Στις 13 Ιανουαρίου, έντεκα γερουσιαστές απέστειλαν επιστολή προς τον υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ, ζητώντας την απαγόρευση πρόσβασης Κινέζων υπηκόων στα εθνικά εργαστήρια των ΗΠΑ, καθώς φοβούνται ότι η συμμετοχή των Κινέζων επιστημόνων θα μπορούσε να υπονομεύσει τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών στην παγκόσμια κούρσα για την τεχνητή νοημοσύνη. Το υπουργείο Ενέργειας επιβλέπει 17 εθνικά εργαστήρια και χρηματοδοτεί έρευνα που στοχεύει στην πρόοδο της ενέργειας, του περιβάλλοντος, της πυρηνικής τεχνολογίας και άλλων καινοτόμων επιστημών.
Τον Νοέμβριο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή στο υπουργείο να εφαρμόσει την αποστολή Genesis, η οποία αποσκοπεί στον συντονισμό μιας εθνικής προσπάθειας για την ταχεία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη αποστολή αντίστοιχης σημασίας και επείγοντος με το ιστορικό «Σχέδιο Μανχάταν».
Η πρόσβαση χιλιάδων Κινέζων πολιτών σε εγκαταστάσεις, πληροφορίες και τεχνογνωσία των εθνικών εργαστηρίων των ΗΠΑ είναι κάτι που ανησυχεί τους γερουσιαστές, οι οποίοι επεσήμαναν ότι το οικονομικό έτος 2024, περίπου 3.200 Κινέζοι υπήκοοι έλαβαν έγκριση για τέτοιου είδους πρόσβαση, αριθμός που δεν περιλαμβάνει όσους είναι νόμιμοι κάτοικοι ΗΠΑ. «Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πιθανότατα εκατοντάδες — ίσως και χιλιάδες — ακόμη Κινέζοι πολίτες που εργάζονται στα εργαστήριά μας», υπογραμμίζει η επιστολή. Η διατήρηση της πρόσβασης αυτών των επιστημόνων στις πρωτοποριακές έρευνες των εργαστηρίων, οι οποίοι, όπως υποστηρίζουν οι γερουσιαστές, μεταφέρουν κάθε πληροφορία στην κυβέρνηση της Κίνας, «υπονομεύει άμεσα τον σκοπό της αποστολής Genesis».
Την επιστολή συνυπέγραψαν οι γερουσιαστές Τομ Κόττον, Μάικ Λι, Τζιμ Ρις, Τζιμ Τζάστις, Τζον Κόρνιν, Τζον Μπαράσο, Τζέιμς Λίνκφορντ, Ντέιβ ΜακΚόρμικ, Τζέρρυ Μοράν, Τοντ Γιανγκ και Τεντ Μπαντ, οι οποίοι προτείνουν την υιοθέτηση πολιτικής που θα απαγορεύει στους Κινέζους υπηκόους την πρόσβαση σε εγκαταστάσεις, πληροφορίες και τεχνολογία των εθνικών εργαστηρίων. Οι επιφυλάξεις τους εδράζονται αφ’ ενός στο γεγονός ότι το Πεκίνο έχει θεσπίσει νόμους που υποχρεώνουν κάθε Κινέζο πολίτη να συνδράμει στις υπηρεσίες πληροφοριών του κράτους αφ’ ετέρου στην πάγια πρακτική του κινεζικού καθεστώτος για διακρατική καταστολή.
Ο οργανισμός Freedom House κατατάσσει το καθεστώς της Κίνας μεταξύ των πλέον δραστήριων καταπιεστικών καθεστώτων διεθνώς, επισημαίνοντας μεθόδους όπως οι απειλές εναντίον συγγενών στην Κίνα για την εξαναγκαστική συνεργασία της κινεζικής διασποράς σε κρατικές επιχειρήσεις. Οι νομοθέτες επικαλούνται αυτόν τον εξαναγκασμό ως λόγο που ακόμη και ο ενδελεχής έλεγχος των επιστημόνων δεν θεωρείται επαρκής ασφαλιστική δικλείδα.
Οι γερουσιαστές επισημαίνουν ακόμη ότι ο όγκος των αιτούντων υπερβαίνει τη δυνατότητα του υπουργείου να προβαίνει σε αυστηρούς ελέγχους και ότι το Πεκίνο εντείνει τις προσπάθειες απόκρυψης της σχέσης τους με το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας. «Ο καλύτερος τρόπος να προστατευθεί η αποστολή Genesis, αλλά και όλο το πολύτιμο έργο που πραγματοποιείται στα εργαστήρια, είναι ο τερματισμός της παρουσίας Κινέζων επιστημόνων και ερευνητών σε αυτά», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.
Το αίτημα αυτό διατυπώνεται στον απόηχο έκθεσης της Βουλής του Δεκεμβρίου, η οποία διαπίστωσε ότι το υπουργείο Ενέργειας χρηματοδότησε έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη, την κβαντική επιστήμη και άλλες προηγμένες τεχνολογίες με αμυντικές εφαρμογές, σε συνεργασία με Κινέζους επιστήμονες και ινστιτούτα. Σημειώνεται πως, μεταξύ Ιουνίου 2023 και Ιουνίου 2025, δημοσιεύτηκαν πάνω από 4.000 ερευνητικές εργασίες με τέτοιες συνεργασίες.
Η έκθεση αποκάλυψε επίσης ότι το 2025 εργάζονταν στα αμερικανικά εργαστήρια περίπου 2.000 Κινέζοι υπήκοοι. Οι συντάκτες της έκθεσης ανέφεραν ότι συνομίλησαν με στελέχη του υπουργείου και θεώρησαν τα επιχειρήματά τους αφελή. Ένα από τα κορυφαία στελέχη του υπουργείου υποστήριξε, σύμφωνα με την έκθεση, πως «ουσιαστικά, τους θέλουμε στα εργαστήριά μας ώστε να δουν πόσο προχωρημένοι είμαστε και να επιστρέψουν στην Κίνα να το πουν στους συναδέλφους τους, εγκαταλείποντας έτσι κάθε ελπίδα να ξεπεράσουν τις ΗΠΑ».
Η Ειδική Επιτροπή της Βουλής για το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας έχει επίσης δώσει στη δημοσιότητα εκθέσεις που μιλούν για τη χρηματοδότηση της κινεζικής αμυντικής έρευνας μέσω κρατικών επιχορηγήσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών από το Πεντάγωνο.
Μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου, το υπουργείο Ενέργειας δεν είχε ανταποκριθεί σε σχετικό αίτημα της Epoch Times για σχολιασμό.
Στο νότιο άκρο του Αννόβερου, στη Γερμανία, το επιβλητικό Νέο Δημαρχείο (Neues Rathaus), που μοιάζει με κάστρο άλλης εποχής, χτίστηκε μετά την οικονομική άνθηση της πόλης τον 19ο αιώνα. Με τη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Αννόβερο-Μπρούνσγουικ (μία από τις παλαιότερες γραμμές της Γερμανίας) το 1843, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε, το ίδιο και η διοίκησή της. Σύντομα χρειάστηκε ένα μεγαλύτερο δημοτικό κτίριο, ένα νέο δημαρχείο.
Το κτίριο, έκτασης σχεδόν 100.000 τετραγωνικών ποδιών, αποτελεί υπόδειγμα του αρχιτεκτονικού εκλεκτικισμού της εποχής της Βιλελμίνης (1888-1918) ή της βασιλείας του Κάιζερ Βίλχελμ Β΄ως τελευταίου αυτοκράτορα της Γερμανίας. Χτισμένο μεταξύ 1901 και 1913, το Νέο Δημαρχείο σχεδιάστηκε αρχικά από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Χέρμαν Έγκερτ (1844–1920) σε νεοαναγεννησιακό στιλ, το οποίο χαρακτηρίζεται από επιρροές της ιταλικής και γαλλικής Αναγέννησης, καθώς και από μπαρόκ στοιχεία. Αργότερα, ο Γκούσταβ Χαλμχούμπερ (1862–1936) προσέθεσε ορισμένα στοιχεία από το αναδυόμενο αρ νουβό, κυρίως στην είσοδο.
Δεδομένου ότι το Νέο Δημαρχείο χτίστηκε στην πεδιάδα του ποταμού Λάινε, για τα θεμέλια του κτιρίου τοποθετήθηκαν 6.026 πάσσαλοι από ξύλο οξιάς στο έδαφος για να αποφευχθεί η βύθισή του.
Μετά την ολοκλήρωση του κτιρίου το 1913, το Νέο Δημαρχείο έγινε η έδρα του δημάρχου, του επικεφαλής της διοίκησης της πόλης του Αννόβερου. Με τις πόρτες του ανοιχτές στο κοινό, το δημαρχείο φιλοξενεί μια έκθεση εναλλασσόμενων έργων καλλιτεχνών και τεχνιτών, καθώς και τέσσερα μοντέλα της πόλης σε κλίμακα, τα οποία απεικονίζουν τα τέσσερα στάδια της ανάπτυξης του Αννόβερου (τον Μεσαίωνα, πριν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και μια σύγχρονη εκδοχή της πρωτεύουσας) και αποτελούν μόνιμα εκθέματα στο Δημαρχείο.
Το Neues Rathaus [Νόιες Ράτχαους] είναι το μοναδικό δημαρχείο της Γερμανίας που στέφεται από θόλο. Η μεγαλοπρεπής πρόσοψή του παραπέμπει στην ιταλική και τη γαλλική Αναγέννηση, που δίνουν έμφαση στην κλασική συμμετρία και τις αναλογίες. Η απότομη κεκλιμένη στέγη του κτιρίου με τα παράθυρα της σοφίτας και τα πλούσια διακοσμητικά μοτίβα είναι δανεισμένα από τη γαλλική αναγέννηση, ενώ ο θόλος, οι στρογγυλεμένες καμάρες και οι σπειροειδείς σκάλες είναι επηρεασμένες από την ιταλική αναγέννηση.
Η πρόσοψη του Νέου Δημαρχείου του Αννόβερου. (Bildagentur Zoonar GmbH/Shutterstock)
Ιδωμένη από την ευρύχωρη, μεγαλοπρεπή σκάλα, η είσοδος (με 30 μ. μήκος και 21 μ. πλάτος) θυμίζει κάστρο. Η αίθουσα διαθέτει σπειροειδείς σκάλες εμπνευσμένες από την Αναγέννηση σε κάθε γωνία, καθώς και καμάρες, στοές (σκεπαστές διαβάσεις), κιγκλιδώματα και κολόνες.
Η είσοδος του Neues Rathaus. (Raycer/CC BY-SA 4.0)
Η μεγαλοπρεπής μαρμάρινη σκάλα που οδηγεί από την αίθουσα στους επάνω ορόφους σχεδιάστηκε από τον Γκούσταβ Χαλμχούμπερ σε στυλ Jugendstil, το γερμανικό αντίστοιχο του αρ νουβό. Το Jugendstil σταδιακά έγινε πιο γεωμετρικό, περιλαμβάνοντας μυθολογικές και θρησκευτικές μορφές, όπως φαίνεται στα μαρμάρινα γλυπτά χερουβείμ πάνω από το πλατύσκαλο της σκάλας.
Η κεντρική σκάλα, σε σχεδιασμό του Γκούσταβ Χαλμχούμπερ, του Νέου Δημαρχείου. (LightField Studios/Shuterstock)
Με ύψος περίπου 30 μέτρα, η αίθουσα της εισόδου διαθέτει θολωτή οροφή ή σταυροειδή θόλο. Αυτό της επιτρέπει να στηρίζει το ταβάνι, αφήνοντας ταυτόχρονα να περνά άπλετο φως από τα μεγάλα τοξωτά και ημικυκλικά παράθυρα.
Η θολωτή οροφή της αίθουσας της εισόδου του Neues Rathaus του Αννόβερου. (nattawit.sree/Shutterstock)
Το κόσμημα του Νέου Δημαρχείου, ωστόσο, είναι ο παραβολικός θόλος του Έγκερτ. Με ύψος 97 μ. ο θόλος είναι εξοπλισμένος με έναν μοναδικό τοξωτό ανελκυστήρα. Ακολουθώντας το παραβολικό σχήμα του θόλου, ο ανελκυστήρας ανεβαίνει με γωνία 17 μοιρών στο επίπεδο παρατήρησης, από όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν μια πανοραμική θέα του Αννόβερου και της οροσειράς Harz, από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο.
Ο θόλος του Έγκερτ αποτελεί το στολίδι του Νέου Δημαρχείου του Αννόβερου. (Marvin Deneke/Shutterstock)
Στο εσωτερικό κυριαρχεί το γερμανικό στυλ αρ νουβό. Η Αίθουσα των Ψηφιδωτών φιλοξενεί ένα τρίπτυχο, σχεδιασμένο από τον Ιούλιο Ντίεζ και κατασκευασμένο από τον Σίμωνα Θεόδωρο Ράουκερ, το οποίο απεικονίζει μια πομπή εμπόρων ή τεχνιτών.
Την Αίθουσα των Ψηφιδωτών, στο Νέο Δημαρχείο του Αννόβερου, κοσμεί ένα τρίπτυχο των Ντίεζ και Ράουκερ. (Felix Lipov/Shutterstock)
Ο χειμώνας είναι μια καλή εποχή για να σχεδιάσετε το μποστάνι ή/και τον κήπο σας. Ξεκινήστε κοιτάζοντας καταλόγους με σπόρους και φυτά. Μπορείτε επίσης να ζητήσετε τη βοήθεια ενός αρχιτέκτονα κήπων ή ενός εργολάβου κήπων, οι οποίοι τον χειμώνα έχουν μεγαλύτερη άνεση χρόνου. Ο σχεδιασμός μπορεί να γίνει τώρα, ενώ η εγκατάσταση την άνοιξη.
Αν έχετε κήπο, επιθεωρήστε τον. Ελέγξτε για σημάδια ζημιών που μπορεί να έχουν προκαλέσει ζώα του αγρού όπως κουνέλια και τρωκτικά. Τους αρέσει ιδιαίτερα να μασούν τους κορμούς και τους μίσχους των δέντρων και των θάμνων που παράγουν μούρα και φρούτα.
Εάν ζείτε σε μια περιοχή που δεν είχε πολύ χιόνι ή βροχή αυτό το χειμώνα, ελέγξτε για ξηρό έδαφος και φυτά που χρειάζονται πότισμα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για νέους κήπους και αειθαλή φυτά. Ποτίστε τα την πρώτη μέρα που η θερμοκρασία θα είναι πάνω από το μηδέν και, με λίγη τύχη, θα απορροφήσουν αρκετό νερό για να επιβιώσουν.
(Ευγενική παραχώρηση του Jeff Rugg)
Αν έχετε φυτά εσωτερικού χώρου, εξετάστε τα για έντομα και ακάρεα. Αν όντως βρείτε κάποια, δοκιμάστε αρχικά να τα ξεπλύνετε στο ντους ή στο νεροχύτη. Αν χρειαστεί να εφαρμόσετε εντομοκτόνο, επιλέξτε αυτά σε μορφή στικ ή σε διάλυμα που απορροφάται από τα φυτά, αποφεύγοντας τον ψεκασμό μέσα στο σπίτι. Μην αποθηκεύετε επιπλέον καυσόξυλα στο εσωτερικό του σπιτιού. Πολλά έντομα κρύβονται στον φλοιό και, καθώς ζεσταίνονται, μπορεί να μετακινηθούν στα φυτά σας.
Ακόμη, καθαρίστε τα νεκρά φύλλα και περιστρέψτε τα ώστε να βλέπει προς το παράθυρο η προηγουμένως ‘σκοτεινή’ πλευρά τους.
Κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, τα πουλιά τρώνε πολλά έντομα-εχθρούς των φυτών σας. Ανταποδώστε τους τη χάρη κατά τη διάρκεια του χειμώνα, τοποθετώντας μια ταΐστρα πουλιών και ένα θερμαντήρα για το λουτρό τους. Το λίπος και οι μαύροι ηλιόσποροι παρέχουν τις περισσότερες θερμίδες, ώστε τα πουλιά να έχουν αρκετή ενέργεια και να παραμείνουν ζεστά. Το νερό και το καταφύγιο είναι επίσης απαραίτητα, οπότε μην τα ξεχάσετε όταν σχεδιάζετε τον κήπο σας. Ο θερμαντήρας για το λουτρό πουλιών έχει σχεδιαστεί για να μην παγώνει το νερό, ώστε να διατηρείται πόσιμο. Δεν μετατρέπει το λουτρό των πουλιών σε σπα και δεν καταναλώνει πολύ ηλεκτρικό ρεύμα.
Νέοι άνθρωποι που στο παρελθόν αυτοπροσδιορίζονταν ως διεμφυλικοί έχουν καταθέσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες αγωγές, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν ετυμηγορία υπέρ τους. Είναι γνωστοί ως «άτομα που απομεταβαίνουν», δηλαδή άτομα που μετανιώνουν για την αλλαγή του φύλου τους, συχνά αφότου επέφεραν μη αναστρέψιμες αλλαγές στο σώμα τους μέσω φαρμακευτικής αγωγής και χειρουργικών επεμβάσεων, κατόπιν συμβουλής επαγγελματιών υγείας.
Φέτος, αρκετές υποθέσεις στις ΗΠΑ, που ξεπέρασαν τη φάση της απόρριψης και της διαιτησίας, προχωρούν προς τις δικαστικές αίθουσες σε όλη τη χώρα. Αυτές οι υποθέσεις αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως παραγραφές, ανώτατα όρια στις αποζημιώσεις για ιατρική αμέλεια και τεράστια νομικά έξοδα, για διαδικασίες που μπορεί να παρατείνονται επί χρόνια.
Μία υπόθεση στη Νέα Υόρκη, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί αυτή την εβδομάδα, αφορά ένα κορίτσι που στα 16 της πίστευε ότι ήταν αγόρι και υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή τον Δεκέμβριο του 2019, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα. Έκτοτε, έχει απομεταβεί. Η υπόθεση, Fox Varian vs. Kenneth Einhorn et al (Φοξ Βάριαν κατά Κέννεθ Άινχορν και άλλων), κατατέθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κομητείας Ουέστσεστερ το 2023, με εναγομένους τη θεραπεύτρια της εφήβου, τον γιατρό της και τις ιατρικές δομές που εμπλέκονταν.
Η σημασία της αγωγής είναι εμφανής στους δικηγόρους της Fiedler Deutsch, έμπειρου δικηγορικού γραφείου της Νέας Υόρκης που εκπροσωπούν άτομα που απομεταβαίνουν στην αγωγή ιατρικής αμέλειας. Στην ιστοσελίδα του γραφείου σημειώθηκε, σε ανάρτηση του Απριλίου 2025 με τίτλο «Κατανόηση των υποθέσεων απομετάβασης: ένδικα μέσα για ανηλίκους που επηρεάστηκαν από φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου», ότι η υπόθεση «ενδέχεται να είναι η πρώτη του είδους της στη χώρα που θα οδηγηθεί σε δίκη».
Οι επαγγελματίες υγείας που εμπλέκονται στην υπόθεση κατηγορούνται για αμέλεια και για πρόκληση πόνου, οδύνης και ψυχικής δοκιμασίας «μόνιμου χαρακτήρα» στην ενάγουσα, η οποία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Ιζαμπέλλα Μπάζιλε (Isabella Basile), σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι φέρονται να παρέλειψαν να ενημερώσουν την έφηβη για «τους κινδύνους και τις εναλλακτικές» που συνδέονταν με τις ιατρικές πράξεις στις οποίες υποβλήθηκε.
Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε παρανομία, υποστηρίζοντας σε δικαστικά έγγραφα ότι, κατά τον χρόνο της επέμβασης, «η ενάγουσα εξακολουθούσε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι, ήταν ευχαριστημένη χωρίς στήθος και δεν μετάνιωνε για την απόφασή της».
Ούτε οι δικηγόροι των εναγομένων ούτε οι δικηγόροι της ενάγουσας σχολίασαν την υπόθεση, όταν επικοινώνησε μαζί τους η εφημερίδα The Epoch Times.
Υποστηρικτές της απομετάβασης συγκεντρώνονται έξω από το συνέδριο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας στο Σαν Ντιέγκο. ΗΠΑ, 6 Μαΐου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)
Ο Νικ Γουίτνυ (Nick Whitney), πλέον εταίρος στο δικηγορικό γραφείο Childers Law στη Φλόριντα, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι απαιτείται για να κερδηθεί μια μεγάλη υπόθεση ιατρικής αμέλειας. Εργάστηκε ως δικηγόρος σε δίκη εκπροσωπώντας μια οικογένεια σε υπόθεση «ιατρικής απαγωγής» κατά του παιδιατρικού νοσοκομείου Johns Hopkins All Children’s Hospital στο Σαιντ Πήτερσμπεργκ της Φλόριντα. Η υπόθεση έγινε ευρέως γνωστή από το ντοκιμαντέρ «Take Care of Maya» του Netflix το 2023 και κατέληξε σε αρχική ετυμηγορία 261 εκατ. δολαρίων σε βάρος των εναγομένων, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της πολιτείας.
Ο Γουίτνυ ανέφερε στην Epoch Times, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ότι μια νίκη στην υπόθεση απομετάβασης στη Νέα Υόρκη θα συγκλόνιζε το ιατρικό κατεστημένο και θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η παιδιατρική δυσφορία φύλου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προέβλεψε ότι, αν ένας από αυτούς τους γενναίους ενάγοντες επικρατήσει, «τα νοσοκομεία και οι γιατροί θα τρέχουν πανικόβλητοι». Διευκρίνισε ότι το πιο άμεσο και ουσιαστικό αποτέλεσμα θα ήταν ένας εξαναγκαστικός απολογισμός, καθώς οι γιατροί και τα νοσοκομεία θα έπρεπε να υπολογίσουν διαφορετικά τους κινδύνους και να αποφασίσουν αν η νομική τους έκθεση εξακολουθεί να ‘επιτρέπει’, όπως το έθεσε, τη θυματοποίηση παιδιών και εφήβων.
Ο Τζόναθαν Χάλλιχαν (Jonathan Hullihan), νομικός σύμβουλος του δικηγορικού γραφείου Remnant Law Firm στο Γούντλαντς του Τέξας, ο οποίος στο παρελθόν υπερασπίστηκε γιατρούς σε ζητήματα προτύπων φροντίδας που προέκυψαν από συνταγογραφήσεις ιβερμεκτίνης κατά την πανδημία της COVID-19, παρατήρησε ότι μια νίκη στην υπόθεση της Νέας Υόρκης θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς σε Πολιτείες με πιο γενναιόδωρες προθεσμίες παραγραφής.
Παρά τη δραματική αύξηση των διαδικασιών μετάβασης και των χειρουργικών επεμβάσεων σε ανηλίκους, οι αγωγές απομετάβασης αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια, είπε. Για παράδειγμα, το Themis Resource Fund απαριθμεί 23 υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν, με τις περισσότερες να έχουν κατατεθεί μεταξύ 2022 και 2024. Ωστόσο, πολλές έχουν απορριφθεί ή έχουν διευθετηθεί ή παραμένουν σε εκκρεμότητα.
Οι μεταρρυθμίσεις στο δίκαιο αδικοπραξιών, σε ζητήματα όπως τα ανώτατα όρια αποζημιώσεων και οι παραγραφές, αποτελούν μεγάλα εμπόδια, είπε ο Χάλλιχαν. Το κόστος εξασφάλισης ιατρικών εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση αποκλίσεων από το πρότυπο φροντίδας μπορεί να ξεπεράσει τα 50.000 δολάρια. Ο Χάλλιχαν δήλωσε στην Epoch Times ότι, με αυτές τις μεταρρυθμίσεις σε ισχύ, συχνά παρεμποδίζονται βάσιμες αξιώσεις και προστατεύονται οι πάροχοι από λογοδοσία, ιδίως όταν η μετάνοια για μια συχνά μη αναστρέψιμη επέμβαση εμφανίζεται χρόνια αργότερα.
Άνθρωποι συγκεντρώνονται για να μοιραστούν εμπειρίες απομετάβασης μπροστά από το κτίριο του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Καλιφόρνιας. Σακραμέντο, ΗΠΑ, 10 Μαρτίου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)
Πέρα από την υπόθεση της Νέας Υόρκης, δύο ακόμη υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν αναμένεται να οδηγηθούν σε δίκη φέτος.
Σε αυτές περιλαμβάνεται η υψηλού προφίλ υπόθεση στην Καλιφόρνια που κατέθεσε η Χλόη Κόουλ (Chloe Cole) κατά των Kaiser Foundation Hospitals, γιατρών, θεραπευτών και άλλων. Η Κόουλ είναι δημόσια προβεβλημένη ως άτομο που απομεταβαίνει και πολέμια της ιατρικής μετάβασης παιδιών με δυσφορία φύλου. Προσέφυγε κατά των Kaiser Foundation Hospitals και άλλων, έχοντας υποστεί μαστεκτομή όταν ήταν 15 ετών.
Η υπόθεσή της, που κατατέθηκε από τα Dhillon Law Group, LiMandri & Jonna LLP και το Center for American Liberty, οδεύει προς δίκη, αφού το Τρίτο Εφετείο της Καλιφόρνιας αποφάνθηκε αυτό το φθινόπωρο ότι δεν ήταν υποχρεωτικό να οδηγηθεί η υπόθεση σε διαιτησία. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι «έδειξαν δόλια, καταπιεστική και κακόβουλη συμπεριφορά», δίνοντάς της ανακριβείς ή ψευδείς πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο αυτοκτονίας και ενισχύοντας την εσφαλμένη πεποίθησή της ότι οι υπηρεσίες μετάβασης φύλου θα έλυναν τα ζητήματα ψυχικής υγείας της. Η Κόουλ είπε στην Epoch Times, σε πρόσφατη συνέντευξη, ότι οι γιατροί παρενέβησαν ιατρικά, χωρίς προηγουμένως να αντιμετωπίσουν την ψυχική της υγεία, περιλαμβανομένων συμπτωμάτων που έμοιαζαν με αυτισμό.
Η Κόουλ άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι στην εφηβεία και επεδίωξε σωματικές αλλαγές ώστε να ταιριάξει με αυτή την εικόνα που ανέπτυξε για τον εαυτό της. Στα 13 της τής συνταγογραφήθηκαν αναστολείς εφηβείας και τεστοστερόνη. Τελικά, χειρουργοί προχώρησαν σε διπλή μαστεκτομή.
Η Κόουλ είπε ότι αναμένει να οριστεί ημερομηνία δίκης φέτος ή τον επόμενο χρόνο και ότι ανυπομονεί να αποκαλύψει όσα έχει κάνει το Kaiser, όχι μόνο σε εκείνη, αλλά σε χιλιάδες παιδιά στην Καλιφόρνια και σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που θέλει κυρίως είναι να καταστεί η υπόθεσή της δεδικασμένο, δείχνοντας σε άλλα παιδιά και οικογένειες ότι μπορούν να ζητήσουν δικαίωση.
Το Kaiser αρνήθηκε οποιαδήποτε παρανομία και ζήτησε την απόρριψη της αγωγής. Το ίδρυμα δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.
Η Χλόη Κόουλ, άτομο που έχει απομεταβεί και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των παιδιών, στο συνέδριο AmFest της Turning Point USA, στο Φοίνιξ. Αριζόνα, ΗΠΑ, 20 Δεκεμβρίου 2025. (Lei Chen/The Epoch Times)
Άλλη επερχόμενη δίκη είναι η υπόθεση στη Νεμπράσκα που αφορά τη Λούκα Χάιν (Luka Hein), με εναγομένους τους University of Nebraska Medical Center Physicians, Nebraska Medical Center, γιατρούς, θεραπευτές και άλλους. Η υπόθεση Χάιν, που κατατέθηκε το 2023 από δικηγόρους του Thomas More Society, του Center for American Liberty και τον δικηγόρο ιατρικής αμέλειας της Νεμπράσκα Τζεφ Ντάουνινγκ (Jeff Downing), έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί τον Αύγουστο. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεπεράσει αιτήσεις για συνοπτική κρίση σε ακρόαση στις 4 Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με την αγωγή, η Χάιν υποβλήθηκε σε χειρουργική αφαίρεση και των δύο μαστών της το 2018, σε ηλικία 16 ετών, ως πρώτο βήμα της «φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου» που της παρείχαν γιατροί στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Νεμπράσκα. Η αγωγή υποστηρίζει ότι οι γιατροί της και το ιατρικό κέντρο ενήργησαν με αμέλεια και παραβίασαν τον Νόμο Προστασίας Καταναλωτή της Νεμπράσκα, κατηγορίες που οι εναγόμενοι αρνούνται.
Σε δήλωσή της μετά την κατάθεση της αγωγής, η Χάιν ανέφερε ότι περνούσε την πιο σκοτεινή και χαοτική περίοδο της ζωής της και ότι, αντί να της δοθεί η βοήθεια που χρειαζόταν, οι γιατροί μετέτρεψαν αυτό το χάος σε πραγματικότητα επιβεβαιώνοντάς το, και την έπεισαν να προχωρήσει σε ιατρική παρέμβαση χωρίς να μπορεί να κατανοήσει πλήρως τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και συνέπειες.
Η Χάιν εντάχθηκε σε μια «κλινική φροντίδας φύλου» που λειτουργούσε από το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου. Εκεί, σύμφωνα με την αγωγή, το προσωπικό δεν αμφισβήτησε τον αυτοπροσδιορισμό της ως διεμφυλικό άτομο. Η αγωγή υποστηρίζει ότι επιβεβαιώνοντας άμεσα τη Λούκα, οι εναγόμενοι κατέληξαν να βλέπουν τα πάντα μέσα από το πρίσμα της διεμφυλικότητας, αποκλείοντας άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι η αιτία/οι αιτίες της δυσφορίας της.
Σύμφωνα με την αγωγή, το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου χρησιμοποιεί το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου». Επιβεβαιώνουν το επιλεγμένο φύλο του ασθενούς και στη συνέχεια εγκρίνουν ιατρικές πράξεις βάσει του Ολλανδικού Πρωτοκόλλου, το οποίο προβλέπει αναστολείς εφηβείας, ορμόνες σχετικές με το φύλο και χειρουργική επέμβαση.
Σύμφωνα με το δικόγραφο, το μοντέλο αυτού του πρωτοκόλλου βασίστηκε σε αδύναμα στοιχεία για το ότι οι διεμφυλικοί ασθενείς ωφελούνται από ιατρικές παρεμβάσεις.
Η Λούκα Χάιν, άτομο που έχει απομεταβεί, μιλά στο κτίριο του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Καλιφόρνιας στο Σακραμέντο. Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 28 Μαρτίου 2023. (John Fredricks/The Epoch Times)
Την άνοιξη του 2025, το υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ δημοσίευσε μια ανασκόπηση 409 σελίδων για τις ιατρικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για παιδιά με δυσφορία φύλου. Η έκθεση υποστηρίζει την ψυχοθεραπεία ως «μη επεμβατική εναλλακτική λύση στις ενδοκρινικές και χειρουργικές παρεμβάσεις», επειδή τα οφέλη των ορμονών ή της χειρουργικής δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Ομοίως, ευρωπαϊκές χώρες έχουν απομακρυνθεί από την ιατρική παρέμβαση μετά τη δημοσίευση, το 2024, της έκθεσης Κας (Cass) στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία οδήγησε σε απομάκρυνση από το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου» για τα παιδιά.
Η αγωγή της Χάιν υποστηρίζει ότι οι γιατροί έχουν ευθύνη να αποκλείουν όλες τις άλλες πιθανές αιτίες της δυσφορίας ενός ασθενούς πριν στραφούν σε μη αναστρέψιμες πράξεις, όπως διπλή μαστεκτομή ή υστερεκτομή. Σύμφωνα με την αγωγή, κατά την προώθηση των υπηρεσιών τους, οι εναγόμενοι χρησιμοποίησαν περιγραφές όπως «ορμονοθεραπεία αρρενοποίησης» για να περιγράψουν ιατρικές παρεμβάσεις για τη δυσφορία φύλου.
Η αγωγή ισχυρίζεται ότι αυτές οι ακίνδυνες εκ πρώτης όψεως περιγραφές διαδικασιών, όπως προωθήθηκαν από τους εναγόμενους, είναι παραπλανητικές επειδή δεν πρόκειται για θεραπεία. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο, καθώς αντί να θεραπεύουν, αυτές οι διαδικασίες προκαλούν βλάβη που οδηγεί σε δυσλειτουργία και δυσπλασία του εφηβικού σώματος και εγκεφάλου.
Δικηγόρος των εναγομένων δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.
Οι νύχτες στην Τεχεράνη γίνονται ολοένα και πιο βίαιες, ανέφερε στην εφημερίδα The Epoch Times Ιρανή γυναίκα που έφυγε πρόσφατα από τη χώρα. Όπως είπε, δυνάμεις ασφαλείας συχνά κινούνται μέσα στα πλήθη με μηχανές και πυροβολούν αδιακρίτως, ενώ τα πρωινά έβλεπε πτώματα σε δημόσιους χώρους και αίμα στους δρόμους.
Σύμφωνα με την ίδια, κάθε απόγευμα οι δρόμοι γεμίζουν με πλήθη, μοιάζοντας με «γραμμές μετώπου», ενώ ο απόηχος των πυροβολισμών φτάνει μέσα στα σπίτια. Η γυναίκα ζήτησε να μην κατονομαστεί για λόγους ασφαλείας και ανέφερε ότι είχε μεταβεί στην Τεχεράνη για να επισκεφθεί την οικογένειά της λίγο πριν ξεκινήσουν οι διαδηλώσεις, και στις 12 Ιανουαρίου επέστρεψε στην Ολλανδία.
Όπως είπε, οι τωρινές κινητοποιήσεις είναι πολύ μεγαλύτερες και πιο έντονες από προηγούμενες περιόδους αναταραχής, συμπεριλαμβανομένων των διαδηλώσεων που ακολούθησαν τον θάνατο της Μαχσά Αμινί το 2022, της οποίας η σύλληψη και ο θάνατος πυροδότησαν διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Περιέγραψε το κλίμα στην Τεχεράνη ως ήσυχο και βαρύ, με τους ανθρώπους να δείχνουν εξαντλημένοι και θλιμμένοι.
Οι διαδηλώσεις, που ξεκίνησαν στα τέλη του Δεκέμβρη, εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα παρά τους περιορισμούς στην επικοινωνία. Όταν οι κινητοποιήσεις άρχισαν να εντείνονται, το καθεστώς μπλόκαρε την πρόσβαση στο διαδίκτυο και τις τηλεφωνικές υπηρεσίες, γεγονός που δυσκολεύει διεθνείς οργανισμούς να εκτιμήσουν τα γεγονότα και τις κυβερνητικές αντιδράσεις.
Περαιτέρω, σύμφωνα με αναφορές του Associated Press, κυβερνητικοί πράκτορες πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα και αφαιρούσαν δορυφορικά πιάτα από σπίτια. Η δορυφορική τηλεόραση χρησιμοποιείται ευρέως στο Ιράν και πολλές οικογένειες βασίζονται σε αυτήν για να έχουν πρόσβαση σε ξένες ειδήσεις που δεν παρέχουν τα κρατικά ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης. Όπως αναφέρεται, οι ενέργειες αυτές, μαζί με τη διακοπή στο διαδίκτυο, δυσχεραίνουν την επικοινωνία και τη διάχυση πληροφοριών από το εσωτερικό της χώρας.
Από εχθές, 13 Ιανουαρίου, το Ιράν χαλάρωσε ορισμένους περιορισμούς στις επικοινωνίες· η Τεχεράνη επέτρεψε να γίνονται κλήσεις από το Ιράν προς το εξωτερικό, χωρίς όμως να έχει ενεργοποιήσει τις εισερχόμενες κλήσεις, ενώ οι περιορισμοί στις υπηρεσίες μηνυμάτων εξακολουθούν να ισχύουν.
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των νεκρών διαφέρουν δραματικά, ενώ αναφέρεται ότι είναι δύσκολη η ανεξάρτητη επαλήθευση. Το τηλεοπτικό κανάλι Iran International, με έδρα το Λονδίνο, ανέφερε στις 13 Ιανουαρίου ότι, ύστερα από διαδικασία επαλήθευσης δύο ημερών από πολλαπλές πηγές, η οποία περιελάμβανε πληροφορίες από ανώτερες πηγές ασφάλειας και κυβέρνησης, αυτόπτες μάρτυρες, δεδομένα νοσοκομείων και επαγγελματίες υγείας, κατέληξε ότι έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 12.000 άνθρωποι, κυρίως μέσα σε δύο διαδοχικές νύχτες στις αρχές Ιανουαρίου, με πολλά από τα θύματα να είναι κάτω των 30 ετών.
Σύμφωνα με το ίδιο μέσο, οι θάνατοι προήλθαν από συντονισμένη επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε κυρίως από το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και τις δυνάμεις Μπασίτζ, και όχι από αυθόρμητες συγκρούσεις. Κατά το Iran International, πηγές ανέφεραν ότι η επιχείρηση διεξήχθη με άμεσες εντολές του Ιρανού ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και με την έγκριση των ανώτατων οργάνων διακυβέρνησης.
Από την πλευρά της, η αμερικανική οργάνωση Human Rights Activists News Agency (HRANA) δημοσίευσε διαφορετικά σύνολα στοιχείων σε ξεχωριστές ενημερώσεις. Σε ενημέρωση που αποδίδεται στην 12η Ιανουαρίου, η HRANA ανέφερε ότι έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 646 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 505 διαδηλωτών (εκ των οποίων οι εννέα ανήλικοι), ότι έχουν συλληφθεί περισσότεροι από 10.721 διαδηλωτές, και ότι παραμένουν υπό εξέταση 579 ακόμη αναφορές θανάτων.
Σε νεότερη ενημέρωση, η HRANA ανέφερε ότι έχουν περάσει 17 ημέρες από την έναρξη των μαζικών διαδηλώσεων και ότι έχουν καταγραφεί 614 συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε 17 πόλεις και στις 31 επαρχίες της χώρας, ενώ από τις διαθέσιμες καταγραφές περίπου 18.434 άτομα έχουν συλληφθεί. Σύμφωνα με αυτά τα επικαιροποιημένα στοιχεία, περίπου 2.403 διαδηλωτές έχουν σκοτωθεί, εκ των οποίων δώδεκα ανήλικοι, ενώ εικάζεται ότι ο πραγματικός αριθμός των θανάτων είναι πολύ υψηλότερος. Επιπλέον, πάνω από 1.100 άνθρωποι αναφέρονται ως σοβαρά τραυματισμένοι, εννέα μη διαδηλωτές έχουν καταγραφεί ως νεκροί από την έναρξη των κινητοποιήσεων, ενώ αναφέρεται επίσης ότι έχουν σκοτωθεί 147 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας και υποστηρικτές της κυβέρνησης.
Η εφημερίδα The Epoch Times δεν μπορεί να επαληθεύσει ανεξάρτητα αυτούς τους αριθμούς.
Στις 13 Ιανουαρίου, Ιρανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο Reuters ότι έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 2.000 άνθρωποι, αποδίδοντας την ευθύνη σε «τρομοκράτες». Ακόμη και με συντηρητικές εκτιμήσεις, αναφέρεται ότι ο αριθμός των νεκρών από τις τωρινές διαδηλώσεις είναι ο υψηλότερος σε οποιονδήποτε κύκλο αναταραχών στο Ιράν εδώ και δεκαετίες.
Τις τελευταίες ημέρες, εικόνες και βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο δείχνουν μεγάλο αριθμό πτωμάτων σε ιατροδικαστικές εγκαταστάσεις, ενώ οικογένειες συγκεντρώνονται για να θρηνήσουν και να αναγνωρίσουν τους νεκρούς. Οι εξελίξεις εντείνουν τη διεθνή ανησυχία και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χαρακτήρισε τον αυξανόμενο αριθμό νεκρών «φρικιαστικό» σε ανάρτησή της, στις 12 Ιανουαρίου.
Η φον ντερ Λάιεν ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη εντάξει το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης στο σύνολό του στο καθεστώς κυρώσεων για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ισπανία, η Γαλλία και το Βέλγιο, κάλεσαν Ιρανούς πρέσβεις για να διαμαρτυρηθούν για τα γεγονότα, ενώ η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μετσόλα ανακοίνωσε στο X ότι απαγόρευσε την είσοδο σε όλο το ιρανικό διπλωματικό προσωπικό και τους εκπροσώπους του σε όλους τους χώρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ένας διαδηλωτής καίει μια φωτογραφία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στο Ιρανικό Προξενείο στο Μιλάνο. Ιταλία, 12 Ιανουαρίου 2026. (Claudio Furlan/LaPresse μέσω AP)
Στο εσωτερικό, ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν απέδωσε τη φονική βία σε αυτό που περιέγραψε ως τρομοκράτες και ταραχοποιούς και οργάνωσε φιλοκυβερνητική συγκέντρωση στις 12 Ιανουαρίου. Υποστήριξε ότι οι δολοφονίες έγιναν από ένοπλες ομάδες και αρνήθηκε ευθύνη των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας.
Οι ΗΠΑ εξετάζουν πιθανούς τρόπους παρέμβασης
Σε ανάρτησή του στο Truth Social στις 13 Ιανουαρίου, ο Τραμπ δήλωσε ότι δεν θα πραγματοποιήσει συναντήσεις με Ιρανούς αξιωματούχους μέχρι να σταματήσει η δολοφονία διαδηλωτών και προειδοποίησε ότι όσοι ευθύνονται θα «πληρώσουν βαρύ τίμημα».
Σε συνέντευξη στο CBS News, που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 13 Ιανουαρίου, ο Τραμπ απείλησε τους ηγέτες του Ιράν με «πολύ ισχυρή δράση» εάν αποδειχθούν αληθινές αναφορές που τους κατηγορούν ότι κρεμούν διαδηλωτές. Όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο το καθεστώς να αρχίσει να «κρεμάει διαδηλωτές αύριο» και κατά πόσο αυτό σημαίνει ότι έχει ξεπεραστεί η «κόκκινη γραμμή», απάντησε ότι δεν έχει «ακούσει για κρεμάλες», προσθέτοντας ότι αν τους κρεμάσουν, οι ΗΠΑ θα αναλάβουν δυναμικά δράση.
Ερωτηθείς για το «τελικό ζητούμενο», ο Τραμπ παρέπεμψε στα παραδείγματα του ηγέτη του ISIS Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι και του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί, οι οποίοι εξουδετερώθηκαν κατά την πρώτη του θητεία. Υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν να δουν να συμβαίνει αυτό στο Ιράν και ότι άλλο πράγμα είναι να υπάρχουν διαδηλώσεις, όμως όταν αρχίζουν να σκοτώνονται χιλιάδες άνθρωποι και τίθεται ζήτημα κρεμάλας, προειδοποίησε ότι τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν καλά για το καθεστώς.
Ο Τραμπ δημοσίευσε σχόλιο για τα γεγονότα στο Ιράν την έκτη ημέρα των διαδηλώσεων. Σε ανάρτησή του στο Truth Social στις 2 Ιανουαρίου, έγραψε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είναι σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα και έτοιμες να δράσουν, θα συνδράμουν τους διαδηλωτές αν η αντίδραση του καθεστώτος γίνει πολύ σκληρή. Την επομένη, αμερικανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον πρώην ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στην κατοικία του στο Καράκας, στη Βενεζουέλα, και τον μετέφεραν στις ΗΠΑ για να αντιμετωπίσει ποινική δίωξη για τον ρόλο του στη διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών.
Δημόσια πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο γερουσιαστής Λίντσεϋ Γκράχαμ (R-S.C.) και ο εξόριστος Ιρανός διάδοχος του θρόνου Ρεζά Παχλαβί, εξέφρασαν την ελπίδα ότι ο Τραμπ θα λάβει παρόμοια αποφασιστική δράση κατά του Ιράν. Ο Παχλαβί ανήρτησε στο X στις 12 Ιανουαρίου ότι ο πρόεδρος είναι άνθρωπος της δράσης και άνθρωπος της ειρήνης και ότι μπορεί να φέρει τη μεγαλύτερη ειρήνη που έχει δει ποτέ ο κόσμος, βοηθώντας τους Ιρανούς να τερματίσουν αυτό που χαρακτήρισε εγκληματικό καθεστώς. Ο Γκράχαμ ανήρτησε στο X στις 13 Ιανουαρίου ότι το «θανατηφόρο πλήγμα» στον Χαμενεΐ θα προέλθει από έναν συνδυασμό της «απίστευτης πατριωτικής γενναιότητας» των διαδηλωτών και της «αποφασιστικής δράσης» του προέδρου Τραμπ.
Όπως αναφέρεται, ο Παχλαβί έχει αναδειχθεί σε κεντρική μορφή του κινήματος διαμαρτυρίας και το όνομά του βρίσκεται σε συνθήματα τόσο μέσα όσο και έξω από το Ιράν.
Διαδηλωτές κρατούν πλακάτ με τη φωτογραφία του Ρεζά Παχλαβί, γιου του τελευταίου σάχη του Ιράν, εξόριστου στις Ηνωμένες Πολιτείες, και κυματίζουν σημαίες της εποχής Παχλαβί κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά του ιρανικού καθεστώτος στην πλατεία του Αγίου Στεφάνου, στη Βιέννη. Αυστρία, 11 Ιανουαρίου 2026. (Joe Klamar/AFP μέσω Getty Images)
Αν και αναφέρθηκε στην πιθανότητα διαπραγματεύσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν απέκλεισε την περίπτωση στρατιωτικής παρέμβασης, ενώ μόλις την επόμενη ημέρα, ανακοίνωσε την εφαρμογή δασμού 25% στο εμπόριο του Ιράν και απέρριψε κάθε ενδεχόμενο διπλωματικών επαφών. είπε σε δημοσιογράφους ότι Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για διαπραγματεύσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συνομιλιών, ενώ παράλληλα προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να απαντήσουν στη δολοφονία διαδηλωτών. Στις 12 Ιανουαρίου, ανακοίνωσε δασμό 25% σε κάθε χώρα που πραγματοποιεί εμπόριο με το Ιράν, ενώ την επόμενη ημέρα δήλωσε ότι δεν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις με το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Κάρολαϊν Λέβιτ είπε σε δημοσιογράφους στις 12 Ιανουαρίου ότι όσον αφορά το Ιράν οι ΗΠΑ εξετάζουν πολλές επιλογές και παρόλο που τα αεροπορικά πλήγματα παραμένουν μία πιθανή οδός δράσης, η διπλωματία είναι πάντα η πρώτη επιλογή για τον πρόεδρο.
Ο Μπιτζάν Κιαν, αναλυτής εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, είπε στην Epoch Times ότι μια αντιπαράθεση των ΗΠΑ με το σύστημα που κυβερνά το Ιράν δεν απαιτεί κατ’ ανάγκη χερσαίες δυνάμεις. Υποστήριξε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία κατανοεί ότι είναι σήμερα πιο αδύναμη από ό,τι στο παρελθόν και γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να την αποδυναμώσουν περαιτέρω, στοχεύοντας την κορυφή του συστήματος. Κατά τον Κιαν, τέτοιες ενέργειες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πλήγματα σε κέντρα διοίκησης και ελέγχου, σε κόμβους συντονισμού που χρησιμοποιούνται για εσωτερική καταστολή, στο Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και σε άλλες τοποθεσίες που είναι ταυτόχρονα συμβολικά σημαντικές και επιχειρησιακά κρίσιμες.
Ο Κιαν υποστήριξε ακόμη ότι το ζήτημα του Ιράν υπερβαίνει τις ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, λέγοντας ότι η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, την οποία περιέγραψε ως υποστηρικτή τρομοκρατικών ομάδων και στρατηγικό υποστηρικτή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, θα ευθυγραμμιζόταν με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Πρόσθεσε ότι ο ιρανικός λαός θα επικρατήσει τελικά, επειδή, όπως είπε, η Ισλαμική Δημοκρατία είναι θεσμικά χρεοκοπημένη και δεν εκπροσωπεί πλέον τη βούληση του πληθυσμού.
Η κατάσταση στην Τεχεράνη
Ο Παχλαβί, επίσης στις 12 Ιανουαρίου, υποστήριξε ότι το ιρανικό καθεστώς είναι αδύναμο και «στα τελευταία του», προειδοποιώντας ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να δώσουν στις αρχές χρόνο να ανασυνταχθούν. Ανέφερε ότι οι Ιρανοί είναι έτοιμοι να φέρουν την αλλαγή οι ίδιοι και δεν ζητούν ξένα στρατεύματα, αλλά αποφασιστική διεθνή δράση για να αποτραπεί περαιτέρω αιματοχυσία.
Η Ιρανή που μίλησε στην Epoch Times ανέφερε ότι η συμμετοχή στις διαδηλώσεις αυξήθηκε απότομα αφού ο Παχλαβί απηύθυνε δημόσιο κάλεσμα για δράση, προσθέτοντας ότι ακούγονται ευρέως συνθήματα που ζητούν την επιστροφή του στο Ιράν και συνθήματα κατά των κυβερνώντων. Είπε επίσης ότι πιστεύει πως ορισμένες από τις δυνάμεις που εμπλέκονται στην καταστολή έχουν μεταφερθεί από το Ιράκ, σημειώνοντας ότι άκουσε προσωπικά άτομα να μιλούν αραβικά.
Πέρα από τη βία, περιέγραψε ελλείψεις σε όλη την πόλη· βασικά τρόφιμα όπως ρύζι και μαγειρικό λάδι δεν είναι πλέον διαθέσιμα, ακόμη και με κρατικά δελτία· πολλά καταστήματα είναι μισοάδεια, καθώς οι παραδόσεις έχουν επιβραδυνθεί και ορισμένοι ιδιωτικοί παραγωγοί ενδέχεται να βρίσκονται σε απεργία.
Μίλησε ακόμη για τακτικές εκφοβισμού, όπως μηνύματα κειμένου που στέλνουν οι αρχές προειδοποιώντας ότι μέσα στα πλήθη υπάρχουν τρομοκράτες, και είπε ότι οικογένειες όσων σκοτώνονται ή τραυματίζονται μερικές φορές πιέζονται να πληρώσουν τέλη πριν τους παραδοθούν τα σώματα των νεκρών. Τέλος, σημείωσε ότι κάτοικοι έχουν αναφέρει ζάλη και πονοκεφάλους από λευκό καπνό που απελευθερώνεται πάνω από τμήματα της Τεχεράνης, κάτι που, όπως πιστεύει, έχει στόχο να κρατήσει τους ανθρώπους μέσα και να τους αποτρέψει από το να βγουν έξω.
Στο μεταξύ, η εικονική πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ιράν απηύθυνε προειδοποίηση προς όλους τους Αμερικανούς που παραμένουν στο Ιράν να εγκαταλείψουν τη χώρα αμέσως. Ανέφερε ότι πρέπει να φύγουν χωρίς καθυστέρηση και να έχουν σχέδιο αναχώρησης που να μην βασίζεται στη βοήθεια της αμερικανικής κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι αν δεν μπορούν να φύγουν, πρέπει να βρουν ασφαλές σημείο μέσα στην κατοικία τους ή σε άλλο ασφαλές κτίριο και να έχουν προμήθειες τροφίμων, νερού, φαρμάκων και άλλων βασικών ειδών. Η πρεσβεία εξήγησε ότι οι διαδηλώσεις κλιμακώνονται και ενδέχεται να γίνουν βίαιες, κάτι που θα οδηγήσει σε συλλήψεις και τραυματισμούς.
Το 2025, η Γαλλία κατέγραψε ένα σημαντικό δημογραφικό ορόσημο, καθώς για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE), τα στοιχεία έδειξαν 645.000 γεννήσεις και 651.000 θανάτους μέσα στη χρονιά.
Η INSEE δημοσίευσε την ετήσια δημογραφική έκθεση στις 13 Ιανουαρίου, επισημαίνοντας μείωση του δείκτη γεννήσεων κατά 2,1% σε σύγκριση με το 2024, γεγονός που αντιστοιχεί σε συνολική πτώση 24% από τις κορυφώσεις των γεννήσεων του 2010.
«Η αύξηση στους θανάτους κατά 1,5% σε σχέση με το προηγούμενο έτος αποδίδεται εν μέρει στην ιδιαίτερα έντονη επιδημία γρίπης του χειμώνα, που έπληξε σφοδρά τον πληθυσμό στις αρχές του χρόνου», ανέφερε η INSEE. Ως συνέπεια, το φυσικό ισοζύγιο του πληθυσμού σημείωσε έλλειμμα 6.000 ατόμων — το πρώτο τέτοιου είδους μετά το ξέσπασμα του μεταπολεμικού baby boom.
Παρά το αρνητικό ισοζύγιο, ο πληθυσμός της Γαλλίας συνέχισε να παρουσιάζει ήπια αύξηση. Την 1η Ιανουαρίου, ο εκτιμώμενος πληθυσμός ανήλθε στα περίπου 69,1 εκατομμύρια, σημειώνοντας αύξηση 0,25% από την προηγούμενη χρονιά, κυρίως χάρη στη μετανάστευση. Η INSEE επισημαίνει τις αλλαγές στη δομή των ηλικιών: «Το 22% του πληθυσμού ήταν 65 ετών και άνω, ποσοστό σχεδόν ίσο με εκείνο των ατόμων κάτω των 20 ετών, γεγονός που υπογραμμίζει τη γρήγορη γήρανση της χώρας».
Οικονομολόγοι εκφράζουν ανησυχίες για τις επιπτώσεις των δημογραφικών μεταβολών στην αγορά εργασίας. Ο Φιλίπ Κρεβέλ από το think-tank Cercle d’Épargne προειδοποίησε: «Καθώς συνταξιοδοτούνται οι γενιές που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1960, τα προβλήματα και η πίεση στην αγορά εργασίας αναμένεται να ενταθούν τα επόμενα χρόνια».
Ένα νεογέννητο μωρό σε μαιευτήριο, σε φωτογραφία αρχείου χωρίς ημερομηνία. (Sean Gallup/Getty Images)
Η Γαλλία παραδοσιακά διατηρεί σχετικά υψηλή γονιμότητα μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2023 η χώρα είχε δείκτη γονιμότητας 1,66 ζώντων γεννήσεων ανά γυναίκα, δεύτερη μετά τη Βουλγαρία με 1,81. Ωστόσο, σύμφωνα με την INSEE, το 2025 ο συνολικός δείκτης γονιμότητας έπεσε στο 1,56 παιδί ανά γυναίκα, από 1,61 το 2024 — το χαμηλότερο επίπεδο από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρ’ όλα αυτά, το ποσοστό παραμένει ελαφρώς πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που ήταν 1,38 το 2023.
Τα στοιχεία για το προσδόκιμο ζωής έχουν επίσης βελτιωθεί, με την INSEE να εκτιμά ότι γυναίκες που γεννήθηκαν το 2025 θα ζήσουν κατά μέσο όρο 85,9 χρόνια, ενώ οι άνδρες 80,3 χρόνια. Ωστόσο, ξεχωριστή μελέτη του Cercle d’Aparn κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη διευρυνόμενη ανισότητα ως προς το προσδόκιμο ζωής ανάλογα με το εισόδημα.
Ειδικότερα, καταγράφεται διαφορά 13 ετών στους άνδρες: όσοι ανήκουν στο πλουσιότερο 5% έχουν προσδόκιμο ζωής 85 ετών, ενώ στο φτωχότερο 5% μόλις 72 έτη. Στις γυναίκες, η διαφορά είναι μικρότερη αλλά σημαντική: 88,7 έτη για τις πλουσιότερες, 80,1 για τις φτωχότερες, με το χάσμα να ανέρχεται στα 9 χρόνια.
Μια νοσοκόμα κρατά τα χέρια ενός ασθενούς με νόσο Αλτσχάιμερ στο γηροκομείο Les Fontaines στο Λούττερμπαχ. Γαλλία, 21 Σεπτεμβρίου 2009. (Sebastien Bozon/AFP μέσω Getty Images)
Οι δημογραφικές αυτές εξελίξεις στη Γαλλία αντικατοπτρίζουν γενικότερες τάσεις στον ευρωπαϊκό χώρο. Ενδεικτικά, η Ιταλία ανέφερε πτώση του δείκτη γονιμότητας στο ιστορικά χαμηλό 1,18 παιδιά ανά γυναίκα το 2024. Την ίδια ώρα, η δημογραφική υποχώρηση στην Ελλάδα έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει τις δημόσιες υπηρεσίες, με τις εγγραφές σε δημοτικά και γυμνάσια να αναμένεται να μειωθούν αισθητά τη σχολική χρονιά 2025-2026, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.
Επιπλέον, η Eurostat αναφέρει πως οι γυναίκες στην ΕΕ αποκτούν το πρώτο τους παιδί σε ολοένα μεγαλύτερη ηλικία, με τον μέσο όρο να ανέρχεται στα 29,8 έτη — με υψηλότερα ποσοστά στην Ιταλία (31,8) και την Ιρλανδία (31,6).
«Η Κίνα βρίσκεται στην κορυφή των χωρών που κινδυνεύουν με επιπλέον δασμούς 25%, μετά την ανακοίνωση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα», αναφέρει έκθεση σχετικά με τον αντίκτυπο των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν.
«Όλες οι χώρες που συναλλάσσονται με το Ιράν θα πληρώνουν δασμό 25% για κάθε εμπορική δραστηριότητά τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες», ανακοίνωσε ο Τραμπ μέσω της πλατφόρμας Truth Social, λίγες ώρες αφότου μίλησε για ενδεχόμενα αεροπορικά πλήγματα ή άλλα μέτρα κατά του Ιράν.
Ο Λευκός Οίκος δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει εκτελεστικό διάταγμα με λεπτομέρειες για τον νέο δασμό ούτε ο Τραμπ έδωσε περισσότερες διευκρινίσεις. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, «η Κίνα αντιπροσωπεύει το 27,72% του εξωτερικού εμπορίου του Ιράν, ενώ το 26% των εισαγωγών του Ιράν προέρχεται από την Κίνα». Η Κίνα αναδεικνύεται ως ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, απορροφώντας πάνω από το 80% των εξαγωγών.
«Το πετρέλαιο συχνά μεταφέρεται στην Κίνα μέσω αυτού που το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αποκαλεί ‘σκιώδη στόλο’, δηλαδή πλοία με ψευδείς σημαίες που πραγματοποιούν επικίνδυνες μεταφορές για να παρακάμψουν τις κυρώσεις», σημειώνει εταιρεία ανάλυσης του παγκόσμιου εμπορίου.
Σύμφωνα με την Kpler, «η Κίνα αγόραζε 1,38 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου ημερησίως το πρώτο εξάμηνο φέτος, έναντι 1,48 εκατομμυρίων βαρελιών/ημέρα συνολικά το 2024». Τα καθεστώτα της Κίνας και του Ιράν διατηρούν στενές σχέσεις εδώ και δεκαετίες, με την Κίνα να έχει διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην ανάπτυξη του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
«Το καθεστώς υπέγραψε μυστικές συμφωνίες πυρηνικής έρευνας το 1985 και το 1990», αναφέρει η έκθεση, προσθέτοντας ότι οι λεπτομέρειες έγιναν γνωστές τα επόμενα χρόνια. «Υπό αμερικανική πίεση, η Κίνα το 1995 συμφώνησε να σταματήσει την πώληση πυρηνικών αντιδραστήρων στο Ιράν, ωστόσο συνέχισε να δραστηριοποιείται σε άλλους τομείς του πυρηνικού προγράμματος», επισημαίνει η έκθεση του Κογκρέσου. Μετά από πολλούς γύρους διαβουλεύσεων υψηλού επιπέδου, «η Κίνα το 1997 δεσμεύτηκε να μην αναλάβει νέα πυρηνικά έργα με το Ιράν».
«Η Κίνα αποτέλεσε επίσης σταθερό προμηθευτή όπλων του Ιράν επί δεκαετίες», γεγονός που αποτυπώνει τη μακρόχρονη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών. Το 1990 υπέγραψαν δεκαετή συμφωνία ανταλλαγής στρατιωτικής τεχνολογίας, ενώ εκτιμάται ότι η Κίνα διοχέτευε οπλικά συστήματα στο Ιράν μέσω τρίτων χωρών ήδη από τα προηγούμενα χρόνια. «Κινεζικές εταιρείες έχουν τεθεί πολλές φορές υπό αμερικανικές κυρώσεις από το 2002, εξαιτίας προμήθειας υλικών σχετικών με βαλλιστικούς πυραύλους στο Ιράν», γεγονός που αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη ένταση.
Η υλοποίηση της μακροχρόνιας αυτής εταιρικής σχέσης επιβεβαιώθηκε τον Μάρτιο του 2021, όταν Κίνα και Ιράν υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας διάρκειας 25 ετών, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας.
Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Οικονομικού και Ελέγχου Ασφαλείας ΗΠΑ-Κίνας, «το Ιράν θεωρεί την Κίνα ως μία από τις ελάχιστες παγκόσμιες δυνάμεις που μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ η στάση της Κίνας είναι πιο ευκαιριακή».
Το Ιράν συμμετέχει και στην Πρωτοβουλία «Μία ζώνη, ένας δρόμος» (Belt and Road Initiative) του Πεκίνου, αλλά και στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σανγκάης, διεθνή συμμαχία που ιδρύθηκε ως αντίβαρο στη δυτική επιρροή — ένδειξη της πολυεπίπεδης σχέσης των δύο χωρών.
Η έκθεση καταλήγει ότι «η πιθανή σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν αποτελεί βασικό περιοριστικό παράγοντα στη συγκεκριμένη εταιρική σχέση, καθώς θα μπορούσε να απειλήσει σοβαρά την ενεργειακή ασφάλεια της Κίνας, σενάριο που φαίνεται να βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη».
Άλλοι εμπορικοί εταίροι του Ιράν είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Τουρκία, η Ινδία, η Γερμανία, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία.
Καθώς ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϋ ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Κίνα από τις 13 έως τις 17 Ιανουαρίου για συναντήσεις με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, τον πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ και επιχειρηματικούς παράγοντες, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η Ένωση Φάλουν Ντάφα του Καναδά τον καλούν να δώσει προτεραιότητα στα ανθρώπινα δικαιώματα και να θέσει με έμφαση το ζήτημα της διακρατικής καταστολής σε καναδικό έδαφος, παράλληλα με τις συζητήσεις που αναμένεται να αφορούν το εμπόριο, την ενέργεια, τη γεωργία και τη διεθνή ασφάλεια, σύμφωνα με το Γραφείο του Πρωθυπουργού.
Η επίσκεψη αυτή θα είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Καναδού πρωθυπουργού στην Κίνα μετά το ταξίδι του Τζάστιν Τρυντώ το 2017, και εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να ανανεώσει τις σχέσεις με το Πεκίνο.
Σε επιστολή της 9ης Ιανουαρίου προς τον Κάρνεϋ, ο Καναδικός Συνασπισμός για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Κίνα (Canadian Coalition on Human Rights in China) — συνασπισμός εννέα οργανώσεων — τον προέτρεψε να δράσει για την αντιμετώπιση των εκτεταμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττει το κινεζικό καθεστώς, συμπεριλαμβανομένης της εκστρατείας διακρατικής καταστολής που λαμβάνει χώρα στον Καναδά. Ο συνασπισμός ζήτησε το ταξίδι να «σηματοδοτηθεί τη σαφή πρόθεση» του Καναδά να τεθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κέντρο της σχέσης των δύο κρατών.
Ο συνασπισμός ανέφερε ότι η σχέση του Καναδά με την Κίνα αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής που αντιμετωπίζει ο Κάρνεϋ ως πρωθυπουργός, η σημασία της οποίας αφορά τόσο οικονομικά και γεωπολιτικά θέματα όσο και θέματα ασφαλείας. Οι ανησυχίες για το ιστορικό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει το Πεκίνο απαιτούν πολύ σοβαρή και μελετημένη προσοχή, καθώς και μια συνολική στρατηγική που θα διασφαλίζει ότι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα είναι κεντρική στις σχέσεις και στις συναλλαγές των δύο χωρών, σημείωσε.
Ο Τσουκ Κουάν (Cheuk Kwan), συμπρόεδρος της Ένωσης για τη Δημοκρατία στην Κίνα (Association for Democracy in China) στο Τορόντο, υποστήριξε ότι ο Καναδάς δεν διαθέτει μια τέτοια στρατηγική, ώστε τα ανθρώπινα δικαιώματα να «εμφανίζονται ως εξέχοντα σε όλο το εύρος» της σχέσης της Οττάβα με το Πεκίνο. Σε δήλωσή του, στις 12 Ιανουαρίου, ανέφερε ότι έχει έρθει η ώρα τα ανθρώπινα δικαιώματα να τεθούν στην πρώτη γραμμή της σχέσης αυτής και ότι αυτή είναι η μόνη ηθική και ταυτόχρονα βιώσιμη οδός.
Ο Σέραπ Θέρτσιν (Sherap Therchin), εκτελεστικός διευθυντής της Επιτροπής Καναδά-Θιβέτ (Canada Tibet Committee), ανέφερε σε δήλωσή του στις 12 Ιανουαρίου ότι, σύμφωνα με την εκτίμηση πολλών ειδικών, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα έχει επιδεινωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Σημείωσε ότι ταυτόχρονα, έχει παρατηρηθεί ότι τόσο ο Καναδάς όσο και η ευρύτερη διεθνής κοινότητα έχουν δώσει προτεραιότητα στα εμπορικά συμφέροντα, κατευνάζοντας μάλλον την κινεζική κυβέρνηση αντί να την αμφισβητούν.
Ο συνασπισμός ανέφερε ότι οι οργανώσεις του έχουν τεκμηριώσει αύξηση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το κινεζικό καθεστώς, στις οποίες περιλαμβάνεται και μία εντατική εκστρατεία καταστολής ακτιβιστών για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα τα τελευταία χρόνια, τόσο εντός όσο και εκτός Κίνας.
Η εν λόγω εκστρατεία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων, από τις οποίες ο συνασπισμός παρέθεσε εκείνες του εκδότη από το Χονγκ Κονγκ Τζίμμυ Λάι, του οποίου η οικογένεια βρίσκεται στον Καναδά, της ακτιβίστριας υπέρ της δημοκρατίας από το Χονγκ Κονγκ Τσόου Χανγκ-τουνγκ, του Καναδού Τζο Τέι, του Ουιγούρου-Καναδού Χουσεΐν Τζελίλ, του ακτιβιστή υπέρ της δημοκρατίας Γουάνγκ Μπινγκτζάνγκ, ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ που έχουν συλληφθεί από το καθεστώς στην Κίνα και έχουν οικογένειες στον Καναδά, του Θιβετιανού βουδιστή ηγέτη Παντσέν Λάμα, καθώς και μεγάλου αριθμού χριστιανών ποιμένων σε όλη την Κίνα.
Ακτιβιστές κρατούν πλακάτ με τη φωτογραφία του Κινέζου δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γουάνγκ Τσουαντζάνγκ, ο οποίος είναι υπό κράτηση, και της συζύγου του, Λι Γουεντζού, σε συγκέντρωση έξω από το Γραφείο Διασύνδεσης της Κίνας. Χονγκ Κονγκ, 26 Δεκεμβρίου 2018. (Anthony Wallace/AFP μέσω Getty Images)
Η Σιμόν Ανσέ (Simone Hanchet), διευθύντρια επικοινωνίας στο Raoul Wallenberg Centre for Human Rights, υποστήριξε ότι είναι κρίσιμο ο Κάρνεϋ να τοποθετήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο επίκεντρο της σχέσης Καναδά–Κίνας, καθώς επιδιώκει να αναθερμάνει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ανέφερε ότι η αδυναμία επίτευξης αυτού του στόχου στο παρελθόν είχε καταστροφικές συνέπειες για ορισμένους Καναδούς σε ατομικό επίπεδο.
Ο συνασπισμός σημείωσε επίσης ότι η Κίνα συνεχίζει να διαθέτει σημαντικούς πόρους σε επιχειρήσεις επιρροής και παρενόχλησης στον Καναδά, από τις οποίες πολλές στρέφονται και δρουν κατά ομάδων του ίδιου του συνασπισμού. Παρότι η Οττάβα έχει ακολουθήσει ποικίλες προσεγγίσεις στο παρελθόν για να θέσει το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Πεκίνο, αυτές έμοιαζαν αποσπασματικές και ασυντόνιστες. Οι αδυναμίες της στρατηγικής του Καναδά και τα λάθη που έγιναν όσον αφορά την προβολή αυτού του θέματος στις διμερείς σχέσεις δεν πρέπει να επαναληφθούν, τόνισε.
Στο ίδιο πλαίσιο παρεμβάσεων πριν από την επίσκεψη, η Human Rights Watch ανέφερε σε δελτίο Τύπου, στις 9 Ιανουαρίου, ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να θέσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κέντρο του ταξιδιού του.
Η Μάγια Ουάνγκ (Maya Wang), αναπληρώτρια διευθύντρια για την Ασία στη Human Rights Watch, υποστήριξε ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να αναγνωρίσει πως η εντεινόμενη καταστολή από το κινεζικό καθεστώς απειλεί όχι μόνο τα δικαιώματα των ανθρώπων στην Κίνα, αλλά και τα θεμελιώδη συμφέροντα και τις αξίες του Καναδά. Όπως σημείωσε, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να διασφαλίσει πως οι επαφές με την κινεζική κυβέρνηση για το εμπόριο και την ασφάλεια θα συνάδουν με τις αξίες του Καναδά, οι οποίες περιλαμβάνουν την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συμμετέχουν σε παρέλαση για τον τερματισμό της δίωξης κατά του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα. Ουάσιγκτον, 20 Ιουλίου 2017. (The Epoch Times)
Ο οργανισμός ανέφερε ότι ο Κάρνεϋ θα πρέπει να θέσει ζητήματα όπως η σχέση μεταξύ καταναγκαστικής εργασίας και εξαγωγών, η δίωξη και η φυλάκιση υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και η στοχοποίηση επικριτών του καθεστώτος σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά.
Διακρατική καταστολή
Παράλληλα, η Ένωση Φάλουν Ντάφα του Καναδά κάλεσε τον Κάρνεϋ, εν όψει της επίσκεψης, να προτρέψει το Πεκίνο να απελευθερώσει δέκα (10) ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ που είναι συγγενείς Καναδών και κρατούνται στην Κίνα για λόγους συνείδησης, ενώ ζήτησε επίσης να τεθεί το ζήτημα της κινεζικής διακρατικής καταστολής σε καναδικό έδαφος, την οποία χαρακτήρισε επιθετική μορφή ξένης παρέμβασης.
Η Ένωση ανέφερε ότι από το 2024 οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν δει αύξηση των ψευδών απειλών για ένοπλες και βομβιστικές επιθέσεις, με περισσότερες από 160 απειλές να στοχοποιούν την κοινότητά τους παγκοσμίως. Όπως σημείωσε, τουλάχιστον 127 από αυτές τις απειλές στρέφονταν κατά του Shen Yun Performing Arts, μιας μη κερδοσκοπικής ομάδας κλασικού κινεζικού χορού με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία ιδρύθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ.
Ο εκπρόσωπος της Ένωσης, Τζόελ Τσίπκαρ (Joel Chipkar), ανέφερε σε ανακοίνωσή του, στις 11 Ιανουαρίου, ότι οι ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ παραμένουν η μεγαλύτερη ομάδα κρατουμένων συνείδησης στην Κίνα και ότι, για πάνω από 26 χρόνια, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό για να δυσφημεί, να συλλαμβάνει, να βασανίζει και να φιμώνει εκατομμύρια ανθρώπους. Υπογράμμισε ότι η δίωξη παραμένει σοβαρή, συστηματική και αμείωτη, σημειώνοντας ότι μόνο το 2025 καταδικάστηκαν 750 ασκούμενοι σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, πολλοί από τους οποίους είναι ηλικιωμένοι.
Η Ένωση ζητά από τον Κάρνεϋ να υποστηρίξει την απελευθέρωση όλων των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ, συμπεριλαμβανομένων των δέκα συγγενών Καναδών που κρατούνται για λόγους συνείδησης στην Κίνα. Κατονομάστηκαν οι Λιτζόνγκ Χε, Λανγίνγκ Κονγκ, Λιτζουάν Γκάο, Γιουνχέ Τζανγκ, Μινγκγκουάνγκ Σιε, Σινγκτζούν Λι, Τζιανγκγί Σουν, Φουτζούν Ε, Λι Ζουό και Σουάνγκ Σουν.
Ο κάτοικος Τορόντο Λίτζι Χε μιλά σε συγκέντρωση του Φάλουν Ντάφα έξω από το κινεζικό προξενείο στο Τορόντο, στις 10 Δεκεμβρίου 2024, καλώντας το κινεζικό καθεστώς να απελευθερώσει τον αδελφό του, Λιτζόνγκ Χε, ο οποίος κρατείται από τον Ιανουάριο του 2023 επειδή ασκεί Φάλουν Γκονγκ. (NTD)
Ο Τσίπκαρ ανέφερε ότι οι οικογένειες υποφέρουν, καθώς οι άνθρωποί τους αντιμετωπίζουν συστηματικά βασανιστήρια, κακοποίηση, ακόμη και θάνατο μέσα στο κινεζικό σωφρονιστικό σύστημα, έχοντας καταδικαστεί σε ποινές έως και εννέα ετών έπειτα από δίκες-παρωδίες.
Ο Τσίπκαρ περιέγραψε το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, ως μία παραδοσιακή κινεζική άσκηση που συνδυάζει διαλογιστικές ασκήσεις και ηθικές διδασκαλίες που επικεντρώνονται στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. Ανέφερε ότι όταν άρχισε να διδάσκεται δημόσια στην Κίνα το 1992, εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα φθάνοντας, έως το 1999, τους 70 έως 100 εκατομμύρια οπαδούς, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του κινεζικού κράτους.
Παρά το γεγονός ότι σήμερα ασκείται σε περισσότερες από 100 χώρες, η Ένωση ανέφερε ότι οι ασκούμενοι αντιμετωπίζουν σκληρή και συστηματική καταστολή από το ΚΚΚ κοντά τρεις δεκαετίες πλέον, με αναφορές για αυθαίρετη φυλάκιση, βασανιστήρια, καταναγκαστική εργασία, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων.
Η Ένωση υποστήριξε ότι η δίωξη αυτή έχει περάσει τα σύνορα και εκδηλώνεται ως διακρατική καταστολή και σε καναδικό έδαφος. Σε έκθεση που υπέβαλε το 2024 στην Επιτροπή Διερεύνησης Ξένης Παρέμβασης του Καναδά, τεκμηρίωσε περισσότερα από 25 χρόνια διακρατικής καταστολής στον Καναδά, συμπεριλαμβανομένων παρενοχλήσεων, κυβερνοεπιθέσεων, παρακολούθησης, προπαγάνδας μίσους, βίας και παρεμβάσεων σε δημόσιες εκδηλώσεις.
Η ίδια έκθεση, σύμφωνα με την Ένωση, ανέφερε και τον αποκλεισμό ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ από τοπικές εκδηλώσεις, απόπειρες υποκλοπής ταυτότητας και εκφοβισμό συγγενών, καθώς και πιέσεις προς αιρετούς αξιωματούχους ώστε να αποσύρουν τη στήριξή τους από το Φάλουν Γκονγκ. Ο Τσίπκαρ υποστήριξε ότι αν ο πρωθυπουργός θέσει αυτά τα ζητήματα στους Κινέζους αξιωματούχους, θα δώσει ελπίδα στα θύματα, θα στηρίξει τις καναδικές οικογένειες που βάλλονται από τις τακτικές του Πεκίνου, και θα στείλει σαφές μήνυμα ότι ο Καναδάς δεν ανέχεται καταστολή στο έδαφός του.
Shen Yun
Σε επιστολή της 9ης Ιανουαρίου προς τον πρωθυπουργό, η Ένωση ανέφερε ακόμη την ανησυχία της ότι η διακρατική καταστολή έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια, στοχεύοντας τόσο τους ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ όσο και το Shen Yun Performing Arts, το οποίο περιέγραψε ως παγκοσμίως αναγνωρισμένη ομάδα κλασικού κινεζικού χορού που ιδρύθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ με στόχο την αναβίωση του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού πριν από τον κομμουνισμό, καθώς και την προβολή των θρησκευτικών διώξεων στην Κίνα.
Η Ένωση ανέφερε ότι το Shen Yun και η κοινότητα του Φάλουν Γκονγκ έχουν αντιμετωπίσει παρενόχληση, παραπληροφόρηση, παρακολούθηση, καθώς και απειλές για βομβιστικές ενέργειες και ένοπλες επιθέσεις στον Καναδά και σε άλλες δημοκρατικές χώρες, σημειώνοντας ότι τέτοιες ενέργειες συνιστούν σοβαρή εγκληματική δραστηριότητα. Οι απειλές έγιναν κατά θεάτρων που είχαν προγραμματίσει να φιλοξενήσουν παραστάσεις του Shen Yun κατά την παγκόσμια περιοδεία του για το 2025.
Ανέφερε ότι το 2025 σημειώθηκαν περιστατικά σε τέσσερα θέατρα στον Καναδά: στο Μισσισσάουγκα, στο Κίτσενερ, στο Μόντρεαλ και στο Βανκούβερ. Απειλητικά μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προειδοποιούσαν ότι θα υπάρξει βία αν οι παραστάσεις προχωρούσαν, σε μια προφανή προσπάθεια την ακύρωσή τους. Ορισμένα από τα μηνύματα προέρχονταν από την Κίνα, όπως διαπιστώθηκε, και υπήρχαν ενδείξεις εμπλοκής των κινεζικών Αρχών, σημείωσε.
Αυλαία του Shen Yun Performing Arts στο Living Arts Centre, στο Μισσισσάουγκα. Οντάριο, Καναδάς, 25 Μαρτίου 2022. (The Epoch Times)
Η Ένωση υποστήριξε ότι η κυβέρνηση του Καναδά έχει ευθύνη να θέσει αυτές τις ανησυχίες στην κινεζική ηγεσία, ώστε να προστατεύσει την ασφάλεια και την ευημερία των Καναδών και να υπερασπιστεί το θεμελιώδες δικαίωμα στην ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης όσων αναζήτησαν καταφύγιο και ελευθερία στον Καναδά.
Πέρα από τη βλάβη που προκαλείται στην κοινότητα του Φάλουν Γκονγκ και στο Shen Yun, σημείωσε, παρόμοιες ενέργειες συνιστούν άμεση απειλή για την κυριαρχία του Καναδά, τη δημόσια ασφάλεια και τις δημοκρατικές αξίες, αφού αυτά τα περιστατικά εντάσσονται σε μια συντονισμένη εκστρατεία διακρατικής καταστολής με στόχο τη φίμωση κάθε αντίλογου, τον εκφοβισμό των κοινοτήτων και την άσκηση επιρροής σε καναδικούς θεσμούς.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι το κυρίαρχο κόμμα και το μοναδικό. Όλοι οι πολίτες, από τη σχολική κιόλας ηλικία, υποχρεούνται να ορκίζονται και να εισέρχονται στις τάξεις του. Αυτό διαφέρει από τη δυτική νοοτροπία, σύμφωνα με την οποία μπορείς να ανήκεις σε έναν πολιτικό κόμμα κατ’ επιλογή και εθελοντικά.
Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο κέντρο του Δουβλίνου, όταν Κινέζοι τουρίστες ήρθαν σε επαφή με πληροφορίες που, όπως οι ίδιοι δήλωσαν, δεν θα μπορούσαν ποτέ να μάθουν στη χώρα τους. Κατά τη διάρκεια δημόσιας εκδήλωσης στις 27 Δεκεμβρίου 2025, ασκούμενοι του Φάλουν Ντάφα παρουσίασαν την πνευματική άσκηση και ενημέρωσαν το κοινό για τη συνεχιζόμενη δίωξή της στην Κίνα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ).
Μια νεαρή γυναίκα από την Κίνα, που είχε φτάσει πρόσφατα στην Ιρλανδία, πλησίασε εμφανώς συγκινημένη το περίπτερο των ασκουμένων. Αφού διάβασε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο, ξέσπασε σε κλάματα. «Δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω. Τρέμω από συγκίνηση που μαθαίνω επιτέλους την αλήθεια», είπε. Την εξέπληξε το γεγονός ότι οι απλές, ήπιες ασκήσεις του Φάλουν Ντάφα απαγορεύονται στην Κίνα, και ότι όσοι τις ασκούν διώκονται σκληρά.
Όπως εξήγησε, στην Κίνα ένιωθε ότι ζούσε «μέσα σε ένα περιβάλλον συνεχών ψεμάτων», όπου κάθε επίσημη δήλωση ή κείμενο πρέπει να ευθυγραμμίζεται με την κρατική προπαγάνδα. «Δεν άντεχα άλλο αυτή την καταπίεση — γι’ αυτό έφυγα», εξήγησε.
Η γυναίκα ανέφερε ότι, μέσω ξένων διαδικτυακών πλατφορμών, έμαθε για τη δίωξη του Φάλουν Ντάφα, και για τις αφαιρέσεις οργάνων από φυλακισμένους ασκούμενους ενώ βρίσκονται ακόμη εν ζωή. Θυμήθηκε ότι πριν το 1999 έβλεπε ανθρώπους να ασκούνται ελεύθερα στα πάρκα της πόλης της, όπως ακριβώς συνέβαινε στο Δουβλίνο.
Μετά την έναρξη της δίωξης, έβλεπε σποραδικά συνθήματα όπως «Αποχωρήστε από το ΚΚΚ και θα ευλογηθείτε» και «Αλήθεια–Καλοσύνη–Ανεκτικότητα». Παρότι φοβόταν, όπως είπε, «κάτι μέσα [της] άρχισε να ξυπνά — ένας σπόρος ελπίδας».
Η συζήτηση με τους ασκούμενους κράτησε πάνω από μία ώρα. Εκείνη συμφώνησε ότι οι αρχές του Φάλουν Ντάφα προάγουν την ηθική και την καλοσύνη, σε αντίθεση με ένα σύστημα που ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό, τον φόβο και τη σύγκρουση, όπως είπε. Πριν αποχωρήσει, δήλωσε ότι θα μελετήσει το βιβλίο Τζούαν Φάλουν, που περιέχει τις βασικές διδασκαλίες του Φάλουν Ντάφα, και ότι θα παραιτηθεί από το ΚΚΚ.
Σε σημείο ενημέρωσης του Φάλουν Ντάφα σταμάτησε και μία ομάδα Κινέζων τουριστών. Ακούγοντας για την ιστορία του ΚΚΚ, ένας από αυτούς αντέδρασε αυθόρμητα : «Το ΚΚΚ ευθύνεται για δεκάδες εκατομμύρια θανάτους — σε πολέμους, λιμούς και πολιτικές εκστρατείες. Δεν έχει κάνει ούτε ένα καλό», είπε. Λίγα λεπτά αργότερα δήλωσε δημόσια ότι αποχωρεί από το Κόμμα, παρακινώντας και άλλους από την ομάδα να τον ακολουθήσουν.
Ένας τουρίστας από την πόλη Σιαν, που στάθηκε να μιλήσει με ασκούμενους, διαχώρισε την αγάπη για την Κίνα από την πίστη στο ΚΚΚ. «Το Κόμμα δεν εκπροσωπεί ούτε την ιστορία ούτε τον πολιτισμό μας», σημείωσε, προσθέτοντας ότι γνωρίζει πως το Φάλουν Ντάφα είναι κάτι θετικό. Τελικά, τόσο αυτός όσο και οι δύο φίλοι του παραιτήθηκαν από τις κομματικές οργανώσεις.
Ο κος Λι, Κινέζος κάτοικος Δουβλίνου, που περνούσε με παιδικό καρότσι, επίσης σταμάτησε για να συζητήσει με τους ασκούμενους. Αν και είχε ήδη αποχωρήσει από το ΚΚΚ, παραδέχτηκε ότι παλαιότερα πίστευε την κρατική προπαγάνδα.
Όταν έμαθε ότι οι δραστηριότητες αυτές γίνονται εθελοντικά και με προσωπικά έξοδα, εντυπωσιάστηκε. «Αν το κάνετε αυτό χωρίς καμία ανταμοιβή, τότε είστε πραγματικά αξιοθαύμαστοι», είπε.
Δουβλίνο, 5 Ιανουαρίου 2026
Ανταπόκριση από ασκούμενους του Φάλουν Ντάφα στην Ιρλανδία, Minghui.org
Ο τρόπος σύλληψης του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στις 3 Ιανουαρίου από αμερικανικές δυνάμεις, που τον μετέφεραν στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει κατηγορίες περί διακίνησης ναρκωτικών, προκάλεσε κύμα συζητήσεων μεταξύ αναλυτών και χρηστών του διαδικτύου στην Ταϊβάν και την Κίνα σχετικά με το αν η Ουάσιγκτον καθιέρωσε ένα νέο προηγούμενο για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζει τους αυταρχικούς ηγέτες.
Μέσα σε λίγες ημέρες μετά από την παρέμβαση των ΗΠΑ, τα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύστηκαν από συγκρίσεις μεταξύ Βενεζουέλας και Κίνας, καθώς και οι δύο θεωρούνται αυταρχικά καθεστώτα.
Ο Τραμπ κινήθηκε γρήγορα για να ορίσει τα όρια της επιχείρησης. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The New York Times στις 8 Ιανουαρίου, απέρριψε τις συγκρίσεις μεταξύ Βενεζουέλας και άλλων γεωπολιτικών εστιών, όπως η Ταϊβάν. Ανέφερε ότι η Βενεζουέλα αποτελούσε «πραγματική απειλή» για την Αμερική, τονίζοντας ότι το καθεστώς Μαδούρο διευκόλυνε τη ροή εγκληματιών και τη διακίνηση ναρκωτικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υπέδειξε επίσης ότι η Ταϊβάν δεν συνιστά παρόμοια απειλή για την Κίνα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Πεκίνο δεν έχει βάσιμο λόγο για στρατιωτική επέμβαση εναντίον της νήσου. Κάποιοι Ταϊβανοί αναλυτές είδαν τις δηλώσεις του ως καθησυχαστικές και προειδοποιητικές ταυτόχρονα, υποδηλώνοντας ότι το Πεκίνο δεν θα πρέπει να αναμένει ότι οι ΗΠΑ θα δίνουν αυτοσυγκράτηση την περίοδο διακυβέρνησης Τραμπ.
Αποτρεπτικό μήνυμα προς τους αυταρχικούς ηγέτες
Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επιτυχής σύλληψη του Μαδούρο είχε αποτρεπτική επίδραση στα αυταρχικά καθεστώτα, ιδίως στην Κίνα, εντείνοντας τις ανησυχίες για την προσωπική ασφάλεια ακόμα και στα υψηλότερα κλιμάκια της εξουσίας.
Ο Τζον Τζ. Τκάτσικ [John J. Tkacik], πρώην Αμερικανός διπλωμάτης που υπηρέτησε τόσο στην Ταϊπέι όσο και στο Πεκίνο και είναι διευθυντης του προγράμματος Future Asia Project στο αμερικανικό κέντρο σκέψης International Assessment and Strategy Center, έγραψε σε άρθρο άποψης που δημοσιεύθηκε στην ταϊβανέζικη εφημερίδα Liberty Times, στις 11 Ιανουαρίου, ότι η επιθετική προσέγγιση της Ουάσιγκτον έναντι του καθεστώτος Μαδούρο υπερβαίνει τις ανησυχίες για τη «ναρκοτρομοκρατία» και την παράνομη μετανάστευση.
Σύμφωνα με τον Τκάτσικ, ο πυρήνας του ζητήματος είναι η στενή ευθυγράμμιση του Μαδούρο με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ). Σημείωσε ότι τα προβλήματα διακίνησης ναρκωτικών στην Κολομβία και το Μεξικό είναι σοβαρότερα, ωστόσο δεν έχουν προκαλέσει αντίστοιχη αμερικανική δράση. Κάποιοι παρατηρητές εκτιμούν ότι το επιχείρημα αυτό έχει απήχηση στο Πεκίνο, όπου η επιχείρηση κατά του Μαδούρο παρακολουθείται στενά.
Προειδοποιήσεις τύπου Σουλεϊμανί
Ο Μπιλ Γκερτζ [Bill Gertz], βετεράνος ανταποκριτής εθνικής ασφάλειας της εφημερίδας The Washington Times, παρατήρησε στην πλατφόρμα X τον περασμένο μήνα ότι αν η Κίνα εξαπέλυε στρατιωτική επίθεση κατά της Ταϊβάν, θα μπορούσε να επαναληφθεί στο Πεκίνο ένα «πλήγμα τύπου Σουλεϊμανί» — αναφορά στη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ, το 2020 — το οποίο θα μπορούσε να έχει ως στόχο μέλη της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ ή και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ.
Ο Τόνι Χου [Tony Hu], πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, επεσήμανε πρόσφατα στο ταϊβανέζικο SET News ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν την τεχνική δυνατότητα να εκτελέσουν μια τέτοια επιχείρηση, και επικαλέστηκε τόσο το πλήγμα κατά του Σουλεϊμανί όσο και την επιδρομή κατά του Μαδούρο ως απόδειξη της επιχειρησιακής εμβέλειας των ΗΠΑ. Ο Χου ανέφερε ότι η δυνατότητα δεν αμφισβητείται και ότι το μόνο ερώτημα είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέλεγαν να το κάνουν.
Τοιχογραφία που απεικονίζει τον δολοφονημένο Ιρανό στρατηγό Κασέμ Σουλεϊμανί (α) δίπλα στον ηγέτη της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες (δ), στο Καράκας. Βενεζουέλα, 4 Ιανουαρίου 2023. (Federico Parra/AFP μέσω Getty Images)
Την ίδια οπτική είχε και ο Γιου Τσουνγκ-τσι [Yu Tsung-chi], πρώην πρόεδρος του National Defense University’s Political Warfare College της Ταϊβάν. Πρόσφατα δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι μια κινεζική στρατιωτική επίθεση κατά της Ταϊβάν θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφική αντίδραση από την κυβέρνηση Τραμπ. Ο Γιου ανέφερε ότι η επιχείρηση κατά του Μαδούρο δείχνει καθαρά πως οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν συντριπτική στρατιωτική υπεροχή και έχουν τη δυνατότητα να συλλάβουν αυταρχικούς ηγέτες, αν το κρίνουν αναγκαίο.
Οι κίνδυνοι της στρατηγικής εξουδετέρωσης της ηγεσίας
Ο Τσενγκ Τσιν-μο [Cheng Chin-mo], αναπληρωτής καθηγητής διπλωματίας στο Tamkang University στην Ταϊβάν, ανέφερε ότι η «εξουδετέρωση» της ηγεσίας σπάνια αποτελεί πρωτεύοντα στρατιωτικό στόχο, ιδίως όταν ενέχει κίνδυνο κλιμάκωσης ή ακόμη και πυρηνικής αντιπαράθεσης.
Ο Τσενγκ δήλωσε στην Epoch Times ότι είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια τέτοια επιχείρηση μεταξύ δύο μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων. Ανέφερε ότι ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες κινήθηκαν γρήγορα για να σταθεροποιήσουν τη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη του Μαδούρο — επιδιώκοντας συνεργασία με τους εναπομείναντες του παλαιού καθεστώτος ώστε να αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος — μια τέτοια αυτοσυγκράτηση θα ήταν πολύ δυσκολότερο να διασφαλιστεί αν η σύγκρουση αφορούσε την Κίνα.
Αντί για άμεσες επιθέσεις κατά της ηγεσίας στο Πεκίνο, ο Τσενγκ εκτίμησε ότι είναι πιθανότερο η Ουάσιγκτον να επιδιώξει μακροπρόθεσμο περιορισμό μέσω τεχνολογικής, οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πίεσης, με στόχο να αποδυναμώσει το καθεστώς ή να προκαλέσει εσωτερική κατάρρευση, κατά τρόπο ανάλογο με τη σταδιακή διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Στρατηγικά μηνύματα και πόλεμος πληροφοριών
Γιατί, λοιπόν, γίνεται λόγος για το ενδεχόμενο στοχοποίησης του Σι; Ο Χου, ο πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του Γκερτζ περί «πλήγματος τύπου Σουλεϊμανί» εναντίον Κινέζων αξιωματούχων είναι δύσκολο να είναι αυθόρμητες. Ανέφερε ότι κάποιος θέλει να περάσει αυτό το μήνυμα, περιγράφοντας τον Γκερτζ ως διαχρονικό αγωγό απόψεων του Πενταγώνου.
Η χρονική στιγμή συμπίπτει με την ανανεωμένη προσοχή στον Νόμο περί Εθνικής Αμυντικής Εξουσιοδότησης (National Defense Authorization Act) των ΗΠΑ για το οικονομικό έτος 2026, ο οποίος προβλέπει διεύρυνση του κοινού στρατιωτικού σχεδιασμού ΗΠΑ-Ταϊβάν, ιδίως σε μη επανδρωμένα συστήματα και επιχειρήσεις αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Ο Γιου ανέφερε ότι οι κινήσεις αυτές αντανακλούν μια ευρύτερη μετατόπιση της αμερικανικής στρατηγικής, από την αμυντική αποτροπή προς πιο απροκάλυπτα επιθετική σηματοδότηση, και παρέπεμψε στις πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις της Κίνας που περιελάμβαναν προσομοιώσεις αποκλεισμού και ασκήσεις πυραύλων γύρω από την Ταϊβάν. Ο Γιου ανέφερε ότι, στην περίπτωση του Πεκίνου, η υψηλότερη μορφή αποτροπής είναι εκείνη που στοχεύει απευθείας τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ.
Το Τζονγκνανχάι ‘εξαφανίζεται’
Προσθέτοντας στο μυστήριο, Κινέζοι χρήστες του διαδικτύου παρατήρησαν πρόσφατα ότι οι αναζητήσεις για το «Τζονγκνανχάι» σε αρκετές κινεζικές πλατφόρμες χαρτών δεν επέστρεφαν αποτελέσματα ή ανακατεύθυναν τους χρήστες σε άσχετες τοποθεσίες. Διαδικτυακοί σχολιαστές χλεύασαν την κίνηση ως ένδειξη επίσημου πανικού, αστειευόμενοι ότι το Πεκίνο έσβησε από τον χάρτη το ίδιο του το κέντρο εξουσίας.
Το Τζονγκνανχάι είναι ένα συγκρότημα στο Πεκίνο που λειτουργεί αφ’ ενός ως κατοικία αξιωματούχων του ΚΚΚ αφ’ ετέρου στεγάζει διάφορα γραφεία της ανώτατης ηγεσίας του Κόμματος.
Κάποιοι Κινέζοι χρήστες του διαδικτύου, παρά τη βαριά λογοκρισία, εξέφρασαν ανοιχτά την ελπίδα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν κάποια μέρα να συλλάβουν τον Σι. Σατιρικές αναρτήσεις που παρέπεμπαν σε δημοφιλή τραγούδια αφαιρέθηκαν από ορισμένες κινεζικές πλατφόρμες επειδή αστειεύονταν για μια ενδεχόμενη σύλληψη του Σι.
Ο Γιου απέρριψε την ιδέα ότι η απόκρυψη του Τζονγκνανχάι από τους διαδικτυακούς χάρτες μπορεί να εμποδίσει την αμερικανική συλλογή πληροφοριών. Ανέφερε ότι οι πολιτικοί δορυφόροι μπορούν να μπλοκαριστούν, αλλά όχι οι δορυφόροι αναγνώρισης, και πως ό,τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το γνωρίζουν ήδη.
Ο Τσενγκ έδωσε διαφορετική ερμηνεία, λέγοντας ότι η ανησυχία του ΚΚΚ δεν έχει να κάνει τόσο με ένα πραγματικό πλήγμα, αλλά μάλλον με τον φόβο απώλειας του ελέγχου της εξουσίας. Υποστήριξε ότι η δημόσια συζήτηση για την ευαλωτότητα της ηγεσίας υπονομεύει τον ψυχολογικό έλεγχο στον οποίο βασίζονται τα αυταρχικά συστήματα.
Όπως επεσήμανε, αυτή η αντίδραση εκθέτει την ευθραυστότητα μιας δικτατορίας.
Ορισμένοι από τους ειδικούς που αναφέρθηκαν παραπάνω υποστηρίζουν ότι είτε προορίζεται ως αποτροπή είτε ως ψυχολογικό σημάδι είτε ως εσωτερικό πολιτικό θέαμα, η σύλληψη του Μαδούρο στέλνει ένα σαφές μήνυμα σε όλο το Στενό της Ταϊβάν: η κυριαρχική ασυλία δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη.
