Τρία αμερικανικά πολεμικά πλοία απέκρουσαν σειρά επιθέσεων από ιρανικούς πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και επιθετικά σκάφη στις 7 Μαΐου, ανακοίνωσε η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM).
Κατά τη CENTCOM, τα αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων πυραύλων USS Truxtun, USS Rafael Peralta και USS Mason διέπλεαν τα Στενά του Ορμούζ στις 7 Μαΐου όταν δέχθηκαν απρόκλητη επίθεση. Η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση δήλωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις «εξουδετέρωσαν εισερχόμενες απειλές και έπληξαν ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις υπεύθυνες για επιθέσεις κατά αμερικανικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων θέσεων εκτόξευσης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, κέντρων διοίκησης και ελέγχου, καθώς και κόμβων πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης». Η CENTCOM ανέφερε ακόμη ότι κανένα αμερικανικό μέσο δεν επλήγη κατά την ανταλλαγή πυρών.
Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ήταν εκείνες που ξεκίνησαν τις εχθροπραξίες. Σε ανακοίνωση που μεταδόθηκε από ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, εκπρόσωπος του στρατιωτικού επιτελείου του Ιράν δήλωσε ότι αμερικανικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε ιρανικό πετρελαιοφόρο που έπλεε κοντά στο ιρανικό λιμάνι της Τζασκ και σε δεύτερο πλοίο που έπλεε κοντά στο λιμάνι Φουτζάιρα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού στρατού χαρακτήρισε τη φερόμενη επίθεση παραβίαση της εκεχειρίας στην οποία είχαν καταλήξει η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη στις 7 Απριλίου.
Το ιρανικό στρατιωτικό επιτελείο υποστήριξε ότι, καθώς ξεκινούσαν οι επιθέσεις στα δύο πλοία, επιπλέον πλήγματα στόχευσαν περιοχές αμάχων κατά μήκος της ιρανικής ακτογραμμής, συμπεριλαμβανομένων των Μπαντάρ Χαμίρ, Σιρίκ και του νησιού Κεσμ. Ο ιρανικός στρατός ανέφερε ότι οι δυνάμεις του απάντησαν ανοίγοντας πυρ κατά αμερικανικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή. Οι αναφορές των ιρανικών μέσων ενημέρωσης προηγήθηκαν της ανακοίνωσης της CENTCOM.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε αργότερα ότι η εκεχειρία εξακολουθεί να ισχύει παρά την ανταλλαγή πυρών. Ο Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους, ενώ επιθεωρούσε εργασίες ανακαίνισης του Μνημείου Λίνκολν στην Ουάσιγκτον την Πέμπτη, ότι «έπαιξαν μαζί μας σήμερα και τους συντρίψαμε». Πρόσθεσε ακόμη ότι μια συμφωνία με το Ιράν «μπορεί να μην υπάρξει, αλλά μπορεί και να επιτευχθεί από μέρα σε μέρα», εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η Τεχεράνη επιθυμεί περισσότερο τη συμφωνία απ’ ό,τι ο ίδιος.
Οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν αποκλείσει τα ιρανικά λιμάνια και το εμπόριο από τις 13 Απριλίου, χρησιμοποιώντας κατά περίπτωση πυρά και επιχειρήσεις νηοψίας για να εμποδίσουν πλοία να παρακάμψουν τον αποκλεισμό. Στις 6 Μαΐου, η CENTCOM ανακοίνωσε ότι ένα αμερικανικό μαχητικό F/A-18 Super Hornet του Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο επιχειρούσε από το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, χρησιμοποίησε το πυροβόλο των 20 χιλιοστών για να αχρηστεύσει το πηδάλιο άδειου ιρανικού πετρελαιοφόρου που έπλεε στον Κόλπο του Ομάν με κατεύθυνση ιρανικό λιμάνι.
Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι ανέφεραν επιθέσεις από ιρανικούς πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ταχύπλοα στις 4 Μαΐου, καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις συνόδευαν εμπορικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ. Ο πετρελαϊκός τερματικός σταθμός της Φουτζάιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέστη επίσης ζημιές από ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος στις 4 Μαΐου.
Ο Τραμπ ανέστειλε τις αποστολές συνοδείας στις 5 Μαΐου, έπειτα από λιγότερο από δύο ημέρες, επικαλούμενος ενδείξεις πιθανής προόδου στις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη. Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης Τύπου στο Πεντάγωνο στις 5 Μαΐου, ο υπουργός Πολέμου Πητ Χέγκσεθ και ο στρατηγός Νταν Κέιν, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωσαν ότι οι ιρανικές επιθέσεις από τις 7 Απριλίου δεν έχουν ακόμη ξεπεράσει το όριο που θα οδηγούσε στην κατάρρευση της ισχύουσας εκεχειρίας.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ ενημέρωσε επίσημα το Κογκρέσο ότι οι στρατιωτικές εχθροπραξίες με το Ιράν, οι οποίες ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου, έχουν τερματιστεί. Η ενημέρωση συνέπεσε με την προθεσμία που προβλέπεται από το Ψήφισμα περί Πολεμικών Εξουσιών του 1973, το οποίο ορίζει χρονικό όριο εξήντα ημερών για την αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων από στρατιωτικές επιχειρήσεις που δεν έχουν εγκριθεί από το Κογκρέσο.
Η Μαρία βαν Κέρχοφ, διευθύντρια ετοιμότητας για επιδημίες και πανδημίες στον οργανισμό υγείας του ΟΗΕ, δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την Τετάρτη ότι αυτός δεν είναι ο επόμενος COVID και ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ να εκτεθούν σε αυτόν.
Σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη, η βαν Κέρχοφ τόνισε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται για SARS-CoV-2 ούτε για την αρχή μιας πανδημίας COVID, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για έξαρση που παρατηρείται σε πλοίο, αναφερόμενη στην ονομασία του κορωνοϊού που προκαλεί την COVID-19. Μέχρι στιγμής έχουν επιβεβαιωθεί πέντε κρούσματα, είπε, προσθέτοντας ότι κατανοεί γιατί ορισμένα μέλη του κοινού ενδέχεται να ανησυχούν.
Τρεις επιβάτες έχουν χάσει τη ζωή τους στην έξαρση — ένα ζευγάρι Ολλανδών και ένας Γερμανός υπήκοος — ενώ αρκετοί ακόμη νοσούν στο ολλανδικής σημαίας MV Hondius, σύμφωνα με αξιωματούχους. Το πλοίο βρισκόταν αγκυροβολημένο ανοιχτά του Πράσινου Ακρωτηρίου όταν εκδηλώθηκαν τα κρούσματα.
Το πλοίο κατευθύνεται πλέον προς τα Κανάρια Νησιά, όπου αναμένεται να φτάσει το Σάββατο ή την Κυριακή, με περισσότερους από 140 επιβάτες και μέλη πληρώματος να βρίσκονται ακόμη επί του σκάφους.
Η βαν Κέρχοφ δήλωσε ότι ο χανταϊός δεν μεταδίδεται με τον ίδιο τρόπο όπως η COVID-19, αλλά μέσω «στενής, προσωπικής επαφής», τόνισε δε ότι τα περισσότερα στελέχη του χανταϊού δεν μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Οι περισσότεροι χανταϊοί μεταδίδονται από τρωκτικά, όπως ποντίκια ή αρουραίοι, ή μέσω επαφής με το σάλιο, τα περιττώματα ή τα ούρα τους. Η παραλλαγή Andes του χανταϊού, η οποία ταυτοποιήθηκε ως η αιτία της έξαρσης στο κρουαζιερόπλοιο, είναι το μοναδικό γνωστό στέλεχος που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Η βαν Κέρχοφ ανέφερε ότι τα μέτρα που λαμβάνονται πάνω στο κρουαζιερόπλοιο είναι προληπτικά, ώστε να αποτραπεί περαιτέρω εξάπλωση. Ωστόσο, την Τετάρτη προειδοποίησε ότι ο χανταϊός είναι μια σοβαρή λοιμώδης νόσος που μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.
Η Μαρία βαν Κέρχοφ, τεχνική επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την COVID-19 και επικεφαλής της μονάδας αναδυόμενων νοσημάτων και ζωονόσων, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην έδρα του ΠΟΥ. Γενεύη, 14 Δεκεμβρίου 2022. (Fabrice Coffrini/AFP μέσω Getty Images)
Στην Αργεντινή, ομάδα ερευνητών που έχει αναλάβει να εξακριβώσει την προέλευση του θανατηφόρου χανταϊού στο κρουαζιερόπλοιο, δεν έχει ακόμη αναχωρήσει για τη νότια πόλη που θεωρείται πιθανή πηγή της έξαρσης, όπως ανέφεραν την Πέμπτη αξιωματούχοι του υπουργείου Υγείας της χώρας σε μέσα ενημέρωσης.
Ο ΠΟΥ έχει ανακοινώσει ότι συνεργάζεται με τις υγειονομικές αρχές της Αργεντινής για να κατανοήσει τις μετακινήσεις του ζευγαριού Ολλανδών που απεβίωσε, ενώ έχει οργανώσει την αποστολή 2.500 διαγνωστικών τεστ από την Αργεντινή σε εργαστήρια πέντε χωρών.
Οι ορθοχανταϊοί, ευρύτερα γνωστοί ως χανταϊοί, εντοπίζονται στα τρωκτικά και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις στους ανθρώπους που ενδέχεται να οδηγήσουν στον θάνατο, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC). Οι ιοί μεταδίδονται κυρίως μέσω τρωκτικών και μπορούν να προκαλέσουν πνευμονικό σύνδρομο χανταϊού ή αιμορραγικό πυρετό με νεφρικό σύνδρομο, αναφέρει το CDC στην ιστοσελίδα του.
Τα συμπτώματα του χανταϊού θυμίζουν αρχικά αυτά της γρίπης (πυρετός, κόπωση και μυϊκοί πόνοι), και εμφανίζονται περίπου μία έως οκτώ εβδομάδες μετά από την έκθεση στον ιό. Στη συνέχεια, η πνευμονική μορφή της νόσου εξελίσσεται γρήγορα, μέσα σε τέσσερις έως δέκα ημέρες, με σοβαρά συμπτώματα όπως συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, βήχα και δύσπνοια, σύμφωνα με αξιωματούχους.
Η νεφρική μορφή της νόσου συνήθως εμφανίζεται μία έως δύο εβδομάδες μετά την έκθεση, αν και τα συμπτώματα μπορεί να παρουσιαστούν ακόμη και οκτώ εβδομάδες αργότερα, σύμφωνα με το CDC. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονους πονοκεφάλους, πόνο στη μέση και στην κοιλιακή χώρα, πυρετό ή ρίγη, ναυτία, θολή όραση, μειωμένη αιμάτωση, χαμηλή αρτηριακή πίεση, εσωτερική αιμορραγία και οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Νέιθαν Φίλλιπς στο Τορόντο, στις 3 Μαΐου, ντυμένοι στα κίτρινα και εκτελώντας ασκήσεις διαλογισμού, για να γιορτάσουν την 34η Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα.
Η ετήσια αυτή ημέρα εορτασμού τιμά την επέτειο της πρώτης δημόσιας παρουσίασης του Φάλουν Ντάφα στην Κίνα, στις 13 Μαΐου 1992. Παρόμοιες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο, κοντά σε αυτή την ημερομηνία. Στο Τορόντο, η εκδήλωση περιελάμβανε παραδοσιακή κινεζική μουσική και χορευτικές παραστάσεις, επιδείξεις των πέντε ασκήσεων του Φάλουν Ντάφα, ομιλίες από υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μουσική μπάντα και παρέλαση στο κέντρο της πόλης.
Το Φάλουν Ντάφα, γνωστό και ως Φάλουν Γκονγκ, είναι μια παραδοσιακή κινεζική πνευματική άσκηση που συνδυάζει ήπιες ασκήσεις και διαλογισμό με ηθικές διδασκαλίες βασισμένες στις αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. Το Φάλουν Ντάφα υπήρξε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πνευματική ομάδα στην Κίνα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και εκτιμάται ότι έως το 1999 το είχαν υιοθετήσει περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι.
Νεαροί ασκούμενοι του Φάλουν Ντάφα παρουσιάζουν παραδοσιακούς κινεζικούς χορούς στο Τορόντο. Καναδάς, 3 Μαΐου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)
Αν και ασκείται σήμερα σε περισσότερες από εκατό χώρες παγκοσμίως, είναι απαγορευμένο στην κομμουνιστική Κίνα. Θεωρώντας τη ραγδαία εξάπλωση της πρακτικής ως απειλή για τη μονοκομματική του εξουσία, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) εξαπέλυσε το 1999 μια βίαιη εκστρατεία δίωξης κατά του Φάλουν Ντάφα, δηλώνοντας ότι στόχος ήταν η εξάλειψή του.
Έκτοτε, οι ασκούμενοι έχουν υποστεί σοβαρές διώξεις, οι οποίες σύμφωνα με αναφορές περιλαμβάνουν βασανιστήρια, καταναγκαστική εργασία, δολοφονίες και ακόμη και εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων από ζωντανούς ανθρώπους.
Ειρηνική αντίσταση
Σε ομιλία του κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Τορόντο, ο Αρντεσίρ Ζαρεζαντέχ, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στον Καναδά, δήλωσε ότι οι διδασκαλίες του Φάλουν Ντάφα περί αλήθειας, καλοσύνης και ανεκτικότητας αποτελούν αξίες που «όλοι μπορούν να κατανοήσουν και να σεβαστούν».
Όπως ανέφερε, η ημέρα αυτή δεν αφορά μόνο έναν εορτασμό, αλλά και βαθύ προβληματισμό και αυτοκριτική. Έθεσε επίσης το ερώτημα για το είδος του κόσμου που επιθυμούν οι άνθρωποι — έναν κόσμο όπου οι πολίτες φοβούνται να είναι ο εαυτός τους ή έναν κόσμο όπου υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ακόμη και όταν υπάρχουν διαφωνίες; — παροτρύνοντας τους ανθρώπους να υπερασπιστούν έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να ζουν με σεβασμό και ελευθερία.
Ο Αρντεσίρ Ζαρεζαντέχ, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στον Καναδά, μιλά σε εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα στο Τορόντο. Καναδάς, 3 Μαΐου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)
Η Σενγκ Σουέ, υπέρμαχος της δημοκρατίας, δήλωσε σε ομιλία της ότι συμμετέχει στις εκδηλώσεις της Παγκόσμιας Ημέρας Φάλουν Ντάφα από το 1999. Όπως είπε, έχουν περάσει πλέον 20 χρόνια και πολλοί ασκούμενοι έχουν υποφέρει σημαντικά και έχουν περάσει τεράστιες δυσκολίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Παρ’ όλα αυτά, σημείωσε ότι, παρά τις διώξεις, οι ασκούμενοι συνεχίζουν την άσκησή τους εδώ και περισσότερα από 26 χρόνια.
Σύμφωνα με τη Σουέ, το Φάλουν Ντάφα έχει διαμορφώσει σε όλο τον κόσμο μια ολοκληρωμένη, ισχυρή και καλοπροαίρετη δύναμη. Πρόσθεσε ότι κάθε ασκούμενος πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος και τιμημένος, επειδή συνέβαλε στη δημιουργία αυτής της δύναμης της αλήθειας, της καλοσύνης, της ανεκτικότητας και της αγάπης.
Η Σενγκ Σουέ, υπέρμαχος της δημοκρατίας, μιλά σε εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα στο Τορόντο. Καναδάς, 3 Μαΐου 2026. (Evan Ning/The Epoch Times)
Ο Τζόελ Τσίπκαρ, εκπρόσωπος της Ένωσης Φάλουν Ντάφα του Καναδά, ο οποίος επίσης μίλησε στην εκδήλωση, ανέφερε ότι το Φάλουν Ντάφα έχει ωφελήσει την υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, σημειώνοντας ότι οι ηθικές διδασκαλίες του έχουν αφήσει το «βαθύτερο αποτύπωμα».
Όπως είπε, στην Κίνα που ελέγχεται από το κομμουνιστικό καθεστώς δεν υπάρχει ελευθερία πίστης· χιλιάδες ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν υποστεί βίαιες διώξεις μόνο και μόνο επειδή επέλεξαν να ζουν σύμφωνα με τις αρχές της αλήθειας, της συμπόνιας και της ανεκτικότητας. Ωστόσο, παρά την προπαγάνδα και τη βία, τόνισε, εκατομμύρια ασκούμενοι παρέμειναν σταθεροί στην πίστη τους και απάντησαν στις διώξεις με συμπόνια αντί για μίσος.
Ασκούμενοι του Φάλουν Ντάφα συμμετέχουν σε παρέλαση στο Τορόντο, στις 3 Μαΐου 2026, με αφορμή την 34η Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα. (Evan Ning/The Epoch Times)
Ο Μάθιου Λίντερ, ο οποίος ασκεί Φάλουν Ντάφα εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια, δήλωσε ότι είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό στον εγκέφαλο και παρέμεινε καθηλωμένος στο κρεβάτι για περίπου έξι μήνες πριν ξεκινήσει την άσκηση. Όπως ανέφερε, η μητέρα του, η οποία ασκεί Φάλουν Ντάφα σχεδόν από τότε που τον γέννησε, τον ενθάρρυνε να δοκιμάσει, επισημαίνοντας ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ανακτήσει την υγεία τους μέσω αυτής της πρακτικής.
Σε συνέντευξή του στο NTD, αδελφό μέσο ενημέρωσης της εφημερίδας The Epoch Times, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, είπε ότι αρχικά δεν την πίστευε, αλλά αισθανόταν πως δεν είχε τίποτα να χάσει. Σημείωσε ότι ασκώντας το Φάλουν Ντάφα κατάφερε να αναρρώσει πλήρως από τον εγκεφαλικό τραυματισμό του, και ότι νιώθει πως πραγματικά το Φάλουν Ντάφα τον έκανε πολύ καλύτερο άνθρωπο.
Ασκούμενοι του Φάλουν Ντάφα συμμετέχουν σε παρέλαση στο Τορόντο, στις 3 Μαΐου 2026, με αφορμή την 34η Παγκόσμια Ημέρα Φάλουν Ντάφα. (Evan Ning/The Epoch Times)
Η Σάντρα Γκουτιέρες, ειδική χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, ταξίδεψε από το Γουότερλου του Οντάριο για να παρακολουθήσει την παρέλαση του Φάλουν Ντάφα στο κέντρο του Τορόντο. Σε συνέντευξή της στο NTD χαρακτήρισε την παρέλαση θαυμάσια, λέγοντας ότι πρόκειται για μια όμορφη άσκηση που ενισχύει την καρδιά με αλήθεια, καλοσύνη και ανεκτικότητα, εκφράζοντας την άποψη ότι όλοι έχουν ανάγκη να μάθουν αυτές τις αξίες. Όπως σημείωσε, αισθάνεται πολύ υπερήφανη που στον Καναδά υπάρχει η ελευθερία επιλογής των προσωπικών πεποιθήσεων και η ελευθερία να επιλέγει κανείς αυτό που επιθυμεί στην καρδιά του.
Ο Τζο ΝταΣίλβα, ιδιοκτήτης φούρνου στο Τορόντο, δήλωσε στο NTD ότι βρήκε την παρέλαση του Φάλουν Ντάφα θαυμάσια και ειρηνική. Για τον ίδιο, οι αρχές της αλήθειας, της καλοσύνης και της ανεκτικότητας αποτελούν οικουμενικές αξίες, τις οποίες θα πρέπει να επιδιώκουν όλοι οι πολιτισμοί.
Τόνισε ακόμη ότι κανένας πολιτισμός και κανένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να διώκεται για οποιονδήποτε λόγο, ούτε για τις πεποιθήσεις ούτε για τις θρησκευτικές πρακτικές του.
Κατέληξε λέγοντας ότι όλοι αξίζουν να είναι ελεύθεροι, όλοι δικαιούνται τη δική τους άποψη και ότι ο κόσμος χρειάζεται πολύ περισσότερη κατανόηση, ανεκτικότητα και ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων.
Το Μουσείο Ακρόπολης συμμετέχει στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων με θέμα «Τα μουσεία ενώνουν τον κόσμο» την Κυριακή 17 Μαΐου 2025 και τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2025, με τις εξής δράσεις για τους επισκέπτες:
Κυριακή, 17 Μαΐου
Την Κυριακή 17 Μαΐου, το Μουσείο θα είναι ανοιχτό από τις 9 το πρωί έως τις 8 το βράδυ, προσφέροντας στους επισκέπτες του την παρουσίαση «Μουσείο Ακρόπολης: μικρές άγνωστες ιστορίες από τη διαδρομή ενός διεθνούς μουσείου».
Το Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων σε συνεργασία με το Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων θα αφηγηθούν μοναδικές στιγμές και μνήμες από την ιστορία του Μουσείου και των συλλογών του: την κατασκευή του σύγχρονου κτιρίου, τη σύλληψη πίσω από το εκθεσιακό του πρόγραμμα, τη μεταφορά των εκθεμάτων από το παλιό μουσείο στο νέο, τις δράσεις της συντήρησης και τις λεπτομέρειες που κρύβει το στήσιμο των εκθεμάτων, τους ανθρώπους πίσω από τα έργα. Μια αναδρομή στον χρόνο που φωτίζει λεπτομέρειες που διαμόρφωσαν τη φυσιογνωμία του Μουσείου. Το Μουσείο επανασυστήνεται ως ζωντανό κέλυφος της ιστορίας της Ακρόπολης αλλά και ως διαρκής πρόσκληση σε συνάντηση και διάλογο ανθρώπων και πολιτισμών. Η παρουσίαση περιλαμβάνει περιήγηση μέσα στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου με αρχαιολόγο και συντηρητή και ψηφιακή προβολή στο εκπαιδευτικό κέντρο.
Πότε: Κυριακή 17/5, στις 10:00 π.μ. και στις 13:00, στα ελληνικά.
Διάρκεια: 120 λεπτά.
Καθώς κάθε παρουσίαση έχει μέγιστο όριο επισκεπτών τα 30 άτομα, είναι απαραίτητη η ηλεκτρονική κράτηση. Οι κρατήσεις ξεκινούν τη Δευτέρα 11/5, στις 10 π.μ., εδώ. Επίσης, είναι απαραίτητη η αγορά εισιτηρίου για την είσοδο στο Μουσείο, που μπορεί να γίνει από τα ταμεία του Μουσείου την ημέρα της παρουσίασης.
Δευτέρα, 18 Μαΐου
Τη Δευτέρα 18 Μαΐου, το Μουσείο θα είναι ανοιχτό από τις 9 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα με ελεύθερη είσοδο για όλους τους εκθεσιακούς χώρους.
Την ημέρα αυτή, το Μουσείο θα συμμετέχει για πρώτη φορά φέτος στο διεθνές Φεστιβάλ Piano City Athens, με ένα ρεσιτάλ πιάνου από τον Μάνο Κιτσικόπουλο στον εξώστη του δευτέρου ορόφου με θέα την Αίθουσα των Αρχαϊκών Αγαλμάτων.
(Μουσείο Ακρόπολης)
Ο Μάνος Κιτσικόπουλος είναι ένας πολυδιάστατος πιανίστας με αφετηρία την κλασική μουσική και μεγάλη καλλιτεχνική ευελιξία. Έχει τιμηθεί με τη διάκριση DipRAM και με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ απέσπασε το πρώτο βραβείο Grand Prix στον διεθνή διαγωνισμό Clamo στην Ισπανία. Συνεργάζεται με ορχήστρες όπως η Janáček Philharmonic και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών και στη θερινή Ακαδημία Sorbas στην Ανδαλουσία.
Για το Μουσείο Ακρόπολης, ο πολυδιάστατος πιανίστας επιλέγει ένα πρόγραμμα από αγαπημένα του έργα καθώς και δικές του μεταγραφές για σόλο πιάνο. Οι επισκέπτες του Μουσείου θα έχουν την ευκαιρία — είτε κινούνται στον πρώτο όροφο του Μουσείου είτε στον δεύτερο — να ακούσουν αγαπημένα κομμάτια τανγκό του Πιατσόλα, νυχτερινά του Σοπέν, μινιατούρες του Σατί και τραγούδια άλλων γνωστών δημιουργών.
Πότε: Δευτέρα 18/5, στις 11:00 π.μ., στις 12 το μεσημέρι και στις 13:00.
Η συζήτηση για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης–Mercosur δεν είναι μια θεωρητική διαμάχη ανάμεσα σε όσους αγαπούν το εμπόριο και όσους το φοβούνται. Είναι μια πολύ πρακτική υπόθεση. Φτάνει μέχρι το ράφι του σούπερ μάρκετ, το πιάτο του καταναλωτή, το εισόδημα του παραγωγού και την ευθύνη του δημόσιου ελέγχου.
Τις τελευταίες εβδομάδες, η υπόθεση των εισαγόμενων πουλερικών από τη Βραζιλία και των ευρημάτων σαλμονέλας έδωσε σε αυτή τη συζήτηση συγκεκριμένο πρόσωπο. Δεν είναι ακριβές να ειπωθεί ότι η συμφωνία Mercosur «έφερε για πρώτη φορά» βραζιλιάνικα κοτόπουλα στην Ευρώπη. Τέτοιες εισαγωγές υπήρχαν ήδη. Ούτε είναι σωστό να παρουσιαστεί κάθε φορτίο από τη Λατινική Αμερική ως ύποπτο ή επικίνδυνο. Αυτό θα ήταν υπερβολή.
Το πραγματικό ζήτημα είναι άλλο: όσο οι εμπορικές ροές μεγαλώνουν και όσο η πίεση για φθηνότερα προϊόντα αυξάνεται, τόσο πιο κρίσιμος γίνεται ο ρόλος εκείνων που ελέγχουν τι περνά τα σύνορα και τι φτάνει τελικά στην αγορά.
Τα επίσημα ευρωπαϊκά συστήματα έχουν καταγράψει περιστατικά σαλμονέλας σε βραζιλιάνικα πουλερικά και πριν από τη νέα φάση της συμφωνίας και μέσα στο 2026. Αυτό δείχνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Πρώτον, ότι ο κίνδυνος δεν είναι φανταστικός. Δεύτερον, ότι το πρόβλημα δεν γεννήθηκε ξαφνικά από τη Mercosur. Προϋπήρχε, καταγραφόταν και αντιμετωπιζόταν μέσα από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς ελέγχου.
Στην Ελλάδα, δημοσιεύματα και δηλώσεις συνδικαλιστικών φορέων των γεωτεχνικών έφεραν στο προσκήνιο σοβαρή καταγγελία για παρτίδες κατεψυγμένου κοτόπουλου από τη Βραζιλία στις οποίες φέρεται να εντοπίστηκε σαλμονέλα. Η διατύπωση εδώ χρειάζεται προσοχή. Άλλο πράγμα η καταγγελία ή η συνδικαλιστική δήλωση που αναπαράγεται στον Τύπο, και άλλο η πλήρως τεκμηριωμένη δημόσια ανακοίνωση από επίσημο ευρωπαϊκό σύστημα. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωτεχνικών του Δημοσίου, ΝίκοςΚακαβάς, δήλωσε ότι «τα ευρήματα αφορούν παρτίδες που ήρθαν περίπου την περίοδο του Πάσχα, όταν ξεκίνησε ουσιαστικά η πιλοτική εφαρμογή της συμφωνίας Mercosur», τονίζοντας ότι τα αποτελέσματα των δειγματοληψιών είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά: «Όσες παρτίδες εισήχθησαν στη χώρα, περίπου το 80% βρέθηκε με σαλμονέλα». Όπως ήταν φυσικό, το γεγονός αυτό οδήγησε στην άμεση επιστροφή τους.
Και εδώ βρίσκεται η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστορίας. Συνήθως μιλάμε για το κράτος μόνο όταν αποτυγχάνει. Όταν καθυστερεί, όταν ταλαιπωρεί, όταν χάνεται μέσα στη γραφειοκρατία. Σπανιότερα μιλάμε για τους δημόσιους υπαλλήλους, τους κτηνιάτρους, τους γεωτεχνικούς, τα εργαστήρια και τις υπηρεσίες που κάνουν αθόρυβα τη δουλειά τους. Κι όμως, σε υποθέσεις σαν αυτή, η προστασία της αγοράς και της δημόσιας υγείας δεν εξαρτάται από γενικές διαβεβαιώσεις. Εξαρτάται από ανθρώπους που παίρνουν δείγματα, ελέγχουν έγγραφα, διασταυρώνουν πιστοποιητικά, στέλνουν αναλύσεις και, όταν χρειαστεί, μπλοκάρουν ένα φορτίο.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η ουσία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει ότι η συμφωνία με τη Mercosur δεν χαλαρώνει τα υγειονομικά πρότυπα. Θεωρητικά, κάθε προϊόν που μπαίνει στην ευρωπαϊκή αγορά πρέπει να συμμορφώνεται με τους ίδιους κανόνες ασφάλειας τροφίμων. Αυτή είναι η επίσημη γραμμή και δεν πρέπει να αγνοείται. Ταυτόχρονα, όμως, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι αντιτείνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι γράφει ο κανονισμός. Είναι αν υπάρχουν αρκετοί έλεγχοι, αρκετό προσωπικό, αρκετά εργαστήρια, αρκετή διαφάνεια και αρκετή πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν οι κανόνες στην πράξη.
Γι’ αυτό οι αντιδράσεις των αγροτών τον χειμώνα δεν μπορούν να απορριφθούν ως απλή γκρίνια ή συντεχνιακή άμυνα. Στην Ελλάδα, στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Mercosur έγινε σύμβολο ενός βαθύτερου φόβου: ότι ο Ευρωπαίος παραγωγός καλείται να παράγει με αυστηρούς κανόνες, υψηλό κόστος, περιβαλλοντικές υποχρεώσεις και κτηνιατρικά πρωτόκολλα, ενώ την ίδια ώρα θα ανταγωνίζεται προϊόντα που έρχονται από χώρες με διαφορετικές συνθήκες παραγωγής και χαμηλότερες τιμές.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εισαγόμενο προϊόν είναι κακό. Ούτε ότι κάθε εμπορική συμφωνία είναι απειλή. Σημαίνει όμως ότι το ελεύθερο εμπόριο δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο με όρους τιμής. Αν η τιμή είναι το μόνο κριτήριο, τότε ο παραγωγός πιέζεται, ο καταναλωτής εκτίθεται και ο δημόσιος έλεγχος μετατρέπεται στο τελευταίο ανάχωμα.
Η υπόθεση των πουλερικών δείχνει ακριβώς αυτό. Δεν αρκεί να λέμε ότι «η αγορά θα ρυθμίσει». Η αγορά δεν κάνει μικροβιολογικούς ελέγχους. Δεν ανοίγει κοντέινερ. Δεν εξετάζει δείγματα για σαλμονέλα. Δεν αποφασίζει αν μια παρτίδα πρέπει να επιστραφεί, να καταστραφεί ή να αποσυρθεί. Αυτή τη δουλειά την κάνουν δημόσιες υπηρεσίες και ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Και όταν την κάνουν σωστά, αξίζει να το λέμε.
Το φιλότιμο των δημόσιων ελεγκτών δεν είναι ρομαντική λεπτομέρεια. Είναι θεσμική ανάγκη. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια αγορά που λειτουργεί με κανόνες και σε μια αγορά όπου ό,τι είναι φθηνότερο περνάει πιο εύκολα. Είναι η ασπίδα του καταναλωτή, αλλά και η δικαίωση του παραγωγού που τηρεί κανόνες, πληρώνει κόστος και απαιτεί να μην ανταγωνίζεται προϊόντα αμφίβολης συμμόρφωσης.
Η Mercosur μπορεί να προσφέρει εξαγωγικές ευκαιρίες. Μπορεί να ανοίξει αγορές. Μπορεί να ωφελήσει ορισμένους κλάδους. Αλλά καμία εμπορική συμφωνία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν λευκή επιταγή. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξει εμπόριο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποιους όρους θα υπάρξει.
Με ίδιους κανόνες για όλους; Με ελέγχους που δεν θα είναι τυπικοί; Με προσωπικό που επαρκεί; Με εργαστήρια που μπορούν να ανταποκριθούν; Με διαφάνεια στα ευρήματα; Με σεβασμό στον παραγωγό και στον καταναλωτή;
Αν η απάντηση είναι ναι, τότε το εμπόριο μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη. Αν η απάντηση είναι όχι, τότε οι φόβοι των αγροτών δεν είναι λαϊκισμός. Είναι προειδοποίηση.
Η ιστορία με τα κοτόπουλα και τη σαλμονέλα δεν πρέπει να γίνει εργαλείο πανικού, αλλά να σταθεί ως αφορμή για σοβαρότητα. Γιατί στο τέλος, η ασφάλεια των τροφίμων δεν κρίνεται στις συνεντεύξεις Τύπου ούτε στα μεγάλα λόγια για τις διεθνείς συμφωνίες. Κρίνεται εκεί όπου ένας ελεγκτής κοιτάζει ένα φορτίο και αποφασίζει ότι δεν θα περάσει αν δεν πληροί τους κανόνες.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο χρήσιμη υπενθύμιση από όλη την υπόθεση: το κράτος που συχνά κατηγορούμε, όταν λειτουργεί σωστά, είναι αυτό που στέκεται ανάμεσα στον πολίτη και τον κίνδυνο.
Οι απόψεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.
Η πρόσφατη διπλωματική κινητικότητα της Τεχεράνης, με αποκορύφωμα την επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, στο Πεκίνο λίγο πριν την κρίσιμη σύνοδο μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ, αναδεικνύει την προσπάθεια του Ιράν να κεφαλαιοποιήσει το παρατεταμένο στρατιωτικό αδιέξοδο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η επίσκεψη αυτή ακολουθεί τις επαφές του Αραγτσί στη Μόσχα — όπου εξασφάλισε την απρόσμενα ισχυρή ρητορική στήριξη του Βλαντίμιρ Πούτιν — και εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική εξασφάλισης διεθνών ερεισμάτων απέναντι στην αμερικανική πίεση.
Το υπόβαθρο αυτής της διπλωματικής εκστρατείας είναι η πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ο πόλεμος, ο οποίος σχεδιάστηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ως μια σύντομη επιχείρηση λίγων ημερών, έχει ξεπεράσει τους δύο μήνες χωρίς να επιτευχθούν οι αρχικοί στρατηγικοί στόχοι. Παρά τον αποκεφαλισμό της ιρανικής ηγεσίας μέσω στοχευμένων χτυπημάτων και τις εκτεταμένες ζημιές στις υποδομές της χώρας, το ιρανικό καθεστώς εξακολουθεί να λειτουργεί συντεταγμένα υπό συνθήκες πολέμου. Επιπλέον, το Ιράν διατηρεί την ικανότητα ανταπόδοσης, πραγματοποιώντας στοχευμένα πλήγματα, όπως αυτά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εναντίον στρατηγικών υποδομών της CIA και ενεργειακών δικτύων.
Η παρατεταμένη σύγκρουση φέρνει στο φως μια σοβαρή αστοχία στον αρχικό σχεδιασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Το αφήγημα που φέρεται να προώθησε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προς τον Ντόναλντ Τραμπ, προέβλεπε ότι τα μαζικά πλήγματα θα προκαλούσαν εσωτερική αποσταθεροποίηση και εξέγερση του ιρανικού λαού, ο οποίος θα υποδεχόταν τις ξένες δυνάμεις ως απελευθερωτές. Το σενάριο αυτό δεν επιβεβαιώθηκε. Παράλληλα, μια χερσαία αμερικανική επέμβαση σε μια χώρα 90 εκατομμυρίων κατοίκων κρίνεται μη υλοποιήσιμη.
Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, η μετάβαση του Αραγτσί στο Πεκίνο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Η Τεχεράνη επιδιώκει να αναβαθμίσει τη συνεργασία της με την Κίνα, εστιάζοντας κυρίως στην τεχνολογική υποστήριξη, η οποία εκτιμάται ότι είναι κρίσιμη για τη συνέχιση της αμυντικής της προσπάθειας. Τόσο το Πεκίνο όσο και η Μόσχα έχουν αποφύγει την άμεση στρατιωτική εμπλοκή, επιλέγοντας αντίθετα να παρέχουν εναλλακτικές μορφές στήριξης. Η κίνηση του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών στοχεύει στο να καταστήσει το ιρανικό ζήτημα κεντρικό σημείο στη γεωπολιτική σκακιέρα, ακριβώς τη στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος ετοιμάζεται να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Κινέζο ομόλογό του.
Οι απόψεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Αρμενία υπέγραψαν κοινή διακήρυξη που τις φέρνει πιο κοντά και στηρίζει την «κυριαρχία, ανθεκτικότητα και συνολική μεταρρυθμιστική ατζέντα» της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας.
Η διακήρυξη, μαζί με την υπογραφή συμφωνίας εταιρικής σχέσης για τη συνδεσιμότητα, αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η Αρμενία απομακρύνεται σταδιακά από τη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας.
Η διακήρυξη υπογράφηκε στο τέλος συνόδου κορυφής στην αρμενική πρωτεύουσα, το Ερεβάν, στην οποία συμμετείχαν ηγέτες της ΕΕ, καθώς και ο Βρετανός πρωθυπουργός Κηρ Στάρμερ, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι και ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϋ. Η σύνοδος αποτέλεσε την όγδοη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (EPC) και περιελάμβανε συζητήσεις για ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας και τον πόλεμο στο Ιράν.
Στις 4 Μαΐου, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν για «τις θαρραλέες πολιτικές αποφάσεις που έλαβε ώστε να φέρει την Αρμενία πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Ο Κόστα δήλωσε ότι «η κατεύθυνση είναι πλέον ξεκάθαρη», προσθέτοντας πως είναι «ζωτικής σημασίας να ενισχυθεί η αρμενική δημοκρατία και να αντιμετωπιστούν οι εξωτερικές παρεμβάσεις και η παραπληροφόρηση». Στις 5 Μαΐου, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υπέγραψε συμφωνία ψηφιακής συνδεσιμότητας με την Αρμενία, αναφέροντας ότι η Αρμενία πρέπει να αντιμετωπίσει τη χειραγώγηση της πληροφόρησης, τους κυβερνοεισβολείς και τις παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων.
Όπως δήλωσε η φον ντερ Λάιεν, «η νέα αποστολή εταιρικής σχέσης της ΕΕ θα στηρίξει την Αρμενία στην αντιμετώπιση των κυβερνοαπειλών και της παραπληροφόρησης». Η ΕΕ ήδη χορηγεί στο Ερεβάν 270 εκατομμύρια ευρώ για την «προώθηση της κοινωνικοοικονομικής μεταρρυθμιστικής ατζέντας της Αρμενίας, την ενίσχυση της τομεακής συνεργασίας και την προώθηση επενδύσεων στην ενέργεια, τις μεταφορές και τον ιδιωτικό τομέα».
Η ανακοίνωση αναφέρει ότι το ποσό θα αυξηθεί και ότι οι επενδύσεις της ΕΕ στην Αρμενία αναμένεται να φτάσουν τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η κληρονομιά του πολέμου του 2020
Η διακήρυξη έρχεται λίγες ημέρες μετά την έγκριση της ΕΕ ευρείας κλίμακας ψηφίσματος, το οποίο υποστήριζε τα δικαιώματα των Αρμενίων της περιοχής του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και καταδίκαζε αυτό που χαρακτήρισε «άδικη κράτηση Αρμενίων αιχμαλώτων πολέμου» από το Αζερμπαϊτζάν.
Το Αζερμπαϊτζάν ανέκτησε τον έλεγχο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κατά τη διάρκεια σύγκρουσης έξι εβδομάδων το 2020, στην οποία σκοτώθηκαν χιλιάδες στρατιώτες και από τις δύο πλευρές. Η σύγκρουση τερματίστηκε με κατάπαυση του πυρός που διαμεσολαβήθηκε από τη Ρωσία, η οποία ιστορικά θεωρεί την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου ως δική της ζώνη επιρροής.
Τον Αύγουστο του 2025, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φιλοξένησε στον Λευκό Οίκο τους ηγέτες της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, οι οποίοι υπέγραψαν από κοινού διακηρύξεις που έβαλαν τέλος σε δεκαετίες σύγκρουσης. Την 1η Μαΐου, το Αζερμπαϊτζάν κάλεσε τον πρέσβη της ΕΕ και διαμαρτυρήθηκε για το ευρωπαϊκό ψήφισμα.
Το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν χαρακτήρισε το ψήφισμα «αβάσιμο και μεροληπτικό», υποστηρίζοντας ότι οι Αρμένιοι του Καραμπάχ εγκατέλειψαν την περιοχή με δική τους βούληση.
Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ συμμετείχε εξ αποστάσεως στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας.
Η Αρμενία, η οποία είναι κατά πλειονότητα χριστιανική χώρα, ιστορικά επιζητούσε ρωσική προστασία από τους γείτονές της — την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν — χώρες με μουσουλμανική ηγεσία. Υπήρξε σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία μεταξύ 1920 και 1990 και παρέμεινε στενά συνδεδεμένη με τη Μόσχα για τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της κομμουνιστικής αυτοκρατορίας.
Ωστόσο, μετά την ήττα της στον Δεύτερο Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η Αρμενία έχει απομακρυνθεί από τη Μόσχα, κατηγορώντας τους Ρώσους ειρηνευτές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ ότι απέτυχαν να προστατεύσουν τους Αρμένιους της περιοχής που παρέμειναν εκεί μετά την ανακατάληψή της από το Αζερμπαϊτζάν.
Η Μόσχα απέρριψε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι η ειρηνευτική εντολή δεν εξουσιοδοτούσε τις δυνάμεις της να παρέμβουν. Η Αρμενία πάγωσε τη συμμετοχή της στον υπό ρωσική ηγεσία Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας το 2024. Την επόμενη χρονιά, το κοινοβούλιο στο Ερεβάν ψήφισε νόμο που διακηρύσσει επίσημα την πρόθεση της χώρας να επιδιώξει ένταξη στην ΕΕ.
Η Αρμενία εντάχθηκε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο το 2023, κίνηση που το Κρεμλίνο χαρακτήρισε «μη φιλικό βήμα». Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, κατηγορώντας τον ότι φέρει ευθύνη για την απαγωγή χιλιάδων παιδιών από την Ουκρανία.
Το ψήφισμα της ΕΕ που εγκρίθηκε στις 28 Απριλίου καλούσε την Ένωση να «ενισχύσει τη χρηματοδοτική και τεχνική βοήθεια προς την Αρμενία», δίνοντας έμφαση στην «ενίσχυση της θεσμικής ανθεκτικότητας, της ενεργειακής ασφάλειας, της ψηφιακής διακυβέρνησης και της οικονομικής διαφοροποίησης».
Η Αρμενία παραμένει μέλος της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (EEU), μιας ενιαίας αγοράς που περιλαμβάνει τη Ρωσία, τη Λευκορωσία, το Καζακστάν και το Κιργιστάν. Όταν ο Πασινιάν συναντήθηκε με τον Πούτιν στη Μόσχα φέτος, ο Ρώσος πρόεδρος τον προειδοποίησε ότι θα πρέπει να επιλέξει αν θα παραμείνει στην EEU ή αν θα ενταχθεί στην ΕΕ.
Ο Πασινιάν βρίσκεται στην εξουσία από το 2018 και αναμένεται να διεκδικήσει την επανεκλογή του τον Ιούνιο.
Η στροφή της Αρμενίας έρχεται σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στη γειτονική Γεωργία, όπου ο πρωθυπουργός Ιρακλί Κομπαχίτζε ανέστειλε τις ενταξιακές συνομιλίες με την ΕΕ τον Νοέμβριο του 2024.
Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση στις 5 Μαΐου νομοσχέδιο που θα επιτρέπει την κράτηση παράνομων μεταναστών οι οποίοι θεωρούνται επικίνδυνοι σε διοικητικά κέντρα κράτησης για έως και 210 ημέρες, δηλαδή επτά μήνες, εν αναμονή της απομάκρυνσής τους από τη χώρα.
Το νομοσχέδιο, γνωστό ως νομοσχέδιο Ροντουέλ ή «Φιλιππίν», εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 5 Μαΐου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και πλέον θα προωθηθεί στη Γερουσία.
Τα μέτρα του αφορούν αλλοδαπούς που αντιμετωπίζουν διαδικασία απομάκρυνσης και έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα για αδικήματα κατά προσώπων τα οποία επισύρουν ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών ετών, ενώ ταυτόχρονα θεωρούνται ότι συνιστούν «πραγματική, παρούσα και ιδιαίτερα σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη». Η πρόταση ακολουθεί προηγούμενη απόπειρα επέκτασης των εξουσιών κράτησης, η οποία είχε απορριφθεί από το Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας τον Αύγουστο του 2025.
Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, οι δικαστές θα πρέπει να εγκρίνουν την παράταση της κράτησης, ενώ η μέγιστη διάρκεια θα μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να φτάνει τις 210 ημέρες.
Το νομοσχέδιο συνυπογράφεται από τους πρώην πρωθυπουργούς Μισέλ Μπαρνιέ και Γκαμπριέλ Ατάλ. Ο Σαρλ Ροντουέλ, βουλευτής της Renaissance και εισηγητής του νομοσχεδίου, δήλωσε στην Εθνοσυνέλευση ότι το μέτρο θα εφαρμόζεται μόνο σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων.
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το γαλλικό κοινοβουλευτικό τηλεοπτικό δίκτυο LCP στις 5 Μαΐου, ο Ροντουέλ ανέφερε ότι «μόνο λίγες δεκάδες άτομα τον χρόνο επηρεάζονται από αυτά τα μέτρα». Πρόσθεσε ότι το νομοσχέδιο αποτελεί απάντηση στη δολοφονία της 19χρονης Γαλλίδας φοιτήτριας Φιλιππίν Λε Νουάρ ντε Καρλάν, της οποίας το πτώμα βρέθηκε στο δημόσιο πάρκο Μπουά ντε Μπουλόν στο Παρίσι, τον Σεπτέμβριο του 2024.
Σύμφωνα με τη Le Monde, ο ύποπτος, ο Ταχά Ο., Μαροκινός υπήκοος που βρισκόταν παράνομα στη Γαλλία, είχε καταδικαστεί το 2021 σε επτά χρόνια φυλάκισης για βιασμό που διέπραξε το 2019, όταν ήταν ανήλικος.
Αποφυλακίστηκε μετά την ολοκλήρωση της ποινής του τον Ιούνιο του 2024 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε διοικητικό κέντρο κράτησης βάσει διαταγής απομάκρυνσης από τη γαλλική επικράτεια, γνωστής ως OQTF, ενώ οι γαλλικές αρχές αναζητούσαν τα απαραίτητα έγγραφα για την απέλασή του.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2024, αφέθηκε ελεύθερος από το κέντρο κράτησης, καθώς οι αρχές δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν ταξιδιωτικά έγγραφα. Η Le Parisien μετέδωσε ότι η διοικητική του κράτηση είχε παραταθεί τρεις φορές και ότι δικαστής διέταξε την αποφυλάκισή του, απορρίπτοντας τέταρτο αίτημα παράτασης, δεκαέξι ημέρες πριν από τη δολοφονία της Φιλιππίν.
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X στις 6 Μαΐου, ο Ροντουέλ ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για ‘ναι μεν αλλά’ στα ζητήματα ασφάλειας και μετανάστευσης». Όπως υπογράμμισε, η έγκριση του προτεινόμενου νομοσχεδίου από την Εθνοσυνέλευση στη μνήμη της Φιλιππίν αποτελεί απόδειξη αυτού, με «τη μάχη να συνεχίζεται στη Γερουσία, πριν από την οριστική υιοθέτησή του».
Το νομοσχέδιο έχει δεχθεί επικρίσεις από πολιτικούς της αριστεράς.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε στις 14 Απριλίου, πριν από την ψηφοφορία, η σοσιαλίστρια βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης Σελίν Ερβιέ, όπως μετέδωσε το LCP, το να υπόσχεται κανείς στους Γάλλους ότι θα λυθεί το πρόβλημα της τρομοκρατίας μέσω αύξησης της διάρκειας παραμονής σε διοικητικό κέντρο κράτησης συνιστά παραπλάνηση.
Το 2024, Γάλλοι γερουσιαστές είχαν προειδοποιήσει για την άνθηση της βιομηχανίας ναρκωτικών στη Γαλλία και είχαν προτείνει μέτρα για την αντιμετώπιση αυτού που χαρακτήρισαν απειλή για τα εθνικά συμφέροντα.
Περισσότερα από τρία χρόνια μετά τον τερματισμό των αυστηρών περιοριστικών μέτρων της πανδημίας στην Κίνα, ορισμένοι Κινέζοι πολίτες δηλώνουν ότι εξακολουθούν να υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία, όπως πιστεύουν, ξεκίνησαν μετά τη χορήγηση κινεζικών εμβολίων κατά της COVID-19.
Αρκετοί υποστηρίζουν επίσης ότι έχουν παρατηρήσει αύξηση των θανάτων νεότερων ανθρώπων από αιφνίδια καρδιακά επεισόδια ή εγκεφαλικά. Οι κινεζικές αρχές δεν έχουν αναγνωρίσει την ύπαρξη ευρύτερου προβλήματος τραυματισμών από εμβόλια. Ωστόσο, αναλυτής που μίλησε πρόσφατα στην εφημερίδα The Epoch Times ανέφερε ότι η έλλειψη απαντήσεων και στήριξης έχει μετατρέψει τον φόβο σε οργή.
Οι περισσότεροι μίλησαν ανώνυμα ή χρησιμοποίησαν μόνο το επώνυμό τους, φοβούμενοι αντίποινα.
Ο Γιανγκ, που διατηρεί κατάστημα με χάρτινα είδη κηδειών στην Τζιαοτζού της επαρχίας Σάντονγκ, δήλωσε ότι έχει παρατηρήσει αύξηση των θανάτων των νέων ανθρώπων. Σύμφωνα με τον Γιανγκ, παλαιότερα ήταν σπάνιο άνθρωποι ηλικίας 30 ή 40 ετών να πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Όπως είπε στην Epoch Times, έχουν αυξηθεί και οι θάνατοι των πενηντάρηδων.
Σύμφωνα με τον Γιανγκ, οι περισσότεροι άνθρωποι αποδίδουν την αιτία στο εμβόλιο. Όπως είπε, έχουν αυξηθεί οι καρδιακές προσβολές και τα εγκεφαλικά, ενώ η γενική ανοσία του πληθυσμού έχει μειωθεί. Πλέον, προβλήματα όπως η τριχόπτωση, η απώλεια μνήμης και οι δερματικές αλλεργίες θεωρούνται «μικρά προβλήματα».
Περιέγραψε τα χρόνια της πανδημίας ως ιδιαίτερα δύσκολα, αναφέροντας ότι πέθαναν πολλοί άνθρωποι τότε και ότι ο ίδιος με τη σύζυγό του δυσκολεύονταν στη δουλειά, γιατί τους έλειπαν υπάλληλοι.
Επίμονες παθήσεις και αδιευκρίνιστα αίτια
Η Γουάνγκ, κάτοικος της Λιαοτσένγκ στην επαρχία Σάντονγκ, δήλωσε ότι ο θείος της πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή στα τέλη Απριλίου. Όπως είπε στην Epoch Times, δεν είχε κανένα σύμπτωμα και πέθανε ξαφνικά. Πρόσθεσε ότι ήταν πάντα πολύ υγιής και πως η οικογένειά του συνδέει τον θάνατό του με το εμβόλιο. Η ίδια ανέφερε ότι παρόμοιοι αιφνίδιοι θάνατοι έχουν γίνει συνηθισμένοι στην περιοχή της, κυρίως μεταξύ ανθρώπων ηλικίας 40 και 50 ετών.
Η Γουάνγκ δήλωσε επίσης ότι άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα αφού έλαβε εμβόλιο μίας δόσης κατά της COVID-19, το οποίο υπολογιζόταν ως δύο δόσεις. Όπως ανέφερε, μετά τον εμβολιασμό ένιωθε κατά διαστήματα οξύ πόνο στο στήθος, ενώ άρχισε να ξεχνά, να αισθάνεται αδυναμία και υπνηλία, να παρουσιάζει συχνά χαμηλό πυρετό και τριχόπτωση.
Για τον Ντονγκ, έναν άνδρα περίπου 30 ετών από την πόλη Χετσί της επαρχίας Γκουανγκσί, τα συμπτώματα ήταν πιο σοβαρά. Δήλωσε ότι η υγεία του άρχισε να επιδεινώνεται μετά τη χορήγηση τριών δόσεων εμβολίου κατά της COVID-19. Όπως δήλωσε στην Epoch Times, τα συμπτώματα θύμιζαν καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό. Ανέφερε ότι αισθάνεται καθημερινά δυσφορία στην καρδιά και ότι πέρυσι έφτασε αρκετές φορές κοντά στον αιφνίδιο θάνατο.
Περιέγραψε συμπτώματα όπως πίεση στο στήθος, δύσπνοια, ταχυπαλμία και έντονους πονοκεφάλους. Ορισμένες φορές άκουγε τους χτύπους της καρδιάς του και δυσκολευόταν να περπατήσει σταθερά. Σύμφωνα με τον Ντονγκ, η κατάσταση έμοιαζε με καρδιακή ανεπάρκεια και τον οδήγησε πολλές φορές στα επείγοντα.
Την περίοδο της πανδημίας, όλοι κυκλοφορούσαν με προστατευτικές μάσκες. Λαϊκή αγορά στο Πεκίνο, Κίνα, 30 Απριλίου 2020. (Kevin Frayer/Getty Images)
Παρά τις επανειλημμένες επισκέψεις σε νοσοκομεία — όπου έκανε αξονικές εξετάσεις, υπερήχους και περισσότερα από δώδεκα ηλεκτροκαρδιογραφήματα — οι γιατροί δεν εντόπισαν σαφή αιτία. Όπως είπε, οι γιατροί τού ανέφεραν ότι επρόκειτο για διαταραχή του νευρικού συστήματος και ότι δεν υπήρχε διαθέσιμη θεραπεία.
Ο Ντονγκ δήλωσε ότι ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή για περισσότερο από έναν χρόνο, χάνοντας περίπου 23 κιλά, αλλά τελικά τη διέκοψε. Πρόσθεσε ότι πλέον δεν μπορεί να εργαστεί, παρότι στο παρελθόν ήταν ικανός να αντέχει πολλές ώρες σωματικής εργασίας. Η ζωή του έχει καταστραφεί, η όρασή του έχει θολώσει και αισθάνεται εξασθενημένος.
Ανέφερε ότι η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε μετά τη χορήγηση εμβολίου που παρήγαγε η Shenzhen Kangtai Biological Products. Σύμφωνα με τον Ντονγκ, μετά τη δεύτερη δόση δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Όταν ρώτησε αν μπορούσε να παραλείψει την τρίτη δόση, του απάντησαν ότι τα προβλήματά του δεν σχετίζονταν με το εμβόλιο, χορηγώντας τη δόση.
Ο Ντονγκ υποστήριξε ότι και το παιδί του εμφάνισε διάφορα προβλήματα υγείας, τα οποία συνδέονται με τον εμβολιασμό κατά την άποψη του. Όπως είπε, «καταστράφηκε και αυτό».
Πρόσθεσε ότι πέντε ή έξι άνθρωποι που γνώριζε προσωπικά πέθαναν ξαφνικά μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19, χωρίς ωστόσο να δώσει λεπτομέρειες για τις μάρκες των εμβολίων ή τον ακριβή χρόνο των θανάτων τους.
Η εφημερίδα The Epoch Times επικοινώνησε με τη Shenzhen Kangtai Biological Products για σχόλιο, αλλά δεν έλαβε απάντηση μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.
Καταγγελίες που πέφτουν στο κενό
Τόσο η Γουάνγκ όσο και ο Ντονγκ δήλωσαν ότι η αναζήτηση βοήθειας από τις αρχές φαινόταν μάταιη. Σύμφωνα με τη Γουάνγκ, η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για αυτά τα ζητήματα και δεν υπάρχει διέξοδος. Ο Ντονγκ πρόσθεσε ότι δεν απευθύνθηκε καν στις αρχές, επειδή θεωρεί αδύνατο να εισακουστεί κάποιος.
Ορισμένοι που προσπάθησαν να εκφράσουν δημόσια τις ανησυχίες τους υποστηρίζουν ότι εμποδίστηκαν.
Στις 18 Ιουνίου 2025, η κάτοικος της Γκουανγκντόνγκ Γουάνγκ Χαϊγιάν και αρκετοί ακόμη άνθρωποι που δήλωσαν ότι έμειναν ανάπηροι λόγω των εμβολίων κατά της COVID-19 μετέβησαν στις επαρχιακές υγειονομικές αρχές ζητώντας αποζημίωση. Δεν έγιναν δεκτοί. Το ίδιο βράδυ μετέδωσαν ζωντανά από τον χώρο υποδοχής τις εμπειρίες τους, όμως η μετάδοση διακόπηκε γρήγορα.
Υγειονομικοί λαμβάνουν δείγματα από μαθητές για εξετάσεις COVID-19. Πεκίνο, 7 Ιουνίου 2022. (Jade Gao/AFP μέσω Getty Images)
Σε άλλη περίπτωση, η Τζάο Γιατζίνγκ από την επαρχία Σαανσί έλαβε δύο δόσεις του εμβολίου Sinovac κατά της COVID-19, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2021 αντίστοιχα. Τον Ιανουάριο του 2022 διαγνώστηκε με οξεία μυελογενή λευχαιμία, σύμφωνα με το Radio Free Asia (RFA).
Η Τζάο και ο σύζυγός της, Γουάνγκ Χονγκγί, δήλωσαν στο RFA ότι υποψιάζονταν σύνδεση με το εμβόλιο και υπέβαλαν επανειλημμένα αιτήματα αποζημίωσης στις αρχές του Πεκίνου. Αργότερα, ο Γουάνγκ καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση για το αδίκημα της «πρόκλησης καβγάδων και διατάραξης της τάξης», κατηγορία που χρησιμοποιείται συχνά κατά πολιτών που υποβάλλουν αναφορές. Η Τζάο καταδικάστηκε σε δύο χρόνια και εννέα μήνες φυλάκιση με την ίδια κατηγορία.
Η εφημερίδα The Epoch Times επικοινώνησε με τη Sinovac για σχόλιο, αλλά δεν έλαβε απάντηση μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.
Αιφνίδιοι θάνατοι και φίμωση της δημόσιας συζήτησης
Τα τελευταία χρόνια, στην Κίνα κυκλοφορούν αναφορές για αιφνίδιους θανάτους ανθρώπων μέσης ηλικίας και νεότερων ατόμων. Οι δημόσιες συζητήσεις ελέγχεται αυστηρά και αναρτήσεις που συνδέουν τα περιστατικά με τα εμβόλια συχνά διαγράφονται.
Πρόσφατοι θάνατοι αξιωματούχων και δημόσιων προσώπων προκάλεσαν αντιδράσεις στο διαδίκτυο, αν και τα αίτια συνήθως περιγράφονται με αόριστους όρους, όπως «αιφνίδια ασθένεια» ή «αποτυχία θεραπείας».
Στις 20 Απριλίου, ο Μάο Σινγιού, 45 ετών, επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος Λονγκμπά, που υπάγεται στη Διεύθυνση Δημόσιας Ασφάλειας της κομητείας Τζούσι στην πόλη Σιγιάν της επαρχίας Χουμπέι, πέθανε ξαφνικά κατά τη διάρκεια της εργασίας του, σύμφωνα με την κρατική εφημερίδα Legal Daily.
Στις 18 Απριλίου, ο Γιε Τζουν, 43 ετών, σκηνοθέτης γνωστός για την κινεζική σειρά ντοκιμαντέρ «Masters in the Forbidden City», πέθανε παρά την ιατρική θεραπεία που έλαβε για ασθένεια, σύμφωνα με το κρατικό China Internet Information Center. Στις 15 Απριλίου, ο Γι Λιάν, 38 ετών, καλλιτέχνης και απόφοιτος της Ακαδημίας Τέχνης της Κίνας, πέθανε επίσης έπειτα από αποτυχία θεραπείας για ασθένεια, σύμφωνα με το λογοκριμένο από το κράτος Jimu News.
Στις 10 Απριλίου, ο Γιου Χονγκλί, 45 ετών, υποδιευθυντής της Διεύθυνσης Δημόσιας Ασφάλειας της κομητείας Γιονγκρέν στην αυτόνομη νομαρχία Τσουσιόνγκ της επαρχίας Γιουνάν, πέθανε αφού αρρώστησε ξαφνικά κατά τη διάρκεια σύσκεψης, σύμφωνα με το κρατικό People’s Public Security News.
Άλλες πρόσφατες περιπτώσεις που μετέδωσαν κινεζικά μέσα ενημέρωσης περιλαμβάνουν τον Γουάνγκ Τζιγουέν, γραμματέα του Κόμματος και διευθυντή του παραρτήματος Σουοτσένγκ της Υπηρεσίας Οικολογίας και Περιβάλλοντος της Σουοτζόου στην επαρχία Σαανσί, ο οποίος πέθανε από αιφνίδια ασθένεια την 1η Απριλίου ενώ εργαζόταν, σε ηλικία 49 ετών· τον Τανγκ Τζιαν, γραμματέα του Κόμματος και πρόεδρο της Guotong Trust, ο οποίος πέθανε στις 25 Μαρτίου από αιφνίδια καρδιακή προσβολή σε ηλικία 55 ετών· και τη Γουέι Χουά, ερευνητική δημοσιογράφο του Henan Radio and Television, η οποία πέθανε στις 19 Μαρτίου από αιφνίδια καρδιακή προσβολή σε ηλικία 45 ετών.
Εργαζόμενοι με απολυμαντικά, σε κατοικημένη περιοχή όπου έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία λόγω COVID-19. Χουανγκπού, Σαγκάη, 4 Ιουνίου 2022. (Hector Retamal/AFP μέσω Getty Images)
Ο Τανγκ Τζινγκγιουάν, σχολιαστής θεμάτων Κίνας με έδρα τις ΗΠΑ και ιατρικό υπόβαθρο, δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) αντιμετωπίζει την ασφάλεια των εμβολίων ως πολιτικό και όχι ως ιατρικό ζήτημα.
Σύμφωνα με τον Τανγκ, το ΚΚΚ δεν επιτρέπει καν να αναφέρεται δημόσια αν αυτοί οι αιφνίδιοι θάνατοι σχετίζονται με τα εμβόλια ούτε επιτρέπει σε δημοσιογράφους να καλύπτουν τέτοιες περιπτώσεις ή σε ιατρικούς ειδικούς να τις μελετούν. Πρόσθεσε ότι τα εμβόλια, τα οποία αναπτύχθηκαν στην Κίνα και προωθήθηκαν εντατικά, συνδέονται στενά με την πολιτική αξιοπιστία του καθεστώτος.
Ο Τανγκ υποστήριξε ότι η ανάπτυξη των κινεζικών εμβολίων κατά της COVID-19 επισπεύθηκε λόγω πολιτικής πίεσης. Όπως ανέφερε, η COVID-19 προκαλείται από ιό RNA που μεταλλάσσεται εύκολα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την ανάπτυξη αποτελεσματικού εμβολίου και απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, ισχυρές ερευνητικές δυνατότητες και χρόνο.
Πρόσθεσε ότι εκείνη την περίοδο η παγκόσμια προσοχή ήταν στραμμένη στο εάν ο ιός προήλθε από εργαστήριο που συνδεόταν με το ΚΚΚ, ενώ ο Σι Τζινπίνγκ επιθυμούσε να παραχθεί γρήγορα εμβόλιο και να ελεγχθεί το αφήγημα γύρω από την πανδημία.
Σύμφωνα με τον Τανγκ, αφού το ΚΚΚ διέθεσε μαζικά αδρανοποιημένα εμβόλια μέσω αυτού που αποκάλεσε «προσπέραση πάνω σε στροφή», χρησιμοποίησε τα εμβόλια ως διαπραγματευτικά χαρτιά σε πολιτικές συμφωνίες ανά τον κόσμο. Προτού υπάρξουν αξιόπιστες και συστηματικές αποδείξεις για την ασφάλεια των εμβολίων, το καθεστώς άρχισε να επιβάλλει τον εμβολιασμό στο εσωτερικό της χώρας.
Το 2021, αφού προχώρησε γρήγορα στη διάθεση και εξαγωγή κινεζικών εμβολίων κατά της COVID-19, το Πεκίνο χρησιμοποίησε την πρόσβαση στα εμβόλια ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αξιωματούχοι και διπλωμάτες ανέφεραν ότι τα κινεζικά εμβόλια συνδέονταν με πολιτικές παραχωρήσεις. Τον Μάρτιο του 2021, η Ταϊβάν κατηγόρησε το Πεκίνο ότι προσέφερε στην Παραγουάη πρόσβαση σε εκατομμύρια δόσεις κινεζικών εμβολίων εάν διέκοπτε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊπέι. Τον Ιούνιο του 2021, Ουκρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Κίνα απείλησε να στερήσει την πρόσβαση σε εμβόλια Sinovac εάν το Κίεβο δεν απέσυρε τη στήριξή του σε δήλωση του ΟΗΕ για το Σιντζιάνγκ.
Σύμφωνα με τον Τανγκ, το καθεστώς έθεσε τα δικά του συμφέροντα πάνω από τη δημόσια υγεία.
Αυξανόμενη δυσπιστία μεταξύ των νέων Κινέζων
Φοιτητής πανεπιστημίου από τη Λιαονίνγκ, που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Σιαοπένγκ, δήλωσε ότι η πανδημία άλλαξε την άποψή του για το ΚΚΚ. Όπως είπε στην Epoch Times, παλαιότερα δεν ενδιαφερόταν για τα εθνικά ζητήματα, αλλά όταν υποχρεώθηκε να κάνει το «τοξικό εμβόλιο», όπως είπε, άρχισε να μισεί το καθεστώς.
Παρά το γεγονός ότι εμβολιάστηκε πλήρως, δήλωσε ότι αρρώστησε σοβαρά, ενώ φέτος διαγνώστηκε με άλλη ιογενή λοίμωξη. Σύμφωνα με τον Σιαοπένγκ, η κατάσταση ήταν παρόμοια με εκείνη της COVID-19, καθώς είχε πυρετό άνω των 39 βαθμών Κελσίου και αισθανόταν πολύ άσχημα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ο Τανγκ δήλωσε ότι αυτή η οργή ενδέχεται να είναι πιο διαδεδομένη απ’ ό,τι φαίνεται, λόγω του αυστηρού ελέγχου της πληροφόρησης. Όπως είπε, πολλοί νέοι δεν κατανοούσαν προηγουμένως τον τρόπο λειτουργίας του καθεστώτος, αλλά όταν υποχρεώθηκαν να εμβολιαστούν και στη συνέχεια αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας, οι απόψεις τους άλλαξαν.
Ο Τανγκ πρόσθεσε ότι η σοβαρότερη ανησυχία αφορά τη μεγάλη μείωση της ανοσίας που αναφέρουν ορισμένα φερόμενα θύματα. Σύμφωνα με τον Τανγκ, αυτού του είδους η βλάβη μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη και για πολλούς ανθρώπους μοιάζει σαν η ζωή τους να εκτροχιάστηκε πριν καν αρχίσει.
Το πρόβλημα δεν είναι αν ένας ηγέτης δηλώνει εθνικιστής ή επαναστάτης. Το πρόβλημα αρχίζει όταν μια κυβέρνηση ζητά θυσίες από τους πολίτες και την ίδια ώρα γύρω της εμφανίζονται λογαριασμοί, ακίνητα, offshore, συγγενείς-διαχειριστές και επιχειρηματίες-φίλοι. Εκεί τελειώνει η ιδεολογία και αρχίζει η γνωστή, παλιά ιστορία: η δημόσια εξουσία ως ιδιωτικό ταμείο.
Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή. Οι υπερβολές βολεύουν, αλλά αποδυναμώνουν την αλήθεια. Δεν χρειάζεται να γράψει κανείς ότι ο Νικολάς Μαδούρο είχε αποδεδειγμένα «800 εκατομμύρια σε ελβετική τράπεζα» για να θέσει το ηθικό ερώτημα. Αρκεί να μείνει στο τεκμηριωμένο: στην Ελβετία αναφέρθηκαν παγωμένα περιουσιακά στοιχεία ύψους 687 εκατ. ελβετικών φράγκων, προερχόμενα από τη Βενεζουέλα και συνδεδεμένα με πρόσωπα του περιβάλλοντός του. Αυτό δεν είναι το ίδιο με έναν προσωπικό λογαριασμό στο όνομά του, αλλά είναι αρκετό για να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το πού καταλήγει ο πλούτος ενός κράτους όταν η πολιτική εξουσία δεν ελέγχεται.
Το ίδιο ισχύει και για τον μύθο των «4 δισεκατομμυρίων» που δήθεν άφησε ο Ούγκο Τσάβες στην κόρη του. Η ιστορία κυκλοφόρησε πολύ, αλλά δεν στέκεται με τα σημερινά δημοσιογραφικά κριτήρια. Αν μπει σε άρθρο ως βεβαιότητα, θα γίνει λάθος. Το πραγματικό θέμα δεν είναι να φορτωθεί σε έναν νεκρό ηγέτη ένα ποσό που δεν αποδεικνύεται· είναι να εξεταστεί πώς καθεστώτα που μιλούν στο όνομα των φτωχών μπορούν να γεννήσουν αυλές, προνόμια και αδιαφανείς οικογενειακές σχέσεις με το κράτος.
Στην περίπτωση του Φιντέλ Κάστρο, το Forbes είχε εκτιμήσει το 2006 την περιουσία του στα 900 εκατ. δολάρια, όχι επειδή παρουσίασε τραπεζικά βιβλιάρια, αλλά επειδή συνέδεσε την προσωπική του ισχύ με τον έλεγχο κρατικών επιχειρήσεων. Ο Κάστρο το αρνήθηκε κατηγορηματικά. Αυτό ακριβώς δείχνει το πρόβλημα: σε συστήματα όπου ο ηγέτης, το κόμμα, το κράτος και η οικονομία γίνονται ένα σώμα, είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τι είναι δημόσιο, τι είναι προσωπικό και τι είναι απλώς προπαγάνδα.
Η υπόθεση Κίρχνερ στην Αργεντινή είναι διαφορετική, γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για φήμες. Η υπόθεση Vialidad οδήγησε σε καταδίκη για απάτη εις βάρος του Δημοσίου και σε διαδικασίες ανάκτησης τεράστιων ποσών. Αλλά και εδώ η ακρίβεια έχει σημασία: τα 111 ακίνητα δεν πρέπει να παρουσιαστούν σαν να ήταν όλα προσωπικές ιδιοκτησίες της Κριστίνα Κίρχνερ. Αφορούν ένα πλέγμα περιουσιακών στοιχείων που συνδέονται με την ίδια, τα παιδιά της, τον επιχειρηματία Λάσαρο Μπάες και εταιρείες, στο πλαίσιο μιας δικαστικής προσπάθειας να ανακτηθεί η ζημία για το κράτος.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: η διαφθορά δεν έχει μόνο ένα χρώμα. Ο δεξιός δικτάτορας Αουγκούστο Πινοσέτ είναι ίσως το πιο καθαρό παράδειγμα από την άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος. Έρευνα της αμερικανικής Γερουσίας αποκάλυψε δίκτυο τουλάχιστον 125 μυστικών τραπεζικών και επενδυτικών λογαριασμών στις ΗΠΑ, με ψευδώνυμα, offshore εταιρείες και τρίτα πρόσωπα, μέσα από τα οποία μετακινήθηκαν εκατομμύρια δολάρια. Ο Αουγκούστο Πινοσέτ ήταν στρατιωτικός, πολιτικός και πρόεδρος της Χιλής από το 1973 έως το 1990. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα ανατρέποντας τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε.
Άρα το ηθικό ερώτημα δεν είναι «κλέβει η αριστερά;» ή «κλέβει η δεξιά;». Το ερώτημα είναι πιο βαθύ: τι συμβαίνει όταν ένας ηγέτης μένει πολύ καιρό χωρίς πραγματικό έλεγχο; Τι συμβαίνει όταν η Δικαιοσύνη φοβάται, ο Τύπος φιμώνεται, οι συγγενείς αποκτούν ρόλους, οι φίλοι παίρνουν έργα και τα σύνορα ανάμεσα στο δημόσιο ταμείο και την προσωπική περιουσία θολώνουν; Το World Justice Project μετρά την απουσία διαφθοράς ακριβώς μέσα από τέτοιες μορφές κατάχρησης: δωροδοκία, αθέμιτη επιρροή και υπεξαίρεση δημόσιων πόρων από κρατικούς αξιωματούχους.
Ένας ηγέτης μπορεί να έχει περιουσία. Μπορεί να έχει αποκτήσει χρήματα νόμιμα, πριν ή μετά την πολιτική. Αλλά όταν η περιουσία είναι κρυφή, όταν περνά μέσα από συγγενείς, φίλους, τράπεζες του εξωτερικού και εταιρικά σχήματα, τότε δεν μιλάμε πια για ιδιωτική επιτυχία. Μιλάμε για έλλειμμα δημοκρατικής ηθικής.
Ο πολίτης δεν ζητά από τους ηγέτες του να είναι φτωχοί από υποχρέωση. Ζητά να είναι καθαροί. Να δηλώνουν τι έχουν. Να εξηγούν από πού προήλθε. Να μην κυβερνούν μια χώρα φτώχειας με λογαριασμούς σε τραπεζικούς παραδείσους. Να μην καταγγέλλουν τους «ολιγάρχες» ενώ οι ίδιοι χτίζουν τη δική τους αυλή.
Η επανάσταση, η πατρίδα, η αγορά, η τάξη, ο λαός — όλες οι μεγάλες λέξεις μπορούν να γίνουν προπέτασμα καπνού. Το πραγματικό μέτρο είναι απλούστερο: ελέγχεται η εξουσία ή όχι; Αν δεν ελέγχεται, τότε αργά ή γρήγορα ο δρόμος της ιδεολογίας καταλήγει στο ίδιο μέρος — στο θησαυροφυλάκιο.
Οι απόψεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.
