί στο Ιράν σταματούν και ότι δεν υπάρχει σχέδιο για εκτελέσεις. Η αμερικανική οργάνωση δικαιωμάτων HRANA έχει δηλώσει ότι μέχρι στιγμής έχει επαληθεύσει τον θάνατο 2.403 διαδηλωτών και 147 ατόμων που συνδέονται με το καθεστώς. Η HRANA ανέφερε ότι έχουν γίνει έως τώρα 18.137 συλλήψεις.
Ερωτηθείς από δημοσιογράφο αν η ενημέρωση αυτή συνεπάγεται την αποχή από στρατιωτική δράση, ο Τραμπ δήλωσε ότι πρέπει να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις, υπαινίχθηκε δε ότι οποιαδήποτε ενέργεια των ΗΠΑ θα μπορούσε να ανασταλεί αν το καθεστώς τηρήσει τις υποσχέσεις του.
Ισχυρές πιέσεις δέχεται η βρετανική κυβέρνηση να εμποδίσει την ανέγερση μιας νέας, υπερμεγέθους πρεσβείας της Κίνας στο Λονδίνο, καθώς εγείρονται σοβαρές ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια. Το καθεστώς του Πεκίνου είχε αποκτήσει το κτιριακό συγκρότημα Royal Mint Court το 2018, με σκοπό να εγκαταστήσει εκεί μια πρεσβεία πολλαπλάσιας κλίμακας σε σχέση με το σημερινό του κτίριο στη χρηματοοικονομική καρδιά της πρωτεύουσας.
Στις 13 Ιανουαρίου, σε επείγουσα ερώτηση στη Βουλή των Κοινοτήτων, η σκιώδης υπουργός Εσωτερικών, Αλίσια Κερνς, δήλωσε: «Η σχεδιαζόμενη πρεσβεία θα βρεθεί επικίνδυνα κοντά σε κρίσιμες υποδομές που στηρίζουν τη βρετανική οικονομία», επισημαίνοντας πως αδημοσίευτα σχέδια αποκαλύπτουν την πρόθεση της κινεζικής κυβέρνησης να κατασκευάσει «208 κρυφές αίθουσες και έναν μυστικό θάλαμο» στη νέα πρεσβεία, η οποία θα απέχει μόλις ένα μέτρο από ζωτικής σημασίας καλώδια που εξυπηρετούν το Σίτυ και το ευρύτερο κοινό.
Η Κερνς προειδοποίησε επίσης ότι τα ίδια σχέδια υποδηλώνουν πρόθεση κατεδάφισης του τοίχου που χωρίζει την πρεσβεία από τα εν λόγω καλώδια, τα οποία διαχειρίζονται εκατομμύρια ηλεκτρονικά μηνύματα και δεδομένα χρηματοοικονομικών συναλλαγών, προσφέροντας ενδεχομένως στο Πεκίνο μία «πλατφόρμα οικονομικού πολέμου» κατά της Βρετανίας.
Η κινεζική πρεσβεία υπέβαλε νέα αίτηση πολεοδομικής έγκρισης τον Ιούλιο του 2024, έπειτα από την πρώτη αρνητική απόφαση των τοπικών αρχών, το 2022.
Αντίστοιχες ανησυχίες εξέφρασε πλήθος βουλευτών, που ερμηνεύουν το εγχείρημα ως ενίσχυση της επιθετικής στάσης του Πεκίνου. Η βουλευτής των Εργατικών Σάρα Τσάμπιον υπογράμμισε ότι «πολλά κυβερνητικά τμήματα και διεθνείς εταίροι έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τη συγκεκριμένη πρεσβεία», σημειώνοντας: «Κάθε ενημέρωση ασφαλείας που έλαβα χαρακτηρίζει την Κίνα εχθρικό κράτος. Δεν έχω καμία αμφιβολία πως αυτή η υπερπρεσβεία δεν πρέπει να προχωρήσει». Περαιτέρω, καταδίκασε τη στάση του κινεζικού καθεστώτος απέναντι σε πολίτες του Χονγκ Κονγκ, της Ταϊβάν και της Βρετανίας.
Ένας διαδηλωτής με πλακάτ έξω από το Royal Mint Court, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης ενάντια στην προοπτική της νέας κινεζικής πρεσβείας. Λονδίνο, 8 Φεβρουαρίου 2025. (Carlos Jasso/Reuters)
Ο βουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, Κάλλουμ Μίλλερ, έθεσε ερωτήματα για το αν οι υπουργοί έχουν μελετήσει τα πλήρη, μη επεξεργασμένα σχέδια, και αν οι υπηρεσίες πληροφοριών θα αναθεωρήσουν την αξιολόγηση κινδύνων, καλώντας σε πάγωμα των αποφάσεων μέχρι να ολοκληρωθεί η εν εξελίξει έρευνα για ξένη χρηματοδοτούμενη παρέμβαση στη βρετανική πολιτική σκηνή. Προειδοποίησε πως η πρεσβεία μπορεί να οδηγήσει σε εξάπλωση της παρακολούθησης και του εκφοβισμού, εκφράζοντας ειδική ανησυχία για όσους κατοίκους της Βρετανίας έχουν καταγωγή από το Χονγκ Κονγκ.
Ο βουλευτής των Εργατικών, Τζέιμς Νας, αναφέρθηκε στις ευρύτερες προεκτάσεις της υπόθεσης, υποστηρίζοντας πως το ζήτημα υπερβαίνει τη μεμονωμένη οικοδομική δραστηριότητα και ζήτησε διαβεβαιώσεις για την ανεξαρτησία της διαδικασίας αδειοδότησης.
Ο πρώην ηγέτης των Συντηρητικών και βουλευτής σερ Ίαν Ντάνκαν Σμιθ, ο οποίος υπέστη κινεζικές κυρώσεις το 2021 επειδή επέκρινε τη στάση της Κίνας απέναντι στους Ουιγούρους, κάλεσε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Royal Mint Court στις 17 Ιανουαρίου, γράφοντας στις 7 Ιανουαρίου στην πλατφόρμα Χ: «Σταθείτε στο πλευρό των κατοίκων της περιοχής και αντιταχθείτε σε αυτή την πρόταση που περιβάλλεται από μυστικότητα, αντιδράσεις και σοβαρούς κινδύνους για την εθνική ασφάλεια».
Ο Ντάνκαν Σμιθ έχει επίσης ζητήσει από την κυβέρνηση να μην εγκρίνει την πρεσβεία μέχρι να αφεθεί ελεύθερος ο Τζίμμυ Λάι, φιλοδημοκράτης, επικριτής του Πεκίνου και ιδρυτής της εφημερίδας Apple Daily, η οποία πλέον δεν κυκλοφορεί. Ο Λάι κρατείται βάσει του νόμου εθνικής ασφαλείας του Χονγκ Κονγκ μετά τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2019.
Ο πρώην ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος και νυν βουλευτής σερ Ίαν Ντάνκαν Σμιθ μιλάει στο NTD, ενώ διαδηλωτές από τουλάχιστον 28 ομάδες της διασποράς διαμαρτύρονται έξω από το Royal Mint Court, τον χώρο που ζητά η κινεζική ηγεσία για να στεγάσει τη νέα πρεσβεία της στο κέντρο του Λονδίνου. Ηνωμένο Βασίλειο, 8 Φεβρουαρίου 2025. (Jordan Pettitt/PA)
Απαντώντας εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Στέγασης και Πολεοδομίας, Μάθιου Πέννυκουκ, ανέφερε πως η τελική απόφαση για την πρεσβεία αναμένεται εντός της επόμενης εβδομάδας. Διέψευσε πως παραπλάνησε τη Βουλή και σημείωσε πως η Κίνα αποτελεί τόσο απειλή όσο και ευκαιρία για τη Βρετανία, δηλώνοντας: «Θα λάβουμε απόφαση αδειοδότησης με βάση τις καθορισμένες διαδικασίες διαφάνειας και δεοντολογίας». Παρατήρησε δε ότι δεν συντρέχει λόγος να σχολιάσει στοιχεία που κοινοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης.
Τον Νοέμβριο του 2025, παρενέβησαν Αμερικανοί βουλευτές με επιστολή τους στην υπουργό Εξωτερικών της Βρετανίας, Υβέτ Κούπερ, στην οποία προτρέπουν το Λονδίνο να απορρίψει την ανέγερση της κινεζικής πρεσβείας λόγω του στρατηγικού χαρακτήρα του οικοπέδου. Κάνοντας αναφορά στο ιστορικό της Κίνας σε θέματα κατασκοπείας και κυβερνοεπιθέσεων, υπογράμμισαν ότι η υλοποίηση των κινεζικών σχεδίων εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τις πληροφορίες που κυκλοφορούν μεταξύ Βρετανίας, ΗΠΑ και των υπολοίπων χωρών της συμμαχίας Five Eyes.
Η Δανία και οι ΗΠΑ εξακολουθούν να έχουν μια «θεμελιώδη διαφωνία» στο ζήτημα της Γροιλανδίας, και στη συνάντηση της Τετάρτης στον Λευκό Οίκο η στάση της Ουάσιγκτον παρέμεινε ακλόνητη, σύμφωνα με τη δήλωση του Δανού υπουργού Εξωτερικών Λαρς Λόκε Ράσμουσεν.
Η αντιπροσωπεία της Δανίας και της Γροιλανδίας είχε μια «ειλικρινή και εποικοδομητική συζήτηση» με τους Αμερικανούς, είπε ο Ράσμουσεν, μιλώντας όμως από διαφορετική οπτική. Τόνισε δε πως δεν είναι απαραίτητο να αποκτήσουν οι ΗΠΑ τη Γροιλανδία, όπως υποστηρίζει ο Αμερικανός πρόεδρος.
Η υπουργός Εξωτερικών της Γροιλανδίας Βίβιαν Μότσφελτ είπε ότι θέλει να ενισχύσει τη συνεργασία του νησιού με την Ουάσιγκτον αλλά η Γροιλανδία δεν επιθυμεί να ανήκει στις ΗΠΑ.
Ο Ράσμουσεν υπενθύμισε ότι η Γροιλανδία καλύπτεται από το Άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ και χαρακτήρισε απολύτως απαράδεκτες τις ιδέες που δεν σέβονται την εδαφική ακεραιότητα του νησιού.
Η Βενεζουέλα οδεύει πλέον σε μια «νέα πολιτική εποχή», δήλωσε την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου η προσωρινή πρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροδρίγκες, μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις, στις 3 Ιανουαρίου.
«Αυτό είναι το μήνυμα μιας Βενεζουέλας που ανοίγεται σε μια νέα πολιτική εποχή, μια εποχή που επιτρέπει την ανεκτικότητα παρά τις διαφωνίες, [που επιτρέπει] την ιδεολογική και πολιτική ποικιλομορφία» είπε στους δημοσιογράφους από το προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες, αναφέροντας ότι από τον Δεκέμβριο 406 πολιτικοί κρατούμενοι έχουν απελευθερωθεί, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που, κατά την ίδια, ξεκίνησε ο Μαδούρο.
Ωστόσο, η μη κυβερνητική οργάνωση Foro Penal ωστόσο κάνει λόγο για 180 αποφυλακίσεις σε δύο κύματα, αυτό του Δεκεμβρίου και το τρέχον, που συνεχίζεται με το σταγονόμετρο.
«Η διαδικασία δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, παραμένει ανοιχτή», σχολίασε η Ροδρίγκες.
Την ίδια ημέρα, το Foro Penal και η Ένωση Εργαζομένων στον Τύπο SNTP ανέφεραν ότι αποφυλακίστηκαν τουλάχιστον δεκαεπτά δημοσιογράφοι. Προηγουμένως, έκαναν λόγο για εννέα, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αντιφρονών δημοσιογράφος και πολιτικός Ρολάντ Καρένιο.
Η προσωρινή πρόεδρος είπε ότι έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο να αποφυλακιστούν άτομα που κατηγορούνται για «σοβαρά παραπτώματα», όπως για ανθρωποκτονίες και διακίνηση ναρκωτικών ενώ λαμβάνονται υπ’ όψιν τα αδικήματα που συνδέονται με τη «συνταγματική τάξη», καθώς και «το μίσος, τη βία και τη μισαλλοδοξία».
Επί προεδρίας Μαδούρο, εκατοντάδες άνθρωποι συνελήφθησαν και δικάστηκαν για «υποκίνηση μίσους» και «προδοσία της πατρίδας», κυρίως κατά τις περιόδους των εκλογών και σε πολιτικές διαδηλώσεις.
Αντιμέτωπη με πρόταση μομφής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα βρεθεί ξανά η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, όπως μεταδίδει το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa).
Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, ενημέρωσε ήδη τους επικεφαλής των πολιτικών ομάδων, σύμφωνα με το dpa, που επικαλείται καλά πληροφορημένες πηγές.
Η συζήτηση και η ψηφοφορία αναμένεται να διεξαχθούν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την ερχόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο. Είναι η τέταρτη πρόταση μομφής κατά της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και της Επιτροπής της μέσα σε ένα εξάμηνο.
Η νέα πρόταση μομφής κατατίθεται από την ακροδεξιά ομάδα «Πατριώτες για την Ευρώπη», η οποία άσκησε δριμεία κριτική στην πρόεδρο της Κομισιόν κυρίως για την εμπορική συμφωνία με τις χώρες της Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Παραγουάη). Στην ομάδα «Πατριώτες για την Ευρώπη» ανήκουν μεταξύ άλλων ευρωβουλευτές από τον Εθνικό Συναγερμό της Γαλλίδας Μαρίν Λεπέν και το κόμμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν.
Για να συζητηθεί και να τεθεί προς ψήφιση μια πρόταση μομφής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να υποστηριχθεί τουλάχιστον από το 10% των ευρωβουλευτών.
