ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΜΑΣ
Τετάρτη, 17 Ιούν, 2026
ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Μήνας: Ιούνιος 2026

ΗΠΑ: Η Κίνα χρησιμοποιεί το συνέδριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να διαστρεβλώνει τις διεθνείς αρχές

Από

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ επέκρινε το πρόσφατο συνέδριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διοργάνωσε το Πεκίνο, υποστηρίζοντας ότι οι κινεζικές αρχές χρησιμοποίησαν την εκδήλωση για να διαστρεβλώσουν διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα αποκρύπτουν παραβιάσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ανέφερε σε ηλεκτρονικό μήνυμα προς το Voice of America ότι εξακολουθεί να ανησυχεί βαθιά για τις παραβιάσεις που στοχεύουν θρησκευτικές ομάδες, αντιφρονούντες, Ουιγούρους, Θιβετιανούς, χριστιανούς και άλλους. Παράλληλα, δήλωσε ότι αντιτίθεται στη διεθνική καταστολή που ασκεί το Πεκίνο, επισημαίνοντας ότι τέτοιες ενέργειες παραβιάζουν την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών.

Το Πεκίνο φιλοξένησε το Διεθνές Συνέδριο Παγκόσμιας Διακυβέρνησης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2026 από τις 11 έως τις 12 Ιουνίου. Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι συνδιοργάνωσε το συνέδριο μαζί με το Γραφείο Πληροφοριών του Κρατικού Συμβουλίου της Κίνας και ότι αυτό εντάχθηκε στο πλαίσιο της 40ής επετείου της Διακήρυξης του ΟΗΕ για το Δικαίωμα στην Ανάπτυξη.

Σύμφωνα με ειδικούς που μίλησαν στην εφημερίδα The Epoch Times, το συνέδριο εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ) να επαναπροσδιορίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα γύρω από την κρατικά κατευθυνόμενη ανάπτυξη και τον πολιτικό έλεγχο, αντί για τις ατομικές ελευθερίες.

Ο Τσενγκ Τσιεν-γουάν, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης της Ταϊβάν για τη Δημοκρατία στην Ηπειρωτική Κίνα, δήλωσε ότι το πλαίσιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Πεκίνου τοποθετεί το κράτος στο επίκεντρο των δικαιωμάτων και όχι το άτομο. Σύμφωνα με τον Τσενγκ, στις δυτικές δημοκρατίες το άτομο είναι το υποκείμενο των δικαιωμάτων, ενώ κατά την αντίληψη του Πεκίνου το κράτος είναι το υποκείμενο, ενεργώντας ως διαιτητής των προτεραιοτήτων και ισχυριζόμενο ότι επιλύει ζητήματα επιβίωσης μέσω της άσκησης κρατικής εξουσίας. Όπως επεσήμανε, αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στο ΚΚΚ να αντιμετωπίζει τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα ως δευτερεύοντα σε σχέση με αυτό που το Πεκίνο αποκαλεί δικαίωμα στην επιβίωση και την ανάπτυξη.

Η Σενγκ Σουέ, Καναδή συγγραφέας και σχολιάστρια κινεζικής καταγωγής, δήλωσε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν περιορίζονται σε ζητήματα υλικών αναγκών, επικαλούμενη το διεθνές δίκαιο, κατά το οποίο τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι κάτι πολύ περισσότερο από την απουσία πείνας. Όπως ανέφερε, χωρίς ελευθερία του λόγου, προσωπική ασφάλεια και ελεύθερο Τύπο, το λεγόμενο «δικαίωμα στην επιβίωση» είναι προσχηματικό. Όπως υπογράμμισε, το ιστορικό του ΚΚΚ στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με διώξεις αντιφρονούντων, θρησκευόμενων πολιτών και υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του αφαιρεί το ηθικό έρεισμα να φιλοξενεί συνέδριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Διεθνική καταστολή

Η κριτική του Στέιτ Ντιπάρτμεντ διατυπώθηκε μία εβδομάδα μετά τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κογκρέσου για την Κίνα (CECC), η οποία εξέτασε την ολοένα αυξανόμενη χρήση διεθνικής καταστολής και επιχειρήσεων αθέμιτης επιρροής από το κινεζικό καθεστώς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η επιτροπή ανέφερε ότι κοινότητες της διασποράς, εταιρείες, πανεπιστήμια, πολιτιστικά ιδρύματα, δημόσιοι αξιωματούχοι και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών αντιμετώπισαν τα τελευταία χρόνια πιέσεις, όταν τα λόγια ή οι ενέργειές τους αμφισβήτησαν το εκάστοτε αφήγημα που προωθούσε το ΚΚΚ.

Το Κέντρο Πληροφόρησης Φάλουν Ντάφα, σε γραπτή κατάθεση που υπέβαλε για την ακρόαση της CECC στις 4 Ιουνίου, ανέφερε ότι το ΚΚΚ έχει εντείνει από το 2022 την εκστρατεία διεθνικής καταστολής εναντίον ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες. Η οργάνωση κατέγραψε 388 περιστατικά σε είκοσι πέντε χώρες από τον Μάρτιο του 2024 έως τον Μάιο του 2026, εκ των οποίων τα 218 σημειώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όσοι υπέβαλαν την κατάθεση ανέφεραν ότι η εκστρατεία περιλαμβάνει κατασκοπεία, παρακολούθηση, κατάχρηση νομικών διαδικασιών, εκστρατείες παραπληροφόρησης, πλαστοπροσωπία, ψευδείς απειλές, δολιοφθορές, επιθέσεις, σωματικό εκφοβισμό, διπλωματικές πιέσεις και κινητοποίηση τρίτων προσώπων.

Η κατάθεση υπογράμμισε ότι το Shen Yun Performing Arts, εταιρεία κλασικού κινεζικού χορού με έδρα τη Νέα Υόρκη, η οποία ιδρύθηκε από ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ, έχει καταστεί ο βασικός στόχος της εκστρατείας, αντιπροσωπεύοντας την πλειονότητα των καταγεγραμμένων περιστατικών.

Το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, είναι μία πνευματική πρακτική που συνδυάζει ασκήσεις διαλογισμού και ηθικές διδασκαλίες που βασίζονται στις αρχές της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας. Παρουσιάστηκε δημόσια στην Κίνα το 1992 και γνώρισε γρήγορα μεγάλη απήχηση. Το ΚΚΚ άρχισε να θεωρεί τη δημοτικότητά του απειλή για την εξουσία του και, τον Ιούλιο του 1999, ξεκίνησε εκστρατεία δίωξης με στόχο την εξάλειψή του.

Σύμφωνα με το Minghui, αμερικανική μη κερδοσκοπική οργάνωση που καταγράφει τη δίωξη των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ, έχει επιβεβαιωθεί ότι 5.339 ασκούμενοι έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα της δίωξης. Ο ιστότοπος αναφέρει ότι ο πραγματικός αριθμός των θανάτων είναι πολύ υψηλότερος, αλλά πολλές περιπτώσεις είτε δεν έχουν καταγραφεί είτε απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση λόγω της αυστηρής λογοκρισίας στην Κίνα.

Το αρχείο διώξεων του Minghui περιλαμβάνει μαρτυρίες και στοιχεία σχετικά με θανάτους, βασανιστήρια, εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων, φυλακίσεις και καταναγκαστική εργασία, εξαφανίσεις, διώξεις εκτός Κίνας, δράστες και προπαγάνδα του ΚΚΚ.

Η CECC πραγματοποίησε επίσης ακρόαση στα μέσα Μαΐου με τίτλο «Μια αγορά χτισμένη πάνω στα θύματα: Σταματώντας την παράνομη διακίνηση οργάνων στην Κίνα και πέρα από αυτήν» [«A Market Built on Victims: Stopping Illegal Organ Trafficking in China and Beyond»].

Η επιτροπή ανέφερε ότι η συστηματική, εκτεταμένη και χωρίς συναίνεση αφαίρεση ανθρώπινων οργάνων για μεταμόσχευση — μια πρακτική που συχνά περιγράφεται ως εξαναγκαστικές αφαιρέσεις οργάνων ή παράνομη διακίνηση οργάνων — εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σοβαρότερες ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα που συνδέονται με την Κίνα.

Σύμφωνα με την επιτροπή, εκθέσεις ερευνητών, υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικών στην ιατρική δεοντολογία έχουν εγείρει σοβαρές ανησυχίες ότι κρατούμενοι συνείδησης, συμπεριλαμβανομένων ασκούμενων του Φάλουν Γκονγκ, Ουιγούρων και άλλων ομάδων κρατουμένων συνείδησης, έχουν στοχοποιηθεί στο πλαίσιο ενός κρατικά υποστηριζόμενου συστήματος μεταμοσχεύσεων.

Το δικαίωμα στην ανάπτυξη 

Η Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για το Δικαίωμα στην Ανάπτυξη αναφέρει ότι κάθε άνθρωπος και όλοι οι λαοί δικαιούνται να συμμετέχουν, να συμβάλλουν και να απολαμβάνουν την οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ανάπτυξη. Η διακήρυξη αναφέρει επίσης ότι η ανάπτυξη πρέπει να πραγματοποιείται μέσα σε ένα πλαίσιο στο οποίο «όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μπορούν να πραγματωθούν πλήρως».

Η αναπληρώτρια διευθύντρια του τμήματος Ασίας της Human Rights Watch, Μάγια Γουάνγκ, δήλωσε στο Voice of America ότι τα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά, αστικά και πολιτικά δικαιώματα συνθέτουν από κοινού το διεθνές σύστημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επεσήμανε ότι το Πεκίνο έχει μεν δεσμευθεί να προστατεύει αυτά τα δικαιώματα, αλλά τελικά επιχειρεί να τα επαναπροσδιορίσει με τρόπο που αποδυναμώνει την αποτελεσματικότητά τους.

Η παγκόσμια έκθεση της Human Rights Watch για το 2026 αναφέρει ότι οι κινεζικές αρχές αρνούνται συστηματικά την ελευθερία της έκφρασης, του συνεταιρίζεσθαι, της συνάθροισης και της θρησκείας, ενώ παράλληλα διώκουν όσους επικρίνουν την κυβέρνηση.

Η Κίνα υπέγραψε το Διεθνές Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα το 1998, αλλά δεν το έχει επικυρώσει.

Του Arthur Zhang

Με τη συμβολή των Tang Bing και Yi Ru

Καναδάς: Αυστηρότεροι κανόνες για εισαγωγές προϊόντων καταναγκαστικής εργασίας

Από

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά κατέθεσε νομοσχέδιο με στόχο την ενίσχυση του νομικού πλαισίου της χώρας ώστε να αποτρέπεται η είσοδος στην καναδική αγορά προϊόντων που έχουν παραχθεί με καταναγκαστική εργασία. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε μετά την απειλή της αμερικανικής κυβέρνησης, στις 2 Ιουνίου, να επιβάλει πρόσθετους δασμούς σε εξήντα χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν θεσπίσει επαρκείς περιορισμούς κατά της καταναγκαστικής εργασίας.

Η υπουργός Εξωτερικών Ανίτα Άναντ βρισκόταν στο Παρίσι μαζί με τον πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϋ όταν το νομοσχέδιο κατατέθηκε στις 12 Ιουνίου από τον κοινοβουλευτικό της γραμματέα, Ρομπ Όλιφαντ.

Το Νομοσχέδιο C-35, με τίτλο «Νόμος σχετικά με την απαγόρευση εισαγωγής αγαθών που παράγονται με καταναγκαστική εργασία», θα επιτρέπει στην Άναντ να καταρτίζει κατάλογο αγαθών για τα οποία υπάρχουν «εύλογοι λόγοι» να θεωρείται ότι παράγονται με καταναγκαστική εργασία. Ο Όλιφαντ δήλωσε στους δημοσιογράφους στις 12 Ιουνίου ότι ο κατάλογος θα περιλαμβάνει επίσης περιοχές ή χώρες όπου υπάρχει πιθανότητα χρήσης καταναγκαστικής εργασίας.

Παράλληλα, όποιος εισάγει προϊόντα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο θα υποχρεούται, εφόσον του ζητηθεί από τελωνειακό υπάλληλο, να αποδείξει στην Υπηρεσία Συνοριακών Υπηρεσιών του Καναδά (CBSA) ότι τα προϊόντα δεν έχουν παραχθεί με καταναγκαστική εργασία. Διαφορετικά, τα προϊόντα θα θεωρούνται απαγορευμένα για εισαγωγή. Η ευθύνη εφαρμογής της νομοθεσίας βάσει του καταλόγου θα ανήκει στη CBSA.

Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης συναφείς τροποποιήσεις στον Τελωνειακό Δασμολογικό Νόμο, τον οποίο ο Καναδάς τροποποίησε τον Μάρτιο του 2020 ώστε να περιλαμβάνει προϊόντα που έχουν «εξορυχθεί, κατασκευαστεί ή παραχθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει με καταναγκαστική εργασία», απαγορεύοντας έτσι την εισαγωγή τους.

Η Άναντ ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι ο Καναδάς δεν θα ανεχθεί την παρουσία προϊόντων που παράγονται μέσω καταναγκαστικής εργασίας στις αγορές του. Δήλωσε ότι η νομοθεσία ενισχύει τη δέσμευση της χώρας στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο δίκαιο και διαφανές εμπόριο, παρέχοντας ισχυρότερα εργαλεία για τον εντοπισμό και την παρεμπόδιση τέτοιων προϊόντων στα σύνορα, καθώς και για την προστασία της ακεραιότητας των εφοδιαστικών αλυσίδων.

Ο Όλιφαντ σημείωσε ότι η κυβέρνηση έχει εντοπίσει κενά στο υφιστάμενο πλαίσιο αντιμετώπισης της καταναγκαστικής εργασίας. Όπως δήλωσε στους δημοσιογράφους, το Νομοσχέδιο C-35 όχι μόνο θα το ενισχύσει, αλλά θα επιφέρει και ιδιαίτερα σημαντικές αλλαγές. Πρόσθεσε ότι το νομοσχέδιο βασίζεται στις υποχρεώσεις του Καναδά βάσει της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου Καναδά–Ηνωμένων Πολιτειών–Μεξικού (CUSMA), η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2020 και προβλέπει την αποτροπή εισόδου στη χώρα προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική εργασία.

Σύμφωνα με τον Όλιφαντ, η κυβέρνηση δεν επιθυμεί τη διοχέτευση φθηνότερων πρώτων υλών και αγαθών στον Καναδά όταν αυτά παράγονται με καταναγκαστική εργασία, καθώς αυτό δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό για τις μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η απειλή νέων δασμών από την αμερικανική κυβέρνηση δεν αποτελεί τον βασικό λόγο για την κατάθεση της νομοθεσίας, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση είχε προτείνει παρόμοιο νομοσχέδιο και το 2024, το οποίο όμως δεν ψηφίστηκε ποτέ.

Όπως ανέφερε, η κυβέρνηση θεωρεί ότι η νέα νομοθεσία θα αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τυχόν ανησυχίες άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Έρευνα του USTR

Το Γραφείο του Εμπορικού Αντιπροσώπου των ΗΠΑ (USTR) ξεκίνησε τον Μάρτιο έρευνα για τις εμπορικές πρακτικές εξήντα εμπορικών εταίρων των Ηνωμένων Πολιτειών, εκφράζοντας ανησυχίες ότι ορισμένες χώρες δεν διασφαλίζουν επαρκώς πως προϊόντα που παράγονται με καταναγκαστική εργασία δεν εισέρχονται στην αμερικανική αγορά. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Καναδάς ούτε έχει επιβάλει ούτε έχει εφαρμόσει αποτελεσματικά την απαγόρευση εισαγωγών προϊόντων καταναγκαστικής εργασίας, γεγονός που, σύμφωνα με το USTR, «επιβαρύνει ή περιορίζει το αμερικανικό εμπόριο».

Το USTR πρότεινε την επιβολή πρόσθετου δασμού 10% σε δεκαέξι χώρες, μεταξύ των οποίων ο Καναδάς, το Μεξικό, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω ανεπαρκών περιορισμών κατά της καταναγκαστικής εργασίας. Για τις υπόλοιπες χώρες, περιλαμβανομένων της Κίνας, της Ινδίας και της Ιαπωνίας, πρότεινε δασμό 12,5%. Σύμφωνα με έκθεση του USTR που δημοσιεύθηκε στις 2 Ιουνίου, παρότι η καναδική απαγόρευση εισαγωγών τέθηκε σε ισχύ σχεδόν πριν από έξι χρόνια, ο αριθμός των ενεργειών που έχει αναλάβει ο Καναδάς για να αποτρέψει την είσοδο προϊόντων καταναγκαστικής εργασίας παραμένει περιορισμένος.

Τα καναδικά στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι από το 2020 έχουν κρατηθεί και αποκλειστεί ελάχιστες αποστολές που θεωρήθηκαν ύποπτες για μεταφορά προϊόντων καταναγκαστικής εργασίας. Η CBSA δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times τον Απρίλιο ότι από τις σαράντα οκτώ αποστολές που κράτησε από το 2020 έως τα τέλη του 2025, μόνο δύο αποκλείστηκαν τελικά από την είσοδο στη χώρα: μία αποστολή υφαντουργικών προϊόντων το 2024 και μία αποστολή κατεψυγμένων θαλασσινών το 2025, αμφότερες προερχόμενες από την Κίνα.

Συγκριτικά, το ίδιο διάστημα, οι αμερικανικές τελωνειακές αρχές απέκλεισαν σχεδόν 23.000 αποστολές που θεωρήθηκε ότι μπορεί να περιείχαν προϊόντα καταναγκαστικής εργασίας, βάσει του Νόμου για την Πρόληψη της Καταναγκαστικής Εργασίας των Ουιγούρων.

Η CBSA ανέφερε ότι, παρότι η χώρα ή η περιοχή προέλευσης μπορεί να αποτελεί ένδειξη κινδύνου, η καναδική νομοθεσία δεν επιτρέπει την απαγόρευση προϊόντων αποκλειστικά και μόνο βάσει αυτού του κριτηρίου. Επιπλέον, η συνοριακή υπηρεσία σημείωσε ότι ενώ η αμερικανική νομοθεσία επιτρέπει στους συνοριακούς υπαλλήλους να απαγορεύουν την είσοδο προϊόντων εκτός εάν αποδειχθεί το αντίθετο, η καναδική νομοθεσία δεν προβλέπει αντίστοιχη δυνατότητα. Ως εκ τούτου, οι υπάλληλοι της CBSA οφείλουν να αξιολογούν κάθε εισαγόμενο προϊόν ξεχωριστά, ανά περίπτωση και ανά αποστολή.

Το αμερικανικό εμπορικό γραφείο παρέπεμψε επίσης σε έκθεση του 2021 της καναδικής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Above Ground, η οποία διαπίστωσε «υψηλό κίνδυνο» καναδικές εταιρείες να αποκομίζουν οφέλη από καταναγκαστική εργασία στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων στους τομείς των θαλασσινών, του καφέ, του κακάο και του βαμβακιού. Το USTR αναμένεται να πραγματοποιήσει ακροάσεις για τους προτεινόμενους δασμούς στις 7 Ιουλίου.

Ο Κάρνεϋ δήλωσε στους δημοσιογράφους, στις 3 Ιουνίου, ότι η πλειονότητα των καναδικών εξαγωγών θα εξακολουθήσει να εξαιρείται από τους προτεινόμενους δασμούς της Ουάσιγκτον βάσει της CUSMA.

Ο βουλευτής των Συντηρητικών και αρμόδιος για θέματα εξωτερικών υποθέσεων του κόμματος, Μάικλ Τσονγκ, δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 12 Ιουνίου ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποστηρίζει εδώ και εβδομάδες πως εφαρμόζονται ήδη ισχυρά μέτρα για την αντιμετώπιση της εισαγωγής προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική εργασία. Ρώτησε, συνεπώς, γιατί η κυβέρνηση προωθεί τώρα το Νομοσχέδιο C-35, εφόσον αυτό ισχύει.

Της Olivia Gomm

Σύνοδος G7: Προώθηση της παγκόσμιας οικονομικής συνεργασίας

Από

Από σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουνίου, έως την Τετάρτη, η πόλη Εβιάν της Γαλλίας θα φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής της G7, η οποία προβλέπεται να εστιάσει στους πολέμους που είναι σε εξέλιξη και στην οικονομική συνεργασία. Πέραν των ηγετών των επτά κρατών-μελών της ομάδας, έχουν προσκληθεί κορυφαίοι πολιτικοί και από άλλες χώρες, και αναμένονται συναντήσεις ΗΠΑ, Ισραήλ, και κορυφαίων πολιτικών της Μέσης Ανατολής.

Η G7 περιλαμβάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ιαπωνία. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έχει προσκαλέσει συνολικά δεκαέξι χώρες να συμμετάσχουν στη σύνοδο κορυφής, περιλαμβανομένων των ηγετών της Βραζιλίας, της Νότιας Κορέας, της Αιγύπτου, της Ινδίας και της Κένυας, οι οποίοι θα λάβουν μέρος σε ορισμένα μέρη της συνόδου κορυφής. Με αυτή την κίνηση, η γαλλική προεδρία ελπίζει να διασκεδάσει τις επικρίσεις για ‘ελιτισμό’ και τις κατηγορίες ότι ο περιορισμένος αριθμός των μελών της G7 λαμβάνει αποφάσεις με διεθνή αντίκτυπο.

Στη Γενεύη, όπου θα αφιχθούν οι ηγέτες σήμερα, έχουν ήδη λάβει χώρα οι πρώτες αντιδράσεις κατά της συνόδου. Θυμούμενοι τα επεισόδια και τις καταστροφές της προηγούμενης συνόδου της G7 στο Εβιάν, το 2003, οι κάτοικοι της ελβετικής πόλης προετοιμάζονται εδώ και αρκετές ημέρες για τις διαδηλώσεις.

Η αμερικανική ατζέντα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα φτάσει στο Εβιάν σήμερα το απόγευμα, και το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ξεχωριστές συναντήσεις με πολιτικούς της Μέσης Ανατολής, σύμφωνα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου. Βασικός στόχος του Αμερικανού προέδρου είναι η προώθηση της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους, θα συζητηθούν επίσης ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ειρηνευτική συμφωνία για τη Λωρίδα της Γάζας. Επιπλέον, έχουν προγραμματιστεί συνομιλίες μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ.

Πρώτη στην ατζέντα του Τραμπ είναι η συνάντηση με τον Εμμανουέλ Μακρόν, απόψε, για διμερείς συνομιλίες. Στη συνέχεια, θα συναντηθεί με τους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της G7 για την επίσημη υποδοχή και το γεύμα εργασίας.

Δεν έχουν προγραμματιστεί διμερείς συνομιλίες με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αν και οι δύο ηγέτες ενδέχεται να συναντηθούν στο περιθώριο της συνόδου.

Θα ακολουθήσουν, μέχρι και το πρωί της Τετάρτης, συναντήσεις με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων των κρατών της G7 και των κρατών-εταίρων, με τις αμοιβαία επωφελείς διεθνείς επενδυτικές συνεργασίες να βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναμένεται να καλέσει τα κορυφαία βιομηχανικά έθνη να προωθήσουν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη «μειώνοντας τα γραφειοκρατικά εμπόδια και διασφαλίζοντας άφθονο ενεργειακό εφοδιασμό», σύμφωνα με ανώτερο κυβερνητικό αξιωματούχο.

Θα ασχοληθεί επίσης με θέματα όπως η προώθηση της καινοτομίας και η ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας, καθώς και η λήψη ισχυρότερων μέτρων κατά της παράνομης μετανάστευσης και της διακίνησης ναρκωτικών. Επιπλέον, θα υποστηρίξει την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης, στην ανάπτυξη της οποίας οι ΗΠΑ κατέχουν ηγετική θέση παγκοσμίως.

Την τελευταία ημέρα της συνόδου, ο Τραμπ σχεδιάζει να πραγματοποιήσει διμερείς συνομιλίες με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι και τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι, με τον οποίο θα συζητηθεί η πιθανότητα μίας διμερούς εμπορικής συμφωνίας.

Μετά το πέρας της συνόδου, ο Τραμπ θα παρακαθίσει σε δείπνο με τον Μακρόν στο Παλάτι των Βερσαλλιών, για να τιμήσει την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ πριν επιστρέψει στην Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ θα αναλάβουν την εκ περιτροπής προεδρία της G7 την 1η Ιανουαρίου 2027.

Ο Μακρόν υποστηρίζει πιο ισορροπημένες οικονομίες

Η Γαλλία είχε δηλώσει πριν από την έναρξη της συνόδου ότι θέλει να προωθήσει τη συζήτηση για την παγκόσμια οικονομική συνεργασία, στο πλαίσιο προσπάθειάς της να «αποκαταστήσει μια ισχυρή βιομηχανική βάση στην Ευρώπη και να εξισορροπήσει το εμπόριο τόσο με την Κίνα όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες». Ο Μακρόν εξηγεί σε ανάρτησή του στο X: «Χτίζοντας πιο ισορροπημένες οικονομίες, δημιουργούμε τις συνθήκες για βιώσιμη, σταθερή και κοινή ανάπτυξη».

Ένας αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης δήλωσε σε δημοσιογράφους το Σάββατο ότι ήταν συνετό και σωστό εκ μέρους της Γαλλίας να θέσει το ζήτημα της παγκόσμιας ανισορροπίας στην ατζέντα της G7. Αυτή ήταν μια πτυχή την οποία ο Τραμπ προωθεί εδώ και χρόνια, ενίοτε ακόμη και μόνος του.

Οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να συνεργαστούν με άλλες χώρες για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων εμπορικών ανισορροπιών, οι οποίες προκαλούνται κυρίως από χώρες με μεγάλα πλεονάσματα, όπως η Κίνα, αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία μεταφέρθηκε η παραγωγική ικανότητα των ΗΠΑ πριν ο Τραμπ ασκήσει πίεση μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Μέτρα ασφαλείας και αντιδράσεις

Την Κυριακή, μία ημέρα πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής της G7, μια μεγάλη διαδήλωση κατά της συνόδου κορυφής πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη. Επικαλούμενο αστυνομικές αναφορές, το γερμανικό ειδησεογραφικό πρόγραμμα Tagesschau ανέφερε έως και 50.000 συμμετέχοντες που διαμαρτύρονταν για τις πολιτικές των επτά μεγάλων βιομηχανικών χωρών. Σύμφωνα με ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο συνασπισμός των πολέμιων της G7 περιλαμβάνει φιλοπαλαιστίνιους και αντικαπιταλιστές ακτιβιστές.

Αρκετές μη κυβερνητικές οργανώσεις επικρίνουν την απουσία διεθνώς σημαντικών ζητημάτων στη σύνοδο κορυφής της G7. Σε αυτά περιλαμβάνονται η καταπολέμηση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής και η αλληλεγγύη με τις αναπτυσσόμενες χώρες. Επικρίνουν επίσης το γεγονός ότι η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και η ακραία συγκέντρωση πλούτου δεν βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Οι διαμαρτυρίες λαμβάνουν χώρα στη Γενεύη, επειδή οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των χωρών μελών της G7 και των πέντε προσκεκλημένων χωρών θα φτάσουν εκεί τη Δευτέρα. Η Γενεύη, αν και στην Ελβετία, απέχει λίγο λιγότερο από 45 χιλιόμετρα από το Εβιάν-λε-Μπαιν, το οποίο βρίσκεται στη γαλλική νότια όχθη της λίμνης της Γενεύης. Αν και η Ελβετία δεν συμμετέχει επίσημα στη σύνοδο κορυφής, συνεισφέρει περίπου 4.000 στρατιώτες για την ασφάλεια, ενώ από τη γαλλική πλευρά έχουν αναπτυχθεί περίπου 16.000 μέλη προσωπικού ασφαλείας και πυροσβέστες. Επιπλέον μέτρα ασφαλείας έχουν επίσης ληφθεί στο αεροδρόμιο της Γενεύης.

Στη Γενεύη, πολλοί καταστηματάρχες είχαν καλύψει τα παράθυρά τους με κόντρα πλακέ τις τελευταίες ημέρες φοβούμενοι βίαια επεισόδια κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών κατά της G7. Το πανεπιστημιακό νοσοκομείο έστησε σκηνές για να παρέχει άμεση περίθαλψη σε τυχόν τραυματίες. Μια αντισύνοδος κορυφής που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στην Ανμάς της Γαλλίας ακυρώθηκε λόγω αυστηρών απαιτήσεων ασφαλείας.

Για την Ελβετία, η σύνοδος κορυφής της G8 του 2003 στο Εβιάν (στην οποία συμμετείχε και η Ρωσία) παραμένει μια οδυνηρή ανάμνηση. Καθώς η μικρή πόλη-θέρετρο στη λίμνη της Γενεύης είχε αποκλειστεί από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, οι διαμαρτυρίες μεταφέρθηκαν στις ελβετικές πόλεις Λωζάνη και Γενεύη, όπου οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν βίαια με την αστυνομία. Πολλά καταστήματα υπέστησαν βανδαλισμούς, και οι ζημιές εκτιμήθηκαν σε έξι εκατομμύρια ελβετικά φράγκα. Μέχρι σήμερα, η Ελβετία ζητά αποζημίωση, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ως χειρονομία καλής θέλησης, ο Ελβετός Ομοσπονδιακός Πρόεδρος, Γκυ Παρμελέν, προσκλήθηκε σε δείπνο στη σύνοδο κορυφής.

Hôtel Royal

Οι συμμετέχοντες θα φιλοξενηθούν στο Hôtel Royal, το οποίο είχε επιστρατευθεί και στη σύνοδο του 2003. Τότε, τις μεγαλύτερες σουίτες στον πέμπτο όροφο κατείχαν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν. Εκείνη την εποχή, ο πόλεμος στο Ιράκ όρισε την κατανομή των δωματίων: «Ο Πούτιν στην ανατολική πτέρυγα, ο Μπους στη δυτική πτέρυγα και ο Σιράκ στη μέση», αποφάσισε ο Ροζέ Μερσιέ, τότε επικεφαλής της εταιρείας Évian Resort. Το πολυτελές ξενοδοχείο προετοιμάζεται για τη σύνοδο κορυφής της G7 εδώ και περίπου ένα χρόνο.

Το ξενοδοχείο οφείλει το όνομά του στον Βρετανό βασιλιά Εδουάρδο Ζ΄, για τον οποίο είχε κρατηθεί σουίτα από την ίδρυσή του. Το ξενοδοχείο άνοιξε το 1909, αλλά ο βασιλιάς πέθανε ένα χρόνο αργότερα χωρίς να έχει μείνει εκεί. Σύμφωνα με το ξενοδοχείο, πολλές διασημότητες έμειναν εκεί τα επόμενα χρόνια. Σε αυτές περιλαμβάνονται η Αμερικανίδα ηθοποιός Ρίτα Χέιγουορθ, ο ντράμερ των Beatles Ρίνγκο Σταρ και η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Β΄. Λέγεται ότι ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ έγραψε εκεί ορισμένα κεφάλαια του βιβλίου του, Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο.

Με υλικό από ειδησεογραφικά πρακτορεία

Του Oliver Signus

Η σύνοδος Σι–Κιμ αφήνει εκτός ατζέντας την αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας

Από

Ανάλυση ειδήσεων

Η επίσκεψη του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ στην Πιονγκγιάνγκ δεν συνέβαλε ουσιαστικά στον περιορισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών της Βόρειας Κορέας, μια διπλωματική αποτυχία που, σύμφωνα με ειδικούς, απειλεί να αποσταθεροποιήσει τη Βορειοανατολική Ασία. Το ταξίδι ήταν η πρώτη επίσκεψη του Σι στο απομονωμένο κράτος έπειτα από επτά χρόνια και η πρώτη κρατική επίσκεψή του για το 2026.

Ο ίδιος ο Σι, ολοκληρώνοντας τη διήμερη επίσκεψή του στην Πιονγκγιάνγκ, στις 9 Ιουνίου, δήλωσε ότι κατέληξε σε «σημαντική συναίνεση» με τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων, σύμφωνα με το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua.

Ο Κινέζος ηγέτης ζήτησε, στη συνάντηση που είχε με τον Κιμ την προηγουμένη, την ενίσχυση των ανταλλαγών μεταξύ των δύο χωρών στους τομείς της διπλωματίας, της επιβολής του νόμου και των στρατιωτικών υποθέσεων. Στην ατζέντα περιελήφθησαν η πλήρης αξιοποίηση των συνόρων που έχουν ανοίξει και η επανέναρξη των πολιτικών αεροπορικών συνδέσεων, με στόχο την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των κοινωνιών των δύο χωρών.

Από την πλευρά του, ο Κιμ δεσμεύθηκε να τηρήσει την «αρχή της μίας Κίνας» — σύμφωνα με την οποία η δημοκρατικά αυτοδιοικούμενη Ταϊβάν θεωρείται τμήμα της επικράτειας του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κίνας — και να υποστηρίξει σταθερά το Πεκίνο στην προστασία των βασικών συμφερόντων του.

Ωστόσο, κανένα από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης των δύο κομμουνιστικών καθεστώτων δεν έκανε οποιαδήποτε αναφορά στην αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας.

Περιορισμένα αποτελέσματα

Ο Λιν Τσιχ-χάο, επίκουρος ερευνητής στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Έρευνας Ασφάλειας της Ταϊβάν, δήλωσε ότι ο κύριος στόχος της επίσκεψης ήταν η σταθεροποίηση και η αναβάθμιση των σχέσεων μεταξύ Πεκίνου και Πιονγκγιάνγκ.

Σύμφωνα με τον Λιν, το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας διαμορφώνει τη στρατηγική του για την Κορεατική Χερσόνησο γύρω από την «παγκόσμια διακυβέρνηση» — μια προσπάθεια αναδιαμόρφωσης των διεθνών θεσμών και κανόνων — στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως ανέφερε στην εφημερίδα The Epoch Times, το Πεκίνο επιδιώκει να αποτρέψει τη σύσφιξη των σχέσεων Βόρειας Κορέας–Ρωσίας εις βάρος της επιρροής της ίδιας της Κίνας. Στις 12 Ιουνίου, Εθνική Ημέρα της Ρωσίας, ο Κιμ είχε δηλώσει ότι οι σχέσεις μεταξύ Πιονγκγιάνγκ και Μόσχας έχουν εξελιχθεί σε «συμμαχία», δεσμευόμενος ότι η Βόρεια Κορέα θα βρίσκεται «πάντα στο πλευρό» της Ρωσίας.

Ο Λιν εκτίμησε ότι η ενεργή υποστήριξη της Βόρειας Κορέας στην «αρχή της μίας Κίνας» του Σι υποδηλώνει ότι η χώρα προσφέρει στο Πεκίνο μια δημόσια επίδειξη διπλωματικής στήριξης. Πρόσθεσε ότι οι δύο πλευρές είναι πιθανό να υπογράψουν περισσότερες συγκεκριμένες συμφωνίες στους τομείς της διπλωματίας, της ασφάλειας, του στρατού, της οικονομίας και του πολιτισμού πριν από το τέλος του 2026.

Ωστόσο, ο Τσενγκ Τσιν-μο, αναπληρωτής καθηγητής διπλωματίας και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Ταμκάνγκ της Ταϊβάν, εκτίμησε ότι η κρατική επίσκεψη του Σι παρήγαγε περιορισμένα αποτελέσματα. Όπως δήλωσε στην Epoch Times, ο Σι βρίσκεται αντιμέτωπος με οικονομική επιβράδυνση και έντονες πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας, γεγονός που τον ωθεί να αναζητεί επειγόντως διπλωματικά ερείσματα για να ενισχύσει τον έλεγχό του στην εξουσία.

Παράλληλα, σημείωσε ότι, καθώς η Βόρεια Κορέα αυξάνει την υποστήριξή της προς τη Ρωσία στον πόλεμο της Ουκρανίας, η επιρροή του Πεκίνου στην Πιονγκγιάνγκ πιθανότατα εξασθενεί. Περίπου 15.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες, καθώς και συμβατικός στρατιωτικός εξοπλισμός, έχουν αναπτυχθεί ή αποσταλεί για να υποστηριχθεί η πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας στην Ουκρανία από το 2024, σύμφωνα με το νοτιοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων Yonhap στα τέλη Απριλίου.

Η επιρροή του Πεκίνου σε φθίνουσα πορεία

Ο Λιν ανέφερε ότι η παρουσία ανώτερων οικονομικών αξιωματούχων στην κινεζική αντιπροσωπεία, μεταξύ των οποίων ο επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων Τζενγκ Σαντζιέ και ο υπουργός Εμπορίου Γουάνγκ Γουεντάο, αντανακλά την προσπάθεια του Πεκίνου να εμβαθύνει την οικονομική του επιρροή στην Πιονγκγιάνγκ.

Σύμφωνα με τον Λιν, η κατάρρευση της βορειοκορεατικής οικονομίας θα απειλούσε άμεσα την ασφάλεια της Κίνας. «Χωρίς συνεχή οικονομική στήριξη προς τη Βόρεια Κορέα, η βορειοανατολική Κίνα θα βυθιζόταν σε αστάθεια», ανέφερε. Η Κίνα αντιπροσωπεύει το 95% του συνολικού εμπορίου της Βόρειας Κορέας και περίπου το 85% των εξαγωγών της, σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο National Committee on North Korea, με έδρα την Ουάσιγκτον.

Ο Λιν σημείωσε ότι ακόμη και το 2017, περίοδο που οι δημόσιες εκκλήσεις του Πεκίνου προς την Πιονγκγιάνγκ να σταματήσει τις πυρηνικές δοκιμές επιβάρυναν τις διμερείς σχέσεις, το διασυνοριακό εμπόριο και οι μεταφορές εμπορευμάτων δεν διακόπηκαν, αλλά μόνο περιορίστηκαν. Παρά τα σημάδια αμοιβαίου ενδιαφέροντος για βαθύτερες οικονομικές σχέσεις, η Πιονγκγιάνγκ εξακολουθεί να κρατά το Πεκίνο σε απόσταση.

Όπως ανέφερε, τα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι αν και τα σύνορα μεταξύ Κίνας και Βόρειας Κορέας έχουν αρχίσει να ανοίγουν, η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Σημείωσε δε ότι οι κινήσεις του Πεκίνου αποσκοπούν μάλλον στην ενίσχυση της θέσης του έναντι της Ουάσιγκτον, στρατηγική την οποία η Πιονγκγιάνγκ φαίνεται απρόθυμη να ακολουθήσει.

Ο Τσενγκ συμφώνησε με αυτή την εκτίμηση, δηλώνοντας ότι η Πιονγκγιάνγκ ασφαλώς καλωσορίζει τους οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα, αλλά το Πεκίνο δεν μπορεί να μετατρέψει αυτή την οικονομική εξάρτηση σε πολιτικό έλεγχο. Οι επαφές μεταξύ των δύο πλευρών έχουν μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν και η Πιονγκγιάνγκ δεν έχει καμία πρόθεση να μετατραπεί σε κράτος-δορυφόρο του Πεκίνου.

Κίνδυνος κλιμάκωσης

Δύο ημέρες πριν από την άφιξη του Σι, η Κιμ Γιο Γιονγκ, αδελφή του Κιμ Γιονγκ Ουν, δήλωσε ότι η κατοχή πυρηνικών όπλων αποτελεί για το καθεστώς της Βόρειας Κορέας «κόκκινη γραμμή» από την οποία δεν πρόκειται να υπαναχωρήσει, σύμφωνα με ανακοίνωση που δημοσίευσε η Rodong Sinmun, η επίσημη εφημερίδα του καθεστώτος.

Ο Τσενγκ εκτίμησε ότι αυτή η σκληρή στάση, σε συνδυασμό με τη δημόσια σιωπή και των δύο πλευρών για την αποπυρηνικοποίηση, υποδηλώνει ότι ακόμη και το Πεκίνο δεν έχει λόγο στο πυρηνικό πρόγραμμα της Πιονγκγιάνγκ. Όπως εξήγησε, επιφανειακά τα πυρηνικά όπλα της Βόρειας Κορέας στοχεύουν τη Νότια Κορέα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην πραγματικότητα, όμως, λειτουργούν και ως μέσο εξισορρόπησης απέναντι σε ενδεχόμενες απειλές από την Κίνα.

Ο Τσενγκ υποστήριξε επίσης ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ενδέχεται να χάσει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το πυρηνικό οπλοστάσιο της Πιονγκγιάνγκ ως μέσο πίεσης απέναντι στην Ουάσιγκτον. Όπως σημείωσε, η Πιονγκγιάνγκ υπέγραψε πρόσφατα συνθήκη στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Μόσχα, εξασφαλίζοντας ρωσική τεχνολογία για πυρηνοκίνητα υποβρύχια και πυραυλικά συστήματα, γεγονός που την καθιστά ολοένα και λιγότερο εξαρτημένη από την Κίνα. Ο Κιμ διαμηνύει στον Σι πως κάθε προσπάθεια πίεσης προς την Πιονγκγιάνγκ για αποπυρηνικοποίηση, ακόμη και σε συντονισμό με την Ουάσιγκτον, θα πυροδοτήσει αντίποινα.

Το Πεκίνο ηγήθηκε στο παρελθόν των Εξαμερών Συνομιλιών — ενός πολυμερούς φόρουμ στο οποίο συμμετείχαν η Κίνα, η Βόρεια Κορέα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία και η Ρωσία, με στόχο τον περιορισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών της Πιονγκγιάνγκ — όμως η διαδικασία είναι σε παύση από τότε που η Βόρεια Κορέα αποχώρησε το 2009.

Ο Λιν προειδοποίησε ότι η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να επιταχύνει ένα «φαινόμενο ντόμινο» σε ολόκληρη τη Βορειοανατολική Ασία, ωθώντας τις γειτονικές χώρες να ενισχύσουν τις αμυντικές τους δυνατότητες χωρίς να προχωρήσουν στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Ως παραδείγματα ανέφερε ότι η Νότια Κορέα θα μπορούσε να αναπτύξει το πρώτο της πυρηνοκίνητο υποβρύχιο, ενώ η Ιαπωνία θα μπορούσε να προωθήσει περαιτέρω τον αντιπλοϊκό πύραυλο Type-12. Το ανεξέλεγκτο πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας αναγκάζει τις γειτονικές χώρες να εξοπλίζονται, γεγονός που αναπόφευκτα αυξάνει την ένταση στην περιοχή.

Του Jarvis Lim

Τηλεφωνικές συνομιλίες Τραμπ με Πούτιν και Ζελένσκι για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Από

Ο Αμερικανός πρόεδρος επανέλαβε την προθυμία του να συμβάλει στην προσπάθεια για ειρηνευτική διευθέτηση του πολέμου, κατά τη διάρκεια ωριαίας τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι η συνομιλία δεν περιορίστηκε σε μια τυπική ανταλλαγή φιλοφρονήσεων. Σύμφωνα με τον Ουσάκοφ, η συζήτηση μεταξύ των δύο ηγετών ήταν ανεπίσημη και ο Τραμπ «τόνισε για ακόμη μία φορά τη σημασία της παύσης των εχθροπραξιών», προσθέτοντας ότι σκοπεύει να επαναλάβει τη θέση αυτή και στη Σύνοδο Κορυφής της G7, η οποία διεξάγεται αυτές τις ημέρες, από τις 15 έως τις 17 Ιουνίου, στη Γαλλία.

Σύμφωνα με την περίληψη της συνομιλίας Τραμπ–Πούτιν που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ρώσος αξιωματούχος, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι είναι έτοιμος να ασκήσει επιρροή τόσο στους Ευρωπαίους συμμάχους του όσο και στο Κίεβο, μεταξύ άλλων και κατά τις επαφές που θα έχει στο περιθώριο της συνόδου της G7. Ο Τραμπ φέρεται επίσης να ανέφερε ότι η ταχύτερη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες προοπτικές στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η εφημερίδα The Epoch Times επικοινώνησε με τον Λευκό Οίκο ζητώντας σχόλιο, χωρίς να λάβει απάντηση έως τη στιγμή της δημοσίευσης.

Ο Τραμπ είχε ξεχωριστή τηλεφωνική επικοινωνία και με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X την Κυριακή, ο Ζελένσκι ανέφερε ότι είχε μια πολύ καλή συνομιλία με τον πρόεδρο Τραμπ για μια σειρά σημαντικών ζητημάτων, μεταξύ των οποίων ο πόλεμος, οι αιτίες του, οι διπλωματικές προοπτικές και οι θέσεις των εταίρων των δύο χωρών.

Ο Ουκρανός πρόεδρος σημείωσε ότι ευχαρίστησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για τη βοήθεια που έχουν προσφέρει οι Ηνωμένες Πολιτείες και ότι συμφώνησαν να συναντηθούν. Ανέφερε δε πως οι συνεδριάσεις της G7 που θα πραγματοποιηθούν τις επόμενες ημέρες στην Ευρώπη θα περιλαμβάνουν μεταξύ των βασικών θεμάτων την Ουκρανία, την άμυνά της και τις προοπτικές επίτευξης ειρήνης.

Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες του Τραμπ με τους ηγέτες της Ρωσίας και της Ουκρανίας πραγματοποιήθηκαν λίγο πριν ανακοινωθεί η συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Της Jacki Thrapp

Ο Τραμπ ανακοινώνει ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν και άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ

Από

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν κατέληξαν σε ειρηνευτική συμφωνία, ανακοίνωσε χθες, 14 Ιουνίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναφέροντας σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social ότι η συμφωνία με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει πλέον ολοκληρωθεί.

Συνεχάρη όλες τις πλευρές και δήλωσε ότι εφ’ εξής ο διάπλους των Στενών του Ορμούζ, θα είναι εφικτός και ελεύθερος, χωρίς διόδια από την πλευρά του Ιράν και με την άμεση και πλήρη άρση του ναυτικού αποκλεισμού από πλευράς ΗΠΑ. «Πλοία όλου του κόσμου, βάλτε μπροστά τις μηχανές σας. Ας αρχίσει ξανά η ροή του πετρελαίου», έγραψε χαρακτηριστικά.

Η συμφωνία ανακοινώθηκε αρχικά από τον πρωθυπουργό του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, ο οποίος σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, λίγα λεπτά πριν από την επιβεβαίωση του Τραμπ, ανέφερε ότι και οι δύο πλευρές δήλωσαν την άμεση και μόνιμη παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου. Όπως σημείωσε, η τελετή υπογραφής θα πραγματοποιηθεί στις 19 Ιουνίου, στην Ελβετία.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το προτεινόμενο σχέδιο δεν έχουν δοθεί προς το παρόν στη δημοσιότητα, ενώ το Ιράν άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται να μην εφαρμόσει ορισμένες διατάξεις της συμφωνίας έως ότου ολοκληρωθεί η τελετή υπογραφής. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, δήλωσε στο Fox News ότι σκοπεύει να παραστεί στην τελετή, παρόλο που δεν αποκλείεται και η παρουσία του ίδιου του Τραμπ, σημειώνοντας ότι το ζήτημα θα αποφασιστεί εντός της ημέρας.

Η ιρανική κρατική τηλεόραση επικαλέστηκε αξιωματούχο της εθνικής ασφάλειας του Ιράν, ο οποίος δήλωσε ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί άμεσα και οριστικά από το βράδυ της ίδιας ημέρας σε όλα τα μέτωπα, ενώ ο αμερικανικός αποκλεισμός θα αρθεί άμεσα και πλήρως.

Αβεβαιότητα και αυτοσυγκράτηση

Ένα από τα βασικά σημεία διαφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών — το καθεστώς του Λιβάνου και η σύγκρουση του Ισραήλ με την τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ — εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο, με τον Τραμπ να καλεί όλες τις πλευρές να συμβάλουν στη διατήρηση της ειρήνης.

Ο Τραμπ επέκρινε το ισραηλινό πλήγμα της 14ης Ιουνίου στη Βηρυτό, λέγοντας ότι δεν θα έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις κόντευαν να αποδώσουν καρπούς. Αν και υπογράμμισε ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να αμύνεται, χαρακτήρισε την επίθεση που προκάλεσε την ισραηλινή απάντηση ως περιορισμένης έκτασης, σημειώνοντας ότι δεν υπήρξαν νεκροί ή τραυματίες. Προειδοποίησε δε ότι περαιτέρω στρατιωτικές ενέργειες είναι πιθανό να θέσουν σε κίνδυνο τις προσπάθειες για την επίτευξη μιας ευρύτερης ειρηνευτικής συμφωνίας και κάλεσε όλες τις πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, ζητώντας από το Ισραήλ να σταματήσει τις επιθέσεις στον Λίβανο και από τη Χεζμπολάχ να σταματήσει τις επιθέσεις κατά του Ισραήλ.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, η συμφωνία που επετεύχθη μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας μακράς και εποικοδομητικής περιόδου ειρήνης και δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία.

Το δεύτερο σημείο που δεν έχει οριστικοποιηθεί αφορά το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν. Η συμφωνία προβλέπει προθεσμία εξήντα ημερών για την εξεύρεση λύσης σχετικά με το ιρανικό απόθεμα καθώς και για την πορεία του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της σημερινής σύγκρουσης όσο και των παλαιότερων εντάσεων.

Σε ανάρτησή του στο Truth Social στις 13 Ιουνίου, ο Τραμπ δήλωσε ότι το Ιράν δεν επιθυμεί πλέον να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και δεν θα αποκτήσει ούτε μέσω αγοράς ούτε μέσω ανάπτυξης ούτε θα προμηθευτεί με άλλο τρόπο. Όπως έχει επανειλημμένα υποστηρίξει, αυτό αποτελούσε βασική προϋπόθεση για την επίτευξη της συμφωνίας.

Πετρέλαιο και ναυσιπλοΐα

Η ειρηνευτική συμφωνία αποτελεί συνέχεια της κατάπαυσης πυρός που επετεύχθη με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου και παρατάθηκε επ’ αόριστον από τον Τραμπ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε δηλώσει στις 13 Ιουνίου ότι, μόλις υπογραφεί η συμφωνία ειρήνης, τα Στενά του Ορμούζ θα είναι αμέσως ανοικτά για όλους.

Ο πόλεμος με το Ιράν και η μετέπειτα αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης επηρέασαν σημαντικά τις τιμές του πετρελαίου, περιορίζοντας μεγάλο μέρος της εμπορικής ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα παγκόσμια περάσματα για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ, η τιμή του αργού πετρελαίου βρισκόταν στα 56,80 δολάρια ανά βαρέλι στις 19 Δεκεμβρίου 2025, αλλά εκτινάχθηκε στα 114,01 δολάρια ανά βαρέλι έως τις 6 Απριλίου.

Στα τέλη Απριλίου, εκατοντάδες πλοία παρέμεναν ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο. Παράλληλα, το Ιράν παρενοχλούσε εμπορικά πλοία που διέρχονταν από τα Στενά του Ορμούζ. Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε στις 13 Ιουνίου ότι κατέρριψε αρκετά ιρανικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στόχευαν εμπορικά πλοία τα οποία έπλεαν στη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό.

Εφόσον η συμφωνία οριστικοποιηθεί, όπως αναμένεται, η περιοχή θα επιστρέψει σε μεγάλο βαθμό στην κατάσταση που επικρατούσε πριν από τον πόλεμο. Ωστόσο, εκτιμάται ότι θα χρειαστεί χρόνος έως ότου η ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ επανέλθει στα προπολεμικά επίπεδα, καθώς τόσο οι ναυτιλιακές εταιρείες όσο και οι ασφαλιστικές αναμένεται να κινηθούν με αυξημένη προσοχή μέχρι να παγιωθεί η εφαρμογή της συμφωνίας.

Των Tom Gantert, Jacki Thrapp και Joseph Lord

Η Κίνα και ο νέος κυβερνοπόλεμος της τεχνητής νοημοσύνης 

Από

Η παγκόσμια κούρσα για την κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) και τις προηγμένες ψηφιακές τεχνολογίες δεν διεξάγεται πλέον μόνο στα εργαστήρια έρευνας, στις πανεπιστημιακές σχολές και στα κέντρα καινοτομίας. Σύμφωνα με τη Παγκόσμια Έκθεση Απειλών 2026 της CrowdStrike, η σύγκρουση αυτή έχει μεταφερθεί σε ένα αόρατο αλλά εξαιρετικά κρίσιμο πεδίο: τον κυβερνοχώρο.

Η αμερικανική εταιρεία κυβερνοασφάλειας υποστηρίζει ότι κρατικά υποστηριζόμενες ομάδες χάκερ που συνδέονται με το κινεζικό καθεστώς έχουν εντείνει σημαντικά τις επιχειρήσεις τους εναντίον κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και κρίσιμων υποδομών σε όλο τον κόσμο. Η έκθεση καταγράφει αύξηση 38% στις στοχευμένες επιθέσεις που αποδίδονται σε κινεζικούς κυβερνοπαράγοντες κατά τη διάρκεια του 2025, ενώ επισημαίνει ότι το Πεκίνο επιδιώκει να αποκτήσει μέσω κυβερνοκατασκοπείας τεχνολογικές δυνατότητες που δεν μπορεί να αναπτύξει επαρκώς με εγχώρια μέσα.

Η διαπίστωση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, όπου η τεχνολογική υπεροχή θεωρείται πλέον βασικό στοιχείο εθνικής ισχύος και στρατηγικής ασφάλειας.

Η νέα φάση της κινεζικής κυβερνοστρατηγικής 

Η CrowdStrike καταγράφει μια σημαντική μετατόπιση στη συμπεριφορά των κινεζικών ομάδων κυβερνοκατασκοπείας. Ενώ στο παρελθόν η κύρια έμφαση δινόταν στη μακροχρόνια διείσδυση σε κυβερνητικά συστήματα, σήμερα παρατηρείται μια ταχύτερη και πιο επιθετική προσέγγιση.

Οι ομάδες αυτές εκμεταλλεύονται συστηματικά ευπάθειες σε συσκευές «edge», δηλαδή σε συστήματα που βρίσκονται στο όριο μεταξύ του εσωτερικού δικτύου ενός οργανισμού και του δημόσιου διαδικτύου. Σε αυτά περιλαμβάνονται ύλες VPN, τείχη προστασίας, συσκευές απομακρυσμένης επιφάνειας εργασίας, δρομολογητές περιφέρειας, πύλες πρόσβασης στο cloud, δικτυακές πύλες.

Οι συγκεκριμένες συσκευές αποτελούν ιδανικούς στόχους επειδή παρέχουν συχνά άμεση πρόσβαση σε κρίσιμες υποδομές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, το 40% των ευπαθειών που εκμεταλλεύθηκαν οι κινεζικές ομάδες αφορούσαν τέτοιες συσκευές, ενώ το 67% παρείχε άμεση πρόσβαση στο σύστημα χωρίς να απαιτούνται πρόσθετα στάδια παραβίασης.

Η τακτική αυτή επιτρέπει στους εισβολείς να αποκτούν γρήγορα ερείσματα μέσα στα δίκτυα των θυμάτων και να παραμένουν αόρατοι για μεγάλες χρονικές περιόδους.

Η έκθεση καταγράφει μια αξιοσημείωτη αύξηση των επιθέσεων σε συγκεκριμένους οικονομικούς τομείς.

Εφοδιαστική αλυσίδα

Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε στον τομέα της εφοδιαστικής, όπου οι επιθέσεις αυξήθηκαν κατά 85%.

Η εξέλιξη αυτή δεν θεωρείται τυχαία. Τα εφοδιαστικά δίκτυα αποτελούν σήμερα νευραλγικό τμήμα της παγκόσμιας οικονομίας. Μέσω της πρόσβασης σε τέτοιες υποδομές, ένας κρατικός παράγοντας μπορεί να αποκτήσει πληροφορίες σχετικά με μεταφορές στρατιωτικού υλικού, βιομηχανικές αλυσίδες εφοδιασμού, εισαγωγές και εξαγωγές κρίσιμων πρώτων υλών, διεθνείς εμπορικές ροές.

Σε περίπτωση μελλοντικών γεωπολιτικών συγκρούσεων, οι πληροφορίες αυτές αποκτούν ιδιαίτερη στρατηγική αξία.

Τηλεπικοινωνίες

Οι τηλεπικοινωνίες παραμένουν ένας από τους σημαντικότερους στόχους. Η CrowdStrike αναφέρει ότι ομάδες όπως οι Operator Panda και Genesis Panda στοχοποιούν σημαντικά τηλεπικοινωνιακούς παρόχους σε Βόρεια Αμερική, Ανατολική Ασία και Αφρική.

Η πρόσβαση σε τηλεπικοινωνιακά δίκτυα προσφέρει τη δυνατότητα παρακολούθησης της επικοινωνίας, συλλογής δεδομένων, καταγραφής κινήσεων χρηστών, χαρτογράφησης κυβερνητικών και στρατιωτικών δικτύων.

Η δραστηριότητα αυτή ενισχύει την εκτίμηση πολλών δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών ότι η Κίνα επιδιώκει να αναπτύξει παγκόσμιες δυνατότητες υποκλοπής της επικοινωνίας.

Χρηματοπιστωτικός τομέας 

Οι επιθέσεις σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς αυξήθηκαν κατά 20%. Ο τραπεζικός τομέας αποτελεί προφανή στόχο λόγω της πρόσβασης σε οικονομικά δεδομένα, επενδυτικές πληροφορίες, εμπορικά μυστικά, διεθνείς συναλλαγές.

Η οικονομική κατασκοπεία αποτελεί διαχρονικό βασικό στοιχείο της κινεζικής στρατηγικής, σύμφωνα με πολυάριθμες δυτικές αναλύσεις ασφαλείας.

Η μάχη για την τεχνητή νοημοσύνη

Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της έκθεσης αφορά την τεχνητή νοημοσύνη.

Σύμφωνα με την ειδική έκθεση για την Κίνα και την ΤΝ, οι κινεζικοί φορείς ευθύνονται για πάνω από το 58% των κρατικά υποστηριζόμενων στοχευμένων εισβολών κατά του τεχνολογικού κλάδου και εστιάζουν στην κλοπή τεχνογνωσίας και πνευματικής ιδιοκτησίας σχετικής με την τεχνητή νοημοσύνη.

Η CrowdStrike υποστηρίζει ότι η Κίνα προσπαθεί να αποκτήσει τεχνολογικές δυνατότητες ΤΝ μέσω κυβερνοκατασκοπείας, στοχεύοντας εταιρείες και οργανισμούς που διαθέτουν προηγμένα ερευνητικά προγράμματα.

Η προσπάθεια αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο του Πεκίνου να καταστεί παγκόσμια υπερδύναμη στην τεχνητή νοημοσύνη έως τα μέσα του αιώνα. Παρότι η Κίνα διαθέτει ισχυρές τεχνολογικές εταιρείες και σημαντικές κρατικές επενδύσεις, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια σε κρίσιμους τομείς όπως προηγμένα μικροτσίπ, μοντέλα θεμελίωσης, εξειδικευμένο λογισμικό ΤΝ, εξοπλισμό κατασκευής ημιαγωγών. Η απόκτηση τέτοιας τεχνολογίας μέσω κυβερνοκατασκοπείας μπορεί να μειώσει το τεχνολογικό χάσμα και να επιταχύνει την ανάπτυξη κινεζικών συστημάτων.

Εξίσου ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται πλέον ενεργά από τους ίδιους τους επιτιθέμενους. Η CrowdStrike κατέγραψε αύξηση 89% στις επιθέσεις που αξιοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.

Οι εγκληματικές και κρατικά υποστηριζόμενες ομάδες χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για δημιουργία μηνυμάτων ηλεκτρονικού ‘ψαρέματος’, αυτοματοποίηση κοινωνικής μηχανικής, ανάπτυξη κακόβουλου λογισμικού, μετάφραση περιεχομένου σε δεκάδες γλώσσες, παραγωγή ψεύτικων ταυτοτήτων, δημιουργία πλαστών εταιρικών προφίλ.

Η τεχνητή νοημοσύνη επιτρέπει στους δράστες να λειτουργούν ταχύτερα, φθηνότερα και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

Η νέα γενιά κατασκόπων

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά της CrowdStrike ότι κινεζικές  υπηρεσίες πληροφοριών δημιούργησαν ψεύτικες συμβουλευτικές εταιρείες με τη βοήθεια εργαλείων ΤΝ. Οι εταιρείες αυτές εμφανίζονταν σε πλατφόρμες αναζήτησης εργασίας και προσέγγιζαν πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο στόχος ήταν η στρατολόγηση ή η συλλογή πληροφοριών μέσω φαινομενικά αθώων επαγγελματικών επαφών.

Το περιστατικό  αποδεικνύει πως η τεχνητή νοημοσύνη δεν χρησιμοποιείται μόνο για εξελιγμένες επιχειρήσεις ανθρώπινης κατασκοπείας.

Ένα νέο φαινόμενο που καταγράφηκε το 2025 αφορά επιθέσεις εναντίον συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Κακόβουλα πακέτα λογισμικού στο οικοσύστημα Node Package Manager σχεδιάστηκαν ώστε να αξιοποιούν τα εγκατεστημένα εργαλεία ΤΝ  των ίδιων των θυμάτων.

Σύμφωνα με την CrowdStrike, οι επιτιθέμενοι επεδίωκαν να χρησιμοποιήσουν μοντέλα όπως το Claude και το Gemini για τη δημιουργία εντολών που θα διευκόλυναν την κλοπή: διαπιστευτηρίων σύνδεσης, κρυπτογραφικών κλειδιών, περιουσιακών στοιχείων κρυπτονομισμάτων.

Το περιστατικό σηματοδοτεί μια νέα εποχή όπου τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης γίνονται ταυτόχρονα εργαλείο και στόχος κυβερνοεπιθέσεων.

Η σημασία της ταχύτητας

Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της έκθεσης είναι η δραματική μείωση του λεγόμενου breakout time. Πρόκειται για το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής παραβίασης και της μετακίνησης των εισβολέων προς πιο πολύτιμα συστήματα μέσα στο δίκτυο.

Το 2024 ο μέσος χρόνος ήταν 48 λεπτά. Το 2025 μειώθηκε στα 29 λεπτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφηκε χρόνος μόλις 27 δευτερολέπτων.

Αυτό σημαίνει ότι οι οργανισμοί διαθέτουν πλέον ελάχιστο χρόνο για να εντοπίσουν και να απομονώσουν μια επίθεση προτού εξαπλωθεί.

Η CrowdStrike διαπίστωσε επίσης ότι το 82% των περιστατικών δεν περιελάμβανε παραδοσιακό κακόβουλο λογισμικό· οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούσαν νόμιμα διαπιστευτήρια, εξουσιοδοτημένα εργαλεία διαχείρισης, υπηρεσίες cloud, υπάρχοντες λογαριασμούς χρηστών. Οι επιθέσεις αυτές είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν επειδή μοιάζουν με κανονική δραστηριότητα μέσα στο δίκτυο.

Η τάση αυτή υποδηλώνει ότι η κυβερνοασφάλεια μετατοπίζεται από την ανίχνευση κακόβουλου λογισμικού στην παρακολούθηση συμπεριφορών και ταυτοτήτων.

Τα ευρήματα της CrowdStrike συμβαδίζουν με προειδοποιήσεις που έχουν εκδώσει η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA), η Microsoft και άλλες δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας. Οι οργανισμοί αυτοί αναφέρουν ότι κρατικά υποστηριζόμενοι κινεζικοί φορείς στοχεύουν τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, κυβερνητικές υπηρεσίες, ενεργειακές εγκαταστάσεις, μεταφορικές υποδομές, στρατιωτικά συστήματα. Η δραστηριότητα αποδίδεται συχνά σε ομάδες που είναι γνωστές με ονομασίες όπως Salt Typhoon, Volt Typhoon και άλλες παρόμοιες οργανώσεις που συνδέονται με κρατικούς μηχανισμούς.

Η κυβερνοασφάλεια έχει μετατραπεί σε βασικό πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Η Κίνα δεν επιδιώκει μόνο τη συλλογή πληροφοριών, αλλά και την απόκτηση τεχνολογικού πλεονεκτήματος σε κρίσιμους τομείς όπως η τηλεπικοινωνίες, η τεχνητή νοημοσύνη και οι προηγμένες βιομηχανικές τεχνολογίες.

Ταυτόχρονα, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από κρατικούς και εγκληματικούς φορείς μεταμορφώνει τη φύση των κυβερνοεπιθέσεων, καθιστώντας τες ταχύτερες, πιο εξελιγμένες και δυσκολότερες στον εντοπισμό. Καθώς οι επιθέσεις επιταχύνονται, το χρονικό περιθώριο αντίδρασης των αμυνόμενων συρρικνώνεται επικίνδυνα, μετατρέποντας την κυβερνοασφάλεια σε μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Μπορομπουντούρ: Ο πέτρινος «ναός-βουνό» της Ιάβας

Από

Το Μπορομπουντούρ δεν είναι ο μεγαλύτερος ναός όλων των θρησκειών στον κόσμο — αυτόν τον τίτλο τον διεκδικεί το Άνγκορ Βατ στην Καμπότζη. Είναι όμως, σύμφωνα με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, ο μεγαλύτερος βουδιστικός ναός στον κόσμο. Και η αληθινή του ιστορία είναι αρκετά εντυπωσιακή χωρίς υπερβολές: χτίστηκε στην Κεντρική Ιάβα πριν από περίπου 1.200 χρόνια, από ηφαιστειακή πέτρα, ως μια βαθμιδωτή πέτρινη πυραμίδα-στούπα, χωρίς τη χρήση κονιάματος στη βασική αρχαία λιθοδομή του.

Το ίδιο το όνομα «Μπορομπουντούρ» παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Μία από τις επικρατέστερες ερμηνείες το συνδέει με την έννοια ενός «βουδιστικού ιερού πάνω σε λόφο», ενώ άλλη το αποδίδει ως «βουνό συσσωρευμένων αρετών», όνομα που ταιριάζει με τη μορφή και τον πνευματικό συμβολισμό του μνημείου.

Το Μπορομπουντούρ βρίσκεται στην κοιλάδα Κεντού της Κεντρικής Ιάβας, στην Ινδονησία. Χρονολογείται από τον 8ο-9ο αιώνα μ.Χ. και συνδέεται με τη δυναστεία των Σαϊλέντρα, μια ισχυρή βουδιστική δυναστεία που άφησε πίσω της ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Ασίας. Η UNESCO περιγράφει το μνημείο ως έναν από τους μεγαλύτερους βουδιστικούς χώρους του κόσμου και το ενέταξε στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1991. 

Η μορφή του είναι μοναδική. Δεν πρόκειται για ναό με κλειστή αίθουσα, όπως συχνά φανταζόμαστε έναν ναό. Είναι περισσότερο ένας ιερός λόφος χτισμένος με πέτρα: μια τεράστια στούπα, Η στούπα είναι ένα βουδιστικό ιερό μνημείο, συνήθως σε σχήμα θόλου, ημισφαιρίου ή πυργίσκου, που συμβολίζει την πνευματική πορεία προς τη φώτιση. Αρχικά οι στούπες χτίζονταν για να φυλάσσουν λείψανα του Βούδα ή σημαντικών βουδιστών δασκάλων. Με τον καιρό έγιναν και σύμβολα διαλογισμού, προσκυνήματος και κοσμολογίας. Στον Μπορομπουντούρ, οι στούπες είναι οι χαρακτηριστικοί πέτρινοι «κλωβοί»/θολωτές κατασκευές στα ανώτερα κυκλικά επίπεδα. Σε πολλές από αυτές υπάρχουν αγάλματα του Βούδα. Στην κορυφή βρίσκεται η μεγάλη κεντρική στούπα. Η UNESCO αναφέρει ότι ο κύριος ναός είναι χτισμένος γύρω από έναν φυσικό λόφο και έχει τρία βασικά μέρη: μια πυραμιδική βάση με πέντε ομόκεντρες τετράγωνες αναβαθμίδες, τρεις κυκλικές πλατφόρμες πιο ψηλά, και στην κορυφή μια μεγάλη κεντρική στούπα. 

Εδώ βρίσκεται και ένα από τα θαύματα της κατασκευής: η αρχαία πέτρινη δομή του δεν βασιζόταν σε τσιμέντο όπως το εννοούμε σήμερα. Η τεχνική που περιγράφεται ως «ξηρή τοιχοποιία» (ξερολιθιά) σημαίνει ότι οι πέτρες τοποθετούνταν και ‘κλείδωναν’ μεταξύ τους χωρίς κονίαμα ως συγκολλητικό υλικό. Το BorobudurPedia, ψηφιακό αρχείο για το μνημείο, αναφέρει ειδικά ότι τα τείχη του Μπορομπουντούρ μπορούν να χαρακτηριστούν ξερολιθιά επειδή οι πέτρες είναι τοποθετημένες χωρίς μείγμα από ασβέστη, άμμο, νερό ή/και τσιμέντο ως συνδετικό. 

Χρειάζεται όμως προσοχή στη φράση «ούτε λίγο τσιμέντο». Για την αρχαία βασική λιθοδομή, η πληροφορία είναι σωστή: οι πέτρες κόπηκαν και ενώθηκαν χωρίς κονίαμα. Όμως το μνημείο έχει περάσει από μεγάλες αναστηλώσεις, και η UNESCO σημειώνει ότι στον 20ό αιώνα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως τα αρχικά υλικά, αλλά και έγιναν και ορισμένες προσθήκες για στερέωση και αποστράγγιση.

Πόσες πέτρες χρησιμοποιήθηκαν; Σε ορισμένες δημοφιλείς πηγές αναφέρεται ο αριθμός «δύο εκατομμύρια πέτρες», ωστόσο οι πιο προσεκτικές πηγές διατυπώνουν το θέμα διαφορετικά. Η Britannica γράφει ότι ο ναός χτίστηκε με περίπου 2.000.000 κυβικά πόδια (περίπου 56.600 κυβικά μέτρα) γκρίζας ηφαιστειακής πέτρας. Η World History Encyclopedia δίνει εκτίμηση για πάνω από 1,6 εκατομμύρια λίθινους όγκους ανδεσίτη, ενός ηφαιστειακού πετρώματος. Άρα ο αριθμός των «δύο εκατομμυρίων τεμαχίων» είναι κοντά στη δημοφιλή παράδοση, αλλά καλύτερα να εκτιμήσουμε: πάνω από 1,6 εκατομμύρια λίθινοι όγκοι και περίπου 56.600 κυβικά μέτρα ηφαιστειακής πέτρας. 

Αυτό που βλέπει κανείς σήμερα δεν είναι απλώς μάζα πέτρας. Είναι μια πέτρινη διδασκαλία. Στα τείχη και στα κιγκλιδώματα υπάρχουν χιλιάδες ανάγλυφες παραστάσεις. Η UNESCO αναφέρει επιφάνεια αναγλύφων περίπου 2.520 τετραγωνικών μέτρων, ενώ γύρω από τις κυκλικές πλατφόρμες υπάρχουν εβδομήντα δύο διάτρητες στούπες, καθεμιά με άγαλμα του Βούδα στο εσωτερικό της. 

Ολόκληρη η κατασκευή λειτουργούσε ως πνευματική πορεία. Ο προσκυνητής ξεκινούσε από χαμηλά και ανέβαινε σταδιακά, περπατώντας γύρω από τα επίπεδα του μνημείου. Η Britannica σημειώνει ότι η πορεία αυτή, από την ανατολική είσοδο και κυκλικά προς την κορυφή, ξεπερνά τα 5 χιλιόμετρα. Δεν επρόκειτο μόνο για ανέβασμα σκαλοπατιών· ήταν μια συμβολική έξοδος από τον κόσμο των επιθυμιών προς την απελευθέρωση.

Η UNESCO εξηγεί αυτόν τον συμβολισμό με τρεις σφαίρες της βουδιστικής κοσμολογίας: το καμαδάτου, τον κόσμο των επιθυμιών· το ρουπαντάτου, τον κόσμο των μορφών· και το αρουπαντάτου, τον κόσμο πέρα από τη μορφή. Η βάση, οι τετράγωνες αναβαθμίδες και οι κυκλικές πλατφόρμες με την κεντρική στούπα αντιστοιχούν σε αυτά τα στάδια. Έτσι, ο Μπορομπουντούρ δεν είναι απλώς αρχιτεκτονικό επίτευγμα. Είναι μια πέτρινη χαρτογράφηση της πνευματικής ανόδου. 

Και μετά, το μνημείο χάθηκε.

Η απλοποιημένη εκδοχή λέει ότι θάφτηκε κάτω από στάχτες ηφαιστείου. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αληθινό, αλλά όχι πλήρες. Η Britannica αναφέρει ότι ο Μπορομπουντούρ θάφτηκε κάτω από ηφαιστειακή στάχτη περίπου το 1000 μ.Χ. και εν συνεχεία καλύφθηκε από βλάστηση, μέχρι την ανακάλυψή του το 1814. Η World History Encyclopedia προσθέτει ότι σεισμοί, ηφαιστειακές εκρήξεις και η ανάπτυξη του τροπικού δάσους τον έκαναν απρόσιτο.

Τα αίτια της εγκατάλειψης του Μπορομπουντούρ δεν είναι ξεκάθαρα. Πιθανότατα έπαιξαν ρόλο η μετακίνηση της πολιτικής δύναμης της Ιάβας προς τα ανατολικά, οι ηφαιστειακές καταστροφές, και αργότερα η σταδιακή αλλαγή του θρησκευτικού τοπίου της Ιάβας. Η UNESCO γράφει ότι ο ναός χρησιμοποιήθηκε από την κατασκευή του μέχρι κάποια περίοδο μεταξύ 10ου και 15ου αιώνα, οπότε και εγκαταλείφθηκε.

Το 1814, ο Μπορομπουντούρ ξαναέγινε μέρος της γνωστής ιστορίας. Ο Τόμας Στάμφορντ Ραφλς, τότε Βρετανός διοικητής της Ιάβας, πληροφορήθηκε την ύπαρξη ενός μεγάλου μνημείου κρυμμένου στη ζούγκλα. Σύμφωνα με την UNESCO, έστειλε έναν μηχανικό αξιωματικό να το ερευνήσει, και περίπου 200 άνδρες εργάστηκαν για να κόψουν δέντρα, να κάψουν την υποβλάστηση και να απομακρύνουν τα χώματα που είχαν καλύψει το μνημείο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ύπαρξή του ήταν άγνωστη στους ντόπιους. Η μνήμη του χώρου φαίνεται ότι παρέμενε στην τοπική παράδοση, παρόλο που το μνημείο είχε γίνει δύσκολα προσβάσιμο και ήταν συνδεδεμένο με θρύλους, φόβους και εγκατάλειψη. 

Η ανακάλυψή του από τους Βρετανούς σηματοδότησε και την αρχή μιας δύσκολης πορείας σωτηρίας. Η πρώτη μεγάλη αναστήλωση έγινε το 1907-1911, από τους Ολλανδούς. Η δεύτερη, πολύ μεγαλύτερη, ολοκληρώθηκε το 1983 με τη συνεργασία της Ινδονησίας και της UNESCO. Η UNESCO σημειώνει ότι αν και δόθηκε έμφαση στη χρήση των  και ότι οι εργασίες είχαν στόχο όχι μόνο την ανακατασκευή, αλλά και την αποστράγγιση και τη σταθερότητα του μνημείου. 

Το νερό ήταν και παραμένει ένας από τους μεγάλους εχθρούς του Μπορομπουντούρ. Ένα τόσο μεγάλο πέτρινο μνημείο, χτισμένο σε τροπικό περιβάλλον, χρειάζεται να ‘αναπνέει’ και να διαθέτει υποδομές ώστε να απομακρύνονται τα νερά της βροχής. Η κακή αποστράγγιση μπορεί να διαβρώσει πέτρες, να προκαλέσει μετακινήσεις, να φθείρει ανάγλυφα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αναστηλώσεις δεν αφορούσαν μόνο την αισθητική εικόνα, αλλά και το αόρατο σύστημα στήριξης και προστασίας.

Ακόμη και σήμερα, η ηφαιστειακή στάχτη είναι μια πραγματική απειλή. Η UNESCO αναφέρει ειδικά την έκρηξη του ηφαιστείου Μεράπι το 2010 ως κίνδυνο, επειδή η όξινη στάχτη επηρεάζει την πέτρα. Αυτό δείχνει ότι η ιστορία του Μπορομπουντούρ δεν είναι ένα κλειστό κεφάλαιο. Το ίδιο φυσικό περιβάλλον που συνέβαλε στο να χαθεί κάτω από στάχτη και βλάστηση συνεχίζει να απειλεί τη διατήρησή του.

Η αξία του Μπορομπουντούρ βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη συνάντηση: τεχνική, πίστη, φύση και χρόνος. Είναι χτισμένος από ηφαιστειακή πέτρα σε μια γη ηφαιστείων. Είναι ένας βουδιστικός ναός σε ένα νησί που αργότερα άλλαξε θρησκευτική και πολιτική κατεύθυνση. Είναι μνημείο που χάθηκε, λεηλατήθηκε, αποκαταστάθηκε και ξαναέγινε τόπος προσκυνήματος και παγκόσμιας κληρονομιάς.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε μύθους. Η αλήθεια αρκεί: πριν από περίπου δώδεκα αιώνες, άνθρωποι χωρίς σύγχρονα μηχανήματα ύψωσαν έναν πέτρινο κοσμολογικό χάρτη με εκατομμύρια λίθους — συγκεκριμένα, με περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια κομμάτια ανδεσίτη. Τα ταίριαξαν χωρίς τσιμέντο στη βασική αρχαία δομή. Σκάλισαν επάνω τους ιστορίες, μορφές, διδασκαλίες και σύμβολα. Και έφτιαξαν ένα μνημείο που, ακόμη κι όταν το σκέπασε η στάχτη και το κατάπιε η ζούγκλα, δεν έπαψε να περιμένει.

Ο Μπορομπουντούρ είναι μια υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός μπορεί να χαθεί από τα μάτια, όχι όμως απαραίτητα από την ανθρώπινη μνήμη. Και όταν ξαναβγαίνει στο φως, δεν φέρνει μόνο πέτρες και αγάλματα· φέρνει το ερώτημα πώς μπόρεσαν άνθρωποι μιας άλλης εποχής να συνδυάσουν πίστη, μηχανική και τέχνη σε τέτοια κλίμακα.

Η ψυχολογία του ολοκληρωτισμού: Επιλέγοντας τις αυθεντίες έναντι του Διαφωτισμού

Από

Σχολιασμός

Σε ένα διάσημο δοκίμιό του, γραμμένο λιγότερο από δέκα χρόνια μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, ο Γερμανός φιλόσοφος Ιμμάνιουελ Καντ έθεσε ένα επίκαιρο ερώτημα: Τι είναι ο Διαφωτισμός;

Ο Καντ περιέγραψε τον Διαφωτισμό ως την έξοδο της ανθρωπότητας από την «αυτοπροκαλούμενη ανωριμότητα» — μια κατάσταση κατά την οποία τα άτομα παραδίδουν την κρίση τους στην εξουσία άλλων αντί να σκέφτονται μόνα τους. Υποστήριξε ότι ο αληθινός διαφωτισμός απαιτεί θάρρος. Απαιτεί από άνδρες και γυναίκες να εγκαταλείψουν την ασφάλεια της πνευματικής εξάρτησης και να αναλάβουν την ευθύνη της δικής τους σκέψης. «Σκέψου μόνος σου», προέτρεπε ο Καντ.

Για πάνω από δύο αιώνες, ο Διαφωτισμός υμνούνταν ως η μεγάλη απελευθέρωση του ανθρώπινου νου. Έθεσε τέλος στην εξουσία των απόλυτων μοναρχών, αμφισβήτησε τον δογματισμό, προώθησε την επιστημονική έρευνα και καθιέρωσε την αρχή ότι κανένας ανθρώπινος θεσμός δεν πρέπει να είναι υπεράνω ελέγχου.

Σήμερα, ωστόσο, παρά την πρωτοφανή πρόσβαση στην πληροφορία και την εκπαίδευση, οι άνθρωποι εμφανίζονται ολοένα και πιο απρόθυμοι να ασκήσουν την κρίση τους. Αντί να αναζητούν τη γνώση, στρέφονται στους ειδικούς. Αντί να εξετάζουν αντικρουόμενες απόψεις, αναζητούν εγκεκριμένα αφηγήματα. Αντί να παλεύουν με την αμφιβολία, αναζητούν βεβαιότητες που παρέχονται από αυθεντίες.

Η ειρωνεία είναι εμφανής. Ο πολιτισμός που υποσχέθηκε την απελευθέρωση από τη συμμόρφωση είναι πλέον διατεθειμένος να αποδεχθεί νέες μορφές πνευματικής κηδεμονίας — μορφές καλυμμένες από μια προσήλωση στην υποτιθέμενη εξειδίκευση και στην ψευδαίσθηση της προόδου.

Μαζική ψυχολογική ταύτιση

Αυτό το παράδοξο βρίσκεται στον πυρήνα ενός διεισδυτικού βιβλίου του Βέλγου ψυχολόγου Ματτίας Ντεσμέτ. Στο έργο του «Η ψυχολογία του ολοκληρωτισμού» [«The Psychology of Totalitarianism», 2022], ο Ντεσμέτ υποστηρίζει ότι οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν καταστεί ευάλωτες σε ένα φαινόμενο που αποκαλεί «σχηματισμό μάζας» (mass formation), μια διαδικασία κατά την οποία μεγάλος αριθμός ανθρώπων προσκολλάται ψυχολογικά σε ένα κοινό αφήγημα που προσφέρει νόημα, ταυτότητα και συναισθηματική ασφάλεια. Η συμμόρφωση που προκύπτει δεν επιβάλλεται δια της βίας· το αντίθετο. Οι άνθρωποι συμμετέχουν πρόθυμα, επειδή το αφήγημα αυτό τους ανακουφίζει από τις εσωτερικές συγκρούσεις και δημιουργεί ένα έντονο αίσθημα του ανήκειν.

Η ανάλυση του Ντεσμέτ αμφισβητεί ορισμένες από τις βαθύτερες σύγχρονες παραδοχές μας. Οι στοχαστές του Διαφωτισμού επεδίωξαν να κατανοήσουν την πραγματικότητα μέσω της λογικής και της επιστημονικής έρευνας. Τα επιτεύγματά τους υπήρξαν εξαιρετικά και αναντικατάστατα. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η εμπιστοσύνη του Διαφωτισμού στη δύναμη της λογικής μετατράπηκε σε κάτι στενότερο και πιο άκαμπτο· μια μηχανιστική κοσμοθεωρία που περιορίζει τον άνθρωπο σε βιολογική και οικονομική μονάδα, μετρήσιμη και διαχειρίσιμη μέσω της τεχνικής εξειδίκευσης.

Σε αυτή την κατάσταση, παύουμε να είμαστε αυτόνομα ηθικά όντα και μετατρεπόμαστε σε αντικείμενα προς βελτίωση. Η κοινωνία οργανώνεται ολοένα και περισσότερο γύρω από την ποσοτικοποίηση και την τεχνοκρατική διαχείριση. Η επιστημονική μέθοδος — ένα πολύτιμο εργαλείο για τη διερεύνηση της πραγματικότητας — υποχωρεί σταδιακά μπροστά στον επιστημονισμό, δηλαδή στην πεποίθηση ότι η τεχνική εξειδίκευση μπορεί να απαντήσει όχι μόνο σε εμπειρικά ερωτήματα αλλά και σε ηθικά και υπαρξιακά ζητήματα.

Οι επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης είναι σοβαρές. Καθώς οι παραδοσιακές πηγές νοήματος αποδυναμώνονται, οι κοινωνικοί δεσμοί διαβρώνονται και οι άνθρωποι απομονώνονται. Οι σύγχρονες κοινωνίες παρέχουν υλική ευημερία, αλλά παράλληλα παράγουν μοναξιά, άγχος και αποξένωση. Σύμφωνα με τον Ντεσμέτ, αυτές οι συνθήκες δημιουργούν γόνιμο έδαφος για τον σχηματισμό της μαζικής ψυχολογικής συγκρότησης. Όταν οι άνθρωποι αποσυνδέονται από ουσιαστικές μορφές πίστης, οικογένειας, κοινότητας και έθνους, γίνονται ιδιαίτερα δεκτικοί σε ιδεολογικά αφηγήματα που εξηγούν τη δυσφορία τους και προσφέρουν συλλογικές λύσεις. Οι αφηγήσεις που τροφοδοτούν τον μαζικό σχηματισμό  προσφέρουν κάτι περισσότερο από εξηγήσεις. Δημιουργούν έναν αδιαμφισβήτητο συλλογικό σκοπό.

Η διαπίστωση αυτή βοηθά να εξηγηθεί μία από τις πιο αινιγματικές εξελίξεις του 20ού αιώνα· η διαρκής γοητεία που άσκησε το σοβιετικό εγχείρημα σε πολλούς δυτικούς διανοουμένους, παρά τα συντριπτικά στοιχεία για την καταπίεση και την αποτυχία του. Ο κομμουνισμός προσέφερε αυτό που η νεωτερικότητα παρείχε ολοένα και λιγότερο· μια συνολική ερμηνεία της ιστορίας, μια πειστική εξήγηση της αδικίας, έναν σαφώς αναγνωρίσιμο εχθρό και μια υπόσχεση τελικής λύτρωσης. Μετέτρεπε την πολυπλοκότητα σε βεβαιότητα. Για τους πιο ευάλωτους οπαδούς του, ο μαρξισμός λειτουργούσε όχι απλώς ως οικονομική εναλλακτική πρόταση, αλλά ως κοσμική πίστη. Η ιστορία είχε κατεύθυνση. Η ανθρώπινη οδύνη είχε αιτία. Η επανάσταση θα έφερνε τη σωτηρία.

Ο κίνδυνος της πνευματικής κηδεμονίας

Ο κίνδυνος, φυσικά, είναι ότι κινήματα αφιερωμένα στην ανθρώπινη απελευθέρωση συχνά καταλήγουν να δημιουργούν ιδιαίτερα δογματικά συστήματα. Η ανεξάρτητη σκέψη υποτάσσεται στο ιδεολογικό δόγμα. Η διαφωνία μετατρέπεται σε αίρεση. Τα άτομα αναμένεται να υποταχθούν στην ιστορική αναγκαιότητα, όπως αυτή ερμηνεύεται από θεσμοθετημένες αυθεντίες. Η υπόσχεση της χειραφέτησης καταλήγει σε νέες μορφές εξάρτησης.

Αυτό που καθιστά την ανάλυση του Ντεσμέτ ιδιαίτερα επίκαιρη είναι η άποψή του ότι η ψυχολογική δομή που βρίσκεται πίσω από τα ολοκληρωτικά κινήματα επιβιώνει ακόμη και όταν αλλάζει το ιδεολογικό περιεχόμενο. Η ανθρώπινη ανάγκη για βεβαιότητα, αίσθηση του ανήκειν και νόημα παραμένει σταθερή. Κάθε εποχή απλώς προσφέρει διαφορετικά αφηγήματα — από τον κομμουνισμό και τον προοδευτισμό έως τη λεγόμενη ιδεολογία της πολιτικής αφύπνισης.

Οι σημερινοί προοδευτικοί ιδεολόγοι διαφέρουν από τους κλασικούς μαρξιστές ως προς τους επιμέρους στόχους τους. Διατηρούν όμως παρόμοια ηθική αρχιτεκτονική. Η κοινωνική πραγματικότητα ερμηνεύεται πρωτίστως μέσα από συστήματα ισχύος. Η κοινωνία διαιρείται σε κατηγορίες προνομίων και καταπίεσης. Τα άτομα ενθαρρύνονται να κατανοούν τον εαυτό τους κυρίως μέσω της ομαδικής ταυτότητας. Η ηθική νομιμοποίηση συνδέεται με τη θέση του καθενός μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Το σημαντικότερο είναι ότι η διαφωνία δεν αντιμετωπίζεται ως θεμιτή διαφορά άποψης αλλά ως ένδειξη ηθικής παρεκτροπής.

Ο σημερινός μηχανισμός που υποστηρίζει αυτές τις πεποιθήσεις διαφέρει από εκείνον των παλαιότερων επαναστατικών κινημάτων. Αντί για κομματικούς επιτρόπους, η εξουσία ασκείται μέσω ακαδημαϊκών και επαγγελματικών θεσμών, γραφειοκρατών, καλλιτεχνών, ανθρώπων της ψυχαγωγίας, εταιρικών πολιτικών και μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι μηχανισμοί είναι πιο ήπιοι, αλλά όχι λιγότερο ισχυροί. Οι κοινωνικές κυρώσεις και ο δημόσιος διασυρμός αντικαθιστούν τη φυλάκιση και τις εκτελέσεις. Η φήμη γίνεται το μέσον με το οποίο επιβάλλεται η συμμόρφωση.

Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι πάντοτε αποκαλυπτική. Οι περιορισμοί παρουσιάζονται ως προστασία. Η επιτήρηση μετατρέπεται σε ασφάλεια. Η λογοκρισία παρουσιάζεται ως περιορισμός της βλάβης. Η συμμόρφωση μετατρέπεται σε συμπερίληψη. Η εξάρτηση παρουσιάζεται ως ενδυνάμωση. Η πνευματική κηδεμονία καταλήγει σε κατήχηση.

Ο στόχος δεν είναι απλώς η συμμόρφωση, αλλά η ηθική υπακοή. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η προειδοποίηση του Ντεσμέτ συναντά με τον πιο σαφή τρόπο το αρχικό όραμα του Καντ. Ο κίνδυνος για τις ελεύθερες κοινωνίες δεν είναι μόνο ότι οι κυβερνήσεις μπορεί να γίνουν αυταρχικές. Ο βαθύτερος κίνδυνος είναι ότι οι πολίτες ενδέχεται να εγκαταλείψουν οικειοθελώς το δύσκολο έργο της ανεξάρτητης κρίσης. Αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα και την πολυπλοκότητα, πολλοί θα προτιμήσουν την άνεση των εγκεκριμένων συμπερασμάτων που παρέχονται από θεσμοθετημένες αυθεντίες.

Η γνώση θέλει τόλμη

Σε μια ιδεολογική εποχή που επηρεάζεται έντονα από τον πολιτισμικό μαρξισμό, η μαζική ψυχολογική ταύτιση έχει οδηγήσει στην κυριαρχία της πολιτικής ταυτοτήτων, στην πόλωση, στην αμοιβαία δυσπιστία και στην εγκατάλειψη του «Χρυσού Κανόνα» που ενισχύει την αμοιβαιότητα. Όλα αυτά συμβάλλουν στη διάβρωση αυτού που ο Αμερικανός ακαδημαϊκός Φράνσις Φουκουγιάμα περιέγραψε ως το «κοινωνικό κεφάλαιο» ενός έθνους.

Υπό αυτές τις δυσάρεστες συνθήκες, η πνευματική κηδεμονία είναι ελκυστική επειδή είναι λιγότερο απαιτητική από την ελευθερία. Η ανεξάρτητη σκέψη απαιτεί αποδοχή της αμφισημίας. Απαιτεί ανοχή στη διαφωνία. Απαιτεί αποδοχή της πιθανότητας λάθους. Πάνω απ’ όλα, απαιτεί προσωπική ευθύνη. Οι πολίτες που διαμορφώνουν μόνοι τους κρίση δεν μπορούν απλώς να κατηγορούν ειδικούς, θεσμούς ή πολιτικά κινήματα για τα συμπεράσματά τους. Πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη γι’ αυτά.

Ο σχηματισμός μαζικής συναίνεσης προσφέρει επίσης μια εύκολη διέξοδο από το άγχος της διαφωνίας. Επιτρέπει στα άτομα να διαλυθούν μέσα σε μια συλλογική ταυτότητα και να συμμετάσχουν σε ένα ευρύτερο αφήγημα που τους προσφέρει νόημα και βεβαιότητα. Σε αντάλλαγμα, καλούνται να παραδώσουν την ανθρώπινη περιέργεια και την πνευματική τους ακεραιότητα.

Το αποτέλεσμα είναι μια μεγάλη αντιστροφή της σύγχρονης εποχής. Ο Διαφωτισμός επεδίωξε να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από την ψυχολογική ευαλωτότητα. Ωστόσο, οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν στον απόηχό του ενθαρρύνουν ολοένα και περισσότερο νέες μορφές εξάρτησης. Η πολιτική γλώσσα συγκαλύπτει αυτή τη νέα πραγματικότητα, αλλά ο ολοκληρωτικός πειρασμός παραμένει ο ίδιος: η επιθυμία για ανταλλαγή της ελευθερίας με τη βεβαιότητα και η ποινικοποίηση της διαφωνίας.

Η πρόκληση για την ανθρωπότητα δεν είναι να απορρίψει την επιστήμη, τη λογική και την εξειδίκευση. Είναι να αντισταθεί στη μετατροπή τους σε αντικείμενα αδιαμφισβήτητης πίστης. Η γνήσια επιστήμη παραμένει σκεπτικιστική. Ο γνήσιος διαφωτισμός παραμένει αυτοκριτικός. Η γνήσια ελευθερία απαιτεί το θάρρος να αμφισβητούμε τις κυρίαρχες αντιλήψεις, ακόμη και όταν αξιώνουν ότι εκφράζουν την πρόοδο.

Η προτροπή του Καντ παραμένει σήμερα εξίσου επίκαιρη όσο και τον 18ο αιώνα: «Τόλμησε να γνωρίσεις». Η ελευθερία μιας κοινωνίας εξαρτάται τελικά από την προθυμία των πολιτών να σκέφτονται μόνοι τους αντί να παραδίδουν την κρίση τους σε όσους υπόσχονται βεβαιότητα με αντάλλαγμα την υπακοή.

Διακόσια πενήντα χρόνια μετά από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, η ανανέωση της υπόσχεσης του Διαφωτισμού ενδέχεται να εξαρτάται από την ικανότητα της Δύσης να ανακτήσει την αρετή του θάρρους.

Του William Brooks

Οι απόψεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην τις απόψεις της εφημερίδας The Epoch Times.

Κέντρο που υποστηρίζει την αποχώρηση από το ΚΚ της Κίνας δέχθηκε 300 εκατ. κυβερνοεπιθέσεις σε 45 λεπτά

Από

Το Παγκόσμιο Κέντρο για την Αποχώρηση από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας [Global Service Center for Quitting the Chinese Communist Party], με έδρα τη Νέα Υόρκη, γνωστό και ως Κέντρο Tuidang, καθώς και η πλατφόρμα του, βρέθηκαν πρόσφατα στο στόχαστρο μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεων που αποδίδονται στο κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας, σύμφωνα με τον τεχνικό υπεύθυνο του οργανισμού.

Ο Σιάο Τζουν, τεχνικός υπεύθυνος του κέντρου και επικεφαλής της πλατφόρμας Tianchao Messenger, δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times στις 10 Ιουνίου ότι το σύστημα κυβερνοασφάλειας του κέντρου απέκρουσε έως και 300 εκατομμύρια κακόβουλα αιτήματα μέσα σε 45 λεπτά. Τα αιτήματα στόχευαν τον τομέα που χρησιμοποιείται για την παράκαμψη του Μεγάλου Τείχους Προστασίας της Κίνας, φτάνοντας σε κορύφωση άνω των 110.000 ανά δευτερόλεπτο.

Σύμφωνα με τον Σιάο, αυτή η μεγάλης κλίμακας στοχευμένη κυβερνοεπίθεση ξεκίνησε στις 13 Μαΐου, παραμονή της επίσκεψης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στην Κίνα, και συνεχίστηκε έως το τέλος του μήνα.

Ανέφερε ότι το σύστημα κυβερνοασφάλειας του ιστοτόπου απέτρεψε την επίθεση με μεθόδους όπως η δυναμική ανακατεύθυνση της διαδικτυακής κίνησης και ο αποκλεισμός κακόβουλων κόμβων, σημειώνοντας ότι το σύστημα λειτουργεί πάντα στο υψηλότερο επίπεδο ασφαλείας και ότι όλα τα δεδομένα παραμένουν πλήρως προστατευμένα.

Πέρα από το Κέντρο Tuidang, η πλατφόρμα Tianchao Messenger παρέχει πρόσβαση και σε άλλους ιστοτόπους, επιτρέποντας στους χρήστες στην ηπειρωτική Κίνα να περιηγούνται σε αυτούς χωρίς εργαλεία παράκαμψης της λογοκρισίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού που δημοσιεύουν μη λογοκριμένες ειδήσεις για την Κίνα, όπως η εφημερίδα The Epoch Times και το αδελφό της μέσο NTD, καθώς και τα Sound of Hope, Aboluowang, China Banned Films και άλλοι ιστότοποι.

Στην πλατφόρμα περιλαμβάνονται επίσης ιστοσελίδες πληροφόρησης για το Φάλουν Γκονγκ και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με τη δίωξη της πρακτικής, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός για τη Διερεύνηση της Δίωξης του Φάλουν Γκονγκ και το Minghui.org.

Το Φάλουν Γκονγκ, γνωστό και ως Φάλουν Ντάφα, είναι μια παραδοσιακή κινεζική πνευματική άσκηση που βασίζεται στις αρχές της Αλήθειας, της Καλοσύνης και της Ανεκτικότητας. Η δημοτικότητά του αυξήθηκε σημαντικά κατά τη δεκαετία του 1990 και, σύμφωνα με εκτιμήσεις της εποχής, ο αριθμός των ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα είχε φτάσει τα 70– 100 εκατομμύρια μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Το κυβερνών Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ), υπό τον τότε ηγέτη του Τζιανγκ Ζεμίν, θεώρησε ότι η δημοτικότητα της άσκησης απειλεί την εξουσία του και ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1999 μια συστηματική εκστρατεία εξάλειψής της. Έκτοτε, εκατομμύρια ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχουν κρατηθεί σε φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης και άλλες εγκαταστάσεις, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες έχουν υποστεί βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης Φάλουν Ντάφα.

Ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ συμμετέχουν σε παρέλαση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Φάλουν Ντάφα, ζητώντας παράλληλα τον τερματισμό των διώξεων στην Κίνα. Νέα Υόρκη, 13 Μαΐου 2026. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

 

Οι πληροφορίες σχετικά με το Φάλουν Γκονγκ και τη συνεχιζόμενη δίωξη της ομάδας από το ΚΚΚ θεωρούνται ιδιαίτερα ευαίσθητες από το καθεστώς και λογοκρίνονται στην ηπειρωτική Κίνα.

Το ΚΚΚ χρησιμοποιεί ένα εκτεταμένο σύστημα διαδικτυακής λογοκρισίας και επιτήρησης, γνωστό ως «Μεγάλο Τείχος Προστασίας της Κίνας», για να περιορίζει την πρόσβαση των Κινέζων πολιτών σε ιστοτόπους του εξωτερικού από τους οποίους μπορούν να ενημερώνονται για το Φάλουν Γκονγκ, την πραγματική κατάσταση στην Κίνα και άλλα ζητήματα που το καθεστώς θεωρεί ευαίσθητα.

Σύμφωνα με τον Σιάο, ένας από τους βασικούς λόγους που το ΚΚΚ στοχοποιεί το Κέντρο Tuidang είναι ότι οι χρήστες του διαδικτύου στην ηπειρωτική Κίνα μπορούν να αποκτήσουν σχεδόν ανεμπόδιστη πρόσβαση στην πλατφόρμα, να ενημερώνονται από πηγές του εξωτερικού χωρίς περιορισμούς και να επικοινωνούν ελεύθερα με τον υπόλοιπο κόσμο.

Όπως ανέφερε, έχουν λάβει αναφορές σύμφωνα με τις οποίες πολίτες ή αντιφρονούντες στην ηπειρωτική Κίνα, αφού μετέδωσαν ζωντανά ή αποκάλυψαν τοπικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ή υπεράσπισης δικαιωμάτων, ερωτήθηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια ανακρίσεων εάν είχαν επισκεφθεί το Tianchao Messenger.

Ο Σιάο σημείωσε επίσης ότι ο διαδικτυακός αποκλεισμός της πλατφόρμας εντείνεται τις περιόδους που το ΚΚΚ θεωρεί «ευαίσθητες», επειδή φοβάται ότι η πλατφόρμα μπορεί να μεταφέρει πληροφορίες που δεν ελέγχονται από το καθεστώς και να προσφέρει στους πολίτες έναν δίαυλο ελεύθερης έκφρασης.

Επιθέσεις σε πολλαπλά επίπεδα

Ο Σιάο δήλωσε ότι οι επιθέσεις του ΚΚΚ κατά της πλατφόρμας Tianchao Messenger έχουν γίνει πρόσφατα πολύ μεγαλύτερες σε κλίμακα και συχνότερες, ενώ περιλαμβάνουν και μη τεχνικές μεθόδους.

Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι πραγματοποιούνται έμμεσες επιθέσεις σε συνδεδεμένους λογαριασμούς, όπως λογαριασμούς Google, με στόχο την απόκτηση των διαπιστευτηρίων που απαιτούνται για την πλαστοπροσωπία των διαχειριστών ή για παράνομη πρόσβαση στους ιστοτόπους και τους διακομιστές της πλατφόρμας.

Ο Σιάο πρόσθεσε ότι έχουν λάβει γραπτές επιβεβαιώσεις από παρόχους υπηρεσιών, όπως η Google, οι οποίες χαρακτηρίζουν τα περιστατικά αυτά ως κυβερνοεπιθέσεις συνδεόμενες με κρατικούς φορείς. Όπως δήλωσε, έχουν αποκτήσει άμεσα αποδεικτικά στοιχεία και μέρος των μεταγενέστερων επιθέσεων στόχευσε ειδικά τον ιστότοπο του Παγκόσμιου Κέντρου Υπηρεσιών για την Αποχώρηση από το ΚΚΚ.

Επιπλέον, υποβλήθηκαν ψευδείς καταγγελίες προς καταχωρητές ονομάτων τομέα και παρόχους διακομιστών, στις οποίες αναφερόταν, μεταξύ άλλων, ότι η πλατφόρμα Tianchao Messenger φιλοξενούσε περιεχόμενο ηλεκτρονικής απάτης, υλικό κατά των ομοφυλοφίλων ή περιεχόμενο που παραβίαζε την ιδιωτικότητα, την κινεζική νομοθεσία ή τους όρους χρήσης των υπηρεσιών. Στόχος ήταν η απενεργοποίηση του ονόματος τομέα ή η αναστολή των υπηρεσιών της πλατφόρμας.

Ο Γουάνγκ Τζιγιουάν, πρόεδρος του Παγκόσμιου Κέντρου Υπηρεσιών για την Αποχώρηση από το ΚΚΚ, δήλωσε στην Epoch Times ότι οι επιθέσεις κατά του ιστοτόπου αποδεικνύουν, κατά την άποψή του, τον φόβο του καθεστώτος απέναντι στις αρχές που προωθεί το Φάλουν Γκονγκ — την αλήθεια, την καλοσύνη και την ανεκτικότητα — και αντανακλούν την ανησυχία του για τις προσπάθειες αποκάλυψης των διώξεων.

Ο Γουάνγκ ανέφερε ότι η οργάνωση επιδιώκει να αποκαλύψει στο κοινό αυτό που χαρακτήρισε «μοχθηρή φύση» του ΚΚΚ, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα διώκει κάθε Κινέζο πολίτη. Πρόσθεσε επίσης ότι, κατά την άποψή του, οι διαδοχικές εκστρατείες που έχει εξαπολύσει το κόμμα από το 1949 συνιστούν «εκστρατείες γενοκτονίας».

Κλείνοντας, δήλωσε ότι πιστεύει πως ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι θα στηρίξουν την προσπάθεια αυτή και θα συμμετάσχουν στην αποδόμηση του ΚΚΚ.

Με τη συμβολή των Li Jing και Gu Xiaohua